ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2023

«Τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται»Μια εναλλακτική κριτική της σερβικής ταινίας:!!

 


Η εν λόγω ταινία είναι μια ταινία σταθμός για τους Σέρβους γύρω από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Δεν λέω εμφύλιος διότι κακά τα ψέμματα εντός της Γιουγκοσλαβίας συνυπήρχαν πολλές εθνότητες και θρησκείες που η καθεμία διεκδικούσε την ταυτότητα της, είτε υπήρχε είτε δεν υπήρχε. Ακόμα και ομοεθνεία να υπήρχε γύρω από κάποιους λαούς (π.χ. Σέρβοι και Κροάτες) στην ουσία υπήρχε εθνοτική και πολιτισμική αντιπαράθεση γύρω από την ταυτότητα και την θρησκεία. Οι Σέρβοι Ορθόδοξοι στο δόγμα οι Κροάτες Ρωμαιοκαθολικοί, οι Κροάτες δυτικοί στην νοοτροπία επειδή υπήρξαν κομμάτι της Αυστροουγγαρίας, οι Σέρβοι πιο μυστικιστές, λόγω της γεωγραφικής θέσης τους και της σχετικά γρήγορης ανεξαρτησίας τους από τους Οθωμανούς κλπ. Όποτε παρότι Σλάβοι γενετικά, ταυτοτικά διέφεραν αναμεταξύ τους και αυτό φάνηκε εν τέλει. Ας προχωρήσουμε στην ταινιοκριτική μας όμως, η οποία δεν θα είναι η συνηθισμένη »ειρηνιστική» προσέγγιση κάποιων radical chic αριστερών και φιλελεύθερων, αλλά η επί της ουσίας οπτική γύρω από το μήνυμα της ταινίας. «Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται» είναι ταινία του 1995 σε σκηνοθεσία Srdan Dragojevic και σενάριο Vanja Bullic, Srdan Dragojevic και Nikola Pejacovic.

Πλοκή :

Ο Μίλαν και ο Χαλίλ είναι δύο φίλοι από ένα χωριό της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης. Και οι δύο λάτρεις των αυτοκινήτων, λίγες μέρες πριν την έναρξη του πολέμου στην Βοσνία ανοίγουν ένα συνεργείο. Ο Μίλαν είναι Σερβοβόσνιος Χριστιανός Ορθόδοξος και ο Χαλίλ μουσουλμάνος Βόσνιος. Όταν ξεσπά ο πόλεμος ο Μίλαν εντάσσεται σε μια ομάδα Σέρβων Τσέτνικ, που επιχειρούν για τον Σερβικό Στρατό, ενώ ο Χαλίλ κατατάσσεται και πολεμά στο πλευρό των μουτζαχεντίν Βόσνιων.

   Η ομάδα του Μίλαν υπό τις διαταγές του σκληροτράχηλου Σέρβου αξιωματικού Γκβόζντεν Μαξίμοβιτς, καίει τα χωριά των Μουσουλμάνων το ένα μετά το άλλο, σε αντίποινα οι μουσουλμάνοι σκοτώνουν κάποιους Σέρβους και ανάμεσα σε αυτούς είναι και η μάνα του Μίλαν. Ο Μίλαν παρόλα αυτά, δεν θέλει να δεχθεί πως κάποιος από τον λόχο του φίλου του έσφαξε την μάνα του. Κατά την διάρκεια μιας επίθεσης των Βόσνιων στον λόχο των Σέρβων, ο Μίλαν παροτρύνει τον λοχαγό του να κρυφτούν σε μια σήραγγα (στο Τούνελ της Ειρήνης μια σήραγγα που εγκαινιάστηκε από τον κομμουνιστή έπαρχο της περιοχής το 1971), στην οποία έπαιζε μικρός με τον Χαλίλ. Τελικά το αποτέλεσμα είναι να εγκλωβιστούν μέσα σε αυτή μαζί με μια Αμερικανίδα πολεμική ανταποκρίτρια. Μετά από αλλεπάλληλες μάχες με τους Βόσνιους Μουντζαχεντίν, οι ομάδα των Τσέτνικ αποδεκατίζετε και ο μόνος επιζών είναι ο Μίλαν, όπου μετά από μια σύντομη (συμβολική) συνομιλία με τον Χαλίλ, ο δεύτερος πεθαίνει στα χέρια του παιδικού του φίλου.

Οι χαρακτήρες της ταινίας :

Η επιτυχία του Dragojevic είναι πως η ταινία είναι γεμάτη από έξυπνες και στοχευμένες αλληγορίες, οι οποίες θίγουν τα κακώς κείμενα τις υποτιθέμενης »συναδέλφωσης», η οποία ήταν η κυρία πολιτική του κομμουνιστή Γιόζεφ – Μπροζ Τίτο. Οι χαρακτήρες της ταινίας, εκπροσωπούν και από μια νοοτροπία μέσα στην Γιουγκοσλαβία και πως ο καθένας για τους δικούς του λόγους κατατάχθηκε ή κλήθηκε να πολεμήσει.

Μίλαν : Ο Μίλαν εκπροσωπεί τον Σερβοβόσνιο χωρικό, ο οποίος κατατάσσεται στις δυνάμεις του Σερβικού Στράτου προκειμένου να σταθεί όρθιος απέναντι σε αυτή την παράνοια. Ο σκηνοθέτης μας δίνει να καταλάβουμε πως στην ουσία δεν ξέρει γιατί πολεμάει, απλώς πολεμάει γιατί το ένστικτο του του λέει να επιβιώσει, μήνυμα αντι-νεωτερικό, καθώς προτάσσει το αρχέγονο ένστικτο του πολεμιστή όπου σύμφωνα με τον Ιούλιο Έβολα σε μια οργανική κοινωνία, ο πολεμιστής έχει αυστηρή αποστολή. Άλλωστε παρότι πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της μάχης και της πολυήμερης διαμονής της Σέρβικης διμοιρίας στην σήραγγα ο Μίλαν διακρίνεται από μια στωικότητα, η οποία συνοδεύεται με αρκετή περισυλλογή. Είναι περισσότερο ένας λυρικός χαρακτήρας που ενώ αντιλαμβάνεται την θέση του, προσπαθεί να κατανοήσει τι είναι αυτό που από έναν απλό χωρικό, τον έκανε πολεμιστή. Οι αναμνήσεις του με την ζωή του πριν τον πόλεμο πολλές, όπου μπορεί ο ίδιος να νόμιζε πως ήταν όλα καλά πριν, όμως με μια γλαφυρότητα ο σκηνοθέτης μας δείχνει πως στην πραγματικότητα, την φιλία του Μίλαν με τον Χαλίλ, την επισκίαζε η ταυτοτική διαφορά – για παράδειγμα η ανάμνηση του Μίλαν που δεν μπορεί να κατανοήσει για ποιο λόγο ο Χαλίλ έκανε περιτομή, καταλήγοντας να δέρνονται και να ζητά ο ένας από τον άλλο να παραδοθεί, λίγα χρόνια αργότερα αυτό έγινε πραγματικότητα και οι δύο άνδρες βρέθηκαν αντιμέτωποι.

  Βέλια : Ο Βέλια εκπροσωπεί τον φτωχοδιάβολο Σέρβο μετανάστη, ο οποίος πήγε στην Γερμανία και κατέληξε να κλέβει πορτοφόλια και κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων σε όποιο σπίτι μπεί, θα προσπαθήσει να βρει αντικείμενα αξίας. Ο Βέλια κατατάχθηκε στον Σερβικό Στρατό κατά την διάρκεια της επιστροφής του στην Σερβία πηγαίνοντας στην θέση του αδερφού του, όταν η στρατονομία επιχείρησε να τον στρατολογήσει. Πιθανότατα να είχε και μπλεξίματα με τον νόμο και να πήγε τυχοδιωκτικά. Αφοπλιστική ήταν η σκηνή όπου ο Βέλια, επικρίνει τον Λοχαγό Γκβόζντεν λέγοντας του πως «μας πουλάς εντιμότητα ενώ ήσουν ένας άνθρωπος του κομματικού σωλήνα και αφού απόλαυσες τα πάντα, όταν όλοι δεν είχαμε τίποτα, τώρα μας πουλάς πατριωτισμό, χέζω και εσένα και την γενιά σου και αφού οι λογαριασμοί ήταν ανοιχτοί από τότε γιατί δεν τους κλείσαμε;», θέλοντας να του πει πως ενώ τόσα χρόνια τους μιλούσε το κομμουνιστικό καθεστώς για αδελφότητα, στην ουσία υπέβοσκε το εθνικιστικό αντανακλαστικό όλων των λαών που υπήρχαν εντός της Γιουγκοσλαβίας. Άλλωστε την ίδια κριτική που ασκεί ο ήρωας στην ταινία, την έχει κάνει ανοιχτά και ο ηγέτης των σερβοβοσνιων Ραντοβαν Κάρατζις, λέγοντας πως ‘ «ο κομμουνισμός έθαψε πολλά προβλήματα και δημιούργησε περισσότερα».

Δάσκαλος : Ο συγκεκριμένος χαρακτήρας ίσως να είναι και ο πιο κομβικός, διότι συμβολίζει τον διανοούμενο Σέρβο ο οποίος προσπαθεί να εξηγήσει γιατί γίνεται όλο αυτό, όμως και αυτός κάπου χάνεται στην μετάφραση. Χαρακτηριστική είναι η φράση του αναφερόμενος σε μια προφητεία λέγοντας πως «οι Σέρβοι που θα μείνουν θα χωρούν κάτω από μια αχλαδιά», προβλέποντας ουσιαστικά αυτό που έρχεται, δηλαδή τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας. Ο Δάσκαλος είναι ο χαρακτήρας που εξισορροπεί την αγριότητα του πολέμου με την ευγενή μόρφωση, η οποία θυμίζει το απόφθεγμα του Miyamoto Musashi πως «χωρίς τον πόλεμο δεν θα υπήρχε ποίηση και χωρίς την ποίηση δεν θα υπήρχε έπος». Ο συγκεκριμένος χαρακτήρας λοιπόν είναι ένας επικός ήρωας, ο οποίος έχει την οξυδέρκεια να αναλύσει τα τεκταινόμενα άσχετα αν πολεμάει συνειδητά. Άλλωστε στο κράνος του έχει ζωγραφισμένο τον σταυρό των Τσετνικ, υποδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την βαθειά του πίστη σε μεταφυσικές αρετές του έθνους του. Σε όποιο χωριό επιτίθενται οι Τσέτνικ, ο δάσκαλος μετά την μάχη προσπαθεί να βρει βιβλία ούτως ώστε να τα πάρει ως λάφυρα, θέλοντας με αυτή την αλληγορία να μας δείξει ο σκηνοθέτης πως η μάχη και το αίσθημα του πολέμου, γεννά πνευματικές αρετές μέσα στην παράνοια που επικρατεί.

   Λαζα και Πιρούνης : Ο Λάζα και ο Πιρούνης εκπροσωπούν την νέα γενιά των Σέρβων πατριωτών, οι οποίοι είναι θύματα της τηλεόρασης και της προπαγάνδας, έχοντας περισσότερο έναν ανεδαφικό  επαρχιώτικο πατριωτισμό, ο οποίος φείδεται γνώσης και εκφράζεται με γκροτέσκα χαρακτηριστικά. Και οι δύο τους λάτρεις των Τσέτνικ και αυτό φαίνεται και από τα πηλήκια τους, τα οποία φέρουν τον σερβικό αετό στο δίκοχο. Η περίπτωση των δύο αυτών χαρακτήρων συμβολίζει την Σερβία που θέλει να αποτάξει τον κομμουνισμό από πάνω της και να επαναπροσδιορίσει τις εθνικιστικές αξίες γύρω από το έθνος. Χαρακτηριστική είναι η καταγγελτική δήλωση του Πιρούνη στην κάμερα, μετά τον θάνατο του Λάζα, όπου λέει πως «μας είπαν στην τηλεόραση πως οι Σέρβοι είμαστε το παλαιότερο έθνος, όταν οι Γερμανοί έτρωγαν με τα χέρια εμείς τσιμπούσαμε ιπποτικά στην σερβική αυλή».

Σβέλτος : Ο χαρακτήρας αυτός εκπροσωπεί την ηθική παρακμή της κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας. Υιός πρώην αξιωματικού του γιουγκοσλαβικού στρατού, μπλέκει με διαφορά πρεζόνια στο Βελιγράδι ως »επανάσταση», απέναντι στον γραφειοκράτη πατέρα του. Ο Σβέλτος πολεμά χωρίς κάποια ιδιαίτερη συνείδηση και μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, από μια αερογέφυρα, βρέθηκε σε ένα καμιόνι του σερβικού στρατού με κατεύθυνση προς την Κροατία. Αργότερα έκανε χρέη οδηγού στο μέτωπο της Βοσνίας, κάνοντας »πολεμοθεραπεία» προκειμένου να κόψει την ηρωίνη.

Γκβόζντεν : Ο λοχαγός Γκβόζντεν ( που στα σερβικά σημαίνει σιδερένιος), συμβολίζει τον νοσταλγό της πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβίας η οποία διαλύεται, όμως ο ίδιος δεν θέλει να το παραδεχθεί και πολεμά για κάτι που είναι χαμένο. Παρόλα αυτά, επιλέγει να πέσει κάτω από τα ερείπια της παλιάς του πατρίδας. Η νοοτροπία του Γκβόζντεν συμβολίζει την μεταφυσική του έθνους, που όταν εξαφανιστεί ένας κρατικός μηχανισμός που περικλείει μέσα του την εθνική ψυχή, τότε γεννιέται κάτι άλλο. Θα μπορούσε να θεωρηθεί μια νιτσεική φιγούρα, διότι ο δρόμος του προς τον θάνατο θυμίζει το ρητό του Νίτσε «πως όπου υπάρχουν μνήματα υπάρχει και ζωή». Οι συνομιλίες του διά του ασυρμάτου με τον συνάδελφο του Σουμαντίνατς, μόνο γέλιο προκαλούν. Ενώ ο Γκβόζντεν αναμένει διαταγή από το αρχηγείο, ο Σουμαντίνατς είναι εξαφανισμένος. Πανέξυπνη αλληγορία διότι θέλει να δείξει πως το κράτος δεν συμμεριζόταν την αγωνία του απλού πολεμιστή, που έχυνε το αίμα του για τις αξίες του έθνους του.

      Ανάλυση της ταινίας :

Η ταινία την περίοδο του πολέμου αλλά και πιο μετά, δηλαδή κατά την λήξη του, έγινε σύμβολο του »αριστερού χώρου» ως αντιπολεμική και φιλειρηνική. Είναι όμως μια αντιπολεμική και φιλειρηνική ταινία; Η απάντηση είναι όχι, διότι δείχνει πως ο πόλεμος δεν ήταν κάτι που ήρθε ξαφνικά, αλλά ήταν το αποτέλεσμα μέσα στην πολυπολιτισμική και παρηκμασμένη κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, η οποία συγκάλυπτε τα πληθυσμιακά προβλήματα στο όνομα μιας συναδέλφωσης κομμουνιστικού τύπου (την λες και αντικομμουνιστική την ταινία). Στην πρώτη σκηνή της ταινίας όταν ο κομισάριος του Τίτο κόβει την κορδέλα στο λεγόμενο Τούνελ της συναδέλφωσης, αντί της κορδέλας κόβει μερικώς το δάχτυλο του με το αίμα να πετάγεται στα πρόσωπα των πιονιέρων. Τότε ένας κομματικός σπεύδει κατευθείαν να  κουκουλώσει με ένα πανί το τραύμα, συμβολίζοντας με αυτή την σκηνή πως ενώ η Γιουγκοσλαβία μάτωνε ο κομμουνισμός κάλυπτε τον πολυφυλετισμό, ούτως ώστε να συντηρηθεί η »μπανανία» του Τίτο και των γραφειοκρατών του κόμματος.

Μετά από χρόνια αυτή η σήραγγα θα γίνει πεδίο μάχης για Σέρβους και Βόσνιους. Η ταινία λοιπόν είναι πέρα για πέρα πολεμική, καθώς μας παρουσιάζει τους ήρωες της ταινίας ως τους κατεξοχήν πολεμιστές, οι οποίοι έχουν σηκώσει το βάρος της Σερβίας στις πλάτες τους ακόμα και αν οι ξιπασμένοι Βελιγραδιώτες δεν έχουν καταλάβει καν τι γίνεται στην Βοσνία. Η σκηνή που δίνει γροθιά στο στομάχι του κάθε »αοριστολόγου» πασιφιστή, είναι όταν οι βολεμένοι »αγωνιστές» του καναπέ που μαζεύονται έξω από το νοσοκομείο όπου είναι τραυματίες οι Σέρβοι μαχητές και τους φωνάζουν από τις ντουντούκες«’μην πέφτετε θύματα των πολεμοκάπηλων», τραγουδώντας παράλληλα και με μια φωνή το τραγούδι του  Lenon »GIVE PEACE A CHANCE». Ο Μίλαν όντας κλινήρης, τους δίνει ως απάντηση την μπουκάλα με το αίμα, εκσφενδονίζοντας την από το παράθυρο. Η αλληγορία αυτή έδειχνε πως το αίμα σιγά σιγά μεταφερόταν και στην κυρίως Σερβία με την κάλυψη των ΗΠΑ. Αυτό που αξίζει επίσης να σημειωθεί, είναι πως  ο Μίλαν δεν μετανιώνει για τις πράξεις, του αντιθέτως εξοργίζεται όλο και περισσότερο με τον χαρτογιακά γιατρό που του κάνει μαθήματα ανθρωπισμού «πως όλοι οι τραυματίες είναι το ίδιο», ενώ ο Μίλαν θέλει να εκδικηθεί για τον θάνατο των συμπολεμιστών του. Στην σκηνή της εξόδου από την σήραγγα, η Αμερικανίδα πολεμική ανταποκρίτρια, συμβολίζει την νατοική παρέμβαση που θέλει μέσο του ρεπορτάζ της να παρουσιάσει ως εγκληματίες τους Σέρβους.Η θεία δική όμως και η «μεταφυσική του δικαίου» κατά Σπένγκλερ, βρίσκει την δημοσιογράφο νεκρή από διασταυρούμενα πυρά. 

   Η «αντιπασιφιστική» φύση του έργου φαίνεται έντονα στην προτελευταία σκηνή όπου ο Μίλαν πηγαίνει έρποντας προς τον θάλαμο των Βόσνιων, θέλοντας να σκοτώσει τον αντίπαλο του με ένα πιρούνι, ενώ ο μουσουλμάνος έτοιμος να δεχθεί τον θάνατο του, τον προστάζει να το κάνει. Τότε οι αδιάφορες νοσοκόμες που κοιτούσαν υποτιμητικά τους τραυματίες Τσέντικ,  συνειδητοποιούν το πρόβλημα που υπάρχει. Δηλαδή πως ο πόλεμος πλέον είναι γενικευμένος και όχι περιφερειακός. 

Η τελευταία σκηνή που σφραγίζει την ταινία είναι όλο το νόημα. Το »Τούνελ της συναδέλφωσης» πλέον ονομάζεται »Τούνελ της Ειρήνης», θέλοντας να επουλώσει τα τραύματα του πολέμου όπως αναφέρει και ο εκφωνητής της τηλεόρασης, ανακοινώνοντας πως αυτή την φορά την κορδέλα την κόβουν οι δυτικοί εταίροι. Το μήνυμα της ταινίας είναι βαθιά αντινεωτερικό και πολεμικό. Ουσιαστικά υπογραμμίζει – υπενθυμίζει πως, όσο προλεταριακό ή κοσμοπολίτικο βερνίκι βάλει κάποιος στις πολιτισμικές διαφορές, αυτό που θα καταφέρει θα είναι να τις αυξήσει. Διότι καμιά υλική ευδαιμονία δεν μπορεί να καλύψει την ταυτοτική αυθυπαρξία ενός λαού, όπου στην λαϊκή του βάση (Volchish), μετουσιώνεται σε έθνος και σε κοινότητα.

Το μήνυμα της ταινίας είναι καθαρά υποτασσόμενο στο ρητό του Ηράκλειτου «πόλεμος πατήρ πάντων», καθώς ο σκηνοθέτης δεν ξεφεύγει δευτερόλεπτο από το νόημα του πολέμου, κάνοντας έναν έξυπνο συγκρητισμό με τον καιρό της ειρήνης. Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως η »φιλία» είναι κάτι που υποτάσσεται στον πόλεμο και όχι ο πόλεμος στην φιλία. Συνεπώς το φυσιοκρατικό αίσθημα της μάχης επισκιάζει τα πάντα μπροστά στην εθνική επιβίωση. Διότι καμιά ειρήνη δεν είναι θέσφατη, αντιθέτως καθορίζεται μέσα από την ομοιογένεια που έχει ως επακόλουθο την κοινή ταυτότητα, η οποία αποσκοπεί στην διαμόρφωση του μέλλοντος. Σαφώς και δεν είναι μια μιλιταριστική ταινία, καθώς καυτηριάζει τα κακώς κείμενα των γραφειοκρατών του στρατού, όμως το επίκεντρο της ταινίας είναι η μάχη που υφίσταται ανάμεσα στους διαφορετικούς πολιτισμούς που »συνυπάρχουν»είτε από επιλογή είτε όχι.

   Επίλογος :

H ταινία είναι μια βαλκανική «όπερα της πεντάρας», όπου εάν κάποιος δεν είναι σε επαφή με τα γεγονότα του σερβοβοσνιακού πολέμου, σαφώς και δεν θα την κατανοήσει. Χρειάζεται αρκετή πολιτική κατάρτιση και ιδεολογική, ούτως ώστε να ληφθούν από τον θεατή τα μηνύματα του σκηνοθέτη. Το εθνικιστικό στοιχείο είναι έντονο τόσο με τα συνθήματα, «Σερβία μέχρι το Τόκιο», όσο και με την επιθυμία του κάθε μαχητή ξεχωριστά να πολεμήσει για την αρετή του μέσω του υποκειμένου που λέγεται έθνος. Συμπερασματικά και κλείνοντας, θα έλεγα πως η φαντασιόπληκτη αριστερά αδίκως  οικειοποιείται την ταινία, διότι ενώ οι πασιφιστές φίλοι τους τραγουδούσαν John Lennon και Θεοδωράκη στο σύνταγμα τον καιρό των νατοικών βομβαρδισμών, οι Σέρβοι μαχητές τραγουδούσαν «ο πατέρας μου είναι εγκληματίας πολέμου», χλευάζοντας το ΝΑΤΟ και εξυμνώντας τα κατορθώματα της Σερβικής Εθελοντικής Φρουράς, των Πανθήρων και γενικά του Σερβικού στρατού.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας Srdan Dragojevic, ξέροντας καλά λοιπόν τους λόγους που οδήγησαν σε αυτόν τον πόλεμο, αποτυπώνει την νοοτροπία του πολέμου μέσα από τις σκηνές, οι οποίες είναι αρκετά σκληρές, θέλοντας να βάλει τον θεατή στην πραγματικότητα του πολέμου.


Τάσος Σοφούλης. https://samuraithsdyshs.wordpress.com/

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΣΧΕΔΙΟ YINON[Η ισλαμική τρομοκρατία δεν υπήρχε 'πριν']!!1

 


Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016

ΕΧΟΥΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ; ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Άρθρο του Maurizio Blondet  

1 Αυγούστου 2016

Μετάφραση – επιμέλεια: Ιωάννης Αυξεντίου
 

Η ισλαμική τρομοκρατία δεν υπήρχε 'πριν'


Υπήρχε ισλαμική τρομοκρατία όταν το Αφγανιστάν ήταν υπό κομμουνιστική κυβέρνηση, το Ιράκ υπό τον Σαντάμ, η Αίγυπτος κυβερνιόταν από τον Μουμπάρακ, η Συρία από την οικογένεια του Ασάντ και η Λιβύη από τον Καντάφι; Όχι. Ποιος έριξε αυτά τα καθεστώτα χρησιμοποιώντας μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις αποσταθεροποιώντας  τις  χώρες τους, ρίχνοντάς  τες  στο χάος και στους εσωτερικούς πολέμους; Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής: επικεφαλής των  δυτικών συνασπισμών, στους οποίες συμμετείχαν η Μ. Βρετανία, η Γαλλία, χώρες μέλη του ΝΑΤΟ ή όχι , όπως η Αυστραλία.

Για ποιο λόγο η δύση υπό την Αμερικανική καθοδήγηση έριξε στο χάος αυτές τις χώρες; 
Διότι εκτελούσε το ισραηλινό σχέδιο (το λεγόμενο σχέδιο Yinon) που από το 1982  υποστήριζε τον διαμελισμό αυτών των χωρών 'σύμφωνα με τις εθνοτικές και θρησκευτικές διαχωριστικές γραμμές τους'. Το εβραϊκό περιοδικό Kivunim, είχε γράψει: “Το Ιράκ, πλούσιο σε πετρέλαιο και εσωτερικά διχασμένο, είναι σίγουρα ένας υποψήφιος των στόχων του Ισραήλ. Η διάλυση του είναι ακόμη πιο σημαντική για εμάς από εκείνη της Συρίας. Το Ιράκ είναι πιο ισχυρό από την Συρία… Κάθε αραβική εσωτερική αντιπαράθεση θα μας βοηθήσει βραχυπρόθεσμα και θα συντομεύσει τον δρόμο στον πιο σημαντικό στόχο, το σπάσιμο του Ιράκ σε τομείς, όπως η Συρία και ο Λίβανος. Στο Ιράκ, είναι δυνατή η διαίρεση σε επαρχίες κατά μήκος των εθνικών-θρησκευτικών γραμμών, όπως στη Συρία κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου. Έτσι, θα υπάρχουν τουλάχιστον τρία κράτη γύρω από τις τρεις μεγάλες πόλεις: Βασόρα, Βαγδάτη και Μοσούλη, και οι Σιιτικές περιοχές στο νότο θα διαχωριστούν από το σουνιτικό και κουρδικό Βορρά. ... Το σύνολο της αραβικής χερσονήσου είναι ένας φυσικός υποψήφιος  για διάλυση υπό των εσωτερικών και εξωτερικών πιέσεων...''
 
Αλλά γιατί οι ΗΠΑ προσχώρησαν σε αυτό το σχέδιο;
Επειδή συνέκλιναν με αυτό τα πετρελαϊκά συμφέροντα (πχ. Dick Cheney, ο πρόεδρος της  Halliburton)και το στρατιωτικό- βιομηχανικό συγκρότημα. Στο σχέδιο συμμετείχε και η Σαουδική  Αραβία η οποία ήθελε να κυριαρχήσει ο βαχαμπισμός και να καταστρέψει τους σιίτες και το Ιράν.

Πότε ακούστηκε να ομιλούν για 'ισλαμική τρομοκρατία' για πρώτη φορά;
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, όταν οι ΗΠΑ δεχτήκαν επίθεση από μία ομάδα τρομοκρατών οι οποίοι έριξαν αεροπλάνα πάνω στους Δίδυμους Πύργους και στο πεντάγωνο. Οι τρομοκράτες καθοδηγούντο από τον Osama Bin Laden.

Ποιος ήταν ο Osama Bin Laden;
O Robin Cook
Ήταν ένας Σαουδάραβας δισεκατομμυριούχος του οποίου η οικογένεια ήταν φίλη και επιχειρηματικός εταίρος με την οικογένεια Bush. Βοήθησε τους αμερικάνους να ανατρέψουν το κομμουνιστικό καθεστώς στο Αφγανιστάν την δεκαετία του’80. Στρατολόγησε χιλιάδες μαχητές για να τους στείλει να διώξουν τους σοβιετικούς και να εγκαθιδρύσει ένα θρησκευτικό καθεστώς, αποτελούμενο από τους Ταλιμπάν (ισλαμιστές φοιτητές που  προετοιμαστήκαν στο Πακιστάν). Αυτή η οργάνωση υπό τον αμερικανικό έλεγχο ονομάστηκε Al Qaeda (δηλαδή "η βάση''- ο κατάλογος των στρατολογημένων: Κι ας θυμηθούμε τώρα το εξης: τέσσερις εβδομάδες πριν το θάνατο του, ο Robin Cook, Yπουργός Εξωτερικών του Η. Βασιλείου, προκάλεσε σάλο με το άρθρο στη στήλη του στον Guardian όταν απεκάλεσε την Al Qaeda ως το προϊόν των δυτικών μυστικών υπηρεσιών. Επίσης πως ο Bin Laden ήταν το παράγωγο ενός μνημειώδους λάθος υπολογισμου των δυτικών υπηρεσιών ασφαλέιας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, εξοπλίστηκε από τη CIA και χρηματοδοτήθηκε απο τους Σαουδάραβες, με σκοπό να κάνει ιερό πόλεμο (Jihad) κατά της ρωσικής κατοχής του Αφγανιστάν. Η Al Qaeda, στην κυριολεξία η "βάση δεδομένων" ήταν αρχικά ένα αρχείο υπολογιστή με τους χιλιάδες Mujahideen που είχαν στρατολογηθεί και εκπαιδευτεί με τη βοήθεια της CIA για να νικήσουν τους Ρώσους.  
 
Πότε ο Bin Laden έγινε εχθρός των ΗΠΑ;
Ξαφνικά στις 9 Σεπτεμβρίου 2001, δύο άτομα (που παρίσταναν τους δημοσιογράφους) σκότωσαν τον στρατηγό Massoud, το αποκαλούμενο ''λιοντάρι του Panjshir''. Ο τελευταίος ήταν αντιπαθής στους αμερικανούς διότι θα μπορούσε- ως εθνικός ήρωας- να ενώσει και να σταθεροποιήσει το Αφγανιστάν. Η εφημερίδα  ''Figaro'' έγραψε ότι ο σταθμάρχης της CIA πήγε να επισκεφτεί τον Bin Laden στο αμερικανικό νοσοκομείο του Dubai τον Ιούλιο, όπου και νοσηλευόταν. Η πληροφορία εδόθη στην εφημερίδα από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες. Οπότε στις 9 Σεπτεμβρίου ήταν ακόμη φίλος, και στις 21 είχε γίνει εχθρός των ΗΠΑ.

Κάποιος αναγνώστης μπορεί να ισχυριστεί: "όλα αυτά φαίνονται ως συνωμοσιολογικές υποθέσεις, που δεν μπορούν να αποδειχθούν!"
Και όμως, όλα αυτά τα είπε ο στρατηγός Wesley Clark, που ήταν ο αρχηγός του ΝΑΤΟ κατά την διάρκεια της επέμβασης στο Κόσσοβο. Δέκα ημέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, πήγε στο Πεντάγωνο και ένας φίλος του αξιωματικός, ο οποίος είχε μόλις  μιλήσει με τον τότε Donald Rumsfeld, τον κάλεσε στο γραφείο του, έκλεισε την πόρτα και του ψιθύρισε : ''Πηγαίνουμε να κτυπήσουμε 7 χώρες μέσα σε πέντε χρόνια. Θα αρχίσουμε με το Ιράκ, μετά με την Συρία, Λίβανο, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και μετά το Ιράν''. Η συνέντευξη  στον  στρατηγό  Clark υπάρχει εδώ. 
 
Ο αναγνώστης απαντά: "Σύμφωνοι, όμως η ισλαμική θρησκεία αποδέχεται την βία, την jihad, τον αναγκαστικό προσηλυτισμό."
Βεβαίως. Όμως ήταν μία αδρανής διάσταση η οποία συγκρατούνταν από τις κοσμικές κυβερνήσεις του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης. Αυτή η αποτρόπαιη πτυχή του Ισλάμ  ξύπνησε και υποκινήθηκε  ηθελημένα. Ομάδες φανατικών οπλίστηκαν και εκπαιδευτήκαν επίτηδες.

Ο αναγνώστης απαντά: "Και αυτή είναι μία συνωμοσιολογική θεωρία χωρίς καμία απόδειξη!"
Πάντα ο στρατηγός Wesley Clark (εβραϊκής καταγωγής)– θυμίζω, πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη - είπε στο CNN στις 21 Φεβρουαρίου 2015: “Στρατολογήσαμε ζηλωτές και εξτρεμιστές takfiri”, δημιουργήσαμε έναν  'Φρανκενστάιν'. Σε εκείνη την συνέντευξη εξήγησε επίσης: ''το  ISIS  δημιουργήθηκε από τους συμμάχους μας [Σαουδική Αραβία] για να κτυπήσουν την Hezbollah”.   

Ο αναγνώστης ρωτά: "Λοιπόν οι ΗΠΑ δημιούργησαν ή άφησαν να δημιουργηθούν τα τζιχαντιστικά κινήματα, για να τα κτυπήσουν μετά; Είναι παράλογο! Για ποιο σκοπό;"
Samuel Huntington
Σύμφωνα με τον Samuel Huntington, που υπήρξε ο κυριότερος αμερικανός πολιτικός επιστήμονας, αυτό είναι χρήσιμο για την αμερικανική εξουσία. Ο ίδιος έγραψε το 1996 μία μελέτη με τίτλο: 'Η σύγκρουση των πολιτισμών και η νέα παγκόσμια τάξη', στην οποία προφήτευσε ότι η κύρια πηγή συγκρούσεων στον κόσμο μετά την εποχή του ψυχρού πολέμου, θα είναι οι πολιτιστικές και θρησκευτικές ταυτότητες. Δεν θα υπάρχουν πια πόλεμοι μεταξύ χωρών αλλά μεταξύ πολιτισμών. Ο Huntington σκέφθηκε ότι μετά την πτώση της σοβιετικής ένωσης, έπρεπε να βρεθεί ένας κοινός εχθρός, που θα κρατά ενωμένη την Δύση υπό την αμερικανική καθοδήγηση. Η σύγκρουση των πολιτισμών, ο αγώνας εναντίον του Ισλάμ, ήταν η λύση. Μία λύση που άρεσε και στο ιουδαϊκό λόμπι των ΗΠΑ. 

Ο αναγνώστης αναρωτιέται: "Όμως τώρα το ISIS  στέλνει τους τρομοκράτες του στην Ευρώπη."
Το ISIS; Είδαμε ότι πρόκειται για μία αμερικανό-σαουδαραβική δημιουργία. Οι Ισραηλινοί το υποστηρίζουν στη Συρία, και νοσηλεύουν τους τραυματισμένους μαχητές του στα νοσοκομεία τους (υπάρχουν πολλά ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν), οι Αμερικάνοι βάζουν εμπόδια στις ρωσικές επεμβάσεις στην Συρία. Πάντως, το ISIS είναι πολύ απασχολημένο στην προσπάθεια του να αμυνθεί, δεν έχει χρόνο για να στέλνει τρομοκράτες στην Ευρώπη.
 
Ο αναγνώστης απαντά: "Αλλά  αναλαμβάνει (το ISIS) την ευθύνη για  όλες τις ισλαμικές επιθέσεις που συμβαίνουν όλο και πιο συχνά στην Ευρώπη."
H Rita Katz
Είστε απόλυτα σίγουρος ότι είναι το ISIS  που αναλαμβάνει την ευθύνη; Εξάλλου αυτοί οι ισχυρισμοί του ISIS διαδίδονται από την ιστοσελίδα: Ιntelligence Group Enterprise, (Σημ. Θεόδ.: η πληροφορία πως η ανάληψη των επιθέσεων παρουσιάζεται μόνο από τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι υπό έλεγχο) μία εβραϊκή εταιρεία που διοικείται από την  Rita Katz. Κατά πάσα πιθανότητα είναι όλοι ψεύτικοι ή δημιουργημένοι επίτηδες.


Ο αναγνώστης ρωτά: "Όμως οι τζιχαντιτες σκοτώνουν αληθινά! Στην Νίκαια στην Γαλλία και αλλού σφάζουν τον κόσμο! Δεν είναι αυτός πόλεμος των θρησκειών;"
Είναι σύγκρουση των πολιτισμών, όπως ήθελε ο Huntington. Είναι η στρατηγική της έντασης: κάποιοι θέλουν να κρατούν τους ευρωπαίους σε κατάσταση φόβου. Εξάλλου κάποιοι  ισραηλινοί έχουν δηλώσει πως: "είναι καλό οι ευρωπαίοι να δοκιμάσουν εκείνο που δοκιμάζουμε εμείς, που όταν πηγαίναμε στο εστιατόριο δεν είμαστε σίγουροι ότι θα επιστρέψουμε στο σπίτι μας."Επίσης κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορεί να βρίσκουν χρήσιμο το να κρατούν τους υπηκόους τους  μέσα στον φόβο και στην ένταση, στον συνεχή αγώνα εναντίον του 'Ισλαμικού  Εχθρού' , που είναι 'ανάμεσα μας'  και μπορεί να κτυπήσει παντού.
Όπως έγραψε ο  Orwell στο '1984':  "θα υπάρχουν συνεχή και αδικαιολόγητα τρομοκρατικά κτυπήματα με τυχαίους στόχους. Θα χρησιμεύουν στο κράτος για να περιορίζει την ελευθερία των πολιτών.''

Ο αναγνώστης απορεί: "Αλλά δεν θα υποστηρίξετε ότι είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις που υποκινούν τους νεαρούς ισλαμιστές να αποκεφαλίζουν; αυτοί το κάνουν αυθόρμητα στο όνομα του  ISIS."
Βεβαίως. Είναι ένας μηχανισμός που εμείς οι ιταλοί τον γνωρίζουμε καλά. Την εποχή της 'έντασης' οι Ερυθρές Ταξιαρχίες έπρατταν δολοφονίες. Λοιπόν, όσο περισσότερες έκαναν, τόσο μεγαλύτερη εύνοια έβρισκαν στα εργοστάσια, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια από τις ομάδες των αριστερών φοιτητών. Πολλοί νέοι ήθελαν να στρατολογηθούν στις Ερυθρές Ταξιαρχίες, είχε δημιουργηθεί μία ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ας το πούμε απλά , ένα είδος μόδας. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είχαν γίνει αντικείμενο 'διαχείρισης' από μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ. Έτσι λοιπόν, στις ημέρες μας, οι νεαροί ισλαμιστές του περιθωρίου 'κολλούν' αυτήν την  ΨΥΧΙΚΗ  ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ,  η οποία διαχέεται  εντέχνως από εκείνα τα  'μέσα- κέντρα' που διαδίδουν τα υποτιθέμενα  μηνύματα του ISIS.

Ο αναγνώστης απαντά:  "Δεν με πείσατε…"
Το ξέρω. Γνωρίζω ότι εσείς βρίσκεστε υπό την επίδραση της ψυχο-συγκινησιακής κατάστασης που δημιουργεί εκείνο το συλλογικό ασυνείδητο, που μας προκαλεί τον τρόμο: 'Το Ισλάμ  μας επιτίθεται!' 'Είναι πόλεμος των θρησκειών!' Ναι, … αλλά υποκινούμενος από κέντρα που έκαναν τα πάντα για να τον προκαλέσουν. Αυτά τα κέντρα θέλουν να καταστρέψουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως θέλησαν την καταστροφή της Παλμύρας στη Συρία.

Ο αναγνώστης ρωτά: "Γιατί;"
Πάνθεον, Ρώμη
Διότι ο ευρωπαϊκός, ελληνο-ρωμαϊκός και χριστιανικός πολιτισμός, διαμόρφωνε ελεύθερους ανθρώπους, και η πλανητική εξουσία δεν μας θέλει ελεύθερους  αλλά καταναλωτές. Γιατί μισούν τον Χριστό και τον πολιτισμό του. Γιατί εκείνα τα κέντρα- ας  πούμε οι 'τοκογλύφοι'- δεν είχαν ποτέ την ικανότητα να οικοδομήσουν έναν Παρθενώνα, ένα Πάνθεον. Δεν παρήγαγαν τίποτε που να θυμίζει , έστω από μακριά, κάτι από  Φειδία  ή  Καραβάτζιο, ούτε ανάμεσα τους γεννήθηκε ένας Ντοστογιέφσκι, ή ένας  Σαίξπηρ ή ένας Δάντης. Η τέχνη τους είναι εκείνη του MOMA της Νέας Υόρκης, μια ασχήμια που την πωλούν και την αγοράζουν μεταξύ τους σε στρατοσφαιρικές τιμές. Ασχήμια που συνοδεύεται αναγκαστικά από το ψέμα και το μίσος για την Αλήθεια: Αλήθεια και Ομορφιά είναι το ίδιο πράγμα, έλεγαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι.

Θέλουν να καταντήσουμε σαν και αυτούς .Τρομαγμένοι και γεμάτοι μίσος και ζήλεια για το ανθρώπινο γένος.


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΙΣΡΑΗΛ;;;;





Από  https://t.me/s/The_Lyra

📌 ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ "ΙΣΡΑΗΛ"
▪️ Τὸ "ἰσραήλ" εἶναι οὐσιαστικὰ ἤδη νεκρό. Ἡ λύση τῶν δύο κρατῶν εἶναι σὰν τὶς Συνθῆκες Μὶνσκ: οὐδέποτε ὑπῆρχε πρόθεση ἐφαρμογῆς ἀπὸ τὴν μία πλευρά.
— Στὴν περίπτωση τῆς Οὐκρανίας, οἱ συνέπειες ἦταν συντριπτικές. Πέραν ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴ ἧττα καὶ τὴν ἐδαφικὴ ἀπώλεια, τὸ ἴδιο τὸ οὐκρανικὸ καθεστῶς δὲν εἶναι βιώσιμο – ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὰ ποσὰ ποὺ στέλνουν ΗΠΑ καὶ βασσάλοι γιὰ λειτουργία κράτους, πληρωμὴ μισθῶν κτλ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι σὲ λίγο καιρὸ δὲν θὰ ὑπάρχει ὡς χώρα, καταλήγοντας μοιρασμένη μεταξὺ τῶν γειτόνων της.
— Στὴν περίπτωση τοῦ "ἰσραήλ" εἶναι ἀκόμα χειρότερα τὰ πράγματα. Ὄχι μόνον ἐξαρτᾶται πλήρως ἀπὸ τὶς ΗΠΑ ἀλλὰ εἶναι διεθνὴς παρίας, μἐ ὰποδεδειγμένη διάπραξη γενοκτονίας, καὶ πολλαπλὰ ἐγκλήματα πολέμου καὶ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας. Δὲν ὑπάρχει περίπτωση νὰ σταθῇ στὴν διεθνὴ σκηνὴ ἢ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸ πουθενά. Μόνον οἱ ΗΠΑ συντηροῦν τὴν ψευδαίσθηση ὕπαρξης "κράτους" ἐκεῖ, καὶ οἱ ΗΠΑ εἶναι σὲ ραγδαία πτωτικὴ πορεία οἱ ἴδιες. Χώρια τὶς ἐμφυλιοπολεμικὲς συνθῆκες ποὺ ἤδη ἔχουν διαμορφωθεῖ στὸ ἐσωτερικό τους, καὶ ποὺ ἱστορικὰ ὀδηγοῦν σὲ κατακερματισμὸ καὶ ἀποσχίσεις μὲ δημιουργία νέων κρατῶν.
📌 ΣΕ ΕΝΑ ΕΞΑΜΗΝΟ ΠΟΛΛΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ
🔸 Ὅπως ἡ Οὐκρανία ἦταν ἡ μεγάλη πλατφόρμα τῶν ΗΠΑ γιὰ ἀνάπτυξη ἀπαγορευμένων βιολογικῶν ὅπλων καὶ πειραμάτων, τὸ "ἰσραήλ" εἶναι ἡ πλατφόρμα γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ τεχνο-ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ τῶν πειραμάτων γιὰ καταστολὴ ὁλόκληρων πληθυσμῶν.
❗️ Ἡ συντριβὴ τοῦ "ἰσραήλ" συνεπάγεται συντριβὴ τοῦ τεχνο-ὁλοκληρωτισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰσαγόταν ἐδῶ καὶ χρόνια μέσῳ τῆς ΕΕ στὶς χῶρες μας.
▪️ Ἡ καταστροφὴ ποὺ τώρα διεξάγει ἡ Χεζμπολλὰχ στὴν ὑλικοτεχνικὴ ὑποδομὴ τοῦ "ἰσραήλ" γιὰ κατασκοπεία, παρακολουθήσεις, κέντρα δεδομένων, ἐπηρεασμό κτλ. γύρω ἀπὸ τὰ σύνορά τους καὶ μέσα στὸ Γκολάν (καὶ τῆς Χαμὰς γύρω ἀπὸ τὴν Γάζα, ἐνῶ θὰ ἀκολουθήσει καὶ ἡ Δυτικὴ ὄχθη) θὰ ἐπεκταθεῖ καὶ στὴν Εὐρώπη, σὲ ὁρισμένες τουλάχιστον χῶρες γιὰ ἀρχή.
Τὸ Γκρέητ Ρησέτ μετατρέπεται ταχύτατα σὲ Γκρέητ Φλόπ.
Ἀντίο στὸ Νταβός. Οἱ Χαράριδες δὲν θὰ λείψουν σὲ κανέναν, ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ τίποτε Κούληδες – ἢ κουλῆδες, ἀναλόγως τὸ πῶς τὸ βλέπει κανείς... 😎
ΛΥΡΑ
***

Κινέζοι κολοσσοί τεχνικοί αφαιρούν το Ισραήλ από τους ψηφιακούς τους χάρτες





ένα ισραηλινό τανκ που οδηγεί κοντά στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας στις 31 Οκτωβρίου 2023

 (φωτογραφία AFP)

Οι κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας Baidu και Alibaba φέρεται να αφαίρεσαν το όνομα του Ισραήλ από τους διαδικτυακούς τους χάρτες καθώς η βάναυση σφαγή των Παλαιστινίων από το καθεστώς μπήκε στην 25η ημέρα της Τρίτης.

Η Wall Street Journal ανέφερε για πρώτη φορά τη Δευτέρα ότι οι τεχνολογικοί γίγαντες δείχνουν τα σύνορα και τις πόλεις του Ισραήλ στους ψηφιακούς χάρτες τους που είναι διαθέσιμοι στο διαδίκτυο, αλλά απέκλεισαν το όνομα «Ισραήλ».

«Οι διαδικτυακοί χάρτες της Baidu στην κινεζική γλώσσα οριοθετούν τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα του Ισραήλ, καθώς και τα παλαιστινιακά εδάφη, καθώς και βασικές πόλεις, αλλά δεν προσδιορίζουν με σαφήνεια τη χώρα ονομαστικά», έγραψε η Εφημερίδα .

Οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μοιράστηκαν επίσης χάρτες που είπαν ότι επιβεβαίωσαν την αναφορά.

Η έκθεση έρχεται καθώς το Πεκίνο δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με τη διεθνή κοινότητα για να βοηθήσει στον τερματισμό της συνεχιζόμενης ισραηλινής βίας στη Λωρίδα της Γάζας.

Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε σε δήλωση ότι το Πεκίνο «στέκεται πάντα στο πλευρό της δικαιοσύνης και της δικαιοσύνης, καταδικάζει και αντιτίθεται σε όλες τις κινήσεις που βλάπτουν τους αμάχους και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο».

Τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης επέπληξαν επίσης τις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή στέκονται «στη λάθος πλευρά της ιστορίας στη Γάζα».

Το Ισραήλ ρίχνει βόμβες στη Λωρίδα της Γάζας από τότε που το καθεστώς αιχμαλωτίστηκε από την Επιχείρηση Al-Aqsa Storm από το αντιστασιακό κίνημα Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου.

Το καθεστώς έχει επίσης διακόψει τα καύσιμα, την ηλεκτρική ενέργεια, τα τρόφιμα και το νερό σε περισσότερους από δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιους που ζουν στην παράκτια επικράτεια. Οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν σκοτώσει περισσότερους από 8.500 Παλαιστίνιους, κυρίως γυναίκες και παιδιά, έκτοτε.:

Η διατήρηση της δυτικής κυριαρχίας υπερισχύει πλέον της ζωής των Παλαιστίνιων!!!

 


Στις 25 Οκτωβρίου, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν προήδρευσε σε μια τεράστια άσκηση πυρηνικού πολέμου από το καταφύγιό του.

Παρακολουθούμε αβοήθητοι τη σφαγή του πληθυσμού της Γάζας. Οι νεκροί ανέρχονται ήδη σε 8.000! Οι δυτικές δυνάμεις, προκειμένου να διατηρήσουν την κυριαρχία τους, έχουν εγκαταλείψει τους αμάχους στην τύχη τους. Αυτό που διακυβεύεται τώρα στη Γάζα δεν είναι το παλαιστινιακό ζήτημα, αλλά η διεθνής τάξη πραγμάτων. Μετά την ήττα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, αυτή του Ισραήλ στη Γάζα θα σήμαινε το τέλος ενός κόσμου.
Στα τελευταία 75 χρόνια δεν βρεθήκαμε τόσο κοντά σε μια γενική σύρραξη!

Η ΣΦΑΓΗ

Η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία συνεχίζει να βομβαρδίζει την πόλη της Γάζας ως αντίποινα για την επίθεση της Ενωμένης Παλαιστινιακής Αντίστασης (εκτός της Φατάχ) στις 7 Οκτωβρίου. Βόμβες έπεσαν σε όλη την πόλη, σκοτώνοντας χιλιάδες κατοίκους. Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση [1] που διενεργήθηκε τον Ιούνιο του 2022 από το Palestinian Center for Policy and Survey Research, το 34% των Παλαιστινίων θα ψήφιζε υπέρ της Χαμάς και το 31% υπέρ της Φατάχ εάν πραγματοποιούνταν βουλευτικές εκλογές. Παράλληλα, το 71% υποστηρίζει τον ένοπλο αγώνα ενάντια στην ισραηλινή κατοχή. Το 56% προτιμά τον Ισμαήλ Χανίγιε (Χαμάς) από τον Μαχμούντ Αμπάς (Φατάχ).

Ως εκ τούτου, το Ισραήλ δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι εξολοθρεύει τη Χαμάς με αυτόν τον τρόπο, αλλά μόνο ότι θα εξολοθρεύσει τον πληθυσμό της Γάζας που του αντιστέκεται.

Η ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΓΑΖΑΟΥΙΤΩΝ

Τα τρία τέταρτα του ισραηλινού στρατού είναι ακόμα σταθμευμένα μπροστά από το Τείχος διαχωρισμού, περιμένοντας τη διαταγή να το διασχίσουν για να τελειώσει τους επιζώντες από τους βομβαρδισμούς. Επισήμως, οι Ηνωμένες Πολιτείες ελπίζουν να αποφύγουν μια γενοκτονία προτρέποντας το Ισραήλ να επιδείξει μετριοπάθεια. Η Ουάσιγκτον γνώριζε ότι αυτή η επιχείρηση δεν στρεφόταν κατά της Χαμάς, αλλά στόχευε στην επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος εκδιώκοντας ολόκληρο τον πληθυσμό της. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρότεινε στην Αίγυπτο να ανταλλάξει ολόκληρο το εξωτερικό της χρέος της (135 δισεκατομμύρια δολάρια) εάν φιλοξενούσε και πολιτογραφούσε τα 2,2 εκατομμύρια των Γαζαουίτών.

Προς το παρόν ο Στρατάρχης Αλ-Σίσι αρνείται. Το Κάιρο, μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, εμμένει στο ψήφισμα του Αραβικού Συνδέσμου σύμφωνα με το οποίο, ο εκτοπισμός των Παλαιστινίων και η πολιτογράφηση τους δεν ήταν τίποτα άλλο από μια ψευδώς συμπονετική κίνηση για την εκκαθάριση της παλαιστινιακής υπόθεσης.

Κατά την ακρόασή του από την Κνεσέτ, ο στρατηγός Γιτζάκ Μπρικ έκανε έναν καταστροφικό απολογισμό των δυνατοτήτων του ισραηλινού στρατού.

Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

Από την έναρξη αυτού του πολέμου, ή μάλλον αυτού του επεισοδίου ενός μακροχρόνιου πολέμου, οι Ισραηλινοί έχουν συνειδητοποιήσει την αδυναμία του στρατού τους. Από το 2015, ο εξειδικευμένος Τύπος συζητούσε την παρακμή του IDF, αλλά μόλις το 2018 το αντιλήφθηκε η πολιτική τάξη. Εκείνη την εποχή, η Κνεσέτ (Κοινοβούλιο) σε ακρόαση με τον στρατηγό Yitzhak Brik, με έκπληξη πληροφορήθηκε ότι οι στρατιώτες είχαν χάσει την επιθυμία για την υπεράσπισης της χώρας, οι αξιωματικοί δεν δίσταζαν να πουν ψέματα για να καλυφθούν σε περίπτωση προβλήματος και οι στρατηγοί έκαναν πολιτική και όχι στρατιωτική καριέρα. Πέντε χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχει αλλάξει τίποτα, αλλά όλα έχουν χειροτερέψει.

Ο ισραηλινός Τύπος αναφέρει τις δηλώσεις του στρατηγού Yitzhak Brik σύμφωνα με τον οποίον, σε έναν μελλοντικό πόλεμο, οι Ισραηλινοί θα αναγκάζονται να αυτό-αμυνθούν, χωρίς να ελπίζουν στη βοήθεια του στρατού. Αυτό ακριβώς συνέβη στις 7 Οκτωβρίου.
Ο πρωθυπουργός συνομίλησε με τον στρατηγό στις 22 Οκτωβρίου, αλλά δεν μάθαμε τι είπαν μεταξύ τους οι δύο άνδρες. Γνωρίζουμε μόνο ότι ο στρατηγός Μπρικ ζήτησε την απόλυση του διευθυντή των Στρατιωτικών Πληροφοριών (Αμάν) και του αρχηγού της Νότιας Διοίκησης.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Για πρώτη φορά, οι αντίπαλοι του αποικισμού διαθέτουν αποτελεσματικά όπλα. Η μελέτη των βίντεο της Χαμάς είναι ξεκάθαρη. Ο οργανισμός διαθέτει εκτοξευτές αντιαρματικών πυραύλων FGM-148 Javelin (κατασκευής ΗΠΑ) και εκτοξευτές πυραύλων NLAW (σουηδικής κατασκευής) και AT4 (σουηδικής ή αμερικάνικης κατασκευής). Όσο για τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ, διαθέτει ένα εντυπωσιακό απόθεμα πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς που, με την εκπαίδευση των ανδρών της, την καθιστά ισχυρή στρατιωτική δύναμη πολύ ανώτερη από αυτή των αραβικών κρατών.

Τα όπλα της Χαμάς είναι αμερικανικά ή σουηδικά. Αγοράστηκαν στην Ουκρανία από διεφθαρμένους αξιωματικούς. Αυτά της Χεζμπολάχ προέρχονται από το Ιράν, μέσω Ιράκ και Συρίας. Κανείς δεν ξέρει πόσα όπλα έχει η Χαμάς.

Ο Γενικός Γραμματέας της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, δέχθηκε το νούμερο δύο της Χαμάς, Σαλέχ ελ-Αρούρι, και τον ηγέτη της Ισλαμικής Τζιχάντ, Ζιάντ ελ-Ναχάλα.

Προς το παρόν, η σύγκρουση περιορίζεται στη Λωρίδα της Γάζας. Οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης και του Ισραήλ δεν ξεσηκώθηκαν. Ούτε οι πρόσφυγες στην Ιορδανία και τον Λίβανο. Η Χεζμπολάχ περιορίζεται από το ψήφισμα 1701 που υπέγραψαν οι υπουργοί της στο τέλος του ισραηλολιβανικού πολέμου του 2006 [2]. Δεν μπορεί να διασχίσει τον ποταμό Λιτάνι και να εισέλθει στο ισραηλινό έδαφος χωρίς να αθετήσει τον λόγο της, ο οποίος, σε αντίθεση με τους Δυτικούς, έχει σημασία για αυτήν. Αυτή η δέσμευση παύει να είναι σε ισχύ εάν το Ισραήλ επιτεθεί στον Λίβανο. Έτσι, προς το παρόν, η Χεζμπολάχ καταστρέφει μια προς μια τις ισραηλινές κάμερες παρακολούθησης και τα ραντάρ κατά μήκος των συνόρων. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να αιφνιδιάσει τον ισραηλινό στρατό αν αποφασίσει να βγει στον πόλεμο.

ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΑΖΑΟΥΙΤΕΣ

Πώς μπορούμε να μην εκπλαγούμε που οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο άσκησαν και οι τρεις βέτο σε μια πρόταση για άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός; Πώς μπορούμε να μην το ερμηνεύσουμε ως επιθυμία να παραταθεί αυτή η σύγκρουση, που ξεκίνησε πριν από 76 χρόνια ήδη; Από αυτή την άποψη, ισχύει η ανάλυση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ενώπιον της κοινοβουλευτικής του ομάδας δήλωσε: «Αυτοί που προκαλούν το πρόβλημα, φυσικά, δεν θέλουν λύση», αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο η Γαλλική και η Βρετανική Αυτοκρατορία δημιούργησαν το Παλαιστινιακό ζήτημα χωρίς λύση. «Όσο επιδεινώνεται η κρίση, τόσο καλύτερα είναι για τα συμφέροντά τους (…) Θέλουν να χειροτερέψει το ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα… Θέλουν να μην έρθει ποτέ η ειρήνη και η σταθερότητα σε αυτή την περιοχή... Θέλουν η σκιά του πολέμου να μην φύγει ποτέ από την Ανατολική Μεσόγειο... Θέλουν οι άνθρωποι που ζουν εκεί για χιλιάδες χρόνια να μην επωφελούνται από τους πόρους αυτής της γης ... Θέλουν να συνεχιστεί το σύστημα εκμετάλλευσής τους που βασίζεται στο αίμα, τις διώξεις και τα δάκρυα... Σε αυτό αντιτιθέμεθα. Απορρίπτουμε αυτό το σύστημα εκμετάλλευσης για το οποίο όλοι οι άνθρωποι στην περιοχή, Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί και Εβραίοι, πληρώνουν το τίμημα».

Στις 23 Οκτωβρίου, η Γαλλίδα πρωθυπουργός υπερασπίστηκε μια ισορροπημένη θέση για την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Ωστόσο, προσπάθησε να κρύψει το γαλλικό βέτο στην πρόταση για άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός. Με αυτόν τον τρόπο, έδειξε ότι δεν είχε πλέον τον έλεγχο. Τα υπόλοιπα γεγονότα είναι πέρα από τον έλεγχο της κυβέρνησής της.

Είναι τόσο ντροπιαστικό το γεγονός ότι η Γαλλίδα πρωθυπουργός, Ελίζαμπεθ Μπορν, μιλώντας από το βήμα της Εθνοσυνέλευσης, κατηγόρησε τη ρωσική προπαγάνδα ότι απέδωσε λανθασμένα στη Γαλλία ότι άσκησε βέτο σε μια πρόταση [ρωσική] για άμεση ανθρωπιστική εκεχειρία… επικαλούμενη, αντιθέτως, την πρόταση της Βραζιλίας την οποία ψήφισε. Υπήρχαν όντως δύο διαφορετικές προτάσεις: η ρωσική που περιοριζόταν στην αυστηρή ουδετερότητα που επιβάλλεται από την ανθρωπιστική δράση, που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια μιας κλειστής συνεδρίασης στις 17 Οκτωβρίου, και η βραζιλιάνικη που καταδίκαζε τη Χαμάς για τις βάρβαρες πράξεις της, που παρουσιάστηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 25 Οκτωβρίου.

Η Γαλλία δεν είχε χρησιμοποιήσει το βέτο από το 1976 (για να συνεχίσει τον αποικισμό της Μαγιότ), αλλά αυτή τη φορά το χρησιμοποίησε, όπως αναγνώρισε ο μόνιμος αντιπρόσωπός της στο Συμβούλιο Ασφαλείας, Nicolas de Rivière. Το ψήφισμα της Βραζιλίας ήταν ανεφάρμοστο επειδή καταδίκαζε ένα από τα μέρη. Η Γαλλία το γνώριζε όταν το ψήφισε.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

Υπάρχει, ωστόσο, μια άλλη εξήγηση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κάλεσαν πρώτα το Ισραήλ για μετριοπάθεια. Στη συνέχεια, μετέφεραν εκεί δύο πολεμικές ναυτικές ομάδες και εγκατάστησαν μια αερογέφυρα με 97 μεταγωγικά αεροπλάνα για να μεταφέρουν ποσότητες πυρομαχικών στο Ισραήλ, αλλά και στην Ιορδανία και την Κύπρο. Τέλος, βομβάρδισαν φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ και τη Συρία. Η Ουάσιγκτον έχει εξετάσει τις πιθανές συνέπειες μιας ισραηλινής ήττας στη Γάζα μετά την ήττα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Η Δύση δεν θα φόβιζε πια και οι πράξεις της θα έμπαιναν υπό αμφισβήτηση. Θα επαναστατούσαν όλοι οι λαοί που η Δύση εκμεταλλεύεται εδώ και αιώνες. Θα ήταν μια πλήρης αλλαγή εποχής.

Η δυσαρέσκεια που συσσωρεύτηκε εδώ και δεκαετίες υποδηλώνει μια ανεξέλεγκτη αγριότητα σε αυτή την εξέγερση όπως αυτή που έχει ήδη επιδείξει η Χαμάς. Έτσι οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις αποφάσισαν να κάνουν τα στραβά μάτια για την συνεχιζόμενη σφαγή. Γνωρίζουν ότι επιτρέπουν και διευκολύνουν μια γενοκτονία, αλλά φοβούνται πολύ περισσότερο ότι θα πρέπει να λογοδοτήσουν για τα προηγούμενα και τρέχοντα εγκλήματά τους.

Επομένως, αυτό που διακυβεύεται στη Γάζα δεν είναι πλέον το παλαιστινιακό ζήτημα, αλλά η δυτική υπεροχή, η κυριαρχία των κανόνων της και τα οφέλη που αποκομίζουν οι Δυτικοί από αυτήν την δεδομένη τάξη πραγμάτων.

Η ένταση δεν ήταν ποτέ τόσο υψηλή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ρωσία το γνωρίζει και προετοιμάζεται για έναν ενδεχόμενο πυρηνικό πόλεμο. Από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, έχει πραγματοποιήσει δύο στρατιωτικές ασκήσεις μεγάλης κλίμακας που περιλαμβάνουν την εκτόξευση διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων. Δεν πρόκειται πλέον για παιχνίδι. Προσομοίωσε τον θάνατο του ενός τρίτου του πληθυσμού της και τη μετατροπή μέρους της επικράτειάς της σε απαγορευμένη ζώνη λόγω των ραδιενεργών κατάλοιπων.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά       ΔΙΚΤΥΟ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ