Του Roberto Pecchioli,
Είναι σημαντικό να υπερασπιστούμε τα μετρητά, τα χρήματα που βρίσκονται στο πορτοφόλι μας. Όσοι αγαπούν να πληρώνουν με πιστωτική κάρτα έχουν μια ιδέα της ελευθερίας που μειώνεται ως άνεση. Είναι βολικό να μην έχετε μετρητά: δεν υπάρχει κίνδυνος κλοπής ή απώλειας. Δεν αισθάνεστε περιορισμένοι στα έξοδά σας. Μια αρνητική, καταναλωτική, τυπικά σύγχρονη, ψεύτικη ελευθερία, από τον κόσμο ανάποδα. Ο ακραίος ατομικισμός, σε συνδυασμό με την αδιαφορία για τα πραγματικά κίνητρα της συμπεριφοράς από πάνω προς τα κάτω, ανατρέπει τις προοπτικές. Μιλάμε για ελευθερία, αλλά αποδεχόμαστε χωρίς να κουνάμε το βλέφαρο ότι η οικονομική δύναμη είναι ο πραγματικός κύριος του χρήματος «μας», το οποίο μας παραδίδει σε μικρές ποσότητες, όχι πριν αποσπάσει μια περίεργη υπεραξία, την προμήθεια, το pizzo του greaser. Οι άρχοντες του χρήματος μας ελέγχουν, ξέρουν τα πάντα για τις τάσεις, τα έξοδα, τις προτιμήσεις μας, στο όνομα της καταραμένης «διαφάνειας» ή του τέλους της ιδιωτικής ζωής, της οικειότητας και της εμπιστευτικότητας. Κρατούν τα χρήματά μας και αποφασίζουν αναμφισβήτητα εάν και σε ποιο βαθμό θα μας επιστραφούν.
Για αυτήν την επιχείρηση εξόρυξης – μεταφορά πόρων από κάτω προς τα πάνω – χρειάζονται τη συνενοχή του κράτους, του οποίου οι νόμοι καθιστούν όλο και πιο δύσκολη την ελεύθερη χρήση του peculio μας και τη χρήση μετρητών ως μέσο πληρωμής. Η δημόσια εξουσία μοιράζεται με τους εκδότες χρήματος τη δυνατότητα να γνωρίζουν τα πάντα για εμάς, επομένως και να αποσπούν μέρος του εισοδήματος στην πηγή. Μια νομική ληστεία της οποίας είμαστε αβοήθητα θύματα.
Η μεγαλύτερη ελευθερία των ηλεκτρονικών πληρωμών αφορά μόνο εκείνους που διαχειρίζονται τη βρύση – εκδότες χρημάτων, τράπεζες, χρηματοπιστωτικές εταιρείες – εκείνους που προσανατολίζουν τους κανόνες υπέρ αυτών των πολύ ισχυρών δυνάμεων, καθώς και τους πλοιάρχους των πολύπλοκων τεχνολογιών που διέπουν τη χειρονομία τοποθέτησης ηλεκτρονικής κάρτας στο POS, πληκτρολογώντας τον σχετικό κωδικό και περιμένοντας την επιτυχή ολοκλήρωση, συνοδευόμενη από τη διατύπωση «η συναλλαγή εγκρίθηκε». Εδώ θα πρέπει να προκύψει η πρώτη αντίδραση, αλλά όχι.
Ο μεταμοντέρνος homunculus, περήφανος εραστής των (φαινομενικών) ελευθεριών του, γιατί να βλέπει τα έξοδά του, τις καταναλωτικές επιλογές, τις προτιμήσεις του να εγκρίνονται από κάποιον – την υπερκείμενη, απρόσωπη οντότητα, το οικονομικό Matrix; Δεν είναι δικά του τα λεφτά; Γιατί το κράτος, η τεχνοδομή και οι τράπεζες να γνωρίζουν ακριβώς πού, πότε και για ποια έξοδα έχουμε χρησιμοποιήσει τα (!) χρήματά μας;
Η εξουσία βασίζει τη σιδερένια λαβή της στην πλειοψηφία στην εμμονική επανάληψη μηνυμάτων, σε μεγάλο βαθμό ψευδών ή παραπλανητικών. Ας το επαναλάβουμε με τη σειρά: η χρήση μετρητών είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της προσωπικής κυριαρχίας, που είναι πρωτίστως η αυτοκυριαρχία. Τα μετρητά, ένα μέτρο αξίας αλλά και η αξία ενός μέτρου (Giacinto Auriti) είναι ένα αποτελεσματικό, απλό και άμεσο σύστημα για τη διεξαγωγή οικονομικών συναλλαγών για πάνω από τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Η χρήση χρημάτων, των οποίων η ονομαστική αξία αντιστοιχούσε στην περιεκτικότητα σε μέταλλο, χρονολογείται από τη Βαβυλώνα πριν από το 2000 π.Χ. μι. Η εισαγωγή του χαρτονομίσματος προέρχεται από τις συναλλαγματικές της αρχαίας Κίνας, τους εβραϊκούς πιστωτικούς τίτλους και την Καρχηδόνα. Το τραπεζογραμμάτιο στη σημερινή του μορφή γεννήθηκε τον έβδομο αιώνα στην Κίνα.
Σήμερα είμαστε εκτεθειμένοι σε θανάσιμο κίνδυνο για την ελευθερία με την αναγκαστική διάδοση του ψηφιακού νομίσματος που εκδίδεται από μια κεντρική τράπεζα (ιδιωτική, που αφαιρείται από το νόμο από τον δημόσιο έλεγχο των κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων), που προορίζεται να λειτουργήσει ως η ενιαία μονάδα πληρωμής, απαγορεύοντας ουσιαστικά τη χρήση μετρητών. Το ακρωνύμιο που θα πρέπει να συνηθίσουμε – και να υποβάλουμε – είναι CBDC (Ψηφιακό Νόμισμα Κεντρικής Τράπεζας). Οι Ελβετοί ήταν διορατικοί, επιβάλλοντας σε δημοψήφισμα τη συμπερίληψη του δικαιώματος χρήσης μετρητών στο ελβετικό σύνταγμα. Με τη μορφή ενός νόμου λαϊκής πρωτοβουλίας, το κίνημα Italia del Domani του Marco Rizzo προσπαθεί να προσφέρει στους Ιταλούς την ίδια ευκαιρία.
Το ψηφιακό νόμισμα έχει σοβαρές συνέπειες για την ελευθερία των πολιτών. Οι προστασίες που παρέχονται για τη χρήση μετρητών στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για την αντίσταση στις καταστροφικές συνέπειες της εγκαθίδρυσης της νομισματικής τεχνοφεουδαρχίας. Η πρώτη γραμμή υπεράσπισης του αμερικανικού συντάγματος είναι να έχει καθιερώσει την εξουσία του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου πάνω στα χρήματα. Το Άρθρο 1, Ενότητα 8, δίνει στο Κογκρέσο την αποκλειστική εξουσία να «κόβει χρήμα, να ρυθμίζει την αξία του και την αξία του νομίσματος και να θέτει πρότυπα για τα μέτρα και τα σταθμά». Το Ανώτατο Δικαστήριο - το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ - δεν έχει ακόμη αποφανθεί άμεσα για το θέμα των CBDC. Οι κύριες αποφάσεις σχετικά με αυτό ήταν η υπόθεση Knox κατά Lee (1871), η οποία καθιέρωσε τη συνταγματικότητα της ομοσπονδιακής εξουσιοδότησης για την εκτύπωση νόμιμου χρήματος, και η McCulloch κατά Maryland (1819), η οποία καθιέρωσε το δικαίωμα και την κυβερνητική εξουσία για τη δημιουργία μιας ομοσπονδιακής τράπεζας.
Ως εκ τούτου, οι αρχές του Συντάγματος των ΗΠΑ προστατεύουν το δικαίωμα χρήσης μετρητών στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. Η καθιέρωση των CBDC ως υποχρεωτικής νομισματικής μονάδας θα αντιπροσώπευε μια απόλυτη καινοτομία στις ΗΠΑ και ένα προηγούμενο κεφαλαιακής σημασίας. Η Τέταρτη Τροπολογία (Ρήτρα Ι) εγγυάται στους πολίτες από έρευνες, κατασχέσεις και κατασχέσεις, με ρητή απαγόρευση εισόδου σε ιδιωτική περιουσία, καθώς και αντίθεση στην παράνομη και αυθαίρετη δήμευση περιουσίας. Προστατεύει την ασφάλεια ανθρώπων, σπιτιών, εγγράφων και προσωπικών αντικειμένων. Κατοχυρώνει, δηλαδή, το θεμελιώδες δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή ενάντια στις κυβερνητικές εισβολές, το οποίο σήμερα πλαισιώνεται από τη δύναμη της ιδιωτικής τεχνοδομής. Η εξάλειψη των μετρητών ως νόμιμου μέσου πληρωμής θα ακύρωνε το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή που κατοχυρώνεται στην Τέταρτη Τροποποίηση. Οι άνθρωποι δεν θα έχουν πλέον εμπιστευτικότητα στις καθημερινές τους συναλλαγές και θα υπόκεινται σε απαράδεκτη εισβολή από την κυβέρνηση, τους εκδότες χρημάτων, τις χρηματοπιστωτικές οντότητες και τους ιδιοκτήτες τεχνολογιών ηλεκτρονικών νομισμάτων.
Όσοι κατέχουν νόμιμο χρήμα, δηλαδή μετρητά, κατέχουν την αξία αυτού του νομίσματος χωρίς μεσάζοντες. Η χρήση ψηφιακών νομισμάτων κεντρικής τράπεζας θα ακύρωνε την πραγματική ιδιοκτησία ενός περιουσιακού στοιχείου ή ενός χρηματικού ποσού, καθώς τα CBDC διαφέρουν από τα μετρητά κυρίως επειδή αντιπροσωπεύουν μια υπόσχεση πληρωμής που οι τράπεζες μπορούν να ερμηνεύσουν, να καθυστερήσουν, να αναστείλουν, να αγνοήσουν. Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της υπόσχεσης πληρωμής και της πραγματικής πληρωμής, δηλαδή μετρητά, ανεπιφύλακτη και απόλυτη ιδιοκτησία. Το πιο απαίσιο παράδειγμα ψηφιακού εξαναγκασμού ήταν η στάση της καναδικής φιλελεύθερης κυβέρνησης ενάντια στο λεγόμενο Canadian Freedom Convoy το 2022, στο οποίο οι οδηγοί φορτηγών αντιτάχθηκαν στον εμβολιασμό κατά του COVID-19. Η κυβέρνηση πάγωσε εβδομήντα έξι τραπεζικούς λογαριασμούς ηγετών διαμαρτυρίας.
Όσοι διαδήλωναν ειρηνικά ενάντια στην υποχρέωση να υποβληθούν σε πειραματική γονιδιακή θεραπεία εμποδίστηκαν να έχουν πρόσβαση στα χρήματά του. Το πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών ήταν ένας κραυγαλέος πολιτικός εξαναγκασμός για να τους αναγκάσει να κάνουν αυτό που δεν ήθελαν να κάνουν, εμποδίζοντας τα μέσα επιβίωσής τους. Δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος να αποκλείσετε την πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς από το να χρησιμοποιήσετε ψηφιακό νόμισμα αντί για μετρητά, το οποίο είναι πολύ πιο δύσκολο να κατασχεθεί. Δεν υπάρχει πιο τέλεια μέθοδος υπονόμευσης της ελευθερίας από το να τις αναγκάσεις να χρησιμοποιηθούν.
Η σταθερότητα ενός πολιτικού συστήματος βασίζεται στην ευρεία ιδιοκτησία, η οποία εγγυάται την ασφάλεια επειδή επιτρέπει στα άτομα να ελέγχουν τα μέσα παραγωγής, προστασίας και επιβίωσης. Το χρήμα, ως μέσο ανταλλαγής, εξασφαλίζει οικονομική σταθερότητα, ενθαρρύνει τις επενδύσεις και την εθνική ανάπτυξη. Το δολάριο ΗΠΑ είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα εδώ και δεκαετίες, εν μέρει επειδή δεν έχει κατασχέσει ποτέ χρήματα από τους πολίτες. Κανένα υπεύθυνο έθνος δεν θα επένδυε σε ένα αποθεματικό νόμισμα που επιβαρύνεται από την κατάργηση ή τη δύσκολη χρήση των μετρητών ως νόμιμου μέσου πληρωμής. Τα CBDC αυξάνουν τον κίνδυνο κλοπής και εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και μπορούν, σε ακραίες περιπτώσεις, να θέσουν σε κίνδυνο τις ζωές των ανθρώπων. Υπάρχει μια τεράστια βιβλιογραφία για την κλοπή τραπεζικών λογαριασμών μέσω υπολογιστή, καθώς και για τις διαρροές προσωπικών πληροφοριών.
Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το CBDC δημιουργεί ένα τεράστιο και πολύπλοκο οικοσύστημα, το οποίο ενισχύει τους υπάρχοντες κινδύνους και δημιουργεί νέους. Σκεφτείτε καταστάσεις όπως πόλεμοι, διακοπές ρεύματος ή κρίσεις, δυσλειτουργίες, φυσικές καταστροφές που προκαλούν βλάβες σε ενεργειακά ή τραπεζικά δίκτυα, καθιστώντας αδύνατη την πρόσβαση σε κεφάλαια. Αυτό από μόνο του δικαιολογεί την επιτακτική ανάγκη αποθήκευσης μετρητών. Δεν υπάρχει καλύτερη εγγύηση ανεξάρτητη από οποιονδήποτε φορέα ή εξουσία που διατηρεί την πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους για οικογένειες και άτομα ανά πάσα στιγμή. Τα ψηφιακά νομίσματα (CBDC) καθιερώνουν και νομιμοποιούν ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης κινεζικού τύπου, τοποθετώντας την πολιτική εξουσία, τα στελέχη και τους μετόχους της κεντρικής τράπεζας, την τεχνολογική ελίτ και τους τραπεζίτες στη θέση των φεουδαρχών της τεχνολογίας. Το σύστημα κοινωνικής πίστωσης της Κίνας αξιολογεί την αξιοπιστία των ατόμων και των επιχειρήσεων, παρακολουθεί τη συμπεριφορά και αποδίδει μια βαθμολογία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται όσον αφορά τα πολιτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές ευκαιρίες και τις κυρώσεις. Μια αρνητική βαθμολογία μπορεί να οδηγήσει σε ταξιδιωτικούς περιορισμούς, εμπόδιο πρόσβασης σε επαγγελματικές θέσεις, δυσκολία λήψης δανείων, δημόσιο εξευτελισμό. Τα ψηφιακά νομίσματα της κεντρικής τράπεζας διευκολύνουν την επιβολή κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου για την προώθηση, τη στόχευση ή την απαγόρευση πολιτικών, πολιτιστικών, νομικών και θρησκευτικών εντολών, διαγράφοντας την ιδιωτικότητα και την ελευθερία της έκφρασης.
Η ινδική κυβέρνηση απέσυρε ξαφνικά δύο τραπεζογραμμάτια που αντιπροσώπευαν το 86 τοις εκατό της κυκλοφορίας, επίσημα για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Η εξαφάνιση των μετρητών έχει προκαλέσει κύμα αυτοκτονιών μεταξύ εκείνων που δεν ξέρουν πώς να πλοηγηθούν στην πολυπλοκότητα των ψηφιακών συστημάτων ή αποκλείονται από αυτά. Η υιοθέτηση ψηφιακών νομισμάτων αντιπροσωπεύει την ολοκλήρωση της μετάβασης σε μια δραματική μορφή φεουδαρχίας, το απόλυτο όπλο της techno τυραννίας. Η υπεράσπιση και η νομική επιβολή κυρώσεων για τη χρήση μετρητών είναι το κλειδί για τη διατήρηση συγκεκριμένων ατομικών ελευθεριών. Όπου η κυβέρνηση δεν σέβεται τα πολιτικά δικαιώματα, τα μετρητά βοηθούν στην προστασία της κοινωνίας από την παράνομη χρήση της δημόσιας εξουσίας, την επιτήρηση και τον εκφοβισμό, δήλωσε η Heike Mai, στέλεχος της Deutsche Bank.
Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβεις;
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
