Σφηκοφωλιά κατασκόπων η Ελλάδα. Αλλά ποιών;

 

Ενα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κατασκοπείας στην Ελλάδα ήταν made in USA. Το 2006, τα μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή, Βουλγαράκης και Ρουσόπουλος έκαναν ορισμένες αποκαλύψεις. Εκτοτε η υπόθεση θάφτηκε

Εσχάτως, με αφορμή τη σύλληψη του αξιωματικού της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ), ο οποίος φέρεται να κατασκόπευε για λογαριασμό της Κίνας και να διοχέτευε στη χώρα μυστικά του ΝΑΤΟ, άρχισε ξέφρενος χορός πρακτορολογίας. Πολύ περισσότερο, αφού το θέμα «πουλάει» στα ΜΜΕ (!) και βέβαια αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Πάντως, βλέποντας τον «κινεζικό δράκο» της κατασκοπείας πάνω από την Ελλάδα, κάποιοι μάλλον θα κρατάνε την κοιλιά τους από τα γέλια, ενθυμούμενοι το μέγα σκάνδαλο των υποκλοπών, το 2006, που «έδειχνε» ευθέως την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. Και αυτό αποτελεί απλώς παρωνυχίδα μπροστά στα «συμμαχικά» όργια κατασκοπείας σε βάρος της Ελλάδας. Κι’ όμως, ουδείς συνελήφθη, ούτε αλλοδαπός ούτε οι ντόπιοι συνεργάτες τους. Κι’ ας είχαν συλλάβει προηγουμένως και καταδικάσει σε πολυετή φυλάκιση οι Αμερικανοί τον ελληνο-αμερικάνο, Στήβεν Λάλας, που δούλευε στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, και έδινε πληροφορίες στην ελληνική κυβέρνηση.

Πονηρή συγκυρία

Η «κινεζική υπόθεση», την οποία σύμφωνα με τις έως τώρα διαρροές, έδωσε η CIA στην ΕΥΠ, έρχεται σε μια πολύ «πονηρή» περίοδο. Τυχαίο ή όχι, θα φανεί. Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε φάση σκληρής αντιπαράθεσης με την Κίνα, η πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, δηλώνει ευθαρσώς ότι ο κινεζικός παράγων και τα οικονομικά ανοίγματά του στην Ελλάδα είναι ώρα να περιοριστούν, αν όχι να αφανιστούν, ενώ γνωστές είναι οι θέσεις της Ουάσιγκτον για ασφυκτικό πρέσινγκ στους Κινέζους ιδιαίτερα στα λιμάνια που έχουν αποκτήσει – πύλες εμπορικών εισόδων τους σε όλες τις ηπείρους.

Ως εκ τούτου, η συγκεκριμένη υπόθεση μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί εκ του πονηρού, προκειμένου να πληγούν οι διπλωματικές – οικονομικές σχέσεις Ελλάδας – Κίνας. Πάντως, εάν πράγματι αποδειχθούν αληθή όσα μέχρι τώρα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, πρόκειται για μια σοβαρή, αν και όχι μείζονα, υπόθεση κατασκοπείας. Σε αυτή την περίπτωση, είναι προφανές ότι θα πρέπει να γίνουν εντονότατα διαβήματα διαμαρτυρίας προς την κινεζική πλευρά. Από αυτού του σημείου, όμως, μέχρι να «παγώσουν» οι σχέσεις της Ελλάδας με την Κίνα, όπως ευελπιστούν ορισμένοι κύκλοι, η απόσταση είναι τεράστια.

Η υπόθεση κατασκοπείας σαφώς επιβαρύνει τις ελληνο-κινεζικές σχέσεις, και πρέπει να γίνουν οι δέουσες αυστηρές ενέργειες της Αθήνας προς το Πεκίνο, αλλά πρέπει να αποδεσμευθεί από το κομμάτι των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών. Εξάλλου, η Κίνα δεν κατατάσσεται στις εχθρικές χώρες με την Ελλάδα. Μπορεί να θεωρείται αντίπαλος και ανταγωνιστής των ΗΠΑ, όχι όμως της Ελλάδας.

Σουρωτήρι από … ιδιώτες

Ενώ, όπως είναι φυσικό, όλα τα φώτα έχουν πέσει πάνω στον ηλικίας 54 ετών Ελληνα σμήναρχο, αποσιωπάται σκόπιμα ότι ο τομέας της Αμυνας, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά και στο ΝΑΤΟ, έχουν γίνει … σουρωτήρι από τους πάμπολλους ιδιώτες, στους οποίους δίδονται εξοπλιστικά προγράμματα. Κάποιοι από αυτούς φαίνεται πως είναι πρόθυμοι να δουλέψουν, έναντι αδράς αμοιβής, για ξένους, «συμμάχους» ή και όχι.

Ο Στήβ Λάλας αλυσοδεμένος στις ΗΠΑ

Η τελευταία περίπτωση που έγινε γνωστή, επειδή ο επιχειρηματίας ήταν Ελληνας, ήταν τον Μάϊο του 2023, οπότε ο Νίκος Μπογονικολός κατηγορήθηκε από τις ΗΠΑ ότι βοήθησε τη Ρωσία να αποκτήσει πλήθος τεχνολογικών μυστικών. «Ενώ φαινομενικά λειτουργούσε ως ανάδοχος σε εξοπλιστικά για το ΝΑΤΟ και άλλες χώρες συμμάχους, ο κατηγορούμενος και η ομάδα του Aratos είχαν διπλές συναλλαγές, για να τροφοδοτήσουν την προσπάθεια της Ρωσίας και την ανάπτυξη όπλων επόμενης γενιάς», είχε πει ο εισαγγελέας της Ανατολικής Περιφέρειας της Νέας Υόρκης.

Πολύ παλαιότερα, στη δεκαετία του ‘80, οι ΗΠΑ είχαν κατηγορήσει (δια των διαρροών) Ελληνα διαπλεκόμενο μεγαλοεπιχειρηματία, ότι η εταιρεία του είχε διοχετεύσει μυστικά των φορητών αντιαεροπορικών, Stinger, στους Σοβιετικούς. Τότε, ως γνωστόν, μαινόταν ο πόλεμος στο Αφγανιστάν και η CIA είχε προμηθεύσει τους μουτζαχεντίν με Stinger. Ο Ελληνας επιχειρηματίας, που ακόμα ζει και βασιλεύει, στη συνέχεια «συνεργάστηκε» με τους Αμερικανούς, και μάλιστα πήρε και εξοπλιστικές δουλειές από αυτούς.

Εδώ και χρόνια, ξένοι εξοπλιστικοί κολοσσοί, αλλά και μεγάλες εταιρείες, μπαινοβγαίνουν στο υπουργείο Αμυνας σαν να είναι στο σπίτι τους. Για να μην μιλήσει κανείς για τα πάμπολλα εξοπλιστικά σκάνδαλα και τις μίζες, που κατά καιρούς έχουν αποκαλυφθεί. Νομίζει, άραγε, κανείς ότι όλα αυτά είναι … αθώα;

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Στην περίπτωση της υπόθεσης του Ελληνα σμηνάρχου, παρατηρείται μια επιλεκτική σπουδή έναντι της Κίνας. Δεν έχουμε δει, όμως, παρόμοια ευαισθησία σε πλειάδα άλλων σοβαρότατων υποθέσεων ανοικτής κατασκοπείας υπέρ «συμμάχων».

Η Ελλάδα, διαχρονικά, αποτελεί σφηκοφωλιά πρακτόρων. Μάλιστα, πλείστοι όσοι «πληροφοριοδότες», μέσα στον ελληνικό κρατικό μηχανισμό, προσφέρουν τις «καλές υπηρεσίες» τους σε ξένες δυνάμεις. Με πρόσχημα, βέβαια, ότι αυτές είναι «συμμαχικές». Ενδεικτικό του μεγέθους διάβρωσης του ελληνικού κρατικού μηχανισμού, είναι ότι πρωτοκλασάτος παράγων της ΕΛΑΣ στο παρελθόν, με την αποστρατεία του έγινε υπεύθυνος ασφαλείας της αμερικανικής πρεσβείας.

Και πόσα άλλα στελέχη του κρατικού μηχανισμού δουλεύουν για ξένες «εταιρείες» με τη συνταξιοδότησή τους! Ατελείωτη η λίστα. Ολα αυτά δείχνουν άκρως – λίαν επιεικώς – προβληματικές δομές μιας χώρας, τη στιγμή μάλιστα που ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έντονη διείσδυση στην Ελλάδα «δικτύων» τουρκικών συμφερόντων.

Τι να πρωτοθυμηθεί, όμως, κανείς από τις υποθέσεις κατασκοπείας «συμμαχικών» χωρών, τις οποίες η Αθήνα άλλες τις έκανε … γαργάρα, άλλες τις υποβάθμισε (σε ορισμένες περιπτώσεις, ορθώς), και στην καλύτερη περίπτωση έγιναν απελάσεις. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν συνελήφθη κατάσκοπος «συμμάχου» χώρας, κι’ ας κατασκόπευε εις βάρος της Ελλάδας.

Από τις υποθέσεις που έγιναν γνωστές, η μοναδική που η Ελλάδα συμπεριφέρθηκε κάπως αξιοπρεπώς ήταν στις 16 – 11 – 1993, επί ΠΑΣΟΚ, όταν παραμονές της επετείου του Πολυτεχνείου, στην πλατεία Αμερικής συνελήφθησαν δύο μέλη της CIA, μέσα σε βαν, να κάνουν «μυστική επιχείρηση» (cover operation), στην οδό Μηθύμνης, μετά από καταγγελία κατοίκου. Τόσο … cover ήταν η επιχείρηση που λέγεται ότι είχε να κάνει με τη «17 Νοέμβρη». Απελάθηκαν.

Οι δύο πράκτορες της CIA που συνελήφθησαν το 1993

Κορυφαία στιγμή αποτέλεσε η αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών, το 2006. Τότε, η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή ευθέως «έδειξε» την αμερικανική πρεσβεία (την «πλατεία Μαβίλη») ως τον εγκέφαλο. Και πάρα μα … πάρα πολλά χρόνια αργότερα, επιβεβαιώθηκε. Αποδείχτηκε ότι οι Αμερικανοί και οι επίορκοι εγχώριοι συνεργάτες τους μέσα στις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας – πληροφοριών, με πρόσχημα την «ασφάλεια» των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, είχαν κάνει σουρωτήρι τα τηλέφωνα όλης της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, και πάμπολλων πολιτών στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Κανείς δεν πλήρωσε για αυτό το τεράστιο σκάνδαλο κατασκοπείας. Και ακόμα και σήμερα, αιωρείται ως στίγμα ντροπής για τις ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και τις Αρχές ασφαλείας η «αυτοκτονία» του υπαλλήλου της Vodafone, Κώστα Τσαλικίδη.

Η αμερικανική πλευρά δεν πλήρωσε, παρ’ ότι προηγουμένως είχε συλλάβει τον Σ. Λάλας ως «κατάσκοπο» της Ελλάδας, ο οποίος δουλεύοντας στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, τη διετία 1991-1993 έδωσε συνολικά 240 απόρρητα έγγραφα στην ελληνική πλευρά. Στις 28 – 4 – 1993 ο Λάλας κλήθηκε από την υπηρεσία του πίσω στις ΗΠΑ δήθεν για να ενημερωθεί για σημαντικό θέμα σχετικά με τρομοκρατικές οργανώσεις και μόλις κατέβηκε από το αεροπλάνο συνελήφθη. Καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση.

Ο κινέζικος … «δράκος»

Η CIA φέρεται να έδωσε τις σχετικές πληροφορίες στην ΕΥΠ και να ξεκίνησαν οι αμερικανο-ελληνικές έρευνες για τον αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) από τον Οκτώβριο του 2025. Εκτοτε, λέγεται ότι άρχισε η στενή παρακολούθησή του.

Ο Χ.Φ. φέρεται να προμήθευε τους Κινέζους με πληροφορίες για το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», «τα περισσότερα από τα αρχεία που διέρρευσε αφορούν σαν απόρρητες συχνότητες μέσω των οποίων επικοινωνούσαν ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, με τους γνωρίζοντες να σημειώνουν ότι «οι συχνότητες των υποβρυχίων, των στρατηγικών βομβαρδιστικών, των ιπτάμενων ραντάρ και των αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού αποτελούν επτασφράγιστο μυστικό».

Οπως επισημαίνουν «τα Νέα», «η δράση του αξιωματικού δεν ξεκίνησε πριν από τρεις ή τέσσερις μήνες, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, από το τέλος του 2023. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η συνολική αμοιβή που φέρεται να είχε εισπράξει για τις υπηρεσίες του αυτές, που κινούνταν εκτός των ορίων του νόμου, ανερχόταν σε περίπου 25.000 δολάρια, σύμφωνα και με τη δική του ομολογία. Πληροφορίες αναφέρουν επιπλέον ότι η αμοιβή του ήταν και σε κρυπτονομίσματα. Ο διωκόμενος σμήναρχος φέρεται μάλιστα στην προανακριτική του ομολογία να έχει αναφερθεί σε συγκεκριμένη εταιρεία, δίνοντας και ονόματα τα οποία βρίσκονται ήδη στον ερευνητικό φακό της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης».

Βέβαια, για 25.000 δολάρια στην τριετία, είναι αμφίβολο εάν ρισκάρει κανείς το κεφάλι του. Ούτε επίσης για τόσο σοβαρές πληροφορίες, όπως διατείνονται οι πηγές των διαρροών, οι Κινέζοι θα πλήρωναν τόσα λίγα χρήματα. Εκτός κι’ αν ο σμήναρχος κρύβει στοιχεία. Κάτι που, αργά ή γρήγορα, θα φανεί.

Η Κινέζα «Μάτα Χάρι»

Τα σενάρια των διαρροών, όπως είναι αναμενόμενο σε θέματα πρακτορολογίας, δίνουν και παίρνουν. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την EPTnews, «ο άνθρωπος – σκιά φέρεται να είναι γυναίκα. Πρόκειται για μια γυναίκα χωρίς σχέση με τον στρατό, η οποία ενδέχεται να στρατολόγησε τον 54χρονο σμήναρχο και φέρεται ότι είχε κεντρικό ρόλο σε τουλάχιστον δύο συναντήσεις του στην Αθήνα με Κινέζο πράκτορα. Οι υπηρεσίες του ΓΕΕΘΑ και της ΕΥΠ διαθέτουν φωτογραφικό υλικό που καταγράφει τη γυναίκα μαζί με τον άνδρα αυτόν. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το επίθετο του Κινέζου πράκτορα δεν είναι κινεζικό αλλά αμερικανικό».

2006. Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Γιώργος Βουλγαράκης, παρουσιάζει στοιχεία από τις made in USA υποκλοπές στην Ελλάδα

Αν είναι … σκιστομάτα η «Μάτα Χάρι» της ιστορίας, ή Ευρωπαία, ή Ελληνίδα, δεν διευκρινίζεται. Κατά άλλο σενάριο, «ο Ελληνας αξιωματικός φέρεται να είχε στρατολογηθεί από Κινέζο πράκτορα, ο οποίος αρχικά του έστειλε ένα μήνυμα στο προφίλ που διατηρούσε ο σμήναρχος σε επαγγελματικό μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Στη συνέχεια οι δύο άνδρες συναντήθηκαν στο περιθώριο ΝΑΤΟϊκού συνεδρίου σε ευρωπαϊκή χώρα, όπου καλεσμένος ήταν και ο εν λόγω αξιωματικός. Εκεί φαίνεται πως οριστικοποιήθηκε η συνεργασία του με τις κινεζικές μυστικές υπηρεσίες».

Κινέζος και σε συνέδριο του ΝΑΤΟ, κομματάκι δύσκολο. Εκτός κι’ αν ο «στρατολόγος» δεν ήταν Κινέζος. Επιπλέον, να στέλνει Κινέζος πράκτορας μήνυμα στο προφίλ που είχε ο σμήναρχος στα social media, είναι λίγο παιδαριώδες για μυστικές Υπηρεσίες. Εκτός κι’ αν είναι νηπιαγωγεία. ‘Η εν πάση περιπτώσει, μας δουλεύουν οι πρακτορολόγοι ψιλό γαζί. Κατά τις διαρροές, πάντως, ο σμήναρχος φέρεται να είχε επαφή με Κινέζο, ο οποίος διέμενε στην Κίνα. Με αυτόν συνεννοείτο και του έστελνε τα προϊόντα κατασκοπείας, μέσω κρυπτογραφημένου προγράμματος. Ερευνάται, ακόμη, εάν στο κύκλωμα είναι και άλλοι Ελληνες αξιωματικοί, κυρίως απόστρατοι.

Η «κυρία Κατεχάκη»

Για την υπόθεση, έως τώρα υπάρχει βροχή διαρροών κυρίως στους αστυνομικούς συντάκτες από την «κυρία Κατεχάκη», όπως έλεγε την ΕΥΠ ο Θόδωρος Πάγκαλος στις αλήστου μνήμης εποχές, οπότε μέσα από τα χέρια των Κλουζώ της φοβερής και τρομερής μυστικής Υπηρεσίας έκανε φτερά προς … Τουρκία ο Οτσαλάν. Μια Υπηρεσία, η οποία έως τώρα διαπρέπει μεγαλοπρεπώς στις παρακολουθήσεις φίλων και αντιπάλων του Κυριάκου Μητσοτάκη, και παλαιότερα του πατρός Μητσοτάκη.

Ουσιαστικά, οι έως τώρα «πληροφορίες», προέρχονται από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την ΕΥΠ, με επικεφαλής της τον ευνοούμενο του μεγάρου Μαξίμου, πάλαι ποτέ διπλωμάτη, Θεμιστοκλή Δεμίρη, ο οποίος μάλιστα εμμέσως πλην σαφώς υπερασπιζόταν την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τις υποκλοπές. Τοποθετήθηκε στην ΕΥΠ, μάλιστα, όταν «έσκασε» το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Πληροφορίες από το Αεροδικείο σχετικά με την υπόθεση κατασκοπείας, στη συνέχεια άρχισαν να γίνονται γνωστές από τους δικαστικούς συντάκτες, οι οποίοι είναι σαφώς πιο φερέγγυοι από τους αστυνομικούς. Σύμφωνα με όλες τις διαρροές, ο ηλικίας 54 ετών σμήναρχος, Χ.Φ., φέρεται να έχει παραδεχτεί την εμπλοκή του στην υπόθεση. Ωστόσο, η πλευρά του δεν έχει ακόμα δώσει τη δική της εκδοχή ως προς τις λεπτομέρειες, ούτε τη γραμμή της υπεράσπισης που θα ακολουθήσει.https://neostrategy.gr/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Κατάσκοποι στην αρχαιότητα: Από τον Φαραώ και τον Οδυσσέα μέχρι τον Ιούλιο Καίσαρα - πώς οι μυστικοί πράκτορες έγραψαν ιστορία μέσα από πολεμικές στρατηγικές!!

  

Το άρθρο εξετάζει την ιστορία της κατασκοπείας από την αρχαιότητα, αναδεικνύοντας πως οι μυστικές υπηρεσίες και οι κατάσκοποι υπήρχαν πολύ πριν από τον 20ό αιώνα.

Μέσα από το βιβλίο "Servicios de inteligencia en la Antigüedad", παρουσιάζονται παραδείγματα από διάφορους πολιτισμούς, όπως οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και οι Ινδοί, που χρησιμοποιούσαν κατασκόπους για στρατιωτικούς και πολιτικούς σκοπούς.

Από τον Ραμσή Β΄ και τον Οδυσσέα μέχρι τον Ιούλιο Καίσαρα, η κατασκοπεία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις ιστορικές εξελίξεις.

Το βιβλίο συνδυάζει ακαδημαϊκή έρευνα με συναρπαστικές αφηγήσεις, υπογραμμίζοντας τη διαχρονική σημασία της πληροφορίας και της παραπληροφόρησης ως όπλα εξουσίας.

Πιο αναλυτικά

Η κατασκοπεία και οι μυστικές υπηρεσίες συχνά συνδέονται με τον Ψυχρό Πόλεμο, τον 20ό αιώνα ή τις σύγχρονες υπερδυνάμεις. Ωστόσο, ένα νέο συλλογικό έργο υπενθυμίζει πως ο «πόλεμος στη σκιά» έχει ιστορία χιλιάδων ετών.

Το βιβλίο Servicios de inteligencia en la Antigüedad, με τη συμμετοχή 17 διεθνών ερευνητών και συντονιστή τον ιστορικό Φερνάντο Μπερμέχο-Ρούμπιο (UNED, Μαδρίτη), αναδεικνύει ότι από τον Ραμσή Β΄ έως τον Ιούλιο Καίσαρα, και από τους Χετταίους έως τους Βησιγότθους, οι μυστικοί πράκτορες ήταν παρόντες στις μεγάλες καμπές της ιστορίας.

Από την Μάχη του Καντές μέχρι τον Δούρειο Ίππο
Η αφήγηση ξεκινά με το Νέο Βασίλειο της Αιγύπτου. Ο Ραμσής Β΄, στη Μάχη του Καντές, παραπλανήθηκε από ψευδείς πληροφορίες δύο «αιχμαλώτων» που στην πραγματικότητα ήταν Χετταίοι κατάσκοποι.

Η αποτυχία παραλίγο να οδηγήσει σε συντριβή τον αιγυπτιακό στρατό. Παράλληλα, οι Σπαρτιάτες ανέπτυξαν την «σκυτάλη», μια πρωτότυπη μέθοδο κρυπτογράφησης που δείχνει ότι η ανάγκη για μυστική επικοινωνία υπήρχε ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ.

Οι Έλληνες και οι Μακεδόνες επίσης αξιοποίησαν τα «fake news» ως όπλο.

Ο Θεμιστοκλής στη Σαλαμίνα έστειλε ψεύτικα μηνύματα για να οδηγήσει τον Ξέρξη στην παγίδα, ενώ ο Οδυσσέας, σύμφωνα με τον Όμηρο, δεν ήταν μόνο ήρωας αλλά και δεινός κατάσκοπος, μαζί με τον Διομήδη στο στρατόπεδο των Τρώων.

Ο Δούρειος Ίππος, άλλωστε, μπορεί να ιδωθεί ως η αρχαιότερη επιχείρηση διείσδυσης και εξαπάτησης.

Η πληροφορία ως όπλο
Ο Μέγας Αλέξανδρος στηρίχθηκε σε ένα δίκτυο πληροφοριοδοτών που του μετέφεραν τόσο την κατάσταση των αντιπάλων όσο και το κλίμα μέσα στον ίδιο του τον στρατό. Χάρη σε αυτόν τον «διπλό έλεγχο», διατήρησε συνοχή στις εκστρατείες του.

Στην άλλη άκρη της Μεσογείου, ο Αννίβας, ο «τρόμος της Ρώμης», έστηνε ευφυείς ενέδρες όχι μόνο με στρατιωτικούς ελιγμούς αλλά και με επιδέξια χρήση πρακτόρων. Ένας Καρχηδόνιος κατάσκοπος, σύμφωνα με τις πηγές, έζησε δύο χρόνια στη Ρώμη πριν αποκαλυφθεί.

Ο Ιούλιος Καίσαρας, γνωστός για την ομώνυμη κρυπτογραφική μέθοδο, τον λεγόμενο «Κώδικα του Καίσαρα», αξιοποίησε εξελιγμένα μέσα συλλογής πληροφοριών στη Γαλατία.

Παρά ταύτα, έπεσε θύμα παραπληροφόρησης από τον Αμβιορίγα, που με ψεύτικες ειδήσεις εξόντωσε 15 ρωμαϊκές κοόρτεις. Η ειρωνεία: ούτε οι ίδιοι οι κατάσκοποί του δεν τον προειδοποίησαν για τη συνωμοσία που τον σκότωσε στις Ειδούς του Μαρτίου.

Απροσδόκητοι «διπλοί πράκτορες»
Το βιβλίο φωτίζει και λιγότερο γνωστές σελίδες: την αποδοτική μυστική αστυνομία του Ηρώδη του Μεγάλου στην Ιουδαία, που παρακολουθούσε αντιφρονούντες όπως τον Ιωάννη τον Βαπτιστή — και ίσως τον Ιησού.

Ξεχωρίζει και η περίπτωση του Ιώσηπου Φλάβιου, που ξεκίνησε ως Ιουδαίος στρατηγός και κατέληξε Ρωμαίος ιστορικός, ένας πραγματικός «διπλός πράκτορας».

Ακόμη πιο απρόσμενη είναι η ματιά στην Ινδία, όπου οι βασιλείς χρησιμοποιούσαν μεταμφιεσμένους κατασκόπους —φακίρηδες, ερημίτες ή γοητευτικές γυναίκες— για να αποσπάσουν μυστικά μέσω δωροδοκιών, ίντριγκας ή σαγήνης.

Οι Ρωμαίοι και η Πραιτωριανή Φρουρά
Στην ύστερη Δημοκρατία και κυρίως στην εποχή της Αυτοκρατορίας, η Ρώμη δημιούργησε ειδικά σώματα που λειτουργούσαν ως άτυπες μυστικές υπηρεσίες.

Οι exploratores και οι speculatores ξεκίνησαν ως ανιχνευτές, αλλά γρήγορα ανέλαβαν ρόλο πληροφοριοδοτών και εκτελεστών: παρακολούθηση, συλλογή μυστικών, ακόμη και στοχευμένες δολοφονίες.

Οι frumentarii, αρχικά επιφορτισμένοι με την τροφοδοσία του στρατού, εξελίχθηκαν σε πράκτορες με διπλό πρόσωπο, συχνά χρησιμοποιημένοι για αποστολές που απαιτούσαν μυστικότητα.

Τον 4ο αιώνα, επί Κωνσταντίνου, εμφανίζονται οι agentes in rebus — οι «άνδρες για τις υποθέσεις». Ένα δίκτυο που έφερνε στον νου κάτι πολύ κοντά σε οργανωμένη μυστική υπηρεσία, με εντολές απευθείας από τον αυτοκράτορα.

Παρ’ όλα αυτά, η Ρώμη δεν απέκτησε ποτέ έναν κεντρικό οργανισμό ασφαλείας τύπου CIA ή FBI – οι αρμοδιότητες έμεναν διάσπαρτες και συχνά μπλέκονταν με τις εξουσίες της Πραιτωριανής Φρουράς, που λειτουργούσε ταυτόχρονα ως σωματοφυλακή, πολιτική αστυνομία και μηχανισμός ίντριγκας στο παλάτι.

Η πιο χαρακτηριστική αποτυχία πληροφοριών στη ρωμαϊκή ιστορία ήταν η καταστροφή του Βάρου στη Γερμανία, όταν ο «σύμμαχός» του Αρμίνιος οδήγησε τρεις λεγεώνες σε θανάσιμη παγίδα στο Δάσος του Τευτοβούργιου.

Ένα φιάσκο που οι ιστορικοί συγκρίνουν με τις πιο καταστροφικές αποτυχίες υπηρεσιών πληροφοριών των νεότερων χρόνων.

Ένα νέο πεδίο έρευνας
Ο συντονιστής του τόμου, Φερνάντο Μπερμέχο-Ρούμπιο, σημειώνει ότι η μελέτη των αρχαίων μυστικών υπηρεσιών είναι δύσκολη, αφού οι ενέργειες αυτές ήταν συνήθως κρυφές και σπάνια καταγράφονταν.

Ωστόσο, τα ίχνη που σώζονται — από τις επιστολές της Αμάρνα μέχρι τον Θουκυδίδη — αποδεικνύουν ότι η πληροφορία και η παραπληροφόρηση υπήρξαν πάντα κρίσιμα όπλα.

Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Ούτε ο Αλέξανδρος ούτε ο Καίσαρας θα μπορούσαν να πετύχουν τα κατορθώματά τους χωρίς κατασκόπους».

Το βιβλίο, που εκδόθηκε μετά το πρώτο διεθνές συνέδριο για την κατασκοπεία στην αρχαιότητα (2023), συνδυάζει ακαδημαϊκή αυστηρότητα με γοητευτικές αφηγήσεις.

Και υπενθυμίζει ότι, αν το επάγγελμα της πόρνης λέγεται πως είναι το αρχαιότερο στον κόσμο, ο κατάσκοπος θα μπορούσε να το διεκδικήσει επάξια.

✦

Συνοπτικά

✦

• Η κατασκοπεία υπήρξε σημαντική στην ιστορία, με παραδείγματα από αρχαίους πολιτισμούς όπως οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες.
• Το βιβλίο "Servicios de inteligencia en la Antigüedad" αναδεικνύει τη χρήση κατασκόπων από ηγέτες όπως ο Ραμσής Β΄ και ο Ιούλιος Καίσαρας.
• Αφηγήσεις όπως ο Δούρειος Ίππος και οι στρατηγικές του Μέγα Αλέξανδρου δείχνουν τη σημασία της πληροφορίας ως όπλου.
• Οι Ρωμαίοι ανέπτυξαν δίκτυα πρακτόρων, αλλά η έλλειψη κεντρικού οργανισμού οδήγησε σε αποτυχίες, όπως η καταστροφή του Βάρου.

https://www.dedomeno.gr/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Ο άνθρωπος του Ισραήλ μέσα στη CIA που πρόδωσε τις ΗΠΑ... τι δείχνουν νέα αρχεία.....

 

Κιτ Κλάρενμπεργκ και Γουάιατ Ριντ

Ο αρχικατάσκοπος της CIA James Angleton διαμόρφωσε τη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ με μυστικότητα. Πρόσφατα μη επεξεργασμένα αρχεία ρίχνουν φως στην αναίτια προδοσία της χώρας του για να βοηθήσει την κλοπή πυρηνικού υλικού των ΗΠΑ από το Ισραήλ και τις παγκόσμιες επιχειρήσεις κατασκοπείας.

Ο βετεράνος επικεφαλής της αντικατασκοπείας της CIA Τζέιμς Άνγκλετον επέβλεπε κρυφά ένα κορυφαίο κύκλωμα κατασκοπείας στο οποίο συμμετείχαν Εβραίοι μετανάστες και Ισραηλινοί πράκτορες χωρίς «καμία άδεια» από το Κογκρέσο ή τον ίδιο τον Λάνγκλεϊ, σύμφωνα με πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο της δέσμευσης της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαλύψει όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τη δολοφονία του προέδρου Τζον Φ. Κένεντι.

Τα αρχεία παρέχουν μια φρέσκια και συχνά ανησυχητική ματιά σε έναν κατάσκοπο που περιγράφεται από τον ιστορικό Jefferson Morley ως «κορυφαίος αρχιτέκτονας της στρατηγικής σχέσης της Αμερικής με το Ισραήλ», περιγράφοντας λεπτομερώς τον ρόλο του Angleton στη μετατροπή της Μοσάντ σε μια τρομακτική υπηρεσία με παγκόσμια εμβέλεια, βοηθώντας παράλληλα την κλοπή πυρηνικού υλικού των ΗΠΑ από το Ισραήλ και προστατεύοντας τους σιωνιστές τρομοκράτες.

Ο Angleton ίδρυσε το εβραϊκό δίκτυο κατασκοπείας εμιγκρέδων μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, με προφανή στόχο να διεισδύσει στη Σοβιετική Ένωση. Αλλά όπως δείχνουν τα αρχεία, ο αρχικατάσκοπος θεωρούσε ότι το «πιο σημαντικό» καθήκον του ήταν να διατηρήσει την προμήθεια Εβραίων μεταναστών που ρέουν από τη Σοβιετική Ένωση προς το αναπτυσσόμενο ισραηλινό κράτος.

Σύμφωνα με τον Angelton, τα εβραϊκά περιουσιακά του στοιχεία ήταν υπεύθυνα για 22.000 αναφορές σχετικά με την ΕΣΣΔ, δημιουργώντας πολλά masterstrokes πληροφοριών. Επικεφαλής μεταξύ αυτών ήταν η δημοσίευση της διάσημης μυστικής ομιλίας του σοβιετικού πρωθυπουργού Νικίτα Κρούστσεφ το 1956 που κατήγγειλε τον Στάλιν, για την οποία ο αρχικατάσκοπος καυχιόταν ότι «πρακτικά δημιούργησε επαναστάσεις στην Ουγγαρία και την Πολωνία». Αλλού, ο Angleton καυχήθηκε ότι η συμφωνία του με το Ισραήλ είχε δημιουργήσει «500 Πολωνούς αξιωματικούς πληροφοριών που ήταν Εβραίοι» που «γνώριζαν περισσότερα για τις πολωνικές μυστικές υπηρεσίες από τους Πολωνούς».

Άλλα αποσπάσματα φαίνεται να δείχνουν τον Angleton να παίρνει τα εύσημα για την εξασφάλιση της «απελευθέρωσης» αρκετών σιωνιστών τρομοκρατών που συνδέονται με την πολιτοφυλακή Irgun πριν καταδικαστούν για βομβιστική επίθεση στη βρετανική πρεσβεία στη Ρώμη. Αν και η ομάδα είχε συλληφθεί από τις ιταλικές αρχές, τα πρόσφατα αποκαλυφθέντα αρχεία δείχνουν ότι ο τρομοκρατικός πυρήνας απελευθερώθηκε με εντολή της CIA.

Οι πληροφορίες αποκαλύφθηκαν αρχικά το 1975 σε γερουσιαστές που υπηρετούσαν στην Εκκλησιαστική Επιτροπή, η οποία διερεύνησε εκτεταμένες καταχρήσεις από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες τις προηγούμενες δεκαετίες. Το Κογκρέσο ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για τους ισχυρισμούς του ξένου ανταποκριτή των New York Times Tad Szulc, ο οποίος κατέθεσε ενόρκως ότι ο Angleton τον είχε ενημερώσει προσωπικά ότι οι ΗΠΑ παρείχαν τεχνικές πληροφορίες σχετικά με πυρηνικές συσκευές στο Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Τα νέα έγγραφα δείχνουν ότι ο Angleton ήταν παραπλανητικός κατά την ανάκριση και απέφυγε τις ερωτήσεις σχετικά με τις προσπάθειες πυρηνικής κατασκοπείας του Ισραήλ στο αρχείο.

Πρόσθετα αποσφραγισμένα έγγραφα του FBI, τα οποία αναφέρονται στη Μοσάντ του Ισραήλ ως την «κύρια πηγή» πληροφοριών του Angleton, επιβεβαιώνουν ότι ο επικεφαλής της αντικατασκοπείας της CIA βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο Τελ Αβίβ για να εδραιώσει τη θέση του εντός της Υπηρεσίας - και επίσης προσθέτουν στο αυξανόμενο σώμα αποδεικτικών στοιχείων ότι ο Angleton μπορεί να μην λειτουργούσε με γνώμονα τα συμφέροντα των ΗΠΑ καθ 'όλη τη διάρκεια της 21χρονης θητείας του.

Άλλα πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα αρχεία από το FBI έχουν δείξει ότι ο Angleton διατηρούσε μια άγρια μονόπλευρη σχέση με το Γραφείο, το οποίο είδε ομοσπονδιακούς πράκτορες να αναβάλλουν τον επικεφαλής της αντικατασκοπείας της CIA αφού τον έπιασαν να παρακολουθεί την αλληλογραφία τεράστιου αριθμού Αμερικανών. Τα αρχεία δείχνουν τον Angleton να παραδέχεται ανοιχτά ότι θα είχε απολυθεί αν ο Langley έπαιρνε αέρα από τις διαρροές του στο Γραφείο.

Μια παράλληλη ανάλυση των αρχείων της Εκκλησιαστικής Επιτροπής σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκδόσεις τους από το 2018 δείχνει ότι ακόμη και μετά από 70 χρόνια, η Ουάσιγκτον αισθάνθηκε υποχρεωμένη να αποκρύψει λεπτομέρειες της πραγματικής σχέσης της με τους ιδρυτές του Ισραήλ. Πάνω από δώδεκα αναφορές στο «Ισραήλ», στο «Τελ Αβίβ» ή περιγραφές προσωπικοτήτων ως «εβραϊκές», οι οποίες αφαιρέθηκαν από την κυκλοφορία του 2018, μπορούν τώρα να προβληθούν στον ιστότοπο των Εθνικών Αρχείων.

Τα έγγραφα σε αυτή τη σελίδα αποκαλύπτουν ότι ο Angleton είπε επανειλημμένα ψέματα σε πολλά όργανα του Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής της Εκκλησίας, η οποία διερεύνησε τις καταχρήσεις της CIA και της Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων για τις δολοφονίες, η οποία διερεύνησε τις δολοφονίες του John F. Kennedy και του Martin Luther King, Jr. Ο Angleton ήταν ομοίως υπεκφεύγων όταν ανακρίθηκε για το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ισραήλ και για τη γνώση ή τη συνενοχή της CIA στο σχέδιο.

Αυτά τα έγγραφα αποκαλύπτουν επίσης ότι το προσωπικό αντικατασκοπείας της CIA του Angleton διέταξε την απομάκρυνση του Lee Harvey Oswald από τις ομοσπονδιακές λίστες παρακολούθησης έξι εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του Kennedy, παρά την ταξινόμησή του ως υψηλού κινδύνου για την ασφάλεια. Η παρακολούθηση του Όσβαλντ επιβλέπονταν προσωπικά από ένα μέλος του δικτύου πληροφοριών του Άνγκλετον των Εβραίων εμιγκρέδων, τον Ρούμπεν Έφρον, κατάσκοπο της CIA από τη Λιθουανία. Ο Angleton είχε τοποθετήσει τον Efron υπεύθυνο για ένα πρόγραμμα της Υπηρεσίας που ονομάζεται HT / Lingual, το οποίο υπέκλεψε και διάβασε αλληλογραφία μεταξύ του Oswald και της οικογένειάς του.

Πολλοί ιστορικοί έχουν αναρωτηθεί γιατί ο επικεφαλής της αντικατασκοπείας της CIA επέμενε για δεκαετίες να επιβλέπει προσωπικά αυτό που περιέγραψε ως «ισραηλινό λογαριασμό». Αν και αρκετές off-the-record αλληλεπιδράσεις παραμένουν αδύνατο να αναλυθούν, τα έγγραφα δείχνουν ότι όταν ρωτήθηκε για τις «ασυνήθιστα στενές» σχέσεις του με την ισραηλινή Μοσάντ, ο Angleton αναγνώρισε ότι σχημάτισε μια «διευθέτηση» στην οποία, «με τους πιο απλουστευτικούς όρους, [οι Ισραηλινοί] ενημερώθηκαν ότι δεν θα συνεργαστούμε μαζί τους εναντίον των Αράβων, [αλλά] ότι θα συνεργαστούμε μαζί τους για τις υπηρεσίες πληροφοριών του σοβιετικού μπλοκ και τον κομμουνισμό».

Απελευθέρωση σιωνιστών τρομοκρατών

Ένα από τα πρώτα παραδείγματα της συνεργασίας του Angleton με σιωνιστικά στοιχεία ήρθε καθώς οι σιωνιστές μαχητές ξεκίνησαν μια τρομοκρατική εκστρατεία για να πιέσουν τις βρετανικές αποικιακές αρχές να εγκαταλείψουν την Παλαιστίνη.

Τον Οκτώβριο του 1946, τρεις μήνες μετά τον βομβαρδισμό της βρετανικής διοικητικής έδρας στο ξενοδοχείο King David στην Ιερουσαλήμ, μέλη της δεξιάς πολιτοφυλακής Irgun τοποθέτησαν εκρηκτικά στη βρετανική πρεσβεία στη Ρώμη σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να δολοφονήσουν τον πρεσβευτή του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ιταλία.

Σύμφωνα με τον Angleton, αφού η Irgun «ανατίναξε τη βρετανική πρεσβεία στη Ρώμη» το 1946, η CIA παρενέβη για να εξασφαλίσει ότι θα δραπετεύσουν από την Ιταλία χωρίς δίωξη.

«Είχαμε τα μέλη της ομάδας και στη συνέχεια είχαμε ξανά το δίλημμα για το αν τα παραδώσαμε στις βρετανικές αρχές», σημείωσε ο Angleton, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως επικεφαλής αντικατασκοπείας για το ιταλικό τμήμα του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών, του προκατόχου της CIA. «Και ήμασταν σε θέση να πάρουμε την απόφαση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Και τελικά καταλήξαμε στην πλευρά της απελευθέρωσής τους».

Μια μυστική συμφωνία με τη Μοσάντ

Καθώς η Ουάσιγκτον προσπαθούσε να διαχειριστεί τις πολιτικές ρήξεις που προκλήθηκαν από τη δημιουργία του Ισραήλ και να παρακολουθήσει το κύμα των σοβιετικών μεταναστών που εισέρρεαν στο αυτοαποκαλούμενο εβραϊκό κράτος, ο Angleton πλαισίωσε την ανάληψη του ελέγχου του «ισραηλινού λογαριασμού» ως έναν βολικό τρόπο για τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες να σκοτώσουν δύο πουλιά με ένα σμπάρο.

«Η άλλη πλευρά του ισραηλινού προβλήματος ήταν ότι υπήρχαν χιλιάδες που έρχονταν από τη Σοβιετική Ένωση και υπήρχαν οι Σοβιετικοί που χρησιμοποιούσαν τη μετανάστευση με σκοπό να στείλουν παράνομους πράκτορες στη Δύση και να σπάσουν όλους τους ταξιδιωτικούς ελέγχους, τις ταυτότητες και ούτω καθεξής. Και έτσι υπήρχε τόσο πρόβλημα ασφάλειας όσο και πολιτικό πρόβλημα».

Για να διαχειριστούν αυτά τα «προβλήματα», οι ΗΠΑ και οι Ισραηλινοί μεσολάβησαν σε μια συμφωνία που περιελάμβανε τη μυστική ανταλλαγή «εγγράφων και σημάτων, πληροφοριών επικοινωνιών και άλλων προϊόντων δράσης πληροφοριών», δήλωσε ο Angleton. Ο επικεφαλής της κατασκοπείας ισχυρίστηκε ότι τα μόνα αρχεία της συμφωνίας του 1951 που κατείχε η αμερικανική πλευρά θα ήταν στην κατοχή της Υπηρεσίας και παραδέχτηκε ότι το Κογκρέσο των ΗΠΑ είχε μείνει στο σκοτάδι, λέγοντας στους γερουσιαστές: «Δεν νομίζω ότι υπήρχαν άδειες που ελήφθησαν από το Hill».

Ερωτηθείς από έναν νομοθέτη πώς ήταν «δυνατόν για τους επόμενους διευθυντές της υπηρεσίας πληροφοριών να καταλάβουν ποιες ήταν οι συμφωνίες μεταξύ» των αμερικανικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, ο Angleton απάντησε: «Πολύ απλό. Είδαν την παραγωγή στην αρχή. Και συναντήθηκαν με διευθυντές ή με τον επικεφαλής των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Και συναντήθηκαν με πρέσβεις και πρωθυπουργούς. Και ήταν πολύ αναμεμειγμένοι».

Καλλωπισμός σιωνιστών κατασκόπων «έξω από τη δομή» της CIA

Ο Angleton ήταν ιδιαίτερα προστατευτικός για αυτό που αποκαλούσε «σχέση εμπιστοσύνης» με το Τελ Αβίβ, συγκεντρώνοντας μια στενή κλίκα Εβραίων Αμερικανών με αμφίβολη πίστη για να το διαχειριστεί καθώς ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του. «Ξεκίνησα από τη νότια πλευρά με δύο Εβραίους άνδρες που δούλεψαν μαζί μου κατά τη διάρκεια του πολέμου», εξήγησε. Αφού «τους έστειλε ως απλούς ανθρώπους υπό κάλυψη» για να προσανατολιστούν στο νεοσύστατο Ισραήλ, ο Angleton «έφερε άλλους έξι και τους έβαλε σε μερικούς μήνες εκπαίδευσης, έξω από τη δομή» της CIA.

«Για να σπάσω τη σχέση εμπιστοσύνης – η οποία είναι τελικά μια προσωπική υπόθεση – όλοι οι άνδρες που είχα, ήταν άνδρες που έμειναν σε αυτήν και επέστρεψαν στην έδρα και επέστρεψαν στο Τελ Αβίβ, πήγαν στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας και επέστρεψαν στο Τελ Αβίβ κ.λπ.».

«Ήταν ίσως η πιο οικονομική επιχείρηση που έχει επινοηθεί ποτέ στην κυβέρνηση των ΗΠΑ», δήλωσε ο Angleton. «Δεν νομίζω ότι υπήρχαν περισσότερα από 10 άτομα που προσλήφθηκαν στην ίδια διαδικασία».

Έχοντας εκπαιδεύσει αυτούς τους κατασκόπους «έξω από τη δομή» της CIA, δεν είναι σαφές πώς ο Angleton εξασφάλισε ότι παρέμειναν πιστοί στους στόχους εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ ή αν σκόπευε ποτέ να το κάνει.

Επιτρέποντας την ισραηλινή κλοπή πυρηνικού υλικού των ΗΠΑ, κατασκοπεύοντας την Αμερική

Ο ρόλος του Angleton στην ενεργοποίηση της αναίτιας κλοπής πυρηνικού υλικού από μια αμερικανική εγκατάσταση από το Ισραήλ είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά επεισόδια στις σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Η σκηνή του εγκλήματος ήταν η Nuclear Materials and Equipment Corporation ή NUMEC, μια εγκατάσταση επεξεργασίας ουρανίου στο Apollo της Πενσυλβανίας που ανήκει σε έναν σιωνιστή χρηματοδότη ονόματι David Lowenthal. Το 1965, ο Zalman Shapiro, ένας συνάδελφος σιωνιστής που προσλήφθηκε από τον Lowenthal για να λειτουργήσει το εργοστάσιο, εξέτρεψε παράνομα εκατοντάδες κιλά πυρηνικού σχάσιμου υλικού στο Ισραήλ. Παριστάνοντας τον επιστήμονα, ο διαβόητος κατάσκοπος της Μοσάντ Rafi Eitan επισκέφθηκε το NUMEC τρία χρόνια αργότερα για να συνεχίσει τη ληστεία.

Όπως τεκμηρίωσε ο Jefferson Morley στη βιογραφία του Angleton, "The Ghost", ο αείμνηστος επικεφαλής της αντικατασκοπείας της CIA φρόντισε η CIA να κοιτάξει από την άλλη πλευρά καθώς το Ισραήλ κατασκεύασε το πρώτο του πυρηνικό όπλο από το κλεμμένο σχάσιμο υλικό. Σύμφωνα με τον Morley, «ο Angleton, είναι δίκαιο να πούμε, σκέφτηκε ότι η συνεργασία με το Ισραήλ ήταν πιο σημαντική από την πολιτική μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ».

Μια έρευνα του 1977 από το Γραφείο Λογοδοσίας της Κυβέρνησης των ΗΠΑ διαπίστωσε ότι η CIA απέκρυψε πληροφορίες σχετικά με την πυρηνική κλοπή NUMEC από το FBI και το Υπουργείο Ενέργειας και «διαπίστωσε ότι ορισμένα βασικά άτομα δεν είχαν έρθει σε επαφή με το FBI σχεδόν 2 χρόνια στην τρέχουσα έρευνα του FBI».

Η τελευταία παρτίδα των αρχείων της Εκκλησιαστικής Επιτροπής προσθέτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με τον συμβιβασμό του Angleton για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ προς όφελος του Ισραήλ και τις προσπάθειές του να καλύψει την προδοσία του.

Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του ενώπιον της Επιτροπής, ο Angleton πιέστηκε για αναφορές των μέσων ενημέρωσης που ισχυρίζονταν ότι ο ίδιος και η μονάδα αντικατασκοπείας του παρείχαν στο Ισραήλ τεχνική υποστήριξη για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Αρνήθηκε σθεναρά τις κατηγορίες, επιμένοντας ότι η CIA δεν είχε παίξει ποτέ κανένα ρόλο στην παροχή πυρηνικών υλικών στο Τελ Αβίβ. Ωστόσο, όταν ρωτήθηκε για το αν «ισραηλινές προσπάθειες πληροφοριών» διεξήχθησαν ποτέ στις ΗΠΑ «με στόχο την απόκτηση... πυρηνική τεχνολογία», αμφισβήτησε ο Angleton.

Πρώτον, είπε, «έχουν γίνει πολλές προσπάθειες από πολλές χώρες να αποκτήσουν τεχνικές γνώσεις σε αυτή τη χώρα, και αυτό δεν αποκλείει τους Ισραηλινούς». Ερωτηθείς αν η αντικατασκοπεία της CIA είχε «συγκεκριμένη γνώση» των ισραηλινών πρακτόρων «που προσπαθούν να αποκτήσουν πυρηνικά μυστικά στις ΗΠΑ», ο Άνγκλετον παρακάλεσε: «Πρέπει να απαντήσω σε αυτό;».

Στη συνέχεια, η επιτροπή «βγήκε εκτός καταγραφής» κατόπιν αιτήματος των γερουσιαστών, καθιστώντας αδύνατη την εξέταση των απαντήσεων του Angleton.

Σε ένα μυστικό υπόμνημα του 1975 προς το FBI, ο ανατραπείς επικεφαλής της αντικατασκοπείας της CIA αποκάλυψε ότι είχε «αποφύγει οποιεσδήποτε άμεσες απαντήσεις» κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του στη Γερουσία σχετικά με τους κατασκόπους του Ισραήλ που διεξήγαγαν «συλλογή πληροφοριών» για τη συλλογή «πυρηνικών πληροφοριών» στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Λίγες μέρες αργότερα, μια έκθεση του Γραφείου σχετικά με τις «δυνατότητες συλλογής ισραηλινών πληροφοριών» αποκάλυψε ότι ο Angleton είχε «συχνές προσωπικές επαφές» με εκπροσώπους της Μοσάντ στην πρεσβεία του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον μεταξύ Φεβρουαρίου 1969 και Οκτωβρίου 1972. Αυτή η «ειδική σχέση» περιελάμβανε «την ανταλλαγή εξαιρετικά ευαίσθητων πληροφοριών».

Επιπλέον, το υπόμνημα του FBI του 1975 για τον Angleton αποκάλυψε τη δημιουργία από την ισραηλινή πρεσβεία ενός «δικτύου τεχνικών πληροφοριών» επτά χρόνια νωρίτερα, το οποίο διευθύνθηκε από έναν ισραηλινό επιστήμονα που εργάστηκε στο πυρηνικό πρόγραμμα του Τελ Αβίβ. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί ο Angleton ήταν τόσο εγκλωβισμένος κάτω από την ανάκριση της Γερουσίας.

«Ισραηλινά θέματα» πυροδοτούν την πτώση του Άνγκλετον

Τα αρχεία της Εκκλησιαστικής Επιτροπής δείχνουν ότι ο Άνγκλετον ενοχλήθηκε από τις προσπάθειες του τότε διευθυντή της CIA Γουίλιαμ Κόλμπι να εφαρμόσει μια ελάχιστη διαφάνεια στις δραστηριότητες της Υπηρεσίας, ειδικά καθώς σχετίζονταν με το Ισραήλ. Ο αρχικατάσκοπος προειδοποίησε ότι αν η ΕΣΣΔ έπαιρνε ποτέ αέρα από τη χρήση του αυτοαποκαλούμενου εβραϊκού κράτους από τον Λάνγκλεϊ ως de facto ενδιάμεσο σπίτι για τους κομμουνιστές, σχεδόν σίγουρα θα τερμάτιζαν την πολιτική τους να ενθαρρύνουν τους Εβραίους της Ανατολικής Ευρώπης να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ:

«Αυτή η ιδέα του ανοίγματος των θυρών και της εισόδου του φωτός, της διάλυσης του διαχωρισμού και της κατάργησης της ανάγκης για γνώση, θα έθετε αναπόφευκτα σε κίνδυνο τη μετανάστευση, αν οι Σοβιετικοί μάθαιναν την έκταση των δραστηριοτήτων», δήλωσε ο Angleton.

Ο Colby απέλυσε τον Angleton το 1974, αφού οι New York Times αποκάλυψαν ότι επινόησε ένα παράνομο πρόγραμμα εγχώριας κατασκοπείας με στόχο αντιπολεμικούς Αμερικανούς αντιφρονούντες. Στην κατάθεσή του, ο Angleton χαρακτήρισε τη σύγκρουσή τους ως διαπροσωπική σύγκρουση, περιγράφοντας τον Colby ως «όχι το φλιτζάνι τσάι μου επαγγελματικά ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο».

Ωστόσο, ο Angleton αναγνώρισε επίσης στη Γερουσία ότι μια «διαμάχη σε σχέση με αυτά τα ισραηλινά θέματα» μεταξύ του ίδιου και του Colby συνέβαλε στην αποχώρησή του από την Υπηρεσία. Ήταν αυτή μια αναφορά στην εμπλοκή του πρώην τρομοκράτη στην ισραηλινή κλοπή των πυρηνικών μυστικών των ΗΠΑ, επιτρέποντας στο Ισραήλ να αποκτήσει τη βόμβα;

Όποια και αν ήταν η περίπτωση, ήταν σαφές γιατί ο Angleton θα θυμόταν πιο στοργικά στο Ισραήλ παρά στο εσωτερικό της χώρας που φαινομενικά υπηρέτησε.

Στις 4 Δεκεμβρίου 1987, ο διευθυντής των υπηρεσιών πληροφοριών Μοσάντ και Σιν Μπετ του Ισραήλ συγκεντρώθηκε μυστικά στην πλαγιά ενός λόφου στην Ιερουσαλήμ για να φυτέψει ένα δέντρο προς τιμήν του Άνγκλετον. Εκεί ενώθηκαν πέντε πρώην αρχηγοί ισραηλινών κατασκόπων και τρεις πρώην αξιωματικοί της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών.

Παρά τις προσπάθειες να κρατηθεί μυστική η τελετή, δύο τοπικοί δημοσιογράφοι κατάφεραν να αποφύγουν τον κλοιό για να καταγράψουν την τελετή για τον πρώην διευθυντή αντικατασκοπείας της CIA, ο οποίος είχε πεθάνει επτά μήνες πριν. Μαζί, οι Ισραηλινοί τρομοκράτες τοποθέτησαν μια αναμνηστική πέτρα που έγραφε: «Στη μνήμη ενός αγαπημένου φίλου, του James (Jim) Angleton».

https://www.theoccidentalobserver.net/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων