Του Πέπε Εσκομπάρ
Έτσι λοιπόν συμβαίνει όλο το δράμα: Είτε ο Νεοκαλιγούλας σταματά με την «τεράστια αρμάδα» του, δημιουργεί χώρο για διαπραγματεύσεις και έτσι σώζει την παγκόσμια οικονομία, είτε βλέπουμε τις πύλες της κόλασης να ανοίγουν στη Δυτική Ασία.
Ο χρόνος τελειώνει. Σχεδόν όλα τα κομμάτια του παζλ ταιριάζουν μεταξύ τους.
Ακόμη και όταν η «τεράστια αρμάδα» του μπαίνει στη θέση του, ο Νεο-Καλιγούλας δημοσιεύει/φωνάζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προς το Ιράν: «ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ» (στο πρωτότυπο με κεφαλαία γράμματα). Αυτή είναι η μέγιστη πίεση σε δράση. Ούτε καν η πιθανότητα δίκης. Ονομάζεται παράδοση ή πόλεμος.
Τα τρία πιο σημαντικά αιτήματα του Νεο-Καλιγούλα:
- Το Ιράν θα πρέπει να εγκαταλείψει το πολιτικό πυρηνικό του πρόγραμμα, δηλαδή να σταματήσει εντελώς τον εμπλουτισμό ουρανίου.
- Το Ιράν πρέπει να μειώσει το πυραυλικό του πρόγραμμα στο ελάχιστο.
- Το Ιράν πρέπει να σταματήσει να υποστηρίζει «πληρεξούσιες δυνάμεις» – όπως η Χεζμπολάχ, ο Ανσάρ Αλλάχ της Υεμένης και οι ιρακινές πολιτοφυλακές.
Είναι απολύτως αδύνατο ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, το IRGC και το Majlis –το ιρανικό κοινοβούλιο– να συμφωνήσουν σε οποιαδήποτε σημεία αυτού του τελεσίγραφου, το οποίο, φυσικά, υπαγορεύτηκε από τον σιωνιστικό άξονα. Επομένως, δεν θα υπάρξει παράδοση.
Αυτό είναι το σύνθημα για την Τεχεράνη να αυξήσει δραματικά το διακύβευμα.
Το Majlis έχει ήδη εγκρίνει το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Η τελική απόφαση βρίσκεται στα χέρια της ιρανικής κυβέρνησης/μηχανισμού ασφαλείας. Αυτό είναι στην πραγματικότητα δεσμευτικό για την κυβέρνηση και τον στρατό και εξουσιοδοτεί de facto το IRGC να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ υπό πλήρη συνταγματική κάλυψη.
Έχω γράψει εκτενώς για αυτό στους Asia Times τα τελευταία δέκα χρόνια. Εκείνη την εποχή, οι ειδικοί στα παράγωγα της Goldman Sachs ήταν ανένδοτοι: Εάν το Ορμούζ μπλοκαριστεί πριν ή κατά τη διάρκεια ενός ναυτικού πολέμου πλήρους κλίμακας στον Κόλπο, η τιμή του πετρελαίου θα μπορούσε να φτάσει τα 700,00 δολάρια το βαρέλι.
Και αυτό θα ήταν μόνο προσωρινό – γιατί ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία θα κατέρρεε.
Πάνω απ' όλα, ο αποκλεισμός του Ορμούζ θα πυροδοτούσε την έκρηξη της αγοράς παραγώγων δύο τρισεκατομμυρίων δολαρίων (κεφαλαία γράμματα μου) – μια επικαιροποίηση του αρχικού, παραπλανητικού υπολογισμού της BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών), που ήταν 700 τρισεκατομμύρια δολάρια. Με τα χρόνια, αρκετοί έμποροι από τον Κόλπο συμφώνησαν αθόρυβα με τα στοιχεία των «τετράκις εκατομμυρίων».
Επιπλέον, κατά την τελευταία δεκαετία, το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ παραδέχτηκε ότι δεν έχει τις στρατιωτικές δυνατότητες για να κρατήσει το Ορμούζ ανοιχτό. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει.
Τώρα για τον ανίδεο μικρό Γκουσάνο Μάρκο Ρούμπιο - που αγοράστηκε και πληρώθηκε από τον σιωνιστή δισεκατομμυριούχο Πολ Σίνγκερ, ο οποίος έχει ήδη επωφεληθεί από την επιχείρηση στη Βενεζουέλα - μιλώντας για τη «στρατιωτική παρουσία» των ΗΠΑ κοντά στο Ιράν.
Με 30-40.000 στρατιώτες των ΗΠΑ «εντός εμβέλειας χιλιάδων ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και βαλλιστικών πυραύλων», είναι «συνετό» να υπάρχουν δυνάμεις για να «αμυνθούν ενάντια σε μια πιθανή ιρανική απειλή».
Φυσικά, αυτή η «απειλή» δεν θα προερχόταν ποτέ από την αυτοκρατορία του χάους, των λεηλασιών και των μόνιμων επιθέσεων – στο πνεύμα ενός νεοσυντηρητικού ονείρου που είχε ήδη συλληφθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Σύμφωνα με τη λογική του Ρούμπιο, ο αμερικανικός στρατός διατηρεί πλέον το δικαίωμα να εξαπολύσει προληπτικό χτύπημα κατά του Ιράν.
Σε περίπτωση που συμβεί αυτό το προληπτικό χτύπημα, η Τεχεράνη έχει ήδη σηματοδοτήσει, μεταξύ άλλων, μέσω συμβούλου του Ανώτατου Ηγέτη και του Υπουργείου Εξωτερικών, ότι δεν θα είναι ένας περιορισμένος πόλεμος.
Μετάφραση: Ακόμη και η σκιά μιας επίθεσης με πυραύλους Tomahawk στο ιρανικό έδαφος θα προκαλέσει μια «άμεση και ολοκληρωμένη απάντηση» που θα στρέφεται κατά του Τελ Αβίβ και των αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο.
Σύντομη περίληψη: Ο Νεο-Καλιγούλας – τουλάχιστον με την πρώτη ματιά – διατυπώνει τις απειλές του ως προοίμιο μιας «συμφωνίας» που θα ακρωτηρίαζε αποτελεσματικά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και το σύνολο των αμυντικών/αποτρεπτικών μηχανισμών του.
Η απάντηση της Τεχεράνης: Αν μας επιτεθείτε, θα καταστρέψουμε το Ισραήλ ως λειτουργική μονάδα – υπάρχουν πολλοί υπερηχητικοί πύραυλοι διαθέσιμοι για αυτό – και εσείς, ο νεο-Καλιγούλας, θα είστε υπεύθυνοι για την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας.
«Αντισυμβατικά» όπλα και «στρατηγικές εκπλήξεις»
Η Βενεζουέλα ήταν μόνο μια πρόβα τζενεράλε. Το Ιράν είναι το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ο Νεο-Καλιγούλας δεν προσπαθεί να εμποδίσει το Ιράν μόνο στρατιωτικά. Διεξάγει έναν άγριο οικονομικό πόλεμο πολιορκίας – όχι μόνο κατά του Ιράν, αλλά και κατά της Κίνας και της Ρωσίας, διαταράσσοντας τα έργα ολοκλήρωσης της Πρωτοβουλίας Belt and Road (BRI) (Κίνα-Ιράν) και του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC, που συνδέει τη Ρωσία, το Ιράν και την Ινδία).
Αυτό είναι το επόμενο στάδιο – πολύ πέρα από το υβριδικό, σχεδόν καυτό – του ολοκληρωτικού αυτοκρατορικού πολέμου κατά των BRICS, ο οποίος στρέφεται εναντίον τεσσάρων από τις πιο σημαντικές χώρες BRICS: το Ιράν, τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία.
Έχουμε προχωρήσει πολύ πέρα από τον απλό «περιορισμό» του Ιράν. Πρόκειται για μια συστημική απειλή που εκτείνεται σε ολόκληρο το γεωπολιτικό και γεωοικονομικό φάσμα, διαταράσσοντας άμεσα τις ενεργειακές ροές, τους διαδρόμους διασύνδεσης και τις στρατηγικές εταιρικές σχέσεις. Και όλα αυτά μεταμφιεσμένα σε μια απλή «επιχείρηση ασφαλείας».
Η ασύμμετρη ναυτική στρατηγική του Ιράν, που χτίστηκε με κόπο από τις αρχές της χιλιετίας, έχει αμέτρητους τρόπους για να αντιμετωπίσει μια αυτοκρατορική επίθεση: πάνω από 6.000 θαλάσσιες νάρκες. χρήση τακτικών σμήνους με μικρά σκάφη οπλισμένα με πυραύλους. αμέτρητοι πύραυλοι κρουζ κατά πλοίων και βαλλιστικοί πύραυλοι τοποθετημένοι κατά μήκος της ακτής του Περσικού Κόλπου. Δεκάδες drones καμικάζι, υποβρύχια και αντιπλοϊκοί πύραυλοι διάσπαρτοι στα νησιά του Κόλπου.
Το Ιράν συγκεντρώνει όλη του τη δύναμη πυρός σε αυτό που αποκαλεί «πρώτη γραμμή αντιπαράθεσης», δηλαδή στον Περσικό Κόλπο. Σε αντίθεση με τον πόλεμο των 12 ημερών, αυτή τη φορά θα χρησιμοποιηθούν τα πάντα: «αντισυμβατικά» όπλα, μια σειρά από «στρατηγικές εκπλήξεις», νέοι υπερηχητικοί πύραυλοι και μαζικές κυβερνοεπιθέσεις.
Όσοι έχουν IQ πάνω από τη θερμοκρασία δωματίου στο Υπουργείο Διαρκών Πολέμων, για παράδειγμα, θα μπορούσαν να κάνουν την εργασία τους, για παράδειγμα, σχετικά με τον υπερηχητικό αντιπλοϊκό πύραυλο Khalij Fars, ο οποίος αποτελεί μέρος της στρατηγικής AAAD του Ιράν: ταχύτητα 3 Mach, εμβέλεια άνω των 300 km, κεφαλή άνω των 650 κιλών με κεφαλή αναζήτησης EO/υπέρυθρων. Οι Khalij Fars θα άφηναν τον ατμό εναντίον της αμερικανικής εύκολης λείας.
Το Ιράν έχει ήδη κλείσει τα συστήματα ραντάρ του και γίνεται αόρατο, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών συστημάτων ραντάρ στο αεροδρόμιο Ιμάμ Χομεϊνί, για να προστατευτεί από τους αμερικανικούς πυραύλους, επιτρέποντας παράλληλα την εγκατάσταση ρωσικών συστημάτων παρεμβολής Murmansk-BN (τα οποία χρειάζονται σιωπή ραντάρ για να βαθμονομηθούν σωστά).
Από την αυτοκρατορική πλευρά, λοιπόν, υπάρχει η επικείμενη ανάπτυξη του E-11A BACN: όχι ένα απλό αεροσκάφος επιτήρησης, αλλά ένα είδος τεράστιου «ιπτάμενου δρομολογητή»: ένα ουρανοκατέβατο δίκτυο Wi-Fi που συνδέει F-35 και F-22 με επίγεια στρατεύματα και πλοία με διαφορετικά συστήματα επικοινωνίας, όλα σε πραγματικό χρόνο και παρακάμπτοντας το περιβόητο ορεινό έδαφος του Ιράν.
Είστε έτοιμοι να καταστρέψετε την παγκόσμια οικονομία;
Το ΝΑΤΟ, όπως θα περίμενε κανείς, είναι τώρα παντού, με διαπεραστική ρητορική για αλλαγή καθεστώτος. Ένα εύλογο σενάριο είναι ότι ο Νεο-Καλιγούλας μπορεί να έχει κάνει μια συμφωνία με τους Τσιουάουα της ΕΕ: Αποκηρύσσω την προσάρτηση της Γροιλανδίας (προς το παρόν), αλλά υποστηρίζετε τον πόλεμό μου εναντίον του Ιράν.
Ένας άλλος «συνασπισμός των προθύμων» (στην πραγματικότητα «των αναγκασμένων») αναδύεται. Δεν είναι περίεργο που το IRGC χαρακτηρίζεται πλέον από τις Βρυξέλλες ως «τρομοκρατική οργάνωση» – σε ισότιμη βάση με την Αλ Κάιντα και το ISIS (και οι δύο, παρεμπιπτόντως, έχουν κανονικοποιηθεί πλήρως από την Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες και ακόμη και τη Μόσχα).
Παράλληλα, δημιουργούνται αρκετές βάσεις του ΝΑΤΟ για την υποστήριξη της αμερικανικής «μαζικής αρμάδας» με μαζική αερομεταφορά.
Η Τεχεράνη έχει πλέον κατανοήσει πλήρως ότι ο νεο-Καλιγούλας και οι σιωνιστές υποστηρικτές του θέλουν πραγματικά αλλαγή καθεστώτος. Αυτό δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Ωστόσο, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Mohammad-Baqer Qalibaf, συνεχίζει να τονίζει ότι η Τεχεράνη δεν αντιτίθεται στην αρχή του διαλόγου και της διπλωματίας όσο διακυβεύεται ο αμοιβαίος σεβασμός. Από την πλευρά του, ο Σουλτάνος Ερντογάν της Τουρκίας προτείνει τριμερή συνάντηση υψηλού επιπέδου μεταξύ Ιράν, ΗΠΑ και Τουρκίας, ενδεχομένως μέσω τηλεδιάσκεψης.
Τώρα εξαρτάται από τον αντι-διπλωματικό νεο-Καλιγούλα και τις μεγαλομανείς, ναρκισσιστικές εναλλαγές της διάθεσής του. Έτσι λοιπόν συμβαίνει όλο αυτό το δράμα: Είτε ο Νεο-Καλιγούλας σταματά με την «τεράστια αρμάδα» του, δημιουργεί χώρο για συζήτηση και καταλήγει να σώζει την παγκόσμια οικονομία, είτε βλέπουμε τις πύλες της κόλασης να ανοίγουν στη Δυτική Ασία.
Είναι ώρα μηδέν.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
