ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κατοχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κατοχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Ἡ θηριωδία ἀπέκτησε εἰκόνα καί πρόσωπα----Μήπως οι Γερμανοί… ξανάρχονται;---Η Αιώνια μισαλλοδοξία μας....

 



 

 Εἶναι συγκλονιστικές οἱ φωτογραφίες ἀπό τήν ἐκτέλεση τῶν διακοσίων Ἑλλήνων στήν Καισαριανή, πού εἶδαν προχθές γιά πρώτη φορά τό φῶς τῆς δημοσιότητος.

Τίς δημοσίευσε ἱστότοπος στό διαδίκτυο καί, ὅπως ἀναφέρουν ὅλες οἱ πληροφορίες, οἱ φωτογραφίες ἐντοπίσθηκαν σέ ἄλμπουμ τό ὁποῖο φέρεται νά ἀνῆκε σέ Γερμανό ἀξιωματικό, ὁ ὁποῖος ὑπηρετοῦσε κατά τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς σέ μονάδα μέ ἕδρα τή Μαλακάσα. Τό ὑλικό ἐμφανίσθηκε πρός πώληση σέ διαδικτυακή δημοπρασία στό eBay ἀπό Βέλγο πωλητή, χωρίς νά εἶναι γνωστός ὁ φωτογράφος.

Αἰσθάνθηκα φρίκη, δέος, σεβασμό, μαζί μέ τήν ἀπέχθεια πρός ὅλο ἐκεῖνο τό σύμπλεγμα, τό ὁποῖο κακῶς ἀποκαλοῦμε «Ναζί». Δέν ἦσαν ὅλοι οἱ Γερμανοί μέλη τοῦ ναζιστικοῦ κόμματος. Ἀλλά τούς περισσότερους Γερμανούς τούς καλάρεσε ἡ ἰδέα τοῦ Χίτλερ γιά τήν κατάκτηση ὅλης τῆς Εὐρώπης, τούς ἐνέπνευσαν οἱ γελοιότητες περί τῆς «Ἀρείας φυλῆς», οὐδόλως τούς ἐνόχλησαν τά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, οἱ θάλαμοι ἀερίων καί τά κρεματόρια, καρφάκι δέν τούς καιγόταν γιά τίς ὁμαδικές ἐκτελέσεις ἀθώων ἀνθρώπων, ἀγωνιστῶν, πού πολεμοῦσαν γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας τους.

Θυμᾶμαι τόν πατέρα μου νά μοῦ ἀφηγεῖται σκηνή-σκηνή τά ὅσα ἐφιαλτικά ἔζησε στό «Μπλόκο τῆς Κοκκινιᾶς», στίς 17 Αὐγούστου τοῦ 1944, παραμένοντας ἀτελείωτες ὧρες γονυπετής, μαζί μέ πολλούς ἄλλους συμπολῖτες του καί ἀγωνιῶντας γιά τήν ζωή του, τήν οἰκογένειά του. Καί ὅταν ὁ κουκουλοφόρος πού ὑπεδείκνυε τούς ὑπόπτους εἶπε «ὁ γιατρός δέν εἶναι κομμουνιστής» καί τόν ἄφησαν νά φύγει, ἀνέβηκε στήν καμπίνα ἑνός φορτηγοῦ καί παρακολούθησε ὅλη τήν φρίκη τῶν ἐκτελέσεων! «Τό ἔκαμα ἐπειδή ὤφειλα νά δῶ τήν θηριωδία, γιά νά μπορῶ νά λέω σέ ἐσᾶς τί ἀκριβῶς συνέβη» μοῦ ἔλεγε, μέ τά μάτια πάντα ὑγρά.

Ἡ σύζυγός μου ἔχει τοποθετήσει ἐπάνω στό πιάνο τήν φωτογραφία τοῦ πατέρα της μέ τόν μικρό ἀδελφό του, τόν Λώλη, τόν ὁποῖο ἐκτέλεσαν οἱ Γερμανοί ἔξω ἀπό τήν Λιβαδιά, στά δεκαοκτώ του χρόνια! «Ἦταν ὁ μόνος ἀπό τά ἀδέλφια πού ἀνέβηκε στό βουνό» μοῦ ἔλεγε ὁ πεθερός μου, πού εἶχε τύψεις ἐπειδή δέν μπόρεσε, ὡς μεγαλύτερος, νά τόν κρατήσει κοντά του.

Οἱ περισσότερες ἑλληνικές οἰκογένειες ἔχουμε μιά πληγή μέσα μας, «κάτι» πού ἔχει νά κάνει μέ τήν Κατοχή, μέ τίς θηριωδίες τῶν Γερμανῶν.

Οἱ φωτογραφίες αὐτές εἶναι ἕνα σημαντικό ντοκουμέντο, ἕνα ἀκόμη στοιχεῖο γιά νά ξαναθυμίσουμε ὅτι κάποια στιγμή οἱ Γερμανοί πρέπει νά ἀποζημιώσουν τήν Ἑλλάδα γιά ἐκεῖνα τά στυγερά ἐγκλήματα!

Γύρω ἀπό τίς περίφημες «γερμανικές ἀποζημιώσεις» ἔχει ἀναπτυχθεῖ φιλολογία ἐπί σειρά ἐτῶν, χωρίς, ὅμως, οὐσιαστικό ἀποτέλεσμα. Οἱ φωτογραφίες ἀπό τήν ἐκτέλεση τῶν διακοσίων στήν Καισαριανή δίνουν τώρα εἰκόνα καί πρόσωπα στό ἔγκλημα! Ἔβλεπα τίς μορφές τῶν ἡρώων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὁδηγήθηκαν, μέ ἀνοιχτά καμιόνια, στόν τόπο τῆς ἐκτελέσεως. Λές καί ἐπρόκειτο γιά ζῶα, πού πήγαιναν στό σφαγεῖο.

«Ἐφόνευσαν ἕναν Γερμανόν στρατηγόν καί τρεῖς ἀκόμη Γερμανούς» ἀνέφερε ἡ γερμανική ἀνακοίνωση τῆς ἐκτελέσεως.

Ἡ δημοσίευση τῶν φοβερῶν φωτογραφιῶν εἶναι ἕνα ἀκόμη ὅπλο στά χέρια ἐκείνων πού πρέπει νά πιέσουν γιά τίς πολεμικές ἀποζημιώσεις. Ἄς μήν τό ἀφήσουμε κι αὐτό νά περάσει…

ΕΣΤΙΑ

****

Μήπως οι Γερμανοί… ξανάρχονται;



Του Γιώργου Χαρβαλιά

Ένας σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος, ο Φρίντριχ Χέγκελ, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τα καπρίτσια της Ιστορίας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα γεγονότα επαναλαμβάνονται. Την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα.

Το απόφθεγμα, βέβαια, αποδίδεται σε έναν άλλο πολύ πιο γνωστό Γερμανό που άλλαξε την πορεία του σύγχρονου κόσμου, τον Κάρολο Μαρξ. Αλλά μικρή σημασία έχει η πατρότητα της ρήσης. Το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει στις ημέρες μας είναι μήπως τα γεγονότα επαναλαμβάνονται και τρίτη φορά. Με τη μορφή εφιάλτη. Κι όταν μιλάμε για Γερμανούς, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το αποκλείσουμε.

Στο πλαίσιο της συστηματικής αναθεώρησης της Ιστορίας που επιχειρείται εσχάτως τοποθετείται και η παραγραφή ή, για την ακρίβεια, η «άμβλυνση των εντυπώσεων» μέσω συμψηφισμών και εξωραϊσμών για τα απάνθρωπα γερμανικά εγκλήματα, όπως αυτά που διέπραξαν στην κατεχόμενη Ελλάδα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι στη διάρκεια της παρουσίας τους στην πατρίδα μας συντελέστηκε ένα μικρό ολοκαύτωμα. Από την Κρήτη μέχρι το Κομμένο κι από τα Καλάβρυτα μέχρι τον Χορτιάτη. Προσέξτε: Το ολοκαύτωμα αυτό δεν είχε ρατσιστικό ή φυλετικό χαρακτήρα. Είχε αμιγώς τιμωρητική διάσταση. Με μοναδικό στόχο να καμφθεί το φρόνημα ενός λαού που βρήκε την τόλμη να αντισταθεί. Το φρόνημα της γενναιότητας που βλέπετε στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται σήμερα. Γιατί κανείς από τους πατριώτες που οδηγούνται στο απόσπασμα και ξέρουν πολύ καλά τι τους περιμένει, δεν έχει το βλέμμα απελπισμένου μελλοθάνατου. Μόνο το βλέμμα του θυμού και της περηφάνιας.

Οι Γερμανοί σκότωσαν τους πατριώτες στήνοντάς τους χωρίς κανέναν δισταγμό σε έναν τοίχο του παλαιού Σκοπευτηρίου, όπως σκότωσαν κι έξω από τα σπίτια τους δεκάδες χιλιάδες άλλους – αμάχους και ανυποψίαστους, γέρους, γυναίκες και παιδιά. Οι θηριωδίες τους δεν έχουν προηγούμενο στη νεότερη Ιστορία. Μονάχα οι Τούρκοι τούς συναγωνίζονται…

Γι’ αυτό κι ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, ο σπουδαιότερος ίσως Αμερικανός πρόεδρος της νεότερης περιόδου, προς το τέλος του πολέμου κι όταν είχε γίνει φανερό ότι το τέρας του ναζισμού νικήθηκε, φώναξε τον επιστήθιο φίλο του Χένρι Μόργκενταου για να συζητήσουν την «τιμωρία» των υπευθύνων: «Τούτοι δω», του είπε, «είναι αδιόρθωτοι. Λέω να τους στειρώσουμε για να μην μπορέσουν να επαναλάβουν τα ανομήματά τους!».

Ο καημένος ο Μόργκενταου, πράος και μειλίχιος, λίγο έλειψε να πέσει από την καρέκλα. «Πρόεδρε, δεν γίνονται αυτά» απάντησε με θάρρος. «Αλλά θα σου φτιάξω ένα σχέδιο μεταπολεμικής μεταχείρισης της Γερμανίας και θα είσαι σίγουρος ότι θα απαλλαγούμε μια για πάντα από τον βραχνά των γεωστρατηγικών της φιλοδοξιών. Γιατί δεν θα διαθέτει βιομηχανία προκειμένου να τις υποστηρίξει».

Καθησυχασμένος ο Ρούζβελτ, που δεν μπορούσε να χαλάσει χατίρι στον «κολλητό» του, υπουργό Οικονομικών τότε, έκλεισε τη συζήτηση με έναν αστερίσκο: «Δεν ξέρω τι θα κάνεις, αλλά να φροντίσεις τούτοι εδώ να μην ξαναφορέσουν πηλήκιο και στολή ποτέ στη ζωή τους! Και να μην ξαναπετάξουν αεροπλάνο! Ούτε ανεμόπτερο…».

Ο Ρούζβελτ έφυγε, δυστυχώς, πρόωρα από τη ζωή, ο Μόργκενταου «απολύθηκε» από τον Τρούμαν, που είχε μυαλό μόνο για τη… σοβιετική αρκούδα, το σχέδιο Μόργκενταου πετάχτηκε στα σκουπίδια και οι Γερμανοί όχι μόνο έμειναν ατιμώρητοι, αλλά ενισχύθηκαν πλουσιοπάροχα για να ανατάξουν τη βιομηχανία τους. Την ίδια ακριβώς βιομηχανία που τροφοδοτούσε την πολεμική μηχανή του Χίτλερ και σήμερα κρατάει όρθιο τον Ζελένσκι στο μέτωπο της Ουκρανίας.

Οι Γερμανοί, λοιπόν, όχι μόνο ξαναφόρεσαν στολή και πηλήκιο, όχι μόνο ξανάφτιαξαν τη Λουφτβάφε και την έστειλαν να βομβαρδίσει τη Σερβία, αλλά σήμερα ευαγγελίζονται να υποκαταστήσουν αυτοί -οι ολετήρες και σφαγείς- τους Αμερικανούς ως αμυντικός πυλώνας της Ευρώπης. Χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς τον παραμικρό προβληματισμό ή διαμαρτυρία από όσους θυμούνται το παρελθόν τους, οικοδομούν σήμερα ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, όπως ακριβώς έκαναν και στις παραμονές των δύο παγκόσμιων πολέμων.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, παρασέρνουν ολόκληρη την Ε.Ε. σε ένα εξοπλιστικό κρεσέντο, διαλέγοντας οι ίδιοι και τον εχθρό: Τους Ρώσους, με τους οποίους έχουν παλαιούς λογαριασμούς, καθώς ποτέ δεν χώνεψαν ότι αυτοί ουσιαστικά τους νίκησαν, φτάνοντας μέχρι το Βερολίνο.

Ξαφνικά, λοιπόν, ολόκληρη η Ευρώπη ζει στην παράκρουση της ρωσικής απειλής. Και ψάχνει να πάρει τη ρεβάνς του τελευταίου πολέμου, όχι όμως για λογαριασμό των νικητών, αλλά των ηττημένων! Οι «ρωσοφαγικές» επιδιώξεις των Γερμανών έχουν καταστεί πλέον επίσημο ευρωπαϊκό αφήγημα. Κι η επιθυμία τους να ποδηγετήσουν την άμυνα της Ευρώπης, οι ίδιοι που σε διάστημα δύο δεκαετιών την έκαψαν δύο φορές, θεωρείται κάτι το… φυσιολογικό, η απάντηση, τάχα μου, της Ευρώπης στην αυθάδεια του Τραμπ! Χωρίς κανείς να αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να εγγυηθούν την ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων οι πρώην σφαγείς των ευρωπαϊκών λαών; Και χωρίς κανείς να αναρωτιέται αν η Ευρώπη κινδυνεύει από τη Ρωσία ή από την αθρόα λαθρομετανάστευση μουσουλμάνων, όπως ορθά επισημαίνει ο «κακός» Τραμπ.

Μέσα σε όλα αυτά τα παράλογα, η Γερμανία του Μερτς πιστεύει ότι τώρα ήρθε η ώρα να εκπληρώσει κι άλλο ένα απωθημένο της: Να μπει στο πυρηνικό παιχνίδι, παίρνοντας τα κλειδιά από την τσέπη των δύο «χρήσιμων ηλίθιων», που φέρονται ως υπάλληλοι της, του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ και του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. 

Το νέο σχέδιο προβλέπει απαλλαγή της Ευρώπης από την αμερικανική πυρηνική ομπρέλα και υποκατάστασή της από αντίστοιχα γαλλικά και βρετανικά συστήματα. Μόνο που τα «κλειδιά» δεν ανήκουν μόνο στους ιδιοκτήτες. Θα έχει λόγο και η Γερμανία, αποκτώντας ξαφνικά από το παράθυρο και… πυρηνικό κουμπί. Για να λύσει τους λογαριασμούς της με τους Ρώσους!

Μπορείτε, λοιπόν, να το φανταστείτε, κοιτώντας εκείνες τις ξεχασμένες φωτογραφίες με τους ανώνυμους ήρωες της Καισαριανής; Ότι θα ερχόταν η μέρα που θα βάζαμε τους σφαγείς τους να μας φυλάνε τα σπίτια από μια εντελώς ανύπαρκτη απειλή; Κι ότι θα σπρώχναμε τον πλανήτη σε μια πυρηνική περιπέτεια για να ικανοποιηθεί η εθνικιστική ματαιοδοξία του Βερολίνου;

Φοβάμαι ότι αυτό δεν λέγεται εγγύηση ασφάλειας για τις επόμενες γενιές μας, αλλά εγγύηση μπλεξίματος με πολύ άσχημο τέλος. Οι Γερμανοί ξανάρχονται για να επιτελέσουν το γνώριμο παιχνίδι τους, ποντάροντας στην έλλειψη ιστορικής μνήμης, από εμάς τους νεότερους για όσα τράβηξαν από δαύτους κάποιοι άλλοι προγενέστεροι Έλληνες που αποφάσισαν να αντισταθούν. Γι’ αυτό και πρωτοσέλιδα σαν το σημερινό έχουν ανεκτίμητη αξία…https://www.antinews.gr/

***********

Η Αιώνια μισαλλοδοξία



Είναι, δυστυχώς, μισαλλόδοξος ο τρόπος που προσεγγίσθηκαν απο αρκετούς σχολιαστές του διαδικτύου οι φωτογραφίες μερικών εκ των 200 εκτελεσθέντων στην Καισαριανή την 1η Μαίου 1944.
Συμφωνώ απολύτως με τον Παυσανία Κατσώτα, απόστρατο υποστράτηγο και υπουργό σε πολλές κυβερνήσεις καθώς και στέλεχος της Ενώσεως Κέντρου, που διόλου φιλικά αισθήματα δεν έτρεφε προς τον κομμουνισμό.
Σε επιστολή του προς τον Στεφανόπουλο, τότε πρωθυπουργό η κυβέρνηση του οποίου μετά τα Ιουλιανά του 65 απαγόρεψε την τελετή μνήμης των εκτελεσθέντων, γράφει:
« Η απαγόρευσις αυτή εκτός του ότι αποτελεί πράξιν ανεπίτρεπτον, ανελεύθερον, αντισυνταγματικήν, προσβάλλει επίσης την ιεράν μνήμην των θυμάτων εκείνων που στρέφεται ανοιχτά κατά του αισθήματος υψηλού πατριωτισμού και πνεύματος θυσίας, στοιχείων απαραιτήτων διά την ζωήν και την ύπαρξιν του Έθνους.
(…)
»Ο αγών εναντίον των κατακτητών ήτο εθνικός και καθολικός. Πάντες δε οι αντιτιθέμενοι και μαχόμενοι εναντίον του εχθρού ήσαν Έλληνες πατριώται.
»Οι τυφεκισθέντες ήσαν Έλληνες πολίται που περιεφρόνησαν το σαρκίον και τα ανθρώπινα αγαθά και έπεσαν χάριν της Ελλάδος.
»Ημάς τους επιζήσαντας δεν ενδιαφέρει εις ποίαν πολιτικήν παράταξιν ανήκον όσοι αγωνισθέντες εθυσιάσθησαν.
»Η απαγόρευσις του μνημοσύνου αποτελεί πράξιν αντεθνικήν. (…) Αφήσατε τον λαόν ελεύθερον να χύση δάκρυ ευγνωμοσύνης εις μνήμην εκείνων που εθυσίασαν την ζωήν των διά την Ελλάδα και τους συνανθρώπους των.
»Ημείς εν πάση περιπτώσει θα τιμήσωμέν τους νεκρούς μας».
Η τελετή τελικά πραγματοποιήθηκε.
Είναι ενδιαφέρον σχετικό χθεσινό άρθρο στο ΒΗΜΑ απο το οποίο πήρα τις παραπάνω παραγράφους της επιστολής.
Δείτε το
ΥΓ: Παντως αυτή η πόλωση που υπάρχει, ακόμη, και σήμερα στην κοινωνία δεν βοηθά κανέναν. Και είναι επικίνδυνη. Την ευθύνη φέρουν πάντοτε οι κυβερνώντες.

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2024

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ[Μέ αφορμη την επέτειο της απελευθερωσης των Αθηνών]


Γερμανία: Ο “γίγαντας” έχει πλέον πήλινα πόδια…!

12η  Οκτωβρίου του 1944. Μέρα ιστορική και καθόλου  ξεχασμένη στα χρονοντούλαπα της Ιστορίας…

Είναι η μέρα που αποχωρεί ο Ναζιστικός Γερμανικός στρατός, από την Αθήνα και από την Ελλάδα!

Στις 12 Οκτωβρίου του 1944 οι Γερμανοί Ναζί, εγκαταλείπουν την Αθήνα και σταδιακά όλη την πολυβασανισμένη πατρίδα μας, μαζί με τους εναπομείναντες συμμάχους τους, τους Βούλγαρους. Είναι τρομαγμένοι από τις ήττες τους σε όλη την Ευρώπη και την Βόρεια Αφρική (Τομπρούκ και Ελ Αλαμέιν)! Φοβισμένοι από την  απαράμιλλη Ελληνική Εθνική Αντίσταση! Σπεύδουν, ματωμένοι ως το λαιμό με αίμα Ελληνικό, να ξανακρυφτούν στη Γερμανία καθώς, ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του. Στις 9:15 π.μ. της ιστορικής εκείνης μέρας, η Γερμανική Φρουρά της Ακρόπολης, προχώρησε στην υποστολή της Ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο, έπειτα από συνολικά 1.624 μέρες Κατοχής κι ένας Γερμανός στρατιώτης, τύλιξε βιαστικά το σύμβολο του Ναζισμού και αποχώρησε.

Ωστόσο, πριν λάβουν την εντολή εκκένωσης της πρωτεύουσας, οι S-S προχώρησαν στην εκτέλεση 72 Ελλήνων πατριωτών στο Δαφνί, ενώ εξόντωσαν τους περισσότερους από  την ομάδα των συνεργατών τους διερμηνέων, προκειμένου να μην αποκαλυφθούν λεπτομέρειες των εγκληματικών τους πράξεων.

Στον πόλεμο αυτόν, χάθηκαν κοντά 70 εκατ. ψυχές. Μέσα σ΄ αυτούς,  εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες: στα Καλάβρυτα, στην Κάνδανο, στην Κοκκινιά, στο Δίστομο, στην Καισαριανή, στο Δοξάτο, στο Μεσόβουνο, στον Χορτιάτη και σε τόσα μέρη σε όλη την Ελλάδα. Τα εγκλήματα των Ναζιστών αποτρόπαια, καταγεγραμμένα στις μαύρες σελίδες της Παγκόσμιας Ιστορίας!

Να δούμε πιο αναλυτικά τι άφησαν πίσω τους οι εγκληματίες οπαδοί του Χίτλερ, μετά από 4 χρόνια (1940-1944) τεράστιων καταστροφών. Να σκεφτούμε τι πραγματικά πιστεύουν όσοι “Έλληνες”  υποστηρίζουν το Χίτλερ και τις μεθόδους του, είτε με τα λόγια είτε με τις πράξεις τους. Οι ανθρώπινες απώλειες ήταν ανυπολόγιστες σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας.

-Στην διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, πέρασαν από τα Γερμανικά Εκτελεστικά Αποσπάσματα και τουφεκίσθηκαν 39.000 Έλληνες!

-Σκοτώθηκαν από σφαίρες “αδέσποτες” και άλλα “στρατιωτικά ατυχήματα” 12.000!

-Σκοτώθηκαν σε μάχες 70.000!

-Πέθαναν από πείνα σε ολόκληρη την Ελλάδα περίπου 600.000. Από αυτούς 50.000 χιλ. ήσαν παιδιά, δηλαδή, μία ολόκληρη γενιά!

-Θανατώθηκαν με τρόπο εγκληματικό κι απάνθρωπο στα ναζιστικά και φασιστικά γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης άλλοι 60.000 Έλληνες, Εβραίοι το θρήσκευμα!

-Φυλακίστηκαν, στους σαράντα δύο μήνες κατοχής, 200.000 κι οι περισσότεροι, πέθαναν από τις κακουχίες και τα άγρια βασανιστήρια στην φυλακή ή λίγο μετά!

-Προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες ή έμειναν δια βίου ανίκανοι πάνω από 1.000.000 εκ.!

Οι υλικές καταστροφές ήσαν τεράστιες.

– Τα Γερμανοχιτλερικά Ναζιστικά Στρατεύματα Κατοχής έκλεψαν δημητριακά, καπνό, σταφίδα, μπαμπάκι, λάδι, κάθε λογής τρόφιμα και αγαθά, καταδικάζοντας σε θάνατο από πείνα πολλές χιλιάδες συμπατριώτες μας!

– Κατέστρεψαν αγροτικά μηχανήματα και καλλιέργειες!

– Άρπαξαν το 50% των μεγάλων ζώων, βόδια, γελάδια, άλογα και το 30% των μικρών με αποτέλεσμα να διαλύσουν την Ελληνική Κτηνοτροφία!

– Κατέστρεψαν τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις και ανατίναξαν τα ορυχεία, αφάνισαν συνολικά τη βιομηχανία! 

– Στο σιδηροδρομικό δίκτυο διέλυσαν τα πάντα! Γκρέμισαν σχεδόν όλες τις γέφυρες, ανατίναξαν τους πιο πολλούς σταθμούς και σήραγγες και κατέστρεψαν το 80% των σιδηροδρομικών γραμμών. Επίσης, από τις 220 μηχανές των σιδηροδρόμων έκλεψαν τις 187 κι άφησαν τις 33. Από τα 312 επιβατηγά βαγόνια έκλεψαν τα τριακόσια έξι. Άφησαν 6! Από τα 4.544 φορτηγά βαγόνια άφησαν πίσω τους μόνο 63!

– Οι Ναζιστές και Φασίστες έκλεψαν το  70% των Ελληνικών αυτοκινήτων παντός είδους και κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο της χώρας!

– Ισοπέδωσαν τελείως 100.000 σπίτια και μισογκρέμισαν άλλα 50.000!

– Κατέστρεψαν οι βάρβαροι και βάνδαλοι Ναζί Γερμαναράδες τις μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις της Ελλάδας, ακόμη και τη διώρυγα της Κορίνθου!

– Άρπαξαν το 73% των πλοίων της εμπορικής και επιβατικής ναυτιλίας της χώρας!.

Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, η Γερμανία, στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο είχε, με βάση το ετήσιο εισόδημά της, ζημιές της τάξης του 135% και η Ελλάδα του 170%… Η ηττημένη, δηλαδή, Γερμανία ήταν σε καλύτερη κατάσταση από τη νικήτρια, αλλά κατεστραμμένη Ελλάδα!!!

Στην διάσκεψη στο Παρίσι, που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, το 1945, οι νικήτριες δυνάμεις υπολόγισαν και καθόρισαν το ύψος των ζημιών που προκάλεσαν τα Χιτλερικά Ναζιστικά Στρατεύματα Κατοχής στις διάφορες χώρες. Στην Ελλάδα τις υπολόγισαν σε (14) δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, με τιμές του 1938! Και μάλιστα, σε αυτό το ποσό δεν περιλαμβάνεται το  αναγκαστικό δάνειο, αυτή η νομιμοφανής κλοπή, που επέβαλαν οι χιτλερικοί στην κατεχόμενη Ελλάδα. Αυτό το ποσό για τις ζημιές δεν το αποφάσισε κάποιο συνηθισμένο δικαστήριο στην Ελλάδα, αλλά το Ανώτατο Διεθνές Νομικό Όργανο εκείνη την εποχή, η διάσκεψη των Παρισίων, ό,τι δηλαδή επισημότερο μπορούσε να υπάρξει. Με βάση, άλλωστε,  τις αποφάσεις της Διεθνούς Διάσκεψης, η Γερμανία εξόφλησε τις υποχρεώσεις της προς όλες τις χώρες που κατέστρεψε, εκτός όμως από την Ελλάδα!!!

Πώς, λοιπόν, είναι δυνατό η Γερμανία – ακόμα και σήμερα –  να μην εξοφλεί τις οφειλές της προς την χώρα μας; Πώς επιτρέπεται στη χώρα αυτή,  που την περίοδο 1940-1944 κατέστρεψε ολοσχερώς την πατρίδα μας, να μην δέχεται ούτε συζήτηση για τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα; Από τη λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, όλες, ανεξαιρέτως, οι κυβερνήσεις  φαίνεται ότι είναι εξαρτημένες από τον “μπαμπούλα” που λέγεται Γερμανία… Μόνο, που πλέον ο γίγαντας… έχει πήλινα πόδια!!!

 https://www.politispress.gr/

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ 10-10-2024


Τρίτη 11 Ιουνίου 2024

Κατάσκοποι της SOE στην Ελλάδα του ’40!!!----Ο «μυστικός στρατός» που οργάνωσε το Λονδίνο



ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΨΑΣΚΗΣ
Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, 1940-1947

εκδ. Αλεξάνδρεια, 2024, σελ. 296

Η ιστορία των μυστικών υπηρεσιών είναι εκ φύσεως συναρπαστική. Στον πολιτισμένο κόσμο, τα αρχεία τους αποχαρακτηρίζονται και αποδίδονται στην ιστορική έρευνα, προσφέροντας κρίσιμα κομμάτια που λείπουν από το παζλ της Ιστορίας. Η χώρα μας, δυστυχώς, υπολείπεται σε αυτόν τον τομέα και συχνά μαθαίνουμε την Ιστορία μας από τα ξένα αρχεία. Μια τέτοια περίπτωση είναι και το βιβλίο του δημοσιογράφου και αναλυτή Κωνσταντίνου Καψάσκη, «Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, 1940-1947» (εκδ. Αλεξάνδρεια), το οποίο, μέσα από εξαντλητική έρευνα, αποκαλύπτει θεαματικές λεπτομέρειες για τη δράση των αγγλικών υπηρεσιών κατά τη διάρκεια της αμείλικτης εκείνης περιόδου.

Οταν η βρετανική SΟE (Special Operations Executive) ξεκίνησε να αναζητεί συνεργάτες στη μεταξική Ελλάδα, στράφηκε σε βενιζελικούς απότακτους αξιωματικούς και εξέταζε το ενδεχόμενο να οργανωθεί πραξικόπημα κατά του Μεταξά, με επικεφαλής τον Θεόδωρο Πάγκαλο, καθώς η ιδεολογική συγγένεια της 4ης Αυγούστου με τον φασισμό έκανε τους Αγγλους να αμφισβητούν την προθυμία της Αθήνας να αντισταθεί στον Αξονα. Μάλιστα, οι ανησυχίες αυτές ήταν διάχυτες ακόμη και μετά το «Οχι» του Μεταξά, καθώς υπήρχε ο φόβος ότι θα διαπραγματευόταν με τους Γερμανούς εάν επενέβαιναν για να στηρίξουν τον Μουσολίνι.

Ο ρόλος Ζάννα

Υπό τον συντονισμό Βρετανού ταγματάρχη που ήταν επίτροπος των βρετανικών νεκροταφείων της Θεσσαλονίκης και ενός Αγγλου, στελέχους της Power & Traction στην Αθήνα, η SOE εκπαίδευσε ομάδες δολιοφθοράς που θα δραστηριοποιούνταν πριν και μετά την κατάληψη της χώρας από τον Αξονα. Αυτό κατέστη εφικτό χάρη στον άλλοτε υπουργό Αεροπορίας Αλέξανδρο Ζάννα, ο οποίος έθεσε στη διάθεση των Αγγλων το μυστικό δίκτυο του Κόμματος Φιλελευθέρων στη Βόρεια Ελλάδα. Οι σαμποτέρ έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην τακτική της «καμένης γης» κατά την αποχώρηση των Αγγλων, όπως με την καταστροφή της ναυτικής άμυνας του λιμένα Θεσσαλονίκης, το 1941.

Κατάσκοποι της SOE στην Ελλάδα του ’40-1


Οι ασύρματοι της SOE στην κατεχόμενη Αθήνα βρίσκονταν σε χέρια δημοκρατικών αξιωματικών, που καθοδηγούντο από τον Χαράλαμπο Κουτσογιαννόπουλο, βενιζελικό αξιωματικό του Ναυτικού, με το ψευδώνυμο «Προμηθέας ΙΙ». Ανάμεσα στους πληροφοριοδότες της ήταν και ο συνταγματάρχης Ευριπίδης Μπακιρτζής. Σημαντικό για την SOE ήταν ένα δίκτυο καϊκιών ενός «Οδυσσέα», δημοκρατικού καπετάνιου και λαθρεμπόρου ναρκωτικών και καπνών. Η SOE προσέγγισε, επίσης, τους Παν. Κανελλόπουλο και Στ. Γονατά, όμως δεν βρήκε ανταπόκριση και στράφηκε στο ΕΑΜ, αν και το Foreign Office αντέδρασε και επέβαλε περιορισμούς στη χρηματοδότησή του.

Μέσω του «Προμηθέα ΙΙ» η SOE προσέφερε συνεργασία στον στρατηγό Στέφανο Σαράφη και τον συνταγματάρχη Δημήτρη Ψαρρό, οι οποίοι αρνήθηκαν και έτσι στράφηκε στον Ναπολέοντα Ζέρβα, ο οποίος, σύμφωνα με τον συγγραφέα, δεν άργησε να χρησιμοποιήσει τη συμφωνία με τους Βρετανούς ως μέσο πλουτισμού. Μάλιστα, ο Ζέρβας επιχείρησε να ληστέψει τον «Προμηθέα ΙΙ», ο οποίος πήρε ένα τεράστιο ρίσκο και απείλησε ότι θα τον καταγγείλει στην Γκεστάπο εάν δεν προχωρούσε στην υλοποίηση της συμφωνίας. Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο ΕΔΕΣ, η παχυλή χρηματοδότηση του οποίου προκαλούσε την αντιπάθεια του ΕΑΜ. Οι Αγγλοι χρηματοδότησαν και φιλοβασιλικά στοιχεία, όπως η οικογένεια Κύρου της «Εστίας», όμως το αποτέλεσμα ήταν μηδαμινό. Η SOE στράφηκε, επίσης, στον Ιωάννη Τσιγάντε, ο οποίος εισηγήθηκε το σαμποτάζ του Γοργοποτάμου, όμως δεν συμμετείχε σε αυτό, καθώς σκοτώθηκε από ιταλικά πυρά, ίσως από προδοσία.

Η SOE διέκρινε έγκαιρα ότι ο εμφύλιος πόλεμος ήταν αναπόφευκτος. Η ανταρσία στον ελληνικό στρατό της Μέσης Ανατολής έφερε το τέλος του Κανελλόπουλου από την εξόριστη κυβέρνηση και την είσοδο του Ρεξ Λήπερ στα ελληνικά πράγματα, ο οποίος επέβαλε τη βούληση του Foreign Office στην SOE και έθεσε το ΕΑΜ στο στόχαστρο. Η πολιτική αυτή οδήγησε στη σύγκρουση ΕΔΕΣ – ΕΑΜ και στην ανακωχή της Πλάκας τον Φεβρουάριο του 1944.

Παπανδρέου – Μποδοσάκης

Ο Λήπερ επέβαλε τον Γεώργιο Παπανδρέου στην εξόριστη κυβέρνηση και πολιτικοί αντίπαλοι του δευτέρου, όπως ο Μποδοσάκης, εξοντώθηκαν – ο επιχειρηματίας συνελήφθη, αφού ο Βρετανός διπλωμάτης τον κατηγόρησε στο Foreign Office για παρασκηνιακή δράση. Οι στασιαστές του Ελληνικού Στρατού τιμωρήθηκαν και ο φιλομοναρχικός χαρακτήρας του στρατεύματος ενισχύθηκε.

Στο μεταξύ, ο αξιωματικός Ιωάννης Πελτέκης θα αποδεικνυόταν άκρως αποτελεσματικός ως «Απόλλων» και η ομάδα του «Υβόννη» πέτυχε το καλοκαίρι του 1944 σημαντικά σαμποτάζ σε πλοία, αποθήκες και τρένα, ενώ αποκάλυψε στη SOE ότι ο ΕΔΕΣ Αττικής συνεργαζόταν ανοιχτά με τους Γερμανούς. Η «Υβόννη» οδηγήθηκε, όμως, σε παρακμή λόγω περικοπής πόρων και προδόθηκε στους Γερμανούς – ο Πελτέκης κατηγορήθηκε ως διπλός πράκτορας από το Foreign Office γιατί δεν τον ήθελαν ούτε οι Αγγλοι ούτε στην εξόριστη κυβέρνηση.

Ο «Προμηθέας ΙΙ», η «Υβόννη» του «Απόλλωνα», ο καπετάν «Οδυσσέας», και οι λίρες του ΕΔΕΣ.

Με τους Γερμανούς να ετοιμάζονται να αποχωρήσουν, οι Αγγλοι θεωρούσαν πια τα Τάγματα Ασφαλείας μικρότερο κακό από το ΕΑΜ και αντίβαρο σε αυτό, όπως έδειξαν και τα Δεκεμβριανά.

Η βρετανική στρατηγική είχε ως επίκεντρο την απομόνωση της ΕΣΣΔ από τη Μεσόγειο, που υποδηλώνει τη διαχρονική σημασία της εξόδου στο Αιγαίο ως «κλειδιού» για την παράκαμψη των Στενών. Σύμφωνα με τον Καψάσκη, η στρατηγική αυτή ήταν αποτέλεσμα πολιτικής δεκαετιών για τον έλεγχο των ναυτιλιακών ροών και των κοιτασμάτων πετρελαίου της Μέσης Ανατολής. Και υπογραμμίζει ότι η βρετανική παρέμβαση στην Ελλάδα δεν ήταν ούτε ηρωική πράξη υπεράσπισης της ελευθερίας ούτε σκοτεινή συνωμοσία· αλλά αντανάκλαση προτεραιοτήτων που δεν ελάμβαναν υπόψη τις τραγικές τους συνέπειες.

*Ο κ. Αχιλλέας Χεκίμογλου είναι συγγραφέας και ερευνητής.

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2019

ΟΙ ΣΑΛΤΑΔΟΡΟΙ..ΚΑΤΟΧΗ....

Γράφει η ΤΕΤΗ ΣΩΛΟΥ

Κατοχή – σκηνή σε πειραιώτικο δρόμο

  Κατοχή, ο σκληρός χειμώνας 1941-1942. Πειραιάς, στη γωνία Γεωργίου Α΄ και Πραξιτέλους. Μια γυναίκα ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό.
Σ’ αυτή τη φωτογραφία, που δεν φαίνεται κανένα πρόσωπο και καμία έκφραση –ακόμα και το κεφάλι της γυναίκας και του παιδιού είναι κρυμμένα– αποτυπώνεται όλη η δυστυχία.
Η γυναίκα γονατισμένη ψάχνει στα σκουπίδια, μήπως βρει κάτι φαγώσιμο. Τα πόδια του αγοριού είναι λεπτά σαν καλάμια. Ο άντρας, πίσω από το αγόρι, είναι ξυπόλητος μέσα στο καταχείμωνο. Η ουρά του σκύλου είναι κάτω απ’ τα σκέλια, δείγμα του φόβου του.
Μαύρη Κατοχή!


Αμέσως μόλις μπήκαν οι γερμανοί στον τόπο μας καταλήστεψαν αποθήκες, καταστήματα και αγροτική παραγωγή. Η πείνα ξέσπασε με μεγάλη σφοδρότητα. Οι συνεργάτες των κατακτητών, οι άθλιοι μαυραγορίτες, θησαύριζαν. Τον φοβερό χειμώνα του ’41-’42 η πείνα έγινε λιμός. Τα πρόσωπα των παιδιών ήταν μόνον μάτια. Η εξαθλίωση και ο θάνατος έγιναν καθημερινά φαινόμενα, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα. Άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα στη μέση του δρόμου. Τα πτώματα φορτώνονταν στο κάρο του δήμου.

Ο αγώνας για την επιβίωση ήταν σκληρός και από αυτόν δεν έλειψαν τα παιδιά, οι μικροί ήρωες, που έπαιζαν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα και διαδραμάτισαν ηρωικά τον ρόλο τους στην Εθνική Αντίσταση.
 Οι σαλταδόροι της Κατοχής

Με την είσοδο των γερμανών στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941, η πείνα ξέσπασε απότομα και με σφοδρότητα. Οι κατακτητές καταλήστεψαν αποθήκες, καταστήματα και αγροτική παραγωγή. Στη συνέχεια πουλούσαν τα προϊόντα στους συνεργάτες τους, τους μαυραγορίτες. Και οι μαυραγορίτες τα πουλούσαν σε αστρονομικές τιμές. Σπίτια, κοσμήματα, έργα τέχνης και κειμήλια άρχισαν να περνάνε στα χέρια των άθλιων μαυραγοριτών, για έναν ντενεκέ λάδι ή ένα σακί αλεύρι! Λόγω του πληθωρισμού το χρήμα δεν είχε καμία αξία. Το λάδι και το αλεύρι ήταν σαν νόμισμα. Η αξία των πραγμάτων που πουλούσαν οι άνθρωποι για να γλιτώσουν από την πείνα, καθοριζόταν σε ποσότητα λαδιού και αλευριού.
%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%af-%ce%bb%ce%b5%ce%b7%ce%bb%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1
Οι ναζί λεηλατούν κατάστημα.

Ενώ η επαρχία κουτσά-στραβά τα βόλευε, τα μεγάλα αστικά κέντρα, και ιδιαίτερα η Αθήνα, δοκιμάστηκαν σκληρά. Ένα δέμα από την επαρχία αποτελούσε ανεκτίμητο δώρο.
31-12-1941
31-12-1941

Τι περιλάμβανε ένα γιορτινό κατοχικό τραπέζι; Πλούσια τα ελέη, αν είχαν παντζάρια σαλάτα αλάδωτη, κέικ από ρεβίθια και σταφιδίνη και λεμόνια για φρούτο. Οι καπνιστές, που διέθεταν χρήματα, είχαν την πολυτέλεια ν’ απολαύσουν τρία τσιγάρα την ημέρα.
Τον φοβερό χειμώνα του ’41-’42 η πείνα έγινε λιμός και ο θάνατος στα πεζοδρόμια της Αθήνας ήταν καθημερινό φαινόμενο. Μάζευαν τα πτώματα με το κάρο του δήμου.
%cf%86%cf%89%ce%ba%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82
Έργο του Φωκίωνα Δημητριάδη.

 
 
 
 
 
 
 
 
Οι πλούσιοι πείναγαν και οι φτωχοί πέθαιναν από την πείνα. Το ψωμί μοιραζόταν με το δελτίο. Οι φτωχοί δεν είχαν χρήματα για το δελτίο.
Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Βύρωνα Μάνος Ιωαννίδης καταθέτει μια συγκλονιστική μαρτυρία: Ένας νέος αδύνατος σαν σκελετός στεκόταν έξω από τον φρούρνο και ζητούσε απ’ αυτούς που έβγαιναν να του δώσουν ένα κομματάκι από το ψωμί τους. Τι να του δώσουν, που η ποσότητα ήταν υπολογισμένη με το δράμι! Πάνω στην απόγνωσή του άρπαξε το ψωμί μιας γριάς. Οι άνθρωποι τον κυνήγησαν και όταν εκείνος έπεσε κάτω εξαντλημένος, άρχισαν να τον χτυπούν. Ο νέος δεν νοιαζόταν για τα χτυπήματα, αλλά πώς θα φάει ψωμί. Έτρωγε ξύλο και ψωμί συγχρόνως.

Στην ταινία Ματωμένα Χριστούγεννα, που εκτυλίσσεται στην Κατοχή, ο αρχισαλταδόρος εξηγεί τη διαφορά μεταξύ ντου και κλεψιάς:
«Δηλονότι πρέπει να ξέρουμε ότι το ντου δεν είναι κλεψιά. Το ντου είναι επίταξη ειδών πρώτης ανάγκης και διανομή σ’ εκείνους που πεινάνε».
%cf%83%ce%b1%ce%bb%cf%84%ce%b1%ce%b4%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-1
Από το «Λεξικό της πιάτσας» του Βρασίδα Καπετανάκη.

Οι σαλταδόροι της Κατοχής
Οι σαλταδόροι ήταν παιδιά και νέοι, ηλικίας 10 με 15 χρόνων, από προσφυγικούς συνοικισμούς και φτωχογειτονιές, χωρίς στηρίγματα στη ζωή. Η πείνα τα ανάγκασε να βγουν στους δρόμους, για ν’ αναζητήσουν τα στοιχειώδη για την επιβίωση. Οργανώθηκαν σε παρέες και δούλευαν σε μικρές ομάδες. Την ώρα που περνούσε κάποιο γερμανικό καμιόνι από κάποιο σημείο όπου έκοβε ταχύτητα (ανηφόρα, στροφή, γραμμές του τραμ), ο ένας σάλταρε πάνω και άρχιζε αμέσως να ρίχνει στον δρόμο ό,τι έβρισκε μπροστά του: κουραμάνες, κονσέρβες, μπιτόνια, σακιά, κιβώτια, ρεζέρβες, όπλα, χάρτες. Οι άλλοι έτρεχαν πίσω από το καμιόνι και τα μάζευαν. Ύστερα ο αρχισαλταδόρος πηδούσε από το φορτηγό και όλοι έσπευδαν να εξαφανιστούν σκορπίζοντας σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
Ο Στέλιος Καρδάρας, Ελασίτης, σαλταδόρος και αρχηγός της ΟΠΛΑ στην παλιά Κοκκινιά, είχε σαλτάρει σ’ ένα καμιόνι. Οι γερμανοί είχαν κρύψει έναν φρουρό στην καρότσα κάτω από τον μουσαμά, για να πυροβολήσει σε περίπτωση που γινόταν σαλτάρισμα. Τέτοια ήταν η γρηγοράδα κι η φούρια του Στέλιου όταν σάλταρε στο φορτηγό και άρχισε να πετάει τα πράγματα στον δρόμο, που χωρίς να το καταλάβει άρπαξε τον γερμανό και τον πέταξε κι αυτόν.
Τον σκότωσαν πάνω στα 18 του χρόνια, το καλοκαίρι του ’44, οι συνεργάτες των γερμανών.
Λιάκος ο σαλταδόρος του Μιχάλη Νικολινάκου.jpg
Έργο του Μιχάλη Νικολινάκου.

Ένας παλιός σαλταδόρος, που δρούσε στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, διηγήθηκε στον δημοσιογράφο Γιώργο Βλάχο ότι το σύνθημα για το σαλτάρισμα, αλλά και η περιγραφή της διαδικασίας της επιχείρησης (τουλάχιστον στις περιοχές Αιγάλεω και Περιστέρι) ήταν «ούπατις, ούπατις, ουπς».
ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε για μια παρέα παιδιών που κάνει σαμποτάζ σε γερμανικό φορτηγό. Είναι απόσπασμα από το μεγάλο σπονδυλωτό αφήγημα του Δημήτρη Ψαθά με τίτλο «Οι πιτσιρίκοι», το οποίο αναφέρεται στην Αντίσταση, και ιδιαίτερα στη συμμετοχή των παιδιών σ’ αυτή.
Οι σαλταδόροι δούλευαν για να ζήσουν, για βοηθήσουν φίλους και δικούς τους ανθρώπους, για να συνδράμουν γείτονες. Διακινδύνευαν τη ζωή τους και, καθώς οι γερμανοί πυροβολούσαν αδίστακτα και αδιακρίτως, πολλοί σαλταδόροι έπεσαν νεκροί, χτυπημένοι από τις γερμανικές σφαίρες.

Γενίτσαρης 1941 b.jpg
Ο Μιχάλης Γενίτσαρης το 1941.

Το 1942 ο Μιχάλης Γενίτσαρης έγραψε το ζεϊμπέκικο «Ο σαλταδόρος», που τραγουδήθηκε όσο κανένα άλλο ρεμπέτικο στα χρόνια της Κατοχής.
Θα το βρείτε ΕΔΩ μαζί με μερικές ενδιαφέρουσες παραλλαγές του, καθώς και άλλους στίχους για τους σαλταδόρους της Κατοχής.
Στην κομαντατούρα
Για δες τονε τον κερατά
ρεζέρβα που την έχει·
να του τη φάω δεν μπορώ,
τα ενενήντα τρέχει.
Αν τύχει και μας πιάσουνε
απ’ την κομαντατούρα,
στο ξύλο μας μουρλαίνουνε
και πάει η μαστούρα.
Τραγούδι της Κατοχής που τραγουδιόταν στον σκοπό του Σαλταδόρου.
Σαλταδόροι και υπόκοσμος
Παραθέτω το παραπάνω τραγούδι, γιατί πολλές φορές έχουμε την τάση να σκηνοθετούμε το παρελθόν σαν ταινία και να το φέρνουμε στα μέτρα μας. «Πανέξυπνοι γαβριάδες», «κατεργάρικη πιτσιρικαρία» είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που βρήκα για τους σαλταδόρους. Ας θυμόμαστε όμως ότι οι σαλταδόροι ήταν παιδιά χωρίς στηρίγματα, που αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν γρήγορα και στους δρόμους σε μια μαύρη και σκληρή εποχή. Και ναι, κάποιοι είχαν πάρε-δώσε με τον υπόκοσμο. Και ναι, κάποιοι έπιναν. Και ναι, κάποιοι ξάπλωναν κάτω απ’ το ραδίκι και κάπνιζαν τσίκες, όπως λέει η εκδοχή του τραγουδιού που ηχογράφησε ο Κατσαρός στην Αμερική.
Μήπως αφαιρεί κάτι από τη γενναιότητα και τον ηρωισμό τους αυτό;
Ο Γιώργος Μητσάκης στο τραγούδι του «Κατοχή στην Τρούμπα» αναφέρει μερικά ονόματα σαλταδόρων. Ο μπουκαδόρος ο Κοσμάς και ο Τζιμίσκουλας, που τον φάγανε για ψίχουλα, φαίνεται πως ήταν άνθρωποι της φάρας.
Ο Γενίτσαρης γράφει στην αυτοβιογραφία του ότι το 1942, που έπαιζε στο μπουζουξίδικο του Αντώνη Βλάχου στην οδό Ζήνωνος, βοηθούσε έναν συνάδελφο που είχε παιδιά να γεμίσει το κατσαρόλι που έφερνε μαζί του κάθε βράδυ. «Εγώ που κατέβαινα στις παρέες που ήταν σαλταδόροι και κονομισμένοι, τρώγαν κρέας, μάγκωνα ένα κομμάτι και έλεγα: ‘Παιδιά, το πάω για τους γέρους».
%cf%83%ce%b1%ce%bb%cf%84%ce%b1%ce%b4%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-2
Μετακατοχικός σαλταδόρος «συνηθίσας να κλέπτη κατά τον επί Κατοχής διαμορφωθέντα τρόπον κλοπής, εκ των αυτοκινήτων εν κινήσει». Από το Λεξικό της πιάτσας του Βρασίδα Καπετανάκη.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Οι σαλταδόροι συνέχισαν τη δράση τους και μετά την Κατοχή. Τα λάστιχα ήταν ακριβά και η επιχείρηση άξιζε τον κίνδυνο.
1-1-1949
Αγγελία εφημερίδας 1-1-1949

Η λέξη σαλταδόρος πήρε τη σημασία του αφερέγγυου, εκείνου που κάνει δουλειές του ποδαριού και μικροαπατεωνιές.

Οι σαλταδόροι της Κατοχής ριψοκινδύνευαν με την παράτολμη δύναμη που δίνει η νιότη και η ανάγκη για επιβίωση και δεν άφηναν τον εχθρό να νιώθει ασφαλής. Οι γερμανοί και αργότερα οι εγγλέζοι τους πυροβολούσαν στο ψαχνό. Οι σαλταδόροι της Κατοχής διαδραμάτισαν ηρωικά τον ρόλο τους στην Εθνική Αντίσταση, όπως οι αντιστασιακές οργανώσεις, οι μαχητές των πόλεων και οι αντάρτες στο βουνό.

Ευχαριστώ τον Γιώργο Βλάχο για το «ούπατις, ούπατις, ουπς» και τον Νίκο Σαραντάκο για το κείμενο «Οι πιτσιρίκοι».