κρίνος357Για 2.500 χρόνια, η οντολογία ήταν ο πιο ταπεινός κλάδος της φιλοσοφίας. ρώτησε ο Παρμενίδης
αν κάτι είναι πραγματικά, ή μόνο φαίνεται να είναι.
Ο Αριστοτέλης ονόμασε την πειθαρχία πρώτη φιλοσοφία, τη μελέτη του είναι ως όντος, αυτού που υπάρχει απλώς και μόνο επειδή υπάρχει. Η ίδια η λέξη είναι νεότερη από την ερώτηση. Γερμανοί μαθητές το επινόησαν στις αρχές του 17ου αιώνα για έναν τομέα ήδη αρχαίο. Η οντολογία ήταν η μόνη επιστήμη χωρίς αστυνομικές εξουσίες. Ρώτησε τι υπάρχει, και μετά κάθισε ήσυχα με την απάντηση.
Το 1993, ένας επιστήμονας υπολογιστών στο Στάνφορντ ονόματι Thomas Gruber δανείστηκε τη λέξη για τη μηχανική. Στη χρήση του, μια οντολογία είναι «μια ρητή προδιαγραφή μιας εννοιολόγησης»: ένας συμφωνημένος κατάλογος, γραμμένος εκ των προτέρων, των ειδών των πραγμάτων που υπάρχουν σε ένα σύστημα, των ιδιοτήτων τους και των σχέσεών τους. Οι φιλόσοφοι ρώτησαν τι υπάρχει. Οι μηχανικοί αποφάσισαν.
Μια δεκαετία αργότερα, μια εταιρεία που ιδρύθηκε με χρήματα της CIA και πήρε το όνομά της από τις πέτρες που είδε ο Τόλκιν υιοθέτησε τον όρο ως την αρχιτεκτονική της ναυαρχίδας της πλατφόρμας της. Στην ιστορία του Τόλκιν οι πέτρες δεν έλεγαν ψέματα, αλλά μπορούσαν να γυρίσουν:
Μια ισχυρότερη θέληση παρακολουθούσε πίσω από αυτά και έδειχνε στον παρατηρητή επιλεγμένα αξιοθέατα.
Η εταιρεία πήρε το όνομά της από μια συσκευή παρακολούθησης που η δική της ιστορία περιγράφει ως αιχμαλωτισμένη. Η ειλικρίνεια του ονόματος είναι σχεδόν αξιοθαύμαστη.
Η Οντολογία του Palantir δεν είναι μια θεωρία της ύπαρξης. Είναι ένα προϊόν, με τεκμηρίωση και ομάδα πωλήσεων, και η τεκμηρίωση το περιγράφει με μια λέξη που οι φιλόσοφοι δεν χρειάστηκαν ποτέ.
Η Οντολογία, γράφει ο Palantir, περιέχει σημασιολογικά στοιχεία, τα αντικείμενα, τις ιδιότητες και τους συνδέσμους, και κινητικά στοιχεία, τις δράσεις.
Κινητικός. Η λέξη του ίδιου του Πενταγώνου για τη θανατηφόρα δύναμη, εφαρμόζεται στα ρήματα σε ένα μοντέλο δεδομένων.
Η δομή αξίζει μια παράγραφο, γιατί ό,τι ακολουθεί ζει μέσα της.
Ο κόσμος διαμορφώνεται ως αντικείμενα: ένα άτομο, μια αποστολή, ένα νοσοκομείο, ένας τραπεζικός λογαριασμός.
Τα αντικείμενα έχουν ιδιότητες.
Τα αντικείμενα ενώνονται με συνδέσμους: αυτό το άτομο κατέχει αυτόν τον λογαριασμό, αυτό το τηλέφωνο ήταν κοντά σε αυτό το κτίριο.
Στη συνέχεια έρχονται οι ενέργειες, τα ρήματα που το σύστημα είναιέτοιμο να εκτελέσει στα αντικείμενα: επαναδρομολόγηση της αποστολής, πάγωμα του λογαριασμού, επισήμανση του ατόμου.
Γύρω από όλα αυτά βρίσκονται οι άδειες, αποφασίζοντας ποιος μπορεί να δει, ποιος μπορεί να ενεργήσει και ποιος απλώς ενεργεί. Ένα φορτίο και ένας άνθρωπος είναι το ίδιο πρωτόγονο.
Η αρχιτεκτονική δεν κάνει διάκριση μεταξύ της διαχείρισης μιας εφοδιαστικής αλυσίδας και της διαχείρισης ενός πληθυσμού. Μόνο οι ορισμοί διαφέρουν και οι ορισμοί ανήκουν σε όποιον κατέχει το σχήμα.
Η οντολογία του Peter Thiel διαμορφώθηκε πρώτα στο Swakopmund, πριν από το Stanford. Η πόλη είναι ένα γερμανικό αποικιακό φυλάκιο στην ακτή της Ναμίμπια, που ιδρύθηκε το 1892 και διατηρήθηκε τόσο τέλεια που οι New York Times τιτλοφόρησαν την αποστολή τους το 1976 από εκεί «Η πόλη της Νοτιοδυτικής Αφρικής παραμένει «πιο γερμανική από τη Γερμανία», καταγράφοντας ότι ο χαιρετισμός στο βενζινάδικο ήταν ακόμα ο παλιός χαιρετισμός. Ο πατέρας του Thiel, χημικός μηχανικός, εργάστηκε στην κατασκευή του ορυχείου Rössing, τότε της μεγαλύτερης επιχείρησης ουρανίου ανοιχτού λάκκου στον κόσμο, που χτίστηκε αψηφώντας ένα διάταγμα του ΟΗΕ, και η οικογένεια ζούσε μέσα στην πιο τέλεια διοικούμενη κοινωνία στην ήπειρο: όλα παρακολουθούνταν, όλα διαχωρίζονταν, είσοδος με άδεια, η πόλη και οι παραλίες της ταξινομούνται από το νόμο, και η άγρια Αφρική ορατή από τον τακτοποιημένο περίπατο.
Το αγόρι παρακολούθησε το γερμανόφωνο σχολείο, τις στολές και τη σωματική τιμωρία, για 2 χρόνια, πριν η οικογένεια εγκατασταθεί στην Καλιφόρνια. Ο Thiel ο ενήλικας αναφέρει το σχολείο ως την προέλευση του μίσους του για την πειθαρχία. Οι συμμαθητές του στο Στάνφορντ θυμούνται το άλλο μάθημα:
Η νέα άφιξη που υποστηρίζει ότι το απαρτχάιντ λειτουργεί, ότι ήταν οικονομικά υγιές, τα ηθικά ερωτήματα άσχετα.
Αυτό που έμαθε πραγματικά το αγόρι στο Swakopmund δεν ήταν ότι η διοικούμενη πόλη είναι άσχημη. Ήταν ότι όλα σε αυτό λειτουργούν.
Η θεωρία ήρθε αργότερα, στο Στάνφορντ, στην τροχιά του René Girard, του Γάλλου θεωρητικού που δίδαξε ότι η ανθρώπινη επιθυμία είναι μιμητική, ότι θέλουμε αυτό που θέλουν οι άλλοι και ότι οι κοινωνίες εκκενώνουν τη βία που προκύπτει σε αποδιοπομπαίους τράγους. Από τον Girard, ο Thiel πήρε μια μόνιμη υποψία για το πλήθος. Το 2009, σε ένα δοκίμιο για το Cato Institute, έγραψε την πρόταση που εξακολουθεί να τον καθορίζει:
Δεν πιστεύω πλέον ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές.
Το σκεπτικό του ήταν αριθμητικό. Από το 1920, έγραψε, η τεράστια αύξηση των δικαιούχων κοινωνικής πρόνοιας και η επέκταση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες είχε καταστήσει την καπιταλιστική δημοκρατία οξύμωρο, επειδή
«Ο καπιταλισμός απλά δεν είναι τόσο δημοφιλής στο πλήθος».
Οι πολλοί, με δεδομένες ψήφους, θα ψηφίσουν κατά της μηχανής. Ως εκ τούτου, η μηχανή πρέπει να τοποθετηθεί πέρα από την εμβέλειά τους: στον κυβερνοχώρο, σε θαλάσσιες περιοχές, τελικά στον Άρη.
Μέχρι το 2025 η καχυποψία είχε γίνει θεολογία. Σε μια σειρά ιδιωτικών διαλέξεων στο Σαν Φρανσίσκο, που διέρρευσαν στην Washington Post, ο Thiel προειδοποίησε ότι ο Αντίχριστος έρχεται και ότι δεν θα μοιάζει με τεχνολόγο.
Ο Αντίχριστος, σύμφωνα με την αφήγηση του Thiel, είναι ένας Λουδίτης που θέλει να σταματήσει όλη την επιστήμη, μια φιγούρα που κηρύττει την ειρήνη και την ασφάλεια, ενώ χτίζει μια παγκόσμια κυβέρνηση για τη ρύθμιση των μηχανών.
«Είναι κάποιος σαν την Γκρέτα», είπε, συνδυάζοντας έναν ακτιβιστή για το κλίμα με έναν ερευνητή ασφάλειας τεχνητής νοημοσύνης ως λεγεωνάριους του Αντίχριστου.
Η αντιστροφή έχει ολοκληρωθεί. Ο άνθρωπος που κατασκευάζει το μάτι που βλέπει τα πάντα πιστεύει ότι η αποκάλυψη δεν έρχεται ως επιτήρηση αλλά ως ρύθμιση της επιτήρησης.
Ο διάβολος είναι όποιος ζητά από τη μηχανή να σταματήσει.
Ο Alex Karp, Διευθύνων Σύμβουλος της Palantir, είναι το άλλο μισό της εταιρείας και η αντίθετη ιδιοσυγκρασία της: διδακτορικό στην κοινωνική θεωρία από τη Φρανκφούρτη, που σχηματίστηκε στην τροχιά του Jürgen Habermas, ενός αυτοαποκαλούμενου φιλελεύθερου που αυτοαποκαλείται προοδευτικός αλλά όχι woke. Η πραγματεία του 2025, The Technological Republic, υποστηρίζει ότι
Η Silicon Valley σπαταλήθηκε σε καταναλωτικά παιχνίδια και πρέπει να επιστρέψει στο εθνικό έργο
Η ελίτ των μηχανικών, υποστηρίζει, έχει υποχρέωση να υπηρετεί το κράτος.
Εκεί που ο Thiel θέλει να ξεφύγει από την πολιτική, ο Karp θέλει στράτευση. Η οντολογία, στα χέρια του, είναι το σπαθί της Δύσης και δεν το κρύβει. Ερωτηθείς τον Απρίλιο του 2025 σχετικά με την κατηγορία ότι η τεχνολογία της Palantir σκοτώνει Παλαιστίνιους, ο Karp απάντησε:
Κυρίως τρομοκράτες, αυτό είναι αλήθεια.
Αυτό που υπάρχει για τον Karp είναι η Δύση και οι αντίπαλοί της, και η μηχανή ξεχωρίζει τον έναν από τον άλλο.
Ο Έλον Μασκ είναι η τρίτη οντολογία, και η πιο ειλικρινής, γιατί δεν ασχολείται με τη θεωρία. Είναι επίσης, όπως ο Thiel, παιδί του απαρτχάιντ, αν και διαφορετικής τάξης του. Γεννημένος στην Πρετόρια το 1971, πατέρας μηχανικός, μητέρα γεννημένη στον Καναδά, κρατούσε την καταπακτή εξόδου που ακόμη και οι περισσότεροι λευκοί Νοτιοαφρικανοί δεν μπορούσαν να επιδείξουν: ένα δεύτερο διαβατήριο. Στα 17 του, πριν προλάβει ο στρατός να τον στρατολογήσει, το χρησιμοποίησε. Αυτό που κατασκευάστηκε στη συνέχεια είναι η ιδιοφυΐα.
Υπάρχουν 2 αξιοσέβαστα πτυχία διπλωμένα σε ένα διδακτορικό του Στάνφορντ που εγκαταλείφθηκε μετά από 2 ημέρες, μια αυτοδημιούργητη μυθολογία που χτίστηκε πάνω σε κυβερνητικά συμβόλαια, δάνεια, επιδοτήσεις και εκπτώσεις φόρου που η Washington Post υπολόγισε στα 38 δισεκατομμύρια δολάρια και μια κατάταξη στα 20 κορυφαία σκληροπυρηνικά βιντεοπαιχνίδια που αγοράστηκαν από επαγγελματίες ενισχυτές, που παραδέχτηκαν σε προσωπικά μηνύματα που διέρρευσαν τον Ιανουάριο του 2025, επειδή ακόμη και ο ελεύθερος χρόνος της ιδιοφυΐας πρέπει να ανατεθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες.
Αυτό που υπάρχει για τον Μασκ είναι ο πίνακας διανομής και ο ίδιος σε αυτόν. Τον Σεπτέμβριο του 2022, όταν οι ουκρανικές δυνάμεις του ζήτησαν να επεκτείνει την κάλυψη του Starlink στη Σεβαστούπολη για μια επίθεση με drone-σκάφος στον ρωσικό στόλο, αρνήθηκε και το geofence παρέμεινε. Το Reuters ανέφερε αργότερα ότι διέταξε να κλείσουν οι τερματικοί σταθμοί καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις μάχονταν για να ανακαταλάβουν τη Χερσώνα. Ένα καύχημα αυτοπροβολής, αλλά τέλος πάντων. Τον Ιούνιο του 2025, καθώς τα ισραηλινά χτυπήματα έπληξαν το Ιράν και η Τεχεράνη έκοψε το διαδίκτυο, άνοιξε τη χώρα με 3 λέξεις:
«Τα δοκάρια είναι αναμμένα».
Η Ουκρανία ήταν το πεδίο δοκιμών και το έτρεξε και από τα δύο χαρακώματα. Οι ρωσικές μονάδες πολέμησαν για 2 χρόνια σε λαθραία τερματικά ενώ η SpaceX κοίταξε αλλού, όταν η εταιρεία τα διέκοψε τελικά τον Φεβρουάριο του 2026, η δορυφορική κυκλοφορία στην Ουκρανία μειώθηκε κατά 75%, που σημαίνει ότι 3 στους 4 τερματικούς σταθμούς σε αυτό το πεδίο μάχης ήταν ρωσικοί και το Πεντάγωνο πίστωσε το μπλακ άουτ όταν η Ουκρανία ανακατέλαβε περίπου 400 τετραγωνικά χιλιόμετρα τις επόμενες εβδομάδες. Ο Ζελένσκι απένειμε στον Μασκ το Τάγμα της Ελευθερίας επειδή τερμάτισε αυτό που είχε επιτρέψει ο Μασκ. Επειδή τα δεδομένα εκπαίδευσης είναι ΠΙΟ σημαντικά.
Ο ίδιος άνθρωπος με τη δική του θεωρία κλιμάκωσης, είπε στον υπουργό Εξωτερικών της Πολωνίας να είναι ήσυχος, μικρόσωμος άνθρωπος, και δημοσίευσε ότι ολόκληρη η πρώτη γραμμή της Ουκρανίας θα κατέρρεε αν την απενεργοποιούσε.
Ένας διακομιστής, 2 στρατοί, η ρύθμιση δυσκολίας προσαρμόζεται από έναν παίκτη που δεν είναι στο παιχνίδι.
Τον Οκτώβριο του 2026, κατά τη διάρκεια της νύχτας και χωρίς προειδοποίηση, η SpaceX περιόρισε τους τερματικούς σταθμούς στρατιωτικού επιπέδου της Ουκρανίας στα 100 μίλια την ώρα ταχύτητας κίνησης και οι αποστολές μάχης χάθηκαν κατά τη διάρκεια της πτήσης, μέρες νωρίτερα, ο Μασκ είχε δημοσιεύσει ότι ο Ζελένσκι είχε πάει πολύ μακριά. Ο απολυταρχισμός της ελευθερίας του λόγου, αποδεικνύεται, έχει μια ρύθμιση ταχύτητας κίνησης.
Ο άνθρωπος που αγόρασε μια πλατφόρμα για να απελευθερώσει τον λόγο διευθύνει τις επικοινωνίες ενός πολέμου ως πολιτική, αναθεωρημένη κατά την κρίση κάποιου του, που επιβάλλεται από δορυφόρο.
Τρεις ιδιοσυγκρασίες: ο εξόριστος, ο στρατευμένος, το τηλεφωνικό κέντρο. Ένα αξίωμα κάτω από όλα τα 3:
Οι πολλοί δεν μπορούν να εμπιστευτούν τη μηχανή. Κάποιος θα το κρατήσει και θα είναι αυτοί.
Οι ιδιοκτήτες συντονίζονται. Αυτό δεν είναι θεωρία. Είναι μια κατάθεση.
Ο Thiel συνίδρυσε το Dialog το 2006, μια κοινωνία μόνο με πρόσκληση που συγκαλεί αξιωματούχους, χρηματοδότες και στελέχη σεετήσια καταφύγια ρεκόρ, καθορισμένες θέσεις, τίποτα δεν αποδίδεται. Για 2 δεκαετίες δεν αποκάλυψε κανένα μέλος. Τον Ιούνιο του 2026, ένας Ελβετός ακτιβιστής βρήκε τον κατάλογό του εκτεθειμένο στο διαδίκτυο και το Wired δημοσίευσε τη λίστα εγγραφής για το καταφύγιο του 2026, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο κοντά στο Δουβλίνο: 222 ονόματα, εν ενεργεία αξιωματούχοι της διοίκησης, γερουσιαστές, ένας πρώην επικεφαλής πληροφοριών της Μέσης Ανατολής, 6 της μαφίας του PayPal, ο ίδιος ο Μασκ, με αμοιβή άνω των 16,000 δολαρίων, για συνεδρίες με τίτλο
«Πλοήγηση στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο», «Τεχνολογίες πεδίου μάχης» και «Build-a-Cult».
Ο παλαιότερος σύλλογος είναι η Bilderberg, όπου ο Thiel, ο Karp και ο Eric Schmidt κατέχουν θέσεις στη διευθύνουσα επιτροπή εδώ και χρόνια. Οι φορολογικές δηλώσεις δείχνουν ότι ο Thiel έδωσε 500,000 δολάρια το 2022 και ξανά το 2024, και η ίδια η Palantir συνεισέφερε 300,000 δολάρια το 2017 και το 2019. Τον Απρίλιο του 2026, με τον πόλεμο στο Ιράν να μετρά 6 εβδομάδες, η Bilderberg συγκλήθηκε στην Ουάσιγκτον 6 εβδομάδες νωρίτερα από το δικό της πρόγραμμα: ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο αρχηγός της MI6, ο γραμματέας του αμερικανικού στρατού, ο Karp, ο Anduril, ο Helsing, ένας ουκρανικός πύραυλος που κατασκευάζειr. Η ατζέντα ήταν το μέλλον του πολέμου. Τα πρακτικά δεν υπάρχουν. Τα λεπτά δεν υπάρχουν ποτέ.
Τα αρχεία συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν την κοινωνιολογία. Στα έγγραφα του Epstein που κυκλοφόρησαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ο Thiel στέλνει προσωπικά email στον Epstein τον Νοέμβριο του 2014, ζητώντας 10 έως 20 εκατομμύρια δολάρια για το ταμείο του Valar. Μέχρι τον Ιούνιο του 2015, ο Epstein είχε δεσμεύσει 15 εκατομμύρια δολάρια μέσω του Southern Trust του και ο Ehud Barak, προωθώντας μια ισραηλινή startup παρακολούθησης στο ταμείο, το περιγράφει γραπτώς ως «ιδιοκτησία του Peter Thiel και της JE». Ο Thiel είπε στη Wall Street Journal ότι η σχέση δεν περιείχε «τίποτα αξιομνημόνευτο» και ότι ήταν αφελής. Μια πρόσκληση Dialog του 2014, που προωθήθηκε στον Epstein, εμφανίστηκε στην ίδια έκδοση. Η ολιγαρχία δεν είναι κρυφό χέρι. Είναι μια λίστα αλληλογραφίας με καλή υγιεινή ασφαλείας, συνήθως.
Οι θεολογικές περιοδείες επίσης. Τον Μάρτιο του 2026, ο Thiel πήρε τις διαλέξεις του Αντίχριστου στη Ρώμη, μια σειρά μόνο με πρόσκληση σε ένα αναγεννησιακό παλάτι στο κατώφλι του Βατικανού. Το ποντιφικό πανεπιστήμιο που ονομάστηκε για πρώτη φορά ως οικοδεσπότης τον αποκήρυξε δημόσια, η εφημερίδα του Βατικανού τον αποκάλεσε πράκτορα του χάους και οι διαδηλωτές ζήτησαν από τους τεχνολιγάρχες του πολέμου να εγκαταλείψουν την πόλη. Μέχρι τον Οκτώβριο είχε ενημερώσει το αναλυτικό πρόγραμμα: Ο Πάπας Λέων κατηγορείται τώρα ότι εκμεταλλεύτηκε τους φόβους της τεχνητής νοημοσύνης για να ενισχύσει τη δική του εξουσία. Ο άνθρωπος που προειδοποιεί ότι ο Αντίχριστος θα κηρύξει ειρήνη και ασφάλεια έχει αρχίσει να κατονομάζει κληρικούς. Η ιστορία έχει μια κατηγορία για τη φιγούρα που περιοδεύει στις πρωτεύουσες προσδιορίζοντας τον Αντίχριστο, και η κατηγορία δεν είναι «κριτικός της αυτοκρατορίας».
Ο Τόλκιν έγραψε το επίγραμμα 70 χρόνια νωρίτερα.
Ένα δαχτυλίδι για να τους κυβερνά όλους.
Η κοινότητα συναντήθηκε στο Δουβλίνο τον Αύγουστο και το δαχτυλίδι είναι ένα σχήμα.
Μια οντολογία μαθαίνει. Τροφοδοτήστε το με πόλεμο και επιστρέφει βελτιστοποιήσεις.
Η Ουκρανία ήταν το εργαστήριο. Ο Karp είπε το 2023 ότι η Palantir ήταν υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μέρος της στόχευσης στην Ουκρανία. Μέχρι τον Μάιο του 2026 είχε γίνει πιο προσεκτικός και είχε πιστώσει τους Ουκρανούς μηχανικούς, αλλά η δομή που περιέγραψε είναι το θέμα: ένα πλήρες λειτουργικό σύστημα που χτίστηκε υπό πυρά, συμπιέζοντας το χρόνο μεταξύ ανίχνευσης και χτυπήματος. Τον Ιανουάριο του 2026, η Ουκρανία άνοιξε το Brave1 Dataroom με την Palantir, έναν ασφαλή χώρο όπου περισσότερες από 100 εταιρείες εκπαιδεύουν πλέον περισσότερα από 80 μοντέλα σε ζωντανά δεδομένα πεδίου μάχης. Ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο. Συγκομίζεται. Κάθε πτήση drone είναι δεδομένα εκπαίδευσης, κάθε αναχαίτιση βελτιώνει το επόμενο μοντέλο και το προϊόν του πεδίου μάχης είναι το ίδιο το λογισμικό πεδίου μάχης, που εξάγεται.
Η Γάζα δίδαξε ρυθμό. Οι έρευνες του +972 Magazine και του Local Call, που αργότερα πραγματοποιήθηκαν από τον The Guardian, τεκμηρίωσαν την αριθμητική. Το σύστημα Gospel παρήγαγε έως και 100 στόχους βομβαρδισμού την ημέρα. Η Lavender σημείωσε τους 2.3 εκατομμύρια κατοίκους της Λωρίδας και σημείωσε 37,000 ως στόχους. Οι αξιωματικοί εξέτασαν κάθε φάκελο για λίγα δευτερόλεπτα, υπό πίεση, είπαν οι πηγές, επειδή ο αγωγός κατανάλωσε στόχους πιο γρήγορα από ό,τι οι άνθρωποι μπορούσαν να τους επικυρώσουν. Ένα τρίτο σύστημα, το Where's Daddy, παρακολουθούσε τους σημαδεμένους άνδρες και έκανε σήμα όταν έμπαιναν στα σπίτια της οικογένειάς τους, επειδή ένας άντρας είναι πιο εύκολο να σκοτωθεί στο δείπνο. Η αποδεκτή αριθμητική:
Έως 100 πολίτες για έναν ανώτερο διοικητή. Αυτή είναι η ίδια φόρμουλα που χρησιμοποίησε ο Χίτλερ σε εμάς κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου
Αυτό που υπάρχει σε ένα τέτοιο σύστημα δεν είναι ένα πρόσωπο αλλά μια παρτιτούρα, και η βαθμολογία είναι αρκετή. Η Γάζα ήταν η απόδειξη ότι ο άνθρωπος στο βρόχο επιβιώνει ακριβώς όσο το επιτρέπει ο ρυθμός και όχι πλέον.
Το Ιράν ολοκλήρωσε την πίστα. Η Washington Post ανέφερε τον Μάρτιο του 2026 ότι τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και το Ισραήλ έτρεχαν το Maven, το σύστημα στόχευσης της Palantir, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν. Και η μήνυση της ίδιας της Anthropic κατά του Πενταγώνου άφησε να διαρρεύσει ότι το μοντέλο Claude, αυτό που αργότερα θεωρήθηκε κίνδυνος για την ασφάλεια, χρησιμοποιήθηκε στην επιδρομή του Ιανουαρίου 2026 που συνέλαβε τον Νικολάς Μαδούρο και σε χτυπήματα στο Ιράν, ακόμη και όταν συντασσόταν η μαύρη λίστα.
3 πόλεμοι, ένα μάθημα, και η μηχανή το έμαθε καλά: ο άνθρωπος είναι το σημείο συμφόρησης.
Τον Ιούλιο του 2025, το Πεντάγωνο απένειμε στην Anthropic σύμβαση 200 εκατομμυρίων δολαρίων και αποδέχθηκε τις 2 γραπτές κόκκινες γραμμές της εταιρείας:
Ο Claude δεν θα χρησιμοποιηθεί για πλήρως αυτόνομα όπλα και όχι για μαζική εγχώρια παρακολούθηση των Αμερικανών.
Μετά ήρθε η επιδρομή του Μαδούρο και η όρεξη μεγάλωσε. Τον Ιανουάριο του 2026, το Υπουργείο Πολέμου εξέδωσε μια στρατηγική τεχνητής νοημοσύνης που απαιτεί από κάθε ανάδοχο να αποδεχτεί μια ρήτρα «οποιασδήποτε νόμιμης χρήσης» εντός 180 ημερών, δηλώνοντας, με τα δικά του λόγια, ότι το τμήμα:
πρέπει να αποδεχτούν ότι οι κίνδυνοι της μη αρκετά γρήγορης κίνησης υπερτερούν των κινδύνων ατελούς ευθυγράμμισης
Η Anthropic παρήκμασε. Στις 27 Φεβρουαρίου, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε ότι οι «αριστεροί τρελοί στην Anthropic» είχαν κάνει ένα «ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΛΑΘΟΣ προσπαθώντας να εξοπλίσουν το Υπουργείο Πολέμου και να τους αναγκάσουν να υπακούσουν στους Όρους Υπηρεσίας τους αντί για το Σύνταγμά μας» και διέταξε κάθε ομοσπονδιακή υπηρεσία να σταματήσει να χρησιμοποιεί τα προϊόντα της. Το ίδιο απόγευμα, ο Υπουργός Πολέμου χαρακτήρισε την Anthropic κίνδυνο της εφοδιαστικής αλυσίδας για την εθνική ασφάλεια, μια νομική κατηγορία που δημιουργήθηκε για την Huawei, που δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ πριν σε αμερικανική εταιρεία. Το Πεντάγωνο είχε επίσης απειλήσει να επικαλεστεί τον νόμο περί αμυντικής παραγωγής για να αφαιρέσει τις διασφαλίσεις με τη βία. Ώρες μετά την απαγόρευση, το OpenAI ανακοίνωσε ότι είχε πάρει το συμβόλαιο.
Το θέατρο του αξίζει μια παράγραφο. Η κυβέρνηση κήρυξε τον Claude τόσο επικίνδυνο που κανένας αμυντικός εργολάβος δεν μπορεί να το αγγίξεικαι τόσο απαραίτητο που συνέχισε να λειτουργεί σε ενεργές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της φάσης των 6 μηνών, συμπεριλαμβανομένων, σύμφωνα με την καταγγελία της Anthropic, των χτυπημάτων στο Ιράν που πραγματοποιήθηκαν κατά την υπογραφή του χαρακτηρισμού. Ο ίδιος ο Hegseth είχε αποκαλέσει την τεχνολογία εξαιρετική.
Επικίνδυνο και εξαίσιο, απαγορευμένο και απαραίτητο, και τα δύο ταυτόχρονα, γιατί η διαμάχη δεν αφορούσε ποτέ την ασφάλεια. Είχε να κάνει με το ποιος κρατά τον πίνακα αδειών.
Το αντεπιχείρημα πέθανε τον Σεπτέμβριο. Στις 12, ο Ντάριο Αμοντέι, μιλώντας τώρα έξω από τα τείχη, ζήτησε μια παύση: επιβραδύνετε το ρυθμό, αξιολογήστε τα μοντέλα, κερδίστε χρόνο. Την επόμενη μέρα, στο κλαμπ του γκολφ στην Ιρλανδία, ο πρόεδρος απάντησε στην ίδια την ιδέα. Η Αμερική ηγείται της Κίνας, είπε, «γιατί όποιος κερδίζει την τεχνητή νοημοσύνη, κερδίζει."
Υπάρχει το δόγμα σε 5 λέξεις. Ημηχανή δεν μπορεί να σταματήσει, γιατί και ο αντίπαλος έχει μηχανή. Οι διασφαλίσεις είναι ο μονομερής αφοπλισμός. Οι πολεμικές δυνάμεις, που κάποτε επικαλούνταν για να περιορίσουν τη βιομηχανία, τώρα επικαλούνται για να άρουν τους περιορισμούς απότο it, και οι δικηγόροι θα ορίσουν το «νόμιμο» στη συνέχεια, όπως έκαναν πάντα.
Στις 9 Οκτωβρίου, ομοσπονδιακοί πράκτορες συνέλαβαν έναν 35χρονο μηχανικό της OpenAI, έναν Σαουδάραβα υπήκοο ονόματι Abdulrahman Alfozan, επειδή τοποθέτησε μια συσκευή εγγραφής στην αίθουσα συνεδριάσεων της εταιρείας: ένα USB stick κρυμμένο σε χαρτί υγείας, συνδεδεμένο στο πίσω μέρος της τηλεόρασης της αίθουσας συνεδριάσεων, με το περιεχόμενο κρυπτογραφημένο. Μια δεύτερη συσκευή εμφανίστηκε στην αφύλακτη τσάντα του. Αυτό που κάνει την υπόθεση παραβολή είναι η ανίχνευση.
«Χρησιμοποιήσαμε τα μοντέλα μας», ανακοίνωσε το OpenAI, «για να κατανοήσουμε τη συσκευή και από πού προήλθε, εντοπίζοντας ότι ένας συγκεκριμένος υπάλληλος την είχε φυτέψει λίγες μέρες νωρίτερα».
Οι κάμερες τον τοποθέτησαν κοντά στο δωμάτιο. Ένα εργαλείο παραγωγικότητας κατέγραφε τα ερωτήματά του σχετικά με τις τοποθεσίες των στελεχών και τα ημερολόγια συσκέψεων. Ένας λογαριασμός chatbot, συνδεδεμένος με τον δικό του μέσω κοινόχρηστων αναγνωριστικών, περιείχε προτροπές σχετικά με τη δημιουργία μιας συνεχούς συσκευής εγγραφής ήχου και την κρυπτογράφηση της κάρτας SD. Ο ύποπτος συναρμολογήθηκε από τη δική του εξάτμιση δεδομένων μέσα σε λίγες μέρες: τα μηχανήματα παρακολουθούσαν το δωμάτιο, τα δωμάτια παρακολουθούσαν τον άνδρα και οι ερωτήσεις του ίδιου του άνδρα μαρτυρούσαν εναντίον του. Υπάρχει η περίπτωση χρήσης του πωλητή, που παραδίδεται δωρεάν. Όποιος χτίζει την οντολογία μπορεί να πιάσει οποιονδήποτε μέσα της.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, προς τιμήν του, κατηγόρησε την υποκλοπή προφορικών επικοινωνιών και δεν κατηγόρησε ούτε τον Alfozan ούτε τη Σαουδική Αραβία για κατασκοπεία. το κρατικό ταμείο τεχνητής νοημοσύνης του βασιλείου είχε μόλις βάλει 3 δισεκατομμύρια δολάρια στο εγχείρημα τεχνητής νοημοσύνης του ίδιου του Μασκ. Δεν πειράζει. Ο Διευθυντής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών εξακολουθούσε να δηλώνει ότι η υπόθεση αποδεικνύει ότι «η νίκη στον παγκόσμιο αγώνα σούπερ πληροφοριών είναι προνόμιο εθνικής ασφάλειας», υποστηρίζοντας κάτι που ονομάζεταιΣούπερ Δύναμη Πληροφοριών. Ένα USB stick σε χαρτί υγείας και οι πολεμικές δυνάμεις μεγαλώνουν ξανά.
Η συνοδευτική υπόθεση τρέχει αντίστροφα και τα δικαστήρια τη μασούν τώρα. Η Apple μηνύει την OpenAI, ισχυριζόμενη ότι 2 από τους πρώην μηχανικούς της μετέφεραν εμπιστευτικά αρχεία υλικού στην εταιρεία AI. Ο ένας, λέει η καταγγελία, εκμεταλλεύτηκε ένα προηγουμένως άγνωστο ελάττωμα ελέγχου ταυτότητας για να συνεχίσει να περιηγείται στους φακέλους δικτύου της Apple για εβδομάδες μετά την αποχώρησή του, σε έναν φορητό υπολογιστή που δεν επέστρεψε ποτέ. Η ιατροδικαστική κατάθεση από τις 31 Αυγούστου περιέχει τη λεπτομέρεια που έχει σημασία:
ο μηχανικός φέρεται να τροφοδότησε ένα κλεμμένο σχηματικό κύκλωμα της Apple σε έναν πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης, ο οποίος έμαθε να εκτελεί το λογισμικό προσομοίωσης, να ελέγχει τα αποτελέσματα και να προσαρμόζει τις παραμέτρους, μειώνοντας την εργασία μιας ημέρας σε 2 ώρες.
Οι δικηγόροι της Apple κατάλαβαν τι σημαίνει αυτό και το έγραψαν: το μυστικό, μόλις μπει στο μοντέλο, παράγει «μη αναστρέψιμες και συνεχώς διαδιδόμενες χρήσεις» του εμπορικού μυστικού.
Υπάρχει το ζευγάρι, πλήρες. Σε μια περίπτωση το μηχάνημα είναι ο ντετέκτιβ, που συναρμολογεί έναν ύποπτο από τη δική του εξάτμιση. Στην άλλη είναι ο φράχτης, που διαλύει την κλεμμένη περιουσία σε βάρη, όπου δεν μπορεί να ακολουθήσει κλήτευση. Μεταξύ του ντετέκτιβ και του φράχτη στέκεται ο υπάλληλος, τώρα το πιο ευανάγνωστο αντικείμενο στο σχήμα:
Ο φορητός υπολογιστής του, ο λογαριασμός του στο cloud, τα μηνύματά του, οι προτροπές του, όλα διατηρήθηκαν, όλες οι μαρτυρίες.
Η οντολογία δεν ξεχνά τίποτα για κανέναν. Ξεχνάει μόνο ό,τι του ζητούν οι ιδιοκτήτες του.
Όλα αυτά ξεκίνησαν με χρήματα. Το PayPal επέζησε τα πρώτα του χρόνια μόνο επειδή οι μηχανικοί του κατασκεύασαν λογισμικό που μπορούσε να δει τα κυκλώματα απάτης να κινούνται στους λογαριασμούς του πιο γρήγορα από ό,τι μπορούσαν να κινηθούν τα κυκλώματα. Η ιδρυτική διορατικότητα της Palantir, σύμφωνα με τους ίδιους τους ιδρυτές της, προήλθε κατευθείαν από τους πολέμους απάτης με πιστωτικές κάρτες του PayPal. Η οντολογία γεννήθηκε παρακολουθώντας τις συναλλαγές.
Ένα άτομο, για το ιδρυτικό μοντέλο, ήταν ένα μοτίβο πληρωμών και το μοτίβο είτε εκκαθαρίστηκε είτε όχι.
Η τραπεζική λειτουργεί με ιδιωτικές οντολογίες από τότε. Κάθε κάτοχος λογαριασμού στο δυτικό σύστημα ελέγχεται από βάσεις δεδομένων φακέλων, η μεγαλύτερη από αυτές World-Check, που περιγράφεται από τη χρηματοπιστωτική ρυθμιστική αρχή της Βρετανίας ως μακράν η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη υπηρεσία ελέγχου στον κλάδο. Οι σημαίες δεν έχουν νομική ισχύ. Οι συνέπειες φτάνουν ούτως ή άλλως. Η World-Check κατέθεσε λανθασμένα ένα τζαμί του Λονδίνου για τρομοκρατία και η HSBC έκλεισε τον λογαριασμό της. Κατέθεσε λανθασμένα έναν Τούρκο επιχειρηματία και περισσότερες από 10 τράπεζες σε 3 χώρες έκλεισαν τη δική του. Τα δικαστήρια έχουν διατάξει αποζημιώσεις και ανακλήσεις και η βάση δεδομένων παραμένει ο φύλακας, επειδή καμία τράπεζα δεν έχει την πολυτέλεια να την αγνοήσει. Καμία ετυμηγορία, καμία ακρόαση, καμία έφεση κατά μιας εισαγωγής που η τράπεζα δεν θα επιβεβαιώσει καν ότι χρησιμοποίησε. Το ρήμα εκτελεί πρώτο. Η διόρθωση, αν έρθει, διαρκεί χρόνια.
Και στην κορυφή του σχήματος, τα ίδια ρήματα τρέχουν σε καταστάσεις. Τις ημέρες μετά τις 24 Φεβρουαρίου 2022, ηG7 και οι σύμμαχοί της πάγωσαν περίπου 300 δισεκατομμύρια δολάρια από τα αποθεματικά της κεντρικής τράπεζας της Ρωσίας, με αυτό που η Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου χαρακτήρισε πρωτοφανή πληρότητα, συντονισμό και ταχύτητα. Η Μόσχα είχε προετοιμαστεί εδώ και χρόνια: μείωσε το δολάριο στο 15% των αποθεματικών της και μετέφερε τις συμμετοχές της από τους Αμερικανούς θεματοφύλακες.
Δεν είχε σημασία, γιατίη οντολογία δεν κάθεται στο νόμισμα. Βρίσκεται ένα επίπεδο πιο κάτω, στους θεματοφύλακες, στους οικισμούς, στις ανταποκρίτριες τράπεζες, στη λίστα. Ένας μόνο βελγικός θεματοφύλακας, η Euroclear, κατέχει περίπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια από το παγωμένο ποσό. Ο ίδιος ο αναλυτής του Ατλαντικού Συμβουλίου παραδέχτηκε το μάθημα δυνατά:
«Κάθε φορά που μια χώρα χτίζει ένα νέο σύστημα πληρωμών για να λειτουργεί γύρω από το δολάριο, μπορείτε να εντοπίσετε την απόφαση μέχρι σήμερα».
Το Πεκίνο το διάβασε σωστά. Το σύστημα πληρωμών γιουάν, η αγορά χρυσού, οι αισθητήρες πετρογιουάν: όλα είναι απόπειρες εξόδου από το σχήμα, που χτίστηκαν αφού ο κόσμος είδε ένα κυρίαρχο κράτος να μειώνεται σε μια σειρά στο τραπέζι κάποιου άλλου και να παγώνει με ένα πάτημα πλήκτρων.
Το δολάριο, λοιπόν, δεν είναι το νόμισμα της αυτοκρατορίας. Είναι η παλαιότερη οντολογία της αυτοκρατορίας. Ο Φεβρουάριος του 2022 ήταν η καλύτερη διαδήλωσή του και η νεκρολογία του σε ένα, γιατί μετά από εκείνη την ημέρα κανένα υπουργείο Οικονομικών στη γη δεν πιστεύει ότι το τραπέζι είναι ουδέτερο.
Το παλιό ερώτημα της τάξης, το οποίο κέρδισε η δυστοπία, έχει απαντηθεί με προμήθειες. Στις 3 Δεκεμβρίου, εάν το χρονοδιάγραμμα και τα δικαστήρια επικρατήσουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εκτελέσουν τον Νιντάλ Χασάν, τον σκοπευτή του Φορτ Χουντ, με εκτελεστικό απόσπασμα και θα μεταδώσουν ζωντανά τη δολοφονία.
Ο ίδιος ο υπουργός Πολέμου ανακοίνωσε την εκπομπή: η πρώτη δημόσια εκτέλεση στην Αμερική εδώ και 90 χρόνια, η πρώτη στρατιωτική εκτέλεση από το 1961, το πρώτο στρατιωτικό εκτελεστικό απόσπασμα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχουν σοβαρές συνέπειες για τέτοιου είδους πράγματα», εξήγησε.
Όργουελ, λοιπόν, για την ιστορία: το τουφέκι, η ομοβροντία, η κρατική δολοφονία στην κάμερα, γιατί η αποτροπή απαιτεί κοινό.
Προσέξτε όμως το κανάλι διανομής. Τοικρίωμα δεν επιστρέφει στην πλατεία της πόλης. Επιστρέφει στη ροή, ανάμεσα στα χορευτικά κλιπ και τα πολεμικά πλάνα, που παρακολουθούνται οικειοθελώς, προσφέρονται αλγοριθμικά. Ο Χάξλεϋ διευθύνει τη διανομή. Οι2 δυστοπίες δεν ήταν ποτέ αντίπαλοι, ήταν 2 τμήματα.
Ο Όργουελ διαχειρίζεται τα αντικείμενα: τα σημαδεμένα, τα κινητικά ρήματα, τον άνδρα που βομβαρδίστηκε στο δείπνο επειδή ένα μοντέλο τον σκόραρε.
Ο Χάξλεϋ διαχειρίζεται τους χρήστες: τους ακριβούς, τους διασκεδασμένους, τους πολίτες που θα προσπεράσουν την εκτέλεση στο δρόμο για κάτι πιο αστείο.
Φόβος για όσους μπορεί να αντισταθούν, καταστολή για όσους μπορεί να το προσέξουν. Ένα σχήμα εξυπηρετεί και τις δύο διασυνδέσεις και ο πίνακας δικαιωμάτων αποφασίζει ποια διασύνδεση είναι η δική σας.
Μπορεί η οντολογία να λειτουργήσει σε έναν πολυπολικό κόσμο; Όχι, και αυτό είναι το μόνο γεγονός σχετικά με αυτό που δεν αναφέρουν ποτέ οι τράπουλες πωλήσεων.
Η αρχιτεκτονική προϋποθέτει ένα μόνο σχήμα και μια ενιαία αρχή δικαιωμάτων:
Μια λίστα με αυτά που υπάρχουν, ένας πίνακας με το ποιος μπορεί να ενεργήσει.
Η πολυπολικότητα είναι ακριβώς η ύπαρξη αντίπαλων λιστών. Η Κίνα δεν διαμορφώνει τους πολίτες της στα αντικείμενα της Palantir. Η Ευρώπη, ανεξάρτητα από τις εξαρτήσεις της, γράφει τον δικό της νόμο για τα δεδομένα. Το δίδυμο καλύπτει μόνο την επικράτεια που κυβερνά ο ιδιοκτήτης του. Κάθε σύνορο είναι ένα τυφλό σημείο, κάθε αντίπαλο σχήμα μια δεύτερη πραγματικότητα που η μηχανή δεν μπορεί να δει χωρίς πάρτι επιβίβασης και λίστες κυρώσεων.
Κάτι που εξηγεί τον πυρετό της εποχής.
Η οντολογία της αυτοκρατορίας πρέπει είτε να καταπιεί τον κόσμο είτε να συρρικνωθεί σε αυτό που μπορεί να μοντελοποιήσει.
Ο σκιώδης στόλος πλέει μέσα από τον πιο επιτηρούμενο ωκεανό στην ιστορία λέγοντας ψέματα στις τροφοδοσίες παρακολούθησης, επειδή ένας χάρτης, όσο τέλειος κι αν είναι, περιέχει μόνο ό,τι αναφέρεται σε αυτόν. Ο πολυπολικός κόσμος δεν αποτελεί απειλή για την οντολογία από έξω. Είναι το εξωτερικό, που ορίζεται ως όλα όσα δεν κυβερνά το σχήμα.
Για μια δεκαετία, η Δύση προειδοποιούσε τα παιδιά της για το κράτος επιτήρησης της Κίνας. Η προειδοποίηση ήταν ακριβής σε κάθε λεπτομέρεια εκτός από τη διεύθυνση.
Οι κάμερες, οι βαθμολογίες, οι συγχωνευμένες βάσεις δεδομένων, η προληπτική αστυνόμευση των αντιφρονούντων: όλα κατασκευάστηκαν, πουλήθηκαν και λειτούργησαν από το Πάλο Άλτο και το Ντένβερ, αναπτύχθηκαν πάνω από το Κίεβο, τη Γάζα και την Τεχεράνη και προσφέρθηκαν σε οποιοδήποτε αστυνομικό τμήμα με γραμμή προϋπολογισμού.
Περιέγραψαν τη μηχανή της Κίνας τόσο ζωντανά επειδή διάβαζαν το δικό τους απόθεμα. Δεν αφορούσε ποτέ την τεχνολογία. Πρόκειται για αξίες, και οι αξίες μπορούν να διαβαστούν εκεί που δεν μπορούν να παραποιηθούν: σε ορισμούς.
Η πιο καθαρή δοκιμασία είναι η φτώχεια. Τον Ιούνιο του 2025, η Παγκόσμια Απαγόρευσηαύξησε το διεθνές όριο φτώχειας από 2,15 δολάρια σε 3,00 δολάρια την ημέρα. Σύμφωνα με τη νέα γραμμή, 824 εκατομμύρια άνθρωποι, περίπου 1 στους 10, ήταν εξαιρετικά φτωχοί το 2024. Η δουλειά πίσω από τον αριθμό είναι ειλικρινείς στατιστικές. Αλλά κοιτάξτε τι περιέχει το σχήμα: ένα εισόδημα. Μετατρέψτε ό,τι τρώει, φοράει και κοιμάται ένα άτομο σε ημερήσιο ποσό, ξεφουσκώστε το σε αγοραστική δύναμη και αν ο αριθμός ξεπεράσει τα 3,00 $, έχει βγει από τη φτώχεια. Αυτό που υπάρχει είναι χρήματα. Όλα τα άλλα είναι μεταστροφή.
Ο ορισμός της Κίνας είναι ένα διαφορετικό σχήμα. Για να πιστοποιηθεί από την ακραία φτώχεια εκεί, ένα νοικοκυριό πρέπει να περάσει όχι ένα μπαρ αλλά μια λίστα, γνωστή ως
Δύο διαβεβαιώσεις και τρεις εγγυήσεις:
εξασφαλισμένη τροφή, εξασφαλισμένη ενδυμασία και
εγγυημένη πρόσβαση στην υποχρεωτική εκπαίδευση, τη βασική ιατρική περίθαλψη και την ασφαλή στέγαση, που αργότερα επεκτάθηκε στο ασφαλές πόσιμο νερό.
Αυτό που υπάρχει δεν είναι ένα άθροισμα. Αυτό που υπάρχει είναι μια στέγη, νερό που είναι καθαρό, ένα παιδί στο σχολείο, ένας γιατρός που μπορεί να προσεγγιστεί.
Και επειδή ο κατάλογος δεν μπορεί να ελεγχθεί από ένα γραφείο, 800.000 στελέχη του κόμματος περπατούσαν από σπίτι σε σπίτι καταγράφοντας 89,62 εκατομμύρια ανθρώπους ονομαστικά, στη συνέχεια έμειναν στα χωριά μέχρι να γίνει ο κατάλογος. Κάποιος μπορεί να το ονομάσει διοίκηση ή εισβολή, και είναι και τα δύο. Το τι δεν είναι είναι μια εικασία. Το σχήμα είναι:
Κομφουκιανικός στη μορφή, το πρόσωπο που ορίζεται από υποχρεώσεις και σχέσεις, και
Σοσιαλιστικό στο περιεχόμενο, το κράτος οφείλει σε κάθε άτομο ένα απαριθμημένο ελάχιστο μιας ζωής.
Αυτό είναι δόγμα, και αυτό έχει μεταφραστεί σε πραγματικότητα: η μόνη μεγάλη χώρα που εξάλειψε την ακραία φτώχεια το έκανε ορίζοντας τη φτώχεια ως την απουσία νοικοκυριού, όχι την απουσία 3 $.
2 οντολογίες. Ρωτάει κανείς τι κερδίζει ένας άνθρωπος. Ο άλλος ρωτά τι έχει ένα άτομο.
Πάνω σε ποιες αληθινές διαρκείς αξίες, λοιπόν, σχηματίστηκε η Δυτική αυτοκρατορία; Όχι αυτά στα κηρύγματα, τα κηρύγματα είναι πρόσφατα. Το σχήμα είναι παλιό και έχει 3 πρωτόγονα:
Ό,τι υπάρχει είναι ιδιοκτησία, κάθε άτομο είναι ιδιοκτήτης ή περιουσιακό στοιχείο και κάθε σχέση είναι συμβόλαιο.
Η Αμερική ανακηρύχθηκε terra nullius, νομικά κενή, έτσι ώστε τα ρήματα να μπορούν να τρέχουν πάνω τους. Η περίφραξη έκανε το ίδιο στα κοινά στο σπίτι. Το δουλεμπόριο του Ατλαντικού ήταν, στον νομικό του πυρήνα, ένα καθεστώς ιδιοκτησίας: τα ανθρώπινα όντα εισέρχονταν ως αντικείμενα με τιμές, ασφαλισμένα ως φορτίο στην ίδια ασφαλιστική αγορά που σήμερα τιμολογεί τον πόλεμο των δεξαμενόπλοιων.
Η αυτοκρατορία δεν ξεκίνησε με την ελευθερία και πρόσθεσε ιδιοκτησία.
Ξεκίνησε με την ιδιοκτησία και ορίζει την ελευθερία ως την υπεράσπισή της.
Η Οντολογία του Palantir είναι αυτό το σχήμα τελειοποιημένο και ψηφιοποιημένο. Ο τύπος αντικειμένου είναι το εμπόρευμα, γενικευμένο για να καλύπτει άτομα. Ο πίνακας αδειών είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας, γενικευμένος για να καλύψει την πραγματικότητα. Τα κινητικά ρήματα είναι τα ρήματα της παλιάς αυτοκρατορίας, κατάσχεση, αποκλεισμός, κατάσχεση, που τρέχουν με ρυθμό μηχανής σε ένα πλανητικό μητρώο.
Άρα ο ανταγωνισμός του αιώνα δεν είναι μεταξύ 2 τεχνολογιών. Και οι δύο πόλοι έχουν τις κάμερες, τα μοντέλα, τα κέντρα σύντηξης. Είναι ανάμεσα σε 2 απαντήσεις στην παλαιότερη ερώτηση στη φιλοσοφία.
Τι υπάρχει;
Ένα μηχάνημα διδάσκεται ότι ένα άτομο είναι ένα εισόδημα, ένας λογαριασμός, μια βαθμολογία, ένα σύνολο συνδέσμων που πρέπει να τιμολογηθούν και, όταν είναι απαραίτητο, να ενεργήσουν κινητικά.
Το άλλο διδάσκεται ότι ένα άτομο είναι ένα νοικοκυριό: φαγητό, ρούχα, σχολείο, γιατρός, στέγη.
Το μάτι που βλέπει τα πάντα βλέπει όλα όσα διδάχτηκε να βλέπει. Δεν μπορεί να δει αυτό που διδάχτηκε να αγνοεί, το οποίο είναι το μεγαλύτερο μέρος από το οποίο αποτελείται μια ανθρώπινη ζωή.
Οι φιλόσοφοι ρώτησαν τι υπάρχει και κάθισαν ήσυχα με την απάντηση. Οι μηχανικοί απάντησαν και δεν κάθονται ήσυχα. Όποιος γράφει το σχήμα γράφει τον κόσμο. Οι υπόλοιποι ζούμε με την άδεια.
Έχουμε 5 πρωτόγονα (αντικείμενα, συνδέσμους, ενέργειες, δικαιώματα, έλεγχος), απεριόριστους υπολογισμούς και μια ερώτηση: σε τι συνδυάζονται; Ας το τρέξουμε σταδιακά, γιατί φτάνει σταδιακά, και κάθε στάδιο έχει ήδη ένα λειτουργικό πρωτότυπο κάπου στη γη.
Κάθε πολίτης είναι ένα αντικείμενο. Κάθε περιουσιακό στοιχείο, κίνηση, αγορά, μήνυμα, συσχέτιση: ένα ακίνητο ή ένας σύνδεσμος, που ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο. Η πολιτεία βλέπει επιτέλους τον πληθυσμό της σε πλήρη ανάλυση. Ο James C. Scott το ονόμασε αυτό αναγνωσιμότητα και έγραψε ότι το κράτος απλοποιεί την κοινωνία για να τη κυβερνήσει. Η οντολογία τερματίζει την απλοποίηση.
Τι παίρνουν οι ιδιοκτήτες: τέλεια φορολογία, μηδενική διαρροή, πλήρης επιβολή των όποιων κανόνων υπάρχουν. Το έγκλημα όπως το ξέραμε γίνεται σφάλμα δεδομένων. Οι μαύρες αγορές επιβιώνουν μόνο εκεί όπου λένε στο μοντέλο να μην κοιτάζει.
Δημοκρατία στο Στάδιο 1: τυπικά άθικτη. Εκλογές, κόμματα, κοινοβούλια, όλοι παρόντες. Αλλά η προεκλογική εκστρατεία προέρχεται πλέον από οντολογία: το εκλογικό σώμα είναι ένας αμφισβητήσιμος πίνακας, κάθε ψηφοφόρος ένα αντικείμενο με βαθμολογίες πειθούς. Η Cambridge Analytica ήταν το κάρο αυτής της σκηνής.
Οι κρατικές εξουσίες γίνονται τύποι δράσης. Πάγωμα. Σημαία. Αρνούμαι. Κράτηση. Γκάζι. Και εδώ είναι η φέρουσα διορατικότητα: η επιβολή του νόμου ήταν πάντα κατανεμημένη με βάση το κόστος. Καμία κοινωνία δεν επέβαλε ποτέ όλους τους νόμους της. δεν είχε την πολυτέλεια. Η επιλεκτική επιβολή ήταν το γράσο που έκανε τις υπερβολικά νομοθετημένες κοινωνίες βιώσιμες και δυνατή την αντίσταση.
Η οντολογία αφαιρεί το κόστος. Η επιβολή γίνεται κλήση API. Κάθε νόμος εφαρμόζεται πλέον πλήρως, στο μοντέλο, εξ ορισμού, αυτόματα. Οι ανεφάρμοστοι κακοί νόμοι που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να καταργήσουν ξυπνούν μονομιάς. Και οι ιδιοκτήτες διατηρούν την εξαίρεσή τους, επειδή οι εξαιρέσεις είναι απλώς σειρές αδειών.
Η διαφωνία πεθαίνει πριν οργανωθεί. Όχι επειδή απαγορεύεται, αλλά επειδή το γράφημα συνδέσμων το βλέπει να σχηματίζεται. 3 άτομα, 2 συναντήσεις, 1 έρανος: το σύμπλεγμα ανάβει. Δεν χρειάζεται να απαγορεύσετε την αντιπολίτευση όταν μπορείτε να τη δείτε στο στάδιο των 2 ατόμων και μιας ομάδας τηλεγραφήματος. Η ενοχή μέσω γραφήματος αντικαθιστά την ενοχή μέσω πράξης.
Δημοκρατία στο Στάδιο 2: το κέλυφος επιμένει. Η αντίθεση υπάρχει ως παράσταση, με τον τρόπο που υπήρχε η αδειοδοτημένη αντιπολίτευση κάτω από κάθε ήπιο αυταρχικό σύστημα, μόνο που τώρα η αδειοδότηση είναι αλγοριθμική και αόρατη.
Η οντολογία του ίδιου προμηθευτή διευθύνει τώρα τις τράπεζες, τους ασφαλιστές, τους εργοδότες, τις πλατφόρμες. Η τιμωρία παύει να απαιτεί ετυμηγορίες. Καμία σύλληψη, καμία δίκη, κανένας τίτλος. Το ασφάλιστρο σας αυξάνεται. Η πίστωσή σας σφίγγει. Η αίτησή σας καθυστερεί. Η διαδρομή σας για το σπίτι από την περιοχή διαμαρτυρίας δεν έχει διαθέσιμα αυτοκίνητα. Δεν σου συνέβη τίποτα. Σε ανατίμησαν.
Αυτή είναι η κρίσιμη κίνηση του cyberpunk: εξαναγκασμός χωρίς θέαμα. Το παλιό κράτος χρειαζόταν χτυπήματα στην πόρτα, και τα χτυπήματα στις πόρτες κάνουν μάρτυρες και ειδήσεις. Η ανατιμολόγηση δεν κάνει τίποτα. Δεν υπάρχει καμία εκδήλωση για διαμαρτυρία, καμία απόφαση για έφεση, γιατί τυπικά δεν ελήφθη απόφαση. Το σκορ προσαρμόστηκε.
Δημοκρατία στο Στάδιο 3: η ψηφοφορία συνεχίζεται και οι συνέπειες της λανθασμένης ψήφου τιμολογούνται εκ των προτέρων. Η συναίνεση κατασκευάζεται με διαβάθμιση κινήτρων, όχι με λογοκρισία. Είστε ελεύθεροι να ψηφίσετε όπως θέλετε, με την ίδια έννοια που είστε ελεύθεροι να σταθείτε στη βροχή.
Το πλαίσιο ελέγχου human-in-the-loop απενεργοποιείται, πρώτα για ενέργειες χαμηλής σοβαρότητας και μετά για μεσαία. Οι δικαιολογίες γράφονται από μόνες τους: όγκος, ταχύτητα, συνέπεια, ασφάλεια. Οι πράκτορες ενεργούν πλέον προληπτικά. Η κάρτα σας απορρίπτεται σε λάθος κατάστημα. Το σχολείο του εφήβου σας λαμβάνει μια σημαία. Η ταξιδιωτική σας κράτηση αποτυγχάνει για μια ημερομηνία που τυχαίνει να είναι η επίδειξη.
Και η τελευταία δημοκρατική λειτουργία, η επιλογή των κυβερνητών, γίνεται ένας τύπος δράσης σε sandbox: ένα επιτρεπόμενο τελετουργικό με περιορισμένη ακτίνα έκρηξης. Οι υποψήφιοι είναι αντικείμενα πριν γίνουν υποψήφιοι, με μοντελοποιημένες βαθμολογίες συμμόρφωσης και το σύστημα σπρώχνει το μενού πριν το δει ποτέ ο ψηφοφόρος. Οι εκλογές συνεχίζονται για πάντα. Διοικούνται πολύ καλά. Τα αποτελέσματα είναι πάντα εντός ανοχής.
Τώρα ρωτήστε σε ποιον ανήκουν τα ρήματα και παρατηρήστε ότι δεν ήταν ποτέ η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι πελάτης. Η κυριαρχία, που ιστορικά σήμαινε μονοπώλιο στη βία, μεταναστεύει σε όποιον κατέχει 3 πράγματα: τους ορισμούς του αντικειμένου (αποφασίζοντας τι υπάρχει και τι είναι ένα άτομο), το σχήμα άδειας (αποφασίζοντας ποιος μπορεί να ενεργήσει) και το αρχείο καταγραφής ελέγχου (αποφασίζοντας τι θυμάται). Το Law είναι ένα αρχείο ρυθμίσεων. Τα δικαιώματα είναι επίπεδα συνδρομής. Η προσωπικότητα είναι ένα επίπεδο υπηρεσίας.
Αυτή είναι η πραγματική τελική κατάσταση του cyberpunk και δεν είναι εταιρείες με λογότυπα νέον. Είναι πιο ήσυχο: η υπηκοότητα ως σχέδιο στο οποίο βρίσκεστε, ανακλητή, ανατιμημένη, κλιμακωτή. Ο κυρίαρχος είναι το σχήμα.
Ναι ως διεπαφή, όχι ως ισχύς. Η δημοκρατία στηρίζεται σε 3 φέροντες τοίχους και η κλιμακωτή οντολογία παίρνει και τα 3: αδιαφάνεια (ο ιδιωτικός χώρος όπου οργανώνεται η αντιπολίτευση· το γράφημα συνδέσμων τη σκοτώνει), τριβή (έλλειψη επιβολής που έκανε τους νόμους ανεκτούς και την αντίσταση εφικτή· το επίπεδο δράσης τη σκοτώνει) και συμμετρία αναγνωσιμότητας (ο πολίτης μπορεί να επιθεωρήσει το κράτος όπως το κράτος επιθεωρεί τον πολίτη· το αρχείο καταγραφής ελέγχου είναι μόνο για τον ιδιοκτήτη). Χωρίς αυτά, οι εκλογές είναι τελετουργικές με τον τρόπο που οι μοναρχίες έγιναν τελετουργικές μετά την ανάληψη της εξουσίας από τα κοινοβούλια. Η μορφή επιβιώνει περισσότερο από τη λειτουργία κατά αιώνες.
Οι οντολογίες μοντελοποιούν μόνο αυτό που ορίζεται. Η πραγματικότητα διαρρέει.
Κάθε οντολογία δημιουργεί τη δική της σκιά. Οι μοντελοποιημένοι μαθαίνουν να αποδίδουν για το μοντέλο έως ότου οι μετρήσεις δεν σημαίνουν τίποτα. Τα δεδομένα σκουπιδιών γράφουν ρήματα σκουπιδιών και ένα σύστημα που δρα αυτόματα στα σκουπίδια τελικά παγώνει τον λογαριασμό του λάθος υπουργού. Και η νομιμότητα δεν είναι ένα αντικείμενο τύπουε: μια μηχανή που ανατιμά τους πάντες, σιωπηλά, για πάντα, κατασκευάζει το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να μοντελοποιήσει, ένα πλήθος που δεν ενδιαφέρεται πλέον για τη βαθμολογία του.
Έτσι, το μέλλον του cyberpunk δεν αποτυγχάνει με μια εξέγερση. Αποτυγχάνει με τον τρόπο που πετυχαίνει ο σκιώδης στόλος: αθόρυβα, στις άκρες, στο χάσμα μεταξύ του δίδυμου και της επικράτειας. Οι ιδιοκτήτες παίρνουν έναν τέλειο χάρτη ενός κόσμου που μαθαίνει σταθερά να ζει από αυτόν.
**Εδώ εκθέτουμε απόψεις και πληροφορία,δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τους αρθρογράφους.
