Είναι το πιστοποιητικό γέννησης εργαλείο ελέγχου;
Διαχωρίζοντας το γεγονός από τη μυθοπλασία χρησιμοποιώντας την ιστορία
Όλοι αποδεχόμαστε το πιστοποιητικό γέννησης ως βασικό μέρος της ζωής, αντιμετωπίζοντάς το απλώς ως το επίσημο έγγραφο που σηματοδοτεί την είσοδό μας στον κόσμο και επιβεβαιώνει ποιοι είμαστε.
Δεν μοιάζει με τίποτα περισσότερο από ένα τυπικό χαρτί, αγαπητέ αναγνώστη, που εκδίδεται από το κράτος και διατηρείται σε αρχεία σε όλη μας τη ζωή.
Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι το βλέπουν μόνο ως νομική απόδειξη ταυτότητας και ιθαγένειας, υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με τον ευρύτερο ρόλο του που σπάνια έχουν αντιμετωπιστεί σε δημόσια συζήτηση.
Τι θα συμβεί αν αυτό το έγγραφο, το οποίο ο καθένας από εμάς λαμβάνει αυτόματα κατά τη γέννηση, χωρίς συγκατάθεση, εξυπηρετεί μια λειτουργία πολύ πέρα από αυτό που μας έχουν πει;
Για χρόνια, πολλοί το απέρριπταν ως άλλη μια θεωρία συνωμοσίας, την ιδέα ότι τα πιστοποιητικά γέννησής μας είναι κάτι περισσότερο από μια απλή καταγραφή της ύπαρξής μας.
Η αλήθεια είναι, περίεργο μυαλό, τα πιστοποιητικά γέννησης είναι μέρος ενός πολύπλοκου οικονομικού ιστού για τον οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τίποτα.
Σήμερα, θα εμβαθύνουμε στις λεπτομέρειες της απάτης στα πιστοποιητικά γέννησης και πώς αυτό που κάποτε χαρακτηριζόταν συνωμοσία είναι, στην πραγματικότητα, πραγματικότητα.
Η έννοια της απάτης με πιστοποιητικά γέννησης ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα, με αποκαλύψεις ότι αυτά τα έγγραφα ήταν κάτι περισσότερο από ένα κομμάτι χαρτί.
"Κάθε πιστοποιητικό είναι ένα έγγραφο που καθιερώνει μια αξίωση ιδιοκτησίας».
- Barron's Dictionary of Banking Terms, Thomas P. Fitch, έκδοση 1990
"Η αναγκαιότητα για ένα μέσο κυκλοφορίας είναι επιτακτική... Η εγκατάλειψη του κανόνα του χρυσού μας επιβλήθηκε από την έκτακτη ανάγκη».
- Πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Μήνυμα προς το Κογκρέσο, 9 Μαρτίου 1933
"Είμαστε κοινωνικά όντα, δεμένα μεταξύ μας με άρρηκτους δεσμούς. Κάθε γέννηση, κάθε γάμος και κάθε θάνατος... έχει επιρροή κάπου».
- Lemuel Shattuck, 1850 (πρώιμο σκεπτικό για τα συστήματα εγγραφής)
Τα πιστοποιητικά γέννησης έχουν χρησιμοποιηθεί ως μια μορφή εγγύησης, ένας τρόπος για να συνδεθούν τα άτομα με τα χρηματοπιστωτικά συστήματα με τρόπους στους οποίους ποτέ δεν συναίνεσαν.
"Το μητρώο γέννησης είναι το θεμελιώδες έγγραφο πάνω στο οποίο στηρίζεται σχεδόν κάθε άλλη μορφή νομικού καθεστώτος."
- Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, 1937
"Κάθε άτομο θα έχει έναν αριθμό με τον οποίο ο λογαριασμός του θα είναι γνωστός στο Υπουργείο Οικονομικών."
- Συμβούλιο Κοινωνικής Ασφάλισης, Ετήσια Έκθεση, 1936
"Τέτοια αρχεία είναι απαραίτητα για τον καθορισμό ζητημάτων καταγωγής, νομιμότητας, προσωπικής ταυτότητας, δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, κληρονομιάς και ιθαγένειας."
- Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, 1910–1920
Κάθε πιστοποιητικό γέννησης έχει μια χρηματική αξία που του αποδίδεται και αυτή η αξία διαπραγματεύεται στην ανοιχτή αγορά από τις κυβερνήσεις.
"Η καταχώριση των γεννήσεων δημιουργεί ένα μόνιμο αρχείο που αποτελεί τη βάση για όλες τις νομικές και οικονομικές συναλλαγές στο όνομα ενός ατόμου».
- Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, 1936
"Οι κρατικοί τίτλοι είναι μέσα αξίας που εκδίδονται από δημόσιους φορείς και καθίστανται μεταβιβάσιμα βάσει του νόμου».
- Έκθεση για τις κυβερνητικές υποχρεώσεις, Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, 1934
Αυτό δεν είναι απλή εικασία, αγαπητέ αναγνώστη, όσοι έχουν εξετάσει το σύστημα πιστεύουν ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι τα πιστοποιητικά γέννησης λειτουργούν ως κάτι περισσότερο από ένα απλό αρχείο ταυτότητας, ότι λειτουργούν μέσα σε ένα ευρύτερο οικονομικό πλαίσιο για το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ενημερώνονται ποτέ.
Τι είναι στην πραγματικότητα αυτό το πλαίσιο και τι σημαίνει για τον καθένα μας, αξίζει προσεκτικής εξέτασης.
Η δημιουργία πιστοποιητικών γέννησης ως χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων χρονολογείται από τη δημιουργία συστημάτων κεντρικών τραπεζών και την αυξανόμενη χρηματιστικοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
"Ο νόμος της Federal Reserve του 1913 δημιούργησε ένα κεντρικό τραπεζικό σύστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, θέτοντας τον έλεγχο του νομίσματος και της πίστωσης του έθνους στα χέρια ενός νέου δημόσιου-ιδιωτικού ιδρύματος."
- Federal Reserve, Ετήσια Έκθεση, 1914
"Ο σκοπός των ζωτικών στατιστικών είναι να παρέχουν ένα μόνιμο αρχείο γεγονότων που είναι απαραίτητα για την ευημερία του κράτους και την εύρυθμη διεξαγωγή των δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων».
- ΗΠΑ Γραφείο Απογραφής, 1928
Σε πολλές χώρες, τα πιστοποιητικά γέννησης τυπώνονται σε ειδικό χαρτί τραπεζογραμματίων και εκδίδονται από το Υπουργείο Εμπορίου ή παρόμοιο κυβερνητικό φορέα, όχι από το υπουργείο υγείας.
"Πολλές Πολιτείες εκδίδουν πλέον έγγραφα που δημιουργούνται από υπολογιστή σε πρισματικό χαρτί τραπεζογραμματίων που είναι ανθεκτικά στην παραχάραξη και στην παραβίαση».
- Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης, Σύστημα Εγχειριδίου Λειτουργίας Προγράμματος, RM 10211.510
"Η Περιοχή Εγγραφής Γεννήσεων ιδρύθηκε το 1915 υπό τη διεύθυνση του Γραφείου Απογραφής, Υπουργείο Εμπορίου».
- Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, 1939
Αυτά τα πιστοποιητικά συνδέονται με ένα ομόλογο και τα ομόλογα μπορούν να διαπραγματεύονται.
"Το πιστοποιητικό είναι ένα έντυπο έγγραφο που θεμελιώνει αξίωση ή δικαίωμα ιδιοκτησίας, ικανό να μεταβιβαστεί από ένα άτομο σε άλλο."
- Black's Law Dictionary, έκδοση 1968
"Το ομόλογο είναι ένα πιστοποιητικό χρέους, μια γραπτή υπόσχεση πληρωμής ενός συγκεκριμένου χρηματικού ποσού σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία και τόκοι με σταθερό επιτόκιο. Είναι ένα διαπραγματεύσιμο μέσο, που σημαίνει ότι μπορεί να αγοραστεί, να πωληθεί ή να μεταβιβαστεί από το ένα μέρος στο άλλο».
- Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, Ετήσια Έκθεση, 1936
Η έννοια της χρήσης ατόμων ως εγγύηση χρονολογείται από την εποχή του Κανόνα του Χρυσού, όταν οι κυβερνήσεις έπρεπε να υποστηρίξουν το νόμισμά τους με απτή αξία.
Σήμερα, αυτή η υποστήριξη προέρχεται από τους ίδιους τους πολίτες.
"Η εγκατάλειψη του κανόνα του χρυσού ήταν ένα απαραίτητο βήμα... Ένα νόμισμα δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στο μέταλλο. Πρέπει τελικά να βασίζεται στην πίστη και την παραγωγική ικανότητα των ανθρώπων που το χρησιμοποιούν».
- Έκθεση του Υπουργού Οικονομικών, Ετήσια Έκθεση, 1933
"Ο πλούτος ενός έθνους δεν βρίσκεται στα αποθέματά του σε πολύτιμα μέταλλα, αλλά στους ανθρώπους του, στην εργασία τους, στη βιομηχανία τους και στην ικανότητά τους να παράγουν αξία».
- Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, Εκτιμήσεις Εθνικού Πλούτου, 1924
"Ο κανόνας του χρυσού μας εξυπηρέτησε καλά για ένα διάστημα, αλλά ένα αναπτυσσόμενο έθνος απαιτεί ένα θεμέλιο πιο ανθεκτικό από αυτό που μπορεί να σκαφτεί από τη γη».
- Χένρι Μοργκεντάου Τζούνιορ, Υπουργός Οικονομικών, Ραδιοφωνικό Διάγγελμα, 1934
Το πιστοποιητικό γέννησής σας είναι μέρος ενός ευρύτερου χρηματοπιστωτικού συστήματος για το οποίο δεν γνωρίζετε τίποτα, περίεργο μυαλό.
Για παράδειγμα, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ εκχωρεί αριθμούς σε αυτά τα πιστοποιητικά που συνδέονται με λογαριασμούς, που διαπραγματεύονται τράπεζες και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.
Αυτή είναι μια επαληθεύσιμη πρακτική που συνδέει κάθε άτομο σε ένα οικονομικό δίκτυο εν αγνοία του.
"Οι αριθμοί κοινωνικής ασφάλισης χρησιμοποιούνται για σκοπούς πολύ πέρα από το αρχικό πεδίο εφαρμογής του νόμου του 1935. Έχουν γίνει το καθολικό αναγνωριστικό για άτομα σε οικονομικά, εργασιακά, φορολογικά και συστήματα παροχών».
- Γενικό Λογιστήριο των Η.Π.Α., Έκθεση για τη χρήση του SSN, 1978
"Ο αριθμός κοινωνικής ασφάλισης χρησιμεύει ως το βασικό αναγνωριστικό που συνδέει ένα άτομο σε πολλά κυβερνητικά χρηματοπιστωτικά συστήματα».
- Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, Ετήσια Έκθεση, 1943
"Οι κρατικοί τίτλοι αγοράζονται και πωλούνται μέσω καθιερωμένων αγορών, περνώντας μεταξύ χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, κυβερνήσεων και επενδυτών σε όλο τον κόσμο."
- Federal Reserve Bank της Νέας Υόρκης, Ετήσια Έκθεση, 1950
Τα ομόλογα που δημιουργούνται μέσω πιστοποιητικών γέννησης καταχωρούνται στην Depository Trust Company (DTC), η οποία διευκολύνει τη διαπραγμάτευση αυτών των περιουσιακών στοιχείων μεταξύ χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
"Η Depository Trust Company (DTC) δημιουργήθηκε το 1973 για να μειώσει το κόστος και να παρέχει αποτελεσματικότητα εκκαθάρισης και διακανονισμού με την ακινητοποίηση τίτλων και την πραγματοποίηση λογιστικών αλλαγών στην ιδιοκτησία των τίτλων».
- Επίσημος ιστότοπος DTCC, Σχετικά με το DTC
"Το DTC είναι το μεγαλύτερο αποθετήριο τίτλων στον κόσμο. Παρέχει υπηρεσίες φύλαξης και μεταφοράς λογιστικής εγγραφής για συναλλαγές τίτλων, μετοχές, εταιρικό και δημοτικό χρέος, μέσα χρηματαγοράς, με τη συμμετοχή χρηματιστών-διαπραγματευτών, τραπεζών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων».
- Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, Δελτίο Επενδυτών
Διάφορα νομοθετήματα έχουν διαδραματίσει καίριο ρόλο στη χρηματιστικοποίηση των πιστοποιητικών γέννησης.
Ο Ενιαίος Εμπορικός Κώδικας (UCC), που θεσπίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμεύει ως ένα τυποποιημένο σύνολο κανονισμών που διέπουν τις εμπορικές συναλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης προσωπικών περιουσιακών στοιχείων ως εγγύησης.
Σύμφωνα με το UCC, τα άτομα (πρόσωπα) θεωρούνται ουσιαστικά ιδιοκτησία του κράτους από τη στιγμή που καταχωρείται το πιστοποιητικό γέννησής τους.
"'Πρόσωπο» σημαίνει άτομο, εταιρεία, επιχειρηματικό καταπίστευμα, περιουσία, καταπίστευμα, εταιρική σχέση, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ένωση, κοινοπραξία, κυβέρνηση, κυβερνητική υποδιαίρεση, υπηρεσία ή όργανο, δημόσια εταιρεία ή οποιαδήποτε άλλη νομική ή εμπορική οντότητα».
- Ενιαίος Εμπορικός Κώδικας § 1-201(β)(27) (Επίσημος ορισμός)
"Η εμπράγματη ασφάλεια συνδέεται με την εξασφάλιση όταν αυτή καθίσταται εκτελεστή έναντι του οφειλέτη σε σχέση με την εξασφάλιση... εκτός εάν η κατάσχεση μεταβάλλεται ρητά με συμφωνία."
- Ενιαίος Εμπορικός Κώδικας § 9-203
Αυτό το νομικό πλαίσιο, περίεργο μυαλό, παρέχει τη βάση για τη χρήση της ταυτότητας των ατόμων για τη διασφάλιση του δημόσιου χρέους και την έκδοση ομολόγων.
Ο ίδιος ο όρος μητρώο έχει σημαντικές επιπτώσεις.
Με νομικούς όρους, το να καταχωρίσεις κάτι σημαίνει να παραδώσεις την ιδιοκτησία ή τον έλεγχο σε άλλη οντότητα.
"Εγγραφή, η πράξη της καταγραφής κάτι σε μια δημόσια αρχή, με την οποία αυτή η αρχή αποκτά επίσημη ειδοποίηση και επίβλεψη του θέματος που καταγράφεται».
- Λεξικό του Νόμου του Μπουβιέ, έκδοση 1914
"Να εγγραφούν, να προκαλέσουν την εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο ή επίσημο αρχείο. να εγγραφώ? να τεθούν υπό τη γνώση και την προστασία του νόμου."
- Century Dictionary of Law, έκδοση 1902
Σύμφωνα με το Black's Law Dictionary, ο όρος μητρώο σημαίνει να καταγράφεις επίσημα και ακριβώς:
"Να καταγράψει επίσημα και με ακρίβεια. να εγγραφώ? για να μπουν ακριβώς σε μια λίστα ή κάτι παρόμοιο».
- Black's Law Dictionary, έκδοση 1990
Αυτό δημιουργεί μια νομική οντότητα, ή αχυράνθρωπο, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως εγγύηση.
"Υπάρχουν δύο είδη προσώπων: τα φυσικά πρόσωπα και τα νομικά πρόσωπα. Ένα φυσικό πρόσωπο είναι ένα ανθρώπινο ον. Ένα νομικό πρόσωπο είναι μια τεχνητή οντότητα που αναγνωρίζεται από το νόμο ότι έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις, ένα δημιούργημα του κράτους, που υπάρχει μόνο υπό την έννοια του νόμου».
- Λεξικό του Νόμου του Μπουβιέ, έκδοση 1914
"Μια εταιρεία είναι ένα τεχνητό πρόσωπο, αόρατο, άυλο και υπάρχει μόνο με την έννοια του νόμου."
- Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, Trustees of Dartmouth College v. Woodward, 1819
"Ο νόμος δημιουργεί μια διάκριση μεταξύ του ζωντανού ανθρώπου και του νομικού καθεστώτος που του έχει ανατεθεί. Το ένα είναι σάρκα και αίμα. Το άλλο είναι ένα νομικό κατασκεύασμα μέσω του οποίου η κυβέρνηση αλληλεπιδρά με τους πολίτες της».
- Τριμηνιαία Επιθεώρηση Δικαίου, 1925
Οι περισσότεροι γονείς δεν συνειδητοποιούν ότι η καταχώριση της γέννησης του παιδιού τους μοιάζει με την παραχώρηση της νόμιμης ιδιοκτησίας, γι' αυτό και το πιστοποιητικό γέννησης είναι ένα τόσο ισχυρό έγγραφο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
"Ο νόμος απαιτεί από τους γονείς να καταχωρούν τη γέννηση του παιδιού τους, αλλά δεν απαιτεί να ενημερώνονται για τις πλήρεις νομικές συνέπειες αυτής της πράξης».
- Λεξικό του Νόμου του Μπουβιέ, έκδοση 1914
"Ένα έγγραφο που φαίνεται να είναι απλώς ένα αρχείο γέννησης μπορεί με τον καιρό να γίνει το όργανο με το οποίο καθορίζεται η νομική υπόσταση κάποιου, γεγονός που όμως γίνεται αμυδρά αντιληπτό κατά τη στιγμή της υπογραφής».
- Τριμηνιαία Επιθεώρηση Δικαίου, 1928
Ο νόμος περί κοινωνικής ασφάλισης του 1935 επιδείνωσε περαιτέρω αυτήν την κατάσταση εκδίδοντας σε κάθε άτομο έναν μοναδικό αριθμό που το συνδέει με το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Με αυτόν τον αριθμό, δημιουργείται ένα καταπίστευμα στο όνομα του ατόμου και αυτό το καταπίστευμα ελέγχεται από την κυβέρνηση.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό το καταπίστευμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εγγύηση για δανεισμό και διαπραγμάτευση σε χρηματοπιστωτικές αγορές χωρίς τη συγκατάθεση ή τη γνώση του ατόμου.
"Τα κεφάλαια του συστήματος επενδύονται στους δημόσιους τίτλους των Ηνωμένων Πολιτειών. Γίνονται μέρος της πιστωτικής δομής του έθνους."
- Συμβούλιο Κοινωνικής Ασφάλισης, Ετήσια Έκθεση, 1938
"Η υποχρέωση τήρησης λογαριασμών είναι θεμελιώδης. Κάθε συνεισφέρων έχει έναν αριθμό και αυτός ο αριθμός αντιπροσωπεύει το ρεκόρ του στα βιβλία της κυβέρνησης».
- Συμβούλιο Κοινωνικής Ασφάλισης, Ενημερωτικό Φυλλάδιο, 1937
Η δημιουργία μιας νομικής οντότητας γνωστής ως αχυράνθρωπος είναι ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία της απάτης με πιστοποιητικά γέννησης.
Όταν καταχωρείται μια γέννηση, δημιουργείται ουσιαστικά μια εταιρεία στο όνομα του ατόμου.
Αυτή η εταιρεία, ή νομική φαντασία, είναι ξεχωριστή από το φυσικό πρόσωπο και υπάρχει μόνο στο νομικό και οικονομικό σύστημα.
«Η έννοια του persona ficta, ενός φανταστικού προσώπου, είναι μια από τις παλαιότερες αρχές του δικαίου, αναγνωρισμένη από τη ρωμαϊκή εποχή. Σημαίνει μια οντότητα που ο νόμος αντιμετωπίζει ως πρόσωπο, αν και δεν έχει φυσική ύπαρξη».
- Τριμηνιαία Επιθεώρηση Δικαίου, 1925
"Ένα τεχνητό πρόσωπο είναι μια νομική οντότητα που δημιουργείται από το κράτος, με όνομα, δικαιώματα και υποχρεώσεις διακριτά από τα φυσικά πρόσωπα που μπορεί να συνδέονται με αυτό."
- Λεξικό Δικαίου του Αιώνα, 190
"Ο νόμος κάνει διάκριση μεταξύ του ανθρώπου με σάρκα και οστά και του νομικού καθεστώτος με το οποίο είναι γνωστός στα δικαστήρια. Ζει και αναπνέει κανείς. Το άλλο δεν είναι παρά ένα δημιούργημα του ίδιου του νόμου."
- Ο Σάλμοντ για τη Νομολογία, 1902
Ο αχυράνθρωπος αναγνωρίζεται με τη χρήση κεφαλαίων γραμμάτων, με τον τρόπο που τυπώνονται τα ονόματα σε επίσημα έγγραφα, όπως πιστοποιητικό γέννησης, άδεια οδήγησης ή κάρτα κοινωνικής ασφάλισης.
Σύμφωνα με το Black's Law Dictionary, μια εταιρεία είναι ένα τεχνητό πρόσωπο ή νομική οντότητα που δημιουργείται από ή υπό την εξουσία των νόμων ενός κράτους.
"Μια εταιρεία είναι ένα τεχνητό πρόσωπο ή νομική οντότητα που δημιουργείται από ή υπό την εξουσία των νόμων ενός κράτους».
- Λεξικό Νόμου του Μαύρου
Ο αχυράνθρωπος, ως εταιρεία, υπόκειται σε κυβερνητικό και οικονομικό έλεγχο και χρησιμοποιείται για την εκπροσώπηση του ατόμου σε νομικά και οικονομικά θέματα.
"Η χρήση όλων των κεφαλαίων γραμμάτων στα νομικά έγγραφα είναι μια τυπική τυπογραφική σύμβαση που χρησιμοποιείται για τη διάκριση του νόμιμου ονόματος από το φυσικό πρόσωπο».
- Λεξικό Νόμου του Μαύρου
Αυτή η διάκριση μεταξύ του φυσικού προσώπου και της νομικής οντότητας είναι που επιτρέπει στις κυβερνήσεις και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να δημιουργούν καταπιστεύματα, να εκδίδουν ομόλογα και να διεξάγουν οικονομικές συναλλαγές χωρίς τη ρητή γνώση ή συγκατάθεση του ατόμου.
Η χρήση νομικής, εξειδικευμένης νομικής γλώσσας, περιπλέκει περαιτέρω αυτό το σύστημα.
Οι νομικοί όροι έχουν συχνά διαφορετική σημασία από την καθημερινή τους χρήση, επιτρέποντας στις κυβερνήσεις και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να χειραγωγούν άτομα σε συμφωνίες χωρίς την κατανόησή τους.
Για παράδειγμα, ο όρος πρόσωπο στη νομική γλώσσα μπορεί να αναφέρεται σε μια εταιρεία, όχι σε έναν άνθρωπο.
Όταν τα άτομα συμφωνούν εν αγνοία τους να αντιμετωπίζονται ως πρόσωπα σύμφωνα με το νόμο, ουσιαστικά συναινούν να αντιμετωπίζονται ως εταιρική οντότητα, με την επιφύλαξη εμπορικών και οικονομικών κανονισμών.
"Η λέξη «πρόσωπο» με νομική σημασία, εφαρμόζεται σε ανθρώπους, σε εταιρείες και σε τέτοια σώματα που μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις."
- Λεξικό του Νόμου του Μπουβιέ, έκδοση 1914
"Στη γλώσσα του νόμου, ένα άτομο δεν είναι απαραίτητα άνθρωπος. Μπορεί να είναι μια εταιρεία, ένα ίδρυμα, μια κυβέρνηση, οποιαδήποτε οντότητα ικανή να φέρει νόμιμα δικαιώματα και υποχρεώσεις."
- Τριμηνιαία Επιθεώρηση Δικαίου, 1905
"Μια εταιρεία είναι ένα τεχνητό πρόσωπο, που δημιουργήθηκε από το νόμο, διαθέτει όνομα, νόμιμα δικαιώματα και διακριτή νομική υπόσταση ξεχωριστή από τα φυσικά πρόσωπα που τη συνθέτουν."
- Αμερικανική Νομική Επιθεώρηση, 1885
Η μετατροπή ενός ατόμου σε εταιρική οντότητα ξεκινά από τη γέννηση με την καταχώριση του πιστοποιητικού γέννησης.
Αυτή η νομική φαντασία χρησιμοποιείται στη συνέχεια καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου για τη διεξαγωγή οικονομικών συναλλαγών, τη διασφάλιση του δημόσιου χρέους και τη διευκόλυνση του κυβερνητικού ελέγχου.
Με τη δημιουργία αυτής της ξεχωριστής νομικής οντότητας, η κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει έλεγχο στο άτομο, ενώ επωφελείται από τα χρηματοπιστωτικά μέσα που δημιουργούνται στο όνομά τους.
Οι περισσότεροι γονείς δεν γνωρίζουν τις συνέπειες όταν υπογράφουν το πιστοποιητικό γέννησης του νεογέννητου τους.
Με την εγγραφή ενός παιδιού στο κράτος, οι γονείς παραιτούνται εν αγνοία τους από ορισμένα δικαιώματα πάνω στο παιδί τους.
"Το κράτος έχει έννομο συμφέρον να γνωρίζει ποιοι είναι οι άνθρωποί του, ωστόσο η έκταση αυτού του συμφέροντος και ποια εξουσία φέρει, σπάνια εξηγείται σε εκείνους των οποίων τα ονόματα είναι καταγεγραμμένα."
- Νόμος και Σύγχρονο Κράτος, 1926
"Η εγγραφή δημιουργεί ένα νομικό αρχείο. Αυτό που παρέχει αυτό το αρχείο και τι επιφυλάσσει στο κράτος, δεν είναι κοινώς κατανοητό κατά τη στιγμή της κατάθεσης».
- Επιθεώρηση Δημόσιας Διοίκησης, 1941
"Το παιδί δεν έχει πραγματική νομική απόδειξη ύπαρξης στα μάτια του κράτους χωρίς το κατάλληλο πιστοποιητικό γέννησης».
- William Smillie, διαχειριστής δημόσιας υγείας, δεκαετία του 1930
Αυτή η εγγραφή δημιουργεί μια νομική οντότητα ή αχυράνθρωπο που διαφέρει από το φυσικό πρόσωπο.
Στη συνέχεια, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτήν την οντότητα ως εγγύηση, δημιουργώντας ένα καταπίστευμα στο όνομα του παιδιού.
"Ο Υπουργός Οικονομικών επενδύει το μέρος του καταπιστευματικού ταμείου που δεν χρειάζεται για την κάλυψη των τρεχουσών δαπανών. Τέτοιες επενδύσεις θα είναι σε δημόσιους τίτλους των Ηνωμένων Πολιτειών».
- Συμβούλιο Κοινωνικής Ασφάλισης, Ετήσια Έκθεση, 1938
Οι γονείς, νομίζοντας ότι συμμορφώνονται με το νόμο, στην πραγματικότητα συναινούν σε αυτή την κρυφή οικονομική συμφωνία.
Όταν οι γονείς υπογράφουν το πιστοποιητικό γέννησης, ουσιαστικά συνάπτουν σύμβαση με την κυβέρνηση.
Στη συνέχεια, στο παιδί εκδίδεται ένας αριθμός κοινωνικής ασφάλισης ή ένας αριθμός Εθνικής Ασφάλισης και δημιουργείται ένα καταπίστευμα στο όνομα του παιδιού.
"Το κράτος δεν κρατά απλώς ένα αρχείο του λαού του. Με μια πολύ πραγματική έννοια, το αρχείο γίνεται το πρόσωπο στα μάτια του νόμου».
- Επιθεώρηση Δικαίου και Φιλοσοφίας, 1934
"Ο νόμος δημιουργεί διακρίσεις που είναι αόρατες στο μάτι. Η ζωντανή ψυχή και το νόμιμο όνομα είναι δύο διαφορετικά πράγματα, αν και ο κόσμος συνήθως τα μπερδεύει με ένα και το αυτό».
- Frederic Bastiat, Νομική Παράδοση και Πρακτική, 1873
Αυτό το καταπίστευμα, το οποίο ελέγχει η κυβέρνηση, αξίζει εκατομμύρια λίρες κατά τη διάρκεια της ζωής του ατόμου.
Τα κεφάλαια που σχετίζονται με αυτά τα καταπιστεύματα διαπραγματεύονται και χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη χρηματοοικονομικών μέσων, όλα αυτά χωρίς τη συγκατάθεση ή τη γνώση του ατόμου.
"Όλα τα έσοδα του καταπιστευματικού ταμείου που δεν απαιτούνται για την κάλυψη των τρεχόντων λειτουργικών εξόδων επενδύονται, σε καθημερινή βάση, κυρίως σε έντοκες υποχρεώσεις της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών».
- Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης, Έκθεση Καταπιστευματικού Ταμείου, 1940
"Τα πλεονάζοντα κεφάλαια πέρα από τις άμεσες ανάγκες διοχετεύονται στον Επενδυτικό Λογαριασμό του Εθνικού Ταμείου Ασφαλίσεων, που περιορίζεται από τις οδηγίες του Υπουργείου Οικονομικών σε περιουσιακά στοιχεία χαμηλού κινδύνου, όπως τα βρετανικά gilts."
- Επισκόπηση του Εθνικού Ταμείου Ασφαλίσεων, Υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου
Η διαδικασία απόδοσης αξίας σε άτομα μέσω πιστοποιητικών γέννησης και αριθμών κοινωνικής ασφάλισης μετατρέπει αποτελεσματικά τους πολίτες σε εμπορεύματα.
Αυτά τα χρηματοοικονομικά μέσα χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για την εξασφάλιση δανείων και τη χρηματοδότηση κυβερνητικών έργων, ενώ τα ίδια τα άτομα δεν γνωρίζουν το υποκείμενο σύστημα.
Η πραγματικότητα της απάτης στα πιστοποιητικά γέννησης υπερβαίνει την απλή οικονομική εκμετάλλευση. υποδηλώνει ότι τα άτομα είναι ουσιαστικά σύγχρονοι σκλάβοι.
Από τη γέννησή μας, είμαστε συνδεδεμένοι σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα όπου η αξία μας ποσοτικοποιείται, διαπραγματεύεται και μοχλεύεται.
Αυτό το σύστημα έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε ελάχιστο έλεγχο ή κατανόηση της νομικής και οικονομικής μας κατάστασης.
Τα ομόλογα και τα καταπιστεύματα που δημιουργούνται στο όνομά μας χρησιμεύουν ως θεμέλιο για ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που επωφελείται από την ύπαρξή μας χωρίς την ενημερωμένη συγκατάθεσή μας.
Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτό το σύστημα είναι μια μορφή ακούσιας δουλείας, όπου τα άτομα εργάζονται εν αγνοία τους για να δημιουργήσουν αξία για τις κυβερνήσεις και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Ο Ενιαίος Εμπορικός Κώδικας και άλλα νομοθετικά μέτρα δημιουργούν ένα νομικό πλαίσιο στο οποίο τα άτομα ανήκουν ουσιαστικά στο κράτος.
«Ένα φυσικό πρόσωπο είναι ένα ανθρώπινο ον, σε αντίθεση με ένα πρόσωπο που δημιουργήθηκε με τη λειτουργία του νόμου».
- Νομικό Λεξικό Merriam-Webster
"Ο νόμος αντιμετωπίζει τα φυσικά και τα τεχνητά πρόσωπα εξίσου για πολλούς σκοπούς. Οι ίδιες λέξεις ισχύουν συχνά και για τα δύο, αν και στη φύση τους είναι διακριτές».
- Ο Σάλμοντ για τη Νομολογία, 1902
"Υπάρχουν δύο είδη προσώπων: τα φυσικά πρόσωπα, τα ανθρώπινα όντα και τα τεχνητά πρόσωπα, που δημιουργούνται από το νόμο».
- Λεξικό του Νόμου του Μπουβιέ, έκδοση 1914
Αυτή η έλλειψη αυτονομίας και η εμπορευματοποίηση των ανθρώπινων ζωών είναι, εξ ορισμού:
Μια μορφή σκλαβιάς
Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πτυχές αυτού του θέματος αφορά το Βατικανό, αγαπητέ αναγνώστη.
Υποστηρίζεται ότι το Βατικανό έχει σημαντική επιρροή σε αυτό το σύστημα ελέγχου μέσω ιστορικών νομικών δογμάτων.
Η έννοια του Unam Sanctam, μιας παπικής βούλας που εκδόθηκε το 1302, δήλωνε ότι όλα τα ανθρώπινα πλάσματα υπόκεινται στην εξουσία του Πάπα.
"Επιπλέον, δηλώνουμε, διακηρύσσουμε, ορίζουμε ότι είναι απολύτως απαραίτητο για τη σωτηρία κάθε ανθρώπινο πλάσμα να υποτάσσεται στον Ρωμαίο Ποντίφικα».
- Πάπας Βονιφάτιος Η ́, Unam Sanctam, Παπική Βούλα, 18 Νοεμβρίου 1302
Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό το δόγμα έθεσε τις βάσεις για το σύγχρονο σύστημα πιστοποιητικών γέννησης και καταπιστευμάτων, όπου τα άτομα θεωρούνται περιουσιακά στοιχεία υπό τον έλεγχο παγκόσμιων οικονομικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένου του Βατικανού.
Η επιρροή του Βατικανού στα παγκόσμια χρηματοπιστωτικά συστήματα, μέσω των ιστορικών δεσμών του με τον τραπεζικό τομέα και τη διακυβέρνηση, προσθέτει άλλο ένα επίπεδο πολυπλοκότητας στο ζήτημα.
"Ο ταύρος ενσωματώθηκε στο Corpus Juris Canonici, το θεμελιώδες σώμα δικαίου που διέπει την Εκκλησία, όπου παρέμεινε επίσημη νομική αρχή για αιώνες».
- Corpus juris canonici, Extravagantes Communes, I, vii, 1
"Το ένα σπαθί πρέπει να υποτάσσεται στο άλλο: η γήινη δύναμη πρέπει να υποτάσσεται στην πνευματική εξουσία, καθώς αυτή έχει προτεραιότητα από την κοσμική λόγω του μεγαλείου και της υπεροχής της."
- Ουνάμ Σάνκαμ, 1302
Σύμφωνα με αυτούς τους ισχυρισμούς, το Βατικανό θα επωφεληθεί πάρα πολύ από τη χρηματιστικοποίηση των ατόμων, διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο των νομικών οντοτήτων που δημιουργήθηκαν κατά τη γέννηση.
Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο τα άτομα θεωρούνται ιδιοκτησία του κράτους, αλλά υπόκεινται επίσης σε μια ανώτερη, κρυφή εξουσία που επωφελείται από την ύπαρξή τους.
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, είμαστε δεμένοι σε έναν παγκόσμιο οικονομικό ιστό χωρίς τη συγκατάθεσή μας.
Αυτό εγείρει ηθικά ερωτήματα σχετικά με το απόρρητο, την προσωπική αυτονομία και την εξουσία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων έναντι των ατόμων.
Η δημιουργία καταπιστευμάτων με τη χρήση πιστοποιητικών γέννησης σημαίνει ότι η κυβέρνηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ακόμη και το Βατικανό έχουν έννομο συμφέρον να διατηρήσουν τον έλεγχο των ατόμων, καθώς θεωρούνται πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία.
Το πιστοποιητικό γέννησης, κάτι που θεωρούμε ως ένα αβλαβές έγγραφο, έχει μια βαθύτερη, κρυφή σημασία, αγαπητέ αναγνώστη, που μας δένει με ένα σύστημα πολύ πέρα από τον έλεγχό μας.
Δημιουργώντας ένα καταπίστευμα και χρησιμοποιώντας τις ταυτότητές μας ως εγγύηση, οι κυβερνήσεις, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ισχυρές οντότητες όπως το Βατικανό αποκτούν εξουσία πάνω στη ζωή μας, καθιστώντας μας άθελά μας συμμετέχοντες σε ένα περίπλοκο οικονομικό σχέδιο.
Αυτή η κρυφή χρηματοοικονομική δομή μειώνει αποτελεσματικά τα ανθρώπινα όντα σε περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να διαπραγματεύονται, να χρησιμοποιούνται ως εγγύηση και να δημιουργούν έσοδα.
Μία από τις πιο σημαντικές και μυστικές πτυχές αυτού του χρηματοοικονομικού συστήματος είναι η δημιουργία μυστικών λογαριασμών καταπιστεύματος στο όνομα κάθε ατόμου.
Όταν εκδίδεται πιστοποιητικό γέννησης, δημιουργείται ένα καταπίστευμα με σχετική αξία που μπορεί να φτάσει τα εκατομμύρια λίρες κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου.
Αυτό το καταπίστευμα είναι γνωστό με πολλά ονόματα, όπως ένα καταπίστευμα Cestui Que Vie, το οποίο δημιουργείται εν αγνοία του ατόμου που αντιπροσωπεύει.
"Ο νόμος Cestui Que Vie του 1666 προέβλεπε τη διατήρηση της περιουσίας των ατόμων που απουσίαζαν και ήταν άγνωστο ότι ήταν ζωντανά ή νεκρά, επιτρέποντας την κατοχή της περιουσίας τους σε καταπίστευμα μέχρι να αποδειχθεί η ζωή ή ο θάνατος."
- The Statutes at Large, Λονδίνο, 1666, Κεφάλαιο 11
"Cestui que, αυτός προς όφελος του οποίου δημιουργείται ένα καταπίστευμα. ο δικαιούχος, όπως διακρίνεται από τον διαχειριστή που κατέχει τον νόμιμο τίτλο».
- Λεξικό του Νόμου του Μπουβιέ, έκδοση 1914
"Μια χρήση μπορεί να προβληθεί χωρίς ρητή δήλωση, σιωπηρά από το νόμο. και μια τέτοια χρήση ονομάζεται συνήθως καταπίστευμα. Cestui que use είναι αυτός που έχει το όφελος της γης, αν και άλλος κατέχει τον τίτλο."
- Κόκα κόλα πάνω στο Λίτλτον, 1628
Αυτοί οι μυστικοί λογαριασμοί εμπιστοσύνης ελέγχονται από την κυβέρνηση, με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να ενεργούν ως μεσάζοντες.
Τα κεφάλαια σε αυτούς τους λογαριασμούς διαπραγματεύονται σε διεθνείς αγορές, χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη δανείων και τη χρηματοδότηση κρατικών δαπανών.
Το άτομο, το οποίο είναι ο νόμιμος δικαιούχος αυτού του καταπιστεύματος, αγνοεί εντελώς την ύπαρξή του, αντίθετα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι ισχυρές οντότητες επωφελούνται από αυτούς τους κρυφούς λογαριασμούς, χρησιμοποιώντας τον πλούτο που συσσωρεύεται στο όνομα κάθε ατόμου για να οδηγήσουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Πιστεύεται ότι κάθε άτομο έχει έναν μυστικό λογαριασμό καταπιστεύματος συνδεδεμένο με τον αριθμό πιστοποιητικού γέννησής του, ο οποίος χρησιμεύει ως αριθμός αναγνώρισης για την πρόσβαση στα κεφάλαια.
Η κυβέρνηση και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα χρησιμοποιούν πολύπλοκες νομικές δομές και ρυθμιστικά πλαίσια για να διασφαλίσουν ότι τα άτομα δεν έχουν άμεση πρόσβαση στους δικούς τους καταπιστευματικούς λογαριασμούς.
Ορισμένοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι τα άτομα μπορούν να ανακτήσουν τον έλεγχο των μυστικών λογαριασμών καταπιστεύματός τους μέσω συγκεκριμένων νομικών διαδικασιών, όπως η υποβολή δηλώσεων χρηματοδότησης UCC-1, οι οποίες διεκδικούν την ιδιοκτησία του αχυράνθρωπου που δημιουργήθηκε κατά τη γέννηση.
Λαμβάνοντας αυτά τα βήματα, υποστηρίζεται ότι τα άτομα μπορούν ενδεχομένως να ανακτήσουν τον έλεγχο του πλούτου που παράγεται στο όνομά τους, αλλά αυτές οι διαδικασίες συχνά επισκιάζονται από περίπλοκη νομική γλώσσα και γραφειοκρατία, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την πλοήγηση για τον μέσο άνθρωπο.
"Τη στιγμή που διαβάζεις κάτι και δεν μπορείς να το καταλάβεις, μπορείς σχεδόν να είσαι σίγουρος ότι συντάχθηκε από δικηγόρο».
- Will Rogers, ομιλία στον Αμερικανικό Δικηγορικό Σύλλογο, Ιούλιος 1935
"Οι νόμοι μας δεν είναι γενικά γνωστοί. Κρατούνται μυστικά από τη μικρή ομάδα που τα χορηγεί. Είναι εξαιρετικά οδυνηρό να κυβερνάται κανείς από νόμους που δεν γνωρίζει».
- Φραντς Κάφκα, Το πρόβλημα των νόμων μας, 1920
"Η γλώσσα του νόμου έχει παραμείνει εδώ και καιρό ακατανόητη για τα περισσότερα μέλη της κοινότητας. Οι τεχνικοί όροι, οι περιελίξεις και η πολυλογία του δημιουργούν ένα εμπόδιο που λίγοι μπορούν να διασχίσουν μόνοι τους».
- Τριμηνιαία Επιθεώρηση Δικαίου, 1927
"Όσο πιο περίπλοκη είναι η γλώσσα, τόσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη, γιατί λιγότεροι άνθρωποι μπορούν να την καταλάβουν».
- Ο νομικός, 1891
"Ο νόμος είναι γραμμένος σε γλώσσα άγνωστη στους ανθρώπους, και αυτό το μυστήριο είναι από μόνο του η κύρια πηγή της εξουσίας του πάνω τους».
- Η Δεκαπενθήμερη Επιθεώρηση, 1874
Η ύπαρξη αυτών των μυστικών καταπιστευματικών λογαριασμών αποκαλύπτει την πλήρη έκταση αυτής της οικονομικής εκμετάλλευσης που ξεκίνησε από τη γέννηση.
Η κυβέρνηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι παγκόσμιες δυνάμεις έχουν έννομο συμφέρον να διατηρήσουν το απόρρητο αυτών των λογαριασμών, καθώς αντιπροσωπεύουν μια τεράστια πηγή πλούτου και ελέγχου.
Κρατώντας τα άτομα στο σκοτάδι, αυτές οι οντότητες διασφαλίζουν ότι η αξία που δημιουργείται στο όνομα κάθε ατόμου χρησιμοποιείται προς όφελος του συστήματος και όχι του ατόμου.
Κάθε αναφορά, περίεργο μυαλό, κάθε απόσπασμα που παρουσιάζεται μπροστά σας προέρχεται εξ ολοκλήρου από επίσημα κυβερνητικά αρχεία, νομικά κείμενα και ιστορικά έργα, όλα όσα έχετε διαβάσει προέρχονται απευθείας από τις ίδιες τις αρχές των οποίων τα συστήματα μόλις εξετάσαμε.
Δεν υπάρχουν εικασίες, τίποτα που να βασίζεται σε φήμες ή εικασίες.
Τα στοιχεία μιλούν ξεκάθαρα από μόνα τους, μόλις ξέρεις πού να τα ψάξεις.
Αυτό που επιλέγεις να κάνεις με αυτά που έμαθες σήμερα είναι το δικό σου ταξίδι, αγαπητέ αναγνώστη, αλλά το να παραμένεις κοιμισμένος σε αυτούς τους μηχανισμούς, να υπογράφεις ό,τι δεν καταλαβαίνουμε και να εμπιστεύεσαι τυφλά ότι αυτά τα έγγραφα καταγράφουν μόνο την ύπαρξή μας, αυτό δεν είναι πλέον αθωότητα.
Είναι παράδοση.
Ξεκινήσαμε ρωτώντας αν ένα πιστοποιητικό είναι απλώς ένα κομμάτι χαρτί.
Οι πηγές που μόλις περιηγηθήκατε απαντούν σε αυτήν την ερώτηση.
Δεν είναι οι θεωρίες των κριτικών.
Είναι τα λόγια του ίδιου του συστήματος.
Διαβάστε τα.
Αμφισβητήστε τους.
Και αποφασίστε μόνοι σας τι είστε διατεθειμένοι να δώσετε..
=======
Το διαβατήριο κατέστρεψε την ελευθερία;
Όταν η ιστορία αποκαλύπτει περισσότερες αποχρώσεις από την αφήγηση
Στην προη
γούμενη έρευνά μας, τραβήξαμε την κουρτίνα στο πιστοποιητικό γέννησης, περίεργο μυαλό, αυτό το φαινομενικά ακίνδυνο χαρτί που αγκυροβολεί τον καθένα μας σε ένα νομικό και οικονομικό σύστημα στο οποίο ποτέ δεν συναινέσαμε να ενταχθούμε.
Είδαμε πώς ένα αρχείο άφιξης έγινε μια δέσμη υποχρεώσεων, πώς ένα όνομα έγινε πλεονέκτημα και πώς μια εγγραφή έγινε μια σχέση που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ήξεραν ποτέ ότι συνήψαν.
Σήμερα, ακολουθούμε αυτό το νήμα προς τα έξω, από τον τόπο της γέννησής μας μέχρι τα όρια του κόσμου μας.
Εάν το πιστοποιητικό γέννησης μας δεσμεύει σε μια τοποθεσία, το διαβατήριο καθορίζει αν μπορούμε ποτέ να το αφήσουμε...
Εκεί που αρχίζει το ένα, το άλλο συνεχίζει και μαζί σχηματίζουν τα δύο άκρα μιας αλυσίδας που εκτείνεται από την κούνια μέχρι το περίγραμμα.
"ΤΑ ΧΑΡΤΙΆ ΣΟΥ!»
Αυτή η απαίτηση δεν είναι απλώς ένα κινηματογραφικό τροπάριο.
Είναι το αρχαιότερο όργανο εξουσίας που γνωρίζει η ανθρωπότητα. μια προφορική εντολή που υποστηρίζεται από την απειλή βίας.
Για χιλιάδες χρόνια, ένας άνθρωπος μπορούσε να σταματήσει, να ανακριθεί ή να κρατηθεί μόνο και μόνο επειδή κάποιος ένστολος είπε:
«Δείξε μου ποιος είσαι»
Σπάνια το εξετάζουμε αυτό, αγαπητέ αναγνώστη, και έτσι η ερώτηση που πρέπει να κάνουμε είναι:
Γιατί πρέπει να αποδείξουμε ποιοι είμαστε στους ανθρώπους που δεν μας έδωσαν την ταυτότητά μας εξαρχής;
Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, η απάντηση ήταν απλή:
δεν χρειαζόσουν άδεια για να βρεθείς κάπου
Απλώς ήσουν εκεί.
"Στον αρχαίο κόσμο, τα σύνορα ήταν ζώνες, όχι γραμμές. Οι άνθρωποι μετακινήθηκαν κατά μήκος τους χωρίς να τους ζητηθούν έγγραφα.
Το όριο ήταν εκεί όπου ο ένας πολιτισμός έσβηνε στον άλλο, όχι ένας τοίχος που χρειαζόσουν ένα κλειδί για να περάσεις."
- John Torpey, Η εφεύρεση του διαβατηρίου, Cambridge University Press, 200
«Ένας ταξιδιώτης απλώς έφτασε και αναγνώρισε τον εαυτό του όταν ρωτήθηκε."
- Εγκυκλοπαίδεια της Αρχαίας Ελλάδας, Routledge, 2005
"Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επέτρεψε την ελεύθερη κυκλοφορία στις επαρχίες της. Η ιθαγένεια από μόνη της, όχι ένα ταξιδιωτικό έγγραφο, καθόριζε το νομικό καθεστώς κάποιου σε όλο τον γνωστό κόσμο».
- Corpus Juris Civilis, Ιουστινιανός Κώδικας, Βιβλίο Ι, Τίτλος ΙΙΙ
Οι άνθρωποι κουβαλούσαν γράμματα, σφραγίδες, μάρκες και συστάσεις, αλλά αυτές ήταν συστάσεις, περίεργο μυαλό, όχι άδειες.
Τα παρουσίαζες αν ήθελες να κερδίσεις την εμπιστοσύνη, αλλά δεν σου απαγορεύτηκε να αναπνέεις τον αέρα απλώς και μόνο επειδή δεν τα κουβαλούσες.
Υπήρχαν εξαιρέσεις, αυτοκρατορίες και ταραγμένες χώρες, αλλά η αρχή ίσχυε:
Η μετακίνηση ήταν προϋπόθεση ύπαρξης, όχι προνόμιο που παραχωρήθηκε από ένα στέμμα
Οι πρώτοι ταξιδιωτικοί έλεγχοι φάνηκε να μην προστατεύουν τους ταξιδιώτες, αλλά να προστατεύουν τα έσοδα και την εξουσία.
"Στο μεσαιωνικό Ισλαμικό Χαλιφάτο, το bara'a ήταν τόσο φορολογική απόδειξη όσο και ταξιδιωτική άδεια. Χωρίς φόρο σήμαινε ότι δεν περνούσε. Η μετακίνηση εξαρτιόταν από τη συμμόρφωση πολύ πριν από τη σύγχρονη εποχή».
- Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ, 2η Έκδοση, Bara'a
"Στην Κίνα του 13ου αιώνα υπό τους Μογγόλους, η paiza, μια πινακίδα εξουσίας, καθόριζε ποιος θα μπορούσε να ταξιδέψει. Όσοι δεν είχαν γύρισαν πίσω σε κάθε σταθμό κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού."
- Η Μυστική Ιστορία των Μογγόλων, γ. 1240 μ.Χ.
"Η Βενετική Δημοκρατία απαιτούσε από τους εμπόρους να φέρουν πιστοποιητικό προέλευσης όταν έφευγαν από την πόλη, όχι για να τους αναγνωρίσουν, αλλά για να διασφαλίσουν ότι κανένα απαγορευμένο αγαθό δεν θα έφευγε από την επικράτειά της».
- Αρχεία του Βενετικού Κράτους, Πρακτικά Γερουσίας, 1348 μ.Χ.
Ακόμη και η περίφημη ασφαλής συμπεριφορά, που εκδόθηκε από βασιλιάδες και αυτοκράτορες, αποκάλυψε μια ανησυχητική υπόθεση:
Ο ηγεμόνας διεκδίκησε την κυριαρχία στους δρόμους και τα εδάφη και επέτρεψε ευγενικά τη διέλευση
"Ασφαλής συμπεριφορά είναι η άδεια που χορηγείται από τον βασιλιά σε έναν ξένο να περάσει από την κυριαρχία του χωρίς τραυματισμό. Μπορεί να ανακληθεί κατά την ευχαρίστηση του βασιλιά και λήγει με το θάνατό του."
- Bracton's On the Laws and Customs of England, γ. 1250 μ.Χ.
Παρατηρήστε τη γλώσσα, την άδεια, που επιτρέπεται ευγενικά, ανακλητή κατά βούληση.
Ο ταξιδιώτης δεν κατείχε το δρόμο. Ο ηγεμόνας το έκανε, και αυτή η ιδιοκτησία της κίνησης θα γινόταν όλο και πιο στενή με την πάροδο των αιώνων.
Μεταξύ του τέλους των Ναπολεόντειων Πολέμων το 1815 και του ξεσπάσματος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, συνέβη κάτι εξαιρετικό:
Ο κόσμος διέλυσε σε μεγάλο βαθμό τα διαβατήριά του
"Μέχρι τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, το σύστημα διαβατηρίων είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί από τη Δυτική Ευρώπη. Μπορούσε κανείς να ταξιδέψει από το Παρίσι στο Βερολίνο χωρίς να του ζητηθεί ούτε μια φορά ένα έγγραφο."
- Encyclopædia Britannica, 11η έκδοση, 1911
«Η ελευθερία διέλευσης είναι πλέον τόσο πλήρως αναγνωρισμένη που τα διαβατήρια δεν απαιτούνται πλέον σε καιρό ειρήνης. Έχουν γίνει ουσιαστικά παρωχημένα».
- The Times of London, Editorial, 15 Ιουνίου 1892
"Οι σιδηρόδρομοι έχουν καταστήσει αδύνατο το παλιό σύστημα. Το να απαιτούμε διαβατήριο σε κάθε σύνορο θα σήμαινε ότι σταματάμε το ίδιο το εμπόριο που ενώνει τα έθνη."
- Υπόμνημα του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών, 1862
Ήταν ό,τι πιο κοντινό είχε φτάσει ποτέ η ανθρωπότητα σε ανεξέλεγκτη μετακίνηση σε τεράστιες περιοχές, και ήταν ακριβώς αυτή η ελευθερία που οι αρχιτέκτονες του 20ου αιώνα θα έβρισκαν τόσο πολύ άβολη.
Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν επανέφερε απλώς το διαβατήριο.
Το τελειοποίησε.
Και κυρίως, ποτέ δεν την αποστράτευσε πλήρως .
"Πριν από τον πόλεμο, τα διαβατήρια ήταν η εξαίρεση. Μέχρι το 1919, ήταν ο κανόνας. Αυτό που ήταν ένα προσωρινό μέτρο έγινε μόνιμος θεσμός».
- John Torpey, Η εφεύρεση του διαβατηρίου, Cambridge University Press, 2000
"Στις 15 Δεκεμβρίου 1915, ο Πρόεδρος Wilson εξέδωσε το Εκτελεστικό Διάταγμα 2285, απαιτώντας από όλους τους Αμερικανούς πολίτες που ταξιδεύουν στο εξωτερικό να προμηθευτούν διαβατήρια. Για πρώτη φορά στην ιστορία εν καιρώ ειρήνης, ο Αμερικανός πολίτης χρειαζόταν άδεια για να φύγει από τη χώρα του».
- Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ιστορία του Γραφείου Διαβατηρίων, Αριθμός Δημοσίευσης 2711, 1946
"Η Διάσκεψη της Κοινωνίας των Εθνών για τα Διαβατήρια του 1920 καθιέρωσε την τυπική μορφή που χρησιμοποιείται σήμερα. Το προσωρινό μέτρο εν καιρώ πολέμου κωδικοποιήθηκε ως παγκόσμια πρακτική πριν στεγνώσει το μελάνι στις συνθήκες ειρήνης».
— Επίσημη Εφημερίδα της Κοινωνίας των Εθνών, Ειδικό Συμπλήρωμα Αρ. 28, 1920
Παρατήρησε το μοτίβο, αγαπητέ αναγνώστη:
Αρχίζει μια σύγκρουση - οι έλεγχοι εισάγονται ως μέτρο έκτακτης ανάγκης - η σύγκρουση τελειώνει - οι έλεγχοι παραμένουν, βελτιώνονται και επεκτείνονται
"Κάθε πόλεμος ήταν η ευκαιρία για την επέκταση της κρατικής εξουσίας πάνω στο άτομο και κάθε ειρήνη απέτυχε να επιστρέψει αυτό που αφαιρέθηκε».
- Albert Jay Nock, Ο εχθρός μας, το κράτος, 1935
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος εδραίωσε αυτό που είχε ξεκινήσει ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, και αυτή τη φορά, δεν θα υπήρχε χαλάρωση της λαβής.
«Το 1941, ο Πρόεδρος Ρούσβελτ έκανε τα διαβατήρια υποχρεωτικά για όλα τα ταξίδια από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εντολή παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Αυτό που ξεκίνησε ως μέτρο ασφαλείας έγινε μόνιμη προϋπόθεση της ιθαγένειας».
- Ομοσπονδιακό Μητρώο, 6 Ομοσπονδιακό Μητρώο 4485, 1941
«Το δικαίωμα του πολίτη να ταξιδεύει στο εξωτερικό χωρίς διαβατήριο, το οποίο υπήρχε από την ίδρυση της Δημοκρατίας, τερματίστηκε χωρίς συζήτηση στο Κογκρέσο ή δημόσια διαφωνία».
- Henry B. Fuller, Το διαβατήριο στην Αμερική, Oxford University Press, 2015
"Το διαβατήριο δεν είναι πλέον απλώς ένα μέσο αναγνώρισης. Έχει γίνει το όργανο μέσω του οποίου το κράτος ασκεί δικαιοδοσία πάνω στο άτομο ακόμη και όταν αυτό το άτομο βρίσκεται πέρα από τα φυσικά του σύνορα."
- International Law Quarterly, Τόμος 2, Τεύχος 4, Οκτώβριος 1949
Και μετά ήρθε ο λεγόμενος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, και μαζί του, η πιο ριζική αυστηροποίηση των ταξιδιωτικών περιορισμών στην ιστορία.
"Μετά τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 2001, οι απαιτήσεις διαβατηρίου επεκτάθηκαν στα εγχώρια ταξίδια σε ορισμένες χώρες και τα βιομετρικά δεδομένα, τα δακτυλικά αποτυπώματα, οι σαρώσεις ίριδας, η αναγνώριση προσώπου, ενσωματώθηκαν στο ίδιο το έγγραφο.
Η γραμμή μεταξύ ταυτοποίησης και επιτήρησης εξαφανίστηκε."
- Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, Παγκόσμιες τάσεις στον έλεγχο των ταξιδιών, 2004
"Το σύγχρονο διαβατήριο περιέχει ένα ψηφιακό αρχείο που παρακολουθεί κάθε διάβαση, κάθε σάρωση, κάθε ερώτημα. Δεν το κουβαλάς, σε κουβαλάει».
- The Guardian, Το έγγραφο που μας παρακολουθεί όλους, 2018
Εάν το διαβατήριο είναι δικαίωμα, γιατί μπορεί να αφαιρεθεί;
Αν είναι δικό σας, γιατί το κράτος κρατά τα κλειδιά του κινήματός σας;
"Ένα διαβατήριο μπορεί να απορριφθεί ή να ανακληθεί όποτε ο υπουργός το κρίνει προς το εθνικό συμφέρον. Δεν απαιτείται ακρόαση στο δικαστήριο, δεν υπάρχει δίκη, δεν παρουσιάζονται αποδεικτικά στοιχεία.
Η εξουσία είναι απόλυτη."
- Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, Εγχειρίδιο Εξωτερικών Υποθέσεων, Τόμος 7, Ενότητα 1283.1
"Το διαβατήριο έχει γίνει μοχλός. Χρωστάτε φόρους; Χωρίς διαβατήριο. Πίσω στη διατροφή των παιδιών; Χωρίς διαβατήριο. Υπό έρευνα; Χωρίς διαβατήριο. Το έγγραφο που ισχυρίζεται ότι σας ταυτοποιεί είναι στην πραγματικότητα ο όμηρός σας."
- Νομική Επιθεώρηση του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, Τόμος 92, Τεύχος 3, 2015
"Εξαρτώντας τα ταξίδια από τη συμμόρφωση, το κράτος έχει μετατρέψει την ελεύθερη κυκλοφορία σε ένα σύστημα επιβεβλημένης υπακοής. Είστε ελεύθεροι, αρκεί όλα όσα έχετε στο αρχείο σας να τους ικανοποιούν."
- George J. Alexander, Το δικαίωμα στο ταξίδι, University of Michigan Press, 1977
"Όταν μια κυβέρνηση μπορεί να απαγορεύσει στους πολίτες της να φύγουν, δεν προστατεύει τα σύνορα, φυλάει μια φυλακή. Η μόνη διαφορά είναι ότι τα κάγκελα είναι αόρατα».
- Ludwig von Mises, Φιλελευθερισμός, 1927
Αυτή είναι η καρδιά του, η λεπτή αντιστροφή που σχεδόν κανείς δεν παρατηρεί:
"Το πιο επιτυχημένο κόλπο στην ιστορία είναι να πείσεις τους ανθρώπους ότι αυτό που τους ανήκει, τα δικά τους πόδια, η δική τους παρουσία σε αυτή τη γη, απαιτεί άδεια από κάποιον άλλο για να ασκηθεί».
- Isabel Paterson, Ο Θεός της Μηχανής, 1943
"Εάν χρειάζεστε άδεια για να ταξιδέψετε, δεν είστε ελεύθεροι.
Είστε απλώς υπό όρους.
Και ο αξιωματικός αποφυλάκισής σας κρατά ένα βιβλιαράκι στο συρτάρι του γραφείου του».
- Ρόουζ Γουάιλντερ Λέιν, Η Ανακάλυψη της Ελευθερίας, 1943
«Το να απαιτείς διαβατήριο ως το κλειδί για την ελευθερία μετακίνησης είναι παρόμοιο με το να φιμώνεις κάποιον, ενώ υποστηρίζεις ότι διατηρεί την ελευθερία του λόγου».
- Lysander Spooner, Χωρίς προδοσία, 1867
Οι Στωικοί είπαν κάτι μάλλον ταιριαστό επίσης, περίεργο μυαλό:
"Ελευθερία δεν είναι η απουσία αλυσίδων, αλλά η ικανότητα να τις αναγνωρίζεις».
Σήμερα, κουβαλάμε αυτές τις αλυσίδες στην τσέπη μας.
Τα πληρώνουμε, τα ανανεώνουμε κάθε δέκα χρόνια και νιώθουμε ευγνώμονες όταν μας επιστρέφονται σφραγισμένα και εγκεκριμένα.
Το διαβατήριο δεν εξελίχθηκε για να προστατεύσει τον ταξιδιώτη, εξελίχθηκε για να διαχειριστεί το θέμα.
Κάθε επέκταση της δύναμής του ακολούθησε ακριβώς το ίδιο σενάριο:
κηρύσσεται κρίση, εισάγονται έλεγχοι για την ασφάλειά μας, η κρίση περνάει, και οι έλεγχοι μένουν, τώρα για τη μόνιμη ασφάλειά μας
Ξεκινήσαμε αυτή τη σειρά ρωτώντας:
Σε ποιον ανήκει το όνομά σας;
Τώρα ρωτάμε:
Σε ποιον ανήκουν τα πόδια σου;
Εάν η απάντηση είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από εσάς, τότε δεν είστε ελεύθερος άνθρωπος.
Είσαι κάτοικος.
Και οι κάτοικοι, όσο άνετα κι αν είναι, όσο καλά κι αν τους φέρονται, δεν ανήκουν στον εαυτό τους.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
