Το Ισραήλ στρέφεται εναντίον του τελευταίου σημαντικού συμμάχου του σε μια πράξη αυτοκτονικής αλαζονείας.
από τον Chris Hedges
Το Ισραήλ στρέφεται εναντίον του τελευταίου σημαντικού συμμάχου του σε μια πράξη αυτοκτονικής αλαζονείας.
Το Ισραήλ σαμποτάρει τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν και αποξενώνει τον τελευταίο σημαντικό σύμμαχό του αρνούμενο να σταματήσει τις επιθέσεις του στον Λίβανο και να αποσυρθεί από το νότιο τμήμα της χώρας. Είναι αποφασισμένος να αναζωπυρώσει μια περιφερειακή σύγκρουση που θα μπορούσε να οδηγήσει στο μόνιμο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν και να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία σε παγκόσμια ύφεση. Και συνεχίζει τη γενοκτονία του στη Γάζα.
Το Ισραήλ μαστίζεται από ρατσισμό και γενοκτονική βία. Είναι τυφλωμένος από μια αποκρουστική ηθική ανωτερότητα. Είναι διεφθαρμένη από μια τάξη Αμερικανών σιωνιστών δισεκατομμυριούχων που χρησιμοποιούν τον πλούτο τους για να κατευθύνουν την εξωτερική πολιτική στην υπηρεσία των ισραηλινών συμφερόντων. Διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο που Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα απειλήσει να χρησιμοποιήσουν.
Αποτελεί απειλή για την περιοχή. Αντιπροσωπεύει μια απειλή για τον εαυτό του. Και αντιπροσωπεύει μια απειλή για εμάς.
Η πρώτη τετραμερής συνάντηση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν και των μεσολαβητών του Πακιστάν και του Κατάρ, που πραγματοποιήθηκε στην Ελβετία την Κυριακή, επικεντρώθηκε στην εφαρμογή από τις Ηνωμένες Πολιτείες των δεσμεύσεων που ανέλαβαν στο μνημόνιο κατανόησης για μια προκαταρκτική περίοδο 60 ημερών. Η ιρανική αντιπροσωπεία αρνήθηκε να υποβληθεί σε προγραμματισμένη χειραψία και ομαδική φωτογραφία με τους Αμερικανούς ομολόγους της.
Ωστόσο, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, μετά τις ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο, διέκοψε τις συνομιλίες. Το κλείσιμο προκάλεσε ένα ακόμη ξέσπασμα από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φέρεται να είπε στον ανταποκριτή του Fox News Trey Yingst ότι είχε προειδοποιήσει τους Ιρανούς διαπραγματευτές ότι αν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά, «δεν θα επιστρέψετε καν στη γαμημένη χώρα σας».
Όταν του είπαν ότι ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν συνεχίζει να διεκδικεί το δικαίωμα του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο - ένα δικαίωμα που εγγυάται η Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, την οποία συνίδρυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες - ο Τραμπ φέρεται να είπε: «[Ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν] καλύτερα να προσέχει τι λέει. Αφήστε τον να συνέλθει, διαφορετικά θα πάρουμε τον έλεγχο της υπόλοιπης χώρας».
«Το Ιράν πρέπει να βάλει αμέσως τέλος στις ενέργειες των ακριβοπληρωμένων πληρεξουσίων του στον Λίβανο, οι οποίοι σπέρνουν προβλήματα», πρόσθεσε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στο Truth Social, αναφερόμενος στη Χεζμπολάχ. «Αν δεν το κάνουν, θα χτυπήσουμε ξανά το Ιράν πολύ σκληρά, όπως την περασμένη εβδομάδα, αλλά χειρότερα!».
Οι απειλές του Τραμπ ώθησαν την ιρανική αντιπροσωπεία να εγκαταλείψει την Ελβετία, ενώ ο Γκαλιμπάφ παραμέρισε τις διατριβές του Τραμπ σε μια ανάρτηση στο X. «Δεν συνειδητοποιούν ποτέ ότι αν οι απειλές τους είχαν λειτουργήσει, δεν θα είχαν φτάσει σε αυτό το απελπιστικό σημείο; Δεν δίνουμε καμία σημασία στις αμερικανικές απειλές», είπε.
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με «συμφωνία για έναν οδικό χάρτη 60 ημερών για μια τελική συμφωνία και τη δημιουργία μηχανισμών για την προώθηση των τεχνικών διαπραγματεύσεων» στο πλαίσιο του μνημονίου κατανόησης, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων IRNA.
Το όραμα του Ισραήλ για ένα «Μεγάλο Ισραήλ», σχεδιασμένο για να εξασφαλίσει τη στρατιωτική κυριαρχία του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, βασίζεται στην εκμετάλλευση του πλούτου και της στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ.
Περισσότερα από τα δύο τρίτα των μεγάλων εισαγωγών όπλων και πυρομαχικών του Ισραήλ - χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, να μετατρέψει τον νότιο Λίβανο σε σεληνιακό τοπίο και να βομβαρδίσει το Ιράν, τη Συρία και το Κατάρ - κατασκευάζονται και προμηθεύονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και επειδή το ισραηλινό λόμπι ελέγχει το Κογκρέσο εδώ και δεκαετίες, επειδή οι σιωνιστές σύμμαχοί του παρακολουθούν και ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης, επειδή είναι σε θέση να εκτρέψει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από τους Αμερικανούς φορολογούμενους για να χρηματοδοτήσει τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό του, το Ισραήλ είναι τυφλό στα όριά του. Είναι πρόθυμος να βλάψει τους συμμάχους του, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, για να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα.
Και αυτό ακριβώς σκοπεύει να κάνει. Ακόμη και η πεισματάρα κυβέρνηση Τραμπ - η οποία έχει ξοδέψει περισσότερα από 34 δισεκατομμύρια δολάρια για τον πόλεμο κατά του Ιράν και της οποίας το κόστος εκτιμάται από το WarCosts σε περισσότερα από 214 δισεκατομμύρια δολάρια λαμβάνοντας υπόψη το ευρύτερο οικονομικό κόστος - το έχει καταλάβει αυτό.
Το Ισραήλ είναι έξαλλο με το μνημόνιο κατανόησης, που υπογράφηκε ουσιαστικά την Τετάρτη, το οποίο αναβάλλει την τύχη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου πυρηνικού υλικού του Ιράν για μελλοντικές διαπραγματεύσεις, αίρει τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ, ξεπαγώνει τα παγωμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία και χορηγεί εξαιρέσεις για να επιτρέψει τις πωλήσεις ιρανικού πετρελαίου.
Το μνημόνιο κατανόησης ορίζει «την άμεση και οριστική παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα». Προτείνει μια περίοδο διαπραγματεύσεων 60 ημερών πριν επιτευχθεί τελική συμφωνία, ένα Ταμείο Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιφέρεια του Ιράν και την άρση όλων των διεθνών και μονομερών κυρώσεων.
Η ρητορική που εξαπολύθηκε από Ισραηλινούς πολιτικούς και σχολιαστές εναντίον του Τραμπ και της κυβέρνησής του για το μνημόνιο κατανόησης - που επιτεύχθηκε, όπως φαίνεται, χωρίς τη συμμετοχή του Ισραήλ - είναι δηλητηριώδης. Κανείς στην κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει ανοσία. Οι άτυχοι ειδικοί απεσταλμένοι του Τραμπ και οι ορκισμένοι σιωνιστές συνεργοί του, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο γαμπρός του Τζάρεντ Κούσνερ, έχουν περιγραφεί ως «δύο μικροί Εβραίοι» από τον Γινόν Μαγκάλ, πρώην μέλος της Κνεσέτ που έγινε σχολιαστής και κοντά στον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Ο Τραμπ είναι «χαμένος». Ο αντιπρόεδρος JD Vance είναι ένα «σκουπίδι». Η Israel Hayom, η ισραηλινή εφημερίδα που ανήκει στη δισεκατομμυριούχο Miriam Adelson, έναν από τους μεγαλύτερους δωρητές του Τραμπ, κατηγόρησε τον Τραμπ σε ένα άρθρο γνώμης ότι πρόδωσε το Ισραήλ.
«Αν ήμουν στην ισραηλινή κυβέρνηση, μπορεί να μην κυνηγούσα τον μόνο ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει στον κόσμο», απάντησε ο Βανς.
Είναι κάτι παραπάνω από ειρωνικό το γεγονός ότι το Ισραήλ πιέζει τον Τραμπ - ο οποίος δυσφημεί τη λέξη διαφθορά - να αντιταχθεί στο Ισραήλ. Αλλά το Ισραήλ έχει κάνει ένα στρατηγικό λάθος. Ο αραβικός και μουσουλμανικός κόσμος, καθώς και ο Παγκόσμιος Νότος, απεχθάνονται την Ουάσιγκτον για την υποστήριξή της στη γενοκτονία και την προδοσία των Παλαιστινίων. Το Ισραήλ και οι σιωνιστές σύμμαχοί του έχουν υποκινήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλακούν σε πολέμους που έχουν σχεδιαστεί για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους στο Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και στη συνέχεια μια άλλη σύγκρουση με το Ιράν. Αυτές οι στρατιωτικές αποτυχίες και οι καταστροφικές συμμαχίες έχουν κάνει το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες παρίες.
Σήμερα, το Ισραήλ στρέφεται εναντίον του μοναδικού εναπομείναντος συμμάχου του.
Η αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών να υποτάξουν τα συμφέροντά τους σε αυτά του Ισραήλ, ακόμη και με το κόστος της οικονομικής αυτοκτονίας, είναι, στα μάτια των Σιωνιστών που είναι εμποτισμένοι με τα δικαιώματά τους, ασυγχώρητη. Το Ισραήλ αναμένει από τη σιωνιστική τάξη των δισεκατομμυριούχων και το φιλοϊσραηλινό λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και στο παρελθόν, να λυγίσουν στη θέλησή του.
Το 2016, ο Λευκός Οίκος του Ομπάμα υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με το Ισραήλ, παρέχοντας στρατιωτική βοήθεια 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως από το 2019 έως το 2028. Το Κογκρέσο ενέκρινε επιπλέον 17,9 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ για την υποστήριξη της γενοκτονίας.
Μεταξύ 1946 και 2024, εκτιμάται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν στο Ισραήλ περισσότερα από 300 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια, προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό.
Το κόστος των πολέμων των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν εκτιμάται, από το Πανεπιστήμιο Μπράουν, μεταξύ 4 και 6 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, μεγάλο μέρος των οποίων θα εκταμιευθεί τις επόμενες δεκαετίες με τη μορφή ιατρικών παροχών και αποζημιώσεων αναπηρίας που καταβάλλονται στους βετεράνους και τις οικογένειές τους.
Αυτή τη φορά, η τιμή είναι υπερβολική.
Η ήττα του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο κατά του Ιράν επέφερε μοιραίο πλήγμα στο σχέδιο «Μεγάλο Ισραήλ» και στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Έχει ακρωτηριάσει την προεδρία του Τραμπ, τροφοδότησε τον πληθωρισμό, έστειλε τα ποσοστά αποδοχής του σε καταστροφικά επίπεδα, ακρωτηρίασε τις οικονομίες των συμμάχων του Κόλπου και απείλησε τον ασφυκτικό έλεγχο των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου.
Το Ισραήλ δεν έχει καμία πρόθεση να υποκύψει στις απαιτήσεις του Τραμπ. Η χώρα δεν ενδιαφέρεται για το τι θα συμβεί σε αυτήν, τη διοίκησή της ή τις συνέπειες της επικείμενης οικονομικής καταστροφής. Αλλά ο Τραμπ, ο οποίος πάντα ενεργούσε και θα ενεργεί πάντα μόνο για το δικό του συμφέρον, δεν θα θυσιαστεί προς όφελος των άλλων ή για κενά ιδανικά.
Οι Ισραηλινοί ηγέτες είναι τόσο εκτός πραγματικότητας που απειλούν να πάνε σε πόλεμο με το Ιράν χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ. Ο Avigdor Lieberman, πρώην υπουργός Άμυνας και νυν ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Yisrael Beiteinu, κάλεσε το Ισραήλ να εξοπλιστεί με δύναμη βαλλιστικών πυραύλων και είπε ότι εάν είναι στην εξουσία, θα διατάξει τη Μοσάντ να ανατρέψει την ιρανική κυβέρνηση.
Το Ισραήλ δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει τον νότιο Λίβανο, το Γκολάν και τις άλλες περιοχές της Συρίας που άρχισε να κατέχει μετά την πτώση του Άσαντ ή τη Γάζα, της οποίας κατέχει το 70% του εδάφους, ή να τερματίσει τη βίαιη εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη. Θέλει να βρει ένα μέρος στον κόσμο για να μεταφέρει τα δύο εκατομμύρια de facto κρατούμενους του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Γάζας. Οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα συνεχίζουν να σφαγιάζονται - περισσότεροι από 1.000 έχουν σκοτωθεί από το Ισραήλ από τότε που τέθηκε σε ισχύ η λεγόμενη κατάπαυση του πυρός τον περασμένο Οκτώβριο - και ζουν στριμωγμένοι σε υπερπλήρεις καταυλισμούς σκηνών, χωρίς επαρκή τροφή, καθαρό νερό ή ιατρική περίθαλψη.
Αυτοί οι στόχοι μπορεί να είναι επιτεύξιμοι βραχυπρόθεσμα, αλλά μακροπρόθεσμα, προαναγγέλλουν το τέλος του σιωνιστικού κράτους. Οι Δημοκρατικοί απορρίπτουν σταδιακά το βάρος της Αμερικανοϊσραηλινής Επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC), η οποία υποστήριξε περισσότερους από 100 Ρεπουμπλικάνους που ψήφισαν κατά της πιστοποίησης των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών του 2020. Οι Ρεπουμπλικάνοι του «Πρώτα η Αμερική» και η δεξιά υποχωρούν στον παραδοσιακό αντισημιτισμό τους.
Η γενοκτονία σήκωσε το πέπλο του Ισραήλ και αποκάλυψε το σκοτεινό και δολοφονικό πρόσωπό του στη διεθνή κοινότητα. Ο πόλεμος κατά του Ιράν, τον οποίο ο Νετανιάχου παρουσίασε ως εύκολη νίκη, έχει αποκαλύψει την κυνική χειραγώγηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το Ισραήλ υπό την κυβέρνηση Τραμπ.
Μεθυσμένοι από τη φαντασίωση ότι είναι ο εκλεκτός λαός, οι Ισραηλινοί δεν έχουν φίλους ή συμμάχους. Έχουν αυτά που χρησιμοποιούν και αυτά που σφάζουν.
«Όχι άλλη παράλογη άνευ όρων βοήθεια. ανοίξτε τον δρόμο για συνθήκες για κάθε δολάριο και κάθε πύραυλο», γράφει ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Gideon Levy.
Συμπεριφερθείτε σωστά διαφορετικά θα υποστείτε τις συνέπειες. Δεν μπορείτε πλέον να κάνετε ό,τι θέλετε: να δολοφονείτε, να κακομεταχειρίζεστε, να παραβιάζετε την εθνική κυριαρχία και το διεθνές δίκαιο ατιμώρητα. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το Ισραήλ δεν θα μπορεί πλέον να συνεχίσει να χλευάζει τη διεθνή κοινότητα, για την οποία δεν υπάρχει πιο ενοποιητικός σκοπός από την αντίθεση στην κατοχή.
Είτε του αρέσει είτε όχι, το Ισραήλ θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη. Οι πρώτες ρωγμές έχουν ήδη εμφανιστεί και με ποιον τρόπο: μια συμφωνία που επιτεύχθηκε με το Ιράν σε πλήρη περιφρόνηση του Ισραήλ, το οποίο το ίδιο αγνοεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και ολόκληρο τον κόσμο εδώ και χρόνια. Αυτή είναι μόνο η αρχή: ένας κόσμος τρομοκρατημένος από τις ενέργειες του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας θα απαιτήσει λογοδοσία. Ένα κράτος γενοκτονίας δεν μπορεί πλέον να είναι το αγαπημένο του δυτικού κόσμου. Ένα κράτος του οποίου οι πολίτες διαπράττουν πογκρόμ σε καθημερινή βάση, με τη συνενοχή του στρατού του, δεν θα είναι μέρος της διεθνούς κοινότητας. Ο εφιάλτης αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα.
Το παιχνίδι τελείωσε. Η ισραηλινή κυριαρχία στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα φτάνει στο τέλος της. Η αδυναμία του Ισραήλ να κατανοήσει την αμερικανική και διεθνή γνώμη - ή ακόμα και αυτή του ίδιου του πληθυσμού του, όπου περισσότερο από το 90% πιστεύει ότι το Ισραήλ έχει χάσει τον πόλεμο εναντίον του Ιράν - καθώς και το πείσμα του να πιστεύει ότι οι παλιοί μοχλοί εξουσίας του εξακολουθούν να λειτουργούν, αποτελούν παράδειγμα μιας ηγεσίας που έχει γίνει κωφή, βουβή και τυφλή. Μπορεί και θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά. Μπορεί και θα προκαλέσει περισσότερο θάνατο και πόνο. Αλλά καταστρέφει τον εαυτό του.
Marie Claire Tellier
****
Οι συνέπειες του πολέμου: επιπτώσεις για τα ενδιαφερόμενα μέρη
από τον Pranay Kumar Shome
Ο πόλεμος μεταξύ του Ιράν, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος έχει «επίσημα» τελειώσει, θα έχει εκτεταμένες επιπτώσεις για τους διάφορους εμπλεκόμενους φορείς.
Στις 28 Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και το Ισραήλ εξαπέλυσαν επιθέσεις μεγάλης κλίμακας εναντίον πολλών στόχων σε όλη την κυρίαρχη χώρα του Ιράν. Τρεις μήνες αργότερα, ο πόλεμος έληξε «επίσημα» με την υπογραφή «μνημονίου κατανόησης» μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ανακοίνωση, η οποία ήρθε την παραμονή των 80ων γενεθλίων του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, υποτίθεται ότι είναι το «δώρο» του στον ιρανικό λαό γενικά και στη διεθνή κοινότητα ειδικότερα.
Αλλά αυτό κάθε άλλο παρά δώρο είναι. Τους τελευταίους τρεις μήνες, ο κόσμος παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα καθώς κάθε πυροβολισμός είχε πέσει από όλες τις πλευρές. Έχει γίνει μάρτυρας της κραυγαλέας επιθετικότητας και των ιμπεριαλιστικών στόχων του Ισραήλ και του συμμάχου του, των Ηνωμένων Πολιτειών.
Σε αυτό το πλαίσιο, καθίσταται απαραίτητο να αναλυθούν οι επιπτώσεις αυτού του πολέμου για τα ενδιαφερόμενα μέρη.
Το διεθνές δίκαιο υπό μεγάλη πίεση
Το διεθνές δίκαιο, προϊόν αιώνων προβληματισμού από στοχαστές, έθνη και κοινότητες, βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση εδώ και αρκετό καιρό. Οι μονομερείς ενέργειες του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής όχι μόνο ανέδειξαν ότι ο ιμπεριαλισμός είναι ακόμα πολύ ζωντανός, αλλά συνέβαλαν επίσης στην παραβίαση πολλών θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου.
Αυτό προκύπτει σαφώς από την κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 2, παράγραφος 4. Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς δικαίου, απαιτεί από τα κράτη όχι μόνο να απέχουν από τη χρήση βίας κατά άλλων κρατών μελών, αλλά και να καταφεύγουν σε ειρηνικά μέσα για την επίλυση των διαφορών τους. Επιπλέον, το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εργαλειοποιήσει παράνομα το άρθρο 2 παράγραφος 7 επιδιώκοντας να παρουσιάσουν τις στρατιωτικές τους ενέργειες κατά του Ιράν ως «εσωτερικό ζήτημα» που δεν υπόκειται σε παρέμβαση του ΟΗΕ.
Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του πολέμου, το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής παραβίασαν αρκετές διατάξεις της Σύμβασης της Γενεύης και των πρωτοκόλλων της. Για να επιδεινώσουν περαιτέρω την κατάσταση, παραβίασαν επίσης το άρθρο 27 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης σχετικά με τους αμάχους. Η αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ σε σχολείο στη Μινάμπ, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 166 αθώα παιδιά από το Ιράν και άλλους αμάχους, είναι η πιο δυσοίωνη υπενθύμιση ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν δίνουν δεκάρα για την προστασία των ζωών των αμάχων.
Αυτές οι παραβιάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ υπογραμμίζουν ότι αυτές οι δύο χώρες όχι μόνο παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, αλλά αντικατοπτρίζουν επίσης μια πολύ πιο ύπουλη στάση: αυτή της παράκαμψης των κανόνων του παιχνιδιού όταν τους βολεύει. Έτσι, για ολόκληρο τον κόσμο, και ειδικά για τις χώρες του Νότου, αυτός ο πόλεμος είναι ένα μάθημα που δείχνει ότι δεν μπορούν να βασίζονται στον Βορρά ως θεματοφύλακα του διεθνούς δικαίου. Εναπόκειται στον Νότο να προστατεύσει αυτό το νομικό καθεστώς.
Η παραβίαση του διεθνούς δικαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει προκαλέσει, με αυτόν τον τρόπο, βαθιά ανησυχία μεταξύ των συμμάχων τους στον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ).
Ρωγμές εντός του ΝΑΤΟ
Οι συμμαχίες υποτίθεται ότι επιδιώκουν συλλογικούς στόχους. Μόνο όταν κάθε μέλος της ομάδας συνεισφέρει εξίσου σε έναν σκοπό, ο σκοπός της συμμαχίας δικαιώνεται. Αλλά ο πόλεμος αποκάλυψε πόσο έχει αποτύχει το ΝΑΤΟ, παρ' όλους τους πολυδιαφημισμένους ισχυρισμούς του ότι είναι ο «εγγυητής της ασφάλειας του ευρωατλαντικού χώρου».
Καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου, ήρθαν στο φως βαθιές διαιρέσεις εντός της συμμαχίας. Αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές όταν η Ισπανία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, που υποτίθεται ότι ήταν «σταθεροί» εταίροι των Ηνωμένων Πολιτειών, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο χάος που δημιούργησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Ακόμη και το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο έχει συχνά αναφερθεί στους μακροχρόνιους αγγλοσαξονικούς δεσμούς του με τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αντιταχθεί στις εξωδικαστικές και αδικαιολόγητες απαιτήσεις των τελευταίων.
Αποκαλύπτει, ωστόσο, ένα πράγμα: παρά τη «συλλογική δύναμη» που υποτίθεται ότι ενσωματώνει αυτή η στρατιωτική συμμαχία, είναι ουσιαστικά μια χάρτινη τίγρη, με τους ίδιους τους συμμάχους να μην μπορούν να συμφωνήσουν για τις πολλές ανάγκες και επιθυμίες του πιο ισχυρού μέλους τους.
Ένα αναπάντητο ερώτημα
Η αποκαλυπτόμενη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών ισχυρίζεται ότι τερμάτισε τον πόλεμο. Αλλά ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: τι γίνεται με τον Λίβανο;
Το Ισραήλ έχει καταστήσει σαφές όχι μόνο ότι δεν είναι υπόχρεο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και ότι θα συνεχίσει να πραγματοποιεί τιμωρητικές ενέργειες κατά του Λιβάνου. Το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό, καθώς το Ισραήλ ελέγχει σήμερα μεγάλα τμήματα του νότιου Λιβάνου, τα οποία κατέλαβε κατά την παράνομη εισβολή του στη χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αυτό που κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη είναι ο ευρύτερος σκοπός πίσω από τις ενέργειες του Ισραήλ: επιδιώκει να καταλάβει και να προσαρτήσει όλα τα εδάφη που χρειάζεται για να επιτύχει τον θρησκευτικό του στόχο για ένα «Μεγάλο Ισραήλ», ακόμα κι αν αυτό το έργο κοστίσει τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων αθώων Λιβανέζων.
Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο πολεμοχαρής ηγέτης του ισραηλινού κράτους, φαίνεται αποφασισμένος να πραγματοποιήσει αυτό το κακό έργο, αγνοώντας όχι μόνο τις ανθρωπιστικές εκκλήσεις, αλλά και, στην προσπάθειά του να αποκτήσει νέα εδάφη, τον πιο πιστό σύμμαχό του, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είπε ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει τον έλεγχο του λιβανικού εδάφους.
Ο πόλεμος ήταν επομένως ένα οδυνηρό επεισόδιο για ολόκληρο τον κόσμο. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε τι ακριβώς θα συμβεί καθώς λήγει η περίοδος αναμονής των 60 ημερών στο πλαίσιο της ειρηνευτικής συμφωνίας.
πηγή: New Eastern Outlook
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
