Το θεμέλιο της ιμπεριαλιστικής δύναμης είναι το ναυτικό.
Σε όλη την ιστορία, η ραχοκοκαλιά της αμερικανικής παγκόσμιας και ιμπεριαλιστικής ισχύος ήταν το ναυτικό της. Ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η άνευ προηγουμένου κλίμακα αεροπλανοφόρων, θωρηκτών, καταδρομικών, αντιτορπιλικών, υποβρυχίων και εκατομμυρίων τόνων πυρομαχικών που παρήγαγε η αμερικανική βιομηχανία χρησιμοποιήθηκε από διοικητές που εκπαιδεύτηκαν σε αυτή τη ναυτική ακαδημία για την επιδίωξη αμερικανικών πολιτικών στόχων. Η ναυτική υπεροχή που αναδύθηκε στο τέλος του πολέμου ώθησε τις ΗΠΑ στην παγκόσμια ηγεσία όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και οικονομικά και γεωπολιτικά.
Ωστόσο, η ισχύς ενός ναυτικού δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τα πλοία, τα όπλα και την τεχνολογία που διαθέτει. Το βασικό στοιχείο που καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί αυτή τη δύναμη είναι η στρατηγική κουλτούρα, το σύστημα αξιών και η κοσμοθεωρία που γαλουχούν τους διοικητές του. Επομένως, για να κατανοήσει κανείς την αμερικανική ναυτική ισχύ, πρέπει επίσης να εξετάσει τα ιστορικά, φιλοσοφικά, ηθικά και τα συστήματα πεποιθήσεων στα οποία εκπαιδεύονται οι αξιωματικοί που ηγούνται αυτής της δύναμης. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει την Αννάπολη διαφορετική και σημαντική.
Η Αννάπολις δεν είναι απλώς μια στρατιωτική σχολή. Είναι μια αντανάκλαση του αμερικανικού κράτους, της κοινωνίας και της στρατηγικής κουλτούρας. Επομένως, για να κατανοήσουμε την εκπαίδευση που παρέχεται εδώ και τη νοοτροπία των αξιωματικών, είναι απαραίτητο να αξιολογήσουμε πρώτα το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται η σχολή. Συγκεκριμένα, η θέση της θρησκείας στην αμερικανική δημόσια ζωή και η επιρροή της στην πολιτική αποτελεί σημαντικό στοιχείο αυτού του πολιτισμικού υπόβαθρου.
Η Θρησκεία και η Θέση της στην Πολιτική στις Ηνωμένες Πολιτείες
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η θρησκεία συνεχίζει να ασκεί την επιρροή της στη δημόσια ζωή και την πολιτική, και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ακόμη πιο ορατή, ιδιαίτερα μέσω των συντηρητικών χριστιανικών κύκλων και του Ευαγγελικού κινήματος. Σε αντίθεση με τον αυστηρό κοσμικό χαρακτήρα στην Ευρώπη, το κράτος των ΗΠΑ υιοθετεί μια προσέγγιση που δεν αποκλείει τη θρησκεία από τη δημόσια σφαίρα. Ως εκ τούτου, η θρησκεία παραμένει ένα σημαντικό μέρος της κοινωνικής ζωής σε πολλούς τομείς, από την εκπαίδευση έως την πολιτική.
Η ενίσχυση των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ μετά το 1967, και ιδιαίτερα η διαδικασία που επιταχύνθηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου, έχει καταστήσει την υποστήριξη που παρέχεται στο Ισραήλ από κύκλους που ασπάζονται τον Χριστιανικό Σιωνισμό, κυρίως Ευαγγελικούς, πιο εμφανή στην αμερικανική πολιτική. Αυτή η προσέγγιση, η οποία έχει ιδιαίτερη επιρροή εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, αντιμετωπίζει την ασφάλεια του Ισραήλ όχι μόνο στρατηγικά αλλά και θρησκευτικά. Τα τελευταία χρόνια, τα κηρύγματα και οι θρησκευτικά θεματικές παρακινητικές δραστηριότητες των ιερέων που υπηρετούν σε ορισμένες στρατιωτικές μονάδες κατά τη διάρκεια των εντάσεων Ισραήλ-Ιράν θεωρούνται επίσης ως αντανακλάσεις αυτής της τάσης.
Ίχνη αυτής της προσέγγισης μπορούν επίσης να παρατηρηθούν στην Αμερικανική Ναυτική Ακαδημία στην Αννάπολη. Η πανεπιστημιούπολη στεγάζει εννέα κέντρα λατρείας και πνευματικής υποστήριξης που εξυπηρετούν διαφορετικές θρησκευτικές ομάδες. Αυτά τα ιδρύματα διεξάγουν δραστηριότητες όχι μόνο για λατρεία αλλά και για την εκπαίδευση του χαρακτήρα, την ηθική ηγεσία, την πνευματική ανθεκτικότητα και την ανάπτυξη της αγωνιστικής θέλησης. Αυτό καταδεικνύει ότι η θρησκεία δεν αποκλείεται εντελώς από τη θεσμική ζωή εντός των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, αλλά θεωρείται ένα από τα στοιχεία που υποστηρίζουν το ηθικό και το αίσθημα ενότητας. Ωστόσο, για να κατανοήσουμε πλήρως το πολιτιστικό περιβάλλον στο οποίο καλλιεργούνται οι στρατιωτικές και πολιτικές ελίτ στην Αννάπολη, είναι απαραίτητο να λάβουμε υπόψη την υψηλού προφίλ προβολή της θρησκείας στην αμερικανική κοινωνία.
Στωική Εκπαίδευση για Υποψηφίους Αμερικανούς Αξιωματικούς του Ναυτικού
Η Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ έχει υποστεί έναν αξιοσημείωτο εκπαιδευτικό μετασχηματισμό τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα με την παραδοσιακή στρατιωτική εκπαίδευση, ενσωματώνεται πλέον η Στωική φιλοσοφία, εισάγοντας τους φοιτητές στα έργα στοχαστών όπως ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Σενέκας και ο Επίκτητος. Στόχος δεν είναι η δημιουργία ενός νέου συστήματος πεποιθήσεων, αλλά η καλλιέργεια πολεμικών ηγετών που μπορούν να λαμβάνουν ορθές αποφάσεις υπό συνθήκες αβεβαιότητας, είναι ανθεκτικοί στα βάσανα, διαχειρίζονται τον φόβο τους, διαθέτουν αυτοπειθαρχία και έχουν ισχυρό χαρακτήρα.
Αυτή η προσέγγιση έχει πλέον ξεπεράσει το θεωρητικό πεδίο. Η Ναυτική Ακαδημία έχει εφαρμόσει ένα εξαήμερο εθελοντικό πρόγραμμα Στωικής εκπαίδευσης στο πλαίσιο της θερινής εκπαίδευσης Plebe το 2024 και το 2025. Το πρόγραμμα σπουδών διδάσκει στους μαθητές να διακρίνουν μεταξύ ελεγχόμενων και μη ελεγχόμενων παραγόντων, να βλέπουν τις προκλήσεις ως φυσικό μέρος της ανάπτυξης του χαρακτήρα, να αποδέχονται νοητικά την πιθανότητα θανάτου και αποτυχίας, να επικεντρώνονται στην εσωτερική πειθαρχία παρά στην εξωτερική έγκριση και να αξιολογούν τα γεγονότα αντικειμενικά παρά συναισθηματικά. Με άλλα λόγια, ο Στωικισμός εδώ δεν εφαρμόζεται ως αρχαία φιλοσοφία, αλλά ως εκπαίδευση στην ψυχολογία του πολέμου.
Αυτή η αλλαγή αντικατοπτρίζει επίσης έναν μετασχηματισμό στη φιλοσοφία ηγεσίας του Αμερικανικού Ναυτικού. Σε μια εποχή που κυριαρχείται από την τεχνητή νοημοσύνη και τα αυτόνομα συστήματα, το Ναυτικό στοχεύει να εκπαιδεύσει τους αξιωματικούς του όχι μόνο ως τεχνολογικά καταρτισμένους επαγγελματίες, αλλά και ως ηγέτες που μπορούν να διατηρήσουν την κρίση τους και την ψυχολογική τους ανωτερότητα σε περιόδους κρίσης. Διότι στους πολέμους του μέλλοντος, αυτό που θα είναι καθοριστικό δεν είναι μόνο η τεχνολογία, αλλά και ο χαρακτήρας και η ψυχική ανθεκτικότητα του ατόμου που χρησιμοποιεί αυτήν την τεχνολογία.
Γιατί Στωικισμός;
Ο Στωικισμός, ο οποίος εμφανίστηκε πριν από περίπου 2300 χρόνια, είναι μια φιλοσοφία ζωής που διδάσκει σε κάποιον να διαχειρίζεται το μυαλό του απέναντι σε γεγονότα πέρα από τον έλεγχό του. Κανένας διοικητής δεν γνωρίζει τι θα κάνει ο εχθρός, πώς θα εξελιχθεί η μάχη ή πότε θα έρθει ο θάνατος. Η στωική σκέψη στοχεύει στην αντικατάσταση του φόβου με τη λογική, του θυμού με τη γαλήνη και της απελπισίας με το καθήκον σε αυτή την αβεβαιότητα. Επομένως, ο Στωικισμός δεν είναι παθητική μοιρολατρία, αλλά μάλλον μια κατανόηση της καλλιέργειας πολεμιστών που μπορούν να διατηρήσουν τη θέλησή τους ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Αννάπολις επανέφερε τον Στωικισμό στο πρόγραμμα σπουδών. Στόχος δεν είναι να διδάξει στους φοιτητές την αρχαία φιλοσοφία, αλλά να εξοπλίσει τους μελλοντικούς αξιωματικούς του ναυτικού με την ικανότητα να λαμβάνουν σωστές αποφάσεις υπό πίεση, να επιδεικνύουν ψυχολογική ανθεκτικότητα και να παραμένουν συγκεντρωμένοι στα καθήκοντά τους υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Αυτή η επιλογή αντικατοπτρίζει επίσης μια μετατόπιση στην κατανόηση της «πνευματικής ετοιμότητας» από το Αμερικανικό Ναυτικό. Το Ναυτικό στοχεύει να ενώσει προσωπικό διαφορετικών θρησκειών ή χωρίς θρησκευτική δέσμευση γύρω από έναν κοινό χαρακτήρα και κώδικα καθήκοντος. Ο στωικισμός, ως μια υπερ-θρησκευτική και κοσμική μορφή εκπαίδευσης χαρακτήρα, παρέχει τη φιλοσοφική βάση για αυτό το κοινό έδαφος. Επειδή, ενώ τα κράτη μπορούν να παρακολουθούν τις μεταβολές στις κοινωνικές πεποιθήσεις, για να κερδίσουν πολέμους πρέπει να ενσταλάξουν στους αξιωματικούς τους όχι μια κοινή θρησκευτική δέσμευση, αλλά έναν κοινό χαρακτήρα.
Το κεντρικό μήνυμα της Αννάπολης είναι ότι ο πόλεμος του 21ου αιώνα δεν είναι απλώς ένας αγώνας δρόμου στην τεχνητή νοημοσύνη, τα υπερηχητικά όπλα και τα μη επανδρωμένα συστήματα, αλλά και ένας αγώνας δρόμου στο ανθρώπινο μυαλό και τη θέληση για μάχη. Η τεχνολογία είναι το εργαλείο του πολέμου· η νίκη επιτυγχάνεται από ανθρώπους που μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν σωστά, ακόμη και υπό πίεση και σε περιόδους έλλειψης.
Η ρήση που συνοψίζει καλύτερα αυτή την κατανόηση αποδίδεται στον Στωικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο: «Να είσαι σαν βράχος που στέκεται σταθερός ενάντια στα κύματα. Τα κύματα σπάνε, αλλά ο βράχος παραμένει». Αυτό που είναι καθοριστικό στον πόλεμο δεν είναι τα εχθρικά πυρά ή οι καταιγίδες, αλλά η ικανότητα του διοικητή να διατηρεί το μυαλό και τη θέλησή του. Οι νέοι υποψήφιοι αξιωματικοί στην Αννάπολη ενσταλάσσονται με το σύνθημα: «Κύριε πρώτα το μυαλό σου και μετά πήγαινε στον πόλεμο».
Αλλαγή στην Αμερικανική Κοινωνία
Η στροφή της Ναυτικής Ακαδημίας των ΗΠΑ προς τη Στωική φιλοσοφία δεν είναι απλώς μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αλλά μια αντανάκλαση του κοινωνιολογικού μετασχηματισμού που έχει βιώσει η αμερικανική κοινωνία τις τελευταίες δύο δεκαετίες, όπως φαίνεται στα στρατιωτικά ιδρύματα. Ιδιαίτερα μεταξύ της Γενιάς Ζ, η προσήλωση στις θεσμικές θρησκείες μειώνεται, ενώ ένα τμήμα του πληθυσμού που αυτοπροσδιορίζεται ως «Κανένα» (αυτοί που δεν ανήκουν σε καμία θρησκεία) αυξάνεται ραγδαία. Η διοίκηση της Αννάπολης αναγνωρίζει ότι ένα σημαντικό μέρος της νέας γενιάς φοιτητών δεν παρακινείται πλέον στον ίδιο βαθμό από τις παραδοσιακές θρησκευτικές αναφορές. Πράγματι, περίπου το 40% των στρατιωτών και των υπαξιωματικών στο Ναυτικό των ΗΠΑ δεν ταυτίζονται με καμία θρησκευτική παράδοση και περίπου το 15% των νέων φοιτητών στην Αννάπολη δεν έχουν θρησκευτική πεποίθηση. Αυτή η δημογραφική μετατόπιση είναι ένας από τους κύριους λόγους για την ενσωμάτωση του Στωικισμού στο πρόγραμμα «πνευματικής ετοιμότητας».
Σύμφωνα με τη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ, η πνευματική προετοιμασία είναι η ψυχική ανθεκτικότητα και η εσωτερική δύναμη που επιτρέπει σε έναν μαχητή να εκτελεί το καθήκον του με τιμή. Σήμερα, το Ναυτικό δεν στοχεύει στην ενίσχυση κάποιου συγκεκριμένου δόγματος, αλλά στην ενστάλαξη ενός κοινού χαρακτήρα, εργασιακής ηθικής και θέλησης για μάχη σε προσωπικό διαφορετικών θρησκειών ή χωρίς θρησκευτική δέσμευση. Ως εκ τούτου, ο Στωικισμός έχει γίνει άμεσο συστατικό του προγράμματος πνευματικής προετοιμασίας, πέρα από τα απλά μαθήματα ηθικής. Έτσι, η προετοιμασία μάχης γίνεται μια ολιστική κατανόηση που περιλαμβάνει την ψυχική και πνευματική ανθεκτικότητα παράλληλα με τη σωματική αντοχή, την τεχνική επάρκεια και την τακτική εκπαίδευση.
Ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα αυτής της προσέγγισης είναι ο ναύαρχος Τζέιμς Στόκντεϊλ. Αφού αιχμαλωτίστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ και υποβλήθηκε σε σοβαρά βασανιστήρια και απομόνωση για επτάμισι χρόνια στο Ανόι, ο Στόκντεϊλ δήλωσε ότι διατήρησε την ψυχική του ανθεκτικότητα σε μεγάλο βαθμό χάρη στις διδασκαλίες του στωικού φιλοσόφου Επίκτητου. Ως εκ τούτου, η εμπειρία του Στόκντεϊλ θεωρείται μία από τις σημαντικότερες πηγές έμπνευσης για τη στωική εκπαίδευση στην Αννάπολη.
Αυτή η επιλογή αντανακλά επίσης την αμερικανική στρατηγική κουλτούρα. Όπως τόνισε ο Samuel P. Huntington, οι στρατιωτικοί θεσμοί δεν μπορούν να παραμείνουν εντελώς ανεξάρτητοι από τις κοινωνικές αλλαγές, αλλά πρέπει να αναπτύξουν τον δικό τους μοναδικό κώδικα δεοντολογίας για να διατηρήσουν τις μαχητικές τους ικανότητες. Η εκ νέου ανακάλυψη του Στωικισμού στην Αννάπολη είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά σύγχρονα παραδείγματα αυτής της κατανόησης. Στόχος δεν είναι να αποκλειστεί η θρησκεία, αλλά να τοποθετηθεί μια υπερ-θρησκευτική και καθολική εκπαίδευση χαρακτήρα στο επίκεντρο της θεσμικής δομής, μια εκπαίδευση που θα διατηρήσει αμετάβλητες στρατιωτικές αρετές σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία.
Μάχη στη λάσπη
Η αμετάβλητη αλήθεια του πολέμου αποκαλύπτει ότι μπορείς να πετάς πάνω από μια χώρα για πάντα, να τη βομβαρδίζεις, να καταστρέφεις τις υποδομές της και να προκαλείς τεράστια καταστροφή με την τεχνολογική σου ανωτερότητα. Αλλά αν θέλεις πραγματικά να επιβάλεις τους πολιτικούς σου στόχους, να ελέγξεις μια χώρα ή να εδραιώσεις μια μόνιμη τάξη, πρέπει τελικά να βάλεις τους νεαρούς στρατιώτες σου στη λάσπη. Αυτή η εντυπωσιακή φράση, που χρησιμοποιήθηκε από τον Αμερικανό ιστορικό T.R. Fehrenbach για τον πόλεμο της Κορέας, στην πραγματικότητα συμπυκνώνει την αμετάβλητη ουσία όλων των πολέμων. Το απόλυτο μέτρο του πολέμου δεν είναι η τεχνολογική ανωτερότητα, αλλά το πόσο πρόθυμοι είναι οι άνθρωποι να πληρώσουν το τίμημα.
Εδώ γίνεται εμφανής η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ ενός πολέμου για την πατρίδα κάποιου και ενός γεωπολιτικού πολέμου στο εξωτερικό. Ένα άτομο μπορεί να πολεμήσει και να πεθάνει στη λάσπη για τη γη, την οικογένειά του, το έθνος και το μέλλον του. Ωστόσο, είναι πολύ πιο δύσκολο να κάνει κανείς την ίδια θυσία για πολιτικούς στόχους, ενεργειακούς δρόμους ή ηγεμονικούς αγώνες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά που δεν είναι δικοί του.
Ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων του 21ου αιώνα δεν θα είναι μόνο ένας αγώνας δρόμου στην τεχνητή νοημοσύνη, τους υπερηχητικούς πυραύλους ή τα μη επανδρωμένα συστήματα. Θα είναι επίσης ένας αγώνας δρόμου στον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες κατανοούν τον θάνατο, τα βάσανα, τις θυσίες και τον παρατεταμένο πόλεμο. Επομένως, το πιο κρίσιμο στρατηγικό ερώτημα του μέλλοντος δεν θα είναι ποιος αναπτύσσει καλύτερα την τεχνολογία, αλλά ποια κοινωνία είναι πρόθυμη να πληρώσει το τίμημα του πολέμου για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία. Όπως σε όλη την ιστορία, η νίκη στο μέλλον δεν θα καθοριστεί από το ίδιο το όπλο, αλλά από το άτομο που είναι πρόθυμο να πεθάνει στη λάσπη όταν χρειαστεί, που διατηρεί τη θέλησή του ακόμη και στις πιο σκληρές συνθήκες και που συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτό το όπλο μέχρι το τέλος, και από το πόσο καιρό αυτή η κοινωνία είναι πρόθυμη να πληρώσει το τίμημα σε αυτήν τη λάσπη.
Σύναψη
Ο μετασχηματισμός στην Αννάπολη είναι κάτι περισσότερο από μια απλή εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αυτή η επιλογή αντικατοπτρίζει μια στρατηγική μετατόπιση στη νοοτροπία που αναγνωρίζει ότι η τεχνολογική υπεροχή από μόνη της δεν θα εγγυηθεί τη νίκη στον πόλεμο του εικοστού πρώτου αιώνα. Το Ναυτικό των ΗΠΑ επιδιώκει τώρα να εκπαιδεύσει τον πολεμιστή του μέλλοντος όχι μόνο ως τεχνολόγο ικανό στην τεχνητή νοημοσύνη, τα υπερηχητικά όπλα ή τα αυτόνομα συστήματα, αλλά ως ηγέτη ικανό να λαμβάνει ορθές αποφάσεις υπό συνθήκες αβεβαιότητας, διατηρώντας ψυχολογική ανθεκτικότητα και διατηρώντας ένα ισχυρό αίσθημα καθήκοντος.
Πίσω από αυτή την αναζήτηση δεν βρίσκονται μόνο οι στρατιωτικές ανάγκες αλλά και οι κοινωνιολογικές αλλαγές στην αμερικανική κοινωνία. Σε ένα περιβάλλον όπου η προσήλωση στις θεσμικές θρησκείες αποδυναμώνεται και οι διαφορετικές πεποιθήσεις και οι δυσπιστίες συνυπάρχουν κάτω από την ίδια στολή, το ναυτικό στοχεύει στην οικοδόμηση μιας κοινής θέλησης για μάχη όχι με βάση τον σεχταρισμό, αλλά με βάση τον κοινό χαρακτήρα και τις κοινές αξίες. Επομένως, ο στωικισμός έχει ανακτήσει τη σημασία του όχι ως αρχαία φιλοσοφία, αλλά ως κοσμική εκπαίδευση χαρακτήρα που αναπτύχθηκε για τη σύγχρονη στρατιωτική ηγεσία.
Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η αμετάβλητη αλήθεια του πολέμου. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιλέγει στόχους, τα αυτόνομα συστήματα μπορούν να πυροβολούν, οι αλγόριθμοι μπορούν να επιταχύνουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, αλλά δεν μπορούν να ξεπεράσουν τον φόβο, να κάνουν θυσίες ή να ρισκάρουν τον θάνατο για χάρη του καθήκοντος. Επομένως, αυτό που θα καθορίσει τους πολέμους του μέλλοντος δεν είναι μόνο η τεχνολογική υπεροχή, αλλά και η νοοτροπία, ο χαρακτήρας και η θέληση για μάχη του ανθρώπου που χρησιμοποιεί αυτήν την τεχνολογία.
Ίσως αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο η Αννάπολις ανακαλύπτει ξανά τον Στωικισμό. Το Αμερικανικό Ναυτικό δεν αναπτύσσει ένα νέο σύστημα όπλων· χτίζει το μυαλό του πολεμιστή του μέλλοντος. Επειδή η ιστορία έχει επανειλημμένα δείξει ότι δεν είναι αυτοί που έχουν τα πιο προηγμένα όπλα που κερδίζουν, αλλά αυτοί που μπορούν να διατηρήσουν τη θέλησή τους απέναντι στις πιο δύσκολες συνθήκες.
Πηγές:
Η Στωική Άγκυρα: Επέκταση της Πνευματικής Ετοιμότητας στη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ, Από τον Διοικητή Matthew Krauz, Ναυτικό των ΗΠΑ, και τον Marcus Hedahl, Ιούνιος 2026, Πρακτικά USNI
Βελτίωση της πνευματικής ετοιμότητας στο Ναυτικό , Από τον Διοικητή Matthew B. Krauz, Ναυτικό των ΗΠΑ, Δεκέμβριος 2025, Πρακτικά του USNI
