Ο Ευγονιστής που Διορίστηκε για να Ενώσει την Ανθρωπότητα

 

Ο Τζούλιαν Χάξλεϋ ήταν ο ιδρυτικός Γενικός Διευθυντής της UNESCO και ένας εμμονικός ευγονιστής, υποστήριξε τη στείρωση των ανέργων και σχεδίαζε να αναθρέψει μια πειθήνια εργατική τάξη

Μέσα Verax

Ο Τζούλιαν Χάξλεϋ γεννήθηκε στη βρετανική πνευματική αριστοκρατία, ο παππούς του ήταν ο Τόμας Χένρι Χάξλεϋ, ο διάσημος ζωολόγος που ονομάστηκε «αρχιερέας της εξέλιξης» που έκανε «περισσότερα από τον Δαρβίνο για να προωθήσει τη φυσική επιλογή» και ο οποίος ισχυρίστηκε ότι εφηύρε τον όρο αγνωστικιστής για να περιγράψει επαρκώς τη θέση του για τη θρησκεία. Η μητέρα του Τζούλια Άρνολντ καταγόταν από μια σειρά παραγωγικών συγγραφέων. Ο αδελφός του Aldous ακολούθησε ενδιαφέροντα για τον μυστικισμό και αργότερα θα έγραφε το καλτ κλασικό Brave New World (1932), ένα σχόλιο για τον έλεγχο του νου μέσω ναρκωτικών και προπαγάνδας. Ένα άλλο αξιοσημείωτο επίτευγμα του παππού του Τζούλιαν, Τ.Χ. Χάξλεϋ, ήταν ο έλεγχος του βρετανικού επιστημονικού πεδίου της εποχής του, χρησιμοποιώντας την αποκλειστική ομάδα φαγητού του, το X club. Μαζί απέδειξαν ότι εννέα άνδρες που δειπνούσαν μαζί μία φορά το μήνα μπορούσαν να ελέγξουν την προεδρία της Βασιλικής Εταιρείας, τη διεύθυνση της Βρετανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης και τη συντακτική γραμμή του  περιοδικούNature χωρίς να χρειάζεται να εκλεγούν, και ότι αυτό ήταν ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο για την άσκηση εξουσίας πάνω στην οποία χρηματοδοτήθηκε η έρευνα. και ποιος προσλήφθηκε. Ο Τζούλιαν αντέγραψε αυτή τη μέθοδο σε όλη του τη ζωή με μεγάλη επιτυχία. Ο Πολιτικός και Οικονομικός Σχεδιασμός, που ιδρύθηκε το 1931, ήταν μια αυτοδιορισμένη δεξαμενή σκέψης αποτελούμενη από έναν ζωολόγο, έναν τραπεζίτη, έναν λιανοπωλητή και έναν δημοσιογράφο που εξέδιδε ανυπόγραφες υποβολές για το πώς πρέπει να διοικείται η Βρετανία. Το Tots and Quots ήταν ένα μυστικό δείπνο που έγραφε την επιστημονική πολιτική της χώρας εν καιρώ πολέμου και τη δημοσίευε ανώνυμα. Το συμβούλιο της Εταιρείας Ευγονικής αποφάσισε τον Φεβρουάριο του 1960, σε καταγεγραμμένες συνεδριάσεις υπό την προεδρία του, να επιδιώξει τους στόχους του για παγκόσμια μείωση του πληθυσμού με κρυφά μέσα μέσω φορέων που χρηματοδοτούσε. Ήταν η ίδια ιστορία κάθε φορά: καμία εντολή, καμία δημόσια λογιστική, κανένα όνομα σε έγγραφα και η ατζέντα που καθορίστηκε από μια αποκλειστική λέσχη και επιβλήθηκε στον ευρύτερο πληθυσμό χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεσή του.

Ο Τζούλιαν μετακόμισε σε όλο τον κόσμο και εργάστηκε σε πολλούς εξέχοντες ρόλους. Ξεκίνησε ως λέκτορας στην Οξφόρδη, στη συνέχεια πήγε στο Χιούστον των ΗΠΑ για να χτίσει το τμήμα βιολογίας στο νεοϊδρυθέν Ινστιτούτο Ράις, επέστρεψε στο σπίτι για τον πόλεμο και μέχρι το 1925 ήταν ισόβιος συνεργάτης της εταιρείας Ευγονικής και κατείχε επίσης την έδρα της ζωολογίας στο King's College του Λονδίνου, την οποία εγκατέλειψε μετά από δύο χρόνια για να γράψει την Επιστήμη της Ζωής με τον H. G. Wells και τον γιο του Wells, τρεις τόμους εγχειριδίων Βιολογίας που πούλησαν σε τεράστιους αριθμούς και τον έκαναν γνωστό στη Βρετανία. Ακολούθησε μια θέση καθηγητή στο Βασιλικό Ίδρυμα, μέχρι το 1931, όταν έγινε ιδρυτικό μέλος του Πολιτικού και Οικονομικού Σχεδιασμού (PEP), καθώς και μέλος του συμβουλίου της εταιρείας Ευγονικής. Το 1936 παρουσίασε τη διάλεξή του «Ευγονική και Κοινωνία» όπου πρότεινε τη στείρωση των ανέργων και τον περιορισμό της πρόσβασης στο νοσοκομείο για τους φτωχούς για να αποτραπεί «η αφαίρεση του τελευταίου ελέγχου της φυσικής επιλογής». Το 1937 παρουσίασε την ταινία της Ευγονικής Εταιρείας «Hereditary in Man», όπου εκθέτει ρητά τον ψυχρό ορθολογισμό του κινήματος της Ευγονικής, το οποίο απεικονίζει τους ανθρώπους αποτελεσματικά ως ζώα.

Κληρονομικό στον Άνθρωπο, Εταιρεία Ευγονικής 1937

Όταν ο Χίτλερ ηττήθηκε, όλα άλλαξαν για όποιον είχε βάλει το όνομά του δίπλα στη λέξη Ευγονική. Καθώς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης άνοιξαν και η κλίμακα των δολοφονιών έγινε σαφής, οι ουτοπικές υποσχέσεις της ευγονικής έπαψαν να μοιάζουν με επιστημονική πρόοδο και άρχισαν να μοιάζουν με άλλοθι. Οι υποστηρικτές του Galton, οι οποίοι είχαν περάσει μισό αιώνα υποστηρίζοντας ότι η ανθρωπότητα θα μπορούσε να βελτιωθεί με το σχεδιασμό, τώρα φαίνονταν στην καλύτερη περίπτωση εξαιρετικά αφελείς. Η καταδίκη της ναζιστικής φυλετικής πολιτικής ήταν άμεση και για τους περισσότερους ανθρώπους δεν σταμάτησε με τους Ναζί: η ευγονική και το Ολοκαύτωμα έγιναν συνώνυμα. Το νεοσύστατο πεδίο δεν πάλεψε τόσο πολύ όσο εξαφανίστηκε. Όπως το έθεσε η Αμερικανίδα ιστορικός Nancy L. Stepan το 1991, η λέξη είχε γρήγορα «καθαριστεί από το λεξιλόγιο της επιστήμης και της δημόσιας συζήτησης». Καθώς η λέξη έχασε γρήγορα την εύνοια στη δημόσια σφαίρα, η Εταιρεία Ευγονικής μετονομάστηκε το 1989 σε Ινστιτούτο Galton και ξανά το 2021 σε Adelphi Genetics Forum.

Το παγκόσμιο κράτος

Ο διεθνισμός του Χάξλεϋ ήταν επιστημονικός όσο και πολιτικός. Πίστευε ότι η εξέλιξη είχε δημιουργήσει, στην ανθρωπότητα, τον μόνο οργανισμό ικανό να διεγείρει τη δική της περαιτέρω εξέλιξη και ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο συνειδητά, σε παγκόσμια κλίμακα, από ομάδες ειδικών με τη μορφή μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Ο H.G Wells ήταν ο συνεργάτης και σε κάποιο βαθμό παρείχε το μοντέλο - η Ανοιχτή Συνωμοσία και τα μυθιστορήματα του παγκόσμιου κράτους ενέπνευσαν όλα όσα έγραψε ο Huxley για την πολιτική.

Στο ιδρυτικό έγγραφο της UNESCO (Εκπαιδευτικός, Επιστημονικός και Πολιτιστικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών) που συνέγραψε, έγραψε, «θα πρέπει να υπάρχει ένας επιστημονικός παγκόσμιος ανθρωπισμός, παγκόσμιος σε έκταση και εξελικτικό υπόβαθρο». Τα έθνη-κράτη ήταν το εμπόδιο:

«Το ηθικό δίδαγμα για την UNESCO είναι σαφές. Το καθήκον που της έχει ανατεθεί για την προώθηση της ειρήνης και της ασφάλειας δεν μπορεί ποτέ να υλοποιηθεί πλήρως με τα μέσα που της έχουν ανατεθεί, την εκπαίδευση, την επιστήμη και τον πολιτισμό. Πρέπει να οραματιστεί κάποια μορφή παγκόσμιας πολιτικής ενότητας, είτε μέσω μιας μόνο παγκόσμιας κυβέρνησης είτε με άλλο τρόπο, ως το μόνο σίγουρο μέσο για την αποφυγή του πολέμου».

Δεδομένου ότι ο σχηματισμός παγκόσμιας κυβέρνησης βρισκόταν εκτός της αρμοδιότητας της UNESCO, το έγγραφο καθόριζε τι θα μπορούσε να γίνει αντ' αυτού:

«Στο εκπαιδευτικό του πρόγραμμα μπορεί να τονίσει την τελική ανάγκη για παγκόσμια πολιτική ενότητα και να εξοικειώσει όλους τους λαούς με τις συνέπειες της μεταφοράς της πλήρους κυριαρχίας από ξεχωριστά έθνη σε έναν συγκεντρωτικό παγκόσμιο οργανισμό».

Το μεγαλύτερο έργο ήταν μια εκστρατεία πολιτιστικής προπαγάνδας. Η UNESCO επρόκειτο να οικοδομήσει «μια ενοποιημένη δεξαμενή παράδοσης για το ανθρώπινο είδος στο σύνολό του» και τελικά «μια ενοποιημένη κοινή προοπτική και ένα κοινό σύνολο σκοπών». Ονόμασε αυτό το έργο «ενοποίηση του παγκόσμιου νου».

Ευγονική

Η πτώση του Τρίτου Ράιχ δεν άλλαξε τη γνώμη του Χάξλεϋ για την Ευγονική. Ανέλαβε την αντιπροεδρία της Εταιρείας Ευγονικής το 1937 και την κράτησε μέχρι το 1944, καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία οι Γερμανοί ομόλογοι του κινήματος διαιώνιζαν το ολοκαύτωμα. Διορίστηκε ο πρώτος Γενικός Διευθυντής της UNESCO και έγραψε την ιδρυτική τους φιλοσοφία το 1946, ενώ η Δίκη των Γιατρών γινόταν στη Νυρεμβέργη. Σε αυτό, το απόσπασμά του για την Ευγονική είναι ενδεικτικό: μια ριζοσπαστική ευγονική πολιτική θα είναι «για πολλά χρόνια πολιτικά και ψυχολογικά αδύνατη», επομένως το καθήκον είναι να ενημερώσει τον κοινό νου «έτσι ώστε πολλά από αυτά που τώρα είναι αδιανόητα να γίνουν τουλάχιστον νοητά». Το 1957 ο Κ. Π. Μπλάκερ συμβούλεψε την Εταιρία να επιδιώξει τους σκοπούς της «με λιγότερο προφανή μέσα». Τον Φεβρουάριο του 1960, με τον Χάξλεϋ στην προεδρία, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι «οι δραστηριότητές του στην κρυπτο-ευγονική θα πρέπει να συνεχιστούν σθεναρά» και ότι θα πρέπει να αυξήσει τη χρηματική του υποστήριξη προς την Ένωση Οικογενειακού Προγραμματισμού και τη Διεθνή Ομοσπονδία Οικογενειακού Προγραμματισμού - η τελευταία λειτουργεί από τα γραφεία της Εταιρείας Ευγονικής στο Λονδίνο. Στη συνέχεια, ο Χάξλεϋ ανέλαβε την αντιπροεδρία της Ένωσης Μεταρρύθμισης του Νόμου για τις Αμβλώσεις το 1969. Το πρόγραμμα ευγονικής δεν σταμάτησε ποτέ. απλώς υιοθέτησε μια διαφορετική στρατηγική μάρκετινγκ. Ο στόχος ήταν πάντα ο έλεγχος του πληθυσμού των φτωχών του κόσμου. Ο αδελφός του Τζούλιαν, Άλντους παρουσίασε τη θέση τους αρκετά συνοπτικά;

Ο έλεγχος των γεννήσεων εξαρτάται από τη συνεργασία ενός ολόκληρου λαού. Πρέπει να ασκείται από αμέτρητα άτομα, από τα οποία απαιτεί περισσότερη ευφυΐα και δύναμη θέλησης από ό,τι διαθέτουν οι περισσότεροι από τους αναλφάβητους του κόσμου, και (όπου χρησιμοποιούνται χημικές ή μηχανικές μέθοδοι αντισύλληψης) μια δαπάνη περισσότερων χρημάτων από ό,τι μπορούν τώρα να αντέξουν τα περισσότερα από αυτά τα εκατομμύρια.

Η διάλεξη Galton του Τζούλιαν Χάξλεϋ το 1936, που δημοσιεύτηκε ως Eugenics and Society, δείχνει τι εννοεί, ουσιαστικά ένα σύστημα καστών. Έχοντας υποστηρίξει ότι τα «κατώτερα στρώματα» της κοινωνίας αναπαράγονται πολύ γρήγορα, έγραψε ότι «πρέπει να σχεδιάσουμε την ευγονική μας πολιτική σύμφωνα με τις ακόλουθες γραμμές»: οι μέθοδοι ελέγχου των γεννήσεων πρέπει να τους διδάσκονται, «δεν πρέπει να έχουν πολύ εύκολη πρόσβαση σε ανακούφιση ή νοσοκομειακή περίθαλψη μήπως η αφαίρεση του τελευταίου ελέγχου της φυσικής επιλογής καταστήσει πολύ εύκολη την παραγωγή ή την επιβίωση των παιδιών. » και «η μακροχρόνια ανεργία θα πρέπει να αποτελεί λόγο στείρωσης». Στο ίδιο απόσπασμα εκθέτει ποιες ιδιότητες θα μπορούσε να αναπαράγει ένα τέτοιο πρόγραμμα:

«υπακοή και εργατική υποταγή στην κατώτερη πλειοψηφία. ευφυΐα, ηγεσία και δύναμη χαρακτήρα στους ανώτερους λίγους».

Ο Χάξλεϋ υποστήριξε επίσης τη διεξαγωγή προγραμμάτων οικονομικών κινήτρων για οικογένειες μεσαίας και ανώτερης τάξης για να ενθαρρύνει την αναπαραγωγή «ποιοτικού γενετικού αποθέματος». Στη διάλεξή του για την Ευγονική και την Κοινωνία αναγνώρισε ότι πολλοί στο ακροατήριό του συμπαθούσαν τη ναζιστική ιδεολογία και θα υπερασπίζονταν τα ευγονικά μέτρα που ελήφθησαν υπό την εθνικοσοσιαλιστική ηγεσία, ακόμη και αν μερικά από αυτά ήταν ωμά και αντιεπιστημονικά, και το προσωπικό του συμπέρασμα δεν ήταν ότι ένα κράτος δεν πρέπει να στειρώνει τους πολίτες του. Αντίθετα, η ανάλυσή του ήταν ότι το γερμανικό πρόγραμμα, στο σύνολό του, επρόκειτο να γεννήσει ένα πλεόνασμα Γερμανών:

«Αν μακροπρόθεσμα οδηγεί σε υπερπληθυσμό και πόλεμο, είναι ουσιαστικά δυσγονικό και σε θέματα εξέλιξης πρέπει, νομίζω, να δούμε μακροπρόθεσμα».

Ο Χάξλεϋ μίλησε στο Έκτο Διεθνές Συνέδριο για την Προγραμματισμένη Γονεϊκότητα στο Νέο Δελχί το 1959, τη χρονιά που ανέλαβε την προεδρία της Εταιρείας Ευγονικής. Ώθησε τον πληθυσμό στην ατζέντα του ΟΗΕ, της UNESCO, του FAO και του ΠΟΥ και εργάστηκε παράλληλα με τα προγράμματα ελέγχου του πληθυσμού που χρηματοδοτήθηκαν από τον Ροκφέλερ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 προωθούσε την ευγονική γονιμοποίηση από δότες και τράπεζες κατεψυγμένου σπέρματος από επιλεγμένους άνδρες, τη γενετική ελίτ όπως καθορίστηκε από τους ειδικούς του Huxley. Το 1957 έδωσε ένα όνομα στο πρόγραμμα αναπαραγωγής του. Σε ένα δοκίμιο στο New Bottles for New Wine έγραψε ότι το ανθρώπινο είδος θα μπορούσε, αν ήθελε, να υπερβεί τον εαυτό του και ότι «χρειαζόμαστε ένα όνομα για αυτή τη νέα πεποίθηση. Ίσως ο μετανθρωπισμός να εξυπηρετήσει». Ένα όνομα που ζει μέχρι σήμερα χάρη στις δυστοπικές προφητείες των ολιγαρχών της Silicon Valley.

Είναι σημαντικό να πούμε ότι η αντισύλληψη δεν είναι ευγονική. Η πρόσβαση μιας γυναίκας σε μια κλινική δεν είναι εντολή στείρωσης και το κίνημα οικογενειακού προγραμματισμού περιέχει ανθρώπους που δεν θέλουν τίποτα άλλο παρά το καλύτερο για τις γυναίκες και την υγεία τους. Η ιστορική πραγματικότητα όμως είναι ότι το κίνημα της ευγονικής, έχοντας χάσει το επιχείρημα δημοσίως λόγω της μεταπολεμικής ζημιάς στη φήμη, αποφάσισε στο συμβούλιο να μεταφέρει χρήματα και προσωπικό στην UNESCO και στο κίνημα της προγραμματισμένης γονεϊκότητας ως την καλύτερη εναλλακτική λύση για την επίτευξη παγκόσμιου ελέγχου του πληθυσμού, και ο άνθρωπος που προήδρευε αυτής της απόφασης ήταν ο ίδιος άνθρωπος που είχε σχεδιάσει τη στροφή των Εταιρειών Ευγονικής σε μια συγκεκαλυμμένη στρατηγική «κρυπτο-ευγονικής» προκειμένου να αποφύγει τον δημόσιο έλεγχο κατά τη θέσπιση την παγκόσμια ατζέντα του.

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Περὶ ἐξωγηίνων προπαγάνδα ἀπὸ Παγκοσμιοποιητὰς καὶ Χόλυγουντ , ὡς ἐργαλεῖον προωθήσεως τῆς πανθρησκείας καὶ τῆς παγκοσμίου κυβερνήσεως

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

Ὁ ἐπιστημονικὸς ἀντίλογος εἰς τὴν ἐξωγήινον μυθολογίαν τῶν X-Files

  Στὶς 10 Σεπτεμβρίου 1993 ξεκίνησε νὰ προβάλλεται στὴν Ἀμερικὴ ἡ πιὸ δημοφιλὴς τηλεοπτικὴ σειρὰ μὲ ἐξωγήινους ὅλων τῶν ἐποχῶν. Εἶχε τίτλο X-Files καὶ ἔγινε τὸ πολιτιστικὸ φαινόμενο τῆς δεκαετίας τοῦ 90 στὶς ΗΠΑ μὲ 202 ἐπεισόδια σὲ 9 περιόδους καὶ μέση τηλεθέαση 20 ἑκατομμύρια ἀνὰ ἐπεισόδιο, ἐνῶ ἕνα ἐπεισόδιο ἔφτασε καὶ τὰ 30 ἑκατομμύρια θεατές. Ἂν προστεθοῦν καὶ οἱ χῶρες πλὴν Ἀμερικῆς τὰ νούμερα τηλεθέασης πρέπει νὰ ὑπερδιπλασιαστοῦν.

  Λίγοι γνωρίζουν ὅτι 4 μόλις ἡμέρες μετὰ τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο τῶν X-Files, δηλαδὴ στὶς 14-15 Σεπτεμβρίου 1993, μία ὁμάδα ἀπὸ τοὺς πιὸ γνωστοὺς ἐρευνητὲς τῶν UFO (δηλαδὴ τῶν ὑποτιθέμενων ἐξωγήινων ἱπτάμενων δίσκων) συγκεντρώθηκε  στὸ ἰδιωτικὸ ράντζο τοῦ Λόρανς Ροκφέλλερ, μέσα στὸ Grand Teton National Park τοῦ Γουαϊόμινγκ. Ὁ περιβαλλοντολόγος Λόρανς Ροκφέλλερ, μέλος τῆς ἐμβληματικότερης ἀμερικανικῆς οἰκογένειας ποὺ προωθεῖ τὴν παγκόσμια κυβέρνηση, φιλοξένησε τὴν ἄτυπη αὐτὴ «στρογγυλὴ τράπεζα» μὲ στόχο νὰ συντονιστεῖ αὐτὸ ποὺ ἀργότερα ὀνομάστηκε «Πρωτοβουλία Ροκφέλλερ γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν UFO» (Rockefeller UFO Initiative),  μία προσπάθεια πίεσης πρὸς τὴν κυβέρνηση Κλίντον γιὰ ἀποταξινόμηση ἐγγράφων καὶ μεγαλύτερη διαφάνεια σχετικὰ μὲ τὸ φαινόμενο τῶν UFO.

  Στὴ συνάντηση στὸ ράντσο τοῦ Λόρανς παρέστη μεταξὺ ἀρκετῶν ἄλλων καὶ ὁ Dr Τζὸν Μάκ, καθηγητὴς ψυχιατρικῆς στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Χάρβαρντ, ποὺ ἐνῶ εἶχε γίνει διάσημος γιὰ τὴν κοινωνική του δράση κατὰ τῶν πυρηνικῶν, στράφηκε ἀπὸ τὸ 1990 στὴν μελέτη ἀνθρώπων ποὺ ἰσχυρίζονταν ὅτι ἦταν  θύματα ἀπαγωγῶν ἀπὸ ἐξωγήινους. Ὁ Μὰκ μελέτησε πάνω ἀπὸ 200 ἄτομα κάνοντας χρήση ὕπνωσης, γιὰ νὰ ἀνακαλέσει ὑποτίθεται δραματικὲς ἀναμνήσεις τῆς ἀπαγωγῆς ποὺ δὲν θυμόταν ὁ κάθε ἐξεταζόμενος. Τὸ πρόγραμμα αὐτῶν τῶν ἐξετάσεων μέσῳ ὕπνωσης ὀνομάστηκε PEER  (Program for Extraordinary Experience Research), γινόταν στὸ Cambridge Hospital καὶ χρηματοδοτήθηκε ἐπὶ 4 χρόνια μὲ 250.000 δολλάρια ἐτησίως (καὶ συνολικὰ ἕνα ἑκατομμύριο) ἀπὸ τὸν Λόρανς Ροκφέλλερ!

Προσέξτε τώρα ὅτι τὸ βασικὸ θέμα ποὺ προβαλλόταν στὰ X-Files ἦταν ἀκριβῶς οἱ ἀπαγωγὲς ἀπὸ ἐξωγήινους, οἱ ὁποῖοι μάλιστα εἶχαν ἀπαγάγει καὶ τὴν Σαμάνθα, τὴν μικρὴ ἀδελφὴ τοῦ ἥρωα Φὸξ Μόλντερ. Καὶ ἀπὸ ποῦ ἄντλησε ὑλικὸ καὶ πληροφορίες γιὰ τὸ θέμα τῶν “ἐξωγήινων ἀπαγωγῶν” ὁ Κρὶς Κάρτερ, ὁ παραγωγός, σκηνοθέτης καὶ βασικὸς σεναριογράφος τῆς σειρᾶς;

Ἀρχικὰ ὁ Κάρτερ ἐπηρεάστηκε ἀπὸ κάποιες δημοσκοπήσεις τῆς δεκαετίας τοῦ 1990, οἱ ὁποῖ­ες ὑποδείκνυαν ὅτι ἑκατομμύρια Ἀμερικανοὶ ἐνδέχεται νὰ εἶχαν πέσει θύματα ἀπαγωγῆς ἀπὸ ἐξωγήινους. Αὐτὸ τὸ στατιστικὸ στοιχεῖο καὶ τὸ ἔργο τοῦ Μὰκ ἔπεισαν τὸν Κάρτερ ὅτι μία ἱστορία γύρω ἀπὸ ἀπαγωγὲς ἀπὸ ἐξωγήινους θὰ εἶχε βαθιά, σχεδὸν «θρησκευτικὴ» βαρύτητα, ὠθώντας τον νὰ προτείνει στὸ κανάλι τὴν δημιουργία τῆς σειρᾶς.

Στὴ συνέχεια ὁ Κάρτερ παρακολούθησε τὸν Μὰκ νὰ διεξάγει συνεδρίες ὕπνωσης μὲ ἄτομα ποὺ ἰσχυρίζονταν ὅτι εἶχαν ἀπαχθεῖ ἀπὸ ἐξωγήινους. Ὁ Κάρτερ παραδέχθηκε ὅτι ἡ παρακολούθηση αὐτῶν τῶν συνεδριῶν ἄσκησε καθοριστικὴ ἐπίδραση στὸν τρόπο γραφῆς του, ἐπιτρέποντάς του νὰ προσεγγίσει τὸ παραφυσικὸ φαινόμενο «σὰν ἄνθρωπος ποὺ ἤθελε νὰ πιστέψει». Ἡ σχέση του μὲ τὸν Μὰκ κατέληξε μάλιστα καὶ σὲ ἄμεση συνεργασία ἐπὶ τῆς ὀθόνης, ὅταν ὁ τελευταῖος πραγματοποίησε μία σύντομη ἐμφάνιση σὲ ἕνα ἐπεισόδιο τῆς ἕβδομης περιόδου μὲ τίτλο «Fight Club».

Ἄρα καταλήγουμε πὼς ὁ Λόρανς Ροκφέλλερ χρηματοδοτεῖ τὴν προσπάθεια τοῦ Μὰκ νὰ ἐξετάζει μέσῳ ὕπνωσης ἀνθρώπους ποὺ ἰσχυρίζονταν ὅτι τοὺς ἀπήγαγαν οἱ ἐξωγήινοι καὶ ὁ Μὰκ μὲ τὴ σειρά του ἐπηρεάζει τὸν Κρὶς Κάρτερ στὴν βασικὴ θεματολογία τῶν Χ-Files. Προσέξτε ἐπίσης ὅτι στὴν δεκαετία τοῦ 90 ὁ Λόρανς πιέζει τὴν κυβέρνηση Κλίντον μέσῳ τῆς «Πρωτοβουλίας Ροκφέλλερ γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν UFO» νὰ δημοσιοποιήσει ἀπόρρητα στοιχεῖα γιὰ τὰ UFO, ἀλλὰ ἐνῶ ὑποτίθεται πὼς ὑπάρχει θετικὴ διάθεση στὸν Λευκὸ Οἶκο, διαρρέεται πὼς ἡ ὑπόθεση κολλάει λόγῳ τῆς ἄρνησης τῶν ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν καὶ τοῦ Πενταγώνου νὰ διαθέσουν τὸ σχετικὸ ὑλικό. Τὴν ἴδια περίοδο ἡ σειρὰ X-Files δείχνει πὼς μία συνωμοτικὴ ὁμάδα ἀπὸ μεγάλους ἐπιχειρηματίες, κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ ἀνώτερα στελέχη τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ποὺ θυμίζει τὸ ὑπαρκτότατο Βαθὺ Κράτος τῶν ΗΠΑ, προσπαθεῖ νὰ ἐμποδίσει τὸ ἄνοιγμα τῶν Χ-Φακέλων, ποὺ σχετίζονται μὲ τὴ δράση τῶν ἐξωγήινων.

Τί μένει λοιπὸν στὸ εὐρὺ κοινὸ ποὺ παρακολουθεῖ τὴ σειρὰ καὶ ποὺ γνωρίζει καὶ γιὰ τὴν «Πρωτοβουλία Ροκφέλλερ γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν UFO»; Πῶς οἱ παγκοσμιοποιητικὲς δυναστεῖες, ὅπως οἱ Ροκφέλλερ, οἱ οὐφολόγοι ἐρευνητὲς ὅπως ὁ Μὰκ καὶ οἱ συντελεστὲς τῶν X Files εἶναι οἱ καλοὶ τοῦ παραμυθιοῦ ποὺ ἀγωνίζονται νὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς ἐξωγήινους, ἐνῶ οἱ δράκοι εἶναι οἱ συνωμότες τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ Βαθέος Κράτους ποὺ θέλουν νὰ τὴν ἀποκρύψουν!

Εἶναι ὅμως ἔτσι;

Ἂς δοῦμε καὶ τὸν ἀντίλογο. Ὁ ὁποῖος ἀντίλογος ἔρχεται μέσῳ μίας δυναμικότατης καὶ σπάνιας μόρφωσης γυναίκας ὀνόματι Κάρολ Ρόζιν. Ἡ Ρόζιν  εἶναι Ἀμερικανίδα ὁμιλήτρια, συγγραφέας, ἐκπαιδευτικός, στρατηγικὴ ἀναλύτρια καὶ ἱδρύτρια τοῦ Ἰνστιτούτου γιὰ τὴν Ἀσφάλεια καὶ τὴ Συνεργασία στὸ Διάστημα. Ὑπῆρξε ἐπίσης ἡ πρώτη γυναίκα  στέλεχος ἀεροδιαστημικῆς ἑταιρείας, ἐργαζόμενη ὡς διευθυντικὸ στέλεχος στὴν Fairchild Industries. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς θητείας της στὴν Fairchild, ἡ Ροζὶν διετέλεσε ἐκπρόσωπος τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς ἑταιρείας καὶ κορυφαίου φυσικοῦ Βέρνερ φὸν Μπράουν, μὲ τὸν ὁποῖο δημιούργησε τὴν ταινία καὶ τὸ πολυβραβευμένο ἐκπαιδευτικὸ πρόγραμμα «It’s Your Turn».

Σύμφωνα μὲ τὴν ἴδια, ὁ Βέρνερ φὸν Μπράουν, ποὺ πέθανε τὸν Ἰούνιο τοῦ 1977, τῆς ζήτησε νὰ συνεχίσει τὴν προσπάθεια νὰ ἀποτραπεῖ ἡ στρατιωτικοποίηση τοῦ διαστήματος. Ὁ Μπράουν (ποὺ προώθησε τὴν πυραυλικὴ τεχνολογία γιὰ τὰ ταξίδια στὴ Σελήνη) τῆς ἐκμυστηρεύθηκε ὅτι γιὰ νὰ πετύχει ἡ  στρατιωτικοποίηση τοῦ διαστήματος ἀπὸ τὸ στρατιωτικὸ-βιομηχανικὸ σύμπλεγμα (Βαθὺ Κράτος) θὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ χαρτιὰ τῶν ἀπειλῶν ἀρχικὰ τῶν σοβιετικῶν δορυφόρων, μετὰ τῆς τρομοκρατίας καὶ τῶν ἐχθρικῶν χωρῶν ποὺ ἔχουν ξεφύγει ἀπὸ ἔλεγχο καὶ ὕστερα τῆς ἀπειλῆς ἀστεροειδῶν ποὺ δῆθεν κατευθύνονται στὴ γῆ καὶ πρέπει νὰ καταστραφοῦν.

Τὸ τελευταῖο χαρτὶ ψεύτικης ἀπειλῆς εἶπε ὁ φὸν Μπράουν στὴν Κάρολ Ρόζιν ὅτι θὰ εἶναι οἱ ἐξωγήινοι. «Θυμήσου Κάρολ, τὸ τελευταῖο χαρτὶ εἶναι τὸ χαρτὶ τῶν ἐξωγήινων. Θὰ πρέπει νὰ κτίσουμε διαστημικὰ ὅπλα ἐνάντια στοὺς ἐξωγήινους καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ εἶναι ψέμα».

Ἡ Ρόζιν ἔχει καταγγείλει πολλὲς φορὲς τὰ παραπάνω σὲ συνεντεύξεις, στὸ Disclosure Project τοῦ 2001, στὸ National Press Club καὶ σὲ ντοκιμαντέρ. Ἐπιπλέον ἔχει δηλώσει ὅτι εἶναι πρόθυμη νὰ καταθέσει ἐνόρκως στὸ Κογκρέσο.

Πολλοὶ ἀκόμη θεωροῦν τὴν ὅλη ὑπόθεση περὶ ἐξωγήινων ποὺ ἐπισκέπτονται τὴ γῆ μέσῳ τῶν UFO σὰν μία κατασκευασμένη μυθολογία. Ὁ Σὶν Κικπάτρικ, φυσικὸς καὶ πρῶτος διευθυντὴς τοῦ All-domain Anomaly Resolution Office (AARO), ἡγήθηκε τῆς ἐκτενοῦς ἱστορικῆς ἔρευνας τοῦ Πενταγώνου. Τὸ γραφεῖο του διαπίστωσε ὅτι δὲν προκύπτουν στοιχεῖα γιὰ ὕπαρξη ἐξωγήινης τεχνολογίας, ἐνῶ πολλὲς ἀπὸ τὶς ἰσχυριζόμενες «ἀποκαλύψεις» προκύπτουν ἀπὸ κυκλικὴ ἀναφορὰ μεταξὺ μίας μικρῆς ὁμάδας ἀτόμων. Ἡ ἔρευνα ἀποκάλυψε ὅτι κύκλοι τοῦ Πενταγώνου καὶ τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας τροφοδότησαν  ἐνεργὰ τὴν μυθολογία! Ἀνάμεσα στὰ πολλὰ παραδείγματα ποὺ ἀνέφερε ἡ ὑπηρεσία του ἦταν καὶ ἡ περίπτωση ἀξιωματικοῦ ποὺ τὴν δεκαετία τοῦ 1980 διένειμε παραποιημένες φωτογραφίες «ἱπτάμενων δίσκων» κοντὰ στὴν βάση Area 51, γιὰ νὰ καλύψει δοκιμὲς stealth ἀεροσκαφῶν (ὅπως τὸ F-117)!

Ὁ ἀστροφυσικὸς Ζὰκ Βαλέ, ὁ πιὸ συγκροτημένος ἐπιστημονικὰ Οὐφολόγος, μετὰ ἀπὸ πολύχρονες ἔρευνες ἀπέρριψε τὴν ἐξωγήινη ὑπόθεση καὶ κατέληξε πὼς κάποια ἀπὸ τὰ φαινόμενα ὀφείλονται σὲ σκηνοθεσία τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐνῶ ὅσα εἶναι αὐθεντικὰ δὲν παραπέμπουν σὲ ἐξωγήινους, ἀλλὰ σὲ πλάσματα ποὺ ἀνέφεραν οἱ ἀρχαῖες παραδόσεις, δηλαδὴ σὲ σάτυρους, καλικάντζαρους, δαίμονες κλπ! Παρεπιπτόντως σὲ ἀρχαῖες δαιμονικὲς ὀντότητες ποὺ ζοῦν στὴ γῆ ἀποδίδει τὰ λεγόμενα ἐξωγήινα φαινόμενα καὶ ὁ Τάκερ Κάρλσον, ὁ δημοφιλέστερος Ἀμερικανὸς δημοσιογράφος. Ὑποστηρίζει μάλιστα πὼς ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι γνωρίζουν τὴν ἀληθινή, πνευματικὴ διάσταση τοῦ φαινομένου!

Νὰ ἐπανέλθουμε ὅμως στὸν Ζὰκ Βάλε καὶ στὸ βιβλίο Messengers of Deception (Ἀγγελιοφόροι τῆς Ἀπάτης), στὸ ὁποῖο δίνει παραδείγματα ποὺ μυστικὲς ὑπηρεσίες σκηνοθετοῦσαν ἐμφανίσεις δῆθεν ἐξωγήινων σκαφῶν. Ἀναφέρει π.χ. ὅτι ἡ KGB διέδιδε στὴ δεκαετία τοῦ 1970 γιὰ ἐμφανίσεις UFO στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση γιὰ νὰ συγκαλύψει ἐκτοξεύσεις δορυφόρων ποὺ παραβίαζαν τὶς συνθῆκες SALT!

Ἂν λοιπὸν κάποιοι κύκλοι τοῦ στρατοῦ καὶ κάποιες ὁμάδες σὲ μυστικὲς ὑπηρεσίες ὑπερδυνάμεων, μὲ κρατικὲς ἐντολὲς ἢ μὲ ἐντολὲς παραγόντων τοῦ Βαθέος Κράτους μποροῦν νὰ σκηνοθετοῦν ἐμφανίσεις UFO, γιατί νὰ μὴ μποροῦν νὰ σκηνοθετοῦν καὶ ἀπαγωγὲς ἀπὸ ἐξωγήινους; Γιατί κάποια ἀπὸ τὰ ἐμφανιζόμενα θύματα τέτοιων ἀπαγωγῶν νὰ μὴ εἶναι ἠθοποιοὶ ποὺ πληρώθηκαν, γιὰ νὰ ὑποκρίνονται ἢ ἂν πιστεύουν ὅτι τὶς ἔζησαν ἀλήθεια, γιατί νὰ μὴ τοὺς ἀπήγαγαν παρακρατικὲς ὁμάδες ποὺ τοὺς ἐμφανίστηκαν σὰν ἐξωγήινοι ἢ γιατί νὰ μὴ ὑπέστησαν πλύση ἐγκεφάλου; Μπορεῖ ἀκόμη σὲ  κάποιες ἐλάχιστες περιπτώσεις νὰ ἔπεσαν θύματα δαιμονικῶν δυνάμεων ποὺ τοὺς ξεγέλασαν μὲ διάφορες παραισθήσεις καὶ ὑποβολές. Τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι δὲν τοὺς ἀπήγαγαν οἱ ἐξωγήινοι ἀνεβάζοντάς τους στὸ διαστημικὸ σκάφος τους μὲ μία ἀνυψωτικὴ ἀκτῖνα!

Μὲ βάση λοιπὸν ὅσα παρατέθηκαν μήπως τὸ Βαθὺ Κράτος ποὺ ἔθαβε τὶς ἀναφορὲς γιὰ τοὺς ἐξωγήινους στὰ X-Files κάνει τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο; Μήπως κατασκευάζει τὴν μυθολογία τῶν ἐξωγήινων ὄχι μόνο γιὰ τὴν στρατιωτικοποίηση τοῦ διαστήματος, ὅπως κατήγγειλε ὁ Βέρνερ φὸν Μπράουν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀναφέρονται στὸν τίτλο τοῦ ἄρθρου; Περισσότερα ὅμως στὸ ἑπόμενο ἄρθρο ποὺ θὰ ἐξετάσουμε τὴν Μέρα Ἀποκάλυψης (Disclosure Day), τὴν πρόσφατη ταινία τοῦ Στίβεν Σπίλμπεργκ μὲ θέμα ἀκριβῶς τὴν ἀποκάλυψη ἀρχείων γιὰ τοὺς ἐξωγήινους, ἀλλὰ καὶ πῶς θὰ ἐπηρεάσει τὴν πανθρησκεία μία τέτοια ἐξέλιξη.

 Ἡ ἐξωγήινος ἀποκάλυψις εἰς τὴν σύγχρονον ἐκδοχὴν  τοῦ Ὄρους Σινᾶ, τήν ὁποίαν παρουσίασε τὸ Χόλυγουντ

  Τρεῖς εἶναι οἱ πιὸ διάσημες ταινίες τοῦ δημοφιλέστερου σκηνοθέτη τοῦ Χόλυγουντ ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἐπαφὴ ἐξωγήινων μὲ ἀνθρώπους. Ἀναφέρομαι φυσικὰ στὸν Στίβεν Σπίλμπεργκ καὶ στὶς ταινίες  Στενὲς Ἐπαφὲς Τρίτου Τύπου (1977), Ε.Τ. ὁ Ἐξωγήινος (1982) καὶ Μέρα Ἀποκάλυψης ποὺ προβλήθηκε φέτος τὸ καλοκαίρι. Ἡ πρώτη καὶ ἡ τρίτη ταινία ὑποστηρίζουν πὼς ἡ ἐπαφὴ τῆς ἀνθρωπότητας μὲ τοὺς ἐξωγήινους θὰ σηματοδοτήσει μία ἀποκάλυψη τόσο συγκλονιστικὴ ποὺ μόνο μὲ αὐτὲς τῶν θρησκειῶν θὰ μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ. Μία ἀποκάλυψη ποὺ δὲν θὰ ἐπηρεάσει μόνο τὶς θρησκεῖες καὶ τὸν γνωστικὸ ὁρίζοντα τῆς ἀνθρωπότητας, ἀλλὰ καὶ τὴν ἴδια τὴ συνείδησή της, τὶς ψυχικές της ἱκανότητες καὶ ἀκόμη τὴν ἐξέλιξή της.

  Ὁ ἴδιος ὁ Σπίλμπεργκ διακηρύττει γιὰ τοὺς ἐξωγήινους ὅτι συνυπάρχουν στὴ γῆ μαζί μας. «Πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι ἔχουν βρεθεῖ ἐδῶ καὶ ὅτι βρίσκονται ἐδῶ» (συνέντευξή του στὸ CBS News). Παραδέχεται ἐπίσης σὲ συζήτησή του μὲ τὸν σκηνοθέτη Τζέιμς Κάμερον πὼς οἱ ταινίες του δημιουργοῦν μία ἐναλλακτικὴ θρησκεία.

Τζέιμς Κάμερον: «…στὸ Στενὲς Ἐπαφὲς Τρίτου Τύπου, δημιούργησες πραγματικὰ ἕνα εἶδος ἐναλλακτικῆς πνευματικότητας ἢ ἐναλλακτικῆς θρησκείας. Αὐτὴ τὴν ἰδέα ὅτι αὐτὸ ποὺ βρίσκεται πάνω ἀπὸ ἐμᾶς δὲν πρόκειται νὰ ἔλθει ἀπὸ τὰ παραδοσιακὰ μέρη, ἀλλὰ θὰ προέλθει ἀπὸ τὴν ἐπαφὴ μὲ ἕνα ἀπείρως ἀνώτερο πολιτισμό».

Στίβεν Σπίλμπεργκ: «Ναί. Ἕνας ἀπείρως ἀνώτερος πολιτισμὸς πρόκειται νὰ βρεῖ τὸ καλύτερο στοιχεῖο μέσα σου, καὶ ἐσὺ θὰ παρουσιάσεις τὸν καλύτερο ἑαυτό σου…Γιὰ μένα, ἡ ταινία 2001: Ἡ Ὀδύσσεια τοῦ Διαστήματος εἶχε βαθὺ ἀντίκτυπο στὴν καθημερινή μου ζωή. Ἤμουν στὸ κολλέγιο καὶ ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ πῆγα σὲ μία ταινία, ὅπου ἔνιωσα πραγματικὰ ὅτι βίωνα μία θρησκευτικὴ ἐμπειρία».

Τί μᾶς λένε οὐσιαστικὰ τὰ δύο ἱερὰ τέρατα τοῦ Χόλυγουντ, οἱ δύο δημοφιλέστεροι σκηνοθέτες του; Πῶς οἱ μεγάλες ὑπερπαραγωγὲς τοῦ Χόλυγουντ, ποὺ ἀναφέρονται σὲ ἐξωγήινους, δημιουργοῦν μία ἐναλλακτικὴ θρησκεία, ὅπου τὸν Θεὸ ἀντικαθιστᾶ ἕνας ἀπείρως ἀνώτερος ἐξωγήινος πολιτισμός. Τὸ ἴδιο ὑποστηρίζει καὶ ὁ Τζέι Τζέι Ἔιμπραμς ποὺ ἦταν παραγωγός, σεναριογράφος καὶ σκηνοθέτης σὲ πολλὲς ταινίες καὶ σειρὲς μὲ ἐξωγήινους, ἐνῶ συμμετεῖχε καὶ στὴν παραγωγὴ κάποιων ταινιῶν τῆς σειρᾶς Πόλεμος τῶν Ἄστρων (Star Wars). «Ὁ Πόλεμος τῶν Ἄστρων δὲν εἶναι μία ταινία, εἶναι μία θρησκεία». Ὁ Φρὰνκ Σπότνιτζ ποὺ ἦταν παραγωγὸς καὶ σεναριογράφος σὲ κάποια ἐπεισόδια τῆς τηλεοπτικῆς σειρᾶς Χ Files δὲν διστάζει νὰ παραδεχτεῖ πὼς «Μὲ τοὺς ἐξωγήινους καὶ τὴ μυθολογία τῶν UFO εἶναι σὰν νὰ ψάχνεις τὸν Θεό. Εἶναι ἀναζήτηση νοήματος, τάξης. Μία μεγαλύτερη αἴσθηση τοῦ τί εἶναι ὁ κόσμος».

Στὴν ταινία τοῦ Σπίλμπεργκ Στενὲς Ἐπαφὲς Τρίτου Τύπου ὁ πρωταγωνιστὴς Ρόι Νίρι (Ρίτσαρντ Ντρέιφους) μετὰ ἀπὸ ἕνα περιστατικὸ ποὺ εἶδε ἱπτάμενο δίσκο στὴ διάρκεια τῆς ἐργασίας του κυριεύεται ἀπὸ ἕνα ὅραμα ποὺ τοῦ γίνεται ἐμμονή. Πρόκειται γιὰ τὴν ὑποσυνείδητη εἰκόνα ἑνὸς ὀρεινοῦ ὄγκου, τὴν ὁποία προσπαθεῖ νὰ σχηματοποιήσει κατασκευάζοντας ἐπανειλημμένα ὁμοιώματά του. Στὸ δραματικὸ φινάλε τοῦ ἔργου ὁ Νίρι ἀνακαλύπτει πὼς τὸ ὅραμα τοῦ ὀρεινοῦ ὄγκου ἀφορᾶ ἕνα λόφο ἀπὸ μονοκόμματο βράχο στὸ Γουαϊόμινγκ ποὺ ὀνομάζεται Πύργος τοῦ Διαβόλου. Κατευθύνεται πρὸς τὰ ἐκεῖ μὲ τὴν συμπρωταγωνίστρια τοῦ ἔργου καὶ συνειδητοποιοῦν πὼς στὸν λόφο ἔχουν συγκεντρωθεῖ ἐπιστήμονες, κυβερνητικοὶ ἀξιωματοῦχοι καὶ στρατιῶτες ποὺ προετοιμάζονται πυρετωδῶς γιὰ ἕνα ραντεβοὺ μὲ τοὺς ἐξωγήινους.

Τὸ τεράστιο ἐξωγήινο σκάφος λουσμένο σὲ ἐκτυφλωτικὸ φῶς καὶ μὲ ἐντυπωσιακὰ χρώματα ἐμφανίζεται στὴν κορυφὴ τοῦ Πύργου τοῦ Διαβόλου καὶ οἱ ἐξωγήινοι ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς γήινους ἐπιστήμονες χρησιμοποιώντας μία μουσικὴ φράση ἀπὸ πέντε νότες. Ὅταν ἀνοίγουν οἱ πόρτες τοῦ σκάφους βγαίνουν ἄνθρωποι ποὺ εἶχαν ἀπαχθεῖ ἀπὸ τοὺς ἐξωγήινους καὶ ἀνάμεσά τους τὸ μικρὸ παιδὶ τῆς πρωταγωνίστριας. Οἱ ἐπιστήμονες στέλνουν μία ἐπιλεγμένη ἀντιπροσωπία ἀνθρώπων ποὺ θὰ συνταξιδέψουν μὲ τοὺς ἐξωγήινους σὰν πρεσβευτὲς τοῦ γήινου πολιτισμοῦ, ἀλλὰ οἱ ἐξωγήινοι ὑποδεικνύουν πὼς θέλουν ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπίας νὰ εἶναι ὁ Ρόι Νίρι, ποὺ δὲν εἶχε ἐπιλεχτεῖ ἀπὸ τοὺς ἐπιστήμονες, ἀλλὰ ποὺ θεωρήθηκε σὰν ἐκλεκτὸς ἀπὸ τοὺς ἐξωγήινους, ἐπειδὴ ἄκουσε τὸ τηλεπαθητικὸ κάλεσμά τους καὶ κατάφερε νὰ ἐντοπίσει τὸν Πύργο τοῦ Διαβόλου σὰν τὸ σημεῖο ἐπαφῆς  τῶν δύο πολιτισμῶν.

Πρόκειται δυστυχῶς γιὰ μία ἐμφανέστατη θρησκευτικὴ ἀλληγορία. Ὁ Πύργος τοῦ Διαβόλου εἶναι τὸ μοντέρνο Ὄρος Σινᾶ, οἱ ἐξωγήινοι ποὺ κατεβαίνουν ὄχι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ διάστημα μὲ μεγαλοπρέπεια καὶ λάμψη ὑποκαθιστοῦν τὸν βιβλικὸ Θεὸ καὶ τέλος ὁ Ρόι Νίρι εἶναι ὁ μοντέρνος Μωυσῆς ποὺ ἀκολούθησε τὸ κάλεσμα ὄχι τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τῶν ἐξωγήινων καὶ κατάφερε νὰ ἐντοπίσει τὸ ἱερὸ βουνὸ ὄχι τῆς θείας, ἀλλὰ τῆς ἐξωγήινης ἀποκάλυψης! Γιὰ νὰ μὴ ἔχετε ἀμφιβολίες γιὰ τοὺς παραλληλισμοὺς ὁ ἴδιος ὁ Σπίλμπεργκ μᾶς δίνει ἐξαρχῆς τὸ κλειδὶ τῆς ἀποκρυπτογράφησής τους. Στὴν ἀρχὴ τῆς ταινίας ὁ Ρόι Νίρι παρακολουθεῖ στὴν τηλεόραση τὴν χολυγουντιανὴ ταινία “Οἱ Δέκα Ἐντολὲς” ποὺ περιγράφει τὴν ἱστορία τοῦ Μωυσῆ στὴν Ἔξοδο καὶ πὼς ἔφτασε στὸ Ὄρος Σινᾶ, ὅπου παρέλαβε τὶς Δέκα Ἐντολὲς χαραγμένες στὶς πλάκες ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό!

Γιατί τὸ Χόλυγουντ μέσῳ τοῦ δημοφιλέστερου σκηνοθέτη του ἐπέλεξε νὰ μᾶς παρουσιάσει μία ταινία πού νὰ ὑποκαθιστᾶ τὴν θεία ἀποκάλυψη τοῦ Ὄρους Σινᾶ μὲ μία ἐξωγήινη ἀποκάλυψη πού γίνεται σὲ ἕνα μοντέρνο “ἱερὸ βουνό”; Καὶ γιατί  προκάλεσαν οἱ συντελεστὲς τῆς ταινίας, ὀνομάζοντας τὸ Πύργο τοῦ Διαβόλου; Μήπως γιατί στὴν πανθρησκεία, ποὺ μᾶς ἑτοιμάζουν οἱ Παγκοσμιοποιητὲς ποὺ ἐλέγχουν καὶ τὸ Χόλυγουντ, ἡ πίστη στοὺς ἐξωγήινους θὰ παίξει κεντρικὸ ρόλο; Μήπως γιατί μᾶς προετοιμάζουν γιὰ μία συνταρακτικὴ ἐπαφὴ μὲ ἕνα δῆθεν ἐξωγήινο πολιτισμὸ  ποὺ θὰ γίνει ἐλεγχόμενα καὶ σκηνοθετημένα; Καὶ ἡ ὀνομασία Πύργος τοῦ Διαβόλου μήπως χρησιμοποιήθηκε, γιὰ νὰ δηλωθεῖ πώς ἡ νέα ἀποκάλυψη σχετίζεται μὲ τὴν ὑπόσχεση τοῦ βιβλικοῦ Ὄφεως πού ἔπεισε  τοὺς Πρωτόπλαστους ὅτι μέσῳ τῆς γνώσης θὰ γίνουν θεοί;

Μήπως ἀκόμη οἱ ἐπιλεγμένοι ἄνθρωποι ποὺ στὸ φινάλε τῆς ταινίας ἀποφασίζουν μαζὶ μὲ τὸ Ρόι Νίρι νὰ συνοδεύσουν τοὺς ἐξωγήινους στὸ διαστημικὸ σκάφος τους συμβολίζουν ἕνα νέο ἐκλεκτὸ λαὸ ποὺ οἱ Νεοεποχίτες πιστεύουν πὼς θὰ ἐξελιχθεῖ, ἔτσι ὥστε νὰ διαθέτει τεράστια ἐπιστημονικὴ γνώση, ἀλλὰ καὶ ἐντυπωσιακὲς ψυχικὲς δυνάμεις;

Στὴν ταινία τοῦ Σπίλμπεργγκ Μέρα Ἀποκάλυψης, ποὺ προβλήθηκε φέτος τὸ καλοκαίρι, ἡ Ἀποκάλυψη ἀφορᾶ πάλι τοὺς ἐξωγήινους καὶ τὴν προκαλοῦν οἱ δύο πρωταγωνιστὲς ποὺ καταφέρνουν νὰ κλέψουν τὰ μυστικὰ ἀρχεῖα ποὺ ἀποδεικνύουν ὄχι μόνο τὴν ὕπαρξή τους, ἀλλὰ καὶ ὅτι κάποιες κυβερνήσεις εἶχαν καταφέρει νὰ αἰχμαλωτίσουν ἐξωγήινους καὶ νὰ πειραματιστοῦν στὰ σώματά τους. Ὅλα αὐτὰ καταφέρνουν νὰ τὰ δείξουν ζωντανὰ σὲ τηλεοπτικὸ πρόγραμμα τοπικοῦ σταθμοῦ καὶ μάλιστα πετυχαίνουν νὰ παρουσιάσουν καὶ ἕνα ἐξωγήινο.

Πῶς κατάφεραν οἱ πρωταγωνιστὲς νὰ προχωρήσουν στὴν ἀποκάλυψη, ἐνῶ εἶχαν τὸν πόλεμο ἀπὸ τὴν παντοδύναμη μυστικὴ ὀργάνωση WARDEX πού κρατοῦσε κρυφὰ τὰ ἀρχεῖα πού ἀφοροῦσαν τοὺς ἐξωγήινους;

Ἐπειδὴ εἶχαν τὶς περίφημες ψυχικὲς δυνάμεις ποὺ προσδοκοῦν οἱ Νεοεποχίτες πὼς θὰ ἀποκτήσουν στὴν Ἐποχὴ τοῦ Ὑδροχόου.

Ὁ Ντάνιελ Κέλνερ καὶ ἡ Μάργκαρετ Φερτσάιλντ ἔχουν ἀποκτήσει αὐτὲς τὶς ψυχικὲς δυνάμεις, ἐπειδὴ εἶχαν ἀπαχθεῖ ἀπὸ ἐξωγήινους. Ἡ Μάργκαρετ ἔχει τὴν ἱκανότητα τῆς τηλεπάθειας, τοῦ ὁραματισμοῦ τί συμβαίνει σὲ μακρινὲς τοποθεσίες, τῆς ἐνσυναίσθησης σὲ ὑπερφυσικὸ ἐπίπεδο, τὴ δυνατότητα νὰ ἐπηρεάζει ἀνθρώπους μέσῳ τῆς ἐνσυν­αίσθησης, ἀκόμη καὶ νὰ τοὺς ἐξαναγκάζει σὲ πράξεις ποὺ δὲν θέλουν καὶ ἐπιπλέον τὴν ἱκανότητα νὰ μιλάει πολλὲς γλῶσσες καὶ τὴν γλώσσα τῶν ἐξωγήινων. Ὁ Ντάνιελ διαθέτει μία ὑπεράνθρωπη κατανόηση τῶν μαθηματικῶν καὶ τὴ δυνατότητα γιὰ κατανόηση τῆς ἐξωγήινης μαθηματικῆς γλώσσας καὶ τὴν ἀποκωδικοποίησή της.

Ὅπως βλέπετε, ἀγαπητοὶ φίλοι, τὰ ψυχικὰ χαρίσματα ποὺ δίνει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στοὺς ἁγίους, στοὺς προφῆτες, στοὺς ἀποστόλους, ἀκόμη καὶ σὲ κάποιους εὐσεβεῖς πιστούς, τὸ Χόλυγουντ τὰ ἐμφανίζει πλέον ὡς δωρεὰ τῶν ἐξωγήινων ἢ ὡς ἀποτέλεσμα μακροχρόνιας ἄσκησης στὴν μαγεία, στὴν ὁποία ἐκπαιδεύονται γιὰ παράδειγμα οἱ Τζεντάι στὶς ταινίες τοῦ Πολέμου τῶν Ἄστρων ἢ ὁ Χάρυ Πότερ ποὺ στὶς ὁμώνυμες ταινίες ἐκπαιδεύεται μὲ τοὺς φίλους του στὴ Σχολὴ Μαγείας Χόγκουαρτς.

Ἡ στόχευση τῶν Νεοεποχιτῶν, ὅπως εἴδαμε καὶ σὲ προηγούμενα ἄρθρα εἶναι νὰ γίνουν θεΐσκοι, χρησιμοποιώντας τόσο τὴν ἐπιστημονικὴ γνώση (ποὺ πλέον θὰ παίρνουν ἕτοιμη ἀπὸ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη, ἂν συνδέονται μὲ τσιπάκι μαζί της) ὅσο καὶ τὶς ψυχικὲς δυνάμεις, τὶς ὁποῖες προσδοκοῦν νὰ ἀναπτύξουν μὲ τὴν ἄσκηση τῆς μαγείας καὶ μὲ τὴ βοήθεια δαιμονικῶν πνευμάτων ποὺ ὅμως οἱ ἴδιοι τὰ θεωροῦν εἴτε ἐξωγήινους, εἴτε ἄγγελους τοῦ φωτός, εἴτε μεγάλους πνευματικοὺς διδασκάλους ἄλλων πεδίων. Κι αὐτὴ ἀκριβῶς θὰ εἶναι καὶ ἡ τελικὴ ἐπιδίωξη τῆς πανθρησκείας, νὰ καταστήσει θεοὺς κάποιους ἐκλεκτούς της, ἀφοῦ τοὺς ἐκπαιδεύσει στὴν μαγεία.

Ἂς θυμηθοῦμε ὅμως τὴν προειδοποίηση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στὴν Β΄ Ἐπιστολὴ πρὸς Κορινθίους (α΄13-15):

«οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. καὶ οὐ θαυμαστόν· αὐτὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός· οὐ μέγα οὖν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν.»

 Ἡ παρουσίασις τῶν ἐξωγηίνων ὡς πνευματικῶν διδασκάλων ἀπὸ τοὺς ἡγέτας τῆς Νέας Ἐποχῆς

Στὰ δύο προηγούμενα ἄρθρα εἴδαμε πὼς τὸ Χόλυγουντ ἀνακάτεψε καὶ τοὺς ἐξωγήινους σὰν συστατικὸ στὴν διαμορφούμενη πανθρησκεία. Στὸ παρὸν ἄρθρο θὰ ἐξετάσουμε πῶς τοὺς χρησιμοποιοῦν οἱ ἡγέτες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Σὰν τὸ ἐξωτικὸ μπαχάρι, ποὺ θὰ νοστιμίσει τὴν ξαναζεσταμένη θεοσοφικὴ σούπα ποὺ σερβίρουν οἱ σέκτες καὶ τὰ γκρουπούσκουλά τους. Ἔτσι ἡ Μπάρμπαρα Μαρσίνιακ ἰσχυρίζεται ὅτι ἐπικοινωνεῖ τηλεπαθητικὰ μὲ ἐξωγήινους ἀπὸ τὶς Πλειάδες, ποὺ θέλουν νὰ βοηθήσουν τὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας. Ἐνῶ ὁ Ντάριλ Ἄνκα δέχεται μηνύματα ἀπὸ τὸν ἐξωγήινο Μπάσαρ ποὺ κατοικεῖ στὸν πλανήτη Ἀσασάνι. Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε ὅμως μὲ ὑποτιθέμενα μέντιουμ ἐξωγήινων, ἀλλὰ μὲ περιπτώσεις Νεοεποχιτῶν ἡγετῶν ποὺ εἶχαν τὴ δυνατότητα νὰ μπαινοβγαίνουν στὰ διαστημικὰ σκάφη (UFO), νὰ χρίζονται ἀπὸ τοὺς ἐξωγήινους σὰν οἱ ἐκλεκτοὶ καὶ νὰ ἀναλαμβάνουν νὰ γίνουν οἱ πνευματικοὶ ὁδηγοὶ τῆς ἀνθρωπότητας.

Ὁ πρῶτος ποὺ ἔθεσε τοὺς ἐξωγήινους στὸ κάδρο ἦταν ἕνας Θεοσοφιστής. Ὁ Τζὸρτζ Ἀντάμσκι ποὺ τὴν δεκαετία τοῦ 1930 εἶχε ἱδρύσει στὴν Καλιφόρνια τὴν νεοθεοσοφικὴ ὀργάνωση Βασιλικὸ Τάγμα τοῦ Θιβέτ. Στὶς 20 Νοεμβρίου 1952, στὴν ἔρημο τῆς Καλιφόρνιας, ὁ Ἀντάμσκι ὑποστήριξε ὅτι συνάντησε ἕναν ἀνθρωπόμορφο ἐξωγήινο ἀπὸ τὴν Ἀφροδίτη, τὸν ὁποῖον ὀνόμασε Ὄρθον. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀφήγησή του τὸ ὂν εἶχε ἀνθρώπινη ἐμφάνιση, ἦταν ψηλό, ξανθὸ καὶ μὲ μακριὰ μαλλιά, ἐπικοινωνοῦσε μαζί του μὲ χειρονομίες καὶ τηλεπάθεια, προειδοποίησε γιὰ τὸν κίνδυνο τῶν πυρηνικῶν ὅπλων καὶ παρουσίασε τὸν ἀνθρώπινο πολιτισμὸ ὡς ἕνα πολιτισμὸ ποὺ χρειαζόταν πνευματικὴ μεταμόρφωση. Τὸ 1955 στὸ βιβλίο του Μέσα στὰ διαστημικὰ σκάφη, ὁ Ἀντάμσκι περιγράφει ταξίδια ποὺ ἔκανε στὸ ἡλιακὸ σύστημα προσκεκλημένος ἀπὸ Ἀφροδιτιανοὺς καὶ Κρόνιους στὰ UFO τους.

Ὁ Μπέντζαμιν Κρέμ, ὡς ἀντιπρόεδρος τῆς Αἰθερικῆς Ἑταιρείας, μίας ὀργάνωσης ποὺ ὑποστήριζε ὅτι οἱ ἄλλοι πλανῆτες τοῦ ἡλιακοῦ συστήματος κατοικοῦνταν καὶ φιλοξενοῦσαν ζωή, θεωροῦσε ἐντελῶς αὐθεντικὲς τὶς ἐπαφὲς τοῦ Ἀντάμσκι μὲ ἐξωγήινους. Ὁ Λούκας Πόκορνι, καθηγητὴς θρησκειολογίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Βιέννης, στὴν ἀκαδημαϊκὴ μελέτη του γιὰ τὴν ἐξωγήινη κοσμολογία τοῦ Κρέμ, ἀναφέρει ὅτι ὁ Κρὲμ ἰσχυριζόταν πὼς συμμετεῖχαν μὲ τὸν Ἀντάμσκι σὲ ἕνα κύκλο ἐπαφικῶν ποὺ πραγματοποιοῦσαν ἐξωσωματικὲς συναντήσεις (δηλαδὴ συναντοῦνταν σὲ αἰθερικὸ πεδίο), ὅπου συζητοῦσαν τὶς ἀποστολὲς ποὺ τοὺς ἔδιναν οἱ ἐξωγήινοι!

Ὁ Κρὲμ ὑποστήριζε ὅτι ὁ Ἄρης καὶ ἡ Ἀφροδίτη κατοικοῦνται, ἀλλὰ οἱ κάτοικοί τους βρίσκονται σὲ διαφορετικὸ ἐπίπεδο ὕλης ἢ δόνησης καὶ ἑπομένως δὲν γίνονται ἀντιληπτοὶ ἀπὸ τὶς ἀνθρώπινες αἰσθήσεις. Ὁ Ἄρης εἶχε 9 δισεκατομμύρια κατοίκους, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν σὲ μεγάλο βαθμὸ «αἰθερικοὶ» περίπου τρία ἑκατομμύρια χρόνια πρίν! Τὰ περισσότερα UFO ποὺ ταξιδεύουν στὴ Γῆ προέρχονται ἀπὸ τὸν Ἄρη καὶ τὴν Ἀφροδίτη κατασκευασμένα μέσῳ ὑλοποίησης σκέψεων! Οἱ ἐξωγήινοι, ποὺ ὁ Κρὲμ καὶ ὁ Ἀντάμσκι τοὺς ἀποκαλοῦσαν Διαστημικοὺς Ἀδελφούς, βοήθησαν στὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας καὶ προστατεύουν τὴ γῆ. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ τὰ UFO ἐπισκέπτονται τὴ γῆ σήμερα εἶναι γιὰ νὰ θεραπεύσουν τὴν ἀρνητικότητα καὶ τὴν ρύπανσή της ἀπὸ τὴν πυρηνικὴ ἀκτινοβολία!

Ὁ καθηγητὴς θρησκειολογίας Λούκας Πόκορνι, ποὺ ἀναφέρθηκε προηγουμένως, θεωροῦσε δικαιολογημένα τὸν Κρὲμ “ἔνθερμο σημαιοφόρο τῆς θεοσοφικῆς σκέψης”. Ὁ Κρὲμ ἐπέκτεινε τὴν θεοσοφικὴ θεωρία τῆς Πνευματικῆς Ἱεραρχίας σὲ κοσμικὸ ἐπίπεδο προσθέτοντας τοὺς ἐξωγήινους. Στὴν κορυφὴ ὑπάρχει ὁ Μαϊτρέγια τῶν Θεοσοφιστῶν, κάτω ἀπὸ αὐτὸν ἡ  Ἱεραρχία τῶν Διδασκάλων. Καὶ γύρω ἀπὸ τὴ Γῆ ὑπάρχουν οἱ ἐξωγήινοι ὡς ὄντα ποὺ προηγοῦνται ἐξελικτικὰ ἑκατομμύρια χρόνια τῶν ἀνθρώπων. Τά UFO δὲν εἶναι μόνο σκάφη ἐξωγήινων ἀλλὰ καὶ τὰ οὐράνια ἅρματα τῶν Πνευματικῶν Διδασκάλων.

Ὁ ἴδιος ὁ Μαϊτρέγια ἔχει τὸ δικό του διαστημόπλοιο, ποὺ ἀποκαλεῖται Πλοῖο τοῦ Φωτὸς (Light Ship)! Ὁ Κρὲμ ὑποστήριξε ὅτι εἶχε μεταφερθεῖ μέσα στὸ διαστημόπλοιο τοῦ Μαϊτρέγια καὶ αὐτὸς τοῦ ἔδειξε ἕνα εἶδος «πανοράματος τοῦ χρόνου», ὅπου παρελθὸν καὶ μέλλον ἦταν ταυτόχρονα ἀντιληπτὰ (Creme, Benjamin. The Gathering of the Forces of Light: UFOs and Their Spiritual Mission).

Ὁ Κρὲμ ἰσχυριζόταν ὅτι ὁ Μαϊτρέγια ἦταν ὁ Παγκόσμιος Διδάσκαλος καὶ ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ του σηματοδοτοῦσε τὴν ἔναρξη μίας Νέας Ἐποχῆς. Γιὰ πολλὰ χρόνια ἔπαιξε μὲ τὰ μίντια ἕνα παιχνιδάκι ὅτι θὰ τοὺς παρουσίαζε τὸν Μαϊτρέγια σὲ πρώτη ζωντανὴ ἐμφάνιση, ἀλλὰ ὅλο τὸ ἀνέβαλε μὲ διάφορες δικαιολογίες. Τὸν Μάιο τοῦ 1982, ὁ Κρὲμ ἔκανε μεγάλη συνέντευξη Τύπου στὸ Λὸς Ἄντζελες, παρουσίᾳ περισσότερων ἀπὸ 90 δημοσιογράφων, καὶ ἀνακοίνωσε ὅτι ὁ Μαϊτρέγια ζοῦσε στὸ Λονδίνο. Ὑποστήριξε ὅτι, ἐὰν κάποιο μεγάλο τηλεοπτικὸ δίκτυο ἔστελνε δημοσιογράφο νὰ τὸν ἀναζητήσει, ὁ Μαϊτρέγια θὰ ἐμφανιζόταν. Μετὰ ἰσχυρίστηκε ὅτι αὐτὸ δὲν ἔγινε καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Μαϊτρέγια δὲν ἐμφανίστηκε. Σὲ ἄλλες περιπτώσεις ἡ δικαιολογία ἦταν πὼς ἡ ἀποκάλυψη ἔπρεπε νὰ γίνει, ὅταν ἡ ἀνθρωπότητα ἦταν «ἕτοιμη». Ὁ Κρὲμ  ἔλεγε ὅτι ὁ δικός του ρόλος ἦταν νὰ «προετοιμάσει τὸ ἔδαφος»!

Ἐγὼ ἁπλῶς θὰ σχολιάσω τοὺς 90 δημοσιογράφους ποὺ πῆγαν γιὰ συνέντευξη τύπου στὸ Λὸς Ἄντζελες ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ ἰσχυριζόταν ὅτι μιλοῦσε μὲ τὸ Μεσσία τῆς ἀνθρωπότητας στὸ διαστημικό του σκάφος! Σὲ τί ἀπερίγραπες ἐποχὲς ζοῦμε!

Ὁ Ραὲλ εἰς τὸν πλανήτην

τῶν Ἐλοχὶμ γενετιστῶν ἐπιστημόνων

Ὁ Κλὼντ Βοριλὸν ἦταν ἀρχικὰ ἕνας Γάλλος τραγουδιστής ποὺ ἐγκατέλειψε τὸ τραγούδι, ἀσχολήθηκε μὲ τὸν μηχανοκίνητο ἀθλητισμὸ καὶ τὸ 1973 ἔγινε δημοσιογράφος γιὰ θέματα αὐτοκινήτων ἐκδίδοντας τὸ περιοδικὸ Auto Pop. Τὸν Δεκέμβριο ἐκείνης τῆς χρονιᾶς ὅμως ἡ ζωὴ του ἄλλαξε δραματικά.

Ἰσχυρίστηκε πὼς, ἐνῶ βρισκόταν σὲ ἕνα ἡφαίστειο κοντὰ στὴν γαλλικὴ πόλη Κλερμὸν Φεράν, εἶδε ἕνα UFO καὶ συνάντησε τὸν ἀνθρωπόμορφο ἐξωγήινο ἐπιβάτη του. Ὁ ἐξωγήινος τοῦ ἀποκάλυψε ὅτι ἦταν μέλος τῆς φυλῆς τῶν Ἐλοχὶμ ποὺ εἶχαν δημιουργήσει ἐπιστημονικὰ τὴν ζωὴ στὴ Γῆ καὶ ἀνέθεσε μία ἀποστολὴ στὸν Βοριλόν. Νὰ μεταφέρει στὴν ἀνθρωπότητα τὸ μήνυμα τῶν Ἐλοχὶμ καὶ νὰ προετοιμάσει τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τὴν ἐπιστροφή τους. Προκειμένου νὰ ἀνταποκριθεῖ στὸ ρόλο του σὰν ἀπεσταλμένου τῶν Ἐλοχὶμ στὴν ἀνθρωπότητα ὁ Βοριλὸν ἐγκατέλειψε τὴ δημοσιογραφική του καριέρα καὶ   υἱοθέτησε τὸ ὄνομα Ραὲλ (ἐκ τοῦ Ρά=φῶς καὶ Ἒλ=θεὸς), ποὺ τοῦ εἶχε δώσει ὁ ἐξωγήινος. Τὸ πρῶτο του βιβλίο, Le Livre qui dit la verite (Τὸ βιβλίο ποὺ λέει τὴν ἀλήθεια), κυκλοφόρησε τὸ 1974 καὶ περιέγραφε τὴν πρώτη ἐπαφή.

Τὸ 1974 δημιούργησε τὴν ὀργάνωση MADECH, ποὺ σημαίνει «Κίνημα γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τῶν Ἐλοχίμ, δημιουργῶν τῆς ἀνθρωπότητας». Αὐτὴ ἐξελίχθηκε στὸ Ραελιανὸ Κίνημα τὸ 1976. Ὁ Ραὲλ σὰν ἡγέτης του ἰσχυρίζεται πὼς εἶναι ὁ Παράκλητος ποὺ εἶχε ὑποσχεθεῖ νὰ πέμψει ὁ Χριστός! Εἶναι ὁ τελευταῖος προφήτης, ὁ Ὁδηγὸς τῶν Ὁδηγῶν καὶ ὁ ποιμένας τῶν ποιμένων, μὲ ἀποστολὴ νὰ οἰκοδομήσει τὴ θρησκεία τῶν θρησκειῶν!

Στὶς 7 Ὀκτωβρίου 1975, ὁ Ραὲλ διηγήθηκε ὅτι συνέβηκε ἡ  δεύτερη ἐπαφή του μὲ τοὺς Ἐλοχὶμ καὶ ὅτι αὐτὴ τὴ φορὰ τὸν μετέφεραν στὸν πλανήτη τους. Ἐκεῖ, σύμφωνα μὲ τὴν ἀφήγησή του, συνάντησε μεγάλες θρησκευτικὲς προσωπικότητες, ὅπως τὸν Ἰησοῦ, τὸν Μωυσῆ, τὸν Βούδα καὶ τὸν Μωάμεθ, γιὰ τοὺς ὁποίους εἶπε πὼς ἦταν μεγάλοι προφῆτες τῶν Ἐλοχὶμ, ποὺ ἀναστήθηκαν μέσῳ μίας ἐξελιγμένης τεχνικῆς κλωνοποίησης  ποὺ κατέχει ἡ φυλή τους καὶ ζοῦν μαζὶ μὲ 8.000 ἐκλεκτούς. Σύμφωνα μὲ τὸν Ραέλ, οἱ Ἐλοχὶμ ποὺ δημιούργησαν σὰν ἐξωγήινοι γενετιστὲς ἐπιστήμονες τοὺς ἀνθρώπους,  παρακολουθοῦν τὴν ἐξέλιξή μας μὲ τὰ διαστημόπλοιά τους, αὐτοὶ προκάλεσαν τὸν κατακλυσμὸ ἀλλὰ καὶ βοήθησαν τὸν Νῶε νὰ κατασκευάσει ἕνα UFO, γιὰ νὰ γλυτώσει.

Ὁ Ραὲλ ἀπαξιώνει τὴν ἀνθρωπότητα σὰν εἶδος πρωτόγονου πολιτισμοῦ, ποὺ πρέπει νὰ ξεπεράσει τὸν πόλεμο καὶ τὸν ἐθνικισμό. Θεωρεῖ πὼς τὴν ἡμερομηνία τῆς γέννησής του (1946) τελείωσε ἡ Ἐποχὴ τῶν Ἰχθύων μαζὶ μὲ τὴν χριστιανικὴ Ἐκκλησία καὶ ἦλθε ἡ Ἐποχὴ τοῦ Ὑδροχόου, στὴν ὁποία ἔχει κεντρικὸ ρόλο ὡς ὁ Παράκλητος. Ἡ διδασκαλία του ἀρνεῖται τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, τῆς ψυχῆς, τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος καὶ τῆς σωτηρίας! Ὁ Σατανᾶς ἦταν κι αὐτὸς Ἐλοχὶμ ποὺ ἀνέλαβε νὰ δοκιμάσει τὸν Ἰησοῦ! Οἱ πιστοί του ὀφείλουν στὴ διάρκεια τοῦ διαλογισμοῦ τους νὰ στέλνουν στοὺς Ἐλοχὶμ τὴν διακήρυξη πίστης τους: «Ἐλοχίμ, ἀναγνωρίζω τὸν Κλὼντ Ραέλ, τὸν ἀγγελιοφόρο σας, σὰν ὁδηγό μου καὶ πιστεύω σὲ αὐτὸν καὶ στὸ μήνυμα ποὺ τοῦ ἔχει δοθεῖ».

Ὁ Ραὲλ ὑπόσχεται τὴν αἰώνια ζωὴ ὄχι μέσῳ τοῦ ἀναστημένου σώματος ποὺ πιστεύει ἡ Ἐκκλησία μας, ἀλλὰ μέσῳ τῆς κλωνοποίησης! Τὸ κίνημά του ὄχι μόνο ἀπορρίπτει τὶς  παραδοσιακὲς θρησκευτικὲς ἀντιλήψεις περὶ σεξουαλικότητας, ἀλλὰ δίνει ἰδιαίτερη θέση στὴν αἰσθησιακὴ ἀπόλαυση καὶ τὸν αἰσθησιακὸ διαλογισμό. Ὁ πιὸ βασικὸς στόχος ὅμως τοῦ ραελιανοῦ κινήματος εἶναι ἡ δημιουργία μίας εἰδικῆς πρεσβείας, μέσῳ τῆς ὁποίας οἱ ἄνθρωποι θὰ μποροῦν νὰ ὑποδεχθοῦν τοὺς Ἐλοχὶμ, ὅταν ἐπιστρέψουν στὴ Γῆ. Ὁ Ραὲλ λέει: «Οἱ ἐξωγήινοι θὰ ἀποκαλυφθοῦν στὴν ἀνθρωπότητα καὶ πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ τοὺς ὑποδεχθοῦμε». Οἱ ὀπαδοὶ του χρησιμοποίησαν τὴν φετινὴ κυκλοφορία τῆς ταινίας Μέρα Ἀποκάλυψης τοῦ Σπίλμπεργκ, γιὰ νὰ προωθήσουν καμπάνια μὲ τίτλο “Μέρα Ἀποκάλυψης – Μήνας Πρεσβείας γιὰ τοὺς Ἐξωγήινους”, συνδέοντας βολικὰ τὴν ἀποκάλυψη ἐξωγήινης ζωῆς ποὺ παρουσιάζει ὁ Σπίλμπεργκ στὴν ταινία του μὲ τὴν ἰδέα τῆς πρεσβείας τῶν Ἐλοχὶμ.   https://orthodoxostypos.gr/

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Tianxia. Σχετικά με την απαραίτητη επανεμφάνιση της κομφουκιανικής αρμονίας

  

Το δυτικό πνεύμα, το οποίο γνωρίζει ελάχιστα ή λάθος για την ιστορία της Κίνας, δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει στον κόσμο σήμερα. Πράγματι, αν περιοριστεί σε υλικά φαινόμενα, βλέπει μια οικονομική δύναμη που έχει κατορθώσει, σε λιγότερο από 30 χρόνια, να σημειώσει μια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη, της οποίας το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, εκφρασμένο σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, έχει γίνει το μεγαλύτερο στον κόσμο, και η οποία, στον τομέα των νέων τεχνολογιών, έχει κάνει ένα άνευ προηγουμένου άλμα προς τα εμπρός ιδίως όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ).

Μπροστά σε αυτό, μπροστά στους Νέους Δρόμους του Μεταξιού, που είναι το μόνο συγκεκριμένο έργο ικανό να υποστηρίξει επενδύσεις, συνεργασία και ανταλλαγές μεταξύ των κύριων πολιτισμών, η Δύση φοβάται ένα σχέδιο παγκόσμιας κυριαρχίας από την Κίνα.

Αυτός ο φόβος τροφοδοτείται από τις οικονομικές δυνάμεις, τα μέσα ενημέρωσης και τους δυτικούς πολιτικούς παράγοντες, οι οποίοι έχουν ένα γεωπολιτικό και ιμπεριαλιστικό όραμα για τον κόσμο και οι οποίοι, ως εκ τούτου, βλέπουν την Κίνα ως αντίπαλο ικανό να στρέψει τα δικά τους όργανα κυριαρχίας εναντίον τους.

Η προεπιλεγμένη άποψή μας για τα οικονομικά διακυβεύματα είναι, πράγματι, αυτή ενός κόσμου στον οποίο υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, και στον οποίο όλοι προσπαθούν να αρπάξουν ολόκληρη τη νίκη, όπως γύρω από ένα τραπέζι τυχερών παιχνιδιών. Η Κίνα είναι μέρος ενός εντελώς διαφορετικού οράματος των πραγμάτων, του οποίου οι θεμελιώδεις εκφράσεις είναι οι συνομιλίες του Κομφούκιου και το «σύστημα Tianxia».

«Είναι παλιά ιστορία», θα πουν οι κυνικοί ρεαλιστές. Λοιπόν, όχι. Η Κίνα βρίσκεται σε μια πολιτιστική και κοινωνική παράδοση που βλέπει τα δικά της συμφέροντα σύμφωνα με την Tianxia, «τα πάντα κάτω από τον ουρανό».

Σε έναν κόσμο χωρίς αποκλεισμούς, «ξένους», που διέπεται από συναινετική προσκόλληση και ελκυστικότητα, που σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε από μια μειοψηφία, τη δυναστεία Zhou (1045–256 î.Hr.), για να εξασφαλίσει τη σταθερότητα της εξουσίας στην επικράτεια της Κεντρικής Πεδιάδας. Το κάνει αυτό με επιτυχία εδώ και 800 χρόνια.

Η σημερινή εξουσία, σε αυτό που ορίζει ως «win-win, χωρίς αποκλεισμούς και συνδετικό σύστημα», ειδικά στα γραπτά του προέδρου της, Xi Jinping, αναφέρεται άμεσα σε αυτή τη στιγμή της κινεζικής ιστορίας και στο έργο του Κομφούκιου. Γνωρίζει ότι η Κίνα, παρά την ανάκτηση της ισχύος της, δεν μπορεί να γίνει ένας νέος ιμπεριαλισμός για να διαδεχθεί τους παλιούς.

Η παγκοσμιοποίηση καθιστά αδύνατο αυτό το παιχνίδι της κυριαρχίας με τη βία, όπως ήταν αδύνατο στην Κεντρική Πεδιάδα του σύμπαντος της δυναστείας Zhou, εκτός αν προκληθεί πόλεμος με ανυπολόγιστες συνέπειες. Μπορούμε, λοιπόν, να δούμε τον σημερινό κόσμο μέσα από τα μάτια του Σι Τζινπίνγκ, να τον δούμε όπως ο δούκας Νταν του Τζόου (για τον οποίο ο Κομφούκιος είχε τον μεγαλύτερο θαυμασμό) είδε το «κυνήγι ελαφιών στην Κεντρική Πεδιάδα», δηλαδή ως την πρόκληση της διατήρησης μιας εξουσίας που θα επέτρεπε σε όλους να διατηρήσουν τα έθιμά τους, υπό την κηδεμονία ενός εμπνευσμένου «κέντρου».

«Η πολιτική δεν είναι, όπως πιστεύεται, κυριαρχία με τη βία, αλλά η τέχνη της δημιουργίας γενικής συνεργασίας».

Η κινεζική κυβέρνηση έχει επίσης πλήρη επίγνωση ότι η επιτυχία της χώρας της δεν μπορεί να είναι απλώς θέμα οικονομικών αριθμών, μιλίων νέων διαδρομών μεταφοράς ή ρεκόρ συμμετοχής στο Διαδίκτυο. Μια σοφία πρέπει να οργανώνει και να προσανατολίζει το σύνολο.

Έτσι, «σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά» δεν σημαίνει απλώς έναν μαρξισμό καρυκευμένο με καπιταλισμό, αλλά, με μια πολύ βαθύτερη έννοια, μια «εκ νέου ανακάλυψη των πόρων» στις αξίες και τις στρατηγικές που επέτρεψαν την οικοδόμηση της Κίνας. Ο Κομφούκιος και ο Μένκιος αναφέρονται όλο και πιο συχνά από τον πρόεδρο και η Tianxia, το έργο του φιλοσόφου Zhao Tingyang, μελετάται στο κομματικό σχολείο, ο συγγραφέας του συζητείται στα κοινωνικά δίκτυα, προσκαλείται συχνά στην τηλεόραση και σχολιάζεται από φοιτητές.

Πρόκειται, λοιπόν, πράγματι για ένα κείμενο αναφοράς, το οποίο μόλις εκδόθηκε στα γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο Cerf (χωρίς να κάνει καμία νύξη για το κυνήγι ελαφιών στην Κεντρική Πεδιάδα).

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θεώρησα ότι αποσπάσματα από αυτό το έργο πρέπει να παρατεθούν σε αυτήν την έκθεση, προκειμένου να βοηθηθούν οι αναγνώστες να κατανοήσουν τι σημαίνει αυτός ο «επαναπροσανατολισμός προς την Ασία», για τον οποίο γίνεται τόσος λόγος και πολύ συχνά χωρίς να καταλαβαίνουμε πραγματικά περί τίνος πρόκειται.

Για να κατανοήσουμε σωστά αυτό το φαινόμενο σημαίνει να λάβουμε υπόψη τέσσερις θεμελιώδεις πτυχές. Το πρώτο είναι ότι η «νέα Τιανξία», την οποία μας παρουσιάζει ο Ζάο Τινγκγιάνγκ για να δώσει νόημα στον κατακερματισμένο κόσμο μας, είναι από τη φύση της ασύμβατη με οποιαδήποτε μορφή ηγεμονίας. Από αυτή την άποψη, η εξουσία δεν είναι ένας σκοπός, αλλά ένα μέσο για να καταστεί δυνατή «μια τάξη ύπαρξης βασισμένη στη συμβατότητα». Μόνο μια ποικιλία πραγμάτων μπορεί να σχηματίσει αρμονία. Διαφορετικά, θα επρόκειτο για μια ομοιομορφία που θα καθιστούσε αδύνατη την αρμονία με την έννοια του Κομφούκιου, αφού θα έφτανε στην απλή ομοφωνία.

Η σχέση μεταξύ μουσικής και εξουσίας είναι ένα θέμα που εμπνέει ολόκληρο το τρίτο κεφάλαιο των Συνομιλιών του Κομφούκιου. Κάθε άτομο, όπως κάθε όργανο σε μια ορχήστρα, πρέπει να συμβάλλει στην αρμονία του συνόλου και να επωφελείται από μια «βελτίωση» μέσα στη σύνθεση. Δεν είναι μια παρτιτούρα που πρέπει να παιχτεί μηχανικά, νότα προς νότα, αλλά μια ερμηνεία που είναι όσο το δυνατόν πιο πιστή στην αρχή της σύνθεσης.

Αυτό αποκαλεί ο Zhao Tingyang «βελτίωση του Κομφούκιου» και το οποίο εκδηλώνεται, στον οικονομικό «τοίχο του σπηλαίου», μέσω του αποτελέσματος win-win, και όχι win-lose, όπως συμβαίνει στην τρέχουσα δυτική οικονομική μας τάξη, η οποία είναι, με τη σειρά της, μια ορχήστρα λεία παραφωνιών.

Οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού, που είναι η συγκεκριμένη έκφραση της αναζήτησης της τέλειας συμφωνίας για την οποία μιλάει ο Κομφούκιος, προορίζονται επομένως να είναι υποδειγματικοί για «όλα κάτω από τον ουρανό».

Το δεύτερο θεμελιώδες σημείο είναι ότι το Tianxia δεν είναι ένα ολοκληρωμένο μοντέλο. Για την ίδια την Κίνα, θα μπορούσαμε να πούμε, είναι ουσιαστικά ένας τρόπος ανάπτυξης. Η έμπνευση έχει την πηγή της στους σοφούς βασιλιάδες της μυθολογίας, Yao, Shun και Yu, στους βασιλιάδες Wen και Wu της δυναστείας Zhou και σε μεταγενέστερες ιστορικές συνεισφορές, ειδικά εκείνες των δυναστειών Han, Tang και Song.

«Η μεταφυσική του Βιβλίου των Μετασχηματισμών της Δυναστείας Zhou», σχολιάζει ο Zhao Tingyang, «είναι το θεμέλιο της κινεζικής σκέψης. Ο σκοπός της ύπαρξης είναι η αιώνια ύπαρξη. Πώς να υπάρχεις αιώνια; Με την αλλαγή, το να είσαι «Sheng sheng» (φτιάχνοντας όλα τα πράγματα εν τη γενέσει τους) και με το να «ανανεώνεις την ημέρα» («rixin») (...). Ο τρόπος ύπαρξης είναι να πετύχεις τον μετασχηματισμό, δηλαδή να συγχρονιστείς με τις αλλαγές. Η επιτυχία στη μεταμόρφωση δεν σημαίνει μόνο να συνεχίσεις να υπάρχεις, αλλά και να προικίσεις την ύπαρξη με μεγαλύτερη ικανότητα να αντεπεξέλθει σε δέκα χιλιάδες αλλαγές». Να γίνεσαι, να ταξιδεύεις στους δρόμους. Ο δυναμικός παράγοντας είναι αυτός που οδηγεί στην «επανένωση» (αυτός). Προκειμένου να καθοριστούν όλοι οι συμμετέχοντες ενός τεράστιου και πολυάριθμου πληθυσμού να συνεχίσουν την πορεία τους σε κοινά μονοπάτια, αυτό το σύστημα πρέπει να βασίζεται όχι στη δύναμη, αλλά στη «διατήρηση και δέσμευση» (Ji mi), που προϋποθέτει έναν «καλομετρημένο» βαθμό αυτονομίας. Το σύστημα Tianxia της δυναστείας Zhou ήταν, φυσικά, χωρίς αποκλεισμούς, αλλά ο καθένας κράτησε τα δικά του έθιμα».

Έτσι, η εθνοτική έννοια των Χαν συχνά συγχέεται με αυτή της Κίνας, μερικές φορές ακόμη και από τις κινεζικές αρχές. Ωστόσο, «οι μεγάλες ενοποιημένες κινεζικές δυναστείες, που θεωρούνται δυναστείες της εθνότητας των Χαν - Τσιν, Χαν, Τζιν, Σούι, Τανγκ, Σονγκ και Μινγκ - ήταν μείγματα εθνοτήτων».

Οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού, αγκυροβολημένοι σε αυτή την ιστορική έμπνευση, δεν προέρχονται, από την ίδια τους την ουσία, από μια κυρίαρχη πρόθεση, από την άσκηση μιας δύναμης που ισχυρίζεται ότι υποτάσσει τους άλλους, αλλά από μια αντίληψη που βασίζεται στη συνύπαρξη, η οποία μεταμορφώνει όσους συμμετέχουν σε αυτήν μέσα από τα αποτελέσματα μιας αρμονικής δυναμικής.

Δεν θα δείχναμε έναν αφελή ιδεαλισμό; Θα παραμελούσε η Κίνα τα δικά της συμφέροντα; Φυσικά όχι, αλλά οι ηγέτες της κατανοούν ότι τα δικά τους συμφέροντα πρέπει επίσης να δίνουν πλεονεκτήματα στους εταίρους τους. Διαφορετικά, το σύστημα, που δεν είναι win-win, δεν θα μπορούσε να είναι βιώσιμο.

Ή, για να είμαστε βιώσιμοι, είναι απαραίτητο να σκεφτούμε μακροπρόθεσμες και να κυριαρχήσουμε στις αλλαγές και ο ορίζοντας του 2050 αντιπροσωπεύει ακριβώς την προοπτική της επίσημης πολιτικής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Αυτός ο ορίζοντας, στο χρόνο και στο χώρο, για να μην πω στο χωροχρόνο, χαρακτηρίστηκε πρόσφατα από τον πρώτο Κινέζο αστροναύτη, τον Yang Liwei, διευθυντή του Κινεζικού Γραφείου Μηχανικών για την Ανθρώπινη Εξερεύνηση του Διαστήματος, με μια απλή φράση:

«Η εξερεύνηση του αγνώστου είναι η απαραίτητη ώθηση για την ανθρώπινη πρόοδο».

Εάν οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού συμμορφώνονται με μια αρχή και χαράσσουν μια κατεύθυνση, οδηγούν σε έναν στόχο που είναι ο ίδιος δυναμικός και, αναγκαστικά, συνεχώς μεταβαλλόμενος.

Το τρίτο σημείο, μπροστά στην απροθυμία του δυτικού πνεύματος, είναι ότι η Tianxia είναι, φυσικά, ένα μοντέλο που παρέχει έμπνευση και όχι η κινεζική πολιτική πραγματικότητα, που αναπαρίσταται μηχανικά και καθημερινά. Αν, πράγματι, η έννοια της Tianxia προέρχεται από την Κίνα και την εμπνέει, το νόημά της ανήκει στον κόσμο και όχι σε μια συγκεκριμένη χώρα. Γεννημένη από την ιστορία της Κίνας, αυτή η ιδέα, μαζί με αυτό που φέρνουν οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού, αντιπροσωπεύει μια παγκόσμια πρόσκληση προς όλες τις χώρες και τους λαούς να συμμετάσχουν στο σύστημα.

Έτσι, η κινεζική κυβέρνηση κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμμετάσχουν στην Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» και η άρνηση ήρθε από την Ουάσιγκτον. Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει καταστήσει πολύ σαφές και επανειλημμένα ότι η Κίνα δεν θα δεχτεί κανένα σύστημα να της επιβληθεί από έξω, αλλά ότι δεν θα προσπαθήσει ποτέ να επιβάλει το δικό της σύστημα σε κανέναν άλλο. Οι επενδύσεις του, σε μέρη όπου κανείς άλλος δεν επενδύει, ακολουθούν αυτή τη λογική της ένταξης χωρίς ομοιομορφία, η οποία, στο πιο συγκεκριμένο επίπεδο, παίρνει τη μορφή της «επιχείρησης» και στο πιο εννοιολογικό επίπεδο, τη μορφή της «αμοιβαίας οικονομικής ανάπτυξης».

Στο Διεθνές Συνέδριο του Ινστιτούτου Schiller στο Bad Soden της Γερμανίας, στις 30 Ιουνίου και την 1η Ιουλίου 2018, ο Δρ Xu Jian, Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Διεθνών Σπουδών της Κίνας (CIIS), εντόπισε πολύ καλά τις παγίδες που σκοπεύει να αποφύγει η Κίνα, στο πνεύμα της Tianxia.

Πρώτον, η παγίδα του Θουκυδίδη, στην οποία θα έπεφτε η Κίνα, ως αναδυόμενη δύναμη, προσπαθώντας να γίνει πολύ ισχυρή και αμφισβητώντας την κατεστημένη δύναμη που εκπροσωπούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε «Πελοποννησιακούς Πολέμους» σε παγκόσμια κλίμακα, με καταστροφικές συνέπειες και, αυτή τη φορά, με κίνδυνο πυρηνικής αντιπαράθεσης. Η παγίδα του Kindleberger, λοιπόν, στην οποία θα έπεφτε η Κίνα αν, αντίθετα, ήταν πολύ αδύναμη, δημιουργώντας χάος μέσω της αδυναμίας να αναλάβει τις ευθύνες της. Τέλος, η παγίδα μιας νέας ψυχροπολεμικού τύπου αντιπαράθεσης, εάν οι δύο μεγάλες δυνάμεις αποδειχθούν ανίκανες να βελτιώσουν την αμοιβαία στρατηγική τους εμπιστοσύνη και να βρουν κοινό έδαφος κατανόησης και συνεργασίας προς όφελος όλων. Αυτή η ισορροπημένη επίγνωση των δικών του ευθυνών είναι μια απεικόνιση του πνεύματος της Tianxia.

Το τέταρτο σημείο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι το «παράθυρο ευκαιρίας» που βλέπουν οι σημερινές κινεζικές αρχές και όλοι όσοι αντλούν έμπνευση από το κομφουκιανικό πνεύμα της Tianxia.

Για αυτούς, η παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει πολιτικά συστήματα με «μικτά συστατικά» και η διασύνδεση των μέσων παραγωγής κάνει τα τελικά προϊόντα όλων των συμμετεχόντων να περιλαμβάνουν ενδιάμεσα αγαθά από πολλαπλές πηγές. Σε αυτό το πλαίσιο, ο κόσμος βυθίζεται σε μια κατάσταση αταξίας και ανταγωνισμού περισσότερο ή λιγότερο άγριου αν δεν οργανωθεί από μια αρχή. Για τους Κινέζους, αυτό αντιπροσωπεύει έναν μεγάλο κίνδυνο, πολύ καλά αντιληπτό, αλλά και μια μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσουν νέους κανόνες του παιχνιδιού.

«Ελλείψει παγκόσμιας τάξης», μας λέει ο Zhao Tingyang, «η ανθρωπότητα εμπλέκεται σε πολύ επικίνδυνες ενέργειες με απρόβλεπτες συνέπειες, ειδικά σε μια τεράστια τεχνολογική επανάσταση που συνδυάζει τη βιολογία, την τεχνητή νοημοσύνη και το Διαδίκτυο και που θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά την ύπαρξη του ανθρώπου».

Ωστόσο, προσθέτει, «αν μετατρέψουμε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, το παγκόσμιο τεχνολογικό σύστημα και το διαδίκτυο σε ένα κοινό και από κοινού διοικούμενο παγκόσμιο σύστημα, θα έχουμε επιτύχει μια σημαντική προϋπόθεση για την υλοποίηση του συστήματος Tianxia».

Και μας λέει πολύ καθαρά, από μια άποψη που είναι σίγουρα και αυτή των κινεζικών αρχών, ότι «η ιστορία του κόσμου δεν έχει ακόμη αρχίσει». Τι εννοεί με αυτό; Ότι «ο κόσμος είναι μάρτυρας της εξέλιξης ενός παιχνιδιού από το οποίο κανείς δεν καταφέρνει να ξεφύγει, αλλά που, ωστόσο, δεν έχει γίνει ένας κόσμος κοινός για όλους. Επομένως, είναι ένας κόσμος που έχει αποτύχει».

Αυτός ο κόσμος —ο κόσμος μας σήμερα— δεν εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον της ανθρωπότητας. «Η διεθνής πολιτική δεν έχει σύστημα, δεν ακολουθεί δίκαιους κανόνες του παιχνιδιού και έχει μόνο τις λεγόμενες «στρατηγικές», επιβλαβείς για τους άλλους και ευνοϊκές για τον εαυτό της».

Ρητά, βλέπει αυτή την κατάσταση ως συνέπεια των οικονομικών πολιτικών και της ιδεολογίας της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Και καταλήγει:

«Επομένως, ο κίνδυνος δεν είναι αυτός του τέλους των ηγεμονικών δυνάμεων, αλλά ίσως αυτός του τέλους της ανθρωπότητας. Ο κίνδυνος δεν έγκειται στην τελική κρίση ή στον τελικό αγώνα, αλλά στην αδυναμία του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τον καταστροφικό χαρακτήρα των τεχνικών που αναπτύσσονται. Το πρόβλημα είναι, επομένως, το τέλος του κόσμου. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η μόνη δυνατή σωτηρία είναι να οικοδομήσουμε ένα παγκόσμιο σύστημα που να εγγυάται οφέλη για όλους και για όλες τις χώρες και να δημιουργήσουμε ένα νέο παιχνίδι που αλλάζει τους κανόνες του ανταγωνισμού, ένα παγκόσμιο σύστημα συνύπαρξης και γενικής συμβατότητας. Αυτή είναι η επικαιρότητα του συστήματος Tianxia, ή, θα έπρεπε να πούμε, το μέλλον του».

Αυτό είναι το πνεύμα με το οποίο πρέπει να κατανοηθούν οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού, οι οποίοι, με τους όρους που χρησιμοποιούμε εδώ, προορίζονται να οδηγήσουν σε μια «παγκόσμια χερσαία γέφυρα», καθιστώντας δυνατή την αμοιβαία ανάπτυξη λαών και εθνών. Στη Δύση, οι αντιλήψεις του Leibniz για τον δέκατο έβδομο και δέκατο όγδοο αιώνα, όπως επισημαίνει ο ίδιος ο Zhao Tingyang, αντιπροσωπεύουν την απάντηση σε αυτήν την πρόκληση.

Επομένως, το σημερινό «δυτικό πνεύμα», στο οποίο αναφερθήκαμε, δεν είναι μοιραίο και η «παγκόσμια δημοκρατία» για την οποία μίλησε σήμερα ο Βίκτωρ Ουγκώ ακολουθεί την πολύ συγκεκριμένη διαδρομή των Νέων Δρόμων του Μεταξιού, έχοντας ως πηγή έμπνευσης τη σκέψη του Κομφούκιου και την έννοια της Tianxia ως σύστημα προσανατολισμού.

Εξάλλου, ο Σαρλ ντε Γκωλ, περισσότερο προσκολλημένος από οποιονδήποτε άλλον στην έννοια του έθνους-κράτους, δήλωσε επανειλημμένα ότι έχει νόημα μόνο ως «μια συγκεκριμένη ιδέα», που προορίζεται να συμβάλει στα κοινά συμφέροντα της ανθρωπότητας.

Ο «Ευρωπαϊκός Καθεδρικός Ναός» είναι, υπό αυτή την έννοια, ένα στοιχείο της Tianxia που πρέπει να χτιστεί, απαραίτητο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν βασίζεται στα θεμέλια μιας άψυχης Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπόκειται στον «κόσμο του χρήματος». «Ύφεση, κατανόηση και συνεργασία» είναι οι πυλώνες μιας «παγκόσμιας χερσαίας γέφυρας». Το τι θα συμβεί στον κόσμο εξαρτάται από τον καθένα μας, γιατί είμαστε όλοι όργανα της ορχήστρας, φτιάχνοντας «συγχορδίες από διαφωνίες».

Αυτό είναι, εν κατακλείδι, το αποφασιστικό θέμα για το μέλλον της ανθρωπότητας, στο οποίο βρίσκουμε την πρόκληση της «συμβατότητας» ή της «δυνατότητας». Πιστεύουμε εδώ ότι, εάν κάθε πολιτισμός φέρει, χωρίς αλαζονεία, αυτό που έχει παράγει καλύτερα, ο διάλογος με άλλους πολιτισμούς θα επιτρέψει, παρά τις φαινομενικές ή πραγματικές αντιφάσεις, τον ορισμό ενός υψηλότερου επιπέδου «χαλάρωσης, κατανόησης και συνεργασίας», ξεπερνώντας τις αντιφάσεις και φτάνοντας σε μια σχετικά υψηλότερη τάξη.

Αυτή είναι η «αναζήτηση της σοφίας», που ορίζεται από τον μεγάλο φιλόσοφο και θεολόγο του δέκατου πέμπτου αιώνα, Nicolaus Cusanus (Nicolas de Cues), η οποία κουβαλά μέσα της το μέλλον όλων μας.

Εδώ πρέπει να εκφράσουμε μια φιλική διαφωνία με τον Zhao Tingyang, ο οποίος βλέπει στους μονοθεϊσμούς, και ιδιαίτερα στον χριστιανικό μονοθεϊσμό, την πηγή όλων των ιμπεριαλισμών και του σημερινού παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού παιχνιδιού, «κληρονομιά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας».

Το αποτέλεσμα είναι, πράγματι, ορατό, σε αυτόν τον καταστροφικό κόσμο της Wall Street και του City του Λονδίνου, η Βρετανική Αυτοκρατορία μεταμορφώθηκε σε Αγγλοαμερικανική Αυτοκρατορία. Και είναι αλήθεια ότι, παίρνοντας γήινες μορφές και αντλώντας έμπνευση από τον Αριστοτέλη, για τον οποίο μπορεί να υπάρξει μόνο μια λογική που βασίζεται στην αρχή της μη αντίφασης, ο Χριστιανισμός έχει πολύ συχνά στραφεί σε πολιτικές κυριαρχίας με τη βία και προσηλυτισμό.

Ωστόσο, το γεγονός ότι μπόρεσε να γεννήσει έναν Nicolaus Cusanus ή έναν Leibniz, καθώς και έναν Schiller και έναν Victor Hugo, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, αποδεικνύει ότι αποτελεί θεμελιώδες ορόσημο για τον διάλογο των πολιτισμών, που πρέπει να οδηγήσει στη «νέα Tianxia», έναν καλό κοινό κόσμο, έναν κόσμο «Da Tong», τη «μεγάλη αρμονία», στην οποία οι καταστροφικές στρατηγικές του ανταγωνισμού βρίσκουν όλο και λιγότερα μέσα για να ασκήσουν τα καταστροφικά τους αποτελέσματα. Με τη συμβολή των καλύτερων του Ιουδαϊσμού, του Ισλάμ και της Ελλάδας του Σωκράτη, να μας οδηγήσει σε αυτόν τον «κατοικήσιμο» κόσμο, που βασίζεται στον σεβασμό της ανθρώπινης δημιουργικότητας, στην ελαχιστοποίηση της αμοιβαίας βλάβης και στη μεγιστοποίηση των κοινών συμφερόντων, με σκοπό την αμοιβαία σωτηρία ή, αν προτιμάμε, την κοινή σωτηρία.

Η συμβολή των Ιησουιτών αστρονόμων Adam Schall von Bell και Ferdinand Verbiest στην επιστήμη της Κίνας του δέκατου έβδομου αιώνα, η οποία ενέπνευσε τα επιτεύγματα της σύγχρονης Κίνας, ειδικά στον τομέα του διαστήματος, είναι επιστημονική απόδειξη ότι ο διάλογος και η κατανόηση μεταξύ αυτού που ο Leibniz αποκαλεί δυτική «μεταφυσική επιστήμη» και της κομφουκιανής έννοιας της αρμονίας μπορεί να οδηγήσει σε πρόοδο στη γνώση του κόσμου. σε μια «σύζευξη αντιθέτων» σε υψηλότερο επίπεδο.

Θα τολμήσουμε να πούμε ότι η ίδια η ύπαρξη της «νέας Tianxia», σε παγκόσμια κλίμακα, εξαρτάται από την αναζήτηση αυτής της κατανόησης μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Στις «τελετουργίες και τη μουσική», στην επιστήμη και τις τέχνες, στους καλύτερους πολιτισμούς μας, πρέπει να βρούμε το κοινό μας μέρος – «τελετουργίες και μουσική», που είναι «αποδείξεις της ιερότητας της ζωής», ακόμα κι αν είναι φευγαλέες, ακόμα κι αν μερικά από τα Βιβλία τους έχουν εξαφανιστεί.

Η Tianxia συνίσταται στη δημιουργία συνθηκών που ευνοούν την έκφραση αυτού του ιερού χαρακτήρα, ένα πεδίο παγκόσμιας επικοινωνίας των αξιών της ζωής, που ευνοεί την ανθρώπινη δημιουργία.https://www.estica.ro/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων