ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ-ΦΙΛΛΕΝΙΣΜΟΣ[ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ]...

 Ioanna Karagkiouloglou

[Οἱ Ἕλληνες δὲν κάνουν ποτὲ εἰρήνην μὲ ἕναν ἐχθρόν,
ὁποῦ κατακρατεῖ τὸν Ἑλληνικὸν τόπον
ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ ΘΕΤΤΑΛΟΣ ]
Μισελληνισμὸς καὶ φιλελληνισμός. Ρεύματα ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα, ἰσχυρὰ καὶ συγκρουόμενα. Δημιουργοῦν τυφῶνες ἐξελίξεων. Δύο τὰ αἰώνια ἐλατήρια τῆς Κοσμογονίας. Ἕνα μικρὸ Κράτος καὶ μία Μεγάλη Ἰδέα. Ὁ συνδυασμὸς τους σὲ αὐτὸν τὸν Κόσμο γεννᾶ θαύματα, κινεῖ τὰ ἀκίνητα, ἐξηγεῖ τὰ ἀνεξήγητα, προκαλεῖ σεισμοὺς καὶ ἀνατροπές.
Ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Ἰδέα. Ὅποτε παρουσιάζεται τὸ φαινόμενο αὐτό, συμβαίνει κάτι μέγα καὶ ἀσύνηθες. Τὸ μέγα ἐνυπάρχει μέσα στὸ ἐλάχιστο. Πάντα θαυματουργεῖ, πάντα νικᾶ καὶ πάντα διευρύνεται σὲ μέγεθος ἀνάλογο τοῦ μεγαλείου του. Οἱ αἰώνιοι Νόμοι τῆς Φύσεως βοηθοῦν στὸν Ἀγῶνα καὶ ἡ Νίκη τότε ἔρχεται ἀσφαλὴς καὶ τελεία. Ἐκεῖνος ποὺ ἀντιδρᾶ στὴν νομοτελειακὴ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων, ἐναντιώνεται στὴν ἀκαταμάχητη Φύση. Ὅπως καὶ νὰ ὀνομάζεται, εἴτε κάιζερ εἴτε σουλτᾶνος, ὅποιος καὶ νὰ εἶναι, μάταια θέτει σὲ κίνδυνο ὄχι μόνον τὴν ὑγεία τοῦ σώματος ἀλλὰ καὶ ἐκείνη τοῦ πνεύματός του. Ἡ Φύση πάντοτε νικᾶ.
Οἱ λυσσώδεις ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος μόνο διπλωματικῶς εἶναι σὲ θέση νὰ ἐξετάζουν τὰ ζητήματά μας. Ἔχουν μάθει νὰ τὰ ἐξετάζουν καὶ νὰ πλανῶνται. Νομίζουν ὅτι ἡ πίεση μπορεῖ νὰ περιστείλει τὸ μέγιστο καὶ νὰ τὸ ἐξισώσει μὲ τὸ ἐλάχιστο. Καλὸ θὰ ἦταν, ὅσοι μελετοῦν τὰ φαινόμενα, νὰ μελετήσουν καὶ τὸ φαινόμενο Ἑλληνισμός καὶ νὰ κατανοήσουν ὅτι οἱ μεγάλες ἰδέες, ὅποτε περιορίζονται σὲ μικρὸ πεδίο δράσεως, ὅποτε δηλαδὴ καταπιέζονται, διαστέλλονται. Οὐδέποτε ἔχουν συσταλεῖ.
Τὸ θαῦμα συμβαίνει πάντα σὲ καιροὺς χαλεπούς. Ὅταν ἡ ὑπόστασή μας μοιάζει νὰ πορεύεται μετὰ βίας ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς καὶ εἶναι ἀβέβαιο ἂν καὶ ποῦ θὰ πέσει. Ἐκεῖ ὅπου βάναυσα καὶ προδοτικὰ χέρια σφίγγουν τὸν λαιμὸ τῆς Ἐλευθερίας, ἐκεῖ ὅπου πνίγεται ἡ ἀναγέννηση τῆς Φυλῆς μας. Ἡ Ἐλπίδα ἀναγεννᾶται ὑπὸ τὶς χείριστες συνθῆκες.
Ἀπὸ τότε ποὺ ἔπεσε ἡ Πόλη, καὶ ὁ Μυστρᾶς καὶ ἡ Τραπεζοῦντα, ἡ Ἑλληνικὴ Ψυχὴ συμπορεύεται μὲ τὴν Μνήμη καὶ τὴν Ἐλπίδα.
Φίλτατε Ἀναγνώστη.
Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνύποπτους ἐχθρούς. Μόνον ἡ Πίστη καὶ ἡ σιδηρᾶ θέληση μποροῦν νὰ τὴν ὁλοκληρώσουν κομίζοντας τὴν Νίκη ποὺ θὰ στεφανώσει τοὺς ἀφοσιωμένους στὴν Ἑλλάδα Ἥρωες.
Μία ἀπὸ τὶς ἀστραπὲς ποὺ φώτισαν τὸ σκοτεινὸ στερέωμα ἀνοίγοντας τὸν δρόμο τῆς Ἑλληνικῆς Συνείδησης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Εὐθύνης στοὺς ἀδούλωτους ὑπόδουλους, ἦταν ὁ νεαρὸς διδάσκαλος ἀπὸ τὸ Βελεστῖνο. Ἡ ἐμβληματικὴ του Χάρτα, Ἔργο ποὺ προϋποθέτει χρόνια μόχθου καὶ ἔρευνας, τεράστιες γνώσεις τοπογραφικές, ἱστορικές, ἀρχαιολογικές, πολιτικὲς καὶ κοινωνικές, δὲν στοχεύει μόνον στὴν πατριδογνωσία. Εἶναι Ἐθνικὸ Εὐαγγέλιο. Κήρυγμα Ἐλευθερίας. Εἰκονίζει τὴν πορεία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, τὴν γεωγραφικὴ του ἐξάπλωση, τὸν Πολιτισμό, τὴν εἰσφορὰ του στὸ Ἀνθρώπινο Πνεῦμα. Τοὺς νικηφόρους κατὰ τῶν βαρβάρων πολέμους, τὶς νῖκες κατὰ ὅλων ἐκείνων ποὺ ἀπείλησαν τὴν Ἀνθρωπότητα.
Ἡ Χάρτα εἰκονίζει τὶς πόλεις ποὺ δίδαξαν στὸν Κόσμο τὴν Δημοκρατία καὶ τὴν ἀνθρώπινη Ἀξιοπρέπεια. Ἀθήνα. Σπάρτη. Κωνσταντινούπολη. Θερμοπύλες. Σαλαμῖνα. Πλαταιές. Ἀκρόπολη. Δελφοί. Ρόδος. Ὀλυμπία. Βελεστῖνο. Τὰ τοπωνύμια καὶ τὰ νομίσματα τῶν πόλεων, τὰ μνημεῖα καὶ οἱ ἐπιγραφές, δείχνουν τὴν ἔκταση τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Ἡ χερσόνησος τοῦ Αἴνου, ἡ Ἰωνία, τὰ Νησιά, ἡ Κρήτη, ἡ Κύπρος, εἶναι Ἑλληνικὲς ἀπὸ τὶς ἀπαρχὲς τῆς Ἱστορίας. Φιλόσοφοι, ἐπιστήμονες, πολιτικοί, στρατηγοί, αὐτοκράτορες, ἡγεμόνες διασταυρώνουν τὰ βήματά τους.
Πραγματικὴ ἐγκυκλοπαίδεια πατριδογνωσίας. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιθυμοῦσε ὁ Ρήγας. Ἀντὶ γιὰ ἄλλη νουθεσία τοῦ Γένους, προτίμησε τὴν Εἰκόνα. Μία Εἰκόνα ἀπαράμιλλη σὲ Ἦθος, Λόγο καὶ Πάθος. Μία ἀποτύπωση τῆς Ἑλληνικῆς Γνώσης καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κάλλους. Μία σύνοψη τοῦ Ἑλληνικοῦ Τρόπου ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα, στὸ Βυζάντιο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στοὺς νέους χρόνους.
Ἀπὸ τὸν Μεγάλο Σηκωμὸ μέχρι σήμερα παραμένει συγκλονιστικὰ καθοριστικὸς ὁ ρόλος τῆς Χάρτας. Ἰδίως σήμερα, ὅπου ἀνιστόρητοι ἀμφισβητοῦν ἀνοιχτὰ καὶ ἀδιάντροπα ἀκόμη καὶ τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Ἑλλάδος, ἡ φωνὴ τοῦ Ρήγα, ἡ Μεγάλη Χάρτα, τοὺς διαψεύδει. Τοὺς δείχνει ποιὸς ἦταν, ποιὸς εἶναι καὶ ποιὸς θὰ εἶναι ὁ Τ(ρ)όπος τῶν Ἑλλήνων.
Εἶναι ἡ φωνὴ ποὺ ὑψώνεται στεντόρεια ἐδῶ καὶ 223 χρόνια. Δυνατὰ καὶ ἀκαταπαύστως.
Ὁ σπόρος τοῦ Ρήγα θὰ καρπίζει εἰς τοὺς αἰῶνας.
Αὐτὸς μὲν ὤλετο, σπέρμα δ' ἔβλαστεν μέγα.
.
Μέ Ἀγάπη καὶ Σεβασμό,
Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου
2 Αὐγούστου 2020
Εἰκ. Ἡ Μεγάλη Χάρτα τῆς Ἑλλάδος.
Ἀρχεῖο ΙΓΚ
Πρόκειται γιὰ ἕνα ἐκ τῶν 12 φύλλων τοῦ Ἔργου.
Τὸ Περιεχόμενο τῆς Χάρτας περιγράφει ὁ ἴδιος ὁ δημιουργὸς στὸν τίτλο.
ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ἐν ᾗ περιέχονται αἱ
ΝΗΣΟΙ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ
εἰς τήν Εὐρώπην καί Μικράν Ἀσίαν
ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΩΝ ΑΠΟΙΚΙΩΝ ΑΥΤΗΣ
περιοριζομένων, ἀπ’ ἀνατολῶν, διά τῶν Μύρων τῆς Λυκίας μέχρι τοῦ Ἀργανθονίου ὄρους τῆς Βυθινίας, ἀπ’ ἄρκτου,διά τοῦ Ἄκ Κερμανίου, τῶν Καρπαθίων ὀρῶν καί Δουνάβεως καί Σάββα τῶν ποταμῶν, ἀπό δυσμῶν, διά τοῦ Οὖννα καί τοῦ Ἰωνίου πελάγους, ἀπό δέ μεσημβρίας, διά τοῦ Λιβυκοῦ, τά πλείω μέ τάς παλαιάς καί νέας ὀνομασίας, πρός δέ, 9 ἐπιπεδογραφίαι τινῶν περιφήμων πόλεων καί τόπων ΑΥΤΗΣ συντείνουσαι εἰς τήν κατάληψιν τοῦ ΝΕΟΥ ΑΝΑΧΑΡΣΙΔΟΣ, μία χρονολογία τῶν βασιλέων καί μεγάλων ἀνθρώπων ΑΥΤΗΣ, 160 τύποι Ἑλληνικῶν νομισμάτων ἐρανισθέντων ἐκ τοῦ αὐτοκρατορικοῦ ταμείου τῆς Ἀουστρίας πρός ἀμυδράν Ἰδέαν τῆς ἀρχαιολογίας, νῦν πρῶτον ἐκδοθεῖσα παρά τοῦ
ΡΗΓΑ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ ΘΕΤΤΑΛΟΥ
χάριν τῶν Ἑλλήνων καί φιλελλήνων. 1797.
Έχαράχθη παρά τοῦ Φρανσουᾶ Μήλλερ.ἐν Βιέν.

Η ΧΑΡΤΑ ΤΟΥ ΡΗΓΑ...[Μέρος Β΄]

ΔΗΜ. ΚΑΡΑΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το χαρτογραφικό έργο του Ρήγα Βελεστινλή

υπό το φως των νέων ερευνών
Ανακοίνωση, Λάρισα

1ο Συνέδριο για την Θεσσαλία

Περιφέρεια Θεσσαλίας, 2006 http://www.karaberopoulos.gr/karaberopoulos/default.asp

=====

Ο Ρήγας Βελεστινλής, ευρισκόμενος στη Βιέννη από τον Αύγουστοτου 1796 έως τον -Δεκέμβριο του 1797 κατά την προετοιμασία του επαναστατικού του σχεδίου, ως γνωστόν τύπωσε τα βιβλία του «Νέος Ανάχαρσις», «Ο Ηθικός Τρίπους», την εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου παίρνοντας άδεια από τον λογοκρίτη της Αυστριακής Αστυνομίας, ενώ παράνομα τύπωσε το «Στρατιωτικόν Εγκόλπιον» και το Σύνταγμά του με τίτλο «Νέα Πολιτική Διοίκησις». Ο Ρήγας παράλληλα κατά τους μήνες παραμονής του στη Βιέννη τύπωσε και τους τρεις χάρτες του, Χάρτα της Ελλάδος, Νέα Χάρτα της Βλαχίας και Γενική Χάρτα της Μολδοβίας.

Οι νέες έρευνες μας κατά τη σύνταξη του Ευρετηρίου των ονομάτων και την αυθεντική για πρώτη φορά επανέκδοση των χαρτών αυτών έχουν φέρει καινούργια στοιχεία για την έκδοσή τους, τα οποία φωτίζουν το επαναστατικό έργο του Ρήγα, το πρωτοποριακό δημοκρατικό πολιτειακό σύνταγμα, που ήθελε να εφαρμόσει στο κράτος του, μετά την αντικατάσταση της απολυταρχικής εξουσίας του Σουλτάνου και την επικράτηση της επανάστασης του.

Α). Η μεγαλειώδης Χάρτα της Ελλάδος αποτελείται από 12 φύλλα διαστάσεων το καθένα 50Χ70 εκ. περίπου, που αν συνενωθούν όλα μαζί τότε δημιουργείται ένας για πρώτη φορά τόσων διαστάσεων 2μ.Χ2μ. χάρτης του Βαλκανικού χώρου. Ο πλήρης τίτλος βρίσκεται στο τέταρτο φύλλο της Χάρτας και έχει ως εξής: «Χάρτα της Ελλάδος εν ής περιέχονται αι Νήσοι αυτής και μέρος των εις την Ευρώπην και Μικράν Ασίαν πολυαρίθμων αποικιών αυτής περιοριζομένων, απ' ανατολών δια των Μύρων της Λυκίας μέχρι του Αργανθονίου όρος της Βιθυνίας, απ' άρκτου, δια του Άκ Κερμανίου, των Καρπαθίων όρων και Δουνάβεως και Σάββα των ποταμών. Από δυσμών δια του Ούννα και του Ιονίου πελάγους. Από μεσημβρίας δια του Λιβυκού. Τα πλείω με τας παλαιάς και νέας ονομασίας. Προς δε 9 επιπεδογραφίας τινών περιφήμων πόλεων και τόπων Αυτής συντείνουσαι εις την κατάληψιν του Νέου Αναχάρσιδος. Μία χρονολογία των βασιλέων και μεγάλων ανθρώπων Αυτής. 161 τύποι ελληνικών νομισμάτων ερανισθέντων εκ του αυτοκρατορικού ταμείου της Αυστρίας προς αμυδράν ιδέαν της αρχαιολογίας. Εν σώμα εις 12 τμήματ. Νυν πρώτον εκδοθείσα παρά του Ρήγα Βελεστινλή του Θετταλού, χάριν των Ελλήνων και Φιλελλήνων. 1797. Εχαράχθη παρά του Φρανσουά Μύλλερ εν Βιέν.(νη)».

Tα ερωτήματα της ιστορικής έρευνας για την Χάρτα της Ελλάδος ήταν αν ο Ρήγας είχε περιηγηθεί όλες αυτές τις επαρχίες για την σύνταξή της ή χρησιμοποίησε άλλους χάρτες ως πρότυπα και ποιοι τελικά ήταν αυτοί οι χάρτες. Ποιος ήταν ο σκοπός που τύπωσε τη Χάρτα της Ελλάδος και ποια είναι η σχέση της με το επαναστατικό του σχέδιο. Ποια είναι η ερμηνεία των διαφόρων συμβολισμών που ο Ρήγας έβαλε στη Χάρτα της Ελλάδος.
Μέχρι πρόσφατα οι συγγραφείς[1], οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη Χάρτα της Ελλάδος επισημαίνουν την αδυναμία να εντοπισθεί ο γεωγραφικός χάρτης τον οποίο ο Ρήγας χρησιμοποίησε ως πρότυπο για την Χάρτα του. Ενδεικτικά μνημονεύεται ένας εξ αυτών, ο Γεώργιος Λάϊος[2], ο οποίος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το χαρτογραφικό έργο του Ρήγα και χαρακτηριστικά σημείωνε μεταξύ των άλλων ότι «ένα ωρισμένο πρότυπο της Χάρτας δεν έχει ακόμη ανευρεθή και θα πρέπει να αναζητηθή».

Οι έρευνές μας, που είναι μία από τις τρεις σημαντικότερες έρευνες μας των τελευταίων δεκαετιών για τον Ρήγα, έφεραν το ποθούμενο αποτέλεσμα. Ανευρέθηκαν οι πρότυποι χάρτες, τους οποίους ο Ρήγας χρησιμοποίησε για το σχεδιασμό της Χάρτας της Ελλάδος. Είναι ο χάρτης της αρχαίας Ελλάδος του Guil. Delisle, Graeciae Antiquae Tabulae Nova, Παρίσι 1707 και ο χάρτης του Rizzi Zannoni, Carte de la partie septentrionale de l'empire Otoman...Paris 1774. Μάλιστα ο Zannoni, σύμφωνα με τις βιβλιογραφικές πηγές ήταν «συνδεδεμένος με έναν Θεσσαλό μηχανικό ονόματι Ρήγα Βελεστινλή, τον οποίον ο σουλτάνος συνέλαβε και απεκεφάλισε»[3].
Ο σχεδιασμός της Χάρτας της Ελλάδος του Ρήγα είναι ίδιος με τον πρότυπο του Delisle, σε διπλάσια περίπου μεγέθυνση, όπως για παράδειγμα παρατηρούμε τη διαμόρφωση της Χαλκιδικής, της Μαγνησίας, της Κρήτης και της Λέσβου. Επίσης τα ονόματα είναι τα ίδια για τις Επαρχίες και τις Τοπαρχίες, όπως βλέπουμε στην παρατιθέμενη αντιστοιχία τους. Τα νέα αυτά στοιχεία που φέραμε στο φως μας βοηθούν να συμπεράνουμε ότι:


Ο Ρήγας χρησιμοποίησε τον χάρτη της αρχαίας Ελλάδος του Delisle, και όχι της συγχρόνου εποχής του ή της βυζαντινής εποχής, που έχει υποστηριχθεί[4]. Ο χάρτης της αρχαίας Ελλάδος του Delisle ήταν διαιρεμένος σε επαρχίες και τοπαρχίες και με τοπωνύμια της τότε εποχής. Ο Ρήγας σκόπιμα χρησιμοποίησε της αρχαίας Ελλάδος, διότι προσπάθησε να αντικαταστήσει την μέχρι τότε ονοματολογία της οθωμανικής πολιτικής διαίρεσης καθώς και τα τοπωνύμια, στα οποία έδωσε αρχαία ελληνικά ονόματα[5]. Σε αρκετά τοπωνύμια πρόσθεσε και τη σύγχρονη της εποχής του ονομασία, για να υποδηλώσει την ιστορική συνέχεια τους, όπως ενδεικτικά μνημονεύονται: Αίγιον-Βοστίτζα, Συκυών-Βασιλικά, Λευκάς-Αγία Μαύρα, Φερά-Βελεστίνος, Δότιον-Αγυά, Καρίτζα-Ευρυμέναι, Γυρτώνη-Μπαλαμούτι, Μελίβοια-Δέσιανη, Ηράκλεια-Λιτόχωρο.

Η Χάρτα της Ελλάδος δεν είναι συγκεκαλυμμένος στρατιωτικός χάρτης, όπως έχει υποστηριχθεί[6], διότι όπως αποδείχθηκε είναι χάρτης της αρχαίας Ελλάδος και οι δρόμοι της αρχαίας εποχής και όχι της συγχρόνου όπως θα άρμοζε σε στρατιωτικό χάρτη.

Ο Ρήγας δεν ταξίδεψε για να σχεδιάσει τη Χάρτα του, όπως έχει υποστηριχθεί[7], αλλά απλά χρησιμοποίησε τους πρότυπους χάρτες.

Εντοπίσαμε την ιδιαίτερη διαγράμμιση στα σύνορα του κράτους του στην περιοχή Δαλματίας, Κάτω Ουγγαρίας. Ο Ρήγας δεν μνημονεύει αυτήν την ιδιαίτερη διαγράμμιση στο Υπόμνημα της Χάρτας του, φύλλο 3, όπως κάνει για τις διαγραμμίσεις της τοπαρχίας και επαρχίας. Προφανώς διότι δεν θα ήθελε να κάνει μνεία ότι είναι τα όρια του κράτους του και να αποφύγει κατ' αυτόν τον τρόπο της αυστριακής αστυνομίας τον λογοκρίτη.

Ο Ρήγας κατόρθωσε και παραπλάνησε την αυστριακή αστυνομία και επί έξι μήνες τύπωνε την Χάρτα του, παίρνοντας την άδεια εκτυπώσεως. Αυτό το κατόρθωσε με την καταχώριση των νομισμάτων, των επιπεδογραφιών, και των άλλων ιστορικών στοιχείων. Μάλιστα χαρακτηριστικά γράφει στον τίτλο της Χάρτας ότι η έκδοση είναι για την κατανόηση του ταξιδιού του Νέου Αναχάρσιδος. Η πρακτική του αυτή, όπως έχουμε υποστηρίξει, δείχνει τη συνωμοτική δράση του Ρήγα στη Βιέννη, τακτική, η οποία δεν έχει προσεχθεί, ενώ απεναντίας έχει άδικα κατηγορηθεί «ως επιπόλαιος εξεταστής των πραγμάτων»[8]. Η Αυστριακή Αστυνομία δεν αντιλήφθηκε το παραμικρό από την επαναστατική δράση του Ρήγα στη Βιέννη μέχρι και την μετά από προδοσία σύλληψή του.
Η Χάρτας της Ελλάδος του Ρήγα είναι πολιτικός χάρτης του δημοκρατικού κράτους του, το οποίο ήθελε να δημιουργήσει μετά την επανάστασή του. Τύπωσε τους χάρτες του για να έχει ένα πολιτικό χάρτη με τις επαρχίες, τοπαρχίες και τις ελληνικές ονομασίες των τοπωνυμιών, για να διενεργήσει εκλογές και να εκλεγούν οι αντιπρόσωποι στη Βουλή του κράτους του μετά την επανάστασή του, όπως σημειώνει και στο Σύνταγμά του, άρθρο 20.

Με τις έρευνές μας ερμηνεύθηκε η παρουσία του «ροπάλου του Ηρακλέους», το οποίο αποτελεί σημαντικό στοιχείο στην επαναστατική σκέψη του Ρήγα. Έχει συμβολική δυναμική ανά τους αιώνες, ενώ αλλάζουν οι αντίπαλες δυνάμεις, που πρώτα ήταν η περσική με τον διπλό πέλεκυ και μετέπειτα η οθωμανική με την ημισέληνο. Η ελληνική δύναμη, που συμβολίζεται με το ρόπαλο, όπως γράφει και στο υπόμνημα, αντιπαλαίει ανά τους αιώνες με τον βαρβαρισμό. Το ρόπαλο εντοπίζεται στο πρώτο φύλλο - επιπεδογραφία της Κωνσταντινουπόλεως - στα πόδια του κοιμισμένου λιονταριού, στη ράχη του οποίου επικρέμανται τα σύμβολα εξουσίας του Σουλτάνου. Το λιοντάρι - οι σκλαβωμένοι λαοί των Βαλκανίων - με τον Θούριο και με την επανάστασή του θα αφυπνισθούν, θα πάρουν το ρόπαλο- τα όπλα και θα αποτινάξουν από τη ράχη τους την απολυταρχική εξουσία του Σουλτάνου και στη συνέχεια θα δημιουργήσουν την δημοκρατική πολιτεία-την Νέα Πολιτική διοίκηση του.

Επίσης στο τέταρτο φύλλο στον τίτλο της Χάρτας, όπου ο Ρήγας θέτει την παράσταση της πάλης του γυμνόποδα Ηρακλή, ο οποίος αρπάζει την έφιππο Αμαζόνα, και με το ξύλινο ρόπαλό του τσακίζει το σιδερένιο διπλό πέλεκυ της. Ο Ρήγας προσφέρει μήνυμα αισιοδοξίας στους σκλαβωμένους, ότι αν πορευτούν με τις αρετές του Ηρακλή, αποφασιστικότητα, αφοσίωση στα ιδεώδη, πίστη στο καθήκον, υπεράσπιση του δικαίου, θα νικήσουν στον αγώνα της επανάστασής τους.

Ακόμη με το ρόπαλο στο άνω περιθώριο του δεκάτου φύλλου ο Ρήγας συμβολίζει την αρχαία ελληνική πνευματική δύναμη με την παράθεση 110 ονομάτων ενδόξων ανδρών της αρχαιότητος από τον ενδέκατο π.Χ. αι. μέχρι τον δεύτερο μ. Χ. αι. αρχίζοντας μάλιστα τιμητικά με τον Αδμητο των αρχαίων Φερών, της γενέτειράς του Βελεστίνου.



Προσθέτουμε επί πλέον ότι το ρόπαλο του Ηρακλέους το έχει θέσει και στη σημαία του κράτους του, όπως το αναγράφει και στο Παράρτημα του τελευταίου άρθρου 124 του Συντάγματός του.

Β). Η Νέα Χάρτα Βλαχίας είναι τυπωμένη σε ένα φύλλο διαστάσεων 85Χ62 εκ. (πλαίσια 80Χ57) και άνω αριστερά υπάρχει ο τίτλος «Νέα Χάρτα της Βλαχίας και μέρους της Τρανσυλβανίας παρά του Ρήγα Βελεστινλή Θετταλού. Εκδοθείσα χάριν των Ελλήνων και Φιλελλήνων. 1797. Εχαράχθη παρά του Φρανσουά Μήλλερ εν Βιέννη». Παρατηρούμε ότι ο Ρήγας αναγράφει και πάλι το πλήρες όνομά του «Ρήγας Βελεστινλής Θετταλός»[9] και χαράκτης ήταν ο «Φρανσουά Μύλλερ», (Franz Muller, 1755-1816), όπως και της Χάρτας της Ελλάδος. Στο άνω δεξιά μέρος ο Ρήγας έχει θέσει την προσωπογραφία του ηγεμόνα της Βλαχίας Αλεξάνδρου Υψηλάντη, που απεικονίζεται με την ηγεμονική αμφίεση και περιμετρικά αναγράφεται «Αμφοτέρους τρίς Αλέξανδρος Δάκας αμφιβέβηκεν Υψηλαντίδης[10] μειλίχιος ηγεμόνων», επισημαίνοντας ότι τρεις φορές ηγεμόνευσε ως ηγεμών της Βλαχίας 1774-1782, 1796-1797 και της Μολδαβίας 1787-1788.

Γ). Η Γενική Χάρτα της Μολδαβίας επίσης είναι τυπωμένη σε ένα φύλλο διαστάσεων 77Χ57 εκ. Ο τίτλος έχει τεθεί στο δεξί κάτω μέρος, όπου βρίσκεται ο Εύξεινος Πόντος, «Γενική Χάρτα της Μολδοβίας και μέρος των γειτνιαζουσών αυτή επαρχιών[11]. Παρά Ρήγα Βελεστινλή Θετταλού εκδοθείσα χάριν των Ελλήνων και Φιλελλήνων. 1797» και κάτω αριστερά στο περιθώριο αναγράφεται ότι «Εχαράχθη παρά του Φρανσουά Μήλλερ εν Βιέννη». Ο Χάρτης δεν περιέχει Υπόμνημα, όπως στη Νέα Χάρτα της Βλαχίας και τη Χάρτα της Ελλάδος.

Στο άνω δεξιό μέρος του χάρτη έχει θέσει την προσωπογραφία του ηγεμόνα Αλεξάνδρου Καλλιμάχη, (1795-1799), με ηγεμονική αμφίεση και όλα τα σύμβολα της εξουσίας του και στον οποίο αφιερώνεται η Χάρτα της Μολδαβίας. Ο Ρήγας θέτει κυκλικά της εικόνας του ηγεμόνα ένα επίγραμμα σε αρχαία διατύπωση «Ηπιον ωδ' όρ' Αλέξανδρον, βυζάντιον έρνος φράδμονα Καλλιμάχην, κραντορα Μολδοβίης»[12], και συνιστά στον αναγνώστη να δώσει σημασία στον ήπιο, συνετό ηγεμόνα της Μολδαβίας, ο οποίος είναι βλαστός του Βυζαντίου. Το επίγραμμα είναι σε αρχαία διατύπωση, δείγμα κι' αυτό του επιπέδου μόρφωσης του Ρήγα. Βέβαια έχει υποστηριχθεί ότι ο Ρήγας δεν θα ήταν δυνατόν να γράφει τέτοια επιγράμματα και ότι από κάποιον άλλον είναι γραμμένα. Όμως στη σχετική εργασία μας για τα «Ολύμπια» του Μεταστάσιο, τεκμηριώνουμε ότι ο Ρήγας ήταν ο μεταφραστής και ο δημιουργός των χορικών σε αρχαία διάλεκτο[13]. Επίσης στα γραφόμενα του Κ. Αμάντου, ότι το επίγραμμα στη Χάρτα της Βλαχίας το έγραψε ο Βεντότης, είναι πολύ διαφωτιστική η παρατήρηση του Λέανδρου Βρανούση[14] ότι ο Γ. Βεντότης είχε ήδη αποβιώσει τον Νοέμβριο του 1795 και ότι ο Ηγεμόνας Αλέξανδρος Υψηλάντης ανέβηκε στο θρόνο μετά από μήνες από το θάνατο του Βεντότη, στις 17 Αυγούστου του 1796.


Τα νέα στοιχεία από τις έρευνές μας σχετικά με τους δύο αυτούς χάρτες του Ρήγα συνοψίζονται στα παρακάτω:

Εντοπίσθηκε για πρώτη φορά το «ρόπαλο του Ηρακλέους» στους χάρτες Βλαχίας και Μολδαβίας. Κάτω από τις προσωπογραφίες των Ηγεμόνων ο Ρήγας έθεσε τους θυρεούς των Ηγεμονιών, ο αετός και η κεφαλή βοδιού, τα σύμβολα δηλαδή των ηγεμονιών Βλαχίας και Μολδαβίας[15], τους οποίους μάλιστα τους έθεσε λοξά, σα παραριγμένους και κάτω από αυτούς έβαλε οριζόντια το ρόπαλο του Ηρακλέους. Συμβολική με νόημα παράσταση, όπως και στο πρώτο φύλλο της Χάρτας της Ελλάδος. Με την επανάστασή του οι σκλαβωμένοι θα αδράξουν το ρόπαλο- τα άρματα- θα διώξουν τον τύραννο Σουλτάνο και θα ανορθώσουν τα σύμβολα των Επαρχιών της Βλαχίας και Μολδαβίας στο δημοκρατικό του κράτος.

Με τον εντοπισμό του «ροπάλου του Ηρακλέους» στους χάρτες Βλαχίας και Μολδαβίας η σημασία του σημαντικού συμβολικού αυτού στοιχείου στην επαναστατική σκέψη του Ρήγα εκτείνεται πλέον σε όλο το κράτος του. Και οι χάρτες αυτοί εντάσσονται στο επαναστατικό του σχέδιο. Ηταν πολιτικοί χάρτες του κράτους του, των Επαρχιών Βλαχίας και Μολδαβίας, διαιρεμένες σε τοπαρχίες, όπως και η Χάρτα της Ελλάδος.

Ο Ρήγας έθεσε τις προσωπογραφίες των Ηγεμόνων στους χάρτες Βλαχίας και Μολδαβίας για να παραπλανήσει την αυστριακή αστυνομία και να λάβει την άδεια εκτυπώσεως. Δεν μπορεί να ευσταθεί η άποψη ότι ήταν παραγγελία των ηγεμόνων, όπως υποστηρίχθηκε στις ανακρίσεις[16], και τούτο διότι στην περίπτωση αυτή τα σύμβολά τους, οι θυρεοί, θα ήταν όρθιοι, όπως αρμόζει σε σύμβολα, και βλέπουμε σε σχετικές άλλες παραστάσεις, και όχι όπως τα έβαλε ο Ρήγας σα να είναι πεταμένα, παραριγμένα.


Στα σύνορα μεταξύ Βλαχίας, Μολδαβίας και Τρανσυλβανίας, Μπουκοβίνα, Ρωσικής Πολωνίας, ο Ρήγας έχει θέσει διακεκομμένη παχιά γραμμή, όπως και στα σύνορα της Χάρτας της Ελλάδος, που δηλώνει τα σύνορα του κράτους του, χωρίς όμως να αναγράφει για ευνόητους λόγους τον συμβολισμό αυτό στα αντίστοιχα Υπομνήματα.

Σχετικά με το κείμενο «Προς τω Τύρα όπου η Οφιούσα, Πλίν. Βιβλ. δ.»[17], που αναγράφει ο Ρήγας στο ανοιχτό βιβλίο της παράστασης στη Χάρτα της Μολδαβίας, είχαμε αρχικά την αίσθηση ότι ο Ρήγας μάλλον από άλλη πηγή και όχι από βιβλίο του Πλίνιου θα έλαβε το κείμενο αυτό. Και τούτο διότι η μνεία του Πλινίου στη Χάρτας της Ελλάδος, στο φύλλο πέντε, όπου μεταξύ Αττικής, Κέας, ΄Ανδρου και νοτίου Ευβοίας ο Ρήγας γράφει «Αιξ περί ης γράφει ο Πλίνιος», όπως έχουμε δείξει στην έρευνά μας το ανέγραφε ο πρότυπος χάρτης του Delisle, τον οποίο χρησιμοποίησε ο Ρήγας για τη Χάρτα του, και δεν το έλαβε από βιβλίο του Πλινίου[18]. ΄Εχοντας ακόμη υπ' όψιν ότι ο Ρήγας μελετούσε τη Γαλλική Εγκυκλοπαιδεία των Diderot και D' Alembert, όπως έχουμε αποδείξει στην έρευνά μας για το βιβλίο του Φυσικής απάνθισμα[19], στραφήκαμε στην αναζήτηση του κειμένου αυτού σε κάποιο λήμμα της Γαλλικής Εγκυκλοπαιδείας. Ετσι αναζητήσαμε στα λήμματα «Τύρας» και «Οφιούσα», που ο Ρήγας μνημονεύει το κείμενό του. Πράγματι στο λήμμα «Τύρας» εντοπίσαμε τη σχετική φράση,

«Sur le bord de ce fleuve (Tyra), il y avoit une ville de meme nom, apelle auparavant Ophiusa, selon Pline, liv. IV , ch. XII».



Η φράση αυτή μας δείχνει ότι από αυτό το λήμμα πήρε ο Ρήγας την πληροφορία και την έβαλε στο ανοιχτό βιβλίο. Κατ' αυτόν τον τρόπο με την έρευνά μας αποδεικνύεται ότι ο Ρήγας Βελεστινλής για μία ακόμη φορά μετά το 1790 χρησιμοποιούσε τη Γαλλική Εγκυκλοπαιδεία των Diderot και D' Alembert στην ακμή της επαναστατικής του δράσης, κατά την εποχή της προετοιμασίας και έκδοσης των έργων του στις χρονιές 1796-1797.
Συμπερασματικά, με τις νέες έρευνές μας έχουν βρεθεί τα πρότυπα της Χάρτας της Ελλάδος, τα οποία χρησιμοποίησε ο Ρήγας για τη σύνταξή της. Για τον ελληνικό χώρο πρότυπό του ήταν χάρτης της αρχαίας Ελλάδος με σκοπό να αντικαταστήσει την οθωμανική πολιτική διαίρεσή του χώρου καθώς επίσης να χρησιμοποιήσει τα αρχαία τοπωνύμια. Ακόμη το χαρτογραφικό έργο του Ρήγα, Χάρτα της Ελλάδος και χάρτες Βλαχίας και Μολδαβίας, εντάσσονται στο επαναστατικό του σχέδιο για τη δημιουργία της Νέας Πολιτικής Διοικήσεως, του αντιπροσωπευτικού δημοκρατικού κράτους του που θα αντικαταστούσε την απολυταρχική οθωμανική εξουσία. Οι χάρτες αυτοί αποτελούν τους πολιτικούς χάρτες του κράτους του. Παράλληλα ερμηνέυθηκαν πολλοί συμβολισμοί που ο Ρήγας ανέγραψε στους χάρτες του, όπως εκείνου του ροπάλου του Ηρακλέους.








--------------------------------------------------------------------------------



[1] Γεώργιος Λάϊος, Πολυχρ. Ενεπεκίδης, Απόστολος Δασκαλάκης, Βίκτωρ Μελάς, Κων. Στάϊκος, Γεώργιος Τόλιας, Βλ. Δημ. Καραμπερόπουλος, «Η ΄΄Χάρτα της Ελλάδος΄΄ του Ρήγα. Τα Πρότυπά της και νέα στοιχεία», στο Η Χάρτα του Ρήγα, έκδοση της Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα, με την υποστήριξη της Ακαδημίας Αθηνών, Αθήνα 1998, β΄επανέκδοση 2003, σελ. 19-22.



[2] Γεώργιος Λάϊος, «Οι Χάρτες του Ρήγα», Δ.Ι.Ε.Ε.Ε, τόμ. 14, 1960, σελ. 293-295, εδώ σελ. 286.



[3] Le Colonel Berthaut, Les Ingenieusr Geographes Militaires (1624-1831), Παρίσι 1902, τόμ. 1, σελ. 221.



[4] Βλ. Γεώργιος Τόλιας, «Οι Χάρτες του Ρήγα. Τα Βαλκάνια, η ¨¨ευρύχωρη Ελλάδα΄΄ των Φαναριωτών»», Επτά Ημέρες, της εφημερίδος Η Καθημερινή, 22 Μαρτίου 1998, σελ. 20-23.



[5] Βλ. Δημ. Καραμπερόπουλος, «Γιατί ο Ρήγας χρησιμοποίησε χάρτη της αρχαίας Ελλάδος ως πρότυπο της Χάρτας του;¨, Υπέρεια, τόμ. 4, Αθήνα 2006, Πρακτικά Δ΄ Διεθνούς Συνεδρίου «Φεραί-Βελεστίνο-Ρήγας», (Βελεστίνο 2-5 Οκτωβρίου 2003).



[6] Πολυχρ. Ενεπεκίδης, Ρήγας Βελεστινλής. Επιστροφή από τον θρύλο στην ιστορία. Τμήμα διαλέξεων της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας των Θεσσαλών, τόμ. Ζ΄, τεύχ. Δ΄-Ε΄, 1958, σελ. 33.



[7] Την άποψη αυτή υποστήριξε ο Johann Christian von Engel στα 1797, όπως σημειώνει ο Γ. Λάϊος, ό. π., σελ. 285.



[8] Βλ. Δημ. Καραμπερόπουλος, «Η άδικη κρίση του Ιω. Φιλήμονος για τον Ρήγα Βελεστινλή», Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τόμ. 38, 2000, σελ. 257-272, και του ιδίου, «Η συνωμοτική δράση του Ρήγα Βελεστινλή. Το σχέδιο μιάς απραγματοποίητης επανάστασης», Ιστορικά Θέματα, τεύχ. 41, Ιούνιος 2005, σελ. 65-73.





[9] Σε όλα τα έργα του ο Ρήγας χρησιμοποίησε ως όνομα του το «Ρήγας Βελεστινλής Θετταλός», στοιχείο που θα πρέπει πλέον να γίνει σεβαστό και να παύσει η αναγραφή των λογίων του 19ου αιώνος ως επωνύμου το «Φεραίος», καθώς επίσης και του ανιστόρητου τάχα πραγματικού ονόματος «Αντώνιος Κυριαζής». Βλ. Δημ. Καραμπερόπουλος, Ονομα και καταγωγή του Ρήγα Βελεστινλή, Αθήνα Β΄ έκδ. 2000.



[10] Ενδεικτικά βλ. Διονύσιος Φωτεινός, Ιστορία της πάλαι Δακίας, τα νυν Τρανσυλβανίας, Βλαχίας και Μολδαυϊας. Εκ διαφόρων παλιών και νεωτέρων συγγραφέων συνερανεισθείσα, τόμ. Β΄, εν Βιέννη 1818, σελ. 352-356 και 378-379. Επαμ. Ι., Σταματιάδης, Βιογραφίαι των Ελλήνων μεγάλων διερμηνέων του Οθωμανικού κράτους,Αθηνησι 1865, Επανατύπωση Θεσσαλονίκη 1973, σελ. 135-141 και Const. C. Giuresu, «Un remarquable prince Phanariote: Alexandre Ypsilanti, Voevode de Valachie et de Moldavie», Συμπόσιον Η εποχή των Φαναριωτών, 21-25 Οκτ. 1970, Ιδρυμα Μελετων Χερσονήσου του Αίμου, Θεσσαλονίκη, 1974, σελ. 61-69.



[11] Ενδιαφέρον έχει να σημειώσουμε ότι ο Ρήγας χρησιμοποιεί τον όρο «Επαρχία» για τις γειτνιάζουσες περιοχές, χωρίς όμως να κάνει μνεία του όρου «Τοπαρχία», όπως αναφέρθηκε παραπάνω, αλλά και δεν χρησιμοποίησε του τουρκικό όρο «Καδιλίκια».



[12] Δίδονται οι επεξηγήσεις των λέξεων «έρνος»=βλαστάρι, τέκνον, «φράδμων» =συνετός, «κράντωρ»= κυβερνήτης, βασιλεύς «κράντωρ ελευθερίας» επιγρ. Παυσ. 8.52, 3. Ο Ρήγας συνιστά στον αναγνώστη να δώσει σημασία στον ήπιο, συνετό ηγεμόνα της Μολδαβίας Αλέξανδρο Καλλιμάχη, ο οποίος είναι βλαστός του Βυζαντίου.



[13] Δημ. Καραμπερόπουλος, Ο Ρήγας μεταφραστής των «Ολυμπίων» του Μεταστάσιο, Επιστημονική Εταιρεία Μελέτης Φερών - Βελεστίνου-Ρήγα, Αθήνα 2001.



[14] Κ. ΄Αμαντος, «Ρήγας Βελεστινλής», Ελληνικά, τόμ. 5, 1932, σελ. 39-60. Λ. Βρανούσης, Εφημερίς 1797, ό. π., Προλεγόμενα, Ακαδημία Αθηνών, Κέντρο Ερεύνης του Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού, Αθήνα 1995, σελ. 847, υποσημείωση 356.



[15] Για τα σύμβολα των Ηγεμονιών βλ. Διον. Φωτεινού, Ιστορία της πάλαι Δακίας..., .ό. π. , τόμ. Α΄, 1818, σελ.306.



[16] Βλ. Αιμ. Λεγράνδ-Σπ. Λάμπρος, Ανέκδοτα έγγραφα περί Ρήγα Βελεστινλή, Αθήνα 1891, επανέκδοση φωτομηχανική με την προσθήκη Ευρετηρίου (επιμ. Δημ. Καραμπερόπουλος) από την Επιστημονική Εταιρεία μελέτης Φερών-Βελεστίνο-Ρήγας, Αθήνα 1996, β΄ 2000, σελ. 63.



[17] Για τη φράση αυτή βλ. Μαρίας Μαντουβάλου, Ο Ρήγας στα βήματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έκδ. Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα, Αθήνα 1996, σελ. 71-77, κεφάλαιο «Τύρας - Οφιούσα - Πλίνιος».



[18] Βλ. Δημ. Καραμπερόπουλος, «Η ¨Χάρτα της Ελλάδος¨ του Ρήγα. Τα πρότυπά της και νέα στοιχεία», στο Η Χάρτα του Ρήγα Βελεστινλή, έκδ. Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελετσίνου-Ρήγα, Αθήνα 1998, σελ. 23.



[19] Βλ. Δημ. Καραμπερόπουλου, «Ρήγα Βελεστινλή ΄΄Φυσικής απάνθισμα΄΄ και Γαλλική ΄΄Encyclopedie΄΄. Ταύτιση, για πρώτη φορά, ενός προτύπου», Υπέρεια, τόμ. 2, Πρακτικά Β΄ Διεθνούς Συνεδρίου «Φεραί-Βελεστίνο-Ρήγας», Αθήνα 1994, σελ. 585-598, και του ιδίου «Η Γαλλική ΄΄Encyclopedie΄΄ ένα πρότυπο του έργου του Ρήγα ΄΄Φυσικής απάνθισμα΄΄», Ο Ερανιστής, τόμ. 21, 1997, σελ.95-128.

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ - ΙΕΡΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Η ΧΑΡΤΑ ΤΟΥ ΡΗΓΑ....[Μέρος Α΄]

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ -  ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Οι αριθμοί, σπουδαία στοιχεία αλήθειας κατά τους αρχαίους Έλληνες, αναγνωρίστηκαν εξ αρχής ως μεταφυσικές οντότητες - θεοί ή δαίμονες - που καθόριζαν την μοίρα των ανθρώπων. Στη συνέχεια, η ανακάλυψη της Γεωμετρίας θεωρήθηκε έργο και σχέδιο αυτού τούτου του Θείου, παριστανόμενο συνήθως με ένα όμορφο, συμμετρικό, αρμονικό σχήμα (το απλούστατο ένα τρίγωνο). Οι αριθμοί μαζί με την Γεωμετρία και παράλληλα με την Αστρολογία - δηλαδή την γνώση της αενάου αρμονικής κινήσεως των αστέρων - ως συγκερασμός επιστημών που ερμηνεύουν την ομορφιά του κόσμου, αποτυπώθηκαν πάνω στη γη με συμβολικά, αλλά υλικής υπόστασης, έργα όπως βωμοί,ιερά, ναοί και πόλεις ολόκληρες, με αρμονικές γεωμετρικές και λεξαριθμιτικές σχέσεις μεταξύ τους! Αυτή η έντεχνη και εσκεμμένη γεωμετρική σχέση μεταξύ των αρχαίων ελληνικών ναών προσδοκούσε να παράγει τέτοιες ενεργειακές δονήσεις, ανάλογες της ουράνιας μουσικής των σφαιρών, ώστε να καταστήσει ικανό το ανθρώπινο είδος να μεθέξει μιας κατάστασης "απολύτου κάλλους", ανώτερης οποιασδήποτε υλικής ηδονής (και ματαιότητας...). Οι αρχαίοι ελληνικοί ναοί, μέσω της γεωμετρικής τους σχέσης , ήταν συνδεδεμένοι με τον Έρωτα, ο οποίος κατά τους Ορφικούς - αλλά και κατά τη σημερινή αποδεκτή επιστημονική πραγματικότητα - είναι η συνεκτική ουσία του Σύμπαντος και εξέφραζαν στο σύνολό τους, τον "παγκόσμιο ρυθμό". Έτσι, κατά τον Γεωμετρικό Γεωδατικό Τριγωνισμό, οι γεωγραφικές θέσεις των αρχαίων ιερών, πόλεων και μνημείων, συνδεόμενες με νοητές αιτίες, σχηματίχουν ένα γεωδαιτικό τριγωνικό δίκτυο, γεωμετρικού χαρακτήρα, με όλα τα χαρακτηριστικά της αρμονίας και του κάλλους. Εκφρασμένες σε αριθμούς, οι διαστάσεις των διαφόρων νοητών σχημάτων - κυρίως τριγώνων - που σχηματίζονται, υπολογιζόμενες σε αρχαία στάδια, αντιστοιχούν σε σημαντικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας! Ενίοτε άλλωστε, τα τοπονύμια δείχνουν τις κατευθείαν αποστάσεις μεταξύ των ιερών, εφόσον αυτά υπολογιστούν λεξαριθμητικά! Μετά την αποκάλυψη του Αρχαίου Γεωμετρικού Τριγωνισμού, το 1967, από τον Γάλλο J. Richer και την μερική μαθηματική και αστρονομική ερμηνεία των αρχαίων μνημείων από τους Έλληνες, Θ. Μανιά, το 1971 και εν συνεχεία από τον Α. Αλεξίου το 1974, το γεγονός που πραγματικά έχει ιδιάζουσα βαρύτητα στην έρευνά μας, είναι η διαπίστωση ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα έχει τέλεια σχέση με τα μαθηματικά και επέκεινα σχετίζεται άμεσα με τα μνημεία της αρχαιότητας και την Τριγωνοδαισία του Γεωγραφικού χώρου της Ελλάδας. Η ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ Ο αποφασιστικότερος παράγοντας για την έκρηξη της Εθνεγερσίας του 1821 ήταν ο Ελληνικός Διαφωτισμός, που συντέλεσε σημαντικά στο να ωριμάσει, σε Πανελλήνια κλίμακα, η ιδέα για γενικό ξεσηκωμό εναντίον των Τούρκων κατακτητών. Όταν όμως μελετάμε τις ιδέες και τα έργα των εκπροσώπων του Ελληνικού Διαφωτισμού, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η περίοδος που προηγήθηκε της Επανάστασης δεν ήταν και τόσο "σκοτεινή". Καταυγασμένη από Ελληνικό πνεύμα, αναζωπύρωσε την αρχαία Παράδοση και με την Παιδεία πρόσφερε πολύτιμες υπηρεσίες για την ανύψωση του εθνικού φρονήματος. Για να γίνει όμως αυτό, έπρεπε οι Έλληνες να αποκτήσουν πρώτα την εθνική τους Αυτογνωσία, και αυτό ήταν δυνατό μόνο με την πλήρη γνώση και γνωριμία του ιστορικού ελληνικού παρελθόντος και του ελληνικού χώρου. Πολλοί διαφωτιστές, όπως ο Ρήγας Βελεστινλής, Δανιήλ Φιλιππίδης, Γρηγόριος Κωνσταντάς, Ιώσηππος Μοισιόδαξ και Άνθιμος Γαζής, θεώρησαν ότι αυτή η γνώση μπορούσε να εμπεδωθεί πληρέστερα με χάρτες. Έτσι εξέδωσαν χάρτες της Ελλάδος, γενικούς και τοπικούς, έγραψαν και τύπωσαν έργα γεωγραφικά και γεωγραφίες, δίνοντας ώθηση σε έναν τομέα που μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα ελάχιστα είχε απασχολήσει τους Έλληνες λόγιους. Ανάμεσα στα έργα αυτά ξεχωρίζει όμως ιδιαιτέρως η μεγάλη "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα. Σήμερα είναι φανερό, όσο ποτέ άλλοτε, ότι η μοίρα ενός τόπου είναι συνδεδεμένη με την γεωγραφική του θέση, τόσο ώστε να έχει δημιουργηθεί, η μέχρι πριν δυο γενεές άγνωστη για τους πολλούς, επιστήμη της Γαιοπολιτικής. Η Κύπρος φερ' ειπείν, εάν λόγω της πολύ απομακρισμένης θέσης από την υπόλοιπη Ελλάδα, δεν απεδείκνυε έτσι την - από την προϊστορική ήδη εποχή - εξάπλωση του Ελληνικού πνεύματος, δεν θα ήταν η διχοτομημένη , ανεπανόρθωτα πληγωμένη Κύπρος του σήμερα. Το Ιράκ, εξάλλου, εάν στα εδάφη του δεν είχαν ανθίσει οι τόσο υψηλοί, πανάρχαιοι πολιτισμοί των Σουμερίων, Ασσυρίων, Ακκαδίων και άλλων, εάν δεν περιείχε την Βαβυλώνα και τόσα άλλα πολιτισμικά κέντρα της, προϊστορικής ακόμα, Μέσης Ανατολής - σε μια εποχή που το έθνος του Ισραήλ δεν είχε ακόμα συρραφεί - δεν θα αργοπέθαινε σήμερα εξαιτίας του (συγκεκαλυμμένα) πυρηνικού πολέμου του Κόλπου. Τύχη που ακολούθησαν και η Βοσνία με το Κόσσοβο, γιατί η γεωγραφική τους θέση αποτελεί ένα βασικό σπόνδυλο της ενιαίας Ορθοδόξου Χριστιανικής Πανσλαβικής και Βαλκανικής ραχοκοκκαλιάς, όπου η Ελλάδα καταλαμβάνει την ενεργειακά σημαντική τρίγωνη βάση του ιερού οστού. Έτσι, οι Έλληνες πρέπει να αντιληφθούμε ότι, μετά την είσοδό μας στην Ο.Ν.Ε. και την επίσημη πλέον αποδοχή του κοινού Ευρωπαϊκού νομίσματος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στα τελευταία 170 χρόνια, είναι επίκαιρη η Μεγάλη Χάρτα της Ελλάδος του Ρήγα Φεραίου-Βελεστινλή. Όπως και τότε, έτσι και τώρα είναι απαραίτητο οι Έλληνες να έχουν σαφή αντίληψη του Ελλαδικού χώρου, για να συνηδειτοποιήσουν την εθνική τους οντότητα. Η πατριδογνωσία το 1797, ήταν απαραίτητη χάριν του επαναστατικού κινήματος που θα ξεσπούσε λίγα χρόνια αργότερα και η "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα εκπληρούσε θαυμάσια αυτόν τον σκοπό, γεμίζοντας τα κενά του χάρτη με αναπαραστάσεις ιστορικών γεγονότων της αρχαίας Ελλάδας, μνημείων και νομισμάτων και , κυρίως, με την αναγραφή των αρχαίων ονομάτων των πόλεων δίπλα στα σύγχρονα τοπονύμια. Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που η "Χάρτα της Ελλάδας" έπρεπε να επανεκδοθεί, ώστε οι Έλληνες, για άλλη μια φορά, να γνωρίσουν τμήματα της ιστορίας τους, που μια περίεργη εξουσιαστική πολιτική απαλείφει συστηματικά από την Εθνική μας μνήμη. Σε μια εποχή που η διαστρέβλωση της αλήθειας είναι αυτοσκοπός της εξουσίας, είναι απαραίτητο ο Έλλην να γνωρίσει την Γεωγραφία της χώρας του. Μια γεωγραφία με τα ονόματα και την χρήση των τόπων της Ελλάδος όπως μας παρεδόθησαν από τους προγόνους μας. Όμως εμείς σήμερα - και πολύ περισσότερο η αμέσως επόμενη γενιά - λόγω πολιτικής βούλησης, ταυτίζουμε γεωγραφικά τον ιερότατο χώρο της αρχαίας Αττικής, την Ελευσίνα, με τον πλέον ρυπογόνο χώρο της Στερεάς Ελλάδας! Η Ψιτάλεια, όπου έπεσε μαχόμενο το άνθος της στρατιωτικής νεολαίας της κλασικής Αθήνας, είναι πλέον γνωστή μόνο σαν χώρος βιολογικού καθαρισμού των λυμμάτων του μισού λεκανοπεδίου Αττικής! Η Τίρυνθα, το αρχαιότερο ιερό των Γιγάντων, είναι συνυφασμένη με τις ομώνυμες αγροτικές φυλακές και την αυτή τύχη, της αμέσου γειτνιάσεως με κολαστήρια, απεφάσισε πρόσφατα το ελληνικό κράτος για έναν από τους κορυφαίους ναούς των Ελλήνων, αυτόν του Απόλλωνος στις Βάσες της Φιγαλείας! Ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά δείγματα νεολιθικών οικισμών, το Ζαγάνι στα Σπάτα Αττικής, ισοπεδώθηκε και εξαφανίστηκε πριν καν μελετηθεί τουλάχιστον, χάριν ενός αμφιλεγόμενης χρησιμότητας αεροδρομίου! Και όμως σήμερα στον ιερό χώρο του Μαραθώνα, ο οικείος έφορος αρχαιοτήτων Γεώργιος Σταϊνχάουερ, δηλώνει δημόσια ότι εκεί δεν υπάρχουν αρχαιότητες(!). Έτσι, το Υπουργείο Χωροταξίας, ήδη σχεδιάζει την κατασκευή σ' αυτόν τον χώρο κοπηλατοδρομίου, με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Και αυτά είναι ελάχιστα δείγματα τύχης των ιερών ελληνικών χωρών. ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ "ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ-ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ Η μεγάλη "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα Φεραίου, πέραν του πατριδογνωστικού της χαρακτήρα με τα αρχαία νομίσματα και τις άλλες αρχαίες παραστάσεις, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από πλευράς αρχαίας ονοματολογίας και εσκεμμένης παραμόρφωσης της αποτύπωσης του χώρου.Σε μια εποχή, όπου ήδη ο Άγγλος πλοίαρχος Κουκ, είχε οδηγήσει επιστημονική αποστολή γεωγράφων και αστρονόμων στην Νέα Ζηλανδία, για να μελετηθεί από το ενδεδειγμένο γεωγραφικό πλάτος η έκλειψη του πλανήτη Αφροδίτη, η χαρτογραφία είχε εξελιχθεί κατά πολύ από την εποχή του Μερκάτορα, οι δε χάρτες απεικόνιζαν αρκετά πιστά την πραγματικότητα. Οι αποκρυφιστές γνωρίζουν ότι ο χάρτης του Ρήγα ανταποκρίνεται στην αιθερική πραγματικότητα του Ελλαδικού χώρου, ο οποίος έλκει την μορφή του από την διάταξη του αστέρος του Κυνός! Έτσι, ενώ σε μια άλλη χώρα, οι διάφορες πόλεις ματαξύ τους, ανά τρεις, σχηματίζουν, ως επί το πλείστον, σκαλινά τρίγωνα, στην Ελλάδα, όπως απέδειξαν οι Θ. Μανιάς και Α. Αλεξίου, δημιουργούνται πάνω από 800 ισοσκελή τρίγωνα - όμως μόνο ένα ισόπλευρο. Οι δε ευθείες που ενώνουν τις πόλεις μεταξύ τους περνούν από τρεις εώς πέντε πόλεις και ιερά. Όμως, στον χάρτη του Ρήγα, τα περισσότερα σχηματιζόμενα τρίγωνα είναι ισόπλευρα ή ορθογώνια και οι πόλεις που συναντούμε απ' ευθείας είναι από οκτώ εώς δέκα, πράγμα που για τον γνώστη της εσωτερικής πραγματικότητας καταφανώς υποδεικνύει την, σε αιθερικό επίπεδο αστρική, πνευματική σύνδεση μεταξύ τους! (Να σημειώσουμε ότι οι νεότεροι ερευνητές, Θ. Μανιάς κ.α. εργάσθηκαν σε σύγχρονους χάρτες). Είναι το ίδιο σχετικά φαινόμενο που παρατηρείται στην αριθμολογία, λόγω ιεράς προελεύσεως της ελληνικής γλώσσας. Οι αριθμοί δύναμης των αρχαίων ελληνικών λέξεων συμπίπτουν στο 80% των περιπτώσεων με τα αριθμητικά δυναμικά των αντίστοιχων λέξεων της Νεοελληνικής! Σημειώστε ότι τον χάρτη του Ρήγα τον επανέκδοσε ο Άνθιμος Γαζής το 1810, προσαρμόζοντάς τον πιο κοντά στην "πραγματικότητα". Οι περιπέτειες του Ρήγα Φεραίου, η μόρφωσή του, το συγγραφικό του έργο και η συμμετοχή του στους φιλοσοφικούς κύκλους της εποχής, τον κατέστησαν ικανό να καθοδηγήσει τον χαράκτη Φρανσουά Μίλλερ στην εσκεμμένη παραμόρφωση του χάρτη της Ελλάδος, έτσι ώστε οι αρχαίες Ελληνικές πόλεις, τοποθετημένες στις κορυφές τέλειων ισόπλευρων τριγώνων και παράλληλα σε γραμμική παράθεση ανά δέκα περίπου, να ενώσουν συμβολικά την όποια πνευματική ενέργεια τους είχε απομείνει (σαν πνευματικές οντότητες πόλεων) και να δώσουν στον Ελληνισμό την απαραίτητη δύναμη που θα οδηγούσε, μέσω της επανάστασης του 1821, στην απελευθέρωσή του από τον τούρκικο ζυγό. Επιπλέον, για τον Εθνομάρτυρα Ρήγα, ό,τι έπρεπε να ισχύει ήταν το εθνικό κριτήριο. Γιατί ό,τι εθνικό ήταν γι' αυτόν και αληθινό. Έτσι τόνισε ό,τι θεωρούσε πως έπρεπε να γίνει άμεσα αντιληπτό από τον χρήστη του χάρτη του. Για παράδειγμα, το άγνωστο από τους περισσότερους Μαραθονήσι, ή αρχαία Ομηρική Κρανάη, έχει αφύσικα τεράστιο μέγεθος σε σχέση με την πραγματικότητα, ενώ στον Πόρο ξεχωρίζει μόνο το Μόδι, που μόλις την τελευταία δεκαετία ανακαλύφθηκε σαν Μυκηναϊκός οικισμός και το οποίο πολύ σπάνια σημειώνεται σε σημερινούς χάρτες! Ο αναγνώστης καλείται να ερευνήσει και να μελετήσει αυτές τις μυστικές πλευρές και τους κρυφούς συμβολισμούς τους στο χάρτη του Ρήγα, όπως είναι η τοποθέτηση της Δωδώνης βορειότερα των Ιωαννίνων, η ευθυγράμμιση Βυζαντίου, Αγίου Όρους, Ολύμπου και Νεκρομαντείου Αχέροντος, κ.λ.π. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ Όπως αναφέρουν ο Αριστοτέλης και ο Στράβων, ο καθορισμός της ίδρυσης ιερών ακολουθούσε κάποιο νόμο, αλλά ουδής αναφέρει το περιεχόμενο του νόμου. Οπωσδήποτε αυτός θα σχετιζόταν με το θείον, συνδέοντας τα ιερά με τον έναστρο ουρανό, έτσι ώστε τα μέρη της γης που κατοικούνταν από ανθρώπους να βρίσκονται σε αρμονική σχέση με τους θεούς-Ουράνια σώματα. Αλλά ακόμα κι αν δεχτούμε μια τέτοια άποψη αρμονίας μεταξύ θείων και ανθρωπίνων έργων, μας διαφεύγει ο νόμος που διέπει αυτή την αρμονία, την οποία εμείς σήμερα αμυδρά αντιλαμβανώμεθα με την μορφή της τριγωνοδαισίας, πιθανότατα επειδή ο αριθμός 3 (τρία) είναι ο, κατ' εξοχήν, ιερός αριθμός όλων των θρησκειών όλων των εποχών, από τα βάθη της προϊστορίας μέχρι και σήμερα. Ο αριθμός τρία εθεωρείτω "ευτυχής αριθμός". Ακόμη, το τρία συμβόλιζε τον "Λόγο τον Νου και τη Θέληση", δηλαδή μια αποκρυφιστική εκδοχή της Δημιουργίας του κόσμου, αλλά επιπροσθέτως το "Κέντρο, την Ακτίνα και την Περιφέρεια" του κύκλου, που ήταν κι αυτός ιερό σχήμα, γιατί συμβόλιζε τον Ήλιο, την πηγή της Δημιουργίας. Έτσι φαίνεται ότι ο νόμος, τον οποίο αναφέρει ο Αριστοτέλης, επέβαλε την διάταξη αυτή των πόλεων, ιερών κ.λ.π. ώστε, ανά δύο, να σχηματίζουν ισοσκελή τρίγωνα, συνδεδεμένα μέσω της κορυφής τους με τους Δελφούς, τον ομφαλό, αν όχι της γης, τουλάχιστον της Ελλάδας!

ΙΣΟΣΚΕΛΗ ΤΡΙΓΩΝΑ
Αλλά ας δούμε κάποια στοιχεία. Αρκετά γνωστό είναι το ισοσκελές τρίγωνο της Ακρόπολης της Αθήνας, με τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και τον ναό της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα με απόσταση 242 στάδια. Αν ήταν μόνο αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σύμπτωση αλλά έχουμε πάρα πολλά παρόμοια τρίγωνα για να χαρακτηριστούν απλά συμπτώσεις. 

ΔΕΛΦΟΙ
Ίση απόσταση απ' το μαντείο των Δελφών έχουν: Αθήνα - Ολυμπία, 660 στάδια  Ελευσίνα - Ιωλκός, 550 στάδια Μεγαλόπολη - Φιγάλεια, 660 στάδια Ιδαίον Ανδρο στην Κρήτη - Σμύρνη, 2198 στάδια Πέλλα - Κέρκυρα, 1350 στάδια Κινύρα Θάσου - Καρδαμύλη Χίου 1700 στάδια
ΔΗΛΟΣ
Ίση απόσταση από το ιερό νησί της Δήλου έχουν: Κόρινθος - Μυτιλήνη Ασκληπιείο Κω - Ασκληπιείο Επιδαύρου Αθήνα - Καρδαμύλη (Χίος) Σμύρνη - Θήβα Θέρμη Θεσσαλονίκης - Φίλιπποι Δίκτυννα - Κνωσός Ιδαίον άντρο - μαντείο Τροφωνίου Σπάρτη - Πέργαμος Ίλιον (Τροία) - Ιωλκός Δελφοί - Αλεξάνδρεια Αργος - Μυκήνες, 1200 στάδια
ΔΩΔΩΝΗ
Ίση απόσταση από το ιερό της Δωδώνης έχουν: Δελφοί - Ιωλκός (1050 στάδια)  Ολυμπία - Τροφώνιο μαντείο (1240 στάδια) Ελευσίνα - ανάκτορο Νέστορα στην Πύλο (1600 στάδια) Αθήνα - Σπάρτη (1700 στάδια) Δήλος - Αλεξάνδρεια Τρωάδος (2482 στάδια) Κνωσός - Μίλητος (3300 στάδια) Ρώμη - Βυζάντιο

Αντίστοιχες ιδιότητες παρουσιάζουν επίσης η Αθήνα, η Σπάρτη, το Αργος, η Δωδώνη, η Κνωσός, και η Πέλλα
Η Σμύρνη ισαπέχει απ' την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη (1620 στάδια). (φ x 1000)
Ο Μαραθώνας ισαπέχει απ' την Αθήνα και από την Κάρυστο.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΑΡΙΘΜΟΛΟΓΙΑ Η απόσταση Ιωλκού - Ελευσίνας είναι 850 στάδια, το άθροισμα των γραμμάτων- αριθμών της λέξεως «Ελευσίς» είναι επίσης 850.  Ε=5 + Λ=30 + Ε=5 + Υ=400 + Σ=200 + Ι=10 + Σ=200 = 850 Η Χαλκίδα απέχει εξ' ίσου απ' την Θήβα και το Αμφιάρειο, 162 στάδια. Η απόσταση Θήβας Αμφιαρείου είναι 262 στάδια (162 x 1.62 = 2.62 αλλά και 100 x φ2= 262) το τρίγωνο υπακούει στην αρμονία του χρυσού αριθμού φ=1.62. Η Χαλκίδα ισαπέχει επίσης απ' την Αθήνα και τα Μέγαρα 314 στάδια. Δηλαδή παρουσιάζονται ο χρυσός αριθμός φ και το π εκατονταπλασιασμένα. Η απόσταση Αθήνας - Σπάρτης είναι 800 στάδια ίση με την απόσταση Αθήνας - Δήλου. Απόσταση ίση με το ύψος της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου x 1001. Η απόσταση Δελφών - Δήλου είναι 1460 στάδια, όσα έτη ήταν το μέγα έτος ή Σωθική περίοδος των Αιγυπτίων 1460 έτη. Κάθε 1460 έτη συμπληρώνει την εμφάνισή του ο Σείριος. Αν η απόσταση διαιρεθεί δια 4 δίνει 365. ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ Στο σχέδιο του Παρθενώνα δεν υπάρχει ούτε μία ευθεία γραμμή! Το πλάτος του Παρθενώνα αντιστοιχεί σε γωνία ενός δευτερολέπτου της μοίρας στην Ισημερινό. Οι κίονες του Παρθενώνα δεν είναι κάθετοι αλλά αν προεκταθούν νοητά προς τα επάνω συναντώνται στα 1852 μέτρα. Ο όγκος της νοητής πυραμίδας που σχηματίζεται είναι ο μισός της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου, 45.000.000 ελληνικά κυβικά πόδια. Το κέντρο του Παρθενώνα ισαπέχει από το Θησείο, την Πνύκα, το Μνημείο του Φιλοπάππου, και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός τα οποία βρίσκονται σε κορυφές κανονικού οκταγώνου. ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ Ο ναός του Επικουρείου Απόλλωνος στις Βάσσες Αρκαδίας χτίστηκε από τον Ικτίνο με καθοδήγηση των Ιερέων των Δελφών. Ο Στέλιος Πετράκης ανακάλυψε ότι ο ναός είναι έτσι χτισμένος που κάθε χρόνο να γλιστράει πάνω στην ειδική βάση του με γωνία τέτοια που να στρέφεται κατά 50.2 δευτερόλεπτα της μοίρας κάθε χρόνο στοχεύοντας στο ίδιο αστρικό σημείο λόγω της κίνησης του άξονα της γης. Ο ναός λεηλατήθηκε απ' τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο που αφαίρεσε και τα γλυπτά του, αλλά και από άλλους αργότερα που αφαιρούσαν μέταλλα απ' την ειδικά κατασκευασμένη βάση του. Δεν ξέρουμε αν μπορεί να ακολουθεί μέχρι σήμερα με την ίδια ακρίβεια την προκαθορισμένη του τροχιά προσανατολιζόμενος σε κάποιο αστρικό σημείο... Σήμερα (Φεβρουάριος 2001) ο ναός παραμένει σκεπασμένος με νάιλον και σε πρόγραμμα διάλυσης και ανακατασκευής!! Ο άξονας περιστροφής της γης έχει μια κλίση 23.5° Αυτός ο άξονας κινείται αργά διαγράφοντας κύκλο κάθε 25.920 χρόνια. Σαν παράδειγμα αναφέρω ότι σε 14.000 χρόνια το άστρο Vega θα έχει πάρει την θέση του σημερινού Πολικού Αστέρα που βλέπουμε στο βόρειο ημισφαίριο πάντα στον βορρά. Προφανώς αυτόν τον κύκλο συνυπολόγισαν στην κατασκευή οι κατασκευαστές του ναού. Ξαναπαίζοντας με αριθμούς 60 x 432 = 25.920 ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΜΟΣ Ένα από τα αρχαιότερα μαντεία και ιερά ήταν την Δωδώνης, Βρίσκεται στην ίδια ευθεία γραμμή με το μαντείο των Δελφών, την Ακρόπολη της Αθήνας και την Δήλο. Μία άλλη μακριά ευθεία γραμμή λέγεται ότι ενώνει το Stonehedge, την Ακρόπολη της Αθήνας και την μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου.http://mythologia.8m.com/geometria.html