Η ολιγαρχία που ελέγχει πραγματικά την Αυτοκρατορία του Χάους έχει πατήσει το κουμπί πανικού, καθώς τα δομικά περιγράμματα της Ηγεμονίας ταλαντεύονται σοβαρά.
Το πετροδολάριο είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της Ηγεμονίας: μια μηχανή ανακύκλωσης που διοχετεύει ασταμάτητα την αγορά ομολόγων των ΗΠΑ και στη συνέχεια ξοδεύεται σε Forever Wars. Κάθε παίκτης που σκέφτεται ακόμη και να διαφοροποιηθεί από αυτή την κολασμένη μηχανή αντιμετωπίζεται με πάγωμα περιουσιακών στοιχείων, κυρώσεις – ή χειρότερα.
Ταυτόχρονα, η Αυτοκρατορία του Χάους δεν μπορεί να επιδείξει ωμή δύναμη αιμορραγώντας στο μαύρο χώμα της Novorossiya. Η κυριαρχία απαιτεί συνεχώς διευρυνόμενους – λεηλατημένους – πόρους, δίπλα-δίπλα με την ασταμάτητη εκτύπωση δολαρίων ΗΠΑ ως αποθεματικό νόμισμα για την πληρωμή αστρονομικών λογαριασμών. Επιπλέον, ο δανεισμός από τον κόσμο λειτουργεί ως αυτοκρατορικός οικονομικός περιορισμός των αντιπάλων.
Αλλά τώρα μια επιλογή γίνεται επιτακτική – ένας αναπόφευκτος δομικός περιορισμός. Είτε να διατηρήσει τις αστρονομικές δαπάνες για τη στρατιωτική κυριαρχία (εισάγετε τον προτεινόμενο προϋπολογισμό 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων του Τραμπ για το Υπουργείο Πολέμου). Ή συνεχίστε να κυβερνάτε το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Η Αυτοκρατορία του Χάους δεν μπορεί να κάνει και τα δύο.
Και γι' αυτό, όταν έγιναν τα μαθηματικά, η Ουκρανία έγινε αναλώσιμη. Τουλάχιστον θεωρητικά.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν το πάγωμα – στην πραγματικότητα η κλοπή – των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων μετά την εκδίωξη μιας πυρηνικής/υπερηχητικής δύναμης, της Ρωσίας, από το SWIFT. Τώρα είναι σαφές ότι οι Κεντρικές Τράπεζες παντού πηγαίνουν για χρυσό, διμερείς συμφωνίες και εξετάζουν εναλλακτικά συστήματα πληρωμών.
Ως το πρώτο σοβαρό διαρθρωτικό σοκ στο σύστημα από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι BRICS δεν προσπαθούν ανοιχτά να ανατρέψουν το σύστημα – αλλά να οικοδομήσουν μια βιώσιμη εναλλακτική λύση, με μεγάλης κλίμακας χρηματοδότηση υποδομών που παρακάμπτουν το δολάριο ΗΠΑ.
Η Βενεζουέλα απεικονίζει τώρα μια κρίσιμη περίπτωση: Μπορεί ένας μεγάλος παραγωγός πετρελαίου να επιβιώσει εκτός του συστήματος του δολαρίου ΗΠΑ – χωρίς να καταστραφεί;
Η Αυτοκρατορία του Χάους έχει αποφανθεί «Όχι». Ο Παγκόσμιος Νότος πρέπει να αποδείξει ότι κάνει λάθος. Η Βενεζουέλα δεν ήταν τόσο επικριτική στη γεωπολιτική σκακιέρα, καθώς αντιπροσώπευε μόλις το 4% των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας. Το Ιράν στην πραγματικότητα είναι η κρίσιμη περίπτωση, καθώς το 95% του πετρελαίου του πωλείται στην Κίνα και διακανονίζεται σε γιουάν και όχι σε δολάρια ΗΠΑ.
Το Ιράν όμως δεν είναι Βενεζουέλα. Η τελευταία συντονισμένη επιχείρηση πληροφοριών/τρομοκρατικές επιθέσεις/απόπειρα αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν – με έναν αξιολύπητο πρόσφυγα μίνι Σάχη στο Μέριλαντ – απέτυχε παταγωδώς. Η απειλή του πολέμου, όμως, παραμένει.
BRICS Pay, The Unit ή CIPS;
Το δολάριο ΗΠΑ αντιπροσωπεύει πλέον λιγότερο από το 40% των παγκόσμιων συναλλαγματικών αποθεμάτων - το χαμηλότερο εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια. Ο χρυσός αντιπροσωπεύει πλέον περισσότερα παγκόσμια συναλλαγματικά αποθέματα από το ευρώ, το γιεν και τη λίρα μαζί. Οι κεντρικές τράπεζες συσσωρεύουν χρυσό σαν τρελές, ενώ οι BRICS επιταχύνουν τη δοκιμή εναλλακτικών συστημάτων πληρωμών σε αυτό που προηγουμένως όρισα ως «το εργαστήριο BRICS».
Ένα από τα σενάρια είναι προτάθηκε απευθείας στους BRICS, και έχει σχεδιαστεί ως εναλλακτική λύση στο δυσκίνητο SWIFT, το οποίο πραγματοποιεί συναλλαγές τουλάχιστον 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων την ημέρα, περιλαμβάνει την εισαγωγή ενός μη κρατικού εμπορικού διακριτικού που βασίζεται σε blockchain.
Αυτό είναι Η Μονάδα.
Η Μονάδα, που σωστά περιγράφεται ως «απολιτικό χρήμα», δεν είναι νόμισμα, αλλά λογιστική μονάδα που χρησιμοποιείται για διακανονισμό στο εμπόριο και τη χρηματοδότηση μεταξύ των συμμετεχουσών χωρών. Το διακριτικό θα μπορούσε να συνδεθεί με ένα καλάθι εμπορευμάτων ή έναν ουδέτερο δείκτη για να αποτρέψει την κυριαρχία οποιασδήποτε μεμονωμένης χώρας. Σε αυτή την περίπτωση θα λειτουργούσε όπως τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα (SDR) του ΔΝΤ, αλλά στο πλαίσιο των BRICS.
Στη συνέχεια, υπάρχει το mBridge – που δεν αποτελεί μέρος του «εργαστηρίου BRICS» – το οποίο διαθέτει ένα ψηφιακό νόμισμα πολλαπλών κεντρικών τραπεζών (CBDC) που μοιράζεται μεταξύ των συμμετεχουσών κεντρικών τραπεζών και των εμπορικών τραπεζών. Το mBridge περιλαμβάνει μόνο πέντε μέλη, αλλά αυτό περιλαμβάνει ισχυρούς παίκτες όπως το Ινστιτούτο Ψηφιακών Νομισμάτων της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας και η Νομισματική Αρχή του Χονγκ Κονγκ. Άλλες 30 χώρες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν.
Το mBridge tough ήταν η έμπνευση πίσω από το BRICS Bridge, το οποίο εξακολουθεί να δοκιμάζεται, το οποίο στοχεύει στην επιτάχυνση μιας σειράς διεθνών μηχανισμών πληρωμών: μεταφορές χρημάτων, επεξεργασία πληρωμών, διαχείριση λογαριασμού.
Είναι ένας πολύ απλός μηχανισμός: αντί να μετατρέπουν τα νομίσματα σε δολάρια ΗΠΑ για το διεθνές εμπόριο, οι χώρες BRICS ανταλλάσσουν απευθείας τα νομίσματά τους.
Αλλά αυτό, προς το παρόν, είναι σε αναμονή – επειδή όλα τα καταστατικά της NDB συνδέονται με το δολάριο ΗΠΑ και αυτό πρέπει να επανεκτιμηθεί. Με την NDB ενσωματωμένη στην ευρύτερη χρηματοοικονομική υποδομή των κρατών-μελών των BRICS, η τράπεζα θα πρέπει να είναι σε θέση να χειρίζεται τη μετατροπή, την εκκαθάριση και τον διακανονισμό νομισμάτων στο πλαίσιο της γέφυρας BRICS. Αλλά είμαστε ακόμα πολύ μακριά από αυτό.
Πληρωμή BRICS είναι ένα διαφορετικό ζώο: μια στρατηγική υποδομή για την οικοδόμηση ενός αυτοαποκαλούμενου «αποκεντρωμένου, βιώσιμου και χωρίς αποκλεισμούς» χρηματοπιστωτικού συστήματος σε όλα τα έθνη και τους εταίρους BRICS+.
Το BRICS Pay βρίσκεται σε πιλοτική λειτουργία μέχρι το 2027. Μέχρι τότε τα κράτη-μέλη θα πρέπει να αρχίσουν να συζητούν μια συμφωνία για τη δημιουργία μιας μονάδας διακανονισμού για το εμπόριο εντός των BRICS το αργότερο έως το 2030.
Για άλλη μια φορά, αυτό δεν θα είναι ένα παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. αλλά ένας μηχανισμός που προσφέρει μια «παράλληλη, συμβατή επιλογή» στο SWIFT εντός του οικοσυστήματος BRICS.
Το BRICS Pay, προς το παρόν, είναι επίσης ένα πολύ απλό σύστημα: για παράδειγμα, οι τουρίστες και οι επαγγελματίες ταξιδιώτες μπορούν να το χρησιμοποιήσουν χωρίς να ανοίξουν τοπικό τραπεζικό λογαριασμό ή να ανταλλάξουν νόμισμα. Απλώς συνδέουν τη Visa ή τη Mastercard τους με την εφαρμογή BRICS Pay και τη χρησιμοποιούν για να πληρώσουν μέσω κωδικού QR.
Και αυτό ακριβώς είναι το κρίσιμο πρόβλημα: πώς να παρακάμψετε τη Visa και τη Mastercard, υπό την επαγρύπνηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ, και να ενσωματώσετε κάρτες μελών BRICS όπως η Union Pay (Κίνα) και η Mir (Ρωσία).
Συνολικά, για μεγαλύτερες και πιο σύνθετες συναλλαγές, το πρόβλημα της παράκαμψης του SWIFT παραμένει. Όλες αυτές οι δοκιμές «εργαστηρίου BRICS» πρέπει να λύσουν δύο βασικά προβλήματα: τη διαλειτουργικότητα των μηνυμάτων – μέσω ασφαλών, τυποποιημένων μορφών δεδομένων. και επεξεργασία του πραγματικού διακανονισμού, όπως στον τρόπο με τον οποίο τα κεφάλαια κινούνται μέσω λογαριασμών της Κεντρικής Τράπεζας παρακάμπτοντας την αναπόφευκτη απειλή κυρώσεων.
Εσωτερίκευση του γιουάν ή ένα νέο αποθεματικό νόμισμα;
Το ανεκτίμητο Καθηγητής Michael Hudson βρίσκεται στην παγκόσμια πρώτη γραμμή της μελέτης λύσεων για την ελαχιστοποίηση της ηγεμονίας του δολαρίου ΗΠΑ. Είναι ανένδοτος ότι «η γραμμή της ελάχιστης αντίστασης είναι να ακολουθήσουμε το ήδη υπάρχον κινεζικό σύστημα». Αυτό σημαίνει ότι CIPS - το Διεθνές Σύστημα Πληρωμών της Κίνας ή το Διασυνοριακό Διατραπεζικό Σύστημα Πληρωμών, με βάση το γιουάν, και ήδη εξαιρετικά δημοφιλές, που χρησιμοποιείται από συμμετέχοντες σε 124 έθνη σε όλη την Παγκόσμια Πλειοψηφία.
Ο καθηγητής Hudson επιμένει ότι «είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί μια εναλλακτική λύση. Η αρχή της Μονάδας (η υπογράμμιση δική του), αναφέρεται ότι είναι 40% χρυσός και το υπόλοιπο σε νομίσματα μελών είναι μια χαρά. Αλλά αυτό γίνεται καλύτερα μέσω μιας νέας κεντρικής τράπεζας τύπου Κέινς για την ονομασία των χρεών και των απαιτήσεων πληρωμής για τη διευθέτηση των ανισορροπιών μεταξύ των χωρών μελών - σύμφωνα με τις γραμμές του Bancor».
Το Bancor προτάθηκε από τον Κέινς στο Μπρέτον Γουντς το 1944 – για να αποτρέψει σοβαρές αποκλίσεις στις εξωτερικές ισορροπίες, τον προστατευτισμό, τους δασμούς και την απάτη των εθνών που δημιουργήθηκαν ως φορολογικοί παράδεισοι. Δεν είναι περίεργο που οι υπερ-ηγεμονικές ΗΠΑ στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου άσκησαν βέτο.
Σε μια Νέα Εργασία Σχετικά με την οπλοποίηση του εμπορίου πετρελαίου ως θεμέλιο της παγκόσμιας τάξης των ΗΠΑ, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο democracycollaborative.org, ο καθηγητής Hudson διευκρινίζει πώς «η ελευθερία της Ρωσίας και της Βενεζουέλας να εξάγουν πετρέλαιο έχει αποδυναμώσει την ικανότητα των αξιωματούχων των ΗΠΑ να χρησιμοποιούν το πετρέλαιο ως όπλο για να συμπιέσουν άλλες οικονομίες απειλώντας τις με την ίδια απόσυρση ενέργειας που έχει καταστρέψει τη γερμανική βιομηχανία και τα επίπεδα τιμών. Αυτή η προμήθεια πετρελαίου που δεν ήταν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ θεωρήθηκε επομένως παραβίαση της τάξης των ΗΠΑ που βασίζεται σε κανόνες».
Και αυτό μας φέρνει σε έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους οι BRICS στρέφονται προς εναλλακτικά συστήματα πληρωμών: «Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ για τη δημιουργία σημείων συμφόρησης για να κρατήσει άλλες χώρες εξαρτημένες από το πετρέλαιο υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, όχι από το πετρέλαιο που παρέχεται από τη Ρωσία, το Ιράν ή τη Βενεζουέλα, είναι ένα από τα βασικά μέσα της Αμερικής για να κάνει άλλες χώρες ανασφαλείς».
Ο καθηγητής Hudson παραθέτει συνοπτικά τις πέντε επιταγές για την Αυτοκρατορία του Χάους: «ο έλεγχος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου πρέπει να παραμείνει προνόμιο των ΗΠΑ». «Το εμπόριο πετρελαίου πρέπει να τιμολογείται και να πληρώνεται σε δολάρια ΗΠΑ». Το πετροδολάριο πρέπει να κυριαρχήσει, καθώς «τα διεθνή έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου πρέπει να δανείζονται ή να επενδύονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατά προτίμηση με τη μορφή τίτλων του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, εταιρικών ομολόγων και τραπεζικών καταθέσεων». «Οι εναλλακτικές λύσεις πράσινης ενέργειας αντί του πετρελαίου πρέπει να αποθαρρύνονται». και «κανένας νόμος δεν ισχύει ούτε περιορίζει τους κανόνες ή τις πολιτικές των ΗΠΑ».
Ο Paulo Nogueira Batista Jr, ένας από τους συνιδρυτές της NDB και αντιπρόεδρός της κατά την περίοδο 2015-2017, προχωρά παράλληλα με τον καθηγητή Hudson, σχεδιάζοντας μια βιώσιμη πορεία προς ένα νέο διεθνές νόμισμα σε μια εργασία που αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το σύστημα του δολαρίου ΗΠΑ είναι «αναποτελεσματικό, αναξιόπιστο και ακόμη και επικίνδυνο» και έχει γίνει «όργανο εκβιασμού και κυρώσεων», ο Μπατίστα Τζούνιορ ακολουθεί το ίδιο μήκος κύματος με τον καθηγητή Χάντσον, υποστηρίζοντας ότι «το μόνο σενάριο που μπορεί να παρουσιάσει κάποια βιωσιμότητα θα ήταν η μεγάλης κλίμακας διεθνοποίηση του κινεζικού νομίσματος (...) Αλλά υπάρχει πολύς δρόμος να διανυθεί μέχρι να μπορέσει να αντικαταστήσει το δολάριο με σημαντικό τρόπο. Και οι Κινέζοι διστάζουν να προσπαθήσουν».
Στη συνέχεια, ο Batista Jr προτείνει μια λύση παρόμοια με αυτή του καθηγητή Hudson: «Μια ομάδα χωρών στον Παγκόσμιο Νότο, περίπου 15 έως 20 χώρες, που θα περιλαμβάνουν τις περισσότερες από τις BRICS και άλλα αναδυόμενα έθνη μεσαίου εισοδήματος», θα μπορούσε να είναι στην πρώτη γραμμή της δημιουργίας ενός νέου νομίσματος.
Αυτό μοιάζει πολύ με την Bancor: «Αυτή η εκδότρια τράπεζα δεν θα αντικαταστήσει τις εθνικές κεντρικές τράπεζες και το νόμισμά της θα κυκλοφορεί παράλληλα με τα άλλα εθνικά και περιφερειακά νομίσματα που υπάρχουν στον κόσμο. Θα περιοριζόταν σε διεθνείς συναλλαγές, χωρίς εγχώριο ρόλο».
Ο Μπατίστα Τζούνιορ διευκρινίζει ότι «το νόμισμα θα βασίζεται σε ένα σταθμισμένο καλάθι των νομισμάτων των συμμετεχουσών χωρών και επομένως θα αυξομειώνεται ανάλογα με τις αλλαγές σε αυτά
νομίσματα. Δεδομένου ότι όλα τα νομίσματα στο καλάθι θα είναι κυμαινόμενα ή ευέλικτα, το νέο νόμισμα θα είναι επίσης κυμαινόμενο νόμισμα. Τα βάρη στο καλάθι θα δίνονται από το μερίδιο του ΑΕΠ PPP κάθε χώρας στο συνολικό ΑΕΠ».
Ο Μπατίστα Τζούνιορ έχει πλήρη επίγνωση «του κινδύνου η πρωτοβουλία να προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις από τη Δύση, η οποία θα κατέφευγε σε απειλές και κυρώσεις κατά των εμπλεκόμενων χωρών».
Ωστόσο, ο χρόνος για δράση πιέζει: «Θα συγκεντρώσουμε οικονομικές, πολιτικές και πνευματικές προσπάθειες για να βγούμε από αυτή την παγίδα;
Το κόστος διατήρησης της Ηγεμονίας γίνεται απαγορευτικό. Οι BRICS, που συγκεντρώνουν δυνάμεις για την ετήσια σύνοδο κορυφής αργότερα φέτος στην Ινδία, πρέπει να κεφαλαιοποιήσουν το γεγονός ότι πλησιάζουμε γρήγορα στη στιγμή της διαρθρωτικής αλλαγής, όταν η Αυτοκρατορία του Χάους χάνει την ικανότητα να επιβάλλει μονομερώς τη θέλησή της – εκτός από έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.https://sputniκglobe.com/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
