ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

ΨΗΦΙΑΚΟ ΧΡΗΜΑ ΝΕΟΥ ΤΥΠΟΥ:



 Post2Postμία ημέρα πριν

ΨΗΦΙΑΚΟ ΧΡΗΜΑ ΝΕΟΥ ΤΥΠΟΥ:
Με Τεχνητή Νοημοσύνη για credit scoring στη Δύση ή για social scoring στην Ανατολή;
(Τι δεν "ειδαν" οι αναλύσεις για την δήθεν Γιάλτα2)
Τα δύο φαινομενικά αντίπαλα στρατόπεδα που οι αρχηγοί τους συναντηθηκαν χθες στην Σεντζεν για να ρυθμόσουν το κλωτσομπουνίδι που ακολούθησε την κατάρρευση της παγκοσμιοποίησης —με συμβολαιογραφική πράξη θανάτου και του νεοφιλελευθερισμού ver 1.0 από τους G7 στην Κορνουάλη το 2021— είναι, ενδεχομένως, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Κυριολεκτικά, όμως.
🔺️ Στην Ανατολή, που προηγείται οργανωτικά και τεχνολογικά σε αρκετούς τομείς της νομισματικής μεταρρύθμισης —με δίκτυα 5G, ψηφιακές υποδομές, blockchain και εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης— η μεγάλη πρόκληση είναι η δημιουργία ενός συστήματος οικονομικής και κοινωνικής εποπτείας που θα μπορεί να επηρεάζει ακόμη και την καθημερινή συμπεριφορά των πολιτών.
Το λεγόμενο social scoring.
Κάτι σαν το point system των παραβάσεων του ΚΟΚ που έχουμε εδώ δηλαδή, αλλά με πολύ ευρύτερες συνέπειες: από την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας μέχρι ενδεχόμενους περιορισμούς στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, χρηματοδότηση ή μετακινήσεις.
Η ιστορία ξεκίνησε και από τον ιδιωτικό τομέα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Sesame Credit της Ant Financial, της χρηματοοικονομικής εταιρείας που συνδέεται με τον όμιλο Alibaba του Jack Ma. Μέσα από τις συναλλαγές των χρηστών στο Alipay και τα υπόλοιπα ψηφιακά προϊόντα της Ant, δημιουργήθηκαν μηχανισμοί αξιολόγησης πιστωτικής συμπεριφοράς: αλγόριθμοι επεξεργάζονται δεδομένα συναλλαγών και καταναλωτικών συνηθειών, χτίζοντας προφίλ χρηστών για παροχή πιστώσεων, υπηρεσιών και εξατομικευμένων προσφορών.
Περίπου το ίδιο σύστημα που έχουν και οι δυτικές τράπεζες (και οι δικές μας), οι οποίες γνωρίζουν σχεδόν τα πάντα για τον πελάτη τους — με ή χωρίς προσωπικό αριθμό. Από το πού αγοράζει βρακί μέχρι και πότε το αλλάζει και πού.
Η διαφορά είναι ότι στην Κίνα η υπόθεση δεν περιορίζεται στην ιδιωτική πιστωτική αξιολόγηση. Η κεντρική κυβέρνηση ανέπτυξε παράλληλα ένα ευρύτερο σύστημα κοινωνικής βαθμολόγησης, με διαφορετικούς μηχανισμούς ελέγχου, κρατικά μητρώα και κυρώσεις. Δεν πρόκειται για ένα ενιαίο πανεθνικό σκορ που βαθμολογεί αυτομάτως κάθε πολίτη για κάθε πτυχή της ζωής του, όπως συχνά παρουσιάζεται στη Δύση. Πρόκειται όμως για ένα σύστημα στο οποίο η κρατική εποπτεία, τα ψηφιακά δεδομένα και οι ιδιωτικές πλατφόρμες μπορούν να διασταυρώνονται.
Όπως δουλεύουν η Google, το Facebook ή το X, συγκεντρώνοντας δεδομένα συμπεριφοράς και καταναλωτικών προτιμήσεων, έτσι και οι κινεζικές πλατφόρμες δημιουργούν τα δικά τους ψηφιακά προφίλ χρηστών. Η τεχνολογία από μόνη της δεν έχει πολιτική ιδεολογία· η εξουσία που αποκτά εκείνος που τη χρησιμοποιεί είναι το πρόβλημα.
Το επόμενο βήμα είναι η σύνδεση αυτής της ψηφιακής οικονομίας με το ψηφιακό γουάν (e-CNY). Η Κίνα το αναπτύσσει από το 2016 χωρίς να καταργήσει τις εμπορικές τράπεζες, εφαρμόζοντας ένα σύστημα δύο επιπέδων: η Κεντρική Τράπεζα εκδίδει και διαχειρίζεται το νόμισμα, ενώ εμπορικές τράπεζες και εξουσιοδοτημένοι πάροχοι αναλαμβάνουν την επαφή με τους χρήστες. Από την 1η Ιανουαρίου 2026, μάλιστα, το πλαίσιο αναβαθμίστηκε, εντάσσοντας τα υπόλοιπα ψηφιακού γουάν σε εμπορικά τραπεζικά πορτοφόλια σε καθεστώς ψηφιακών καταθέσεων με χαρακτηριστικά αντίστοιχα των τραπεζικών.
Η Κίνα, λοιπόν, δεν χρειάζεται να καταργήσει τις τράπεζες για να συγκεντρώσει μεγαλύτερη εποπτική ισχύ πάνω στη νομισματική κυκλοφορία. Αυτό είναι και το ενδιαφέρον της υπόθεσης: οι αγοραίοι μηχανισμοί του παλιού μοντέλου εξακολουθούν να λειτουργούν κανονικά, αλλά πλέον κουμπωμένοι πάνω σε κρατικά, πολύ πιο εξελιγμένα ψηφιακά εργαλεία.
🔺️ Στη Δύση ζήλεψαν!
Και άρχισαν να ανακαλύπτουν τις δυνατότητες που ανοίγει η σύνδεση του ψηφιακού χρήματος με την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Το ΔΝΤ, σε μελέτη του για την προστασία δεδομένων και την ιδιωτικότητα στα ψηφιακά νομίσματα κεντρικών τραπεζών (CBDCs), εξετάζει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα: τη χρήση συναλλακτικών δεδομένων για πιστωτική αξιολόγηση, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, καταπολέμηση της απάτης και ανάλυση της οικονομικής συμπεριφοράς. Δεν προτείνει να κουβαλά κάθε ψηφιακό νόμισμα το προσωπικό ιστορικό όλων των προηγούμενων κατόχων του, ανοίγει όμως τη συζήτηση για το τι συμβαίνει όταν τα δεδομένα συναλλαγών ενωθούν με συστήματα AI.
Τι παραπάνω θα έχει αυτό από το σημερινό credit scoring που παραμένει κατακερματισμένο στις εμπορικές τράπεζες και στα δίκτυα τύπου Visa ή Mastercard; Τη δυνατότητα ολοκλήρωσης ενός πολύ μεγαλύτερου μέρους του οικονομικού ιστορικού κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από τράπεζα, κάρτα ή πλατφόρμα.
Και τότε το μάτι της εποπτείας δεν θα βρίσκεται απλώς στις επιμέρους τράπεζες ή στις αντίστοιχες ΕΥΠ — θα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην ίδια τη νομισματική υποδομή. Ακριβώς εκεί παίζεται το πολιτικό διακύβευμα: ποιος ελέγχει τα δεδομένα, ποιος εκδίδει το χρήμα, με τι εξασφαλίζεται η αξία του και ποιος ορίζει τους όρους κυκλοφορίας του.
✔️ Οι πιο «καθυστερημένοι» νεοφιλελέ, όπως εκείνοι της ΕΕ υπό την εποπτεία της Λαγκάρντ, επιμένουν ακόμη στα νομίσματα τύπου fiat — νομίσματα χωρίς αντίκρισμα σε χρυσό ή κάποιο υλικό αγαθό, που στηρίζονται στη θεσμική αξιοπιστία του εκδότη τους και δημιουργούνται σε μεγάλο βαθμό μέσω τραπεζικού δανεισμού.
Το απομεινάρι αυτό του νεοφιλελευθερισμού ver 1.0, που πήρε τη σημερινή του μορφή μετά το κόλπο γκρόσο του Νίξον το 1971 με την αποδέσμευση του δολαρίου από τη μετατρεψιμότητα σε χρυσό, εξακολουθεί να θεωρείται «το φυσιολογικό» (όπως θεωρήθηκε φυσιολογική και η διαφθορά επί Σημίτη & co). Τώρα, όμως, υπόσχονται fiat CBDC. Κι εδώ προκύπτει η αντίφαση: από τη μία να μεταφέρεις μέρος της νομισματικής λειτουργίας στην Κεντρική Τράπεζα και από την άλλη να κρατάς τις εμπορικές τράπεζες ως βασικούς διαμεσολαβητές της πίστης. Λεπτομέρειες, θα μου πείτε...
✔️ Στις ΗΠΑ, πάλι, ψάχνονται για το πώς θα θωρακίσουν το δολάριο απέναντι στη σταδιακή αμφισβήτηση της διεθνούς κυριαρχίας του ως αποθετικού νομίσματος — μιας κυριαρχίας που τους επιτρέπει να χρηματοδοτούνται και να εξάγουν τις οικονομικές τους πιέσεις. Ο νεοφιλελευθερισμός ver 2.0, που χτίζεται πάνω στην ψηφιακή οικονομία και την ισχύ των μεγάλων funds, δεν έχει αποκτήσει ακόμη ενιαία αρχιτεκτονική, και οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές έκριναν ποια συμφέροντα θα καθορίσουν την επόμενη μέρα.
🔺️ Από τη μία, η BlackRock —η δεύτερη οικονομική δύναμη του πλανήτη, με κεφάλαια υπό διαχείριση που ξεπέρασαν τα 14 τρισ. δολάρια το 2025— μπαίνει δυναμικά στο tokenization, τη μετατροπή περιουσιακών στοιχείων σε ψηφιακές μονάδες. Δεν κατέχει η ίδια όλα αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, τα διαχειρίζεται όμως· και το ερώτημα είναι πόση νομισματική ισχύ συγκεντρώνει ένας ιδιωτικός κολοσσός όταν ελέγχει τις ψηφιακές ράγες διακίνησης κεφαλαίων και τους αλγορίθμους τους.
🔺️ Από την άλλη, ο Elon Musk και το στρατόπεδο των MAGA προβάλλουν το χαρτί της «αποκέντρωσης» και των κρυπτονομισμάτων.
Το Bitcoin —με ανώτατο όριο τα 21 εκατομμύρια νομίσματα και εξόρυξη έως περίπου το 2140— λειτουργεί πράγματι ως αποκεντρωμένο δίκτυο χωρίς κεντρικό εκδότη. Όμως τα ιδιωτικά stablecoins —στα οποία επενδύει και το περιβάλλον Trump— είναι άλλο πράγμα: εκδίδονται από ιδιωτικούς οργανισμούς και στηρίζονται σε αποθεματικά δολαρίων και αμερικανικών κρατικών ομολόγων.
Όταν ο Trump απαγόρευσε με εκτελεστικό διάταγμα τον Ιανουάριο του 2025 την ανάπτυξη αμερικανικού CBDC και υπέγραψε τον Ιούλιο του 2025 τον GENIUS Act, θεσμοθετώντας ομοσπονδιακό πλαίσιο για τα payment stablecoins, δεν απέσυρε το κράτος από το παιχνίδι του χρήματος. Άλλαξε απλώς τον τρόπο εποπτείας, παραχωρώντας χώρο σε ιδιωτικούς εκδότες — αρκεί οι «ελεύθεροι παίκτες» της αγοράς να είναι οι δικοί του.
❗️Κάπως έτσι, η ρητορική περί «ελευθερίας του λόγου» και «αποκέντρωσης» —με βιτρίνα τον ακροδεξιό Elon Musk στον ρόλο του Ηρακλείδη βαστάζου του Στέμματος του Trump— καταλήγει να εξυπηρετεί μια πολύ χειροπιαστή ανάγκη: τη δημιουργία νέας, τεχνητής ζήτησης για αμερικανικά κρατικά ομόλογα, αφού οι εκδότες των stablecoins υποχρεούνται να τα αγοράζουν ως αποθεματικά.
Βέβαια, το αμερικανικό ματς έχει δρόμο ακόμη. Ούτε τα εξορυγμένα bitcoins μπαίνουν αυτομάτως υπό προεδρική εποπτεία, ούτε τα αποθέματα χρυσού της Κίνας και της Ρωσίας γίνονται αμερικανικά με ένα διάταγμα. Η νομισματική ισχύς θέλει υποδομές, αποθέματα και αποδοχή. Όσο για τον χρυσό; Who cares?
Και εδώ τι κάνουμε;
Όσο όλα αυτά παίζονται έξω, η εγχώρια πολιτική σκηνή αναλώνεται στο πόσοι βουλευτές θα ακολουθήσουν τον έναν ή τον άλλον αρχηγό στην «ηρωική» έξοδο για να μονάσουν μαζί σε κάποιο μοναστήρι ιδεολογικής καθαρότητας, πάνω σε προγράμματα δημοσιονομικής σταθερότητας του περασμένου αιώνα. Who cares (στο τετράγωνο);
Έτσι, την ώρα που κάθε επιτήδειος ψαρεύει στα θολά νερά με πρόσχημα τον «προσωπικό αριθμό» —λες και δεν μας φακελώνει ήδη το ΑΦΜ—, δεν ανοίγει ποτέ η συζήτηση για το δια ταύτα:
* Δεν είναι το ζήτημα αν θα αποκτήσουμε ψηφιακό πορτοφόλι, αλλά ποιος θα γράφει τους κανόνες του.
* Ποιος θα συλλέγει και θα αξιολογεί τα συναλλακτικά μας δεδομένα;
* Ποιος θα αποφασίζει τι μπορούμε να αγοράσουμε, ποιος δικαιούται πίστωση και ποιες οικονομικές δυνατότητες θα έχουμε αύριο;
* Και, κυρίως, ποιος θα έχει το δικαίωμα να μετατρέπει μια αλγοριθμική βαθμολογία συμπεριφοράς σε πραγματικό περιορισμό της ελευθερίας μας;
Αυτό το «δια ταύτα» μένει μόνιμα εκτός ατζέντας. Γιατί, πέρα από την άγνοια, υπάρχει πάντα και κάποιος πρόθυμος «χορηγός».
Καλημερίζων

**Εδώ εκθέτουμε απόψεις και πληροφορία.Δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τους αρθρογράφους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: