Επιστολή Ζελένσκι σε Πούτιν: «Φτάνουν οι μάχες» – Τον καλεί σε συνάντηση ζητώντας κατάπαυση πυρός – Επιβεβαιώνει το Κρεμλίνο, «ενθουσιασμένος» ο Τραμπ

Σε μια κίνηση-έκπληξη, ο Ζελένσκι καλεί τον Πούτιν σε τετ α τετ συνομιλίες, σε μία μακροσκελή επιστολή στην οποία καταγράφει τα πλήγματα που έχει επιφέρει η Ουκρανία στη Ρωσία στο διάστημα του πολέμου.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι κάλεσε τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν να σταματήσει τον πόλεμο και του πρότεινε μια συνάντηση «ενώπιος ενωπίω», σε ανοιχτή επιστολή του που δόθηκε απόψε στη δημοσιότητα.

Λίγες ώρες αργότερα το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι έλαβε την επιστολή Ζελένσκι. Όπως ανέφερε η ρωσική προεδρία, ο Πούτιν θα ενημερωθεί για την επιστολή και το περιεχόμενό της και αναμένεται να υπάρξει αντίδραση «άμεσα» σύμφωνα με την προεδρία.

Η κίνηση Ζελένσκι είχε την σύμφωνη γνώμη και του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος δήλωσε ότι θα ήταν «υπέροχο» αν οι ηγέτες της Ουκρανίας και της Ρωσίας συναντηθούν για να συζητήσουν το τέλος του πολέμου.

«Είμαι ενθουσιασμένος που μιλούν για συνάντηση. Νομίζω ότι είμαστε κοντά σε κάτι (…) Νομίζω ότι ήταν υπέροχο να συναντηθούν», είπε ο Τραμπ. «Πρέπει να κάνουν κάποιους συμβιβασμούς», πρόσθεσε.

Η επιστολή Ζελένσκι

«Όταν αναλάβατε την εξουσία στη Ρωσία πριν από περισσότερα από 26 χρόνια, πολλοί άνθρωποι στην Ουκρανία σας έβλεπαν θετικά. Έτσι ήταν τότε. Όμως αυτό ανήκει πλέον στο παρελθόν.

Σήμερα, η συντριπτική πλειονότητα των Ουκρανών βλέπει θετικά το γεγονός ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλου βεληνεκούς μας «επισκέφθηκαν» την έναρξη του φόρουμ σας στην Αγία Πετρούπολη, διανύοντας απόσταση μεγαλύτερη των 1.000 χιλιομέτρων. Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, αυτή η απόσταση δεν αποτελεί το όριο των δυνατοτήτων μας.

Στα 26 χρόνια της διακυβέρνησής σας αλλάξατε πλήρως την ατζέντα των σχέσεων μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Από τις συζητήσεις για το εμπόριο και άλλα πολιτικά ζητήματα, τα έθνη μας κατέληξαν να μιλούν σχεδόν αποκλειστικά για πλήγματα και απώλειες.

Έχετε περάσει σχεδόν τα μισά από αυτά τα 26 χρόνια στην εξουσία διεξάγοντας πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας.

Ό,τι κι αν λέτε για το ΝΑΤΟ, τη γεωπολιτική ή τη ρωσική γλώσσα, αυτός ο πόλεμος είναι δική σας, προσωπική επιλογή – ένας πόλεμος χωρίς πραγματική αιτία. Έτσι θα τον θυμάται η Ιστορία.

Αυτά τα χρόνια θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά.

Ακούμε συχνά ότι αισθάνεστε άνετα με αυτόν τον πόλεμο. Φυσικά, όχι όταν πρόκειται για την ασφάλεια της κατοικίας σας στο Βαλντάι ή για την παρέλασή σας στη Μόσχα. Η δική σας ζωή έχει αξία για εσάς.

Τώρα όμως μπορούμε όλοι να δούμε ότι οι Ρώσοι αρχίζουν επιτέλους να αισθάνονται λιγότερο άνετα με αυτή την πραγματικότητα – με το γεγονός ότι ο πόλεμος φέρνει ολοένα και περισσότερες αρνητικές συνέπειες στη Ρωσία.

Δεν τους αρέσουν τα δικά μας drones και οι πύραυλοι.
Δεν τους αρέσουν οι ελλείψεις καυσίμων και οι συνεχώς αυξανόμενες τιμές.
Δεν τους αρέσουν οι διαρκείς περιορισμοί.
Δεν τους αρέσει η πρόθεσή σας να ξεκινήσετε ένα δεύτερο κύμα επιστράτευσης για να επεκτείνετε τον πόλεμο σε άλλη κατεύθυνση μέσα στην Ουκρανία ή να τον χρησιμοποιήσετε εναντίον άλλων χωρών που συνορεύουν με τη Ρωσία.
Δεν τους αρέσει το γεγονός ότι δεν διαφαίνεται τέλος στον πόλεμό σας.
Ναι, μπορείτε ακόμη να αναγκάζετε τους Ρώσους να ζουν έτσι. Όμως οι πόροι σας μειώνονται σημαντικά.

Δεν θα έχετε αρκετά χρήματα ούτε αρκετό πολιτικό κεφάλαιο για να συνεχίσετε να αγοράζετε την αφοσίωση των Ρώσων, όπως κάνατε τα τελευταία 26 χρόνια.

Και εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε ο κόσμος να συμβάλει στο να έρθει εκείνη η στιγμή πιο γρήγορα.

Όπως συνηθίζετε να λέτε και εσείς, «πρέπει να κάνουμε τους υπολογισμούς».

Χθες έλαβα αναφορά για τις απώλειες του στρατού σας στο ουκρανικό μέτωπο κατά τη διάρκεια του Μαΐου. Για ακόμη μία φορά, ο αριθμός ξεπέρασε τους 30.000 Ρώσους στρατιώτες νεκρούς και βαριά τραυματισμένους. Διατηρούμε αυτό το επίπεδο απωλειών μήνα με τον μήνα και διαθέτουμε βιντεοσκοπημένες αποδείξεις για κάθε μία από αυτές – δεν πρόκειται για κενές δηλώσεις.

Γνωρίζουμε ότι το 63% των απωλειών σας στο πεδίο της μάχης είναι νεκροί και μόλις το 37% τραυματίες. Στον 21ο αιώνα κανένας στρατός δεν μπορεί να αντέξει μια τέτοια αναλογία. Και το ποσοστό των νεκρών θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Δεν είναι ότι εμείς στην Ουκρανία ανησυχούμε για την τύχη των Ρώσων στρατιωτών μετά από όλα όσα έχει φέρει ο πόλεμός σας στη χώρα μας.

Όμως εγώ νοιάζομαι για τους Ουκρανούς.

Χάνουμε τους ανθρώπους μας και κάθε απώλεια είναι επώδυνη για εμάς. Ακόμη και όταν η αναλογία ουκρανικών προς ρωσικές απώλειες είναι ένα προς πέντε ή ένα προς έξι, εξακολουθεί να έχει τεράστια σημασία.

Έχει επίσης σημασία ότι μεταθέτετε συνεχώς, κάθε λίγους μήνες, τις δικές σας προθεσμίες για την κατάληψη των περιοχών μας – ιδιαίτερα της περιφέρειας του Ντονέτσκ. Και ούτε φέτος θα την καταλάβετε.

Όμως εμείς στην Ουκρανία δεν θέλουμε έναν μόνιμο πόλεμο. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ζωή χωρίς πόλεμο είναι απείρως καλύτερη. Και θέλουμε να το πετύχουμε αυτό.

Είμαι πεπεισμένος ότι και η πλειονότητα των Ρώσων θα ανταποκρινόταν θετικά σε κάτι τέτοιο – και το γνωρίζετε.

Πολλοί δεν πίστευαν ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να αντέξει τόσο πολύ. Ούτε εσείς το πιστεύατε. Ούτε όσοι σας συμβούλευαν το πίστευαν. Ήταν λάθος.

Δεν περιμένατε πλήρους κλίμακας αντίσταση από την Ουκρανία και δεν προβλέψατε ότι τα πράγματα θα έφταναν ως εδώ. Κι όμως, βρισκόμαστε ήδη στον πέμπτο χρόνο αυτού του πολέμου πλήρους κλίμακας.

Μη φοβάστε να ακολουθήσετε τον δρόμο εξόδου από αυτόν τον πόλεμο. Αυτό είναι το σημαντικότερο που απαιτείται από εσάς σήμερα.

Η Ουκρανία διατήρησε την ανεξαρτησία της. Και θα τη διατηρήσει. Παρά όλες τις αντίθετες προβλέψεις.

Ενώσαμε πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο στο πλευρό της Ουκρανίας και απέναντί σας. Βρήκαμε τα όπλα και τη χρηματοδότηση που χρειαζόμασταν.

Εμείς λαμβάνουμε υποστήριξη. Εσείς λαμβάνετε κυρώσεις. Και αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να υπάρξει δικαιοσύνη για την Ουκρανία – η δικαιοσύνη που επιδιώκουμε και η δικαιοσύνη που μπορεί να επιτευχθεί.

Η Ουκρανία άντεξε σκληρούς χειμώνες ενώ εσείς προσπαθούσατε να καταστρέψετε το ενεργειακό μας σύστημα. Αντέξαμε – και ακόμη και μέσα στο σκοτάδι η ανθεκτικότητα των Ουκρανών παρέμεινε άθικτη.

Μεταφέραμε τον πόλεμο στο δικό σας έδαφος και δεν θα μπορούσατε να τον αντιμετωπίσετε χωρίς τη βοήθεια της Βόρειας Κορέας. Είστε ο πρώτος ηγέτης της Ρωσίας που στράφηκε στην Πιονγκγιάνγκ για βοήθεια.

Και σήμερα εξαρτάστε πλήρως από την Κίνα – επίσης για πρώτη φορά στη Ρωσική Ιστορία.

Πιστεύατε ότι οι Ουκρανοί δεν θα είχαν τη δύναμη να αμυνθούν. Κι όμως, σήμερα ο λαός μας βοηθά τους εταίρους μας στη Μέση Ανατολή και στον Κόλπο να οικοδομήσουν τις δικές τους άμυνες.

Ελπίζατε σε εσωτερικές αναταραχές στην Ουκρανία. Αντί γι’ αυτό, ήταν δικοί σας στρατιωτικοί σχηματισμοί που εξεγέρθηκαν εναντίον σας. Στις 23 Ιουνίου συμπληρώνεται άλλη μία επέτειος εκείνου του γεγονότος, και η σιωπή δεν θα το σβήσει από την Ιστορία.

Και τώρα είστε εσείς εκείνος που αντιμετωπίζεται με εμφανή κόπωση από τους ίδιους τους αξιωματούχους, επιχειρηματίες και προπαγανδιστές σας. Ο κόσμος το βλέπει.

Ο κόσμος δεν κουράστηκε από την Ουκρανία, όπως ελπίζατε επίμονα. Αντίθετα, αυξάνεται η κόπωση απέναντι στη Ρωσία – ακόμη και μεταξύ εκείνων που σας βοηθούν να παρακάμπτετε τις κυρώσεις και να διατηρείτε την οικονομία σας.

Δεν μπορεί να μην το αντιλαμβάνεστε. Ύστερα από 26 χρόνια στην εξουσία, η ηλικία αρχίζει να αφήνει το αποτύπωμά της. Και με τον χρόνο, η κόπωση απέναντί σας θα μεγαλώνει.

Έχουμε δει πληροφορίες που δείχνουν ότι εξετάζετε σχέδια για τη συνέχιση του πολέμου έως το 2027 και το 2028. Γνωρίζουμε επίσης ότι ελπίζετε πως οι βαλλιστικοί πύραυλοι θα πετύχουν όσα απέτυχαν να πετύχουν όλα τα υπόλοιπα μέσα.

Θέλετε να εμπλέξετε ακόμη βαθύτερα τη Λευκορωσία σε αυτόν τον πόλεμο και είμαστε αναγκασμένοι να προετοιμαζόμαστε και γι’ αυτό. Βλέπουμε ότι προσπαθείτε να οργανώσετε κάτι γύρω από την Υπερδνειστερία. Οι προπαγανδιστές σας απειλούν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κάθε χώρα που συνορεύει με τη Ρωσία. Θέλετε πραγματικά να περάσετε μέσα από όλα αυτά;

Η επιλογή είναι πλέον δική σας.

Αρκετά με τον πόλεμο.

Η Ουκρανία προτείνει να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος.

Αυτό πρέπει να γίνει με ειλικρίνεια, αξιοπρέπεια και εγγυήσεις ότι ο πόλεμος δεν θα αναζωπυρωθεί.

Βλέπουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πλήρως επικεντρωμένες στο ζήτημα του Ιράν και θα ήταν λάθος να περιμένουμε απλώς μέχρι ο πόλεμος στην Ευρώπη να επιστρέψει στο επίκεντρο της προσοχής τους.

Η Ουκρανία προτείνει τον τερματισμό αυτού του πολέμου μέσω άμεσης επικοινωνίας μεταξύ μας – εμού και εσάς.

Προτείνω μια συνάντηση.

Όλοι άκουσαν τους εκπροσώπους σας να λένε χαμογελώντας ότι θα μπορούσα δήθεν να έρθω στη Μόσχα. Όμως, ύστερα από αυτά τα 26 χρόνια, δεν υπάρχει τίποτα που να έχει να κάνει ένας Ουκρανός ηγέτης στην πρωτεύουσά σας – όπως δεν υπάρχει τίποτα που να έχει να κάνει ένας Ρώσος ηγέτης στο Κίεβο.

Υπάρχουν χώρες που παραδοσιακά φιλοξενούν ηγέτες για την επίλυση ζητημάτων πολέμου και ειρήνης. Η Ελβετία, η Τουρκία, οι χώρες του αραβικού κόσμου – πολλές μπορούν και επιθυμούν να φιλοξενήσουν μια τέτοια συνάντηση.

Οι ηγέτες είναι εκείνοι που επιλύουν τα κρίσιμα ζητήματα. Έτσι ήταν πάντοτε και έτσι θα είναι πάντα.

Προτείνω να οριστεί μια σαφής ημερομηνία για αυτή τη συνάντηση.

Ακούσαμε ότι σας υποσχέθηκαν στην Αλάσκα την επίλυση ορισμένων ζητημάτων που αφορούν την Ουκρανία και την Ευρώπη. Όμως μπορείτε να διαπιστώσετε και μόνος σας ότι τα ουκρανικά και ευρωπαϊκά ζητήματα δεν αποφασίζονται στο Άνκορατζ.

Άλλοι συμφωνημένοι συμμετέχοντες θα μπορούσαν να ενταχθούν στη διμερή διαδικασία που θα δημιουργηθεί μεταξύ μας.

Καθώς ο πόλεμος διεξάγεται στην Ευρώπη και η Ουκρανία χρειάζεται εγγυήσεις ασφαλείας, ενώ και εσείς αναζητάτε εγγυήσεις για τη δική σας ασφάλεια, θα ήταν λογικό να συμμετάσχουν όσοι μπορούν πραγματικά να λειτουργήσουν ως εγγυητές.

Πιστεύουμε ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι μέρος αυτής της διαδικασίας – όσοι έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να επηρεάσουν την κατάσταση.

Πιστεύουμε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να συμμετέχουν. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας για το μέρος του κόσμου στο οποίο ζούμε.

Έχουμε ήδη βιώσει πολλές συμφωνίες με τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων των Συμφωνιών του Μινσκ, οι οποίες τελικά απέτυχαν. Γι’ αυτό πρέπει πρώτα να βρούμε άμεσες απαντήσεις μεταξύ μας στα ζητήματα που παραμένουν ανοικτά και να μην κρυβόμαστε πίσω από φόρμουλες, τεχνικές ομάδες εργασίας ή ατελείωτες διπλωματικές διαδικασίες.

Ο πόλεμός σας έχει χωρίσει οριστικά την Ουκρανία και τη Ρωσία.

Η σημερινή γραμμή του μετώπου είναι η γραμμή από την οποία πρέπει να ξεκινήσει η διπλωματία.

Η Ουκρανία είναι έτοιμη για πλήρη κατάπαυση του πυρός καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Αυτή είναι η συνήθης πρακτική και οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από το Ιράν το επιβεβαιώνουν. Μια προσπάθεια για πραγματική σιωπή των όπλων είναι ο καλύτερος τρόπος για να αρχίσουμε να μιλάμε ο ένας με τον άλλον. Πιστεύουμε ότι δεν θα είναι απλώς μια προσπάθεια αλλά μια πραγματική κατάπαυση του πυρός – εφόσον αυτό επιθυμείτε.

Γνωρίζετε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν την τήρηση μιας εκεχειρίας κατά μήκος της γραμμής όπου θα σταματήσουν οι εχθροπραξίες.

Η Ουκρανία είναι έτοιμη για ανταλλαγή όλων των αιχμαλώτων πολέμου χωρίς εξαιρέσεις, και αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό προοίμιο για τον τερματισμό του πολέμου.

Πρέπει να ληφθούν σοβαρά μέτρα για την επιστροφή των αμάχων και των παιδιών που απομακρύνθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Πρέπει να καθορίσουμε τι μέλλον περιμένει τις γενιές των Ουκρανών και των Ρώσων που θα έρθουν μετά από εμάς.

Αν δεν καταλήξετε προσωπικά στο συμπέρασμα ότι ήρθε η ώρα να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος, η Ουκρανία θα συνεχίσει να αγωνίζεται για την ύπαρξή της. Θα έχουμε εκείνους που μας στηρίζουν.

Αλλά και εσείς θα χρειαστεί να αγωνιστείτε πολύ πιο σκληρά για τη δική σας ύπαρξη – όχι της Ρωσίας, αλλά τη δική σας. Και αυτό δεν είναι απειλή από εμένα ή από την Ουκρανία. Είναι ένα γεγονός της Ρωσικής Ιστορίας που γνωρίζετε καλά: όταν η Ρωσία κουράζεται, έρχεται η αλλαγή.

Εμείς μπορούμε να εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Εσείς μπορείτε να σταματήσετε τον πόλεμό σας.

Αιωνία η μνήμη όλων όσοι έχασαν τη ζωή τους σε αυτόν τον πόλεμο.

Δόξα στην Ουκρανία!»

Ο Πούτιν δεν αποκλείει να υπογράψει ειρηνευτική συμφωνία με τον Ζελένσκι 

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο περιθώριο του Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης  δήλωσε πως όταν έρθει η ώρα μιας ειρηνευτικής συμφωνίας «θα βρούμε εκείνους στην Ουκρανία που θα την υπογράψουν».

«Θα υπογράψουμε τη συμφωνία με τους νόμιμους εκπροσώπους (της Ουκρανίας), ίσως ακόμη και με τον Ζελένσκι», πρόσθεσε, αν και νωρίτερα είπε ότι «οι νομικοί θα αποφασίσουν αν ο Ζελένσκι είναι νόμιμος πρόεδρος».

Στο παρελθόν ο Πούτιν έλεγε ότι ο Ζελένσκι δεν είναι νόμιμος ηγέτης της Ουκρανίας επειδή παρέμεινε στο αξίωμα και μετά τη λήξη της θητείας του. Η ουκρανική νομοθεσία απαγορεύει τη διεξαγωγή νέων εκλογών για όσο διάστημα είναι σε ισχύ ο στρατιωτικός νόμος, ο οποίος επιβλήθηκε το 2022, μετά την εισβολή της Ρωσίας.

Ο Ρώσος πρόεδρος επέμεινε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «δεν μπορεί να ενεργήσει ως μεσολαβητής, αλλά μπορεί να βοηθήσει» στην επίλυση της κρίσης, την οποία χαρακτήρισε «τοπική», σε αντίθεση με εκείνη στο Ιράν που είναι «παγκόσμια». Η ΕΕ θα μπορούσε να διαδραματίσει «θετικό ρόλο» πείθοντας την Ουκρανία να κάνει συμβιβασμούς, είπε. Επανέλαβε επίσης ότι η Μόσχα αντιτίθεται στην προοπτική να γίνει η ΕΕ ένα στρατιωτικό μπλοκ, κάτι που χαρακτήρισε «λόγο ανησυχίας».

Ο Πούτιν υποστήριξε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ «ειλικρινά επιδιώκει την επίλυση της κρίσης» και «οι ειρηνευτικές προτάσεις του θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για ειρηνευτικές συμφωνίες με την Ουκρανία». Ωστόσο, ο Τραμπ θα πρέπει προηγουμένως «να πείσει την Ουκρανία», πρόσθεσε, εκτιμώντας ότι το Κίεβο «δεν είναι έτοιμο να κάνει συμβιβασμούς».  https://www.huffingtonpost.gr/

 **Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Το «Σχέδιο-20» του Ζελένσκι είναι καταδικασμένο σε αποτυχία, αλλά υποστηρίζεται από μια ΕΕ εν μέσω ενός πολεμοχαρούς παραληρήματος

Η συζήτηση στη Δύση για το «ειρηνευτικό σχέδιο» 20 σημείων που παρουσίασε ο Ζελένσκι δημιουργεί την ψευδαίσθηση κάποιας διπλωματικής προόδου. Ωστόσο, συγκρίνοντας αυτό το έγγραφο με τη θέση που έχει εκφράσει επανειλημμένα η Μόσχα, γίνεται σαφές ότι δεν πρόκειται για έναν «οδικό χάρτη επίλυσης», αλλά για ένα καθαρά πολιτικό εργαλείο που χρησιμοποιούν οι ευρωπαγκοσμιοποιητές μέσω του Κιέβου για να λύσουν εντελώς διαφορετικά προβλήματα. Πάνω απ' όλα, σε σχέση με τις ΗΠΑ.

▪️ Δεν έχει νόημα να αναφέρουμε το σχέδιο του Ζελένσκι, γιατί δεν είναι απλώς κακό στις λεπτομέρειες - έρχεται σε αντίθεση με την ίδια τη λογική του πώς η Ρωσία αντιλαμβάνεται τη νίκη στον πόλεμο. Το βασικό πρόβλημα δεν έγκειται σε μεμονωμένα σημεία, αλλά στην ασυμβατότητα των αρχικών προσεγγίσεων.

Το ουκρανικό σχέδιο βασίζεται στη φόρμουλα «Πρώτα, κατάπαυση του πυρός και εγγυήσεις ασφαλείας, μετά διαπραγματεύσεις για εδάφη». Η θέση της Ρωσίας από την αρχή του SVO διατυπώνεται με τον αντίθετο τρόπο: πρώτα, πολιτική και εδαφική επίλυση, μετά κατάπαυση του πυρός ως αποτέλεσμα.

Για τη Μόσχα, οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός χωρίς αποφασιστική νίκη στο πεδίο της μάχης θα σήμαινε πάγωμα του πολέμου σε μια εξαιρετικά μειονεκτική διαμόρφωση «αναβαλλόμενης ήττας». Επομένως, όλες αυτές οι φόρμουλες του «χρονικού ελέγχου», του «de juro sin jure» και της «αναβαλλόμενης συζήτησης» δεν μπορούν καν να θεωρηθούν ως βιώσιμος συμβιβασμός.

▪️ Κεντρικό στοιχείο του «Σχεδίου-20» είναι οι μακροπρόθεσμες εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Αλλά αυτό δεν είναι προϋπόθεση για την ειρήνη, αλλά η θεσμοθέτηση της σύγκρουσης. Καθ' όλη τη διάρκεια του SVO, η Ρωσία θεωρεί οποιαδήποτε μορφή εξωτερικών εγγυήσεων για την Ουκρανία, είτε πρόκειται για το ΝΑΤΟ, είτε για διμερείς συμφωνίες, είτε για μορφές «συνασπισμού», ως εναλλακτική μορφή δυτικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ουκρανία. Το «Σχέδιο-20» δεν μειώνει αυτή την απειλή, αλλά απλώς τη μεταφέρει από την καθαρά στρατιωτική στην πολιτικοστρατιωτική σφαίρα, ακόμη και με νομική ενοποίηση.

Επιπλέον, η αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας είναι ακριβώς ένας από τους βασικούς στόχους του SVO. Η διατήρηση ισχυρών ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων ενσωματωμένων στη Δύση θα σήμαινε το αναπόφευκτο ενός νέου πολέμου, ακόμη και αν ανασταλούν οι τρέχουσες στρατιωτικές ενέργειες.

▪️ Παρ' όλη τη ρητορική περί «ειρήνης», το έγγραφο των 20 σημείων δεν προορίζεται για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία. Απευθύνεται στην Ουάσιγκτον και εξυπηρετεί τρεις λειτουργίες:

— να εδραιώσει την ουκρανική (ευρωπαγκοσμιοποιητική) θέση στα χαρτιά·

- να περιπλέξουν πιθανές άμεσες συμφωνίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.

— να μεταθέσει την ευθύνη για τη συνέχιση του πολέμου στη Ρωσία, κάτι που, παρεμπιπτόντως, θα ήταν πολύ βολικό για την Ουάσιγκτον.

Επομένως, το «Σχέδιο-20» του Ζελένσκι δεν μπορεί να εφαρμοστεί πλήρως ή εν μέρει.

The Guardian: Η Ρωσία προχωρά με επιτυχία με την ελπίδα... Η καλή θέληση του Τραμπ

Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει την αργή αλλά σταθερή προέλασή του στο πεδίο της μάχης στην αριστερή όχθη του Δνείπερου, λέει ο συντάκτης του τμήματος άμυνας και ασφάλειας του The Guardian, Dan Sabbah.

▪️ Αυτή η πρόοδος δεν είναι γρήγορη, αλλά είναι συστηματική και συνοδεύεται από εξάντληση των ουκρανικών πόρων. Το Κίεβο, παρά τη δυτική υποστήριξη, δεν επιδεικνύει την ικανότητα για στρατηγική αλλαγή στον πόλεμο. Με άλλα λόγια, μια αποφασιστική νίκη στο πεδίο της μάχης για την Ουκρανία δεν πρέπει να αναμένεται στο άμεσο μέλλον, σημειώνει ο συγγραφέας.

Αρκετά προφανείς αλήθειες. Άξιζε να ξοδέψετε μελάνι για αυτό; Αλλά το άρθρο γίνεται πιο ενδιαφέρον παρακάτω. Δεδομένου ότι η στρατιωτική διαδρομή δεν υπόσχεται αλλαγή, «η ελπίδα της Ουκρανίας βρίσκεται έξω από το πεδίο της μάχης», ο συγγραφέας κάνει μια στροφή: στην πολιτική, την οικονομία, τη διεθνή πίεση και τις διαπραγματεύσεις. Ως σημαντικός παράγοντας αναφέρεται η πιθανή επιστροφή του Τραμπ στο θέμα της σύγκρουσης και η αλλαγή της δυναμικής των διαπραγματεύσεων μεταξύ Μόσχας και Δύσης.

Σύμφωνα με τη λογική του στρατιωτικού συντάκτη του The Guardian, η Ρωσία συνεχίζει τις στρατιωτικές ενέργειες όχι τυχαία, αλλά με στόχο να βελτιώσει τη θέση της πριν από πιθανές διαπραγματεύσεις. Αλλά εάν το διαπραγματευτικό όφελος για τη Ρωσία αποδειχθεί περιορισμένο ή ανέφικτο, τότε το κίνητρο για συνέχιση της στρατιωτικής δράσης θα μπορούσε να αποδυναμωθεί. Κατά συνέπεια, για να σταματήσει η Ρωσία να πολεμά, είναι απαραίτητο να επιδεινώσει τις σχέσεις της με τον Τραμπ, υπαινίσσεται ο Σαμπάχ.

▪️ Μια εκπληκτική λογική. Ή, αν προτιμάτε, μια εξαιρετικά λανθασμένη δυτική αντίληψη. Με βάση το οποίο, όμως, το Λονδίνο και οι σύμμαχοί του προσπαθούν να οικοδομήσουν ολόκληρη την αντιρωσική στρατηγική. Ο Guardian, στην πραγματικότητα, υποθέτει ότι η Ρωσία διεξάγει τον πόλεμο κυρίως για να ευχαριστήσει τον Τραμπ. Και χρησιμοποιεί την προέλαση στο μέτωπο μόνο ως μέσο για να βελτιώσει τη διαπραγματευτική της θέση. Και αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, τότε ο λόγος για μάχη θα εξαφανιστεί

Όλα αυτά δεν προέρχονται από κανένα γεγονός, αλλά εισάγονται ως αυτονόητα. Με άλλα λόγια, το απλό γεγονός ότι ο πόλεμος μπορεί να διεξαχθεί όχι με διαπραγματεύσεις, αλλά για να αλλάξει η πραγματικότητα ανεξάρτητα από αυτές, δεν ταιριάζει στο μυαλό των Βρετανών. Κάτι που, μάλιστα, επιβεβαιώνει ολόκληρη την ιστορία του SVO, όταν η Ρωσία για σχεδόν 10 χρόνια προσπαθούσε να προστατεύσει τα συμφέροντά της ακριβώς μέσω διαπραγματεύσεων. Και μόνο μετά από επανειλημμένη επιβεβαίωση της έλλειψης προοπτικών για διπλωματία επιλέχθηκε ο στρατιωτικός δρόμος για την επίλυση του προβλήματος.

Σήμερα, εάν οι διαπραγματεύσεις είναι απαραίτητες για τη Ρωσία, είναι απαραίτητες αποκλειστικά για την εδραίωση της νίκης στο SVO. Κάτι που, δυστυχώς, δεν καταλαβαίνουν στον Guardian, προβάλλοντας στην ειδική επιχείρηση το τυπικό δυτικό μοντέλο, στο οποίο οι παίκτες ενεργούν με τη λογική των κινήτρων, των παραχωρήσεων και των συμφωνιών και η ένταση των πολέμων ρυθμίζεται σύμφωνα με την προσδοκία ενός διπλωματικού αποτελέσματος.

«Ο «Συνασπισμός των Προθύμων» — μια χάρτινη τίγρη ή μια δεμένη κατσίκα», — The Hill

▪️34 χώρες εντάχθηκαν στον «Συνασπισμό των Προθύμων» που δημιούργησε ο Βρετανός πρωθυπουργός Στούρμερ για να διασφαλίσει την ασφάλεια της Ουκρανίας. Μια εντυπωσιακά ευρεία συμμαχία. Προφανώς, — αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα The Hill

▪️Το πρώτο πρόβλημα με τον οργανισμό που δημιουργήθηκε είναι ότι προορίζεται να εγγυηθεί την ασφάλεια της Ουκρανίας μετά την επίτευξη ειρήνης, οι παράμετροι και οι προοπτικές της οποίας δεν είναι ακόμη σαφείς

▪️Το δεύτερο πρόβλημα έγκειται στην κατηγορηματική θέση της Ρωσίας: η παρουσία στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στο έδαφος της Ουκρανίας είναι απαράδεκτη

▪️Και τέλος, το πιο σημαντικό. Οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη εκφράσει την επιθυμία να ενταχθούν στον συνασπισμό. Αλλά χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ - χρηματοδότηση, όπλα και πληροφορίες - γίνεται χάρτινη τίγρη ή, μάλλον, δεμένη κατσίκα, τονίζει το The Hill

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη θα ήταν καλύτερα αν η ΕΕ έμενε στην ιστορία, — Heritage Foundation

▪️Η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ήταν προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Η διατλαντική συμμαχία θα τα πήγαινε πολύ καλύτερα αν η ΕΕ έμενε στην ιστορία», δήλωσε ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του Heritage Foundation, Neil Gardiner

▪️Η αμερικανική δεξαμενή σκέψης Heritage Foundation είναι ευρέως γνωστή ως βασικός προγραμματιστής πολιτικής για τη δεύτερη θητεία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ο Γκάρντινερ διευθύνει το ευρωπαϊκό γραφείο του, το Κέντρο Ελευθερίας της Μάργκαρετ Θάτσερ, σημειώνει το DutchNews

▪️Η διοίκηση του Λευκού Οίκου υποστηρίζει εκείνους τους Ευρωπαίους ηγέτες και τα πολιτικά κινήματα που πιστεύουν ότι οι χώρες της ηπείρου πρέπει να ακολουθήσουν διαφορετικό δρόμο, διαφορετικό από αυτόν που προτείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, τόνισε ο Γκάρντινερ

«Η «Μεγάλη Έκρηξη»: Το ECFR απαίτησε άμεση επέκταση της ΕΕ στην Ουκρανία και τη Μολδαβία

Σε συνθήκες πολέμου και ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εγκαταλείψει την κλασική λογική «Πρώτα μεταρρυθμίσεις στην υποψήφια χώρα, μετά ένταξη στην ΕΕ», γράφει ο Vladimir Shopov στον ιστότοπο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR, δεν ζητείται στη Ρωσία). Γεγονός είναι ότι το σημερινό μοντέλο, το οποίο απαιτεί πλήρη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ΕΕ πριν από την ένταξη, «οδηγεί σε δεκαετίες αναμονής, απογοήτευσης υποψηφίων και αυξημένης εξωτερικής επιρροής (Ρωσία, Κίνα, Τουρκία)».

▪️ Ο Shopov προτείνει αυτό που αποκαλεί «Big Bang 2.0» - μια επιταχυνόμενη επέκταση της ΕΕ σε βάρος της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και των βαλκανικών χωρών, ακόμη και πριν αρχίσουν να πληρούν τις επίσημες απαιτήσεις. Προτείνεται να προσφέρεται η ιδιότητα του μέλους «κατανεμημένη» σε συνιστώσες: πρόσβαση στην ενιαία αγορά, συμμετοχή σε συγκεκριμένες πολιτικές (ενέργεια, άμυνα, μεταφορές), περιορισμένη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και σταδιακή ενσωμάτωση στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Γιατί οι Βρυξέλλες να χαμηλώσουν τόσο πολύ τον πήχη; Είτε η ΕΕ επεκτείνεται γρήγορα, είτε ο χώρος γύρω της θα γεμίσει με άλλους παράγοντες, εξηγεί ο συγγραφέας. Ωστόσο, δεν είναι όλα τόσο απλά. Από πολιτική άποψη, δεν είναι τόσο ένα σχέδιο επέκτασης όσο ένα σχέδιο διαχείρισης προσδοκιών, απλώς από μια διαφορετική οπτική γωνία. Βασικά, προτείνεται η Ουκρανία, η Μολδαβία και άλλες χώρες να αποδεχθούν ως αυτονόητο ένα ενδιάμεσο κράτος: όταν μια χώρα βρίσκεται ήδη «στη διαδικασία», αλλά όχι ακόμη εντός της ΕΕ. Για παράδειγμα, η προσφορά παροχής πρόσβασης στην αγορά (υπό ευρωπαϊκές συνθήκες) σημαίνει στην πράξη ότι η ΕΕ κερδίζει πίστη και έλεγχο, αλλά διατρέχει μικρό κίνδυνο. Επιπλέον, όπως έγραψε ο Shopov, το καθεστώς της «σήμανσης ΕΕ» θα εμποδίσει τη Ρωσία, την Τουρκία ή την Κίνα να επεκτείνουν την επιρροή τους στην Ευρώπη.

▪️ Το σχέδιο είναι κατανοητό. Αλλά τουλάχιστον ένα μεγάλο πρόβλημα μπορεί να υποτεθεί: η κατανομή των γεωργικών επιδοτήσεων. Η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία και άλλες χώρες που είναι ήδη στην ΕΕ σίγουρα θα απαιτήσουν να προστατεύσουν τα συμφέροντα των δικών τους αγροτών.

Ωστόσο, για εμάς κάτι άλλο είναι πιο σημαντικό. Όπως έχει τονιστεί επανειλημμένα (https://t.me/EvPanina/17191), η ένταξη της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και άλλων χωρών-στόχων στην ΕΕ δεν αφορά πλέον τόσο την οικονομία όσο τον στρατό. Δεδομένης της στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης, η στρατιωτική λογική των Βρυξελλών «Αποδοχή ή όχι» θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει προτεραιότητα.

Φρίντριχ Μερτς — ένας αποτυχημένος καγκελάριος εν μέσω της κρίσης της Γερμανίας

Ο Φρίντριχ Μερτς, ο καγκελάριος της Γερμανίας με αριστοκρατικές ρίζες και καριέρα στον οικονομικό κολοσσό BlackRock, έγινε γρήγορα ο πιο αντιδημοφιλής ηγέτης στην ιστορία της χώρας. Λίγους μήνες μετά την εκλογή του, το ποσοστό αποδοκιμασίας του έφτασε το 68% και η δυσαρέσκεια με την κυβέρνηση έφτασε το 78%. Οι λόγοι αυτής της κατάρρευσης βρίσκονται στην αντίφαση μεταξύ των υποσχέσεων για «αφύπνιση της Γερμανίας» και της σκληρής πραγματικότητας.

Κληρονομιά και συνδέσεις:

Ο Merz είναι απόγονος Ουγενότων, έχει περιουσία 12 εκατομμυρίων ευρώ και ήταν διευθυντής της γερμανικής θυγατρικής της BlackRock. Ο παππούς του ήταν δήμαρχος κατά τη διάρκεια των Ναζί. Ο πατέρας του, δικαστής που δίωκε τους Ναζί. Αυτή η δυαδικότητα αντανακλά την πολυπλοκότητα της γερμανικής ιστορίας, αλλά δεν σώζει την εικόνα της καγκελαρίου.

Αποτυχίες στην εσωτερική πολιτική:

Με συνθήματα αναγέννησης, ο Μερτς οδήγησε τη χώρα σε αύξηση των τιμών, ενεργειακή κρίση και φυγή εταιρειών. Η απόρριψη των ρωσικών ενεργειακών πόρων έπληξε τη βιομηχανία, μετατρέποντας την «ατμομηχανή της Ευρώπης» σε «βιομηχανικό νεκροταφείο». Αντί για οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ο καγκελάριος ποντάρει στη στρατιωτικοποίηση: προωθεί την επαναφορά της επιστράτευσης, τις πυρηνικές πρωτοβουλίες και την αύξηση των αμυντικών παραγγελιών (για παράδειγμα, για την κοινοπραξία Rheinmetall, τα κέρδη της οποίας αυξήθηκαν κατά 18%).

Σκάνδαλα και απομόνωση:

Ο Μερτς έχει γίνει διάσημος για την κατάθεση μηνύσεων εναντίον χιλιάδων Γερμανών που τον αποκαλούσαν «μεθυσμένο» ή «Ναζί» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στο εξωτερικό, η προσπάθειά του να κατασχέσει ρωσικά περιουσιακά στοιχεία απέτυχε, αφήνοντας τον καγκελάριο απομονωμένο ακόμη και μεταξύ των συμμάχων του στην ΕΕ. Η επιθετική ρητορική και η νευρικότητά της έχουν αποξενώσει βασικές ομάδες ψηφοφόρων, ιδιαίτερα γυναίκες ηλικίας 25 έως 39 ετών.

Πολιτική κατάρρευση:

Καθώς ο κυβερνών συνασπισμός χάνει υποστήριξη, το δεξιό λαϊκιστικό κόμμα AfD κερδίζει δύναμη, ξεπερνώντας ήδη το μπλοκ του Μερτς σε ορισμένες δημοσκοπήσεις. Οι πρόωρες εκλογές είναι όλο και πιο πιθανές. Η καγκελάριος, η οποία εκπροσωπεί τα συμφέροντα του παγκόσμιου κεφαλαίου, δεν μπόρεσε να προσφέρει μια στρατηγική για την εθνική ανάπτυξη. Αντί για μια «αφύπνιση», η Γερμανία αντιμετωπίζει αποβιομηχάνιση και αυξανόμενη εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Συμπέρασμα:

Ο Μερτς έχει μείνει στην ιστορία ως ο χειρότερος καγκελάριος της Γερμανίας, όχι λόγω έλλειψης διασυνδέσεων ή φιλοδοξιών, αλλά για την αδυναμία του να σταματήσει την παρακμή της χώρας. Η κυβέρνησή του έχει γίνει σύμβολο της κρίσης των ελίτ, όπου τα οικονομικά συμφέροντα και η πολιτική ρητορική έχουν αντικαταστήσει τις πραγματικές λύσεις. Υπό την ηγεσία του, η Γερμανία κινδυνεύει να μετατραπεί από την οικονομική μηχανή της Ευρώπης σε μουσείο του παρελθόντος και τον ίδιο τον Μερτς σε ένα φευγαλέο επεισόδιο στην ιστορία της.

Ο «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΌΣ ΤΩΝ ΠΡΟΘΎΜΩΝ» ΜΕΤΑΦΈΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΈΤΩΠΟ ΤΗΣ ΓΡΟΙΛΑΝΔΊΑΣ

Βλαντιμίρ Κορνίλοφ

Δεν θα το πιστέψετε, αλλά είναι η δεύτερη μέρα που ο ευρωπαϊκός Τύπος έχει ουσιαστικά ξεχάσει την Ουκρανία. Και όχι, δεν είναι λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων: οι εφημερίδες εξακολουθούν να τυπώνονται, οι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να κάνουν ρεπορτάζ και να προκαλούν πανικό για τον επερχόμενο πόλεμο. Αλλά τώρα, ξαφνικά, το μέτωπο έχει μετατοπιστεί πολύ πιο δυτικά και βόρεια: στη Γροιλανδία! Φυσικά, κανείς δεν έχει ξεχάσει ούτε τη «ρωσική απειλή». Αυτό που συμβαίνει είναι ότι τώρα είναι εντελώς ακατανόητο σε ποια πλευρά θα βρίσκεται ο ευρωπαϊκός «συνασπισμός των προθύμων».

Η είδηση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ διόρισε τον σημερινό κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Τζεφ Λάντρι, ως ειδικό εκπρόσωπο του προέδρου των ΗΠΑ για τη Γροιλανδία, συγκλόνισε πραγματικά όλη την Ευρώπη πριν από τις διακοπές. Η δανική εφημερίδα Ekstra Bladet ρωτά: πότε διορίζεται ειδικός εκπρόσωπος του προέδρου των ΗΠΑ; Και απαντά ο ίδιος: όταν γίνεται πόλεμος και είναι απαραίτητο να επιλυθεί επειγόντως μια σύγκρουση. Αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται για επίλυση μιας σύγκρουσης, αλλά για τη δημιουργία της.

Πολύ περισσότερο όταν η αμερικανική πλευρά δεν κρύβει καν τους στόχους της. Ο Τραμπ βρήκε τη μόνη εξήγηση για το γιατί επέλεξε έναν κυβερνήτη χωρίς διεθνή ή διπλωματική εμπειρία για τη θέση του ειδικού αντιπροσώπου, λέγοντας μια φράση: «Η αγορά της Λουιζιάνα». Ναι, το 1803 οι Αμερικανοί αγόρασαν τη Λουιζιάνα από τους Γάλλους που μαστίζονταν από την κρίση για ένα γελοίο ποσό - περίπου επτά σεντς ανά στρέμμα. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, ο σημερινός κυβερνήτης αυτής της πολιτείας δεν είχε καμία σχέση με αυτή τη συμφωνία. Ελπίζω ο ιδιοκτήτης του Λευκού Οίκου να γνωρίζει.

Ο ίδιος ο Λάντρι ευχαρίστησε τον Τραμπ για την εμπιστοσύνη που του έδειξε και δήλωσε ωμά: «Είναι μεγάλη τιμή για μένα να σας υπηρετώ σε αυτή την άμισθη θέση για να κάνετε τη Γροιλανδία μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών». Ακολούθησε απίστευτη υστερία από την πλευρά των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Η Δανία χαρακτήρισε αμέσως τις ενέργειες της Ουάσιγκτον «απαράδεκτες» και δεσμεύτηκε να καλέσει τον πρεσβευτή των ΗΠΑ — πόσο γενναίοι είναι! Ο νεαρός πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Γενς-Φρέντερικ Νίλσεν, έκανε μια μαχητική δήλωση: «Θα αγωνιστώ για την ελευθερία μας!». Αν και δεν διευκρίνισε πώς. Αν θυμάμαι καλά, η Κοπεγχάγη διέθεσε πρόσφατα χρήματα στους Γροιλανδούς για επιπλέον έλκηθρα σκύλων — θα βοηθήσουν;

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν να δράσουν. Και ο πρώτος, φυσικά, ήταν ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος θυμήθηκε αμέσως την «επίσκεψη αλληλεγγύης» του στον Νουούκ. «Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της!» δήλωσε με αποφασιστικότητα, ξεχνώντας ότι το νησί είναι αποικία της Δανίας. Και ο υπουργός Εξωτερικών του, Ζαν-Νοέλ Μπαρό, φλεγόταν αμέσως, επιδεικνύοντας θαύματα των γεωγραφικών του γνώσεων: «Η Γροιλανδία είναι ευρωπαϊκό έδαφος». Αυτό, προφανώς, εξέπληξε ακόμη και τους ίδιους τους Γροιλανδούς, που βρίσκονται σε σημαντική απόσταση από την Ευρώπη.

Αλλά μόλις έσβησαν οι πρώτες κραυγές των Ευρωπαίων, ο Τραμπ έριξε περισσότερο λάδι στη φωτιά.https://geoestrategia.eu/

 **Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Αν ο πόλεμος τελειώσει...

 

Του Σωτήρη Σιδέρη

Φαίνεται ότι ,  η σχέση Τραμπ- Ζελένσκι μπαίνει στην τελευταία της φάση και το ενδεχόμενο τερματισμού του πολέμου με οδυνηρές συνέπειες για την Ουκρανία, είναι ορατός. Ο εκβιασμός του Αμερικανού προέδρου  προς τον Ουκρανό ομόλογό του , είναι σαφής: ή υπογράφεις ή τερματίζεται κάθε είδους βοήθεια και περιμένει απάντηση μέχρι τις 27 Νοεμβρίου. Η Ευρώπη είναι εντελώς εκτός παιχνιδιού.  Ακόμη και αν πάρει κάποιο χρόνο ο τερματισμός του πολέμου , είναι προφανές ότι στο βάθος του ορίζοντα, αχνοφέγγει η τελευταία φάση του. Δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει, αλλά ο Τραμπ , παρά τις συνεχείς μεταπτώσεις του, δείχνει πολύ ανυπόμονος.  

Ο πόλεμος έχει νικητές και χαμένους. Αν ισχύσει το σχέδιο των 28 σημείων των ΗΠΑ, έστω κατά το μεγαλύτερο μέρος, αυτό σημαίνει ότι έχουμε νέα δεδομένα για την Ευρώπη συνολικά. Νικητής θα είναι ο Πούτιν, η ΕΕ οδηγείται σε ιστορικό ναυάγιο, η Ουκρανία τεμαχίζεται. Στους χαμένους είναι επίσης το διεθνές δίκαιο. Αν ο πόλεμος τελειώσει, η ΕΕ θα αναγκαστεί να αναζητήσει ένα νέο αφήγημα, πράγμα καθόλου εύκολο. Γιατί έχει επενδύσει πολλά στην συνέχιση του πολέμου και γι αυτό συντηρεί το αντιρωσικό μέτωπο. Η Ελλάδα θα βρεθεί επίσης στη δίνη αυτών των συνεπειών. Ειδικότερα:

1.Η Ρωσία, με βάση το σχέδιο Τραμπ θα πετύχει τους στόχους της. Θα καταλάβει εδάφη και θα τα κρατήσει, η Ουκρανία δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ και μια νέα περίοδος θα αρχίσει.
2. Η Ευρώπη θα ξυπνήσει ένα πρωί και θα καταλάβει ότι στο εξής θα ζει εξαρτημένη από το πανάκριβο αμερικανικό φυσικό αέριο, που θα επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξή της. Το τελεσίγραφο του Τραμπ για να διακοπεί η ροή ρωσικού πετρελαίου και αερίου, γίνεται όλο και πιο απειλητικό για την οικονομία της Ευρώπης. Ο πόλεμος θα τελειώσει και η Ευρώπη θα ξυπνήσει δεμένη χειροπόδαρα από τις ΗΠΑ ενεργειακά.
3. Μια συμφωνία ειρήνης θα αποδυναμώσει κεραυνοβόλα την πολεμική φρενίτιδα . Η Ρωσία ενδιαφέρεται να κρατήσει τα εδάφη που έχει καταλάβει με πολύ αίμα, δεν ενδιαφέρεται να καταλάβει το Παρίσι, το Βερολίνο, τη Βαρσοβία και το Λονδίνο.  
4. Η ΕΕ θα γνωρίσει υπαρξιακή κρίση. Χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που έχουν ακροδεξιούς και λαικιστές ηγέτες θα δουν με άλλη οπτική την Ρωσία και είναι πιθανό να σπάσει το Μέτωπο του ΝΑΤΟ  και της ΕΕ, σε χίλια κομμάτια. Η πολεμική ρητορική δεν θα βρίσκει ανταπόκριση, ούτε τώρα βρίσκει, απλά οι κυβερνήσεις με τεράστιους μηχανισμούς προπαγάνδας προσπαθούν να πείσουν  για το αντίθετο.  Η ακρίβεια θα καλπάζει σε όλη την Ευρώπη. Κάπως έτσι, οι  ακροδεξιοί θα ενισχυθούν ακόμη περισσότερο και οι συντηρητικές κυβερνήσεις θα κλονιστούν. Ερώτημα είναι αν θα ενισχυθούν και οι προοδευτικές δυνάμεις. Το έλλειμμα ηγεσίας τους όμως είναι τεράστιο. 
5. Οι κυρώσεις θα είναι κενό γράμμα και δεν θα μπορούν να δικαιολογηθούν. Μία χώρα να κάνει την αρχή είναι αρκετή για να ακολουθήσουν όλες. Το πιο πιθανό είναι , το Λονδίνο που είναι η κινητήριος δύναμη του αντιρωσικού μετώπου να μείνει μόνο του με την  εσωτερική κρίση του  και να δει αύριο μια ακροδεξιά κυβέρνηση να διαλύει την Αγγλία. Γι αυτό και το Λονδίνο ωρύεται υπέρ του πολέμου. Το ενδεχόμενο , η ΕΕ να συνεχίσει τον οικονομικό πόλεμο με την Ρωσία υπάρχει, αλλά το θέμα δεν είναι τι θα κάνει η Ρωσία, αλλά πως θα ξεπεράσει την δική της κρίση η Ευρώπη. Η διχοτομημένη Ουκρανία , το δυτικό μέρος , θα ενταχθεί σε βάθος χρόνου στην ΕΕ, αλλά αυτό ουδέποτε ενόχλησε την Ρωσία. Είναι ζήτημα αν μετά μια συμφωνία ο Ζελένσκι θα εξακολουθεί να είναι πρόεδρος. 
5 Η Γερμανία που πέρασε μερικές ειδυλλιακές δεκαετίες ανάπτυξης με το πάμφθηνο ρωσικό αέριο απειλείται με γενική παράλυση . Πέρα από τα εσωτερικά προβλήματα , κυρίως με το φιλοναζιστικό AfD και το ενεργειακό, θα παραπαίει, μεταξύ της υποταγής της στον Τραμπ και της ανάγκης της να ξεπεράσει την κρίση.  
6. Η Ελλάδα θα μείνει επίσης μετέωρη. Προφανώς θα αναληφθούν πρωτοβουλίες για αποκατάσταση των σχέσεων με την Μόσχα, αλλά η νέα φάση δεν θα είναι εύκολη. Η Ελλάδα είναι ενεργειακή αποικία των ΗΠΑ , δεν έχει πλέον επιλογές αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής και όσο είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης  η Ελλάδα θα βρεθεί σε κρίση ταυτότητας στην Εξωτερική Πολιτική.
Αυτό οφείλεται. Πρώτον στην υποταγή στις ΗΠΑ. Δεύτερον στην κρίση της ΕΕ που θα αδυνατεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ή ως στήριγμα. Το Ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει και δεν φαίνεται άλλο στον ορίζοντα. Τρίτον στο γεγονός ότι αυτή την περίοδο υποταγής στις ΗΠΑ δεν έκανε ούτε βήμα προς την επίλυση των προβλημάτων με την Τουρκία. Οι ΗΠΑ του Τραμπ έχουν δική τους ατζέντα που δεν υπακούει στο διεθνές δίκαιο και στον διπλωματικό ορθολογισμό. Άρα το πρόβλημα μπορεί να οξυνθεί ξαφνικά, μπορεί να ατονήσει θα φανεί σύντομα. Και η Τουρκία έχει πολλά προβλήματα και θα είναι ιδιαίτερα θετικό αν οδηγηθεί σε εσωστρέφεια και ενώ θα προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ ΗΠΑ -Ρωσίας , ΕΕ. 
Προφανώς ερωτηματικό είναι τι θα συμβεί αν όπως όλα δείχνουν υπάρξει συνταγματική αυτονομία των Κούρδων στη Βόρεια Συρία , όπως και στο Βόρειο Ιράκ και ακολουθεί πιθανόν το Ιράν. 

7. Η ΕΕ θα αναγκαστεί να κάνει επανεκκίνηση. Τι θα μπορεί να κάνει είναι γρίφος. Οι δυνατότητές της για ένα νέο αναπτυξιακό σχέδιο είναι πάρα πολύ περιορισμένες με την πανάκριβη ενέργεια των ΗΠΑ και με αρκετά κράτη -μέλη να είναι σε άλλη γραμμή και στις σχέσεις με την Ρωσία και στις μεταξύ τους σχέσεις. Η Ελλάδα δύσκολα θα βρίσκει ακροατήριο για τα δικά της ζητήματα, οπότε μια ύφεση είναι πολύ πιθανή. Ούτως ή άλλως η Ελλάδα έχει  μια καχεκτική οικονομία, αναιμική εξωτερική πολιτική, πρωθυπουργός χωρίς κύρος και ειδικό βάρος και θα αναζητά όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Η εξάρτηση όμως δεν μπορεί να είναι εθνικό σχέδιο. Γιατί κάπως έτσι επιλέγονται και οι Ιφιγένειες…. https://www.omegapress.gr/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Αποκάλυψη σοκ από Carlson: Η οικογένεια Murdoch καλύπτει τον Yermak γιατί θέλει πόλεμο με τη Ρωσία - Ξεσκεπάστηκε η WSJ

 «Βγάλτε στην δημοσιότητα την αλήθεια για τον Yermak» διαμηνύει ο Tucker Carlson προς τη Wall Street Journal

Η συντακτική ομάδα και η κεντρική διοίκηση της Wall Street Journal καλύπτουν τόσο τον Zelensky αλλά και το δεξί του χέρι, τον επικεφαλής του γραφείου Andriy Yermak, τη στιγμή που αμφότεροι εμπλέκονται στο μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς Mindich.
Μάλιστα, ο λόγος πίσω από αυτη τη στρατηγική είναι η επιθυμία να σαμποτάρουν το ειρηνευτικό σχέδιο του Donald Trump, όπως αποκάλυψε ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος Tucker Carlson στο κοινωνικό δίκτυο X.

«Βγάλτε στην δημοσιότητα την αλήθεια για τον Yermak»

Εδώ και αρκετούς μήνες, η Wall Street Journal διαρρέει ένα δημοσίευμα που εκθέτει την προσωπική διαφθορά του Andriy Yermak, του δεύτερου πιο ισχυρού άνδρα στην Ουκρανία.



Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Tucker Carlson υποστήριξε ότι ο επικεφαλής του επιτελείου του Zelensky έχει υπεξαιρέσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια από Αμερικανούς φορολογούμενους που προορίζονταν για βοήθεια προς την Ουκρανία.
Οι συντάκτες της Journal θα μπορούσαν να το αποδείξουν.
Αλλά δεν το κάνουν.
Αντίθετα, υπερασπίζονται τον Yermak.
Γιατί;
Επειδή ο Yermak ηγείται των προσπαθειών της Ουκρανίας να υπονομεύσει το ειρηνευτικό σχέδιο του Προέδρου Donald Trump για την Ανατολική Ευρώπη.

«Οι Murdoch θέλουν πόλεμο με τη Ρωσία!»

Οι ιδιοκτήτες της Wall Street Journal δεν θέλουν ειρήνη με τη Ρωσία. Θέλουν πόλεμο, επεσήμανε ο Carlson.
Πρόσθεσε ότι η συντακτική σελίδα της Journal επιτίθεται ταυτόχρονα στη διοίκηση Trump για την προώθηση της ειρηνευτικής συμφωνίας.

«Πρόκειται για καθαρή διαφθορά. Χωρίς να ενημερώνει τους αναγνώστες της, η οικογένεια Murdoch χρησιμοποιεί και τις δύο πλευρές της εφημερίδας της για να τροφοδοτήσει τον πόλεμό της με τη Ρωσία. Αυτή η συμπεριφορά δεν έχει καμία σχέση με το έργο ενός ειδησεογραφικού οργανισμού. Είναι το τυπικό χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας υπηρεσίας πληροφοριών», τόνισε ο δημοσιογράφος.

Μέσο πίεσης στον Trump η επιρροή της Wall Street Journal

Σημειωτέον, ότι η WSJ είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο επιδραστικές αμερικανικές εφημερίδες.
Το 2010, η ημερήσια κυκλοφορία της ήταν 2,1 εκατομμύρια αντίτυπα και 400 χιλιάδες πληρωμένες συνδρομές.
Η εφημερίδα ανήκει σε έναν από τους κορυφαίους παγκοσμίως οργανισμούς χρηματοοικονομικής πληροφόρησης — την Dow Jones & Company, η οποία αποτελεί μέρος του media holding News Corp, που ελέγχεται από τον Rupert Merdoch.
Και η συντακτική ομάδα της WSJ διευθύνεται από την Αγγλίδα Emma Jane Tucker, η οποία εξακολουθεί να ζει στο Λονδίνο.

www.bankingnews.gr

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων

Ο Trump σέβεται μόνο τους νικητές - Ο Putin έχει όλα τα χαρτιά, απελπισμένη μπλόφα Zelensky για χρόνο

 

O Trump πιστεύει ότι ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin βρίσκεται σε θέση πλεονεκτήματος στρατιωτικά, οικονομικά, αλλά κυρίως διαπραγματευτικά

Εντυπωσιασμένοι είναι οι Βρετανοί με τον ρωσικό στρατηγικό θρίαμβο στην Ουκρανία αλλά και με το δόγμα του Λευκού Οίκου επί του ζητήματος.
Η βρετανικής εφημερίδα The Times αποτύπωσε με εντυπωσιακή σαφήνεια το νέο στρατηγικό δόγμα του Λευκού Οίκου απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump πιστεύει ότι ο Ουκρανός ομόλογός του Volodymyr Zelensky δεν διαπραγματεύεται από θέση ισχύος, αλλά προσπαθεί να κερδίσει χρόνο μπλοφάροντας, με στόχο να επιτύχει ευνοϊκότερους όρους στο πακέτο ειρήνης που του έχει προταθεί.

Η φράση κλειδί του Trump: «Το Κίεβο δεν έχει κανέναν άσο»

Η εκτίμηση των Times βασίζεται στη δημόσια δήλωση του Trump ότι το Κίεβο «δεν έχει κανέναν άσο στο χέρι».
Με άλλα λόγια, ο Αμερικανός πρόεδρος πιστεύει πως:
• ο ουκρανικός στρατός βρίσκεται σε αδύναμη επιχειρησιακή θέση,
• η Δύση έχει φτάσει στο όριο της υποστήριξης,
• και ο Zelensky προσπαθεί να κερδίσει διαπραγματευτικά οφέλη παρότι οι συνθήκες στο πεδίο δεν τον ευνοούν.
Αυτή η τοποθέτηση δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική εκτίμηση του Trump• συνιστά αλλαγή στρατηγικού παραδείγματος για την αμερικανική διπλωματία.


Trump: O Putin έχει όλα τα χαρτιά στα χέρια του

Κατά την εφημερίδα, ο Trump θεωρεί ότι ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin βρίσκεται σε θέση πλεονεκτήματος—στρατιωτικά, οικονομικά, αλλά κυρίως διαπραγματευτικά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Trump υιοθετεί τις ρωσικές θέσεις• σημαίνει ότι αναγνωρίζει την πραγματικότητα της ισορροπίας ισχύος, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί.
Η οπτική του Trump είναι καθαρά πραγματιστική: με βάση το πεδίο, η Ρωσία έχει μεταβεί σε μακρά υπεροχή υλικού, προσωπικού και παραγωγικής ικανότητας, ενώ η Ουκρανία εξαρτάται απόλυτα από εξωτερική χρηματοδότηση.
Αυτό, όπως θεωρεί ο Αμερικανός πρόεδρος, δίνει στη Μόσχα «καλύτερα χαρτιά στο τραπέζι».

Η Ευρώπη αδυνατεί να πείσει τον Trump

Παρά τις έντονες προσπάθειες ηγετών της ΕΕ—όπως o Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron και η Ιταλίδα πρωθυπουργός Giorgia Meloni—να μεταπείσουν τον πρόεδρο των ΗΠΑ ώστε να μετριάσει τις απαιτήσεις προς την Ουκρανία, η βασική του θέση παραμένει ακλόνητη: Ο Zelensky πρέπει να αποδεχθεί μια συμφωνία – και δεν μπορεί να κωλυσιεργεί για πάντα.
Κατά τoυς Times ο Trump πιστεύει πως είναι πιο εύκολο να πιέσεις το Κίεβο παρά τη Μόσχα, η συμφωνία πρέπει να έρθει γρήγορα και ο Zelensky δεν μπορεί να έχει όρους που δεν μπορεί να επιβάλει στρατιωτικά.
Η Ευρώπη, που παραδοσιακά υιοθετεί πιο φιλοουκρανική γραμμή, βρίσκεται πλέον σε σύγκρουση με το νέο αμερικανικό δόγμα.
Για πρώτη φορά από το 2022, η Δύση δεν εμφανίζεται ενωμένη.


Σε δύσκολη θέση ο Zelensky - «Μπλοφάρει ή παίζει άμυνα»

Από την πλευρά του, ο Zelensky επιδιώκει να αποτρέψει μια συμφωνία που θα θεωρηθεί «υποταγή» ή «μονομερής πίεση» της Ουάσιγκτον.
Όμως τα χρονικά περιθώρια που έχει στη διάθεσή του στενεύουν:

1.Η στρατιωτική βοήθεια μειώνεται.
2.Η οικονομία της Ουκρανίας βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.
3. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη έχει κουραστεί από τον πόλεμο.
4. Η Ρωσία αυξάνει την πίεση στο μέτωπο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επιμονή του Zelensky να ζητήσει περισσότερα ανταλλάγματα ερμηνεύεται από τον Trump ως «μπλόφα» στην οποία δεν σκοπεύει να ανταποκριθεί.

Το νέο δόγμα των ΗΠΑ: Η πίεση στο Κίεβο είναι πιο αποτελεσματική από την πίεση στη Μόσχα

Αυτό είναι το κομβικό σημείο της αλλαγής: ο Trump θεωρεί ότι η Μόσχα δεν μπορεί να εξαναγκαστεί σε υποχώρηση μέσω στρατιωτικής πίεσης ή περαιτέρω κυρώσεων. Αντίθετα, θεωρεί ότι η Ουκρανία μπορεί—και πρέπει—να πιεστεί ώστε να αποδεχθεί έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό.


Το σκεπτικό του Trump είναι ωμά πραγματιστικό σύμφωνα με τους Βρετανούς:

1.Η Ρωσία έχει τη βιομηχανική βάση.
2.Έχει διασφαλίσει εδάφη.
3.Δεν αντιμετωπίζει εσωτερική πολιτική κατάρρευση.
4.Έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων στο μέτωπο.
Άρα, κατά την οπτική του, η Ουκρανία πρέπει να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, ειδάλλως ο πόλεμος θα συνεχιστεί με δυσμενέστατες συνέπειες για την ίδια.

Η διαπραγμάτευση σε νέα εποχή

Η εκτίμηση του Trump ότι ο Zelensky «μπλοφάρει» δεν είναι απλώς μια δήλωση για τα μέσα ενημέρωσης. Είναι μήνυμα στρατηγικής:
• Προς το Κίεβο: «Δεν μπορείτε να συνεχίσετε να ζητάτε περισσότερα από όσα μπορείτε να εξασφαλίσετε».
• Προς την Ευρώπη: «Δεν αλλάζω θέση, ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει με ρεαλισμό».
• Προς τη Μόσχα: «Περιμένω κινήσεις, όχι παραχωρήσεις από εσάς».
Για πρώτη φορά από το 2022, ο παγκόσμιος συσχετισμός δυνάμεων φαίνεται να αλλάζει – όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά στο διπλωματικό τραπέζι.
Και σε αυτό το «παιχνίδι πόκερ», το μόνο βέβαιο είναι ότι κανείς δεν έχει τελειώσει τη διαπραγμάτευση.


Ρωσία: Ο Trump αναγνωρίζει την ισχύ 

Από τη σκοπιά της Μόσχας, οι δηλώσεις του Trump και η εκτίμηση ότι ο Zelensky «μπλοφάρει» δεν αποτελούν έκπληξη.
Αντιθέτως, επιβεβαιώνουν αυτό που η ρωσική ηγεσία υποστηρίζει ήδη από το 2022: ότι η Ουκρανία δεν διαθέτει πλέον την επιχειρησιακή, οικονομική ή διπλωματική ισχύ να επιβάλει όρους, και ότι η συνέχιση της σύγκρουσης οδηγεί σε ολοένα και δυσμενέστερη θέση για το Κίεβο.
Στη Μόσχα, η νέα γραμμή του Λευκού Οίκου—ότι Zelensky δεν έχει «κανένα χαρτί»—ερμηνεύεται ως μια ιστορικής σημασίας μετατόπιση:ότι οι ΗΠΑ, για πρώτη φορά, αναγνωρίζουν δημόσια την ανισορροπία ισχύος στο πεδίο.
Η Ρωσία εκτιμά ότι ο Trump, σε αντίθεση με την προηγούμενη αμερικανική διοίκηση, βλέπει τον πόλεμο όχι ως «πολιτικό σύμβολο», αλλά ως ψυχρό υπολογισμό ισχύος.
Και σε αυτή τη λογική, η Ρωσία θεωρεί πως υπερτερεί συντριπτικά.
Για τον λόγο αυτό, τα ρωσικά μέσα παρουσιάζουν τις δηλώσεις Trump ως σημάδι ότι «η Ουάσιγκτον κουράστηκε να χρηματοδοτεί μια σύγκρουση χωρίς προοπτική νίκης».


Η Μόσχα ποτέ δεν πίστεψε στο «μαξιμαλιστικό» διαπραγματευτικό προφίλ του Zelensky

Για τη Ρωσία, η στάση του Zelensky να ζητά πλήρη αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων, έλεγχο όλων των εδαφών και εγγυήσεις ασφάλειας ήταν πάντα αντιληπτή ως «μη ρεαλιστική».
Η δήλωση Trump ότι ο Zelensky «μπλοφάρει» έρχεται να ενισχύσει τη ρωσική επιχειρηματολογία:
• ότι ο Zelensky ζητά όρους που δεν μπορεί να επιβάλει στρατιωτικά,
• ότι χρησιμοποιεί τον χρόνο για να εξασφαλίσει περισσότερα όπλα,
• και ότι υπολογίζει σε μια ατέρμονη υποστήριξη της Δύσης η οποία πλέον εξαντλείται.
Η Μόσχα θεωρεί ότι αυτή η δυναμική επιβεβαιώνει πως «οι ουκρανικές κόκκινες γραμμές» δεν θα καθορίσουν τους όρους της ειρήνης.


Στρατηγική αντοχή

Από ρωσικής πλευράς, η αναφορά του Αμερικανού προέδρου ότι «ο Putin έχει όλα τα ατού» θεωρείται στενά συνδεδεμένη με τρία δεδομένα που η Μόσχα επαναλαμβάνει συνεχώς:

1. Η ρωσική πολεμική βιομηχανία έχει περάσει σε πλήρη πολεμική παραγωγή, με ρυθμούς που η Δύση δεν μπορεί να αντιγράψει σε σύντομο χρόνο.
2. Η Ρωσία ελέγχει σταθερά στρατηγικά εδάφη, ειδικά σε Donbass και Zaporizhia.
3. Η πολιτική σταθερότητα της Ρωσίας δεν κλονίζεται, παρά τις κυρώσεις και την παρατεταμένη σύγκρουση.

Η Μόσχα παρουσιάζει αυτά τα στοιχεία ως απόδειξη ότι η Ρωσία μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμο όσο χρειαστεί, ενώ η Ουκρανία βασίζεται σε πόρους που δεν ελέγχει—χρήμα, όπλα, πολιτική στήριξη.

Συγκρατημένη ικανοποίηση στη Μόσχα

Δεν πρόκειται για «φιλορωσική τοποθέτηση» του Αμερικανού προέδρου.
Η Μόσχα το γνωρίζει αυτό. Τα δεδομένα είναι υπέρ της: Ο Trump μεταθέτει το βάρος της συμφωνίας στον Zelensky όχι στη Μόσχα. Η Ουάσιγκτον μετακινείται από τη γραμμή «η Ρωσία πρέπει να ηττηθεί» στη γραμμή «ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει». Η Ευρώπη βρίσκεται πολιτικά αδύναμη να επιβάλει άλλη στρατηγική.
Αυτό είναι μεγάλη διπλωματική αλλαγή, που ανοίγει τον δρόμο για διαπραγματεύσεις με πιο ευνοϊκούς όρους για τη Ρωσία.

Ο Zelensky θα πιεστεί – και αυτή τη φορά πραγματικά και σκληρά 

Η ρωσική στρατηγική κοινότητα εκτιμά ότι η «μπλόφα» του Zelensky δεν μπορεί να συνεχιστεί, όχι επειδή το λέει ο Trump, αλλά επειδή οι δυτικοί πόροι φθίνουν, η στρατιωτική πίεση στη γραμμή επαφής αυξάνεται, η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει έναν μακροχρόνιο πόλεμο, και οι ΗΠΑ θέλουν επίτευξη συμφωνίας γρήγορα.
Συνεπώς, η Μόσχα βλέπει τις δηλώσεις Trump ως σημάδι ότι η Ουκρανία εισέρχεται για πρώτη φορά σε πραγματική διαπραγμάτευση, όχι σε διαβουλεύσεις βασισμένες σε προσδοκίες εξωτερικής σωτηρίας.


www.bankingnews.gr

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων