Ημέρα 16: Η ψευδαίσθηση της «Νίκης Αστραπής» διαλύει... Ο Τραμπ εκλιπαρεί τον κόσμο να σώσει το Ορμούζ και το Ισραήλ πνίγεται στην «παγίδα της Χεζμπολάχ» περιμένοντας μια καταστροφική χερσαία εισβολή! — Ταλάλ Νάλε
Στρατηγική και Επιχειρησιακή
Τις πρώτες πρωινές ώρες της δέκατης έκτης ημέρας αποκαλύπτεται το βάθος του στρατηγικού αδιεξόδου που αντιμετωπίζει η αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία.
Μετά από δύο εβδομάδες βομβαρδισμών με χιλιάδες τόνους εκρηκτικών και δαπάνη 19 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ παραπαίει. άλλοτε ανακοινώνοντας το επικείμενο τέλος του πολέμου λόγω έλλειψης στόχων και άλλοτε παρακαλώντας τις παγκόσμιες δυνάμεις (Κίνα, Ιαπωνία, Γαλλία) να στείλουν τα πλοία τους για να ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ, τα οποία το Ιράν έχει καταπιεί με τις νάρκες και τα drones του.
Όσο για το Ισραήλ, το «ψέμα της εξάλειψης της Χεζμπολάχ» ξετυλίγεται. Τα εβραϊκά μέσα ενημέρωσης (Yedioth Ahronoth) παραδέχονται ότι η ανθεκτικότητα του κόμματος έχει αποκαλύψει τα όρια της ισραηλινής στρατηγικής και ότι η κυβέρνηση «πουλάει τις δημόσιες ψευδαισθήσεις», αφήνοντας το Τελ Αβίβ αντιμέτωπο με μια επιλογή αυτοκτονίας: μια βαθιά χερσαία εισβολή στο Λίβανο με έναν εξαντλημένο στρατό και ένα άδειο απόθεμα πυραύλων αναχαίτισης!
Εδώ είναι η ακριβής πανοραμική ανάγνωση των πεδίων μάχης τη δέκατη έκτη ημέρα τους:
Πρώτον: Το «Ορμούζ» καίει την αλαζονεία του Τραμπ... Παρακαλώντας τον κόσμο
* Η πτώση του αμερικανικού κύρους: Σε μια δήλωση που αντικατοπτρίζει την πλήρη στρατιωτική ανικανότητα, ο Τραμπ κατέφυγε στο «Truth Social» για να παρακαλέσει τις παγκόσμιες δυνάμεις (συμπεριλαμβανομένου του αντιπάλου του, της Κίνας) να στείλουν πολεμικά πλοία για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, δηλώνοντας: «Οι χώρες του κόσμου πρέπει να αναλάβουν αυτόν τον διάδρομο και θα παράσχουμε βοήθεια». Αυτό σημαίνει ότι η αμερικανική αρμάδα από μόνη της είναι ανίκανη να ασφαλίσει το στενό κάτω από το μπαράζ πυραύλων των Φρουρών της Επανάστασης (που μέχρι στιγμής έχουν καταρρίψει 118 εχθρικά drones).
* Το ψέμα της διαπραγμάτευσης: Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ιράν θέλει μια «συμφωνία», αλλά ότι απορρίπτει τους όρους τους. Το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε αμέσως την μπλόφα του: «Δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις... Είμαστε απασχολημένοι με την υπεράσπιση των εαυτών μας και ο πόλεμος δεν θα τελειώσει χωρίς πλήρη αποζημίωση και αμερικανική απόσυρση από τον Κόλπο».
Δεύτερον: Το Λιβανέζικο Μέτωπο... Η πτώση της ψευδαίσθησης της «γρήγορης αποφασιστικής νίκης».
* Η πικρή ισραηλινή παραδοχή: Το άρθρο του Nadav Eyal στην Yedioth Ahronoth θεωρείται ντοκουμέντο πολιτικής ήττας. Αξιωματούχοι ασφαλείας παραδέχονται ότι η κυβέρνηση «πούλησε ψευδαισθήσεις» στο κοινό ότι η Χεζμπολάχ είχε τελειώσει. Η πραγματικότητα που προέκυψε την 15η ημέρα είναι ότι η ομάδα, η οποία έχει εκτοξεύσει πάνω από 1.000 ρουκέτες από τότε που ξεκίνησαν οι τρέχουσες μάχες, έχει ανασυγκροτηθεί πλήρως.
* Ο τρόμος της εξάντλησης των πυρομαχικών: Το Ισραήλ ενημέρωσε τον Λευκό Οίκο για μια «σοβαρή και επικίνδυνη έλλειψη» βαλλιστικών πυραύλων αναχαίτισης. Η ισραηλινή κυβέρνηση αναγκάστηκε να περικόψει 3,7 δισεκατομμύρια σέκελ (ως δάνειο-γέφυρα) από τους προϋπολογισμούς του υπουργείου για να αγοράσει επειγόντως πυραύλους αναχαίτισης.
* Ground Madness (Γάζα 2): Εν μέσω αυτού του εναέριου ελλείμματος, ο Νετανιάχου οδεύει προς την «καταστροφική επιλογή»: μια μαζική χερσαία εισβολή για να καταλάβει ολόκληρη την περιοχή νότια του ποταμού Litani και να εφαρμόσει το «μοντέλο της Γάζας» (ολική καταστροφή). Ωστόσο, το πρόβλημα, όπως αναγνωρίζεται από την ισραηλινή έκθεση, είναι ότι η οντότητα είναι «βαλτωμένη στο Ιράν» και ο Λίβανος είναι μια δευτερεύουσα αρένα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ωθηθούν ανεπαρκώς καλυμμένα χερσαία στρατεύματα στο ολοκαύτωμα των ενέδρων του κόμματος (που έπληξαν συγκεντρώσεις σήμερα στη Metula, την Blida και το Maroun al-Ras).
Τρίτον: Η «Τράπεζα-Στόχος» του Άξονα... Από την αμερικανική βάση στην Τράπεζα του Ισραήλ
* Το Ιράν καταστρέφει τα «μάτια» του Ισραήλ: Οι Φρουροί της Επανάστασης (Κύμα 51) επικέντρωσαν τα χτυπήματά τους χρησιμοποιώντας πυραύλους (Ghadr και Kheibar Shekan) σε ευαίσθητες υποδομές: υποδομές της Βόρειας Διοίκησης, Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών, μια μονάδα επιχειρήσεων στον κυβερνοχώρο και τη βάση (Al-Kharj) που στεγάζει αμερικανικά μαχητικά F-35 και αεροσκάφη AWACS.
* Η Βαγδάτη αναφλέγεται (Το τέλος της Πράσινης Ζώνης): Η ιρακινή αντίσταση διαπέρασε την ασπίδα 10.000 αμερικανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ένα drone χτύπησε το ελικοδρόμιο μέσα στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βαγδάτη, καταστρέφοντας το αμυντικό σύστημα (C-RAM). Η πρεσβεία προτρέπει το προσωπικό της να φύγει, σηματοδοτώντας την απώλεια του σημαντικότερου κόμβου πληροφοριών της Ουάσιγκτον στην περιοχή.
Τέταρτον: Αμφίβια κινητοποίηση και η εξαπάτηση του «κλωνοποιημένου drone».
* Η προσέγγιση των πεζοναυτών: Δορυφορικές εικόνες επιβεβαιώνουν τον απόπλου του USS Tripoli, που μετέφερε 2.500 πεζοναύτες, προς τη Μέση Ανατολή. Αυτή η κίνηση είναι είτε προετοιμασία για μια «μαζική επιχείρηση εκκένωσης» είτε ένα προοίμιο για μια αυτοκτονική χερσαία επέμβαση.
* Το σκάνδαλο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (Lucas): Το αρχηγείο Khatam al-Anbiya αποκαλύπτει ένα επικίνδυνο τέχνασμα πληροφοριών. Η Αμερική και το Ισραήλ κλωνοποίησαν το ιρανικό drone «Shahed 136», το ονόμασαν «Lucas» και το χρησιμοποίησαν για να χτυπήσουν στόχους σε γειτονικές χώρες (Ερμπίλ, Τουρκία, Κουβέιτ) για να παγιδεύσουν το Ιράν και να υποκινήσουν τη διαίρεση. Αυτή η τακτική ψευδούς σημαίας αντανακλά την απελπισία των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.
Πέμπτον: Κατάρρευση της εσωτερικής ασφάλειας (Άμστερνταμ και Τεχεράνη)
* Η πυρκαγιά εξαπλώνεται στην Ευρώπη: Έκρηξη προκαλεί ζημιές σε εβραϊκό σχολείο στο Άμστερνταμ (Ολλανδία). Η σπίθα του πολέμου έχει αρχίσει να ξυπνά πυρήνες και άτομα στην Ευρώπη, ακριβώς αυτό που φοβόντουσαν οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες.
* Ιρανική σταθερότητα: Το Ιράν σφίγγει την εσωτερική του λαβή. συλλαμβάνοντας δίκτυα κατασκοπείας και κατάσχοντας συσκευές δορυφορικής επικοινωνίας, ματαιώνοντας έτσι ένα σχέδιο της CIA να δημιουργήσει εσωτερικό χάος που συμπίπτει με τον βομβαρδισμό.
Συμπέρασμα και τελική αξιολόγηση:
Βρισκόμαστε στη στιγμή της «ασφυξίας του φιδιού»:
* Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ: Παγιδευμένοι σε έναν «πόλεμο χωρίς εφικτούς στρατηγικούς στόχους». Το απόθεμα αναχαιτιστών του Ισραήλ εξαντλείται και η Αμερική εκλιπαρεί την Κίνα να προστατεύσει τα πλοία της στο Ορμούζ. Η επιλογή μιας χερσαίας εισβολής στον Λίβανο είναι μια «φυγή προς τα εμπρός» που θα πνίξει το Ισραήλ σε έναν αιματηρό πόλεμο φθοράς για τον οποίο δεν διαθέτει ούτε την πολυτέλεια του χρόνου ούτε τα πυρομαχικά.
* Ο Άξονας της Αντίστασης: Έχει επιδείξει μια τρομακτική ικανότητα να απορροφά το σοκ (7.600 αεροπορικές επιδρομές ΗΠΑ-Ισραήλ) και να μεταβαίνει σε μια «σύνθετη στρατηγική επίθεση»: καταστρέφοντας αμερικανικές βάσεις στην περιοχή, κλείνοντας ενεργειακές οδούς και αναγκάζοντας το Ισραήλ να εξαντλήσει τις ασπίδες του.
Το αποτέλεσμα:
Ο πόλεμος έχει πλέον εισέλθει στη φάση του «ποιος ουρλιάζει πρώτος από τον οικονομικό πόνο». Ο Τραμπ ψάχνει για μια «ψεύτικη δήλωση νίκης» για να ξεφύγει, αλλά το Ιράν αρνείται να του την παραδώσει δωρεάν. Εάν το Ισραήλ επιχειρήσει χερσαία εισβολή στον Λίβανο τις επόμενες ημέρες, θα γίνουμε μάρτυρες μιας επανάληψης της «Σφαγής της Μερκάβα» (2006) αλλά σε μια πολύ πιο σκληρή εκδοχή, η οποία θα επιταχύνει την εσωτερική κατάρρευση της κυβέρνησης Νετανιάχου πριν πέσει στους πυραύλους του Ιράν.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου