ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026

ΤΡΑΓΩΔΙΑ!!ΧΑΣΑΜΕ ΧΘΕΣ ΔΥΟ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΠΙΛΟΤΟΥΣ!!!!!ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΣΤΗΝ ΔΕΘ 2026: Τα «θα» Μητσοτάκη με ορίζοντα κάλπης

 



Δυστύχημα σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου, στην Τανάγρα, με πτώση Phantom (F-4) της Πολεμικής Αεροπορίας κατά τη διάρκεια επίδειξης.

Οπως μετέδωσε η ΕΡΤ, το αεροσκάφος ξαφνικά άρχισε να χάνει ύψος και να πέφτει στο έδαφος. Η επίδειξη των αεροσκάφων της αεροπορίας είχε ξεκινήσει μόλις λίγα λεπτά πριν τη συντριβή.

Νεκροί οι δύο πιλότοι του Phantom που συνετρίβη στην Τανάγρα

Το τραγικό δυστύχημα σημειώθηκε λίγο πριν από τις 15:00 σήμερα, Σάββατο, μπροστά στα μάτια των θεατών του Athens Flying Week.

Νεκροί ανασύρθηκαν οι δύο πιλότοι [Επισμηναγός (Ι) Ιωάννης Μπλέσιας και Σμηναγός (Ι) Δημήτρης Πέτρου] του μαχητικού αεροσκάφους τύπου F-4 Phantom, το οποίο συνετρίβη στη διάρκεια επίδειξης της πολεμικής αεροπορίας στην Τανάγρα.

Το τραγικό δυστύχημα σημειώθηκε λίγο πριν από τις 15:00 σήμερα, Σάββατο, μπροστά στα μάτια των θεατών του Athens Flying Week.

Νωρίτερα, είχε γίνει γνωστό ότι οι δύο ιπτάμενοι είχαν ανασυρθεί χωρίς τις αισθήσεις τους. 

Σύμφωνα με αναφορές, υπάρχει καταγεγραμμένη συνομιλία ανάμεσα στους δύο έμπειρους ιπτάμενους και το κέντρο ελέγχου τα λεπτά πριν από τη συντριβή.

Οι πιλότοι, σύμφωνα με αυτές τις πρώτες αναφορές, δεν ενεργοποίησαν το σύστημα εγκατάλειψης του αεροσκάφους, όπως συμβαίνει σε περίπτωση βλάβης, ώστε να να μην κινδυνεύσουν πολίτες και να κατευθύνουν το Phantom μακριά από κατοικημένη περιοχή και μακριά από τους θεατές της επίδειξης της αεροπορίας.

Σε βίντεο ντοκουμέντο, φαίνεται το Phantom να χάνει απότομα ύψος και στη συνέχεια να πέφει σε αγροτική έκταση. Τμήμα του αεροσκάφους σύρθηκε σε κοντινό εργοστάσιο.

Μετά τη συντριβή, προκλήθηκε πυρκαγιά η οποία επεκτάθηκε σε αγροτική περιοχή.

Πηγή: kathimerini.gr

Πρώην πιλότος εξηγεί τη συντριβή του Phantom: Το στοιχείο του απρόβλεπτου σε χαμηλό ύψος και η αυτοθυσία των χειριστών

Στην αυτοθυσία των δύο πιλότων προκειμένου το μοιραίο F-4 να μην καταπέσει σε κατοικημένη περιοχή στέκεται ο εμπειρογνώμονας Παντελής Φραγκούλης, εξηγώντας πώς το παραμικρό απρόοπτο σε τόσο χαμηλό ύψος αποβαίνει μοιραίο.

Στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των δύο εξαιρετικά έμπειρων χειριστών να αποτρέψουν την πτώση του F-4 Phantom σε κατοικημένη περιοχή αναφέρθηκε ο εμπειρογνώμονας αεροπορικών ατυχημάτων και πρώην πιλότος, Παντελής Φραγκούλης. Όπως εξήγησε μιλώντας στο MEGA και την εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα», οι πτήσεις επιδείξεων ενέχουν τον κίνδυνο του απρόβλεπτου λόγω των υψηλών ταχυτήτων σε πολύ χαμηλό ύψος, ενώ το πόρισμα αναμένεται να καθυστερήσει εξαιτίας της τεράστιας διασποράς των συντριμμιών που ξεπερνά τα 700 μέτρα.

Η πρόσκρουση και τα συντρίμμια

Αναλύοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτυλίχθηκε η τραγωδία στο Athens Flying Week, ο κ. Φραγκούλης αποκάλυψε ότι το μοιραίο αεροσκάφος προσέκρουσε αρχικά πάνω σε μία ξύλινη κολώνα χαμηλής τάσης. Αμέσως μετά την πρόσκρουση, το F-4 κόπηκε σε πολλά κομμάτια, τα οποία διασπάρθηκαν σε έναν κάμπο απέναντι από το σημείο. Εξαιτίας αυτής της τεράστιας διασποράς των συντριμμιών, η οποία καλύπτει απόσταση μεγαλύτερη των 700 μέτρων, ο εμπειρογνώμονας εκτιμά ότι το τελικό πόρισμα των εμπειρότατων αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας θα καθυστερήσει χαρακτηριστικά.

Η αυτοθυσία των χειριστών

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αυτοθυσία των δύο αδικοχαμένων πιλότων, οι οποίοι ανήκαν στην 338 Μοίρα Αναχαίτισης της Ανδραβίδας και διέθεταν τεράστια εμπειρία. Σύμφωνα με τον πρώην πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας, σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις οι χειριστές γίνονται «ένα με το αεροσκάφος». Δεδομένου ότι στην περιοχή της Τανάγρας υπάρχουν μεγάλες εταιρείες και κατοικίες, το πρώτο μέλημα των πιλότων είναι να σώσουν το αεροσκάφος και να αποτρέψουν την πτώση του πάνω σε κόσμο, προκειμένου να αποφευχθούν ακόμη πιο τραγικές συνέπειες, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τη δική τους διάσωση.

Πηγή: in.gr

Κώστας Γκελντής

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κοιτούν ποτέ τον ουρανό όπως όλοι οι άλλοι. Για εκείνους δεν είναι απλώς ένα κομμάτι του κόσμου πάνω από τα κεφάλια μας. Είναι το σπίτι τους, το όνειρό τους, ο χώρος όπου αισθάνονται πραγματικά ελεύθεροι.

Ένας από αυτούς ήταν ο Επισμηναγός Γιάννης Μπλέσιας. Ο ιπτάμενος της Πολεμικής μας Αεροπορίας, από τον Πύργο, έζησε με τα φτερά της αεροπορίας και έφυγε με αυτά. Εκεί που χιλιάδες άνθρωποι κοιτούσαν με θαυμασμό το Phantom F-4, εκείνος βρισκόταν στη θέση που γνώριζε καλύτερα από κάθε άλλη. Στο πιλοτήριο ενός μαχητικού αεροσκάφους.

Ο άτυχος 42χρονος ήταν ένας από εκείνους τους ανθρώπους που είχαν μάθει να κοιτούν ψηλά. Να εμπιστεύονται τις μηχανές, την εκπαίδευσή τους και κυρίως τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα τους.

Στον ουρανό της Τανάγρας όμως, έκανε την τελευταία του πτήση. Μια πτήση που θα έπρεπε να είναι ακόμη μία στιγμή υπερηφάνειας. Μια ακόμη εμφάνιση ενός Έλληνα πιλότου μπροστά σε χιλιάδες θεατές. Αντί γι’ αυτό, μετατράπηκε σε ανείπωτη τραγωδία.

Το Phantom F-4 της Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη κατά τη διάρκεια της Athens Flying Week, βυθίζοντας στο πένθος την Πολεμική Αεροπορία και ολόκληρη τη χώρα.
Μαζί με τον Γιάννη Μπλέσια έχασε τη ζωή του και ο Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου, 47 ετών, από την Πάτρα. Δύο αξιωματικοί που έφυγαν κάνοντας αυτό που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους να υπηρετούν.

Πίσω όμως από τα διακριτικά και τη στρατιωτική ιδιότητα υπήρχαν δύο οικογένειες.

Υπήρχε ένας πατέρας. Ο Γιάννης Μπλέσιας άφησε πίσω του ένα αγοράκι μόλις πέντε ετών. Ένα παιδί που από σήμερα θα μεγαλώνει με τις ιστορίες για τον πατέρα του. Για τον άνθρωπο που φορούσε τη στολή του πιλότου, που αγαπούσε την αποστολή του και που κάθε φορά που πετούσε έκανε υπερήφανους όλους όσοι τον περίμεναν πίσω.

Στον Πύργο, όπου ζούσε με την οικογένειά του, η είδηση έπεσε σαν κεραυνός.

Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως ο άνθρωπος που είχε μάθει να επιστρέφει από τις πτήσεις του, αυτή τη φορά δεν θα περνούσε ξανά την πόρτα του σπιτιού του.

Οι συνάδελφοί του μιλούν για έναν άριστο αξιωματικό, έναν έμπειρο ιπτάμενο και έναν άνθρωπο που τιμούσε το λειτούργημά του.

Αυτό ήταν η Πολεμική Αεροπορία για τον Γιάννη. Υπόσχεση, καθήκον και η ίδια του η ζωή.

Η Ελλάδα σήμερα αποχαιρετά δύο στελέχη που έγραψαν τη δική τους ιστορία στους αιθέρες.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις, εκφράζοντας τη βαθύτατη θλίψη του για την απώλεια των δύο πιλότων και τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στις οικογένειές τους και στους συναδέλφους τους.

Ο Γιάννης Μπλέσιας δεν θα ξανακατέβει από τον ουρανό… Όμως για όσους τον γνώρισαν, για την οικογένειά του και για την πόλη του, θα παραμείνει εκεί που πάντα ένιωθε πως ανήκε. Ψηλά.

Πηγή: patrisnews.com

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com
======
ΔΕΘ 2026: Τα «θα» Μητσοτάκη με ορίζοντα κάλπης

EPIKAIRA.GR

Μέτρα με προεκλογικό χαρακτήρα ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του στην 90η ΔΕΘ, όπου επανέφερε για άλλη μία φορά το αφήγημα της σταθερότητας. Τα πολλά «θα» στην ομιλία του δείχνουν πως στην κυβέρνηση έχουν ανάγκη να συγκροτήσουν ένα «ολιστικό αφήγημα» το επόμενο διάστημα.

Ο πρωθυπουργός είπε αρχικά ότι είναι «πιο αισιόδοξος και αποφασισμένος από ποτέ» και τόνισε πως έχουν μπει «ισχυρά θεμέλια στην άμυνα και την οικονομία». Παράλληλα, έκανε λόγο για «όραμα εθνικής προοπτικής» και τόνισε πως τα μέτρα της κυβέρνησης είναι κοστολογημένα. Επίσης, επανέλαβε το αφήγημα περί «βαθέος κράτους», λέγοντας ότι ο «πόλεμος με το κακό παρελθόν δεν έχει τελειώσει οριστικά».

Σε πολιτικό επίπεδο ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε πως υπάρχει η ανάγκη της ύπαρξης «εσωτερικής σταθερότητας», δείχνοντας την ατζέντα με την οποία θα πάει στις επόμενες εκλογές. Μάλιστα, μίλησε για τη ρευστοποίηση που υπάρχει σε γεωπολιτικό επίπεδο, όπως και στις αγορές. Παράλληλα, τόνισε πως σε ταραγμένους καιρούς «η εμπειρία γίνεται απαραίτητη» και πρόσθεσε πως η «χώρα έχει ανάγκη από σταθερό τιμόνι. Μακριά από τα κομματικά παζάρια».

«Η μάχη είναι η ελπίδα ή η περιπέτεια»

Συνεχίζοντας την τοποθέτησή του ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι «η μάχη είναι είναι μία, με την ελπίδα ή την περιπέτεια». Εντύπωση προκάλεσε και η δήλωσή του πως εάν υπάρχει ψήφος διαμαρτυρίας τότε «μπορεί να μην το παραλάβει κανένας το μήνυμα» τη Δευτέρα. Επιπλέον, έκανε λόγο για μία «συμφωνία προόδου» με τους πολίτες.

Σε άλλο σημείο είπε ότι «ενισχύθηκαν οι Ένοπλες Δυνάμεις» και σημείωσε πως «η Ελλάδα του 2026 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2019».

Το Μαξίμου θέλει να πλασάρει μία εικόνα «θετικής ατζέντας», επενδύοντας στην έννοια της αξιοπιστίας. Δεν είναι τυχαίο πως ο πρωθυπουργός ταύτισε τα κόμματα της αντιπολίτευσης με ακοστολόγητες προτάσεις. Όπως ανέφερε «να μάθουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης» ότι «οι υπερβάσεις δαπανών οδηγούν αυτόματα σε ευρωπαϊκή επιτήρηση». Επίσης για τα άλλα κόμματα ανέφερε ότι «αναμασούν έωλα συνθήματα. Αντιγράφουν το ένα το άλλο». Μιλώντας για τον Αλέξη Τσίπρα, χωρίς να τον κατονομάσει, υπενθύμισε ένα στίχο από τραγούδι του Δημήτρη Μητροπάνου «ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω».

Τι είπε για την ατζέντα 2030

Για το 2030 είπε ότι υπάρχουν 7 σαφείς δεσμεύσεις:

– Η *ανεργία* να βρεθεί κάτω από το 6%,
– Η οικονομία να έχει ετησίως *ρυθμό ανάπτυξης* πάνω από 2% και διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο,
– Ο *μέσος μισθός* να ξεπεράσει τα 1.800€,
– Ο *βασικός* να αυξάνεται σταθερά, ξεκινώντας από τα 1.000€ το 2028. *Σε 18 μήνες δεν θα υπάρχει τριψήφιος μισθός για πλήρη απασχόληση στη χώρα,*
– Οι *επενδύσεις* από τα 46 δις να ξεπεράσουν στα 65 δις, καλύπτοντας το 20% του ΑΕΠ και μειώνοντας το διαχρονικό χάσμα με την Ευρώπη,
– Το *χρέος* να αποκλιμακώνεται ραγδαία -κάτω από 120% το 2029 και κάτω από 110% το 2030,
– Το *ελληνικό αξιόχρεο* να κατακτά την ανώτερη ενδιάμεση βαθμίδα «Α». Εξελίξεις που σημαίνουν ευνοϊκότερο δανεισμό για κράτος, επιχειρήσεις και πολίτες και μεγαλύτερη δημοσιονομική ευχέρεια.
*Διπλή κατεύθυνση στο σχέδιο της 4ετίας 2027-2031:*
-*Διαρκή τόνωση του εισοδήματος*, ώστε από τα δημόσια ταμεία τα οφέλη να μεταφέρονται σε κάθε πολίτη ξεχωριστά.
-*Συνέχιση εθνικής αναπτυξιακής τροχιάς* μαζί με τη δεδομένη *αμυντική μας θωράκιση* και τη *σταθερή φροντίδα πιο αδύναμων*.

Στη «μεγάλη εικόνα» μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να μιλάει για ουσιαστική στήριξη των εισοδημάτων, όμως η ακρίβεια θα συνεχίζει να ροκανίζει τους μισθούς και να γονατίζει τα νοικοκυριά. Άλλωστε, ένα μεγάλο μέρος των εσόδων του κράτους προέρχεται από τους έμμεσος φόρους, που είναι και οι πιο άδικοι για τους αδύναμους πολίτες.

Όλα τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

«Μειώνεται το τεκμήριο»

«Το ενδιαφέρον μας στο σύνολο της κοινωνίας: επαγγελματίες – μικρομεσαίες επιχειρήσεις – συνταξιούχους – υπαλλήλους Δημοσίου – αγρότες – μισθωτούς ιδιωτικού τομέα – οικογένειες, τρίτεκνους, πολύτεκνους και ενοικιαστές» είπε.

«Η ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρές επιχειρήσεις. (…) Μειώνουμε τα τεκμήρια στους συνεπείς επαγγελματίες καταργώντας τις δύο πιο σημαντικές προσαυξήσεις. Του κύκλου εργασιών και της μισθοδοσίας του προσωπικού.» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Στους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων τα τεκμήρια πέφτουν στο μισό. Οφελούνται πάνω από 150.00 επαγγελματίες».

«Το όφελος από την παρέμβαση που κάνουμε με τα τεκμήρια ξεπερνά τα 2,5 χιλιάδες ευρώ το χρόνο» είπε και συνέχισε: «Μειώνουμε την προκαταβολή φόρου από το από το 55% στο 50%».

Εξαγγελία για το αφορολόγητο στους αγρότες

Ακόμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εξήγγειλε από το βήμα της ΔΕΘ, μηδέν φόρο στους αγρότες με εισόδημα έως 20.000 ευρώ.

Το ελάχιστο αφορολόγητο αυξάνεται κατά 13.571€, στα 22.204€.

Σύμφωνα με το παράδειγμα που έδωσε:

«-αγρότης με έσοδα 20.000€ πλήρωνε: 1.183€ – τώρα θα πληρώνει 0€
-αγρότης με έσοδα 30.000€ πλήρωνε: 5.083€ – τώρα θα πληρώνει 2.183€»

Για τους ελεύθερους επαγγελματίες

Μείωση προκαταβολής φόρου στο 50% (από 55% σήμερα).

«Επίδομα Χριστουγέννων» σε δημοσίους υπαλλήλους από το 2027

Μεταξύ των εξαγγελιών, με το βλέμμα στις εκλογές ήταν και το «Επίδομα Χριστουγέννων» σε δημόσιους υπαλλήλους

Σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη:

«Επίδομα Χριστουγέννων 500 ευρώ σε 720.000 δημοσίους υπαλλήλους θεσπίζεται από το 2027, ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τονίζοντας ότι πρόκειται για μόνιμη ενίσχυση, ύστερα από 15 χρόνια».

Όπως ανέφερε, η ενίσχυση θα συνυπολογίζεται στις αποδοχές και στις συντάξεις, μαζί με τις ετήσιες αυξήσεις.

Έφερε, μάλιστα, συγκεκριμένα παραδείγματα για το όφελος των δημοσίων υπαλλήλων:

– Δημόσιος υπάλληλος 40 ετών, με δύο παιδιά και καθαρό μισθό 1.450 ευρώ, θα δει αύξηση 562 ευρώ καθαρά το 2027 και επιπλέον 402 ευρώ το 2028, δηλαδή συνολικό όφελος 964 ευρώ.

– Νεότερος δημόσιος υπάλληλος με μισθό 1.123 ευρώ θα έχει όφελος 609 ευρώ καθαρά το 2027 και επιπλέον 424 ευρώ το 2028, δηλαδή συνολικά 1.033 ευρώ πρόσθετο εισόδημα, σχεδόν έναν ακόμη μισθό.

«Κουμπαράς για τη Νέα Γενιά»

Μεταξύ των μέτρων που ανακοίνωσε ήταν και ο «Κουμπαράς για τη Νέα Γενιά». Όπως είπε: «Το κράτος θα καταθέτει το ποσό που θα καταθέτουν και οι γονείς ως 1.200€ ετησίως – όριο που αυξάνεται 10% ανά 5ετία».

«Στα 18 έτη ο κουμπαράς θα ξεπερνά τις 60.000€» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μέτρα για τρίτεκνους – πολύτεκνους

Σε ό,τι αφορά τους τρίτεκνους, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε μηδενισμό φόρου εισοδήματος ως τα 20.000€ (από φορολογικό έτος 2027).

«Το αφορολόγητο αυξάνεται κατά 11.000€, στα 25.364€» είπε. Σύμφωνα με το παράδειγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη: «τρίτεκνος με 20.000€ εισόδημα πλήρωνε φόρο 620€ – θα πληρώνει 0€».
Για τους πολύτεκνους:

«Αύξηση επιδόματος γέννησης 1.000€/ανά επιπλέον τέκνο

Ισχύει για γεννήσεις μετά τον Ιανουάριο 2026

Για 4ο παιδί από 3.500€ στα 4.500€

Για 5ο παιδί από 3.500€ στα 5.500€ κοκ».

Τα μέτρα για «φθηνή ενέργεια»

«Στο μέτωπο της ενέργειας, προβλέπεται σταδιακή μείωση της χονδρικής τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30% την περίοδο 2027-2029, ενώ από τον Ιανουάριο του 2027 μειώνονται κατά 50% οι χρεώσεις ΥΚΩ στους οικιακούς λογαριασμούς» είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μέτρα για το στεγαστικό, πρόγραμμα «Σπίτι μου 3»

Σύμφωνα με τις εξαγγελίες Μητσοτάκη:

Πρόγραμμα «Σπίτι μου 3» ύψους 2 δισ. € μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας

– Αύξηση φόρου μεταβίβασης από 3% σε 15% για αγορά κατοικίας από πολίτες εκτός Ε.Ε. (πχ Κίνα, Τουρκία, Ισραήλ)
– Κατάργηση ΕΝΦΙΑ σε οικισμούς ως 2.000 κατοίκους (από 1.500) και ως 2.200 (από 1.700) στη Δυτική Μακεδονία από το 2027

Αναπηρικά επιδόματα

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε «μόνιμη τιμαριθμοποίηση όλων των αναπηρικών επιδομάτων».

Με τη ρύθμιση, όπως είπε, «220.000 πολίτες θα έχουν πρόσθετο μέσο ετήσιο όφελος περίπου 220 ευρώ, καθώς η ενίσχυση που λαμβάνουν θα ακολουθεί πλέον την εξέλιξη του πληθωρισμού και του ΑΕΠ».

«Πρόκειται για μια παράλειψη που έρχεται από το παρελθόν και ευτυχώς σήμερα διορθώνεται» είπε.

 


**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

Η Σφραγίδα του Σολομώντα . Κατανόηση του αρχαίου θρύλου και του μυστηρίου πίσω από το σύμβολο

 Ο ισχυρισμός του Νετανιάχου ότι κατέχει το μαγικό δαχτυλίδι του Σολομώντα πυροδοτεί έντονες συζητήσεις και αιτήματα για έλεγχο των γεγονότων - PISR

ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΉ ΙΣΤΟΡΊΑ

Υπάρχουν λίγες προσωπικότητες από τον αρχαίο κόσμο των οποίων η φήμη έχει επεκταθεί τόσο δραματικά πέρα από την ιστορική και βιβλική καταγραφή όσο ο Βασιλιάς Σολομών. Στην Εβραϊκή Βίβλο, ο Σολομών μνημονεύεται κυρίως ως βασιλιάς γνωστός για τη σοφία, τον πλούτο και την κατασκευή του Ναού στην Ιερουσαλήμ. Ωστόσο, στους αιώνες που ακολούθησαν, μια πολύ πιο μυστηριώδης φιγούρα αναδύθηκε από τις παραδόσεις που τον περιβάλλουν. Αυτός ο μεταγενέστερος Σολομών δεν ήταν απλώς ένας σοφός μονάρχης. Έγινε κύριος της κρυμμένης γνώσης, εξουσία πάνω σε πνεύματα και δαίμονες και τελικά ο θρυλικός κάτοχος ενός δαχτυλιδιού ή σφραγίδας μέσω της οποίας μπορούσε να ασκηθεί υπερφυσική δύναμη.

Το αντικείμενο που έγινε γνωστό ως η Σφραγίδα του Σολομώντα κατέχει μια ασυνήθιστη θέση στην ιστορία της θρησκείας και του εσωτερισμού. Έχει εμφανιστεί σε εβραϊκές, χριστιανικές και ισλαμικές παραδόσεις, σε μεσαιωνικά μαγικά χειρόγραφα, σε πρακτικές φυλαχτών και τελικά στον σύγχρονο αποκρυφισμό. Σήμερα το όνομα συνδέεται συνήθως είτε με ένα πεντάγραμμο είτε με ένα εξάγραμμο, αν και η ιστορική σχέση μεταξύ αυτών των συμβόλων και του Σολομώντα είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι υποδηλώνουν οι σύγχρονες αναπαραστάσεις. Δεν υπήρχε απαραίτητα ένα αρχαίο σχέδιο που επέζησε αμετάβλητο από τη ζωή του Σολομώντα. Αντίθετα, αυτό που σήμερα ονομάζουμε Σφραγίδα του Σολομώντα φαίνεται να έχει αναπτυχθεί μέσα από αιώνες αλληλεπικαλυπτόμενων παραδόσεων σχετικά με τον βασιλιά, τη θρυλική σοφία του και την υποτιθέμενη εξουσία του στον αόρατο κόσμο.

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική, γιατί το ιστορικό ερώτημα δεν είναι απλώς αν ο Σολομών κατείχε μια μαγική σφραγίδα. Τα στοιχεία δεν μπορούν να αποδείξουν ότι το έκανε. Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα είναι πώς και γιατί αναπτύχθηκε η ιδέα και γιατί η φιγούρα του Σολομώντα συνδέθηκε τόσο στενά με ένα φυσικό αντικείμενο ικανό να αντιπροσωπεύει υπερφυσική εξουσία.

 

Ο Σολομών και η προέλευση του θρύλου

Οι βιβλικές αφηγήσεις του Σολομώντα παρέχουν το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε μεγάλο μέρος αυτής της μεταγενέστερης μυθολογίας, αλλά περιέχουν εκπληκτικά λίγα από αυτά που τελικά θα γίνονταν η Σολομωνική μαγική παράδοση. Ο Σολομών παρουσιάζεται στην Εβραϊκή Βίβλο ως ένας θεϊκά ευνοημένος βασιλιάς του οποίου η σοφία είναι μεγαλύτερη από αυτή των ηγεμόνων γύρω του. Το πιο διαρκές επίτευγμά του είναι η κατασκευή του Ναού στην Ιερουσαλήμ και οι βιβλικές αφηγήσεις τον συνδέουν με εξαιρετικό πλούτο, πολιτική επιρροή και γνώση. Δεν τον περιγράφουν, ωστόσο, να κατέχει ένα μαγικό δαχτυλίδι μέσω του οποίου διοικούσε δαίμονες ή έλεγχε υπερφυσικά όντα.

Η μεταμόρφωση ξεκίνησε στη μεταγενέστερη εβραϊκή λογοτεχνία. Τον πρώτο αιώνα μ.Χ., ο Ιώσηπος διατηρούσε ήδη παραδόσεις στις οποίες ο Σολομών κατείχε γνώσεις σχετικές με την εκδίωξη των δαιμόνων. Στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία, ο Ιώσηπος περιγράφει ότι ο Σολομών είχε λάβει γνώση των μεθόδων αντιμετώπισης των πνευμάτων και αφηγείται τις δραστηριότητες ενός εξορκιστή ονόματι Ελεάζαρ, ο οποίος χρησιμοποιούσε ένα δαχτυλίδι που σχετιζόταν με τον Σολομώντα ενώ εκτελούσε εξορκισμό. Ο Ιώσηπος μάλιστα παρουσιάζει το επεισόδιο ως κάτι που μαρτυρήθηκε παρουσία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βεσπασιανού. Η ιστορική αξιοπιστία του υπερφυσικού επεισοδίου είναι άλλο θέμα, αλλά η ύπαρξή του είναι σημαντική γιατί καταδεικνύει ότι η σχέση μεταξύ του Σολομώντα και της υπερφυσικής εξουσίας ήταν ήδη εδραιωμένη στην αρχαιότητα.

Αυτό αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό στάδιο στην ανάπτυξη του θρύλου. Ο Σολομών γινόταν σταδιακά κάτι περισσότερο από βιβλικός βασιλιάς. Η σοφία του ερμηνευόταν ως γνώση κρυμμένων πραγματικοτήτων και η φήμη του άρχιζε να επεκτείνεται στη σφαίρα της τελετουργίας και της υπερφυσικής δύναμης. Μόλις συνέβη αυτή η μεταμόρφωση, η ιδέα ενός φυσικού αντικειμένου που ενσωματώνει αυτή την εξουσία έγινε μια σχεδόν αναπόφευκτη εξέλιξη.

Αυτό μπορεί να περιέχει: έναν ηλικιωμένο άνδρα με μακριά γενειάδα που κάθεται στο έδαφος δίπλα σε ένα βιβλίο και ένα χαρτί

 

Το Δαχτυλίδι του Σολομώντα και του Ασμενδαΐ

Μια από τις πιο αξιοσημείωτες εκδοχές αυτής της παράδοσης εμφανίζεται στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, ιδιαίτερα στο φυλλάδιο Gittin. Εδώ η ιστορία του Σολομώντα μπλέκεται με τον υπερφυσικό κόσμο μέσα από τη φιγούρα του Ασμεντάι, του βασιλιά των δαιμόνων. Το επεισόδιο συνδέεται με ένα από τα μεγάλα μυστήρια γύρω από την κατασκευή του Ναού του Σολομώντα: πώς οι πέτρες του θα μπορούσαν να προετοιμαστούν χωρίς τη χρήση σιδερένιων εργαλείων.

Η απάντηση βρίσκεται στο μύθο του σαμίρ, ενός υπερφυσικού παράγοντα ικανού να κόβει ή να σχίζει πέτρες. Ο Σολομών χρειάζεται να το αποκτήσει, αλλά για να το κάνει αυτό απαιτείται πρόσβαση στον κόσμο των δαιμόνων. Κατά συνέπεια, το Ταλμούδ περιγράφει μια αντιπαράθεση μεταξύ του Σολομώντα και του Ασμεντάι στην οποία ο Σολομών χρησιμοποιεί ένα δαχτυλίδι ή σφραγίδα χαραγμένο με το Θείο Όνομα ως μέρος του μέσου με το οποίο ο δαίμονας τίθεται υπό τον έλεγχό του.

Ο συμβολισμός αυτής της ιστορίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Η εξουσία του Σολομώντα δεν πηγάζει αποκλειστικά από την πολιτική δύναμη ή τη στρατιωτική δύναμη. Η ικανότητά του να διοικεί το υπερφυσικό συνδέεται με ένα ιερό όνομα που αναπαρίσταται σε ένα αντικείμενο. Το δαχτυλίδι γίνεται επομένως προέκταση της θεϊκής εξουσίας. Είναι ταυτόχρονα ένα σημάδι ταυτότητας, μια πηγή δύναμης και ένα όργανο μέσω του οποίου ο Σολομών μπορεί να επιβάλει τη θέλησή του σε ένα ον που βρίσκεται έξω από τον συνηθισμένο ανθρώπινο κόσμο.

Ωστόσο, η ιστορία περιέχει επίσης μια προειδοποίηση. Ο Ashmedai τελικά αποκτά την κατοχή του δαχτυλιδιού και ο Solomon χάνει την εξουσία που αντιπροσωπεύει. Ο βασιλιάς που φαινόταν ικανός να ελέγχει το υπερφυσικό ανακαλύπτει ότι η δική του δύναμη εξαρτάται από ένα αντικείμενο που μπορεί να του αφαιρεθεί. Το επεισόδιο εισάγει ένα θέμα που θα επαναληφθεί σε όλες τις μεταγενέστερες παραδόσεις σχετικά με τα μαγικά αντικείμενα: η κατοχή εξαιρετικής δύναμης είναι αδιαχώριστη από τον κίνδυνο απώλειας του ελέγχου πάνω της.

Ο ισχυρισμός του Νετανιάχου ότι κατέχει το μαγικό δαχτυλίδι του Σολομώντα πυροδοτεί έντονες συζητήσεις και αιτήματα για έλεγχο των γεγονότων - PISR

Η Πεντάλφα και η Διαθήκη του Σολομώντα

Η παράδοση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη στη Διαθήκη του Σολομώντα, ένα κείμενο της ύστερης αρχαιότητας του οποίου η ακριβής ημερομηνία και η ανάπτυξη παραμένουν θέματα επιστημονικής συζήτησης. Δεν θεωρείται ιστορική αφήγηση που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του Σολομώντα, αλλά μάλλον μεταγενέστερο έργο που αναπτύχθηκε μέσα στο θρησκευτικό περιβάλλον της ύστερης αρχαιότητας. Ωστόσο, είναι ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα για την κατανόηση του πώς εξελίχθηκε ο θρύλος της μαγικής εξουσίας του Σολομώντα.

Στη Διαθήκη, ο Σολομών λαμβάνει ένα δαχτυλίδι από τον αρχάγγελο Μιχαήλ. Το δαχτυλίδι φέρει μια εγχάρακτη πέτρα και περιγράφεται ότι φέρει μια πεντάλφα, μια συνυφασμένη πεντάκτινη φιγούρα. Με το δαχτυλίδι, ο Σολομών είναι σε θέση να διοικεί και να δεσμεύει δαίμονες, αναγκάζοντάς τους να αποκαλύψουν την ταυτότητα και τις δυνάμεις τους και τελικά αναγκάζοντάς τους να συμμετάσχουν στην κατασκευή του Ναού.

Αυτή η λεπτομέρεια είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη μεταγενέστερη ιστορία της Σφραγίδας του Σολομώντα, επειδή παρέχει μια πρώιμη λογοτεχνική συσχέτιση μεταξύ του Σολομώντα, ενός μαγικού δαχτυλιδιού και ενός πεντάκτινου γεωμετρικού συμβόλου. Ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται με την απόδειξη ότι ο ιστορικός Σολομών κατείχε ένα τέτοιο αντικείμενο. Το κείμενο ανήκει σε πολύ μεταγενέστερη περίοδο και η επιστήμη έχει εξετάσει την ανάπτυξη των δαιμονικών παραδόσεών του στον θρησκευτικό πολιτισμό της ύστερης αρχαιότητας.

Ωστόσο, η ίδια η παράδοση απέκτησε τεράστια επιρροή. Η ιδέα ενός βασιλιά να κατέχει ένα δαχτυλίδι σημαδεμένο με ένα υπερφυσικό σημάδι, μέσω του οποίου θα μπορούσε να διοικεί δαίμονες, παρείχε ακριβώς το είδος της αφηγηματικής βάσης από την οποία θα μπορούσε να αναπτυχθεί αργότερα η μαγεία του Σολομώντα.

Τι Ήταν η Σφραγίδα;

Η σύγχρονη υπόθεση ότι η Σφραγίδα του Σολομώντα ήταν πάντα ένα συγκεκριμένο γεωμετρικό σχέδιο είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που αρχίζει να ξετυλίγεται όταν εξετάζονται τα ιστορικά στοιχεία.

Ο όρος έχει συνδεθεί τόσο με το πεντάγραμμο όσο και με το εξάγραμμο και η διάκριση μεταξύ τους δεν ήταν πάντα τόσο άκαμπτη όσο φαίνεται σήμερα. Το πεντάγραμμο ήταν γνωστό με διάφορα ονόματα και είχε συμβολικές σημασίες πολύ πριν συσχετιστεί με τον Σολομώντα. Το εξάγραμμο είχε επίσης μια ιστορία που εκτείνεται σε διαφορετικές θρησκευτικές και πολιτιστικές παραδόσεις. Σε διάφορα σημεία, και οι δύο φιγούρες μπορούσαν να ενσωματωθούν στον σολομωνικό συμβολισμό.

Αυτό υποδηλώνει ότι η Σφραγίδα του Σολομώντα θα πρέπει ίσως να γίνει κατανοητή λιγότερο ως ένα ενιαίο σωζόμενο έμβλημα και περισσότερο ως μια αναπτυσσόμενη παράδοση. Το δαχτυλίδι που περιγράφεται σε μια πηγή μπορεί να φέρει το Θείο Όνομα. Ένα άλλο κείμενο μπορεί να περιγράφει μια πεντάλφα. Μεταγενέστερες μαγικές παραδόσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν περίτεχνα πεντάγραμμα ή εξάγραμμα και να τα αναγνωρίσουν ως Σολομωνικά.

Επομένως, η υποκείμενη συνέχεια δεν ήταν απαραίτητα η ίδια η γεωμετρία.

Ήταν η ιδέα της εξουσίας του Σολομώντα.

Η σφραγίδα έγινε η οπτική αναπαράσταση μιας θρυλικής ικανότητας να κατέχει γνώση που οι απλοί άνθρωποι δεν κατείχαν και να ασκεί εξουσία σε δυνάμεις που συνήθως είναι πέρα από τον ανθρώπινο έλεγχο.

Μεγάλα Κλειδιά του Σολομώντα: Μαγικές Τελετουργίες & Μυστικιστικά Σύμβολα (Περιεχόμενα, Σύνοψη) - Βωμοί Θεοί

Ο Σολομών στην Ισλαμική Παράδοση

Η παράδοση του Σολομώντα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όταν εισέρχεται στον ισλαμικό κόσμο. Στο Κοράνι, ο Σολομών είναι γνωστός ως Σουλεϊμάν, ένας προφήτης και βασιλιάς που λαμβάνει εξαιρετικές δυνάμεις από τον Θεό. Η αφήγηση του Κορανίου περιγράφει τον άνεμο να υπόκειται στις εντολές του και τα υπερφυσικά όντα να τοποθετούνται μεταξύ εκείνων που εργάζονταν για αυτόν. Τα τζιν και οι διάβολοι περιγράφονται ότι εκτελούν εργασίες για τον Σολομώντα, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής και της κατάδυσης.

Αυτό είναι σημαντικό γιατί παρέχει ένα θρησκευτικό πλαίσιο στο οποίο η εξουσία του Σολομώντα πάνω σε υπερφυσικά όντα δεν παρουσιάζεται απλώς ως πράξη παράνομης μαγείας. Η δύναμή Του γίνεται τελικά κατανοητή ως κάτι που δόθηκε από τον Θεό. Αυτή η διάκριση γίνεται σημαντική όταν συγκρίνουμε τις ισλαμικές παραδόσεις με τη μεταγενέστερη δυτική αποκρυφιστική λογοτεχνία, όπου ο Σολομών γίνεται όλο και περισσότερο ένα αρχέτυπο του μάγου που κατέχει μυστικές τεχνικές για να διοικεί πνευματικές οντότητες.

Ως εκ τούτου, η ισλαμική παράδοση συνέβαλε με ένα άλλο στρώμα στη σολομωνική εικόνα. Ο Σολομών έγινε μια φιγούρα της οποίας η εξουσία εκτεινόταν πέρα από τα όρια μεταξύ του ανθρώπινου και του υπερφυσικού κόσμου. Μεταγενέστερες λαογραφικές και μαγικές παραδόσεις θα μπορούσαν να βασιστούν σε αυτή την εικόνα, συνδέοντάς τον με φυλαχτά, σφραγίδες, πνεύματα και προστατευτικά σύμβολα.

Οι παραδόσεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν να περιγράφουν όλες τα ίδια ιστορικά γεγονότα. Οι εβραϊκές, χριστιανικές και ισλαμικές αφηγήσεις αναπτύχθηκαν σε διαφορετικά πλαίσια και έχουν τις δικές τους θεολογικές έννοιες. Αυτό που μοιράζονται είναι μια εξαιρετική πολιτιστική μνήμη του Σολομώντα ως ηγεμόνα του οποίου η σοφία και η εξουσία εκτείνονταν πέρα από τα συνηθισμένα όρια της ανθρώπινης γνώσης.


Από την Ιερή Εξουσία στη Μαγική Τεχνολογία

Καθώς προχωρούσαν οι αιώνες, η σφραγίδα διαχωριζόταν όλο και περισσότερο από τον βιβλικό Σολομώντα και απορροφήθηκε στον ευρύτερο κόσμο της μεσαιωνικής μαγείας. Ο θρυλικός βασιλιάς μετατράπηκε σε αυθεντία που επικαλούνταν οι συγγραφείς μαγικών κειμένων και τα χειρόγραφα που του αποδίδονταν κυκλοφόρησαν με οδηγίες για την αντιμετώπιση αγγέλων, πνευμάτων και άλλων υπερφυσικών οντοτήτων.

Αυτή η διαδικασία παρήγαγε τελικά την παράδοση γύρω από έργα όπως το Κλειδί του Σολομώντα και το Μικρό Κλειδί του Σολομώντα. Αυτά τα κείμενα δεν γράφτηκαν από τον ιστορικό Σολομώντα, αλλά η απόδοσή τους σε αυτόν είχε από μόνη της νόημα. Ο Σολομών αντιπροσώπευε τον απόλυτο σοφό βασιλιά και ως εκ τούτου έγινε μια ιδανική θρυλική αυθεντία για έργα που διεκδικούσαν πρόσβαση σε κρυμμένη γνώση.

Η Βρετανική Βιβλιοθήκη διατηρεί χειρόγραφα που ανήκουν σε αυτή την ευρύτερη σολομωνική μαγική παράδοση, συμπεριλαμβανομένου ενός χειρογράφου του 1572 του Μικρού Κλειδιού του Σολομώντα. Τέτοια χειρόγραφα δείχνουν ότι μέχρι την Αναγέννηση, ο Σολομών είχε εδραιωθεί σταθερά στην ευρωπαϊκή μαγική λογοτεχνία ως αυθεντία στην υπερφυσική γνώση.

Οι περίτεχνες πεντάλφα που βρίσκονται σε αυτή την παράδοση δεν είναι επομένως αρχαιολογικές επιβιώσεις από το Ναό του Σολομώντα. Ανήκουν σε μια πολύ μεταγενέστερη ιστορία μαγικών πειραματισμών, κουλτούρας χειρογράφων και εσωτερικής σκέψης. Ωστόσο, δείχνουν πόσο επιτυχημένα είχε εξελιχθεί ο αρχικός θρύλος. Το όνομα του Σολομώντα είχε συνδεθεί με ένα ολόκληρο συμβολικό σύστημα.

Η Σφραγίδα ως Σύμβολο Κρυμμένης Γνώσης

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί η Σφραγίδα του Σολομώντα έχει αποδειχθεί τόσο εξαιρετικά ανθεκτική.

Η σημασία του δεν εξαρτάται από την απόδειξη ότι ο Σολομών είχε πράγματι ένα μαγικό δαχτυλίδι. Η δύναμή του έγκειται σε αυτό που αντιπροσώπευε ο Σολομών. Μέσα από αιώνες θρησκευτικής και εσωτερικής ερμηνείας, έγινε αρχέτυπο του ατόμου που κατέχει γνώση πέρα από τα συνηθισμένα όρια της ανθρώπινης κατανόησης.

Επομένως, η σφραγίδα έφτασε να αντιπροσωπεύει περισσότερα από τον ίδιο τον Σολομώντα. Συνδέθηκε με την πιθανότητα ότι ο ορατός κόσμος ήταν μόνο μέρος της πραγματικότητας και ότι κρυμμένες δομές, ονόματα, δυνάμεις και ευφυΐες υπήρχαν πέρα από τη συνηθισμένη αντίληψη. Το γεωμετρικό σχήμα έγινε μια βολική φυσική αναπαράσταση αυτής της αόρατης τάξης.

Αυτός είναι ένας λόγος που το σύμβολο μπορούσε να μετακινηθεί τόσο εύκολα μεταξύ διαφορετικών πνευματικών παραδόσεων. Σε ένα πλαίσιο θα μπορούσε να είναι ένα προστατευτικό έμβλημα. Σε μια άλλη θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει τη θεϊκή εξουσία. αλλού θα μπορούσε να γίνει όργανο τελετουργικής μαγείας. Η ίδια γεωμετρία θα μπορούσε επομένως να αποκτήσει ριζικά διαφορετικές σημασίες χωρίς να εξαφανιστεί εντελώς η υποκείμενη Σολομωνική συσχέτιση.

Αυτό που ξεκίνησε ως μια ιστορία για έναν θρυλικό βασιλιά και την υπερφυσική του εξουσία έγινε τελικά ένα πολύ ευρύτερο πολιτιστικό σύμβολο για τη γνώση, τη δύναμη και την πρόσβαση στο αόρατο.


Η αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης ιστορίας

Η ιστορία της Σφραγίδας του Σολομώντα δεν είναι επομένως μια απλή ιστορία ενός αρχαίου συμβόλου που επιβιώνει αμετάβλητο για χιλιάδες χρόνια. Είναι πιο περίπλοκο και από πολλές απόψεις πιο συναρπαστικό. Ο βιβλικός Σολομών έγινε ο θρυλικός Σολομών. ο θρυλικός Σολομών απέκτησε ένα δαχτυλίδι. το δαχτυλίδι συνδέθηκε με μια σφραγίδα. η σφραγίδα απέκτησε διαφορετικές γεωμετρικές μορφές. και αυτές οι μορφές τελικά ενσωματώθηκαν στις εβραϊκές, ισλαμικές και ευρωπαϊκές μυστικιστικές παραδόσεις.

Τα ιστορικά στοιχεία δεν μπορούν να μας πουν ότι ο Σολομών κυριολεκτικά διέταξε τους δαίμονες με ένα μαγικό δαχτυλίδι. Αυτό που μπορεί να μας πει είναι ότι ιστορίες που τον απεικόνιζαν ως δάσκαλο της υπερφυσικής γνώσης κυκλοφορούσαν ήδη στην αρχαιότητα και ότι αυτές οι ιστορίες συνέχισαν να αναπτύσσονται για αιώνες μετά.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι πλέον απλώς αν η Σφραγίδα του Σολομώντα ήταν πραγματική.

Γι' αυτό η ιδέα του έγινε τόσο ισχυρή.

Γιατί διαφορετικοί πολιτισμοί συνέχισαν να συνδέουν τον Σολομώντα με κρυμμένη γνώση και εξουσία πάνω στο υπερφυσικό; Γιατί η εικόνα του μαγικού δαχτυλιδιού έγινε τόσο επίμονη; Και πώς το πεντάγραμμο και το εξάγραμμα, σύμβολα με ιστορίες που εκτείνονται πολύ πέρα από τον ίδιο τον Σολομώντα, ενσωματώθηκαν σε αυτόν τον διαρκή μύθο;

Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι η ιστορία δεν περιορίστηκε σε χειρόγραφα και μυστικιστικές παραδόσεις.

Μια μορφή του συμβόλου θα συνδεόταν τελικά με το αστέρι του Δαβίδ, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της εβραϊκής ταυτότητας. Ένα άλλο θα τοποθετηθεί στο κέντρο της μαροκινής σημαίας, όπου το πεντάκτινο έμβλημα περιγράφηκε επίσημα ως η Σφραγίδα του Σολομώντα τον εικοστό αιώνα.

Η φώκια λοιπόν έκανε κάτι εξαιρετικό.

Διέσχισε θρησκευτικά σύνορα, διέσχισε ηπείρους και διέσχισε αιώνες. Μετακινήθηκε από το μύθο στη θεολογία, από τη θεολογία στη μαγεία και από τη μαγεία στον εθνικό συμβολισμό.

Και η ιστορία του δεν είχε τελειώσει ακόμα.

Γιατί μόλις αρχίσουμε να ακολουθούμε το σύμβολο στον σύγχρονο κόσμο, προκύπτει ένα άλλο ερώτημα: πώς μπλέχτηκε η σφραγίδα του Σολομώντα με την ανάπτυξη του σύγχρονου αποκρυφισμού, της τελετουργικής μαγείας, της μαγείας και των μυστικών κοινωνιών;

Και πέρα από αυτό βρίσκεται μια ακόμη πιο περίεργη σύνδεση.

Αιώνες μετά τη διαμόρφωση αυτών των θρύλων, μια άλλη διάσημη ιστορία θα τοποθετούσε ένα μυστηριώδες δαχτυλίδι στο κέντρο μιας πάλης μεταξύ υπερφυσικών δυνάμεων, κρυμμένων βασιλείων και της διεφθαρμένης φύσης της απόλυτης εξουσίας.

Συγγραφέας του ήταν ο J.R.R. Tolkien.

Και ίσως ο δρόμος από το θρυλικό δαχτυλίδι του Σολομώντα στο Ένα Δαχτυλίδι να μην είναι τόσο άμεσος όσο μπορεί να υποδηλώνει η λαϊκή μυθολογία - αλλά οι αρχαίες παραδόσεις που κληρονόμησε ο Τόλκιν μπορεί να αποκαλύψουν κάτι αξιοσημείωτο σχετικά με το γιατί η ανθρωπότητα έχει επανειλημμένα φανταστεί υπερφυσική δύναμη συγκεντρωμένη σε ένα μόνο δαχτυλίδι.

Η έρευνα συνεχίζεται.



**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Ισραήλ και Λατινική Αμερική: επικίνδυνες σχέσεις ! Στρατιωτική στρατηγική και έλεγχος αλγορίθμων...ΜΕΡΟΣ 2ον

 


ΜΕΡΟΣ 2ον

Του Μάρκο Κόνσολο

Στο πρώτο μέρος αυτού του άρθρου, περιέγραψα τις επικίνδυνες σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και των πολιτικοστρατιωτικών δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 1970 και μετά. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε, αλλά αντί να εξαφανιστεί, η ισραηλινή παρουσία έχει διαφοροποιηθεί και έχει προσθέσει νέες χορδές στο τόξο της.

Αυτό το δεύτερο μέρος διερευνά ορισμένες γενικές πτυχές των «νέων» ψηφιακών πραξικοπημάτων και της χειραγώγησης της κοινής γνώμης, που χρησιμοποιήθηκαν για την αναμόρφωση του πολιτικού τοπίου της ηπείρου.

Το επόμενο άρθρο θα εστιάσει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σε αρκετές χώρες.

Στρατιωτική στρατηγική και έλεγχος αλγορίθμων

Μια διεθνής επιχείρηση για την άσκηση ελέγχου και την αναμόρφωση του γεωπολιτικού τοπίου, με αιχμή του δόρατος τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετό καιρό σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Πρόκειται για μια συστηματική πολιτική, οικονομική, στρατιωτική και ψηφιακή στρατηγική που συνεχίζει να αναπτύσσεται και σταδιακά εντείνεται στην περιοχή.Σε αυτή τη γεωπολιτική αναδιαμόρφωση της ηπείρου, η «ασφάλεια» είναι ένα από τα κύρια εργαλεία που χρησιμοποιούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ για τον έλεγχο της ενέργειας, της βιοποικιλότητας, του νερού, των κρίσιμων ορυκτών, των διαδρόμων εφοδιαστικής και των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού. Αυτός ο στόχος έχει επιταχύνει την εξωτερική ανάθεση κρατικών λειτουργιών σε ιδιωτικές εταιρείες επιτήρησης, ασφάλειας και πληροφοριών. Μέσω του «τεχνολογικού εκσυγχρονισμού», η κυριαρχία εδραιώνεται, ενώ ο πόλεμος, η κατασκοπεία και ο κοινωνικός έλεγχος γίνονται εμπορεύματα προς διαπραγμάτευση.

Εδώ και αρκετό καιρό, η παρουσία του Ισραήλ δεν περιορίζεται πλέον στην πώληση όπλων. Τα τελευταία χρόνια, έχει επεκταθεί για να συμπεριλάβει τη χρήση μαζικών δεδομένων για εκλογική χειραγώγηση ή «ψηφιακά πραξικοπήματα». την ανάπτυξη και εμπορία κατασκοπευτικού λογισμικού, συστημάτων και επιχειρήσεων πληροφοριών, εργαλείων μαζικής ψηφιακής παρακολούθησης και πλατφορμών αλγοριθμικής ανάλυσης που χρησιμοποιούνται τόσο από κυβερνήσεις όσο και από ιδιωτικούς φορείς.

Οι ηχογραφήσεις που κυκλοφόρησαν από την πλατφόρμα Hondurasgate.ch [i] και δημοσιεύθηκαν από το Canal Red Latin America υπογράμμισαν τον αυξανόμενο ρόλο των ισραηλινών εταιρειών που ειδικεύονται στις ιδιωτικές πληροφορίες, την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και την τεχνολογική επιτήρηση. Αυτό είναι ένα σχετικά πρόσφατο στοιχείο της ιμπεριαλιστικής επίθεσης ενάντια στις προοδευτικές και αριστερές κυβερνήσεις στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Αυτή η επίθεση έχει ενταθεί και δεν περιορίζεται πλέον στη στρατιωτική σφαίρα. Αντίθετα, χαρακτηρίζεται από «Πόλεμο Τέταρτης Γενιάς» (4GW) [ii]. Ένας υβριδικός πόλεμος που, εκτός από τον παραδοσιακό οικονομικό εκβιασμό, τις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις και την πιο πρόσφατη χρήση του «lawfare» (δικαστικός πόλεμος), κάνει μια βίαιη είσοδο στις πολιτικές και εκλογικές διαδικασίες της περιοχής μέσω «ήπιων πραξικοπημάτων», χάρη στην αδίστακτη χρήση των Big Data, των μαζικών μέσων ενημέρωσης και των πολιτιστικών επιχειρήσεων.

Σε αυτόν τον πόλεμο, το Ισραήλ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των κρατικών και ιδιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών που εργάζονται για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών, πραγματοποιώντας επιχειρήσεις ψηφιακής χειραγώγησης, συντονισμένες εκστρατείες παραπληροφόρησης, κατασκοπεία στον κυβερνοχώρο και παραποίηση εκλογικών αποτελεσμάτων.

Ψηφιακά πραξικοπήματα

Το μέτωπο του ψηφιακού πολέμου είναι ιδιαίτερα καθοριστικό, τόσο ως προς τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης όσο και ως προς την παραποίηση των εκλογικών δεδομένων, και φέρνει στο φως το νέο παράδειγμα υβριδικού πολέμου που περιλαμβάνει πολιτικές παρεμβάσεις.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Σε πρώτη φάση, ένα από τα κύρια εργαλεία του G4G είναι ο γνωστικός διαχωρισμός, με στόχο την υπονόμευση της έννοιας της ταυτότητας που στηρίζει την εθνική και λαϊκή κυριαρχία. Ήδη από το 2015, στην Αργεντινή, υπήρχε το προηγούμενο του Στιβ Μπάνον και της Cambridge Analytica, που προσλήφθηκαν από την τοπική δεξιά για να διευθύνουν την επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία του Μαουρίτσιο Μάκρι.

Όπως γράφει ο Jorge Elbaum, «Τρία εργαλεία συγκεντρώνουν τώρα τη δύναμη παρέμβασης στις εκλογές: τα deepfakes, η μικροτμηματοποίηση και οι τυποποιημένες αλγοριθμικές προκαταλήψεις. Το πρώτο επιτρέπει τη δημιουργία εύλογων εικόνων, βίντεο ή ηχητικών κλιπ, αν και τεχνητά δημιουργημένα. Η μικροτμηματοποίηση προσδιορίζει τις προδιαθέσεις, τους φόβους και τα τρωτά σημεία συγκεκριμένων ομάδων ψηφοφόρων προκειμένου να τους στοχεύσει με προσαρμοσμένα μηνύματα: για παράδειγμα, πείθοντας τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων ότι οι προοδευτικοί σκοπεύουν να επιβάλουν φόρους σε σκύλους και γάτες. Οι αλγοριθμικές προκαταλήψεις, με τη σειρά τους, επιτρέπουν στις μεγάλες πολυεθνικές να προσαρμόζουν τις συστάσεις και το περιεχόμενο σύμφωνα με τα δικά τους οικονομικά και νεοαποικιακά συμφέροντα». [iii].

Η αυτοκρατορική αντεπίθεση

Υπάρχει μια σαφής ακολουθία στα τελικά βήματα της αυτοκρατορικής στρατηγικής που στοχεύει στην πλήρη ή μερική ακύρωση της κυριαρχίας των άλλων και στην υποταγή εχθρών, ανταγωνιστών και αντιπάλων -αλλά και συμμάχων-, οι οποίοι μετατρέπονται σε στόχους υποταγής και ελέγχου.

Τον Μάρτιο, ξεκίνησε η «Ασπίδα της Αμερικής» [iv], την οποία υποστήριξε σθεναρά ο γερακίσιος Μάρκο Ρούμπιο, υπουργός Εξωτερικών και ανθύπατος του Τραμπ για την περιοχή.

Από τις 7 έως τις 10 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε στο Κούσκο (Περού) η 17η συνάντηση των υπουργών Άμυνας από όλο το δυτικό ημισφαίριο, η οποία συγκλήθηκε όπως πάντα από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και τη Νότια Διοίκηση των ΗΠΑ και όχι από τις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής. Η Διακήρυξη του Κούσκο καθορίζει τις κύριες συμφωνίες για την «καταπολέμηση των ναρκωτικών, της μετανάστευσης και της εγκληματικότητας» [v].

Όπως είπε ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Άλμπριτζ Κόλμπι, πολλά έχουν αλλάξει από την πρώτη συνάντηση το 1995. «Ήρθαμε να αναλάβουμε το ρόλο των θεματοφυλάκων του Δόγματος Μονρόε... που συνίσταται στην προστασία της ασφάλειας και των συμφερόντων μας με την ενίσχυση και την ενδυνάμωση των εθνών της Λατινικής Αμερικής».

Όπως υποστηρίζει ο Περουβιανός αναλυτής Ricardo Soberón, «Σήμερα αντιμετωπίζουμε τον «Πόλεμο κατά των Ναρκωτικών 2.0», ο οποίος απλώς επαναλαμβάνει τα λάθη του προκατόχου του (περισσότερο μαστίγιο και λιγότερο καρότο, υποκαπνισμός γλυφοσάτης, απαγόρευση και έκδοση)» [vi]. Ένας άστοχος πόλεμος που δεν έχει αποφέρει αποτελέσματα.

Ο Soberón συνεχίζει, «Η σύνοδος κορυφής διαμορφώθηκε από τη γραμμή που χάραξε ο Μάρκο Ρούμπιο, ξεκινώντας με το νέο του Δόγμα Εθνικής Ασφάλειας (2025) και το Δόγμα Εθνικής Άμυνας (2026). Ο Κόλμπι υποστήριξε έναν ευέλικτο ρεαλισμό που δίνει προτεραιότητα στα εθνικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε αυτό το πλαίσιο, η καταπολέμηση του «διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος» θα διεξαχθεί στη Λατινική Αμερική, σίγουρα όχι στο έδαφος των ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με τον Μάρκο Ρούμπιο και τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ, η έννοια του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος συνδέεται άμεσα με προοδευτικές ή αριστερές κυβερνήσεις που δεν ευθυγραμμίζονται με την αυτοκρατορική πολιτική των ΗΠΑ. Τους τελευταίους μήνες, υπήρξε μια αναταραχή επιθέσεων εναντίον του Νικολάς Μαδούρο, του Έβο Μοράλες, του Ραφαέλ Κορέα, του Γκουστάβο Πέτρο και ακόμη και της προέδρου του Μεξικού, Κλαούντια Σενμπάουμ» [vii].

Σήμερα, μετά τις φρενήρεις επιθέσεις της Casabianca σε οποιαδήποτε προοδευτική οργάνωση στις ΗΠΑ (Antifa, οργανώσεις μεταναστών, προοδευτικές εκκλησίες, φεμινίστριες κ.λπ.), η διφορούμενη έννοια της «τρομοκρατίας που σχετίζεται με τα ναρκωτικά» επανεμφανίζεται στο νότο της ηπείρου. Αυτός ο ορισμός συγκεντρώνει πολύ διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συμμετέχουν σε νόμιμες διαμαρτυρίες (συνδικάτα, περιβαλλοντικά κινήματα, οργανώσεις καλλιεργητών κόκας, αυτόχθονες πληθυσμοί κ.λπ.).

Όπως ίσως θυμάστε, ήταν ακριβώς στη διαβόητη Σχολή των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ της Αμερικής τη δεκαετία του 1970 που το Δόγμα Εθνικής Ασφάλειας επινοήθηκε και εισήχθη στο στρατιωτικό προσωπικό της Λατινικής Αμερικής. Ένα δόγμα που δημιούργησε το φάντασμα και τη φιγούρα του «εσωτερικού εχθρού», που στη συνέχεια αποδόθηκε στους «κομμουνιστές και επαναστάτες» και τώρα στο «διεθνικό οργανωμένο έγκλημα».

Στις 10 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση στο Μαϊάμι (στην οποία συμμετείχαν περισσότερες από 60 κυβερνήσεις). Ένα κάλεσμα στα όπλα προς τους συμμάχους, που χρησιμεύει ως ζωντανή απεικόνιση της αυτοκρατορικής κυριαρχίας.

Ο στόχος είναι ακριβώς να κατασκευαστούν «εσωτερικοί εχθροί» που θα δικαιολογούν επεμβάσεις ενάντια σε προοδευτικές κυβερνήσεις και να εδραιωθεί μια δομή μόνιμης κυριαρχίας στη Λατινική Αμερική, εγκαθιδρύοντας μια αυτόματη σύνδεση μεταξύ αριστερών κυβερνήσεων και εγκληματικότητας. Αυτό είναι απόρροια του «Δόγματος Donnroe» που καθορίστηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ στα τέλη του 2025.

Πιο πρόσφατα, στις 11 Αυγούστου στον Παναμά, ακολούθησε η ανακοίνωση της δημιουργίας μιας «ομάδας εργασίας κατά του οργανωμένου εγκλήματος» υπό την ομπρέλα της «Ασπίδας της Αμερικής», με 18 χώρες να συμμετέχουν στην πρωτοβουλία [viii].

Ο «επιχειρησιακός βραχίονας της Νότιας Διοίκησης» θα διευθύνεται από τον υποστράτηγο του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ Kevin Jarard. Επισήμως, θα είναι υπεύθυνο για την ανταλλαγή πληροφοριών, για την ενίσχυση της κοινής εκπαίδευσης και της διαλειτουργικότητας των συμμετεχόντων στρατιωτικών δυνάμεων και, ταυτόχρονα, για την υποστήριξη των επιχειρήσεων θαλάσσιας απαγόρευσης.

Ως πρώτο βήμα, ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, ανακοίνωσε κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις με τις κολομβιανές ένοπλες δυνάμεις κατά των «ναρκωτικών», τις οποίες ο νέος Κολομβιανός πρόεδρος είχε εξουσιοδοτήσει αψηφώντας το Σύνταγμα της Κολομβίας (άρθρο 173), το οποίο παρέχει στη Γερουσία αποκλειστική εξουσιοδότηση ως προς αυτό.

Αλλά θα ήταν λάθος να πιστεύουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεργούν μόνες τους. Αντίθετα, το Ισραήλ παίζει βασικό ρόλο σε αυτή την αντεπίθεση.

Ο «συνασπισμός Epstein», το «Hondurasgate» και η προαναγγελθείσα παρέμβαση

Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι στις 29 Δεκεμβρίου 2025, ο Πρόεδρος Τραμπ συναντήθηκε με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα. Κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, η σύνοδος κορυφής του «συνασπισμού Έπσταϊν» ήταν η πέμπτη που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες πέρυσι.

Λίγους μήνες αργότερα, χάρη σε υποκλοπές συνομιλιών μεταξύ μελών της δεξιάς της Ονδούρας, ξέσπασε το λεγόμενο σκάνδαλο «Hondurasgate» – ένα από τα μεγαλύτερα τεκμηριωμένα σκάνδαλα που αφορούν πολιτικές παρεμβάσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη Λατινική Αμερική τον 21ο αιώνα.

Ο πρώτος στόχος ήταν ο «αδύναμος κρίκος» της Ονδούρας, πρώτα μέσω της χειραγώγησης βασικών εκλογικών τμημάτων και στη συνέχεια απευθείας μέσω της παραποίησης των εκλογικών αποτελεσμάτων. Όλα αυτά έγιναν για να ανοίξει ο δρόμος για μια νίκη των δεξιών δυνάμεων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Όπως ίσως θυμάστε, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές στην Ονδούρα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δώσει χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, από την ποινή φυλάκισης 45 ετών για διακίνηση ναρκωτικών, επειδή είχε εισάγει λαθραία 450 τόνους κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε υποκλαπείσες συνομιλίες, ο Hernández αποκάλυψε την πίεση που ασκήθηκε για λογαριασμό του από το σιωνιστικό λόμπι των ΗΠΑ, καθώς και την παρέμβαση του ίδιου του Νετανιάχου για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή του, με αντάλλαγμα τον ρόλο του ως πράκτορα που εργάζεται για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Στο πλαίσιο της συμφωνίας για την εξασφάλιση της δικαστικής χάρης, εκτός από την κατασκευή νέων αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή, δόθηκε και το πράσινο φως για την άφιξη εταιρειών που ειδικεύονται στην τεχνητή νοημοσύνη και τις «τεχνολογίες επιτήρησης» που συνδέονται με τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες.

Σε μία από αυτές τις συνομιλίες, ο Hernández ζητά κεφάλαια για τη δημιουργία μιας «μονάδας ψηφιακής δημοσιογραφίας» με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο τη διάδοση ψευδών ειδήσεων κατά των αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική (ιδιαίτερα της Κολομβίας, του Μεξικού και της Βραζιλίας) και κατά των πρώην προέδρων της Ονδούρας Manuel Zelaya και Xiomara Castro. Ο Hernández ισχυρίζεται επίσης ότι ο πρόεδρος της Αργεντινής Javier Milei έχει ήδη συνεισφέρει 350,000 δολάρια. Αυτή η «δημοσιογραφική» μονάδα, αφιερωμένη στον γνωστικό πόλεμο και ενισχυμένη από υποδομές τεχνητής νοημοσύνης, «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» και παραδοσιακή προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης, πέρασε γρήγορα από τα λόγια στις πράξεις, για να εξασφαλίσει μια «νίκη» για τις πιο αντιδραστικές δεξιές δυνάμεις, χάρη στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και την εκλογική νοθεία.

Σε λιγότερο από τρεις μήνες, η Ονδούρα, η Κολομβία και το Μεξικό αντιμετώπισαν εκστρατείες δυσφήμισης στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, επιχειρήσεις παραπληροφόρησης, πειρατεία στα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» και κυβερνοεπιθέσεις που στόχευσαν επίσης τα συστήματα που χρησιμοποιούνται για την καταμέτρηση και τη μετάδοση εκλογικών δεδομένων.

Οι ενέργειες που περιγράφονται στις ηχογραφήσεις συμπίπτουν με τους δημόσιους ισχυρισμούς του προέδρου της Κολομβίας Γκουστάβο Πέτρο, της προέδρου του Μεξικού Κλαούντια Σέινμπαουμ και του πρώην προέδρου της Ονδούρας Μανουέλ Ζελάγια. Και οι τρεις έχουν καταγγείλει διάφορα περιστατικά παρεμβάσεων, εκστρατειών παραπληροφόρησης και επιθέσεων στην ψηφιακή και πολιτική υποδομή των αντίστοιχων χωρών τους.

Στην περίπτωση της Ονδούρας, υπήρξαν πρώτα οι κατάφωρες εκλογικές νοθείες (συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών) στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2025 [ix].

Στη συνέχεια, στις 17 Ιουλίου, ο πρώην πρόεδρος Manuel "Mel" Zelaya ισχυρίστηκε μέσω του λογαριασμού του X ότι το κινητό τηλέφωνο της πρώην προέδρου Xiomara Castro είχε χακαριστεί, επιτρέποντας μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση στους «λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Όλες οι προηγούμενες αναρτήσεις διαγράφηκαν από τον λογαριασμό και δημοσιεύτηκαν τρεις αναρτήσεις, οι οποίες στη συνέχεια διαγράφηκαν.

Το πρώτο ήταν ένα βίντεο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με το μήνυμα: «Ο Νετανιάχου είναι ένας υπέροχος τύπος». Το δεύτερο πρότεινε μια υποτιθέμενη προδοσία από την Xiomara Castro εναντίον του συζύγου της, Mel Zelaya, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 2009. Ο τρίτος ελιγμός προσπάθησε να συνδέσει την οικογένεια Zelaya με τη διακίνηση ναρκωτικών δημοσιεύοντας ένα βίντεο από το 2017, συνοδευόμενο από παραποιημένο ήχο. Αυτή ακριβώς είναι μία από τις στρατηγικές που περιγράφονται στο «Hondurasgate», η οποία περιλαμβάνει τη διάδοση υποτιθέμενων «αρχείων» κατά της οικογένειας Zelaya με σκοπό την υπονόμευση της πολιτικής αξιοπιστίας της και τη διάβρωση της δημόσιας εικόνας της.

Συνεχίζεται......

 https://marcoconsolo.altervista.org


[i] https://hondurasgate.ch/

Ήδη από το 1989, ο υπερσυντηρητικός William S. Lind (και τμήματα του Πενταγώνου) άρχισαν να αναπτύσσουν το δόγμα G4G, το οποίο βελτιώθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

[iii] https://www.pagina12.com.ar/2026/07/04/operaciones-regionales-de-injerencia-electoral/

[iv] https://marcoconsolo.altervista.org/note-sullamerica-latina/

[v]https://www.gob.pe/institucion/mindef/noticias/1417452-ministros-de-defensa-y-representantes-de-33-paises-suscriben-declaracion-de-cusco-para-fortalecer-la-cooperacion-hemisferica

[vi] https://nuevordeninternacional.com/reunion-de-ministros-de-defensa-en-el-cusco-nos-necesitan-a-nosotros-o-nuestros-recursos/[vii] Ό.π.

[viii] https://www.latercera.com/mundo/noticia/con-chile-entre-sus-miembros-eeuu-crea-fuerza-operativa-con-18-paises-de-america-para-combatir-el-crimen-organizado/

[ix] https://marcoconsolo.altervista.org/honduras-un-golpe-sotto-lalbero-di-natale

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων