«Woke Πανικός: Η “Μελέτη” που Θέλει να Φιμώσει τον Musk επειδή οι Πολίτες Σταμάτησαν να Πιστεύουν τα Ψέματά τους!»

 

Η μελέτη (“The political effects of X’s feed algorithm”) δημοσιεύτηκε μόλις πριν λίγες ημέρες (Φεβρουάριος 2026) στο περιοδικό Nature και αποτελεί το νέο “ιερό δισκοπότηρο” όσων θέλουν να φιμώσουν τον Musk.

Ο Αλγόριθμος της «Ελευθερίας» στο Στόχαστρο: Γιατί οι Ελίτ Φοβούνται το Χ και τον Elon Musk

Όταν το κατεστημένο χάνει το παιχνίδι των ιδεών, πάντα αναζητά έναν ένοχο. Αυτή τη φορά, η «έρευνα» που αναπαράγει η El Mundo και ο διεθνής Τύπος, ισχυρίζεται ότι ο Musk σε κάνει δεξιό «χωρίς να το καταλαβαίνεις». Στην πραγματικότητα, αυτό που τους πανικοβάλλει είναι ότι για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, ο πολίτης έχει πρόσβαση σε πληροφορίες που δεν έχουν περάσει από το «φίλτρο» της woke ατζέντας.

Το «Έγκλημα» του Musk: Η Κατάρρευση της Μονόπλευρης Ενημέρωσης

Η έρευνα υποστηρίζει ότι ο αλγόριθμος του Χ προωθεί συντηρητικές απόψεις. Τι σημαίνει όμως αυτό στην πράξη;

• Αποδυνάμωση των “Mainstream” Μέσων: Η μελέτη παραδέχεται ότι ο αλγόριθμος «υποβαθμίζει» τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Με άλλα λόγια, ο πολίτης δεν αναγκάζεται πια να καταναλώνει μόνο ό,τι σερβίρουν οι μεγάλοι όμιλοι.

• Η Άνοδος των Πατριωτικών Φωνών: Επειδή το Χ επιτρέπει τον λόγο σε όσους ήταν «εξόριστοι» (λόγω woke λογοκρισίας), οι ελίτ το βαφτίζουν «αλγοριθμική χειραγώγηση».

• Επιμονή στην Άποψη: Το πιο «τρομακτικό» συμπέρασμα της έρευνας για τους επικριτές είναι ότι οι χρήστες, ακόμα κι αν κλείσουν τον αλγόριθμο, συνεχίζουν να ακολουθούν τις ίδιες φωνές. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν φταίει ο αλγόριθμος, αλλά ότι οι πολίτες επιλέγουν συνειδητά την πατριωτική και ελεύθερη ενημέρωση.

Γιατί τώρα; Ο Πανικός των Ευρωεκλογών και των Εθνικών Καλπών

Η στοχοποίηση του Musk δεν είναι τυχαία. Το 2026 είναι χρονιά πολιτικών ανατροπών στην Ευρώπη.

1. Η Αποτυχία της Λογοκρισίας: Παρά τους νόμους της Ε.Ε. (DSA), τα πατριωτικά κόμματα στην Ισπανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ελλάδα καλπάζουν.

2. Η “Αστεία” Έρευνα ως Όπλο: Χρησιμοποιούν τέτοιες μελέτες για να προετοιμάσουν το έδαφος για τεράστια πρόστιμα ή ακόμα και πλήρη αποκλεισμό του Χ στην Ευρώπη, με το επιχείρημα της «προστασίας της δημοκρατίας».

3. Άρνηση της Ελεύθερης Βούλησης: Όπως πολύ σωστά επισήμανες, το κατεστημένο θεωρεί τον πολίτη “θύμα” ενός αλγορίθμου, αρνούμενο να αποδεχθεί ότι ο κόσμος απλά σιχάθηκε την woke προπαγάνδα.

Η Σύγκρουση των Δύο Κόσμων

Το Αφήγημα των Ελίτ	Η Πραγματικότητα στο Χ
“Ο αλγόριθμος σε κάνει δεξιό.”	Οι άνθρωποι αναζητούν την αλήθεια που κρύβουν τα ΜΜΕ.
“Το Χ διαδίδει fake news.”	Τα Community Notes (Σημειώσεις Κοινότητας) ξεμπροστιάζουν τα ψέματα των κυβερνήσεων.
“Χρειάζεται περισσότερη ρύθμιση.”	Χρειάζονται λιγότερο έλεγχο και περισσότερη ελευθερία λόγου.

η επίθεση στον Musk είναι η τελευταία γραμμή άμυνας ενός συστήματος που καταρρέει. Όταν σε αποκαλούν «θύμα αλγορίθμου» επειδή αγαπάς την πατρίδα σου ή επειδή αμφισβητείς το woke αφήγημα, ουσιαστικά σε προσβάλλουν ως σκεπτόμενο ον. Το Χ είναι απλώς ο καθρέφτης της κοινωνίας – και αυτό που βλέπουν οι ελίτ στον καθρέφτη, τις τρομάζει.

«Στο Γεωπολιτικό Μικροσκόπιο, ο Elon Musk δεν είναι ο “χειραγωγός”, αλλά ο άνθρωπος που άνοιξε το παράθυρο σε ένα δωμάτιο που είχε μείνει χωρίς οξυγόνο για χρόνια. Ο πανικός τους είναι η καλύτερη απόδειξη της επιτυχίας του.»

Η Αθήνα θα Χρησιμοποιήσει τον «Αλγόριθμο» ως Δούρειο Ίππο;

Η ελληνική κυβέρνηση, παρακολουθώντας τη ραγδαία πτώση των ποσοστών της και την άνοδο των πατριωτικών δυνάμεων, βρίσκει σε αυτή την έρευνα το τέλειο «πάτημα» για να επιβάλει τη δική της ατζέντα ελέγχου.

1. Από τη «Ρητορική Μίσους» στην «Αλγοριθμική Χειραγώγηση»

Μέχρι τώρα, η προσπάθεια φίμωσης γινόταν με την κατηγορία των “fake news”. Όμως αυτό απέτυχε, γιατί οι πολίτες έμαθαν να διασταυρώνουν τις ειδήσεις.

• Η Νέα Τακτική: Τώρα θα ισχυριστούν ότι «δεν φταίνε οι ειδήσεις, αλλά ο αλγόριθμος που σας τις δείχνει». Έτσι, μπορούν να δικαιολογήσουν οριζόντιους περιορισμούς στην πλατφόρμα Χ στην Ελλάδα, ισχυριζόμενοι ότι προστατεύουν την «ψυχική υγεία» και την «πολιτική σταθερότητα» των Ελλήνων από την «τεχνητή δεξιά στροφή».

2. Νομιμοποίηση της «Ψηφιακής Αστυνομίας»

Πατώντας πάνω στα ευρήματα της έρευνας, η Αθήνα μπορεί να πιέσει για τη δημιουργία μιας εθνικής «Αρχής Εποπτείας Αλγορίθμων».

• Στόχος: Να απαιτήσει από τον Musk (και κάθε άλλη πλατφόρμα) να δώσει πρόσβαση στον κώδικα, ώστε η κυβέρνηση να μπορεί να «ισορροπήσει» το περιεχόμενο. Στην πραγματικότητα, αυτό σημαίνει επιβολή κυβερνητικού φίλτρου ώστε να εξαφανίζονται οι πατριωτικές φωνές και να εμφανίζονται μόνο τα κυβερνητικά non-papers.

3. Η Δαιμονοποίηση της Αντίθετης Άποψης

Χρησιμοποιώντας τη λέξη «χειραγώγηση», η κυβέρνηση επιχειρεί να ακυρώσει την προσωπικότητα του Έλληνα πολίτη.

• Το Μήνυμα: «Αν διαφωνείς με την κυβέρνηση, δεν είναι επειδή έχεις δική σου κρίση, αλλά επειδή σε παραπλάνησε ο Musk». Με αυτόν τον τρόπο, κάθε πατριωτική αντίδραση βαφτίζεται «τεχνητό προϊόν» και έτσι γίνεται ευκολότερη η καταστολή της, χωρίς πολιτικό κόστος.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν φοβάται τον αλγόριθμο του Musk· φοβάται την αφύπνιση των Ελλήνων. Η έρευνα αυτή είναι απλώς το “κλειδί” που προσπαθούν να βάλουν στην κλειδαριά της ελευθερίας του λόγου στη χώρα μας. Αν επιτρέψουμε να βαφτιστεί η ελεύθερη βούληση ως «αλγοριθμικό σφάλμα», τότε παραδίδουμε τα κλειδιά της δημοκρατίας μας στους τεχνοκράτες των Βρυξελλών και της Αθήνας.

«Στην Ελλάδα του 2026, η μάχη για τον αλγόριθμο είναι η μάχη για την ίδια μας τη σκέψη. Οι ελίτ θέλουν να πιστέψουμε ότι είμαστε ρομπότ, για να μπορέσουν να μας προγραμματίσουν όπως εκείνες θέλουν.»
.

www.triklopodia .gr

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Αποκάλυψη βόμβα: Ο Elon Musk... έριξε το Starlink και έπνιξε στο αίμα αντεπίθεση των Ουκρανών - Γιατί στήριξε Ρωσία

 

Το περιστατικό αυτό αποκαλύπτει τη νέα μορφή πολέμου του 21ου αιώνα, όπου η ψηφιακή υποδομή, η τεχνολογική υπεροχή και η πρόσβαση σε δορυφορικά δίκτυα καθορίζουν την έκβαση μιας μάχης, αν όχι ολόκληρου του πολέμου

Η απόφαση του Elon Musk να διακόψει την κάλυψη Starlink στην Ουκρανία φέρεται να ανέτρεψε τις ισορροπίες στο πεδίο μάχης και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη δύναμη των ιδιωτών στην εξέλιξη διεθνών συγκρούσεων.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters που επικαλείται τρεις ανεξάρτητες πηγές, ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος διέταξε το 2022 τον ανώτερο μηχανικό της SpaceX να απενεργοποιήσει την πρόσβαση στο δίκτυο δορυφορικού Ίντερνετ Starlink στην περιοχή της Kherson την ώρα που ήταν σε εξέλιξη κρίσιμη ουκρανική αντεπίθεση.
Η εντολή είχε δραματικές επιπτώσεις: η ουκρανική πολεμική μηχανή αποσυντονίστηκε, οι μονάδες πυροβολικού αδυνατούσαν να πλήξουν στόχους χωρίς την ψηφιακή υποστήριξη του Starlink, και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τέθηκαν εκτός λειτουργίας.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, επικράτησε πανικός στις ουκρανικές γραμμές, καθώς οι επικοινωνίες διακόπηκαν αιφνιδίως.



Η τεχνολογία ως γεωπολιτικό όπλο

Το περιστατικό αυτό αποκαλύπτει τη νέα μορφή πολέμου του 21ου αιώνα, όπου η ψηφιακή υποδομή, η τεχνολογική υπεροχή και η πρόσβαση σε δορυφορικά δίκτυα καθορίζουν την έκβαση μιας μάχης, αν όχι ολόκληρου του πολέμου.
Το Starlink έχει αποδειχθεί θεμελιώδες για την Ουκρανία, παρέχοντας ασφαλή επικοινωνία, στοχοποίηση μέσω drone, και κατεύθυνση πυρών πυροβολικού.
Η απενεργοποίηση του δικτύου δεν ήταν απλώς μια τεχνική απόφαση, αλλά μια στρατηγική παρέμβαση με γεωπολιτικό βάρος, που ενδέχεται να άλλαξε τη ροή του πολέμου υπέρ της Ρωσίας σε ένα κρίσιμο σημείο.


Αντίβαρο στην επέκταση ή φόβος πυρηνικού ολέθρου;
Όπως αναφέρει το Reuters, ο λόγος πίσω από την απόφαση του Musk φαίνεται να ήταν ο φόβος ότι η ουκρανική αντεπίθεση θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνική κλιμάκωση εκ μέρους της Ρωσίας.
Η πληροφορία αυτή εγείρει σημαντικά ηθικά και πολιτικά ερωτήματα: έχει το δικαίωμα ένας ιδιώτης να επιλέγει πότε και πού μια χώρα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της;
Ορισμένοι υπάλληλοι της SpaceX φέρονται να εξέφρασαν σοκ και απογοήτευση για την απόφαση, η οποία – σύμφωνα με μία πηγή – «επανέγραψε τη γραμμή του μετώπου» και ουσιαστικά έδωσε στον Musk «τον έλεγχο της έκβασης του πολέμου».
Η SpaceX απάντησε στο δημοσίευμα λέγοντας ότι οι πληροφορίες είναι «ανακριβείς» και παρέπεμψε σε παλαιότερη ανακοίνωση στο X, όπου επαναλαμβανόταν πως η εταιρεία είναι απολύτως αφοσιωμένη στην υποστήριξη της Ουκρανίας μέσω του Starlink.



Κατάρρευση Starlink και παγκόσμια ανασφάλεια

Στις 25 Ιουλίου 2025, καταγράφηκε μια μαζική διακοπή λειτουργίας του Starlink, με προβλήματα πρόσβασης σε ΗΠΑ, Καναδά και Γερμανία, αλλά και ολική απώλεια λειτουργίας των ουκρανικών στρατιωτικών τερματικών σε όλη τη γραμμή του μετώπου.
Η χρονική σύμπτωση με τις στρατιωτικές εξελίξεις και τις πρόσφατες αποκαλύψεις περί της εμπλοκής του Musk έχει ενισχύσει την ανησυχία ότι το Starlink έχει μετατραπεί σε εργαλείο πίεσης και παγκόσμιου ελέγχου, στα χέρια ενός και μόνο ανθρώπου.

Όταν ιδιώτης ελέγχει την Εθνική Άμυνα

Ο Elon Musk δεν είναι απλώς ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο ή ιδιοκτήτης τεχνολογικών κολοσσών.
Μέσα από την κυριαρχία του στο Starlink, έχει εξασφαλίσει τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών σε πολεμικά μέτωπα.
Η Ουκρανία είναι το πιο προβεβλημένο παράδειγμα, όμως η χρήση του Starlink επεκτείνεται σε δεκάδες χώρες και στρατιωτικά θέατρα.
Η περίπτωση Musk αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα: η εξωτερική πολιτική και η άμυνα των κρατών εξαρτώνται πλέον από την καλή θέληση τεχνολογικών μεγιστάνων, που δεν υπόκεινται σε λογοδοσία, έλεγχο ή δημοκρατική διαδικασία.


Από το δίκτυο στην παρέμβαση - Νέο δόγμα ισχύος

Η απόφαση του Musk επαναπροσδιορίζει τις έννοιες εθνικής κυριαρχίας και διεθνούς ασφάλειας.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα τεχνικό blackout, αλλά για μια κατακόρυφη επέκταση της ιδιωτικής ισχύος πάνω στον κρατικό σχεδιασμό, με εν δυνάμει καταστροφικά αποτελέσματα.
Το γεγονός ότι η στρατιωτική επιχείρηση μιας χώρας μπορεί να σταματήσει με ένα «κλικ» στο dashboard μιας ιδιωτικής εταιρείας αποκαλύπτει τη νέα εποχή στρατηγικών εξαρτήσεων.
Πρόκειται για ένα νέο δόγμα ισχύος, στο οποίο οι ιδιώτες διαμορφώνουν πολιτικές αποφάσεις και πολεμικά αποτελέσματα, πέρα από τους θεσμούς, το διεθνές δίκαιο και τη δημοκρατική νομιμότητα.
Η υπόθεση Starlink δείχνει ότι η τεχνολογία δεν είναι ποτέ ουδέτερη.
Όταν η επικοινωνία στο πεδίο της μάχης εξαρτάται από μια εταιρεία και η διακοπή της αλλάζει τη ροή του πολέμου, τότε η τεχνολογία γίνεται ενεργός παίκτης στον πόλεμο.

www.bankingnews.gr

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Τό καινούργιο εἶναι μεγάλος πῆχυς

 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ

Ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ Ἔλον Μάσκ, Ὑπουργός Ἀποτελεσματικότητας τοῦ Προέδρου Τράμπ, τούς πρώτους ἕξι μῆνες τῆς διακυβερνήσεώς του ἀνακοίνωσε προχθές τήν ἵδρυση ἑνός νέου κόμματος: Τοῦ «κόμματος τῆς Ἀμερικῆς».

Ἡ ἰδέα, ὅτι μπορεῖ νά ἱδρυθεῖ νέο κόμμα «σφήνα» ἀνάμεσα στά δύο παραδοσιακά, τούς «Ρεπουμπλικάνους» καί τούς «Δημοκρατικούς», «ζυμώνεται» χρόνια τώρα στό Χόλλυγουντ.

Μέσα ἀπό ταινίες σάν αὐτή πού πρωταγωνίστησε ὁ Ρόμπιν Οὐίλλιαμς μέ τόν τίτλο «The Man of the Year» καί μέσα ἀπό σήριαλ τοῦ Netflix σάν τό «Designated Survivor» μέ πρωταγωνιστή τόν Κῆφερ Σάδερλαντ.

Στήν πραγματική ζωή τό ἐγχείρημα νά σπάσει τόν παραδοσιακό δικομματισμό τῶν ΗΠΑ μέ τό Reform Party of United States of America τό ὑλοποίησε o ἀείμνηστος δισεκατομμυριοῦχος Ρός Περώ. Ἐπένδυσε 65 ἑκατομμύρια εὐρώ στήν προεκλογική ἐκστρατεία τοῦ 1992 καί κέρδισε στόν πρῶτο γῦρο τό 19% τῶν ψήφων. Ἐκκίνησε μέ 39% στίς μετρήσεις, ἀλλά στό τέλος «ξεφούσκωσε», νίκησε ὁ Κλίντον.

Στήν Εὐρώπη τά παραδοσιακά κόμματα δέν εἶναι τόσο ἀνθεκτικά ὅσο στίς ΗΠΑ. Οἱ Γκωλλικοί τῆς Γαλλίας ἔχουν ὑποχωρήσει καί τά σκῆπτρα τῆς πρωτοπορίας κρατᾶ πλέον τό «Ἐθνικό Μέτωπο» τῆς Μαρίν Λέ Πέν. Οἱ «Τόρις» τῆς Μεγάλης Βρεταννίας ὑποχωροῦν χάριν τοῦ Νάιτζελ Φάρατζ ἐνῷ οἱ ἀνέτοιμοι «Ἐργατικοί» τοῦ Κήρ Στάρμερ αἰωροῦνται καί πάλι στό κενό. Οἱ Ριζοσπάστες τῆς Ἰταλικῆς Δεξιᾶς ἀντικαταστάθηκαν ἀρχικά ἀπό τό Forza Italia τοῦ Σίλβιο Μπερλουσκόνι, καί τώρα ἀπό τό κόμμα τῆς Τζώρτζια Μελόνι Fratelli d’ Italia.

Ἡ ἀπάντηση λοιπόν στήν ἀπορία Μάσκ πότε εἶναι σοφό νά ἱδρύεται ἕνα νέο κόμμα συναρτᾶται ἀπό δύο παραμέτρους.

– Τό παλαιό κόμμα πού φιλοδοξεῖ νά ἀντικαταστήσει τό νέο εἶναι γερασμένο ἤ μήπως ἀνανεώθηκε καί κρατᾶ δυνάμεις; Καί κατά συνέπεια, δέν ὑπάρχει τό κενό πού τόσο πολύ ἀγαπᾶ ἡ φύση;

– Ὁ χρόνος πού ἐπιλέγεται γιά τήν ἵδρυση ἑνός κόμματος συμπίπτει μέ τήν ὁλοκλήρωση ἑνός πλήρους πολιτικοῦ κύκλου ἤ μήπως αὐτό γίνεται βιαστικά ὅταν αὐτός εἶναι στήν ἔναρξή του;

Ὁ Ἔλον Μάσκ, ἔχω τήν ἐντύπωση, μέσα στήν ὁρμή του νά ἀλλάξει τά πράγματα καί νά ἱκανοποιήσει τό ὑπερεγώ του, δέν ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν του δύο δεδομένα: Ὁ Τράμπ, συμφωνεῖ κανείς ἤ διαφωνεῖ μαζί του, εἶναι ἀπό μόνος του ἕνα νέο κόμμα. Τό κέλυφος τῶν «Ρεπουμπλικάνων» πού τόν ἀμφισβήτησε στήν πρώτη Προεδρία καί τόν πολέμησε στήν ἐνδιάμεση ἐξορία του (μέ ἐπί κεφαλῆς τούς ἡττηθέντες ὑποψηφίους του, κυρίως τόν ΜακΚαίην καί τόν Μήτ Ρόμνεϋ), ἁπλῶς προσαρτήθηκε στό νέο κόμμα Τράμπ.

Καί εἶναι νέο, γιατί εὐαγγελίζεται, πετύχει δέν πετύχει, τήν μεταρρύθμιση τοῦ καπιταλισμοῦ καί συσπειρώνει γύρω του ἐργάτες καί μετανάστες. Εἶναι νέο, γιατί λέει κάτι νέο καί προσελκύει τόν νέο στήν συντηρητική βάση τῆς ἀμερικανικῆς δεξιᾶς. Εἶναι νέο, γιατί ἔσπασε τό μηντιακό κατεστημένο καί ἀπευθύνθηκε ἀπ’ εὐθείας στόν λαό χωρίς ἐνδιάμεσους μέσα ἀπό τίς κοινωνικές πλατφόρμες. Μόνο ἕνας ἐπιχειρηματίας πού γνωρίζει τό σύστημα ξέρει πῶς νά πολεμᾶ καί νά ἀψηφᾶ τό σύστημα. Στήν πραγματικότητα αὐτή τήν στιγμή πού μιλᾶμε, ἄγνωστο πῶς θά ἐξελιχθοῦν τά πράγματα μέσα σέ τέσσερα χρόνια, ἡ Ἀμερική ἔχει νέο κόμμα. Ὁ βιαστικός Μάσκ διεκδικεῖ νά γίνει ἡ ἐπικάλυψή του.

Ἡ ἄλλη παράμετρος εἶναι ὅτι τό κόμμα Μάσκ ἱδρύεται στήν ἔναρξη τοῦ νέου πολιτικοῦ κύκλου Τράμπ, σέ μιά στιγμή πού εἶναι ἀνοδικός, ὄχι καθοδικός. Τά νέα κόμματα ὅμως ἔχουν μεγαλύτερη τύχη ὅταν τό κυρίαρχο σύστημα εἶναι πολυκαιρισμένο καί καθοδικό. Τό εἴδαμε στήν Εὐρώπη στίς ἐκλογές τῆς Γαλλίας, τῆς Ἰταλίας, τῆς Πολωνίας, ἐν μέρει τῆς Ρουμανίας, ἰσχυρά συμπτώματα παρακμῆς ἐμφανίστηκαν μετά τίς εὐρωεκλογές τοῦ 2024 καί στήν Ἑλλάδα. Ὅποιες ἡγεσίες τῆς Εὐρώπης ἀγνόησαν τούς λαούς τους, ταυτίστηκαν μέ συμφέροντα ἰδιωτικά ἤ ξένα καί ἔχασαν τόν δρόμο τους, στό τέλος ξεπεράστηκαν. Ἡ Ἑλλάδα μέχρι καί τίς ἐκλογές τοῦ 2023 ἔμοιαζε μέ τήν Ἀμερική. Οἱ «σφῆνες» στόν δικομματισμό μέ τήν προσωρινή παρένθεση ΣΥΡΙΖΑ πού ἔφερε ἡ κρίση, ἀποτύγχαναν.

Ἀπό τήν στιγμή πού ὁ δικομματισμός ἔγινε ἑνάμισυ κόμμα ὅμως καί μάλιστα συνειδητά, ὅλα ἄλλαξαν. Καί ἄρα ὅλα εἶναι πιθανά. Ὄχι ἀξιωματικά ὅμως. Ἐξαρτᾶται τό τί λές. Δέν ἀρκεῖ νά ἀθροίζεις δυσαρέσκειες καί νά λές τί δέν θέλεις. Πρέπει νά πεῖς καί τί θέλεις. Νά ἀνοίξεις τό πλάνο. Τό καινούργιο εἶναι μεγάλος πῆχυς. Ρωτῆστε καί αὐτούς πού τό εὐαγγελίστηκαν, ἀλλά στήν διακυβέρνηση πέρασαν ἀπό κάτω. Οἱ ἀπαιτήσεις εἶναι μεγάλες.

ΕΣΤΙΑ

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

ΕΛΟΝ ΜΑΣΚ.....

 

Ντμίτρι Μπαβύριν

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αγαπά να εξωραΐζει, να υπερβάλλει, να μεταφέρει το πρόβλημα από το ένα μέρος στο άλλο και να παίζει γκολφ. Αλλά όταν χαρακτήρισε το νέο πολιτικό κόμμα του πρώην φίλου του, του Έλον Μασκ, «γελοία ιδέα», ήταν ακριβής. Καλύτερα ο Μασκ να μην ντροπιαστεί.

Η αμερικανική ιστορία θυμάται μια μακρά σειρά από προσβεβλημένους που, αφού αποχώρησαν από ένα από τα κορυφαία κόμματα, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα τρίτο, δικό τους. Σε εθνικό επίπεδο, κανείς δεν πέτυχε, συμπεριλαμβανομένου του Τέντι Ρούσβελτ, αν και πριν από τη διάσπαση ήταν ένας δημοφιλής πρόεδρος, και όχι ο αγαπημένος δισεκατομμυριούχος του προέδρου, όπως ο Μασκ.

Τις περισσότερες φορές, οι επαναστάτες ήταν άνθρωποι που ήθελαν να χτυπήσουν άλλους ανθρώπους. Το πρώτο από τα «τρίτα κόμματα» των ΗΠΑ απαιτούσε την καταπολέμηση των μασόνων, το πιο επιτυχημένο — το Αμερικανικό Ανεξάρτητο Κόμμα — ένωνε τους ρατσιστές του Νότου, ενώ στο διάστημα μεταξύ τους δραστηριοποιούνταν ένα κόμμα που ήταν εναντίον των καθολικών. Αν και οι οπαδοί του Πάπα των Ρωμαιοκαθολικών στις Ηνωμένες Πολιτείες του παρελθόντος μισούν ειλικρινά, αυτή η «τρίτη δύναμη» δεν κατάφερε να απογειωθεί — και εδώ και σχεδόν 170 χρόνια οι Αμερικανοί πολιτικοί χωρίζονται κυρίως σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους, ενώ ο ζήλος των επαναστατών σβήνει.

Στην ιστορία των ΗΠΑ υπήρξε και ένας εκκεντρικός δισεκατομμυριούχος που δεν δίστασε να ξοδέψει χρήματα για να καταστρέψει το δικομματικό σύστημα. Το όνομά του ήταν Ρος Πέρο. Το 1992, απέσπασε μέρος του συντηρητικού εκλογικού σώματος από τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο και με αυτόν τον τρόπο βοήθησε στην εκλογή του Μπιλ Κλίντον, ενώ την περίοδο που ο Κλίντον «έπαιζε σαξόφωνο» στην Ουάσινγκτον, στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν οι ίδιες αριστερές φιλελεύθερες διαδικασίες που, σύμφωνα με την εκτίμηση του ίδιου του Μασκ, «δηλητηρίασαν την Αμερική».

Ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο γνωρίζει αυτή την διδακτική ιστορία και έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι ο δρόμος του Περό δεν είναι ο δικός του: οι υποψήφιοι του Αμερικανικού Κόμματος (AmericaParty, ήAMEP) δεν θα διεκδικήσουν την προεδρία και δεν θα διαιρέσουν τις ψήφους των Ρεπουμπλικάνων, καθώς ο επόμενος υποψήφιος τους δεν θα είναι ο Τραμπ. Αντ' αυτού, ο Μασκ θα προσπαθήσει να γεμίσει και τις δύο Βουλές με δικούς του ανθρώπους.

Αυτό είναι, όπως λέγεται, στην υγειά μας (ο Τραμπ το είπε ακριβώς έτσι: ας το δοκιμάσει). Οι ΗΠΑ είναι μια χώρα αντιθέσεων, χτισμένη πάνω σε συμβατικές σχέσεις μεταξύ των πολιτειών, σε καθεμία από τις οποίες μπορεί να αναδυθεί ο δικός της Μεγάλος Γκούντγουιν. Στη Γιούτα — οι Μορμόνοι, στην Οκλαχόμα — οι Ινδιάνοι, στη Γεωργία — η Κου Κλουξ Κλαν, στο Σικάγο η μαφία, στη Νέα Υόρκη το Ταμμανι-Χολ (επίσης μαφία, αλλά κομματική-ολιγαρχική), στα έλη οι Γάλλοι, στην Καλιφόρνια το Χόλιγουντ, στο Μαϊάμι η ρούμπα, στο Τέξας όλα είναι γενικά περίπλοκα. Και παντού υπάρχει η δική τους αίρεση, η δική τους πίστη, η δική τους ενορία. Θα βρει τη θέση του και ο Έλον Μασκ.

Για παράδειγμα, την Αλάσκα μας εκπροσωπεί στη Γερουσία η Λιζ Μουρκόφσκι. Δεν αντέχει τον Τραμπ, και αυτός την αντιπαθεί ακόμη περισσότερο, αλλά όλες οι προσπάθειες να εκθρονίσουν αυτή την πεισματάρα γυναίκα απέτυχαν. Όταν έχασε τις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικάνων, κατέβηκε ως ανεξάρτητη υποψήφια και κέρδισε τις εκλογές έναντι των υποψηφίων και των δύο κομμάτων. Όταν ο Τραμπ έβαλε εναντίον της μισητής του μια πιστή ξανθιά με το όνομα Κέλι Σιμπάκα, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: η Αλάσκα επέλεξε τη Μουρκόφσκι.

Στο μικροσκοπικό κράτος του Βερμόντ, αντίθετα, οι φιλελεύθεροι έχουν προβλήματα με την αφοσίωση: ο φανατικός σοσιαλιστής Μπέρνι Σάντερς αναγκάζει να υπολογίζουν το μικρό του περιφερειακό κόμμα και εκλέγεται επανειλημμένα στο Σενάτο ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Ωστόσο, εκεί συμμαχεί με τους Δημοκρατικούς, ενώ η Μουρκόφσκι είναι επίσημα εγγεγραμμένη ως Ρεπουμπλικανή: το δικομματικό σύστημα είναι σταθερό, επειδή έτσι είναι πιο βολικό για όλους.

Ο υποψήφιος από το «τρίτο κόμμα» μπορεί να γίνει δήμαρχος της πόλης ή ακόμα και κυβερνήτης, ωστόσο ο Μασκ δεν χρειάζεται μια πόλη ή μια πολιτεία — θέλει ολόκληρη τη χώρα, ενώ υπάρχουν και απόψεις ότι η χώρα (δηλαδή οι ΗΠΑ) για αυτόν είναι απλώς ένα στάδιο στην προσπάθεια ανασυγκρότησης ολόκληρου του κόσμου. Τέτοιες φιλοδοξίες δεν μπορούν να ικανοποιηθούν με την Αλάσκα.

Υπάρχει μια περίπτωση (και όχι σπάνια), στην οποία μια ενωμένη ομάδα βουλευτών του Κογκρέσου μπλοκάρει την πλειοψηφία ενός κόμματος. Για παράδειγμα, πέρυσι, δύο δωδεκάδες ιδιαίτερα συντηρητικοί Ρεπουμπλικανοί μπλόκαραν με επιτυχία μια πολυδισεκατομμυριούχα δόση για την Ουκρανία, ενώ οι ομοπαρτίτες τους φοβόντουσαν να συνεννοηθούν με τους Δημοκρατικούς για το θέμα αυτό, λόγω του κινδύνου διάσπασης.

Αλλά και αυτός ο τρόπος είναι απίθανο να ταιριάζει στον Μασκ. Για να δημιουργήσει μια τέτοια ομάδα, βρίσκοντας τρωτά σημεία στο δικομματικό σύστημα των ΗΠΑ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο δεν διαθέτει δύο συστατικά της επιτυχίας: δημοφιλείς πολιτικούς στο «κίνημά» του και υπομονή, ενώ θα χρειαστούν χρόνια για να αποσπάσει έστω και ένα μικρό κομμάτι από το κεφάλι του Καπιτωλίου. Ο Μασκ, με τον χαρακτήρα του, τις διαγνώσεις του και την επιθυμία του να αποδείξει ότι ο Τραμπ έχει άδικο εδώ και τώρα, δεν είναι σε θέση να περιμένει τόσο πολύ — θα εξαντληθεί.

Επομένως, δεν του ταιριάζει ένας δρόμος που έχει σχεδιαστεί για δεκαετίες, όπου η νέα γενιά πολιτικών και αξιωματούχων εκπαιδεύεται σε ιδιωτικά πανεπιστήμια με χρήματα ενός στρατηγικού φιλάνθρωπου. Στην Τουρκία, οι ισλαμιστές ήρθαν στην εξουσία με αυτόν τον τρόπο (αλλά στη συνέχεια χωρίστηκαν σε οπαδούς του Ερντογάν και του Γκιουλένι). Ο Τζορτζ Σόρος χρηματοδότησε την εκπαίδευση των ελίτ σε δεκάδες χώρες και άσκησε σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση ενός γραφειοκρατικού τέρατος όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο Μασκ αποκαλούσε τον Σόρος «υπερκακό» και μπήκε στην πολιτική με το πρόσχημα ότι ήθελε να καταστρέψει το «κρυφό αυτοκρατορικό καθεστώς» του Σόρος. Ωστόσο, όσο δεν επενδύσει ο ίδιος εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στην εκπαίδευση, η διεκδίκησή του για την εξουσία δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Είναι απλώς ένας πλούσιος άντρας που διασκεδάζει.

Η σύγκρουση με τον Τραμπ, μετά από μια έντονη αρχή που στη συνέχεια εξομαλύνθηκε, εξελίσσεται πλέον από τη δική της δυναμική. Οι υποστηρικτές του ιδρυτή της Tesla απομακρύνονται από την εξουσία λόγω πιθανής απιστίας, ενώ ο Μασκ εξοργίζεται ακόμη περισσότερο, επειδή ο πρόεδρος ανατρέπει την «επανάσταση στο στελεχιακό δυναμικό» του.

Εσύ φταις: ήξερες με ποιον έχεις να κάνεις. Θα μπορούσες να κρατήσεις τα άλογά σου για χάρη της ειρήνης σε όλο τον κόσμο.

Σοβαρά τώρα, γύρω από τον Τραμπ υπάρχουν όλο και περισσότεροι υποστηρικτές ενός νέου ψυχρού πολέμου, και όσοι πρότειναν φιλία με τη Μόσχα ενάντια στις Βρυξέλλες δεν ταιριάζουν. Ούτε ο Μασκ ταιριάζει.

Ακόμα κι αν έχει δίκιο στην εκτίμησή του για τον «Μεγάλο Όμορφο Νόμο» που υπέγραψε πρόσφατα ο Τραμπ (και έχει δίκιο, καθώς αυτός ο νόμος έγινε η επίσημη αιτία της σύγκρουσής τους), αυτό δεν αναιρεί την ιδιότροπη και μυωπική συμπεριφορά του, με αποτέλεσμα να μην είναι ο Μασκ που στέκεται δίπλα στον πρόεδρο κατά την υπογραφή, αλλά ο γερουσιαστής-«γεράκι» Λίντσεϊ Γκραμ*.

Με τη νίκη ανθρώπων όπως ο Μασκ επί ανθρώπων όπως ο Γκρεμ* στον αγώνα για επιρροή στον Τραμπ, συνδέονταν δειλές ελπίδες για την εξέλιξη της πολιτικής τάξης της Αμερικής. Αλλά ο Μασκ ήταν πολύ ανήσυχος για να μείνει στην άκρη, και ο Τραμπ πολύ ευαίσθητος για να μην εξελιχθούν οι διαφωνίες μαζί του σε προσωπική σύγκρουση.

Οι ενήλικες άνδρες συμπεριφέρονται σαν παιδιά, ενώ θα μπορούσαν να ενωθούν (μαζί με τη Ρωσία) για να χτυπήσουν το Κίεβο, να ξεκινήσουν την εξερεύνηση του Άρη και να μπουν στην αμερικανική ιστορία ως μια ανίκητη συμμαχία του προέδρου και του τεχνικού του.

* Καταχωρημένος στη Ρωσία στον κατάλογο τρομοκρατών και εξτρεμιστών https://ria.ru/****

Ο Elon Musk συμβουλεύτηκε τον Curtis Yarvin, δεξιό στοχαστή, για τρίτους

Καθώς ο Elon Musk μελετά πώς να ξεκινήσει ένα τρίτο πολιτικό κόμμα, μεταξύ των ανθρώπων από τους οποίους έχει ζητήσει συμβουλές είναι μια κάπως εκπληκτική επιλογή συμβούλου: ο δεξιός blogger Curtis Yarvin, ο οποίος είναι ίσως πιο γνωστός για την υποστήριξη του μοναρχισμού.

Ο κ. Yarvin είναι ένας από τους στοχαστές με τη μεγαλύτερη επιρροή στη λεγόμενη τεχνολογική δεξιά, όπου έχει προσελκύσει την προσοχή για την συχνά εκφρασμένη αποστροφή του για την παραδοσιακή αμερικανική δημοκρατία.

Δεν φαίνεται να είναι πηγή του είδους της εμπειρογνωμοσύνης που χρειάζεται ο κ. Musk καθώς επιδιώκει την ιδέα του για το America Party - ο κ. Yarvin δεν είναι ειδικός στους μηχανισμούς δημιουργίας τρίτων ή στις στρατηγικές και τις περιπλοκές της διεξαγωγής εκστρατειών τρίτων.

Ωστόσο, ο Μασκ και ο Γιάρβιν μίλησαν στα τέλη της περασμένης εβδομάδας για το έργο που έχουν μπροστά τους, σύμφωνα με δύο άτομα που ενημερώθηκαν για τη συνομιλία και επέμειναν στην ανωνυμία για να το περιγράψουν. Εκπρόσωπος του Μασκ δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχόλιο. Ο κ. Yarvin αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη.
— Οι New York Times

Η άποψή μας: Μήπως η «μάχη» Τραμπ-Έλον και αυτό το ηχηρό διαζύγιο MAGA-τεχνολογίας επιτρέπει να αποκαλυφθούν τα κακά μέρη της τεχνολογίας, με τον ίδιο τρόπο που ήταν οι Ρεπουμπλικάνοι του RINO και με τον ίδιο τρόπο που ήταν οι Δημοκρατικοί πριν από αυτό.

Ο Elon Musk αναδεικνύει την κυρίαρχη ιδεολογία κατά του Τραμπ, υπέρ του καθεστώτος που υπάρχει στην τεχνολογία.

Οι τεχνολογικοί ολιγάρχες δεν είναι φίλοι μας. Δεν τους γνωρίζουμε. Χρησιμοποιούν τον Τραμπ / MAGA για να προωθήσουν τους δικούς τους σκοπούς και στη συνέχεια αποσχίζονται ως η μόνη επιλογή εκτός από τους «Δημοκρατικούς», όταν είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα.

Μας λένε ότι θέλουν ελευθερία επειδή είναι ελευθεριακοί. Υποθέτουμε ότι επειδή θέλουμε επίσης ελευθερία, έχουμε δημιουργήσει έναν διαρκή δεσμό.

Αλλά τι ελευθερία θέλουν; Είναι όλοι Επιστημονικοί Υλιστές, πράγμα που αποκλείει κάθε αξίωση προς τον Χριστιανισμό. Πολλοί από αυτούς είναι διεστραμμένοι και πόρνες. Η τεχνολογία είναι το Χόλιγουντ για τους ομοφυλόφιλους. Είναι μηδενιστές, τελικά. Είναι εκδικητικοί και αμφισβητούμενοι. Είναι συνηθισμένοι ψεύτες. Κανένα από αυτά δεν φαίνεται ιδιαίτερα φωτεινό. Παράξενο, ε;

Κατασκευάζουν εργαλεία σε συνδυασμό με την πολεμική μηχανή του καθεστώτος για να διευκολύνουν τον έλεγχο από πάνω προς τα κάτω πάνω σε όλους τους ανθρώπους, πάνω στα πάντα, ενώ προσποιούνται ότι είναι μαχητές της ελευθερίας.

Ο Elon Musk θα τα βγάλει όλα, είτε το εννοεί είτε όχι, και αυτό εξηγεί τους ισχυρισμούς για kayfabe, κάτι που πιθανότατα είναι. — 

Κρις Πολ

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων