Το τρίγωνο Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας-Ισραήλ και η καταστροφή του αρμενικού έθνους.......

 

του Ζαφείρη Χατζηδήμου

Φίλοι, σύμμαχοι αλλά όλα έχουν τα όριά τους. Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει καταφέρει να εξοργίσει ακόμα και έναν από τους στενότερους συμμάχους της Τουρκίας και δεν πρόκειται για άλλον από το Αζερμπαϊτζάν. Όλα ξεκίνησαν με την περίφημη δήλωση που έκανε στη Ριζούντα σε πλήθος υποστηρικτών του λέγοντας: «Όπως μπήκαμε στο Καραμπάχ, όπως μπήκαμε στη Λιβύη, το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με το Ισραήλ. Δεν υπάρχει τίποτα που να μας εμποδίζει. Απλά πρέπει να είμαστε δυνατοί για να κάνουμε αυτό το βήμα».
Τις απαντήσεις που έχει πάρει από το Ισραήλ και τις επικρίσεις που έχει δεχτεί ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας ο Ταγίπ Ερντογάν τις έχουμε ήδη γράψει (διαβάστε εδώ).

Είναι κοινά αποδεκτό ότι αυτά δεν λέγονται δημόσια. Όμως επίσης είναι κοινά αποδεκτό, ότι αυτά που είπε για την εμπλοκή της Τουρκίας στον δεύτερο μεγάλο πόλεμος Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν το 2020 δεν ήταν ψέματα. Υπερβολικό ίσως αλλά ψέματα όχι. Και το πιο υποκριτικό, είναι το γεγονός ότι πρωτίστως η  Τουρκία και δευτερευόντως το Ισραήλ, συνεργάστηκαν σε στρατιωτικό επίπεδο στενά με το Αζερμπαϊτζάν ώστε να επιφέρουν οι Αζέροι στρατιωτικοί συντριπτικά και αιφνιδιαστικά πλήγματα κατά των αρμενικών ενόπλων δυνάμεων, με αποτέλεσμα να εκτοπιστούν 130.000 άνθρωποι από το Ναγκόρνο Καραμπάχ που από πατρογονική εστία των Αρμενίων έγινε επαρχία του Αζερμπαϊτζάν.

Το Μπακού όπως φαίνεται «θιγμένο» για τις στρατιωτικές του ικανότητες, έσπευσε να «αδειάσει» τον πρόεδρο της Τουρκίας, αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν μίλησε για το θέμα λέγοντας  χαρακτηριστικά: «Δεν υπάρχει καμία βάση για ισχυρισμούς σχετικά με τη συμμετοχή στρατιωτικού προσωπικού οποιασδήποτε χώρας στις μάχες» και μάλιστα προχώρησε και ένα βήμα παρακάτω, στέλνοντας ο Πρόεδρος της χώρας του Καυκάσου Ιλχάμ Αλίγιεφ τον πρεσβευτή του στην Άγκυρα, Ρασάντ Μαμαντόφ, για να του εκφράσει τη δυσαρέσκεια του στον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι.

Το… «τουρκικό έθνος»!

Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν βαθιές πολιτισμικές, γλωσσικές και ιστορικές συνδέσεις που αποτελούν τη βάση της στρατηγικής τους συνεργασίας. Η Τουρκία, υπό την ηγεσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει ενισχύσει σημαντικά τις στρατιωτικές ικανοτήτες του Αζερμπαϊτζάν μέσω της πώλησης όπλων και της παροχής στρατιωτικής εκπαίδευσης. Η υποστήριξη αυτή δεν περιορίζεται μόνο σε στρατιωτικό επίπεδο, αλλά επεκτείνεται και στον τομέα της διπλωματίας, όπου η Τουρκία προωθεί τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν σε διεθνείς οργανισμούς.

Η Τουρκία βλέπει το Αζερμπαϊτζάν ως έναν κρίσιμο σύμμαχο στην προσπάθειά της να επεκτείνει την επιρροή της στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Η κοινή πολιτιστική κληρονομιά και οι κοινές γλωσσικές ρίζες ενισχύουν τους δεσμούς αυτούς, ενώ η συνεργασία τους σε ενεργειακά έργα, όπως οι αγωγοί φυσικού αερίου και πετρελαίου, προσθέτουν ένα επιπλέον επίπεδο στρατηγικής σημασίας.

Ισραήλ – Ενεργειακές Ανάγκες και Στρατιωτική Συνεργασία

Η συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και Αζερμπαϊτζάν αναπτύχθηκε κυρίως λόγω των ενεργειακών αναγκών του Ισραήλ και των στρατιωτικών δυνατοτήτων που μπορεί να προσφέρει το Ισραήλ στο Αζερμπαϊτζάν. Το Αζερμπαϊτζάν είναι ένας από τους κύριους προμηθευτές πετρελαίου του Ισραήλ, ενώ το Ισραήλ παρέχει στο Αζερμπαϊτζάν προηγμένα στρατιωτικά συστήματα, όπως drones και πυραυλικά συστήματα και όπως αποδείχτηκε αυτή η στρατιωτική συνεργασία ήταν κρίσιμη για την επιτυχία των επιχειρήσεων του Αζερμπαϊτζάν κατά της Αρμενίας το 2020.
Το Ισραήλ βλέπει το Αζερμπαϊτζάν ως έναν στρατηγικό εταίρο στην περιοχή, ενισχύοντας την παρουσία του στον Καύκασο και εξασφαλίζοντας έναν αξιόπιστο προμηθευτή ενέργειας. Παράλληλα, η συνεργασία αυτή επιτρέπει στο Ισραήλ να περιορίσει την επιρροή του Ιράν στην περιοχή – έχοντας και ένα «ζευγάρι μάτια» στο βορρά – δεδομένης της εγγύτητας του Αζερμπαϊτζάν στα σύνορα του Ιράν και των πολύ καλών σχέσεων του Ιράν με την Αρμενία.

Όπλα και στρατιωτική βοήθεια από την Τουρκία

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2011-2020, η Τουρκία προμήθευσε το Αζερμπαϊτζάν με διάφορα οπλικά συστήματα. Το 2020, οι τουρκικές εξαγωγές όπλων προς το Αζερμπαϊτζάν αυξήθηκαν ραγδαία, με σημαντικές παραδόσεις να πραγματοποιούνται αμέσως πριν και κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Ένα από τα πιο σημαντικά συστήματα που προμήθευσε η Τουρκία στο Αζερμπαϊτζάν ήταν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) Bayraktar TB2. Τα εν λόγω UAV drones είναι εξοπλισμένα με MAM-L και MAM-C πυραύλους λέιζερ-καθοδήγησης, τα οποία έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικά στη Συρία και τη Λιβύη. Οι δυνατότητες αυτών των drones να επιτεθούν σε ρωσικής κατασκευής συστήματα αεράμυνας ήταν κρίσιμες για την επιτυχία των Αζέρων στο πεδίο της μάχης.

Εκτός από τα drones, η Τουρκία παρείχε στο Αζερμπαϊτζάν μια σειρά από άλλα στρατιωτικά συστήματα, όπως πυραυλικά συστήματα, πυρομαχικά, και εκτοξευτές πυραύλων.  
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Αγκυρα λίγο πριν την επίθεση των Αζέρων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, παρέδωσε στο δίμηνο Ιουλίου και Αυγούστου του 2020 όπλα αξίας 77 εκατομμυρίων δολαρίων στο Μπακού, ενισχύοντας επιπλέον τις ένοπλες δυνάμεις του.

Όπλα και Στρατιωτική Βοήθεια από το Ισραήλ

Το Ισραήλ διαδραμάτισε επίσης κρίσιμο ρόλο στην ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος του Αζερμπαϊτζάν. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2011-2020, το Ισραήλ παρείχε το 27% των εισαγωγών όπλων του Αζερμπαϊτζάν, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών των παραδόσεων να πραγματοποιείται κατά την περίοδο 2016-2020.
Ένα από τα σημαντικότερα όπλα που προμήθευσε το Ισραήλ ήταν τα HAROP loitering munitions, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων του 2020. Αυτά τα όπλα, γνωστά και ως “καμικάζε drone”, είναι σχεδιασμένα να περιφέρονται πάνω από το πεδίο της μάχης και να επιτίθενται σε εχθρικούς στόχους με υψηλή ακρίβεια.
Επιπλέον, το Ισραήλ παρείχε στο Αζερμπαϊτζάν διάφορα άλλα συστήματα, όπως UAVs Hermes-900 για αναγνώριση και εντοπισμό στόχων, πυραύλους LORA με εμβέλεια 430 χιλιομέτρων και συστήματα αεράμυνας Barak-8. Οι πύραυλοι LORA χρησιμοποιήθηκαν για την καταστροφή στόχων υψηλής αξίας, όπως γέφυρες και άλλες στρατηγικές υποδομές.

Η ηθική και η αξιοπρέπεια μέγιστα αγαθά

Εδώ όμως όπως αναφέραμε στην αρχή του άρθρου υπάρχει μια υποκρισία που πηγάζει από το πρόσκαιρο συμφέρον των συμφερόντων. Και την Τουρκία την ξέρουμε. Ειδικά εμείς οι Ελληνες, που δεν υπάρχει εβδομάδα που να μη μας απειλήσει. Το Ισραήλ όμως;
Η μη αναγνώρισή της αρμενικής γενοκτονίας  από το Ισραήλ δημιουργεί μια ηθική αντίφαση. Ειδικά για το Ισραήλ, το οποίο έχει ιδρυθεί – όπως και η Αρμενία – ως αποτέλεσμα της γενοκτονίας των Εβραίων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η μη αναγνώριση της γενοκτονίας ενός άλλου λαού φαίνεται υποκριτική.
Και την πράξη αυτή την κάνει ακόμα χειρότερη το γεγονός ότι αυτό γίνεται λόγω των οικονομικών σχέσεων με το Αζερμπαϊτζάν.

Το Ισραήλ τώρα σκοτώνει ανελέητα Παλαιστίνιους αμάχους, η Τουρκία Κούρδους ή όποια άλλη εθνότητα έχει βρει «εύκολη λεία» και από την άλλη κραυγάζουν για διεθνές δίκαιο και ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως η Ιστορία παίζει πολύ περίεργα παιχνίδια.
Ετσι οι παλιοί σύμμαχοι, έχουν γίνει τώρα εχθροί και το κοινό συμφέρον που είχαν από το να καταστρέψουν μια άλλη χώρα, τους γυρίζει τώρα αυτεπίστροφο. Η ηθική δεν αγοράζεται όπως και η αξιοπρέπεια. Το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν χάσει και τα δύο. Και ένα κράτος χωρίς έστω τη στοιχειώδη ηθική και αξιοπρέπεια πολλαπλασιάζει αργά αλλά σταδιακά τους εχθρούς τους.  Και αργά ή γρήγορα θα το πληρώσουν. Και τότε όσο και αν φωνάξουν δεν θα υπάρχει ούτε ένα χέρι να τους βοηθήσει γιατί οι ίδιοι τα έκοψαν…

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΟΥΣΟΥΡΛΟΥΚ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΠΑΚΟΥ-ΑΓΚΥΡΑΣ

Για να κατανοήσουμε βαθύτερα τη σύνδεση μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, είναι απαραίτητο να αναφερθούμε στο σκάνδαλο Σουσουρλούκ, το οποίο αποκαλύφθηκε το 1996 και έφερε στο φως τη σχέση μεταξύ του τουρκικού κράτους, της μαφίας και των παραστρατιωτικών ομάδων. Το σκάνδαλο ξεκίνησε από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα στην πόλη Σουσουρλούκ, όπου βρέθηκαν νεκροί ένας πρώην βουλευτής, ένας αρχηγός της μαφίας και ένας ανώτερος αξιωματούχος της αστυνομίας.

Τα ευρήματα του ατυχήματος αποκάλυψαν την ύπαρξη ενός “βαθέος κράτους” στην Τουρκία, το οποίο λειτουργούσε παράλληλα με τις επίσημες κρατικές δομές, εμπλεκόμενο σε παράνομες δραστηριότητες, όπως το λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών.

Η αποκάλυψη αυτή είχε σημαντικές επιπτώσεις για την τουρκική πολιτική σκηνή και τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία χειριζόταν τις σχέσεις της με γειτονικές χώρες. Το σκάνδαλο ανέδειξε τη χρήση παραστρατιωτικών ομάδων και την υποστήριξη από τον κρατικό μηχανισμό για την προώθηση των στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων με το Αζερμπαϊτζάν. Αυτή η σχέση βοήθησε στην ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Αζερμπαϊτζάν και στην προώθηση κοινών συμφερόντων στην περιοχή του Καυκάσου .https://neostrategy.gr/

 

Αρμένιοι: Από τη Γενοκτονία στην Εθνοκάθαρση!!!

 *Η τραγωδία του Ναγκόρνο Καραμπάχ 

     “H Γεωγραφία θέτει όρια στους ηγέτες όλου του κόσμου. Πράγματι, για να κατανοήσουμε τις διεθνείς εξελίξεις χρειάζεται να κατανοήσουμε τον άνθρωπο, τις ιδέες και τα κινήματα… Αλλά αν δεν γνωρίζουμε γεωγραφία, τότε δεν πρόκειται να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα..” («Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας»,Tim Marshall).

    “Η Δημοκρατία του Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ) θα πάψει να υπάρχει από την 1η Ιανουαρίου 2024”.

     Κάπως έτσι γράφεται το τέλος μιας περιοχής και μιας πατρίδας. Το διάταγμα που ισοδυναμεί με παράδοση της αποσχισθείσας περιοχής (Ναγκόρνο Καραμπάχ), του θύλακα των Αρμενίων που βρίσκεται στο κράτος του Αζερμπαϊτζάν, με απλό αλλά και ωμό τρόπο επιβάλλει μία άλλη πραγματικότητα για τους 120.000 Αρμένιους που αποτελούν και την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού των κατοίκων αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

      Οι Αζέροι ανάγκασαν την δημοκρατία του Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ) να υπογράψει το διάταγμα της αυτοδιάλυσής της. Άλλοι αυτό το είπαν προδοσία και άλλοι μία παράπλευρη συνέπεια των οικονομικών συμφερόντων της περιοχής. Φαίνεται πως οι ανάγκες των δυτικών χωρών της Ευρώπης για ενέργεια μέτρησαν περισσότερο από την αξία 120.000 αρμένικων ψυχών.

     Η γλώσσα των οικονομικών συμφερόντων και της διπλωματίας είναι πάντα ουδέτερη και ψυχρή. Το συναίσθημα και οι ανθρώπινες ψυχές, το δίκαιο και η ηθική απουσιάζουν μπροστά στη δύναμη του ισχυρού και στο νόμο της αναγκαιότητας που επιβάλλεται από τις εκάστοτε περιστάσεις και σκοπιμότητες. Η επίκληση του διεθνούς δικαίου και του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα υποκρύπτει μία απέραντη υποκρισία όταν χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται – εκόντες, άκοντες – να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες.

     Πώς να απαντήσεις, όμως,   στα απορημένα μάτια και στο φοβισμένο βλέμμα χιλιάδων παιδιών που ζουν τις συνέπειες της εθνοκάθαρσης, χωρίς να γνωρίζουν το περιεχόμενο της έννοιας. Ούτε μπορεί να καθησυχάσει κάποιος τα τρομαγμένα παιδιά παρηγορώντας τα πως στη Μητέρα-Πατρίδα, την Αρμενία, θα ζήσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια. Πώς να τους πείσεις ότι είναι αναγκαίο να ξεχάσουν την παλιά τους πατρίδα, το γενέθλιο τόπο, και να αποδεχτούν με ελπίδα τη νέα πραγματικότητα;

             Εν τω μεταξύ στις διαδηλώσεις των Αρμενίων κατά της «σιωπής» της Ε.Ε κάποιο πλακάτ έγραφε «Ξεπουλήσατε 2000 χρόνια αρμενικού πολιτισμού για αζέρικο αέριο».

       Ποια εξήγηση και ποιον παρηγορητικό λόγο θα μπορούσε να διατυπώσει κάποιος στα παιδιά του Ναγκόρνο Καραμπάχ πως η εκδίωξή τους από το γενέθλιο τόπο ήταν μία πράξη συμβατή με το δίκαιο, την ηθική και την ανθρωπιά; H αμηχανία του βλέμματος, η άγνοια για τα συντελούμενα, ο φόβος-τρόμος από το άγνωστο και η απόγνωση μπροστά στον ξεριζωμό επωάζουν ένα μεγάλο και ηχηρό συνάμα «Γιατί πάλι;”.

          Πώς να πείσεις το παιδικό μυαλό που επίμονα αναζητά μία πειστική απάντηση, τόσο από τους ηγέτες του όσο κι από τους διεθνείς οργανισμούς, για την σκοπιμότητα και την αναγκαιότητα του ξεριζωμού των Αρμενίων από την Πατρίδα τους; Πώς να τους εξηγήσεις ότι οι συνεχείς - σε ιστορικό χρόνο - διώξεις, γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις των Αρμενίων δεν αποτελούν φυσικό νόμο, αλλά είναι έργο ανθρώπων;

       Αλλά και τι να απαντήσεις στην ηγεσία του Αζερμπαϊτζάν και στην επιθεώρηση Countercurrents που μιλούν για «εθελουσία έξοδο» και για «Μαζική Μετανάστευση»; Ένα έγκλημα βαπτίζεται ως «μετακίνηση και μετακόμιση» κι έτσι απoενοχοποιούνται οι ένοχοι.

       Πόσα όνειρα, πόσες διαψεύσεις και πόσες λαχτάρες μπορούν να χωρέσουν σε μία καρότσα  ενός αυτοκινήτου που μαζί με εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες άλλα αυτοκίνητα συνθέτουν το κομβόι της σύγχρονης προσφυγιάς σε μία γωνιά της Ευρώπης; 

       Ένας Αρμένιος πρόσφυγας από το Ναγκόρνο Καραμπάχ, διωγμένος και πικραμένος, εξομολογείται με λόγια που συγκινούν και διδάσκουν :

        "Σκέφτηκα να βάλω φωτιά να κάψω το σπίτι μου, μα δεν μου πήγε η καρδιά-έπλυνα τα πιάτα, τα τακτοποίησα στα ράφια, σα να περίμενα επισκέπτες...Φέτος είναι πολύ καλή σοδειά των χουρμάδων. Θα τους φάνε οι Τούρκοι. Τους άφησα ένα γράμμα, τους έγραψα πως σ' αυτό το σπίτι ζούσαν έντιμοι άνθρωποι, που τα έβγαζαν πέρα με τον ιδρώτα του προσώπου τους, να το κρατάνε καθαρό. Τους παρακάλεσα να ποτίζουν τα λουλούδια"

        Οι εκδιωγμένοι Αρμένιοι από το Ναγκόρνο Καραμπάχ ίσως να μην γνωρίζουν ή και να μην θέλουν να γνωρίζουν το νομικό καθεστώς που διέπει την ύπαρξη ενός κράτους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο (Τόπος, Λαός, Εξουσία). Ούτε θέλουν να γνωρίζουν την ιδιαιτερότητα του Ναγκόρνο Καραμπάχ που λειτουργούσε ως θύλακας Αρμενίων μέσα σε άλλο κράτος (Αζερμπαϊτζάν). Αυτήν την ιδιαιτερότητα κάποιοι άλλοι την αποφάσισαν και την επέβαλαν.

        Τελικά η κατάρρευση της πάλαι ποτέ κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης προκάλεσε πολλές τερατογενέσεις  που σήμερα αποτελούν χαίνουσες πληγές για την ηθική και τον ανθρωπισμό της Ευρώπης (Ουκρανία…).

          Μία από τις πολλές πληγές είναι και τα ασαφή όρια της έννοιας «Πατρίδα» και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο να έχει και να θεωρεί ως Πατρίδα του τον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε, ονειρεύτηκε και θα ήθελε να ζει στο υπόλοιπο της ζωής του. Φαίνεται, ωστόσο, πως αυτό το αυτονόητο δικαίωμα για κάποιους ισχυρούς και οπαδούς του αναθεωρητισμού δεν είναι και τόσο αυτονόητο.Με περίσσιο κυνισμό προβάλλουν εμφαντικά το λατινικό: "Ubi bene, ibi patria" (Όπου καλά, εκεί πατρίδα).

         Το Αζερμπαϊτζάν υποκριτικά δηλώνει πως η φυγή των Αρμενίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ συνιστά μία δική τους ελεύθερη απόφαση και τους καλεί, όσοι το επιθυμούν να μείνουν στα σπίτια τους χωρίς καμία επίπτωση. Φαίνεται πως γνωρίζουν πολύ καλά την τεχνική των Ρωμαίων που εμφανιζόταν ως ευεργέτες και σωτήρες τη στιγμή που κατέστρεφαν.

         "Ubi  solitudinem  faciunt,  pacem  appellant" ( Όπου δημιουργούν έρημο, εκεί  λένε ότι έδωσαν ειρήνη / τη δημιουργία της ερήμου την καλούν ειρήνη)

        H Ρωσία ως φίλη χώρα της Αρμενίας, προστάτιδα δύναμη και εγγυήτρια της ειρήνης στην περιοχή αυτή εθελοτυφλεί, κωφεύει και σιωπά. Για άλλη μία φορά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα συνιστούν την απόλυτη προτεραιότητα ενός κράτους.

      Η Ευρώπη εγκλωβισμένη κι αυτή στα δικά της συμφέροντα και στην ανάγκη προμήθειας φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν εξαντλείται σε νουθεσίες που θυμίζουν κατηχητικό σχολείο. Εν τω μεταξύ στις διαδηλώσεις των Αρμενίων κατά της «σιωπής» της Ε.Ε κάποιο πλακάτ έγραφε «Ξεπουλήσατε 2000 χρόνια αρμενικού πολιτισμού για αζέρικο αέριο».

       Η Τουρκία εκμεταλλεύεται κάθε γεγονός της περιοχής – αν δεν τα προκαλεί – παρέχει υποστήριξη στη φίλη χώρα, το Αζερμπαϊτζάν με την επίκληση του εθνικού της δόγματος «Δύο κράτη, ένα έθνος».

      Ο ΟΗΕ ωσεί παρών κατά την πάγια τακτική του υπόσχεται την αποστολή επιτροπής για να διαπιστώσει αν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των Αρμενίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Φαίνεται πως τα καραβάνια των προσφύγων και τα θλιμμένα βλέμματα των παιδιών δεν φτάνουν ως εικόνα στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ.

        Η  Εκκλησία σε διεθνές επίπεδο ενδιαφέρεται για την επιτυχία της «Οικουμενικής Ολονυκτίας Προσευχής» στο Βατικανό. Αλήθεια πιστεύουν πως ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος με τέτοιες προσευχές; H Ειρήνη θα ενισχυθεί και η ανθρωπιά των Ηγετών θα ξεχειλίσει από τέτοιες εκδηλώσεις;

      H Ελλάδα ανάμεσα στις συμπληγάδες της Ε.Ε και των διεθνών συσχετισμών αδυνατεί να αρθρώσει μία φωνή Ειρήνης, Ανθρωπιάς και Συμπάθειας στους δοκιμαζόμενους Αρμενίους. Ομοιοπαθής η χώρα μας από ανάλογες εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες θα πρέπει να είναι περισσότερο ευαίσθητη και καταγγελτική σε τέτοια γεγονότα.

      Και να μην ξεχνάμε πως έχουμε ως εκκρεμότητα το Κυπριακό και τις συχνές αναφορές της Τουρκίας στην «Τουρκική Μειονότητα» της Θράκης.

            Προσέχουμε για να έχουμε…

            Μπορεί να φαίνεται μοιρολατρικό, τόσο για τους Αρμένιους όσο και τη χώρα μας, αλλά είναι μία σκληρή αλήθεια. «Είμαστε Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας». Όπως εύστοχα σημειώνει στο ομώνυμο βιβλίο του ο Tim Marshall:

        “Η Γη που πατάμε ανέκαθεν μας καθόριζε. Καθόριζε τους πολέμους, την ισχύ, την πολιτική και την κοινωνική εξέλιξη των λαών που τώρα έχουν καταλάβει σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη”.

https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΠΑΘΗ ΑΡΜΕΝΙΑ

 

 Vassilis Makridis

13:00, ακριβώς 1 μέρα μετά την έναρξη της βαφτισμένης από την ηγεσία του Αζερμπαϊτζάν «Αντιτρομοκρατικής Επιχείρησης», οι Ένοπλες Δυνάμεις της μη αναγνωρισμένης Δημοκρατίας του Αρτσάχ (Ναγκόρνι Καραμπάχ) παραδόθηκαν πλήρως και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις τερματίστηκαν. Η συμφωνία ανάμεσα στο Αζερμπαϊτζάν και τους εκπροσώπους της Δημοκρατίας του Αρτσάχ (Ναγκόρνι Καραμπάχ) πραγματοποιήθηκαν με τη διαμεσολάβηση του ρωσικού ειρηνευτικού σώματος που σταθμεύει στην περιοχή και επί πάνω από 3 δεκαετίες εξασφάλιζε την ομαλότητα στην περιοχή και την προστασία του άμαχου πληθυσμού από «θερμοκέφαλους» ένθεν και ένθεν, οι οποίοι μπορούσαν να βάλουν «φυτίλι» στην αναζωπύρωση της στρατιωτικής σύγκρουσης. Το ότι το τελευταίο δεν έγινε τελικά κατορθωτό είναι μια ξεχωριστή συζήτηση, την οποία επίσης θα κάνουμε κάποια στιγμή σε σύντομο χρόνο.

- Η ανακοίνωση του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας αναφέρει τα παρακάτω (Στγ: Παίρνω τη μετάφραση του πρωτότυπου ρωσικού κειμένου από τον Θερσίτη στο Telegram, με ελάχιστες παρεμβάσεις για την ακριβέστερη απόδοσή του):

- «Με τη μεσολάβηση της διοίκησης του ρωσικού ειρηνευτικού σώματος, επετεύχθη συμφωνία μεταξύ της πλευράς του Αζερμπαϊτζάν και εκπροσώπων του Ναγκόρνι Καραμπάχ για πλήρη παύση των εχθροπραξιών.

* Η εφαρμογή αυτών των συμφωνιών θα πραγματοποιηθεί σε συντονισμό με τη διοίκηση του ρωσικού ειρηνευτικού σώματος.

*Το ρωσικό ειρηνευτικό σώμα συνεχίζει να απομακρύνει τον άμαχο πληθυσμό του Ναγκόρνι Καραμπάχ από τις πιο επικίνδυνες περιοχές και να παρέχει ιατρική βοήθεια στα θύματα

* Συνολικά, περισσότεροι από 3 χιλιάδες άμαχοι απομακρύνθηκαν, μεταξύ των οποίων 1400 παιδιά. Σε όλους τους κατοίκους που εκκενώθηκαν παρέχονται χώροι για προσωρινή διαμονή και ζεστά γεύματα. Επιπλέον, ιατροί της ειδικής ιατρικής μονάδας παρείχαν βοήθεια σε τραυματισμένους κατοίκους.

* Το ρωσικό ειρηνευτικό σώμα συνεχίζει να εκτελεί καθήκοντα στο έδαφος του Ναγκόρνι Καραμπάχ σε τριάντα θέσεις παρατήρησης όπου έχουν εγκατασταθεί ρωσικές δυνάμεις».

- Ο απολογισμός της μονοήμερης, εντελώς άνισης μάχης ανάμεσα στους στρατούς του Αζερμπαϊτζάν και του Αρτσάχ επέφεραν περί τους 300 με 500 νεκρούς στρατιωτικούς από την πλευρά του Αζερμπαϊτζάν (σε σύνολο 60.000 που πραγματοποίησαν την επιχείρηση) και 1.000 νεκρούς από την πλευρά του Αρτσάχ (σε σύνολο όμως μόλις 2.500 στρατιωτικών) και εξαντλημένο όλο τους το απόθεμα σε πυρομαχικά.

- Η πλευρά του Αζερμπαϊτζάν πέτυχε σε λιγότερο από 24 ώρες τον στρατηγικό του στόχο δεκαετιών, δηλαδή τον πλήρη έλεγχο της γης του Αρτσάχ / Ναγκόρνι Καραμπάχ, τον σταδιακό εκτοπισμό από την περιοχή όλου του αρμενικού πληθυσμού, αποτελούμενου από 110 χιλιάδες ψυχές και την οικονομική της εκμετάλλευση με τη «συνεργασία» με το ξένο κεφάλαιο (Στγ: βλέπε – υποταγή).

- Από την άλλη πλευρά, η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΉ ηγεσία της Αρμενίας, υπό τον κατάπτυστο και πουλητάρι του Σόρος και των ΗΠΑίων Νικόλ Πασινιάν, μέσα σε λιγότερο από ένα 24ωρο διέγραψε μονοκοντυλιά μία εθνική υπόθεση του αρμενικού λαού, αρνούμενη προκλητικά να συνδράμει στρατιωτικά και πολιτικά στη διάσωση της Δημοκρατίας του Αρτσάχ ως υποκειμένου. Βεβαίως, δεν είναι ευθύνη μόνο του Πασινιάν και της κλίκας του το γεγονός, ότι η Αρμενία ΟΥΔΈΠΟΤΕ αναγνώρισε επίσημα τη Δημοκρατία του Αρτσάχ ως κρατική οντότητα, ωστόσο φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το γεγονός, ότι αναγνώρισε το Αρτσάχ / Ναγκόρνι Καραμπάχ ως τμήμα του εδάφους του Αζερμπαϊτζάν, μόλις 1 εβδομάδα νωρίτερα.

- Ταυτόχρονα, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του καθεστώτος Πασινιάν, ένα ετερόκλητο μείγμα νεοφιλελεύθερων και «υπερεθνικιστών» Αρμενίων, προσπαθεί να ρίξει τις ευθύνες για την αρμενική πανωλεθρία στη… Ρωσία, καλλιεργώντας φυσικά το έδαφος για την σταδιακή απομάκρυνση της Αρμενίας από τη σφαίρα επιρροής της Μόσχας και την πρόσδεσή της στο άρμα της «συλλογικής Δύσης». Η ρωσική πλευρά, βεβαίως, όχι μόνο έχει απορρίψει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τις κατηγορίες του Γερεβάν, αλλά δια στόματος του Σεργκέι Λαβρόφ εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον Πασινιάν και την κλίκα του για τα χονδροειδή ψέματα που διαδίδει σε βάρος της Ρωσίας.

- Ο ίδιος ο Πασινιάν, σε διάγγελμά του «προς τον αρμενικό λαό» πριν από λίγη ώρα, ανέφερε λίγο ως πολύ τα παρακάτω:

* Αρνήθηκε κατηγορηματικά την ύπαρξη μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων της Αρμενίας στο έδαφος του Αρτσάχ / Ναγκόρνι Καραμπάχ,

* Η Αρμενία δεν θα επιτρέψει (στον εαυτό της) την εμπλοκή σε πόλεμο με το Αζερμπαϊτζάν,

* Η Αρμενία δεν συμμετείχε στις (σημερινές) ειρηνευτικές συνομιλίες ανάμεσα στο Αρτσάχ και το Αζερμπαϊτζάν και

* Η ασφάλεια των κατοίκων του Αρτσάχ βρίσκεται στα χέρια του ρωσικού ειρηνευτικού σώματος (!!!).

- Εν ολίγοις, το «η Κύπρος κείται μακράν» του γέρου Καραμανλή φαντάζει έως και… πατριωτικό, μπροστά στο ΌΝΕΙΔΟΣ της ηγεσίας Πασινιάν!…

- Την ίδια στιγμή που οι αρμενικές Ένοπλες Δυνάμεις έβρισκαν την «πολυτέλεια» να πραγματοποιήσουν κοινές ασκήσεις με μονάδες του Στρατού των ΗΠΑ, η πολιτική τους ηγεσία αντί να τις στείλει προς βοήθεια στον δοκιμαζόμενο και ΟΜΟΕΘΝΉ λαό του Αρτσάχ, προτίμησε επιεικώς να «κάνει την πάπια» και να αρνηθεί κάθε βοήθεια, βγάζοντας εντελώς την ουρά της από οποιανδήποτε διαδικασία στην περιοχή!…

- Τη γνώμη μου για το πρόσωπο του Πασινιάν (και όλης της κλίκας του) την έχω εκφράσει και στο παρελθόν. Την παρούσα στιγμή θεωρώ ότι ΜΌΝΟ η ΑΝΑΤΡΟΠΉ του με ΟΠΟΙΟΝΔΉΠΟΤΕ τρόπο μπορεί ν’ αλλάξει τον ρου των γεγονότων στην περιοχή. Και αυτό είναι κάτι που αφορά όχι μόνο στα κράτη και τους λαούς της περιοχής, αλλά και στους γύρω «παίκτες» (και πρωτίστως στη Ρωσία και το Ιράν, για τους δικούς τους λόγους κατά περίπτωση).

– Τα περί ΕΣΕ θα τα πούμε όλα μαζεμένα μετά τα μεσάνυχτα.

***

Μεντβέντεφ έγραψε στο Telegram ένα σαρκαστικό σχόλιο:

"Κάποτε ένας συνάδελφος από αδελφική χώρα μου είπε: 'Σου είμαι άγνωστος και δεν θα με αποδεχθείς'. Του απάντησα όπως έπρεπε: 'Δεν κρίνουμε από το βιογραφικό, αλλά από τις πράξεις'. Κατόπιν αυτός έχασε τον πόλεμο, αλλά παραδόξως έμεινε στη θέση του. Τότε αποφάσισε να κατηγορήσει για την ήττα του τη Ρωσία. Μετά παρέδωσε τμήμα της επικράτειας της χώρας του. Μετά αποφάσισε να φλερτάρει με το ΝΑΤΟ και η γυναίκα του επιδεικτικά επισκέφθηκε τους εχθρούς μας με γλυκά. Μαντέψτε τι μοίρα τον περιμένει..."

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ!!

 

Γράφει ο ΘΕΡΣΙΤΗΣ

Η τραγωδία του μετα-Σοβιετικού Καύκασου:

✔️Από το μεσημέρι, πυροβολικό και drones του Αζερμπαϊτζάν βομβαρδίζουν “στρατιωτικούς στόχους”, λένε του Αρμένικου στρατού στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.
✔️Η Αρμένικη Κυβέρνηση αρνείται ότι είχε στρατιωτικές εγκαταστάσεις εκεί (παρόλο που οι Αζέροι δείχνουν σχετικά βίντεο)
✔️Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας απευθύνθηκε στον … Αμερικάνο Υπουργό Εξωτερικών Μπλίνκεν για να συζητήσει την κατάσταση (!)
✔️Το Ρώσικο Υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωσή του, καλεί τα μέρη να σταματήσουν εχθροπραξίες και να επανέλθουν στις υπάρχουσες συμφωνίες του 2020, 2022 για διπλωματική λύση
✔️ Ο Υπουργός Άμυνας της Ρωσίας έφτασε στην Τεχεράνη (βίντεο 4) χωρίς να γίνει γνωστό αν το ταξίδι σχετίζεται και με τα γεγονότα. Το Ιράν έχει κοινά σύνορα με τις δύο χώρες και δήλωσε ότι δεν θα ανεχθεί αλλαγή συνόρων ή Αμερικανική αποστολή εκεί.

Εμείς με αυτούς είμαστε:

Στο ματωμένο Υπερκαυκάσιο δράμα, ο πιο αξιοζήλευτος και τραγικός ρόλος έπεσε στις πολιτοφυλακές της “Δημοκρατίας του Artsakh” που ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, και την πρωτεύουσα τη Στεπανακέρτ:

✔️ ΜΗ αναγνωρισμένοι από την ίδια την Αρμενία, παρόλο που η καταγωγή του πληθυσμού των 110.000 είναι αρμένικη,

✔️ παρατημένοι και πρακτικά προδομένοι από τη Ρωσία που δεν θέλει να τα σπάσει με το Μπακού που θεωρεί την περιοχή Αζέρικη ούτε με το Ερεβάν που επιδιώκει την ενσωμάτωση στην Αρμενία και μόνο,

✔️αναγνωρισμένοι ΜΟΝΟ από τις “ομοιοπαθείς” χώρες της Αμπχαζίας, Οσετίας, Υπερδνειστερίας

✔️ με κύρια πηγή εισοδήματος τη βοήθεια από την αρμένικη διασπορά,

αντιστέκονται μπροστά σε ένα τσουνάμι που αναπόφευκτα θα τους σαρώσει.

🥹 Ακόμα κι αν αυτά τα γεγονότα είναι μακριά από εσάς.
Σκεφτείτε αυτούς τους ανθρώπους σήμερα.   

Στην πρωτεύουσα της Αρμενίας Ερεβάν, το θερμόμετρο ανέβηκε πολύ ψηλά μετά τα γεγονότα:

☝️ Πλήθη συγκεντρώνονται στο κέντρο της πόλης απαιτώντας την απομάκρυνση του Πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν (αυτός που “ξαφνικά”αγάπησε τις ΗΠΑ κι έστειλε τη σύζυγο του στον Ζελένσκι στο Κίεβο)
Τα συνθήματα που κυριαρχούν είναι “Νικόλ προδότη”, “Η Αρμενία δεν μπορεί χωρίς τη Ρωσία - η Ρωσία μπορεί χωρίς την Αρμενία” αλλά και συνθήματα για στρατιωτική υπεράσπιση του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Για την ώρα, οι δυνάμεις Ασφαλείας επιχειρούν να συγκρατήσουν το πλήθος…

😉Αν θα στοιχημάτιζα, θα πόνταρα στο ότι οι μέρες (ή και νύχτες) του Πασινιάν, είναι μετρημένες
Ξέρετε, είναι κι αυτό “μια κάποια λύση           Θερσίτης

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΚΑΙ Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΑΡΜΙΝ ΒΕΓΚΝΕΡ..........

 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ

Ιστορική Α-μνησικακία ,σαφώs. Iστορική Αμνησία όμωs?

24 Απριλίου. Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του λαού της Αρμενίας. Ημέρα προπομπός της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ιωνίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τους Γερμανούς συμβούλους του, που «δοκίμασαν» στην Ανατολία τα όσα αργότερα εφάρμοσαν σε βάρος των Εβραίων και των άλλων εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων όλης της Ευρώπης.

105 χρόνια μετά και χάριs στον Γερμανό Άρμιν Βέγκνερ , ο κόσμοs ''κατόρθωσε'' και δεν Λησμόνησε. Έναs από τουs ''Δίκαιουs των Λαών'' που πρέπει η Μνήμη να στέργει τιμητικά.

Ο άνθρωπος που «απαθανάτισε» την γενοκτονία των Αρμενίων με κίνδυνο τηs ζωήs του , υπήρξε στα νεανικά του χρόνια εθελοντής υπαξιωματικός του υγειονομικού στο στρατό των Νεότουρκων και ως εκ τούτου ένας από τους σημαντικότερους αυτόπτες μάρτυρες της αρμενικής γενοκτονίας στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έχοντας εύκολη πρόσβαση, λόγω της ιδιότητάς του, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των εκτοπισμένων Αρμενίων και με άμεσο κίνδυνο της ζωής του φωτογράφισε και κατέγραψε τα απάνθρωπα γεγονότα της γενοκτονίας που σημάδεψαν για πάντα τη ζωή του.

Φωτογραφίζει Αρμένιους ιερείς να σκάβουν τάφους νεκρών συμπατριωτών τους, μ΄ ένα από αυτούς να του εξομολογείται: «Κάποτε ήμουν ιερέας, τώρα είμαι ένα πρόβατο που θα το σφάξουν».

Στέλνει κρυφά σε Αμερική και Γερμανία εκατοντάδες ντοκουμέντα της αρμενικής “Aghet” (καταστροφής).

Γράφει γράμματα γεμάτα οδύνη και απελπισία στους συγγενείς του στη Γερμανία: «Από παντού με καλούν, η πείνα, ο θάνατος, οι ασθένειες, η απελπισία. Οσμές κοπράνων και αποσύνθεσης νεκρών αναδύονται παντού. Κατεβαίνω μέσα στο σκοτάδι στο ποτάμι. Σ’ ένα ρέμα βρίσκω μια πυραμίδα από ανθρώπινα οστά. Νεκροκεφαλές που έχουν ακόμα τρίχες μαλλιών. Κάποια στιγμή με πλακώνει μαύρη απελπισία και με παίρνουν τα κλάματα σαν να έπρεπε να καταστρέψω όλες τις ελπίδες, όλους τους πυρήνες της αγάπης, που πάντοτε μ΄ ένωναν με τη ζωή».

Τα ντοκουμέντα γίνονται γνωστά στη Γερμανία και αποτελούν την αιτία που το 1917, πριν λήξη ο πόλεμος, ο Βέγκνερ απολύεται από το γερμανικό στρατό.

Στις 19 Ιανουαρίου 1919 και πριν ακόμα παρθούν οι μεγάλες αποφάσεις για τη μεταπολεμική Τάξη Πραγμάτων στέλνει επιστολή, «Μοιρολόι για τους Αρμένιους», στον Αμερικανό Πρόεδρο Ουίλσον ζητώντας τη δικαίωση για το 1,5 εκατομμύριο θυσιασθέντων Αρμενίων με στόχο την ανακήρυξη ανεξάρτητου αρμενικού κράτους.

Την ίδια χρονιά συμμετέχει στην ίδρυση της Ομοσπονδίας κατά τηs πολεμικής θητείας και αναλαμβάνει τη διεύθυνσή της.

Μέχρι το 1924 ο Βέγκνερ παρουσιάζει τις μαρτυρίες του και τα φωτογραφικά ντοκουμέντα σε διάφορες πόλεις, Βερολίνο, Βιέννη, Μπρέσλαου.

Όλα μένουν όμως «βουβοί μάρτυρες» που κανείς δεν θέλει να γνωρίζει.

Μετά το Μεγάλο Πόλεμο, σε όλη του τη ζωή, ο συγγραφέας και αντιναζιστής Βέγκνερ, προσπαθούσε να γράψει ένα μυθιστόρημα για όσα απάνθρωπα έζησε στις ερήμους της Συρίας δίπλα στους εκτοπισμένους Αρμενίους. Δεν τα κατάφερε. Ίσως γιατί ταυτίστηκε για το υπόλοιπο της ζωής του με τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της τουρκικής θηριωδίας, έχοντας πάντα το ερώτημα: «Γιατί να ζω, όταν εκατομμύρια άλλοι έπρεπε να πεθάνουν;»

Το δριμύ «κατηγορώ» του Βέγκνερ για την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα πέρασε σύντομα στη λήθη. Άλλωστε, ακόμα και ο Χίτλερ, λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, κι ενόψει μιας ενδεχόμενης εξολόθρευσης της «πολωνικής φυλής», αναρωτήθηκε: «Ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμένιους;».

Ο Βέγκνερ γνώριζε από «πρώτο χέρι ότι στη γενοκτονία συμμετείχαν ενεργά – στον σχεδιασμό αλλά και στην εκτέλεση – και ανώτατοι Γερμανοί αξιωματικοί, οι οποίοι δεν είχαν απλώς επιρροή στις στρατιωτικές δυνάμεις των Οθωμανών, αλλά ακόμη και αρχηγικές θέσεις. Όπως ο στρατηγός Όττο Λίμαν φον Σάντερς, ο επικεφαλής της γερμανικής στρατιωτικής αποστολής στην Τουρκία, που είχε το πρόσταγμα στη μάχη της Καλλίπολης, η νικηφόρα έκβαση της οποίας, στις αρχές του 1915, εξασφάλισε τον γερμανικό-οθωμανικό έλεγχο των Δαρδανελίων και την αποκοπή της Ρωσίας από τους Δυτικούς συμμάχους της «Εγκάρδιας Συνεννόησης» και ταλαιπώρησε αφάνταστα την Ελλάδα με τον «Εθνικό Διχασμό».

Η γερμανική συμμετοχή στο οθωμανικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας ήταν καθοριστική και το 2015 θεωρήθηκε από την ίδια τη γερμανική βουλή σαν «γερμανική συνυπευθυνότητα». Όχι μόνο λόγω του εξοπλισμού, όπως φαίνεται στη φωτογραφία όπου ο τουρκικός στρατός συνοδεύει εκτοπισμένους Αρμένιους οπλισμένος με γερμανικά Mauser, αλλά και επειδή Γερμανοί αξιωματικοί συμμετείχαν, ακόμα και προσωπικά στη γενοκτονία των Αρμενίων. Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν μάλιστα ότι ο «ιθύνων νους πίσω από τις εκτοπίσεις» ήταν ο στρατηγός Φρίντριχ Μπρόνσαρτ φον Σέλντορφ, που υπηρέτησε περίπου ως Αρχηγός Επιτελείου του οθωμανικού στρατού.

Αφορμή της αρμενικής «καταστροφής» ήταν η «συνωμοσία των Αρμενίων με τους Ρώσους» κατά των Κεντρικών Δυνάμεων και η δημιουργία κάποιων αρμενικών ανταρτικών σωμάτων.

Τα τσαρικά στρατεύματα του Καυκάσου είχαν εισέλθει στις αρχές του 1915 στην ανατολική Μικρά Ασία ανοίγοντας ένα νέο μέτωπο για τις Κεντρικές Δυνάμεις.

Ο Γερμανός πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη Χανς Φράιχερ φον Βανγκενχάιμ σε μια επιστολή του προς το Βερολίνο υποστήριξε στις 31 Μαΐου 1915 ότι «Ο στηριζόμενος από τη Ρωσία ανατρεπτικός αγώνας των Αρμενίων πήρε τέτοιες διαστάσεις που απειλεί την ύπαρξη της Τουρκίας».

Για τους Γερμανούς ο μαζικός εκτοπισμός και οι συνέπειές του θεωρήθηκε μέτρο «σκληρό, αλλά χρήσιμο».

Όπως αναμένονταν, ο Βέγκνερ υπέστη ναζιστικές διώξεις για το συγγραφικό του έργο αλλά και για τις δημόσιες διαμαρτυρίες του (έστειλε επιστολή στον Χίτλερ μόλις δύο μήνες από την ανάληψη της εξουσίας) για τις διώξεις κατά των Εβραίων της Γερμανίας. Συλλαμβάνεται και φυλακίζεται για μερικούς μήνες. Τελικά, αναγκάστηκε το 1936 να καταφύγει μαζί με την Εβραία γυναίκα του στην Ιταλία, όπου και έζησε ως ενεργός πολίτης στα κινήματα ειρήνης το υπόλοιπο της ζωής του, μέχρι το θάνατό του το 1978.

Για τους Αρμένιους (και τους Εβραίους) ο Άρμιν Βέγκνερ ανήκει στους «Δίκαιους των λαών».

Η χιτλερική ρήση για τους Αρμένιους, που δεν τους θυμάται κανείς, είναι ακόμα και σήμερα σε μεγάλο βαθμό σε ισχύ.

Παρ΄ όλες τις διεθνείς διακρίσεις ο Βέγκνερ παραμένει ακόμη ένας άγνωστος. Για τη ζωή και το έργο του έχουν εκδοθεί βιβλία στη Γερμανία, ενώ υπάρχει ένας δρόμος που φέρει το όνομά του, όπως και το Ίδρυμα Armin T. Wegner με έδρα το Βούπερταλ.

Ένα από τα βιβλία για τον Βέγκνερ και τους αγώνες του έχει τίτλο τη ρήση του: «Όποιος λέει την αλήθεια…., πρέπει πάντα να έχει έτοιμο ένα σελωμένο άλογο».

Βίντεο για την γενοκτονία των Αρμενίων και τον Άρμιν Βέγκνερ (στα γερμανικά, 4΄& 12΄΄) :

https://www.youtube.com/watch?v=QF9ehc7Q-lE

Φωτογραφίες του Α Βέγκνερ http://www.armenian-genocide.org/photo_wegner.html… Υ.γ.Από το άρθρο του εξαίρετου

Βασίλης Στοϊλόπουλος

. Στην πρώτη φωτό ο Αρμιν Βέγκνερ και στην τελευταία φωτό ο Φον Σάντερs.