Σκέψεις του Βέρνερ Ροθ
Ο Max Weber διατύπωσε ήδη πριν από έναν καλό αιώνα: «Δεν πρέπει να συμπεράνει κανείς τη δομή μιας συσκευής από τη συμπεριφορά μεμονωμένων ανθρώπων». Μόνο μια δομική ανάλυση, και όχι η εξέταση των εναλλάξιμων ατόμων, εξηγεί γιατί ορισμένες αποφάσεις λαμβάνονται ξανά και ξανά. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγαλύτερη ουσία του.
Η ιδέα ότι οι άνθρωποι εξαπατώνται από μια αόρατη δύναμη ενσωματώνεται εντυπωσιακά στην ιδέα μιας μήτρας, όπως στην πλοκή της ομώνυμης ταινίας. Ο όρος «μήτρα» έχει πρωτίστως σκοπό να κάνει τη δομή της πραγματικά υπάρχουσας παγκόσμιας κυριαρχίας πιο ζωντανή και κατανοητή.
Το φαινόμενο των κυβερνώντων που λένε ψέματα στους κυβερνώμενους δεν είναι νέο, αλλά η ευρέως εφαρμοσμένη κατασκευή της συγκεκαλυμμένης άσκησης εξουσίας είναι σχετικά νέα από ιστορική άποψη. Ποτέ δεν είχε νόημα στο παρελθόν, γιατί αυτοί που κυβερνούν με τη χάρη του Θεού ήταν επίσημα υπεύθυνοι στην ύψιστη υπερβατική δύναμη και όχι στους υπηκόους.
Μόνο με την εισαγωγή της χίμαιρας μιας «λαϊκής κυριαρχίας», της δημοκρατίας, φαινόταν τόσο δυνατό όσο και εξαιρετικά πλεονεκτικό για τους πραγματικούς κυβερνώντες να κρύβονται πίσω από ένα ανάντη σύστημα. Μια φανταστική ευκαιρία άνοιξε, γιατί «Δεν μπορείς να δεις αυτούς στο σκοτάδι...»
Ο τότε πρωθυπουργός της Βαυαρίας, Χορστ Ζεεχόφερ, το έθεσε συνοπτικά το 2010: «Αυτοί που αποφασίζουν δεν εκλέγονται και αυτοί που εκλέγονται δεν έχουν τίποτα να αποφασίσουν».
Πώς μπαίνει πραγματικά όλη αυτή η «γνώση» στο μυαλό σας;
Κυρίως λόγω της τεχνικής προόδου, είμαστε όλοι σταθερά ενσωματωμένοι στην «αυτοκρατορία του ψεύδους» και πρέπει να παρατηρούμε μόνο ό,τι είναι αποδεκτό από τον ηγεμόνα. Επιπλέον, υπάρχει απάτη, εξαπάτηση, χειραγώγηση και ψέματα σε όλα τα πιθανά επίπεδα και πεδία, ώστε να είναι πραγματική χαρά. Ένα τέτοιο σύστημα μπορεί επίσης να ονομαστεί "μήτρα".
Εάν αισθάνεστε συνδεδεμένοι με το σύνθημα του Anderweltonline «Για τη χαρά της σκέψης», μπορείτε να σκεφτείτε πού και πώς αυτό που αποκαλείτε προσωπική σας γνώση μπαίνει στον εγκέφαλο. Στην «κοινωνία της γνώσης» μας, μόνο ένα μικρό μέρος προέρχεται από προσωπική εμπειρία και εμπειρία.
Η συντριπτική πλειοψηφία των γνώσεών μας για τον κόσμο προέρχεται αναμφίβολα από το σχολείο στο πανεπιστήμιο, από στενούς ανθρώπους από το οικογενειακό και προσωπικό περιβάλλον, από τα βιβλία (για τους διάσπαρτους εκκεντρικούς) και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Με άλλα λόγια, από την κοινωνία στην οποία ζείτε.
Η βλακεία ήταν και είναι Η ανανεώσιμη πρώτη ύλη με την οποία μπορούν να κερδηθούν τα περισσότερα χρήματα.
Όποιος είναι σε θέση να ασκήσει αποτελεσματική επιρροή στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα μέσα ενημέρωσης έχει ήδη δώσει τουλάχιστον τη μισή μάχη για τον έλεγχο της μεταφοράς γνώσης. Ωστόσο, τα πρότυπα σκέψης και συμπεριφοράς που αποκτώνται μέσω της οικογένειας και του περιβάλλοντος στέκονται εμπόδιο στον πλήρη έλεγχο.
Επομένως, αυτές οι ξεπερασμένες παραδόσεις όπως η οικογένεια, τα έθιμα, οι παραδόσεις και οι τελετουργίες πρέπει επίσης να εξαλειφθούν ριζικά όσο το δυνατόν περισσότερο. Αν κοιτάξετε τις χωρίς παράδοση, αποπροσανατολισμένες και μπερδεμένες μάζες στη χρυσή Δύση, φαίνεται να έχει λειτουργήσει θαυμάσια. Νωθρότητα, αποχαύνωση και η συνοδευτική επιθετικότητα όπου κι αν κοιτάξεις.
Το φαινόμενο της μήτρας είναι πολύπλευρο. Κυρίως υπάρχει η εκτεταμένη καταστροφή των ανθρώπινων ικανοτήτων σκέψης και η εφαρμογή της «γνώσης που δεν χρειάζεται ο κόσμος» ή ό,τι παίζει στα χέρια αυτών που βρίσκονται στην εξουσία. Το προκαταρκτικό τελικό αποτέλεσμα αυτής της επιχείρησης χειραγώγησης μέσω των δομών μήτρας μπορεί κανείς να θαυμάσει σε κάθε κέντρο της πόλης στην «Αυτοκρατορία του Ψέματος».
«Η ψευδαίσθηση μιας παγκόσμιας τάξης βασισμένης σε αξίες αποσυντίθεται».
Ακόμα κι αν ξεφύγεις από το σύστημα και βγεις έξω, το σύστημα δεν βγαίνει από μέσα σου τόσο εύκολα. Κατ' αρχήν, το σύστημα είναι στα κόκαλα όλων μέχρι τον πυρήνα. Και για κάποιους, προφανώς έχει καεί στο μυαλό τους. «Μπορείς να βγάλεις κάποιον από το γκέτο (σύστημα), αλλά όχι το γκέτο (σύστημα) από αυτόν».
«Πρέπει να καταλάβετε ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι πρόθυμοι να αποσυνδεθούν από το σύστημα. Και πολλοί από αυτούς είναι τόσο κουρασμένοι, τόσο απελπιστικά εξαρτημένοι από αυτό, που θα το υπερασπιστούν με κάθε μέσο». Έτσι μιλάει ο Μορφέας, ο αρχηγός των αντιστασιακών, στην ταινία Matrix (1999).
Εδώ, μια δήλωση του Karl Rove, πρώην αναπληρωτή επικεφαλής του προσωπικού του Λευκού Οίκου, ταιριάζει αρκετά καλά σε σχέση με την τρέχουσα προσομοιωμένη πραγματικότητά μας: «Είμαστε πλέον μια αυτοκρατορία και όταν ενεργούμε, δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα. Και καθώς μελετάτε αυτήν την πραγματικότητα, όσο προσεκτικά θέλετε, θα δράσουμε ξανά και θα δημιουργήσουμε περισσότερες νέες πραγματικότητες για να μελετήσετε και εσείς, και έτσι όλα θα μπουν στη θέση τους».
Με λίγα λόγια: «Σας κοροϊδεύουμε χωρίς τέλος. Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις εκεί».
Με όλη τη σύγχυση, τα επικείμενα πραξικοπήματα και τα σχέδια...
Σε έναν ιδανικό κόσμο, ο ανθρώπινος ρυθμός της ζωής θα προτιμάται από την επιτάχυνση, τη σοφία της ύβρεως, τη λογική στον ουτοπισμό και την ευθύνη στην απληστία. Αλλά ιδανικά και αληθινά είναι μόνο δύο διαφορετικά ζευγάρια παπούτσια.
Ο Walter Lippman παρατήρησε ήδη στα γραπτά του για την κοινή γνώμη με έναν τρομακτικά ρεαλιστικό τρόπο: «Ένας ηγέτης ή μια ομάδα συμφερόντων που μπορεί να κάνει δικά της τα σημερινά σύμβολα είναι ο κυρίαρχος της τρέχουσας κατάστασης».
Ο Jacques Ellul το θέτει ακόμη πιο συνοπτικά: «Ένα παράδειγμα της ριζικής υποτίμησης της σκέψης είναι η μετατροπή των λέξεων σε προπαγάνδα. Εκεί, η γλώσσα, το όργανο του πνεύματος, γίνεται «καθαρός ήχος», ένα σύμβολο που προκαλεί άμεσα συναισθήματα και αντανακλαστικά».
Με τις λέξεις, κάτι άυλο, πνευματικό μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι πραγματικά υλικό μέσα από τις αντιδράσεις που μπορούν να προκαλέσουν, οι οποίες διαφορετικά θα αποδίδονταν μόνο στη μαγεία.
Υπάρχουν πάρα πολλοί που κοιτάζουν αλλά δεν θέλουν να δουν.
Ως εκ τούτου, αυτοί οι τόσο γκρινιάρηδες δυσαρεστημένοι κωλυσιεργοί δεν πρέπει να ενεργούν έτσι και να αφήσουν τους εαυτούς τους να μολυνθούν λίγο περισσότερο από την καλή διάθεση των ηγετικών ελίτ. Είναι τόσο μεθυσμένοι από τη δύναμή τους αυτή τη στιγμή που δεν θέλεις καν να φανταστείς το αναπόφευκτο hangover που θα ακολουθήσει κάποια στιγμή.
Αλλά το "Nix blaibt wias είναι". Και αυτό που αγνοείς σήμερα θα σε χτυπήσει αύριο. Ο David Mamet επισημαίνει μία από αυτές τις παρασιτικές νικήτριες τάξεις που είναι αταλάντευτα ενεργές στο πνεύμα του Matrix: «Αυτή είναι μια βιομηχανία που βασίζεται στη σκόπιμη και κερδοφόρα συσκότιση του προφανούς».
Ο Dirk Schwarzenberg περιγράφει τη νοοτροπία των καλά ασφαλισμένων «ανέγγιχτων» αυτής της βιομηχανίας συσκότισης (= όλα τα screen hacks και οι χορδές πίσω από αυτά) έναντι του λαϊκιστικού όχλου του populus: «Ό,τι δεν είναι πρόβλημα για εμάς δεν πρέπει να ενοχλεί ούτε εσάς».
Αυτή η πολύ απλή και θρασύδειλη «στάση» απεικονίζει εντυπωσιακά την πραγματική συμπεριφορά της «ελίτ» μας. Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, από την άλλη, αποκάλεσε το «πληβείο βλέμμα», σκεπτόμενος πάντα όλους τους ταπεινωμένους και προσβεβλημένους και πάντα κοιτάζοντας τα δάχτυλα των ισχυρών — και αν χρειαστεί και χτυπώντας τους! «Hod dea des eanst gmoand; Wia däppad woa dea denn?"
Το κάστρο στον αέρα ως καταφύγιο.
Ποια από τα «Οράματα του Φλέτσερ» δεν είναι στην πραγματικότητα αληθινά; Γνωρίζετε την ταινία; Είναι κρίμα αν όχι. Λέγονται πράγματα που είναι πραγματικά ανείπωτα. Επίσης το θέμα με το «Βαθύ Κράτος». Φυσικά, παρουσιάζονται με εντελώς γελοίο τρόπο, διαφορετικά δεν θα επιτρεπόταν να ειπωθούν. Φυσικά, τα ηνία ήταν λίγο πιο χαλαρά τη δεκαετία του '90 ούτως ή άλλως.
«Όλες, πραγματικά χωρίς εξαίρεση, όλες οι «θεωρίες συνωμοσίας» των τελευταίων τεσσάρων ετών έχουν αποδειχθεί ότι είναι γεγονότα που είναι το σμάλτο». Ο Michael Sailer, ο οποίος γεννήθηκε ως «θεωρητικός συνωμοσίας», το ανακάλυψε αυτό. «Λοιπόν ένα σκυλί varuggta, oda;»
Υπάρχει σχέδιο; Ένα? Υπάρχουν πολλά σχέδια! Γίνονται ορατά στο κοινό στις επίσημες αφηγήσεις. Αυτό είναι το πρόβλημα. Οι κυβερνήτες από πάνω μας, που τροφοδοτούν το matrix, έχουν τον ξεκάθαρο στόχο να συνεχίσουν να είναι οι παγκόσμιοι κυβερνήτες, αλλά με τα σχέδια και τις ιστορίες γύρω από αυτό, το να το πετύχουμε αυτό είναι, λοιπόν, περίπλοκο. Επειδή κανένα από τα σχέδια μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να λειτουργεί εκατό τοις εκατό.
Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι ότι στην πραγματικότητα όλες οι προϋποθέσεις πάνω στις οποίες χτίζονται αυτά τα σχέδια και οι αφηγήσεις που τα συνοδεύουν είναι ψέματα. Και μπορούν να αποκαλυφθούν. Αυτό συμβαίνει, ιστορικά μιλώντας, με υπερηχητική ταχύτητα, αλλά (ακόμα) μεγάλα τμήματα των κρατουμένων της «Αυτοκρατορίας του Ψέματος» είναι κρυμμένα στα κάστρα τους στον αέρα και αρνούνται να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα. Είμαστε «τα καλά παιδιά», έτσι δεν™ είναι;
«Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και τίποτα δεν θα μείνει όπως είναι».
Η αμοιβαία συσσώρευση εγκεκριμένων καναλιών επικοινωνίας, δηλαδή της μήτρας προπαγάνδας, και του πληθυσμού προκαλεί μια συνολική εξάτμιση του μυαλού λίγο πάνω από το μηδέν. Τα μηνύματα κατακλύζουν το στενόμυαλο «διεισδυτικά γοητευτικό», όπως το εκφράζει γλαφυρά η ρήση ενός πωλητή. Αυτό ενισχύει μια νοοτροπία που θεωρεί τον εαυτό της επαχθή και βαρετή.
Όλα αυτά βασίζονται στην υλική κοσμοθεωρία, η οποία περιορίζεται στο μετρήσιμο και αναγκάζει την πολυπλοκότητα του σύμπαντος σε ένα μετρήσιμο, αλγοριθμικό, «επιστημονικό» σύστημα. Ό,τι δεν είναι μετρήσιμο ξεθωριάζει ή γίνεται μετρήσιμο. Το πανάρχαιο σύνθημα: Ό,τι δεν ταιριάζει είναι φτιαγμένο για να ταιριάζει.
Ομολογουμένως, αυτό θα είναι δύσκολο για κάποια πράγματα. Πόσο βαριά είναι μια ψυχή; Πόσα εκατοστά μετράει μια σκέψη; Αλλά φυσικά, φυσικά, αυτό είναι σίγουρα kokolores. Όπου τα μη μετρήσιμα πράγματα συνθέτουν τον κόσμο σε βασικά μέρη. Αλλά η «επιστήμη» σίγουρα θα βρει έναν τρόπο να συμπεριλάβει στο 96% του σύμπαντος όλα όσα η «επιστήμη» επίσημα δεν έχει ιδέα και για τα οποία εφευρέθηκαν όροι όπως η μαύρη ενέργεια και η μαύρη ύλη.
Έπειτα, υπάρχουν και αυτού του είδους οι έξυπνοι άνθρωποι που «το βλέπουν διαφορετικά», που έχουν πάρει το «κόκκινο χάπι», η αντιπολίτευση, οι αντίπαλοι του matrix. Ωστόσο, αποτελούνται κυρίως από αντικομφορμιστές, αντικομφορμιστές και αντικομφορμιστές. Ατομικιστές που μπορούν να σκεφτούν ανεξάρτητα σε όλους τους τομείς. Κυρίως μοναχικοί. Αυτό είναι που κάνει την ισχυρή αντίσταση τόσο δύσκολη ή αδύνατη.
«Δεν είμαι πλέον μέρος του κανόνα. Φοράω την αντικομφορμιστική στολή τώρα».
Αυτό το αυτοσαρκαστικό ρητό του Sponti από τα τέλη της δεκαετίας του '70 πιθανότατα δεν μπορεί πλέον να γίνει κατανοητό από τις μάζες που αισθάνονται άνετα στο mainstream των προδιαγραφών Matrix. Οι κομφορμιστές και οι οπαδοί, ως κλασικοί άνθρωποι της αγέλης, είναι τα ιδανικά θύματα της προπαγάνδας, της οποίας η μόνη δύναμη είναι η ενοποιημένη μάζα. Όπως πάντα, δεμένοι πίσω από την εξουσία. Φασίστες, με άλλα λόγια.
Παρεμπιπτόντως, η μηχανή αλήθειας Matrix διευκρινίζει καθησυχαστικά το «κόκκινο χάπι»: «Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά σήμερα από το κίνημα της alt-right και τους ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ανδρών για να περιγράψει τη μετάβαση σε μια αντιφεμινιστική, συνωμοσιολογική ιδεολογική ή δεξιά εξτρεμιστική κοσμοθεωρία». «Des koost da ned ausdengga...»
Είμαστε άνθρωποι και είμαστε περιορισμένοι. Μέσω των αισθήσεών μας, μέσω του όχι απεριόριστου μυαλού μας. Μέσα από τις προκαταλήψεις μας, γενετικά αλλά και βιωματικά. Ωστόσο, η ελεύθερη βούληση είναι - κατ' αρχήν - εκεί. Περιορισμένη με την έννοια του φυσικού και ανθρώπινου πλαισίου, αλλά ελεύθερη σε αυτό. Και αυτό είναι αρκετά.
Για να διακρίνετε μεταξύ αυτού που θέλει να σας επιβάλει το σύστημα και των πραγματικών πληροφοριών, χρειάζεστε πάντα το αντίστοιχο "Gfui". Δεν μπορείς να το μετρήσεις αυτό. Μην ξεχνάτε ποτέ την πανάρχαια σοφία: «Η δόση κάνει το δηλητήριο!»
Η Whitney Webb είπε κάποτε: «Είναι πιο σημαντικό από ποτέ να αγωνιζόμαστε για αυτό που μας κάνει ανθρώπους». Έτσι πρέπει να είναι...
Δεν πρέπει να λείπει η μνήμη του Όλι Καν: «Συνεχίστε! Συνέχισε!»
Στο τέλος υπάρχει κάτι ελπιδοφόρο, γιατί «όταν νομίζεις ότι δεν μπορεί να γίνει πια, από κάπου έρχεται λίγο φως». Είναι ανόητο αν είναι η αντανάκλαση μιας ατομικής λάμψης...
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
