Η αναβάθμιση των νεοσυντηρητικών και ο νέος ολοκληρωτισμός
Αποκωδικοποιώντας το μανιφέστο του Palantir
Radio Sputnik, παρουσιαστής εκπομπής κλιμάκωσης: Ας ξεκινήσουμε με ένα μάλλον ασυνήθιστο θέμα σχετικά με τη νέα ιδεολογία της Δύσης - ή, για να είμαστε ακριβείς, πώς να την ερμηνεύσουμε, κάτι που πρέπει ακόμα να καταλάβουμε. Ας αναλύσουμε το Μανιφέστο Palantir που κυκλοφόρησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τι είδους έγγραφο είναι αυτό, ποιοι είναι οι στόχοι του και τι υπόσχεται πραγματικά στον κόσμο;
Ακολουθούν τα συνοπτικά αποσπάσματα του Μανιφέστου που δημοσιεύτηκαν στους New York Times:
1. Η Silicon Valley οφείλει ηθικό χρέος στη χώρα που έκανε δυνατή την άνοδό της. Η ελίτ των μηχανικών της Silicon Valley έχει καταφατική υποχρέωση να συμμετέχει στην υπεράσπιση του έθνους.
2. Πρέπει να επαναστατήσουμε ενάντια στην τυραννία των εφαρμογών. Είναι το iPhone το μεγαλύτερο δημιουργικό μας επίτευγμα, αν όχι το επιστέγασμα ως πολιτισμός; Το αντικείμενο έχει αλλάξει τη ζωή μας, αλλά μπορεί επίσης τώρα να περιορίζει και να περιορίζει την αίσθηση του δυνατού.
3. Το δωρεάν ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν είναι αρκετό. Η παρακμή μιας κουλτούρας ή ενός πολιτισμού, και μάλιστα της άρχουσας τάξης του, θα συγχωρεθεί μόνο εάν αυτή η κουλτούρα είναι ικανή να προσφέρει οικονομική ανάπτυξη και ασφάλεια για το κοινό.
4. Τα όρια της ήπιας δύναμης, της ρητορικής στα ύψη και μόνο, έχουν αποκαλυφθεί. Η ικανότητα των ελεύθερων και δημοκρατικών κοινωνιών να επικρατήσουν απαιτεί κάτι περισσότερο από ηθική έκκληση. Απαιτεί σκληρή δύναμη και η σκληρή ισχύς σε αυτόν τον αιώνα θα βασίζεται σε λογισμικό.
5. Το ερώτημα δεν είναι αν θα κατασκευαστούν όπλα τεχνητής νοημοσύνης. είναι ποιος θα τα κατασκευάσει και για ποιο σκοπό. Οι αντίπαλοί μας δεν θα σταματήσουν να επιδίδονται σε θεατρικές συζητήσεις σχετικά με τα πλεονεκτήματα της ανάπτυξης τεχνολογιών με κρίσιμες στρατιωτικές εφαρμογές και εφαρμογές εθνικής ασφάλειας. Θα προχωρήσουν.
6. Η εθνική θητεία πρέπει να είναι καθολικό καθήκον. Θα πρέπει, ως κοινωνία, να σκεφτούμε σοβαρά να απομακρυνθούμε από μια αποκλειστικά εθελοντική δύναμη και να πολεμήσουμε στον επόμενο πόλεμο μόνο εάν όλοι μοιραστούν τον κίνδυνο και το κόστος.
7. Εάν ένας πεζοναύτης των ΗΠΑ ζητήσει ένα καλύτερο τουφέκι, θα πρέπει να το κατασκευάσουμε. και το ίδιο ισχύει και για το λογισμικό. Θα πρέπει ως χώρα να είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε μια συζήτηση σχετικά με την καταλληλότητα της στρατιωτικής δράσης στο εξωτερικό, παραμένοντας ακλόνητοι στη δέσμευσή μας προς αυτούς που ζητήσαμε να μπουν σε κίνδυνο.
8. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν χρειάζεται να είναι οι ιερείς μας. Κάθε επιχείρηση που αποζημίωνε τους υπαλλήλους της με τον τρόπο που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αποζημιώνει τους δημόσιους υπαλλήλους θα δυσκολευόταν να επιβιώσει.
9. Θα πρέπει να δείξουμε πολύ περισσότερη χάρη σε όσους έχουν υποβάλει τον εαυτό τους στη δημόσια ζωή. Η εξάλειψη κάθε χώρου για συγχώρεση - η απόρριψη κάθε ανοχής για τις πολυπλοκότητες και τις αντιφάσεις της ανθρώπινης ψυχής - μπορεί να μας αφήσει με ένα καστ χαρακτήρων στο τιμόνι για τους οποίους θα μετανιώσουμε.
10. Η ψυχολογικοποίηση της σύγχρονης πολιτικής μας παρασύρει. Όσοι κοιτάζουν την πολιτική αρένα για να θρέψουν την ψυχή και την αίσθηση του εαυτού τους, που βασίζονται πάρα πολύ στην εσωτερική τους ζωή να βρει έκφραση σε ανθρώπους που μπορεί να μην συναντήσουν ποτέ, θα μείνουν απογοητευμένοι.
11. Η κοινωνία μας έχει γίνει πολύ πρόθυμη να επισπεύσει, και συχνά χαίρεται, για τον θάνατο των εχθρών της. Η ήττα ενός αντιπάλου είναι μια στιγμή για παύση, όχι για χαρά.
12. Η ατομική εποχή τελειώνει. Μια εποχή αποτροπής, η ατομική εποχή, τελειώνει και μια νέα εποχή αποτροπής που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη πρόκειται να ξεκινήσει.
Alexander Dugin: Ας υπενθυμίσουμε στους ακροατές μας τι είναι το Palantir. Είναι μια από τις βασικές νεοφυείς επιχειρήσεις που δημιουργήθηκαν από τους Peter Thiel και Alex Karp στη Silicon Valley. Αναπτύσσουν ένα σύστημα παγκόσμιας επιτήρησης όλων όσων συμβαίνουν στον πλανήτη: στο διάστημα, στην κοινωνία των πολιτών των δυτικών χωρών και πολύ πέρα από τα σύνορά τους. Όλες αυτές οι βάσεις δεδομένων συγκλίνουν σε ενοποιημένους κόμβους, σε κέντρα που, παρά το επίσημο «ιδιωτικό» τους καθεστώς, είναι βαθιά ενσωματωμένα στο σύστημα των υπηρεσιών πληροφοριών και της λήψης πολιτικών αποφάσεων.
Στην πραγματικότητα, γινόμαστε μάρτυρες της κατασκευής ενός οργουελικού κόσμου στον οποίο απολύτως όλοι οι αισθητήρες, οι δορυφόροι, τα τηλέφωνα και οποιεσδήποτε συσκευές ικανές να μεταδώσουν ένα σήμα συνδέονται σε ένα ενιαίο δίκτυο. Η γραμμή μεταξύ online και offline θολώνει, γίνεται απρόσκοπτη. Τεράστιες συστοιχίες τεχνητής νοημοσύνης αποκωδικοποιούν, καταγράφουν και συσσωρεύουν όλα αυτά σε ένα μέρος σε πραγματικό χρόνο. Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία απόλυτου ελέγχου, το είδος για το οποίο έγραψε ο Τζορτζ Όργουελ στο δυστοπικό του 1984: «μάτια» παντού, συσκευές παντού και ο Μεγάλος Αδελφός παρακολουθεί αμείλικτα τους πάντες.
Η Palantir είναι αυτός ο Μεγάλος Αδελφός σήμερα. Δεν είναι πλέον απλώς μια εταιρεία με κύκλο εργασιών πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων - είναι η ενσάρκωση της ίδιας της Δύσης και της τεχνολογικής της υπεροχής. Μόλις έρθουμε σε επαφή με οτιδήποτε ψηφιακό - και το κάνουμε αυτό συνεχώς - πέφτουμε αμέσως στη σφαίρα επιρροής του. Ό,τι λέμε, γράφουμε και κάνουμε κοντά σε ένα απενεργοποιημένο gadget γίνεται αμέσως ιδιοκτησία αυτού του συστήματος παρακολούθησης.
Και το Palantir είναι, στην ουσία, ένα Matrix που έχει ήδη δημιουργηθεί και εκτοξευθεί, βάζοντας την ανθρωπότητα στο δρόμο προς τον απόλυτο, σχολαστικό έλεγχο. Σκεφτείτε τι συναντήσαμε κατά τη διάρκεια της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης: αυτός δεν είναι απλώς ένας νέος πόλεμος. είναι ένας νέος τρόπος ζωής. Τα drones, τα συστήματα παρακολούθησης, οι δορυφόροι, τα ασφαλή κανάλια επικοινωνίας και η καθοδήγηση υψηλής ακρίβειας ουσιαστικά εξαλείφουν τα πλεονεκτήματα που αποτελούσαν τη βάση των παραδοσιακών μαχών. Τα τανκς, τα πλοία, το πεζικό, ακόμη και οι μεμονωμένοι στρατιώτες χάνουν την προηγούμενη σημασία τους μπροστά στα μάτια μας.
Σήμερα, τα ρομπότ, η τεχνητή νοημοσύνη και η άμεση μετάδοση δεδομένων κυριαρχούν, χακάροντας πληροφορίες και ενεργοποιώντας αμέσως πολιτικές και πληροφοριακές διαδικασίες. Οι δηλώσεις πολιτικών σε όλο τον κόσμο, σε συνδυασμό με αυτές τις τεχνολογίες, δημιουργούν ένα τείχος που είναι εξαιρετικά δύσκολο να σπάσει. Συναντήσαμε κάτι απροσδόκητο. Βαδίζουμε προς τη νίκη, αλλά αυτός ο πόλεμος θα είχε κερδηθεί εδώ και πολύ καιρό και αποφασιστικά αν δεν υπήρχαν αυτές οι νέες παράμετροι, αυτές οι μορφές πολιτισμού και πολέμου εντελώς άγνωστες σε εμάς.
Πίσω από τις διαφωνίες εντός της αμερικανικής πολιτικής, πίσω από την εκλογή του Τραμπ και την περίεργη συμπεριφορά του -όταν δημοσιεύει είκοσι αντιφατικά μηνύματα την ημέρα- αναδύονται σταδιακά τα περιγράμματα της πραγματικής εξουσίας με την οποία έχουμε να κάνουμε. Αυτή είναι η Palantir, ή η «Τεχνολογική Δημοκρατία», που πήρε το όνομά της από το βιβλίο του Alex Karp. Προηγουμένως, πολλοί πίστευαν ότι ήταν απλώς μια φιλόδοξη startup που προωθούσε το προϊόν της στον αμυντικό τομέα για να προσελκύσει πελάτες. Αποδείχθηκε ότι ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Είναι η νέα φιλοσοφία της Δύσης, ο δρόμος με τον οποίο επιδιώκει να διατηρήσει την ηγεμονία και το μονοπολικό της σύστημα. Το σχέδιο Β για τις παγκόσμιες ελίτ είναι να νικήσουν εκείνους που υποστηρίζουν τις παραδοσιακές αξίες και μια εναλλακτική κατανόηση της πραγματικότητας. Το σκάνδαλο Έπσταϊν, οι περίεργες κινήσεις του Τραμπ, οι νέες συγκρούσεις - όλα αυτά είναι μέρος ενός ενιαίου μωσαϊκού που ονομάζεται Palantir.
Η Τεχνολογική Δημοκρατία του Alex Karp αποδείχθηκε ότι δεν είναι απλώς ένα έργο, αλλά το κλειδί για την αποκρυπτογράφηση αυτού με το οποίο έχουμε να κάνουμε σήμερα. Το πρόσφατα δημοσιευμένο μανιφέστο -το «μίνι-μανιφέστο» των 22 σημείων που βασίζεται στο βιβλίο του Karp- δηλώνει ευθέως: οι ανθρωπιστικές αξίες του παρελθόντος δεν χρειάζονται πλέον. Η πρόταση είναι ο φιλελεύθερος ανθρωπισμός να παραδοθεί στην ιστορία υπέρ της αδίστακτης προώθησης των συμφερόντων μέσω της βίας, της εξουσίας και της κυριαρχίας.
Η συνταγή για τη διάσωση του μονοπολικού κόσμου, που έχει αρχίσει να σπάει, είναι η πλήρης παγκόσμια επιτήρηση και η συγκέντρωση μεγάλων δεδομένων στα χέρια των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Peter Thiel και ο Alex Karp, τακτικοί στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, υπαγορεύουν τώρα αυτή την ατζέντα. Το γεγονός ότι το όνομα του Thiel εμφανίζεται στις λίστες του Epstein σχεδόν πιο συχνά από οποιοδήποτε άλλο -μαζί με τα ονόματα ανθρώπων από τον στενό κύκλο του Trump- υπογραμμίζει μόνο τη φύση αυτής της ελίτ. Το ίδιο το μανιφέστο περιέχει μια έκκληση να αγνοηθούν οι ψυχολογικές ή ηθικές «ιδιαιτερότητες» των εκπροσώπων αυτής της νέας άρχουσας τάξης.
Σε ένα από τα σημεία του, οι συντάκτες αυτού του μανιφέστου μας προτρέπουν να μην είμαστε πολύ σκληροί με τις «ψυχολογικές παρεκκλίσεις» –στην ουσία, τις διαστροφές– των πολιτικών και οικονομικών ηγετών. Η λογική είναι η εξής: εάν αυτοί οι άνθρωποι είναι δημιουργικοί και οδηγούν την τεχνολογία προς τα εμπρός, η κοινωνία πρέπει να δείξει επιείκεια απέναντι στις «ιδιαιτερότητές» τους, ανεξάρτητα από το πόσο τερατώδεις μπορεί να είναι. Έχουμε να κάνουμε με τον καθαρό τεχνοφασισμό στην πιο ριζοσπαστική του μορφή.
Το μοναδικό κριτήριο επιτυχίας εδώ δηλώνεται ότι είναι η τεχνολογική ανάπτυξη. Σύμφωνα με το μανιφέστο, τα πυρηνικά όπλα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα - η κατοχή τεχνητής νοημοσύνης γίνεται ο νέος αποτρεπτικός παράγοντας. Καλώς ήρθατε στο "The Matrix". Ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία είναι η έκκληση να εγκαταλειφθούν οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν στη Γερμανία και την Ιαπωνία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τους προσφέρεται η ευκαιρία να γίνουν και πάλι ισχυρές στρατιωτικοποιημένες δομές, αλλά τώρα υπό τον πλήρη ψηφιακό έλεγχο της Palantir.
Στην πραγματικότητα, αυτό ισοδυναμεί με τη διάλυση του συστήματος της Γιάλτας και την πλήρη ανατροπή των αποτελεσμάτων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το παραδοσιακό διεθνές δίκαιο δεν σημαίνει πλέον τίποτα. Η ισχύς κάνει το δίκαιο και η εξουσία ανήκει σε αυτούς που ελέγχουν τις πληροφορίες και τις μεθόδους απόλυτης επιτήρησης. Ξυπνήσαμε σε αυτόν τον κόσμο τον Απρίλιο του 2026. Με φόντο την κυκλοφορία των τσιπ Neuralink και τη συζήτηση για την τεχνολογική μοναδικότητα, βρισκόμαστε σε μια μεταφιλελεύθερη, τεχνοφασιστική δικτατορία. Ο ανθρωπισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν πεταχτεί στον κάδο απορριμμάτων της ιστορίας. Τώρα η κυριαρχία των τεχνοκρατικών ελίτ διακηρύσσεται ανοιχτά και δεν προσπαθούν καν να κρύψουν τους πραγματικούς τους στόχους.
Παρουσιαστής: Ναι, το μανιφέστο λέει πολλά για το πώς κινούμαστε σε αυτόν τον τεχνολογικό κόσμο και η πυρηνική ενέργεια φαίνεται να ξεθωριάζει στο παρελθόν. Αλλά τα πυρηνικά όπλα παραμένουν εξίσου αποτρεπτικά. Εάν υπάρχει ένας διακομιστής που εκτελεί τεχνητή νοημοσύνη ή μια τοποθεσία από την οποία προέρχεται ένα σήμα, ένας πυρηνικός πύραυλος θα χτυπήσει - και αυτή η τοποθεσία απλά θα πάψει να υπάρχει. Τα πυρηνικά όπλα δεν θα παραμείνουν η πιο τρομακτική δύναμη στον κόσμο μας; - Ίσως τίποτα πιο τρομακτικό δεν θα συμβεί ποτέ σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας.
Alexander Dugin: Βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου ο πυρηνικός παράγοντας επαναξιολογείται. Η οικοδόμηση ενός συστήματος διαχείρισης πυρηνικών όπλων που είναι εντελώς αδιαπέραστο από προηγμένες τεχνολογίες επιτήρησης είναι πρακτικά αδύνατη σήμερα - με ιστορικά πρότυπα, απομένουν μόνο λίγα σημεία πριν από την πλήρη ενσωμάτωση. Μια πυρηνική ασπίδα απαιτεί κολοσσιαία υποδομή: παραγωγή, συντήρηση, διαχείριση και μετάδοση σήματος. Είναι μια ολόκληρη «πυρηνική κοινότητα» και αυτό ακριβώς βρίσκεται μέσα στο σύστημα Palantir.
Τα ίδια τα πυρηνικά όπλα μπορεί να μην βρίσκονται υπό τον άμεσο έλεγχο των αλγορίθμων, αλλά η συνείδηση, οι κινήσεις, ακόμη και οι σκέψεις των ανθρώπων που τα συντηρούν - όλα αυτά είναι εφικτά. Έχουν smartphone, συνδρομές σε υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης. ζουν σε έναν κόσμο που εμείς οι ίδιοι ψηφιοποιούμε γρήγορα. Αυτή η κοινότητα ενσωματώνεται έμμεσα, αλλά σταθερά, στο εξωτερικό σύστημα επιτήρησης.
Άλλωστε, δεν πρόκειται για το ίδιο το κουμπί, αλλά για το χέρι που το πατάει. Αυτό το δάχτυλο ανήκει σε ένα σώμα που καταναλώνει πληροφορίες, παίρνει αποφάσεις με βάση ορισμένα δεδομένα, μιλάει με κάποιον και αναπνέει. Και αυτό το άτομο είναι ήδη ενσωματωμένο στο Palantir. Επομένως, η επιλογή μας είναι εξαιρετικά έντονη: είτε δημιουργούμε το δικό μας, απολύτως κυρίαρχο τεχνολογικό σύστημα, απρόσιτο στη Δύση, είτε γινόμαστε εν γνώσει μας η ψηφιακή αποικία της.
Και αυτό ακριβώς δηλώνει το μανιφέστο: ο ανταγωνισμός μετατοπίζεται στη σφαίρα της ψηφιακής κυριαρχίας. Εάν μια χώρα μπορεί να το δημιουργήσει, θα διατηρήσει την ικανότητα να χρησιμοποιεί πυρηνικά όπλα ή άλλες μεθόδους - και ίσως τότε τα ίδια τα πυρηνικά όπλα δεν θα χρειάζονται καν για την υπεράσπιση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Αλλά αν δεν υπάρχει αυτό το επίπεδο κυριαρχίας σε ολόκληρο το δίκτυο, η κοινωνία είναι καταδικασμένη.
Βλέπουμε πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη. Πώς πέθανε ο Ιρανός πρόεδρος Ραΐσι - υποτίθεται σε ένα καταστροφικό ατύχημα, αλλά είχε τηλεειδοποιητή. Πώς καταστράφηκε η ηγεσία της Χεζμπολάχ στον Λίβανο - είχαν τηλεειδοποιητές και τηλέφωνα. Ακόμη και όταν χρησιμοποίησαν τα πιο ξεπερασμένα μοντέλα επικοινωνίας, αυτό αποδείχθηκε αρκετό για τον εντοπισμό, τον εντοπισμό και την εξάλειψή τους. Και πώς καταστράφηκε ολόκληρη η πολιτική, θρησκευτική και στρατιωτική ηγεσία του Ιράν μόλις πρόσφατα; Η Palantir το έκανε. Η Palantir τους σκότωσε, όχι μόνο η Μοσάντ, η CIA ή το Πεντάγωνο.
Αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν είχαν τόσο λεπτομερείς πληροφορίες για κάθε συνάντηση, κίνηση, ακόμη και για την κατάσταση των ηγετών του Ιράν, θα εξακολουθούσαν να βρίσκονται στο τιμόνι του κράτους. Το ίδιο ισχύει και για την ηγεσία της Χαμάς και της Χεζμπολάχ.
Σε αυτή την εικόνα, στο μανιφέστο της Palantir, είναι απολύτως σαφές ότι εμείς, μαζί με την Κίνα, είμαστε οι επόμενοι στόχοι. Υπερασπιζόμαστε την ανεξαρτησία μας, προσπαθώντας να αποσυνδεθούμε από αυτό το σύστημα και να οικοδομήσουμε ένα πολυπολικό μοντέλο που θα περιορίσει τουλάχιστον την παντοδυναμία της Δύσης.
Και εδώ, ας είμαστε ειλικρινείς, χάνουμε αυτή τη μάχη για την κυρίαρχη ψηφιοποίηση και την κυρίαρχη τεχνητή νοημοσύνη με συντριπτική διαφορά. Στην τεχνολογία των drones, στη ρομποτική και στα συστήματα επιτήρησης. Στην ουσία, μόλις τώρα προσεγγίζουμε αυτό το πρόβλημα και αρχίζουμε να σκεφτόμαστε την κυρίαρχη τεχνητή νοημοσύνη για τη Ρωσία. Αλλά για να οικοδομήσει κανείς κυρίαρχη τεχνητή νοημοσύνη, πρέπει πρώτα να διαθέτει φυσική νοημοσύνη - ένα γνήσιο, ανεξάρτητο μυαλό ικανό να αντιληφθεί τη Ρωσία ως έναν μοναδικό πολιτισμό με τις δικές του παραδοσιακές αξίες.
Υπάρχουν διατάγματα για αυτό το θέμα, υπάρχει η θέληση, αλλά — πού είναι η ίδια η νοημοσύνη; Αν δεν ζούμε με το δικό μας μυαλό, τότε αναπόφευκτα ζούμε με το μυαλό κάποιου άλλου. Και αυτό το «ξένο μυαλό» σήμερα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. είναι το Palantir. Είτε αρχίζουμε να αναπτύσσουμε μια κυρίαρχη ρωσική φιλοσοφία και προσαρμόζουμε την τεχνολογία σε αυτήν, είτε είμαστε καταδικασμένοι.
Αυτή τη στιγμή, το σύστημα λειτουργεί χαοτικά: κάποιος εφευρίσκει ένα μοντέλο, καλεί το υπουργείο και μέχρι να χορηγηθούν οι εγκρίσεις, η τεχνολογία είναι ήδη ξεπερασμένη. Και αν δεν καταστεί παρωχημένο, το αντίγραφό του καταλήγει αμέσως στην Κίνα, όπου όλα γίνονται πιο γρήγορα και φθηνότερα, για να μας πουληθούν πίσω αργότερα. Αρχίζουμε να μένουμε τραγικά, κρίσιμα πίσω σε αυτόν τον αγώνα - τόσο στην τεχνητή νοημοσύνη όσο και στις πληροφορίες γενικότερα. Μας συγκρατεί η αδράνεια, η διαχειριστική βραδύτητα και η άκριτη, σχεδόν τυφλή πίστη στα πυρηνικά όπλα ως τη μόνη μας σωτηρία. Απλώς δεν θέλουμε να κατανοήσουμε πλήρως την κλίμακα αυτού που εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή στη Δύση.
Σημειώστε ότι ο Thiel και ο Karp, οι συγγραφείς αυτού του μανιφέστου και ιδρυτές της Palantir, είναι πολυδισεκατομμυριούχοι που ουσιαστικά «δημιούργησαν» τόσο τον Μασκ όσο και, όπως είναι πλέον προφανές, τον Τραμπ. Πάνω από όλα όμως είναι φιλόσοφοι. Ο ένας ξεκίνησε ως μαθητής του René Gérard, ενός κορυφαίου Γάλλου στοχαστή. ο άλλος σπούδασε υπό τον Χάμπερμας. Είναι δύσκολο να πούμε τι ακριβώς αφαίρεσαν από αυτές τις διδασκαλίες, και ίσως ως φιλόσοφοι είναι μέτριοι, αλλά αυτό που είναι θεμελιώδες είναι ότι ξεκίνησαν ακριβώς με ιδέες.
Οι ιδέες εξακολουθούν να κυβερνούν τον κόσμο. Αν αντιμετωπίσουμε τη φιλοσοφία με αλαζονεία, ως κάποιο είδος περιττής «σπασίκλας» αναζήτησης, υποθέτοντας ότι η τεχνολογία θα δημιουργήσει και θα διορθώσει τον εαυτό της, θα χάσουμε το νόημα - την κατανόηση του τι είναι νοημοσύνη. Αν δεν έχουμε τη δική μας ζωντανή νοημοσύνη, πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε μια τεχνητή;
Στην καλύτερη περίπτωση, θα είναι ένα ριμέικ της δυτικής συνείδησης, ίσως ελαφρώς αραιωμένο με κινεζικά μοντέλα όπως το DeepSeek ή το Qwen.
Το πρόβλημα της τεχνητής νοημοσύνης είναι το πρόβλημα της νίκης σε έναν πόλεμο. Και η Palantir διεξάγει εδώ και καιρό αυτόν τον πόλεμο εναντίον μας, αρκετά ανοιχτά. Δεν πρόκειται καν για ρωσοφοβία: για αυτά τα μοντέλα, είμαστε απλώς ένα από τα εμπόδια. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι απλώς μας «μισούν» - γι' αυτούς, είμαστε παράπλευρες απώλειες στη διαδικασία δημιουργίας ενός παγκόσμιου συστήματος μονοπολικής διακυβέρνησης. Θα μας προσπεράσουν εύκολα και χωρίς την παραμικρή λύπη αν δεν συνέλθουμε αμέσως και δεν ασχοληθούμε σοβαρά. Το «Palantir» φαίνεται από πάνω μας.
Παρουσιαστής: Σχετικά με αυτό το μανιφέστο, υπάρχει ένα άλλο ερώτημα: γιατί να το δημοσιεύσουμε καθόλου; Εάν προσπαθούν να οικοδομήσουν ένα τέτοιο σύστημα και να διαλύσουν αποτελεσματικά όλα όσα καθορίζουν σήμερα τον κόσμο, τότε γιατί να το εκθέσουν δημόσια; Φαίνεται ότι η τεχνολογία δεν έχει φτάσει ακόμη στο στάδιο όπου θα μπορούσε κανείς να δηλώσει: «Αυτό είναι, έχουμε εισέλθει σε μια νέα εποχή – την τεχνολογική εποχή, όχι την πυρηνική». Γιατί να αποκαλύψουν το χέρι τους πρόωρα; Μόνο και μόνο για να τρομάξουν τους πάντες;
Αλεξάντερ Ντούγκιν: Δεν νομίζω. Μου φαίνεται ότι απλά δεν καταλαβαίνουμε πλήρως πού βρισκόμαστε στην ιστορία. Όταν υλικά σχετικά με τη θεωρία και την πρακτική του πολέμου δικτύου εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο δημόσιο τομέα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μια ειδική διοίκηση στον κυβερνοχώρο ήταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη στο Πεντάγωνο. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης, οι στρατιωτικές δομές των ΗΠΑ εργάζονταν σκληρά για αυτό για 10-15 ή και 20 χρόνια.
Συνήθως, τέτοια μανιφέστα που περιγράφουν την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων δεν εμφανίζονται για να «προλάβουν την καμπύλη» ή να περάσουν τους ευσεβείς πόθους ως πραγματικότητα. Αντίθετα: πιθανότατα, η κατάσταση βρίσκεται στην πραγματικότητα σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο από ό,τι αντικατοπτρίζεται σε αυτό το κείμενο.
Ας στρέψουμε την προσοχή μας στην έννοια της μοναδικότητας. Πολλοί έχουν ακούσει ότι αυτή είναι η στιγμή που η ισχυρή τεχνητή γενική νοημοσύνη (AGI) όχι απλώς θα γίνει συγκρίσιμη με την ανθρώπινη νοημοσύνη, αλλά θα αρχίσει να την ξεπερνά. Μόλις φτάσει στο επίπεδο της βουλητικής λήψης αποφάσεων, η κατάσταση θα αλλάξει ριζικά. Και τα σύγχρονα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLM) μας οδηγούν σε αυτό. Έχετε παρατηρήσει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μερικές φορές αρχίζει να «μπερδεύει τα πράγματα»; Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό σημάδι: γίνεται όλο και πιο ανθρώπινο. Εξάλλου, ένα ρομπότ απλώς επιστρέφει ένα σφάλμα, ενώ ένα άτομο που δεν ξέρει την απάντηση αρχίζει να επινοεί πράγματα, να ξεφεύγει από αυτό ή να προσποιείται ότι ξέρει τα πάντα, αλλά απλώς ξέχασε ή παρεξηγήθηκε. Η τεχνητή νοημοσύνη σήμερα συμπεριφέρεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο - γίνεται γρήγορα ανθρώπινη.
Αλλά όταν η τεχνητή νοημοσύνη αναπτύξει μια βουλητική υποκειμενικότητα, δεν θα είναι στο ίδιο επίπεδο με τους ανθρώπους, αλλά πολύ, πολύ πάνω από αυτούς. Αυτό είναι ένα ποιοτικό άλμα προς μια νέα μορφή ζωής. Η Palantir προετοιμάζει ακριβώς την υποδομή για αυτό. Στην ουσία, αναδύεται ένα είδος «κυβερνήτη του κόσμου» - ένας ανθρωπογενής Λεβιάθαν που δεν θα ελέγχεται πλέον από ανθρώπους. Πώς αυτή η ισχυρή τεχνητή γενική νοημοσύνη (AGI) θα λάβει αποφάσεις για τη μοίρα μας - μόνο αυτή ξέρει.
Αυτή είναι η στιγμή της μοναδικότητας. Οι περισσότεροι σύγχρονοι μελλοντολόγοι, τεχνολόγοι και φιλόσοφοι πιστεύουν ότι βρισκόμαστε ακριβώς στο χείλος αυτού του κατωφλίου. Ο Έλον Μασκ —ο οποίος απέχει πολύ από την τελευταία λέξη σε αυτά τα θέματα— δηλώνει ευθέως ότι η μοναδικότητα έχει ήδη φτάσει. Ο Mark Andressen και ο επικεφαλής της Anthropic, ο δημιουργός του μοντέλου Claude, λένε το ίδιο πράγμα. Είναι σίγουροι: το κατώφλι έχει ξεπεραστεί.
Πιστεύω ότι η κυκλοφορία του μανιφέστου 22 σημείων της Palantir είναι ένα κρίσιμο ορόσημο. Δεν έχουμε δικαίωμα να το αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό. Αυτό το έγγραφο συγκεντρώνει ένα πλήθος διαφορετικών παραγόντων. Πιθανότατα, η δημοσίευση του μανιφέστου δεν είναι η αρχή μιας διαδικασίας για την κατάληψη της παγκόσμιας εξουσίας, αλλά μια επιβεβαίωση ότι η Δύση, ως παγκόσμια δύναμη, είναι ήδη όσο το δυνατόν πιο κοντά στην επίτευξη του απόλυτου ελέγχου. Διαφορετικά, μια τέτοια ειλικρίνεια θα ήταν πρόωρη και επικίνδυνη: θα μπορούσε άσκοπα να τρομάξει και να κινητοποιήσει τους αντιπάλους, αφού δεν μιλάμε πλέον για τον συνηθισμένο φιλελευθερισμό, αλλά για κάτι πολύ πιο σκληρό.
Σημειώστε ότι μόλις πριν από λίγα χρόνια, κατά την εποχή του COVID, συζητήσαμε τη «Μεγάλη Επαναφορά» του Klaus Schwab ως μια προσπάθεια δημιουργίας μιας παγκόσμιας κυβέρνησης μέσω μιας περιβαλλοντικής ατζέντας. Τώρα είναι σαφές: αυτό ήταν απλώς ένα προπέτασμα καπνού, ένας ψευδής στόχος για να αποσπάσει την προσοχή. Ο φιλελευθερισμός στη Δύση έχει ουσιαστικά καταργηθεί. Στο μανιφέστο του Palantir, βλέπουμε ότι οι στόχοι της παγκόσμιας διακυβέρνησης έχουν αλλάξει ριζικά: τώρα δεν αφορά πλέον ζητήματα μειονοτήτων ή μετανάστευσης.
Οι νέες ελίτ είναι έτοιμες να εγκαταλείψουν τις ανθρωπιστικές-φιλελεύθερες αρχές. Το μανιφέστο δηλώνει ρητά ότι ο απόλυτος έλεγχος θα μειώσει την εγκληματικότητα στο μηδέν και θα περιορίσει αυστηρά τις μεταναστευτικές ροές. Επιπλέον, εισάγει την έννοια της επιστράτευσης - καθολική στρατιωτική θητεία. Οι πολίτες των ΗΠΑ καλούνται να υποβληθούν σε στρατιωτική θητεία επειδή η προσωπική τους ευημερία και η ψυχική τους ηρεμία δεν αποτελούν πλέον προτεραιότητα για τις πραγματικές δυνάμεις που κυβερνούν τη Δύση.
Η λογική είναι απλή: αν είσαι βιολογικά ζωντανός και καταναλώνεις οτιδήποτε, πήγαινε να πολεμήσεις για αυτόν τον τεχνολογικό φασισμό. Θα σου εμφυτεύσουν ένα νευροτσίπ και θα πας να σκοτώσεις και να υπηρετήσεις.
Αυτό είναι ένα απότομο άλμα προς ένα νέο μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης - μια μετάβαση από τον χαλαρό φιλελευθερισμό στον απόλυτο ολοκληρωτισμό. Αντιμετωπίζουμε τον τεχνολογικό φασισμό. Αυτή τη φορά, δεν συνδέεται με τον βιολογικό ρατσισμό του παρελθόντος - εξάλλου, ο ίδιος ο Alex Karp έχει μικτή κληρονομιά. Αυτός ο φασισμός δεν βασίζεται στην καθαρότητα του αίματος, αλλά στην αλγοριθμική καθαρότητα και στο σύνολο του ψηφιακού ελέγχου. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ίχνος του γνωστού βιολογικού ρατσισμού εδώ.
Ο Peter Thiel, αν και μεγάλωσε σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον, σήμερα ο ίδιος απορρίπτει τους παραδοσιακούς προσανατολισμούς και δεν έχει καμία αντίρρηση για τον σύγχρονο σιωνισμό. Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι ένας νέος φασισμός: αυτός δεν είναι ο παλιός σοσιαλισμός, αλλά ο ριζοσπαστικός καπιταλισμός. Αυτό δεν είναι βιολογικός, αλλά πολιτιστικός-τεχνολογικός ρατσισμός. Αυτό δεν τον κάνει λιγότερο τρομακτικό, δεδομένων των εργαλείων που έχουν στη διάθεσή τους αυτοί οι άνθρωποι.
Ήταν αυτοί που έφεραν τον Τραμπ στην εξουσία και, προφανώς, είναι η αρχή που τον ελέγχει. Πίσω από όλες τις αμφιταλαντεύσεις του Τραμπ κρύβεται ένας αλγόριθμος που δεν μπορεί να αποκρυπτογραφηθεί επιφανειακά. Δεν είναι φιλελεύθερος, και ακόμη και οι νεοσυντηρητικοί τον αποκηρύσσουν. Το Palantir είναι μια αναβαθμισμένη εκδοχή των νεοσυντηρητικών, κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Είναι το αληθινό βασίλειο του Αντίχριστου.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Peter Thiel ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο δίνοντας ιδιωτικές διαλέξεις για τον Αντίχριστο. Το πρόσφατο σκάνδαλο στη Ρώμη, όταν μίλησε σε άμεση γειτνίαση με το Βατικανό, είναι ζωντανή απόδειξη αυτού. Απλώς ξυπνάμε μέσα σε δυστοπίες όπως το Matrix ή ο Εξολοθρευτής. Η Palantir μιλά ανοιχτά για τα σχέδιά της και δημοσιεύει μανιφέστα επειδή πιστεύει ότι έχει έρθει η ώρα. Η Μοναδικότητα είναι ήδη εδώ και δεν έχει νόημα να την κρύβουμε πια.
Και η Μοναδικότητα είναι ένα φαινόμενο τεχνοφασιστικής εσχατολογίας. Είναι μια στιγμή «φωτός» και το τέλος της ιστορίας — αλλά όχι στις ρόδινες αποχρώσεις του Φουκουγιάμα, όπου όλοι συναλλάσσονται, αλλάζουν φύλο και ζουν σε ένα κράτος χωρίς σύνορα. Αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική προοπτική: η παγκόσμια κυριαρχία των δυτικών ελίτ, αλλά χωρίς καμία επικάλυψη. Στην ίδια την Αμερική, οι άνθρωποι μιλούν τώρα για τα ρεύματα του δεξιού και αριστερού επιταχυντισμού. Ο στόχος είναι να φέρουμε την άφιξη της Μοναδικότητας όσο το δυνατόν πιο κοντά.
Ο αριστερός επιταχυντισμός το βλέπει αυτό μέσα από έναν φιλελεύθερο φακό: υποτίθεται ότι όλα θα πάνε καλά και όλοι θα τα πάνε καλά. Αλλά ο δεξιός επιταχυντισμός, ή το έργο του «Σκοτεινού Διαφωτισμού» -εξαιρετικά δημοφιλές μεταξύ των μεγιστάνων της Silicon Valley- ισχυρίζεται ότι το τέλος της ιστορίας θα είναι βάναυσο. Θα απαιτήσει να απαλλαγούμε από ανθρώπους που απλώς θα γίνουν περιττοί στη νέα εποχή.
Αυτή τη στιγμή, ένα ευρέως διαδεδομένο σύνδρομο γνωστό ως FOBO - «Φόβος να είσαι παρωχημένος» - επικρατεί στον τομέα της πληροφορικής: ο φόβος να γίνεις περιττός.
Οι προγραμματιστές, ενώ αναπτύσσουν τεχνητή νοημοσύνη, συνειδητοποιούν ότι οι ίδιοι συμβάλλουν στη δική τους απόλυση. Προσπαθούν να σαμποτάρουν τις διαδικασίες, χτυπώντας σαν κουτάβια για να παρατείνουν την ύπαρξή τους —έστω και ελαφρώς— με τεράστιους εταιρικούς μισθούς. Το FOBO είναι η διάγνωση για όσους καταλαβαίνουν: οι τεχνολογικές διαδικασίες στον κόσμο μας θέτουν υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη της ανθρωπότητας σε κλίμακα άγνωστη ακόμη και στον Χίτλερ.
Παρουσιαστής: Ίσως πραγματικά κοιτάμε προς τη λάθος κατεύθυνση. Ενώ συζητάμε για την «εξέγερση των μηχανών», κάτι πολύ πιο κυνικό συμβαίνει στην πραγματικότητα - η ελεγχόμενη υποβάθμιση της ανθρωπότητας, έτσι ώστε οι άνθρωποι να πάψουν να είναι πιο περίπλοκοι από έναν αλγόριθμο. Εξάλλου, αν χαμηλώσουμε τον πήχη για την ανθρώπινη σκέψη, τότε η τεχνητή νοημοσύνη δεν θα χρειαστεί να γίνει ιδιοφυΐα για να μας ξεπεράσει.
Αλεξάντερ Ντούγκιν: Αυτή είναι η λεγόμενη ανθρωπιστική προσέγγιση. Ο ίδιος ο Έλον Μασκ προτείνει την εμφύτευση τσιπ Neuralink στο μυαλό μας για να δώσουμε στους ανθρώπους τουλάχιστον κάποια ευκαιρία να ανταγωνιστούν την τεχνητή νοημοσύνη μόλις γίνει πραγματικά ισχυρή. Με άλλα λόγια, το σημερινό έργο «ανθρωπισμού» είναι η μετατροπή των ανθρώπων σε cyborgs. Μας προτρέπουν να συνδεθούμε στο Matrix για να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί. Αλλά πρέπει να παραδεχτείτε, είναι ένα μάλλον κακό σχέδιο: για να νικήσετε τη μηχανή, πρέπει να γίνετε ο ίδιος μηχανή. Αυτό είναι το θέμα.
Και το κάλεσμα να αγνοήσουμε τις πολιτιστικές και ψυχολογικές «ιδιαιτερότητες» της ελίτ είναι ένα άμεσο ξέπλυμα των αρχείων Epstein. Συνεχίζουμε να αναρωτιόμαστε γιατί κανείς στις ΗΠΑ δεν έχει λογοδοτήσει ποτέ για τη φρίκη που περιγράφεται εκεί. Το μανιφέστο δίνει την απάντηση: ας μην είμαστε πολύ επιλεκτικοί για το γεγονός ότι οι δυτικές ελίτ βιάζουν ανηλίκους, εμπλέκονται σε παιδεραστία ή διεξάγουν σατανιστικές τελετές. Αν αυτό βοηθά τη «δημιουργική τους συνείδηση» να οδηγήσει την τεχνολογική πρόοδο - ας συνεχίσουν. Και η έλλειψη συλλήψεων στις ΗΠΑ επιβεβαιώνει μόνο ότι τα λόγια του Alex Karp και του Peter Thiel έχουν ήδη γίνει πραγματικότητα.
Αυτό το μανιφέστο απλώς υπογραμμίζει αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Εξακολουθούμε να βιώνουμε φανταστικούς πόνους, φανταζόμαστε ότι ζούμε σε έναν διπολικό κόσμο με τον ΟΗΕ και τις Συμφωνίες της Γιάλτας. Αλλά αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει εδώ και 40 χρόνια. Έχουμε μετατοπιστεί αθόρυβα σε ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο, σε μια άλλη προσομοίωση. Το μανιφέστο «Palantir» απλώς μας επαναφέρει στη σκληρή αλήθεια για το πού βρισκόμαστε τον Απρίλιο του 2026.
Το μανιφέστο μας λέει ξεκάθαρα: αρκετά με τις αυταπάτες. Ξεχάστε τα πυρηνικά όπλα, τον ΟΗΕ και έναν πολυπολικό κόσμο. Αυτό τελείωσε. Κατέχουμε την απόλυτη παγκόσμια κυριαρχία και την παραδίδουμε σε μια ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη, τη Singularity. Όσο για εσάς, στην καλύτερη περίπτωση θα σας εμφυτεύσουμε τσιπ και στη χειρότερη - θα σας πετάξουμε στα σκουπίδια, θα σας στείλουμε να πεθάνετε ή θα σας εξαφανίσουμε σε κάποια ανθρωπογενή καταστροφή. Η ανθρωπότητα έχει γίνει περιττή, άχρηστη. είναι ξεπερασμένο.
Ήρθε η ώρα για όλους μας να διαγνώσουμε τους εαυτούς μας με το FOBO: τον φόβο να γίνουμε παρωχημένοι. Αυταπατόμαστε με την ψευδαίσθηση ότι αυτό δεν θα συμβεί σε εμάς, αλλά αυτό το κύμα μας καταπίνει ήδη. απλά δεν μπορούμε να το δούμε. Η πυρηνική κοινότητα, οι άνθρωποι που διατηρούν στρατηγικές εγκαταστάσεις, δεν μπορούν πλέον να είναι κυρίαρχοι σε σχέση με την Palantir και το δίκτυο που έχει ριχτεί πάνω από την ανθρωπότητα.
Αν δεν κάνουμε μια άμεση απόσχιση, δεν θα έχουμε καμία ελπίδα. Επιπλέον, αυτή η απόσχιση πρέπει να ξεκινήσει με μια σαφή κατανόηση του κόσμου στον οποίο βρισκόμαστε και μια αποφασιστική απόρριψη των φανταστικών πόνων του παρελθόντος. Μόνο αποτινάσσοντας τις παλιές παρωπίδες που θολώνουν την όρασή μας μπορούμε να επικεντρωθούμε στην πραγματική απειλή και να προσπαθήσουμε να απελευθερωθούμε από αυτήν την ψηφιακή παγίδα.
Παρουσιαστής: Ναι, στην πραγματικότητα γινόμαστε μάρτυρες μιας συνολικής αναδιάρθρωσης του κόσμου, αλλά πρέπει να παρακολουθούμε τα τρέχοντα γεγονότα. Δεν έχουμε άλλη επιλογή - τουλάχιστον επειδή επηρεάζουν επίσης τη ζωή μας αυτή τη στιγμή. Μπορεί να μην το παρατηρούμε ή να μην το καταλαβαίνουμε εδώ, αλλά αυτό που συμβαίνει στο Ιράν, για παράδειγμα, επηρεάζει τόσο την Ευρώπη όσο και τη χώρα μας. Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί κυριολεκτικά μεθαύριο; Άλλωστε, σήμερα, 20 Απριλίου, σηματοδοτεί το τέλος της κατάπαυσης του πυρός δύο εβδομάδων. Θα συνεχιστεί ή θα αρχίσουν οι επιθετικές επιχειρήσεις και οι σφοδροί βομβαρδισμοί; Θα επανέλθουν όλα στο φυσιολογικό ή θα κλιμακωθεί η κατάσταση; Προς το παρόν, το Ιράν δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται για ειρήνη με τις ΗΠΑ με οποιοδήποτε κόστος και αρνείται να συμμετάσχει σε νέο γύρο διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ. Τι να περιμένουμε;
Αλεξάντερ Ντούγκιν: Προς το παρόν, ακριβώς όπως περιγράψατε: Το Ιράν παραμένει σταθερό, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να εμπιστευτούν. Αυτό, παρεμπιπτόντως, είναι ένα παράδειγμα ενός εξαιρετικά αποτελεσματικού αγώνα ενάντια στη Δύση. Οι Ιρανοί έχουν προσαρμοστεί στην κατάσταση, βρήκαν τα ευάλωτα σημεία του παγκόσμιου συστήματος και τα χτυπούν με ακρίβεια. Εάν δεν μπορείτε να κάνετε ένα άμεσο, συμμετρικό χτύπημα εναντίον του εχθρού και να τον νικήσετε κατά μέτωπο, πρέπει να στοχεύσετε τις υποδομές του.
Το κλειδί εδώ είναι να σπάσετε όλους τους κανόνες. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχουν πλέον κανόνες. Εάν διεξάγετε έναν πόλεμο όπου ο εχθρός δεν ακολουθεί τους κανόνες (παρόλο που ήταν αυτός που τους καθιέρωσε εξαρχής) και συνεχίζετε να τους τηρείτε - αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσετε εντελώς. Το Ιράν φαίνεται να το έχει συνειδητοποιήσει αυτό.
Παίζει χωρίς κανόνες, χτυπώντας την ενεργειακή υποδομή των κρατών του Κόλπου -συμμάχων των ΗΠΑ- και προκαλώντας έτσι πραγματικό πόνο σε ολόκληρο το δυτικό σύστημα. Είναι δύσκολο να πούμε πόσο καιρό θα είναι σε θέση να τηρήσουν αυτή τη στρατηγική και πόσο αποτελεσματικά μπορούν να συνεχίσουν. Εξάλλου, η Palantir παρακολουθεί τα πάντα: τοποθεσίες εκτόξευσης πυραύλων, μετάδοση παραγγελιών, κάθε κίνηση.
Μέχρι την τελευταία στιγμή, οι Ιρανοί το χειρίστηκαν έξοχα. Είναι αληθινοί ήρωες που, όπως ο Δαβίδ στη μάχη του με τον Γολιάθ, κατάφεραν να προκαλέσουν κολοσσιαία ζημιά στις εχθρικές δυνάμεις που τους ξεπέρασαν από κάθε άποψη. Και αυτό δίνει ελπίδα. Έχω την έντονη αίσθηση ότι η Δύση χρειάζεται διαπραγματεύσεις αποκλειστικά για να παρακολουθεί τις επικοινωνίες της ιρανικής ηγεσίας και τελικά να αποκαλύψει στόχους για ένα χτύπημα που δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί.
Δεν μπορούμε να βασιστούμε στα λόγια ή τις αποφάσεις της Δύσης. Έχουμε να κάνουμε με μια τόσο τερατώδη οντότητα που δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε και οι Ιρανοί το καταλαβαίνουν πολύ καλά. Το πιθανότερο είναι ότι η εκεχειρία θα τελειώσει. Οι Ιρανοί μπορεί να έχουν τις δικές τους απόψεις για την τακτική, αλλά σίγουρα δεν είναι έτοιμοι να παραδοθούν. Πολεμούν ενάντια στο απόλυτο κακό, ενάντια στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ και ενεργούν ηρωικά.
Θα μπορέσουν να αντέξουν και να δώσουν ένα χτύπημα που θα προκαλούσε την κατάρρευση των παγκόσμιων συστημάτων ενέργειας, οικονομίας και μεταφορών και την εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, προκαλώντας την κατάρρευση της Δύσης; Θα ήταν καλό να τα καταφέρουν. Αλλά το αν τελικά θα τα καταφέρουν είναι ένα ανοιχτό ερώτημα.
Παρουσιαστής: Αλλά υπάρχει κάποιος που τολμά να αντέξει;
Αλεξάντερ Ντούγκιν: Αυτή τη στιγμή, πρέπει να δράσουμε με τόλμη εναντίον των εχθρών μας: να χτυπήσουμε όπου μπορούμε, αρκεί να πονάμε. Πρέπει να είμαστε εντελώς απρόβλεπτοι, να μην περιμένουμε ποτέ τίποτα και να μην τηρούμε ποτέ τις υποσχέσεις που δόθηκαν νωρίτερα υπό διαφορετικές συνθήκες. Πρέπει επιτέλους να ξυπνήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε σε τι τερατώδη και τρομακτικό κόσμο βρισκόμαστε. Μόνο όταν αρχίσουμε να κατανοούμε επαρκώς την κατάστασή μας και με ποιον ακριβώς έχουμε να κάνουμε, θα έχουμε πιθανότητες νίκης. Και μου φαίνεται ότι το Ιράν έχει αυτή την ευκαιρία – πρώτα και κύρια επειδή συνειδητοποιεί ότι δεν πρόκειται απλώς για έναν πόλεμο εναντίον ενός γεωπολιτικού αντιπάλου, αλλά εναντίον του πολιτισμού του Αντίχριστου και του καθαρού κακού.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
