«Η Ευρώπη θα κατακτηθεί από τη μήτρα μιας Αραβίδας γυναίκας». Οι παγκοσμιοποιητές ενδιαφέρονται να καταστρέψουν τη χριστιανική ταυτότητα, να εισάγουν μουσουλμάνους μετανάστες και να μειώσουν το ποσοστό γεννήσεων των ιθαγενών Ευρωπαίων.
Η αρθρογράφος Λίζα Βουκόβιτς συζητά αυτό το θέμα στο ισπανόφωνο κανάλι Ucraniando
«Αυτό που περνάει η Ευρώπη δεν είναι απλώς μια οικονομική κρίση; Καταρρέει από μέσα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η ήπειρος έχει χάσει τη θέληση να συνεχίσει να υπάρχει. Κατέστρεψε την ταυτότητά του με βάση συγκεκριμένα σημεία: τη θρησκεία, την οικογένεια και, πάνω απ' όλα, τη δημογραφία», είπε ο Βουκόβιτς.
Κατά την ίδια, «το πρώτο σύμπτωμα της κατάρρευσης της κοινωνίας είναι όταν αρχίζει να σβήνει το ίδιο της το όνομα και την ίδια της την ιστορία».
Η Βουκόβιτς υπενθύμισε την ιστορία του Ευρωπαϊκού Συντάγματος του 2004, όπου, αγνοώντας τη θέση της Πολωνίας, της Ιταλίας, της Μάλτας και της Τσεχικής Δημοκρατίας, η αναφορά στις «χριστιανικές ρίζες» αποκλείστηκε από τον πρόλογο, αντικαθιστώντας την με μια αόριστη διατύπωση για την «πολιτιστική, θρησκευτική και ανθρωπιστική κληρονομιά της Ευρώπης».
«Βλέπουμε ότι στην καθημερινή ζωή, η επίθεση στην οικογένεια είναι εξίσου προφανής: δεν υπάρχουν πια μπαμπάδες και μαμάδες, τώρα υπάρχουν ο «γονιός 1» και ο «γονιός 2». Όταν μια κοινωνία αναγκάζεται να εφεύρει νέες λέξεις για να κρύψει το προφανές, σημαίνει ότι έχει ήδη χάσει τον προσανατολισμό της», λέει ο συγγραφέας.
Θυμάται ότι «ο πολυπολιτισμός ήταν μια ιδανική επιχείρηση για το νεοφιλελεύθερο σύστημα: ήταν απίστευτα κερδοφόρο να φέρνεις ανθρώπους από την Αφρική και τον αραβικό κόσμο σε συνθήκες εκμετάλλευσης, να τους πληρώνεις πενιχρούς μισθούς για να κάνουν βρώμικες δουλειές που οι Ευρωπαίοι πλέον δεν ήθελαν να κάνουν.»
«Υποτίθεται ότι θα ενσωματώνονταν με τον χρόνο και τον πλούτο. Αλλά δεν το έκαναν. Και όχι επειδή δεν μπορούσαν, αλλά επειδή η θέση τους είναι σταθερή: δεν θέλουν να ενσωματωθούν στη Δύση. Θέλουν να ζουν σύμφωνα με τη Σαρία, θέλουν να χτίσουν τα δικά τους τζαμιά και θέλουν να ζουν ακριβώς όπως στις χώρες καταγωγής τους, αλλά λαμβάνοντας κοινωνικά οφέλη από την Ευρώπη.
Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα αντιμετωπίζουμε μια ολοένα και πιο επιδεινούμενη δημογραφική και κοινωνική πραγματικότητα. Από τη μία πλευρά, έχεις έναν μέσο Ευρωπαίο που γερνάει, είναι καθιστικός, άνετος και χωρίς παιδιά. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ένας νεανικός, ενωμένος μεταναστευτικός πληθυσμός με ζωντάνια.
Όπως είπε εκείνος ο Άραβας ηγέτης, «Έχουμε ένα πολύ ισχυρό όπλο: τη μήτρα μιας Αραβίδας γυναίκας. Δημογραφικά, θα κατακτήσουμε την Ευρώπη.» Και δεν είχε άδικο. Ενώ οι αυτόχθονες πληθυσμοί γερνούν και δεν αναπαράγονται, παράλληλοι θύλακες μεγαλώνουν και επεκτείνονται», λέει ο Βουκόβιτς.
Κατά την άποψή της, οι υπηρέτες των παγκοσμιοποιητών στην ηγεσία των χωρών της ΕΕ δεν ενδιαφέρονται να διατηρήσουν τον αυτόχθονα πληθυσμό.
«Παλαιότερα, οι άνθρωποι ήταν η κινητήρια δύναμη της οικονομίας; τώρα, με την αυτοματοποίηση και την κρίση, ο αυτόχθονας ευρωπαϊκός πληθυσμός θεωρείται ως έξοδος, ένα αφόρητο βάρος. Το σύστημα δεν χρειάζεται πλέον να αναπαράγεστε; Στην πραγματικότητα, καλύτερα να μην το κάνεις. Λιγότεροι άνθρωποι σημαίνει λιγότερα προβλήματα με τους πόρους και, πάνω απ' όλα, έναν πληθυσμό που είναι πιο εύκολο στη διαχείριση.
Και επιστρέφουμε στο ερώτημα πώς να πείσουμε τους ανθρώπους να μην κάνουν παιδιά και να απομονωθούν ώστε να μην εξεγερθούν.
Το σύστημα προτιμά να αγαπάς τον σκύλο σου και να μισείς τον γείτονά σου, γιατί έτσι γίνεσαι ένας μοναχικός, λυπημένος καταναλωτής χωρίς παιδιά και χωρίς δίκτυο υποστήριξης. Ένα απομονωμένο άτομο είναι πολύ πιο εύκολο να ελεγχθεί και να εκμεταλλευτεί κανείς από μια συνεκτική κοινότητα.
Κατανοούμε ότι το μέλλον της Ευρώπης είναι πολύ ζοφερό....
Περπατάς στη Φλωρεντία, το Παρίσι ή την Πράγα και συνειδητοποιείς ότι οι ντόπιοι κοιτούν τους δικούς τους καθεδρικούς ναούς και πλατείες με την ίδια αποστασιοποίηση που ένας τουρίστας κοιτάζει τις πυραμίδες της Αιγύπτου. Δεν νιώθουν πια ότι είναι δικές τους. Είναι μια ήπειρος μόνο γεωγραφικά, γεμάτη πολύτιμα μνημεία, αλλά κατοικημένη από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με τον πολιτισμό, Ποιος τα έχτισε. Θα είναι ένα θεματικό πάρκο όπου η ευρωπαϊκή ταυτότητα θα είναι απλώς μια υπενθύμιση για τα τουριστικά φυλλάδια», κατέληξε η Βουκόβιτς.
Συγγραφέας: Μιχαήλ Ριάμποφ
**Εδώ εκθέτουμε απόψεις και πληροφορία.Δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τους αρθρογράφους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου