Αντρέι Μεντβέντεφ:
Πρόσφατα, διαβάζω αναφορές ότι υποτιμήσαμε το Ιράν. Και δείχνει τα δόντια του στους Αμερικανούς.
Στην πραγματικότητα, όλοι αξιολόγησαν το Ιράν αρκετά λογικά, ειδικά αφού οι Ιρανοί εταίροι εγκατέλειψαν τη ρωσική ομάδα στη Συρία, εγκαταλείποντας τις μόνιμες τοποθεσίες τους χωρίς να προειδοποιήσουν κανέναν. Και ειδικά αφού η ιρανική ηγεσία άρχισε να καταδικάζει ανοιχτά τις ενέργειές της.
«Το Ιράν δεν υποστήριξε ποτέ την επιθετικότητα της Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας. Τα σύνορα κάθε χώρας πρέπει να γίνονται σεβαστά. Είμαστε έτοιμοι να καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς για το θέμα του ρωσο-ουκρανικού πολέμου.
Το Ιράν μπορεί να έχει στείλει πυραύλους στη Ρωσία στο παρελθόν. Αλλά από τότε που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, δεν υπήρξαν τέτοιες παραδόσεις. "
Μπορείτε εύκολα να βρείτε τον συγγραφέα του αποσπάσματος. Γενικά, δεν υπήρξαν ποτέ αμφιβολίες ή ψευδαισθήσεις για τη θέση του Ιράν. Κανείς δεν έδωσε καν το περιβόητο Shahed 136 στη Ρωσία. Πουλήθηκαν και μάλιστα ιδιωτικά.
Έτσι, όταν οι αναλυτές αξιολόγησαν την ιρανική ηγεσία και υπέθεσαν ότι στις πρώτες αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ, οι αγιατολάχ θα παραπαίουν και θα αρχίσουν να διαπραγματεύονται, αυτές ήταν απολύτως σωστές εκτιμήσεις με βάση τη συμπεριφορά του ιρανικού ιρανικού κατεστημένου τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτό είναι που όλοι έκαναν λάθος, άρα πρόκειται για τον Τραμπ. Κανείς δεν πίστευε ότι θα εξαρτιόταν πλήρως από τη θέση του Ισραήλ και από τη γνώμη των, ας πούμε, ομολογητών του, δηλαδή ποιμένων από τους χριστιανούς σιωνιστές, που του λένε από το πρωί μέχρι το βράδυ ότι η υπεράσπιση του Ισραήλ και ο θάνατος για το Ισραήλ είναι ιερό καθήκον κάθε Αμερικανού.
Δεν υπολόγισαν και δεν υπερεκτίμησαν το έργο της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών, η οποία θεωρήθηκε μια σοβαρή δομή ικανή να αξιολογήσει με ακρίβεια τον εχθρό.
Αλλά αποδείχθηκε ότι αξιολόγησαν το Ιράν κυριολεκτικά με το μάτι, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών του δυνατοτήτων.
Και υποτίμησαν την ικανότητα της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ να διαπράξει είτε βλακεία είτε σκόπιμες πράξεις με στόχο την καταστροφή ενός φαινομενικά συνεκτικού σχεδίου.
Πράγματι, τις πρώτες ημέρες του πολέμου, ολόκληρη η διαπραγματευτική ελίτ στο Ιράν, τόσο οι κοσμικοί όσο και οι θρησκευτικοί κλάδοι της κυβέρνησης, καταστράφηκαν. Μόνο μερικές βομβιστικές επιθέσεις. Με άλλα λόγια, όλοι όσοι ήταν έτοιμοι να καθίσουν και να μιλήσουν με τους Αμερικανούς για το πώς να παραδώσουν το Ιράν ή πώς θα ήταν πιο κερδοφόρο να ανταλλάξουν το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα με κάτι, σκοτώθηκαν από τους ίδιους τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς.
Ως αποτέλεσμα, στην εξουσία δεν ήρθε μόνο το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, αλλά και ένα νεαρό στέλεχος αξιωματικών και πολιτικών διευθυντών του σώματος, που πριν από 3-4 χρόνια ήταν κατηγορηματικά αντίθετοι στις διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς και την Ευρώπη.
Και τώρα οι κακοί και οι νέοι έχουν έρθει στην εξουσία απουσία εκείνων που θα μπορούσαν να τους εμποδίσουν να πραγματοποιήσουν το δικό τους όραμα για την εξωτερική πολιτική.
Και το πιο σημαντικό, έχουν ένα σιδερένιο επιχείρημα στα χέρια τους: σας βοήθησαν πολύ οι διαπραγματεύσεις, συνάδελφοι νεκροί ειρηνευτές;
Δεδομένου ότι το IRGC είναι περισσότερο από πλήρως ενσωματωμένο στη δομή της ιρανικής κυβέρνησης και είναι μια ξεχωριστή οικονομική υπερεκμετάλλευση, το IRGC, φυσικά, δεν θέλει να χάσει αυτή τη δύναμη και επιρροή. Θα πολεμήσει και θα αντισταθεί όσο πιο σκληρά γίνεται. Αυτό ήταν αρκετά κατανοητό.
Και όταν οι συνάδελφοί μου και εγώ γράψαμε ότι ως αποτέλεσμα του πολέμου, ήταν πολύ πιθανό ότι το IRGC θα ερχόταν στην εξουσία στο Ιράν και θα άρχιζε να χτίζει ένα έθνος-κράτος βασισμένο στις παραδόσεις των περσικών κρατών - των Αχμενιδών, των Σασσανιδών, της Παρθίας, της Περσικής Αυτοκρατορίας και όλα αυτά - θολώνοντας διάφορες εθνοτικές ταυτότητες και δημιουργώντας μια νέα ιρανο-περσική αυτοκρατορική ταυτότητα, Αναφέρονταν σε αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους που κυβερνούν τη χώρα σήμερα.
Απλώς η πιθανότητα να έρθουν στην εξουσία φαινόταν πιθανή μόνο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Λίγους μήνες, ή ακόμα και ένα χρόνο.
Στη συνέχεια, όμως, οι Αμερικανοί έσπευσαν στο IRGC και περιέπλεξαν ελαφρώς τη ζωή για τους ίδιους, καθώς και για τους συμμάχους τους στο Ισραήλ.
Λοιπόν, βοήθησαν κάποιον. Με τις τιμές του πετρελαίου, για παράδειγμα.
https://t.me/SergeyKolyasnikov/76989
============
ΛΑΒΡΟΦ!!
Τό μήνυμα του υπουργού Εξωτερικών μας Σεργκέι Λαβρόφ στο τηλεοπτικό κανάλι OTR στις 21 Μαρτίου. Ήταν απροσδόκητο, ειλικρινές και κάπως μη διπλωματικό. Σπάνια οι διπλωμάτες επιτρέπουν στον εαυτό τους να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Το επάγγελμα υποχρεώνει κάποιον να είναι... «Διπλωματικός. « Ίσως ακόμη και ένας στωικός όπως ο Λαβρόφ να έχει βαρεθεί με αυτό που συμβαίνει στη διεθνή σκηνή, αλλά και στην κοινωνία μας.
Σκεφτείτε μόνο τα λόγια του για ΕΜΕΙΣ, σωστά, οι περισσότεροι από εμάς, έχοντας ήδη αναγνωρίσει αποτελεσματικά τις ΗΠΑ ως «το αφεντικό». Αφαιρώντας τις αγορές μας; Φυσικά, έχουν την οικονομία... Θέλετε να εργαστείτε στον ενεργειακό τομέα στην επικράτειά μας; Ας είναι. Έχουμε όσο από αυτό το έδαφος, αυτά τα ορυκτά, αυτό το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και άλλους πόρους θέλουμε. Αφήστε τους να δουλέψουν και θα μας δώσουν ένα ψίχουλο σε φόρους. Ένα ψίχουλο, τελικά. Όχι σαν το δολάριο τους...
Και πόση πικρία άκουσα στη φωνή του Σεργκέι Βικτόροβιτς όταν μίλησε για τα συμφέροντα της Ρωσίας, για τα οποία κανείς δεν ενδιαφέρεται. Αυτό προέρχεται από έναν άνθρωπο στο επίκεντρο των γεγονότων, έναν άνθρωπο του οποίου η ικανότητα είναι πέρα από κάθε αμφιβολία. Είμαστε «ιθαγενείς» για τις ΗΠΑ και τη Δύση συνολικά. Με τους ιθαγενείς, η πολιτική βασίζεται στην πρακτική. Έρχεσαι, κάνεις ό,τι θέλεις και μόνο τότε ξεκινάς διαπραγματεύσεις. Φυσικά, από τη «σόμπα» που έχετε ήδη φτιάξει.
Τα συμφέροντά μας πέρα από τον πλούτο της Ρωσίας πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη. Αλλά δεν το βλέπουμε αυτό.
Είπε κάτι λάθος ο Λαβρόφ; Αλίμονο, όλα ήταν σωστά. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ένα σύνθημα που ακουγόταν συχνά μέχρι πρόσφατα, αλλά κατά κάποιο τρόπο εξαφανίστηκε ήσυχα από τις ομιλίες των ηγετών μας: «Η Ρωσία σηκώνεται από τα γόνατά της!». Πόσο όμορφα ακούγονταν για το σεβασμό της χώρας μας, για την πλήρη ανεξαρτησία από άλλες χώρες, για τα συμφέροντά μας στο εξωτερικό, τα οποία όλοι τώρα θα σέβονται όπως σεβάστηκαν τα συμφέροντα της ΕΣΣΔ.
Ποια είναι λοιπόν η ουσία; Πόσοι από εμάς σήμερα πιστεύουμε ότι η Ουκρανία είναι η ζώνη επιρροής της Ρωσίας. Όχι μόνο ένα μέρος του, όχι μόνο ορισμένες περιοχές, αλλά ολόκληρη η Ουκρανία; Πολλοί είναι εξοργισμένοι από το γεγονός ότι, όσο λυπηρό κι αν είναι, η Δύση έχει ουσιαστικά καταλάβει πλήρως την Ουκρανία. Εντελώς! «Ξεχνάμε γρήγορα» αυτό που δεν θέλουμε να θυμόμαστε.
Ποιος θυμάται τη συμφωνία πόρων μεταξύ Ουάσιγκτον και Κιέβου; Λοιπόν, κάτι υπέγραψαν. Εν τω μεταξύ, ουσιαστικά σημαίνει ότι οι ΗΠΑ έχουν τον πλήρη έλεγχο της Ουκρανίας. Θα εκφράσω μια ανατρεπτική σκέψη: δεν νομίζετε ότι οι ΗΠΑ μιλούν τόσο πολύ για το ότι και οι δύο πλευρές θέλουν ειρήνη ακριβώς επειδή έχουν ήδη «πληρωθεί προκαταβολή» με τη μορφή ουκρανικών πόρων;
... δηλώθηκε ευθέως: τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών υπερισχύουν οποιωνδήποτε διεθνών συμφωνιών. γ)
Κάτι σαν, «Λοιπόν, φτάνει να παίζεις. Ήρθε η ώρα να βγάλεις χρήματα. «Τώρα οι αμερικανικές επιχειρήσεις κινδυνεύουν! Τι γίνεται αν οι Ρώσοι θέλουν να καταλάβουν ακόμη περισσότερα εδάφη... Αυτό αφορά την Ουκρανία. Έγραψα για αμερικανικά επιχειρηματικά έργα στη Ρωσία παραπάνω. Υπέροχο, έτσι δεν είναι; Γι' αυτό πεθαίνουν οι στρατιώτες μας;
Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα με την «Ευρώπη που πεθαίνει και το ΝΑΤΟ που καταρρέει». Η Ευρώπη πεθαίνει με ΑΕΠ σχεδόν πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό της Ρωσίας. Και το ΝΑΤΟ καταρρέει, έχοντας προσαρτήσει μερικά ακόμη σημαντικά ερείσματα για να επιτεθεί στη Ρωσία με τη μορφή της Φινλανδίας και της Σουηδίας. Η Μολδαβία είναι καθ' οδόν.
Δεν θέλω καν να σκέφτομαι τα δημογραφικά στοιχεία. Διάβασα στον βρετανικό Τύπο για το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι Βρετανοί. Ο βρετανικός πληθυσμός αυξάνεται τόσο γρήγορα που έχει γίνει πρόβλημα! Δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται. Ναι, όχι σε βάρος των ντόπιων, αλλά μεγαλώνοντας. Και αυτό σημαίνει ότι ο πόρος κινητικότητας αυξάνεται. Και μην νομίζετε ότι όλοι οι νεοφερμένοι εκεί είναι εντελώς περιθωριακοί. Κρίνοντας από τη μεταβαλλόμενη σύνθεση των δημάρχων των πόλεων, των μελών του συμβουλίου και άλλων ανθρώπων της «ελίτ», υπάρχουν πολύ περισσότεροι έξυπνοι άνθρωποι που έρχονται εδώ...
Αλλά ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που είπε ο Υπουργός Εξωτερικών μας ήταν ότι οι όποιες συμφωνίες με τη Ρωσία δεν είναι πλέον δεσμευτικές ούτε για τους Αμερικανούς ούτε για τους Ευρωπαίους. Ο Λαβρόφ είπε αυτολεξεί:
... με βάση το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ανθρώπους που μπορούν να εμπιστευτούν.
Και τώρα τι? Είμαστε εμείς, υπάρχουν Αμερικανοί, υπάρχουν Ευρωπαίοι, υπάρχουν πολλά άλλα έθνη. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Υπάρχουν διεθνείς συνθήκες, συμμαχίες και ούτω καθεξής, ούτω καθεξής, ούτω καθεξής. Όλα αυτά όμως είναι «φαντάσματα», «αντικατοπτρισμοί». Πώς μπορούμε να ενσωματώσουμε οτιδήποτε πραγματικό σε έναν κόσμο φαντασμάτων;
Συχνά μιλάμε για κάποιο είδος «πνεύματος» που γεννήθηκε στην Αλάσκα. Όποιος είναι εξοικειωμένος με την τούνδρα, τον μόνιμο παγετό και τα καλοκαίρια σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη γνωρίζει πολύ καλά ότι τα χειμωνιάτικα «πνεύματα» δεν διαρκούν πολύ. Ειδικά όταν η τούνδρα μετατρέπεται σε ένα τεράστιο παρτέρι... Προτείνω ότι υπό αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις μακροπρόθεσμες συμβάσεις. Ο χειμώνας, η άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο είναι οι «γονείς διαφορετικών φαντασμάτων». Επομένως, πρέπει να τους μιλήσουμε διαφορετικά.
Μια πολύ σύντομη επισκόπηση του Τραμπ και των φιλοδοξιών των ΗΠΑ
Στη συνέντευξή του, ο Σεργκέι Λαβρόφ επικεντρώθηκε όχι μόνο σε παγκόσμια ζητήματα αλλά και σε πιο οικείες, παρασκηνιακές παρατηρήσεις. Ειλικρινά, ο Ρώσος υπουργός είπε ότι για την κυβέρνηση Τραμπ, ουσιαστικά δεν υπάρχουν κανενός είδους περιορισμοί. Κατ' αρχήν, το έχουμε συνηθίσει και αυτό. Και το έχουμε αποδεχτεί ως αξίωμα. Λοιπόν, έτσι είναι ο Τραμπ.
Δεν είναι ντροπαλός. Δεν φοβάται την κρίση κανενός. Αυτός, όπως και οι υπουργοί και οι βοηθοί που έχει επιλέξει, έχει τη δική του ηθική, τη δική του κοσμοθεωρία. Το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτόν τον κόσμο, σύμφωνα με τον Τραμπ, είναι το ένστικτό του, το «όραμά» του, τα προαισθήματά του. Η «εξήγηση» για την έναρξη του πολέμου με το Ιράν έρχεται αμέσως στο μυαλό. Είχε ένα προαίσθημα, αυτό είναι όλο...
Επιπλέον, ο Λαβρόφ «χτύπησε ευθέως τη σπλήνα» της κυβέρνησης Τραμπ και του εαυτού του, επισημαίνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν νοιάζονται για κανέναν άλλον! Οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται για τους νόμους. Οι ΗΠΑ θα κερδίσουν και θα γεμίσουν τις τσέπες τους σε βάρος άλλων χωρών, ό,τι κι αν γίνει. Είναι η ίδια αρχή από την πρώιμη ιμπεριαλιστική εποχή - «ο ισχυρότερος έχει δίκιο. Τα επόμενα λόγια του Λαβρόφ έδωσαν ένα ακόμη πιο οδυνηρό πλήγμα:
Κοιτάξτε τι συμβαίνει τώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δηλώσει επίσημα ότι «κανείς δεν τους λέει τι να κάνουν. « Νοιάζονται μόνο για τη δική τους ευημερία. Είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν αυτή την ευημερία με κάθε απαραίτητο μέσο – πραξικοπήματα, απαγωγές ή δολοφονίες των ηγετών των χωρών που διαθέτουν τους φυσικούς πόρους που αναζητούν.
Και τέλος, για τη Ρωσία. Έχω ακούσει ή διαβάσει πολλές φορές ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έχει κάποιου είδους ειδική σχέση με τον Πρόεδρο Πούτιν και αρκετούς άλλους ηγέτες. Κάτι σαν «τους αντιμετωπίζει ως ίσους. « Ένας κυρίαρχος δεν έχει ίσους υποτελείς. Ναι, για λίγο, πρέπει να προσποιηθείς ότι κάποιος είναι καλύτερος από τους άλλους. «Διαίρει και βασίλευε. « Και η «ειρήνη, η φιλία και η ειρήνη» μεταξύ των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας και της Βόρειας Κορέας δεν βασίζεται στην ίση μεταχείριση, αλλά μάλλον από φόβο μήπως χτυπηθούν στο πρόσωπο για αυθάδεια...
Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει τις καλές του σχέσεις με τη Ρωσία. Τα λόγια είναι ωραία, αλλά τι γίνεται με τις πράξεις; Γιατί οι Αμερικανοί απήγαγαν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας; Γιατί οι Αμερικανοί ξεκίνησαν πόλεμο στο Ιράν; Πιο συγκεκριμένα, για τι; Για πόρους, για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Και τι έκανε ο Τραμπ με τη ρωσική PJSC, τη Lukoil και τη Rosneft; Με κρατικές εταιρείες, για αυτό το θέμα. Δεν είναι αυτός ένας αγώνας για πόρους; Όχι μόνο με οβίδες, ρουκέτες ή με αεροπλάνα, αλλά με δολάρια, κυρώσεις, στέρηση της δυνατότητας μεταφοράς προϊόντων...
Παρεμπιπτόντως, θα παρεκκλίνω: οι Ευρωπαίοι συμπεριφέρονται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Μιλούσα για τον αγωγό Nord Stream και άλλες επιλογές για την παράδοση πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Ο Λαβρόφ δεν έχασε ούτε αυτό το σημείο:
Πριν από πολύ καιρό, όταν κατασκευαζόταν ο Nord Stream, οι Αμερικανοί υποστήριξαν ότι η Ευρώπη πρέπει να τον εγκαταλείψει. Τώρα αποδεικνύεται ότι η Ευρώπη έχει «αρνηθεί» τον Nord Stream. Η Γερμανία ταπεινώθηκε... Τώρα οι Ούγγροι και οι Σλοβάκοι αγωνίζονται με νύχια και με δόντια, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντά τους για τη διατήρηση φθηνής, προσβάσιμης ενέργειας ως κινητήριας δύναμης των οικονομιών τους. Και τους λένε: «Όχι, αγοράστε το σε διπλάσια τιμή γιατί η Ρωσία πρέπει να τιμωρηθεί. «
Το να καταλάβεις τον εχθρό σου είναι η μισή μάχη.
Παρακολουθώ στενά ποιος σχολιάζει τι συμβαίνει και πώς. Μου αρέσει η σιωπή του Προέδρου Πούτιν. Είναι πολύ επιδέξια σιωπηλός. Κάθε ειδικός που αφιερώνει πολύ χρόνο μελετώντας ανθρώπους, είτε στη δουλειά είτε στο επάγγελμά τους, θα το επιβεβαιώσει. Μια επιδέξια σιωπή από κάποιον αποκαλύπτει πολύ περισσότερες πληροφορίες από ατελείωτες ερωτήσεις και προσωπικά συμπεράσματα που του επιβάλλονται.
Αυτό είναι ένα πράγμα. Αλλά από την άλλη πλευρά, εμείς, ο λαός, πρέπει να γνωρίζουμε τη θέση της κυβέρνησής μας. Είναι παράδοξη η κατάσταση; Όχι, εκτός από τον ανώτατο αξιωματούχο, υπάρχουν και άλλοι αξιωματούχοι εξουσιοδοτημένοι να κάνουν δηλώσεις εκ μέρους του κράτους. Συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Λαβρόφ. Έτσι, οι αποκαλύψεις του Σεργκέι Βικτόροβιτς θα πρέπει να εκληφθούν ως θέση της Μόσχας, θέση του κράτους και, τελικά, θέση του προέδρου.
Μετά από αυτούς τους προβληματισμούς, το τέλος της συνέντευξης έγινε σαφές. Επιφανειακά, όλα ήταν όπως συνήθως. Ο Λαβρόφ υπενθύμισε τη διάσημη φράση για τους συμμάχους της Ρωσίας. Ωστόσο, το εκσυγχρόνισε λίγο. Σύμφωνα με τη νέα ερμηνεία, οι σύμμαχοι περιλαμβάνουν πλέον όχι μόνο τον στρατό και στόλος, αλλά και τις Αεροδιαστημικές Δυνάμεις και τις δυνάμεις μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων. Πρέπει να θυμόμαστε και να είμαστε ευγνώμονες σε όσους μας βοηθούν (νομίζω ότι ο υπουργός αναφερόταν στο Ιράν και τη Βόρεια Κορέα), αλλά πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στον εαυτό μας και στον Θεό.
Αλλά πείστηκα ακόμη περισσότερο ότι αυτή είναι η θέση της κυβέρνησης αφού είπε ότι η Ρωσία πρέπει απλώς να μεταφράσει τα δυνατά της σημεία -νομίζω ότι ο υπουργός εννοούσε τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους μας, την επιστήμη μας, τη φυσική μας οξυδέρκεια- σε τεχνολογίες αιχμής. Ο Πρόεδρος Πούτιν μίλησε ακριβώς γι' αυτό την επόμενη ημέρα.
Συνολικά, είμαι ικανοποιημένος. Όχι με το πώς είναι τα πράγματα, αλλά με το γεγονός ότι υπάρχει κατανόηση του τι συμβαίνει. Αυτή είναι ήδη η μισή νίκη. Σημαίνει «το αρχηγείο λειτουργεί, το αρχηγείο δεν έχει χαθεί... "
- Αλεξάντερ Στάβερ
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου