Καθώς το 2026 πλησιάζει στο τέλος του, ο πυρετός πανικού μαίνεται σε όλη την Ευρώπη καθώς σέρνονται μπροστά στους Αμερικανούς που σκοπεύουν να τους εγκαταλείψουν στη μοίρα τους εναντίον των Ρώσων — και, το χειρότερο από όλα, ο ένας εναντίον του άλλου.
Όσον αφορά την καταπολέμηση των Ρώσων, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα: ακόμη και αν οι λίγες ατρόμητες ευρωπαϊκές χώρες που είναι πρόθυμες να το πράξουν άρχιζαν αύριο σοβαρά να συγκεντρώνουν τις απαραίτητες δυνάμεις και τον εξοπλισμό για έναν πολύ εντατικό πόλεμο του 21ου αιώνα, δεν θα κατάφερναν σε πέντε χρόνια να οργανώσουν έναν στρατό ακόμη και 100.000 πραγματικά ανεπτυγμένων στρατιωτών. — ένας αριθμός που θα καταβροχθιζόταν από έναν πόλεμο για τον οποίο η εμπειρία, η εκπαίδευση, οι τακτικές, τα όπλα και η επιμελητεία τους είναι εντελώς ανεπαρκή, γράφει ο William Schryver.
Και ακόμα κι αν μπορούσαν να συγκεντρώσουν μια κουρελιασμένη πολυεθνική συμμορία 100.000 ανδρών, δεν θα μπορούσαν να τοποθετήσουν και να εφοδιάσουν έναν τέτοιο στρατό με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να κάνει οτιδήποτε.
Οι Ρώσοι μπορούν να χτυπήσουν οποιονδήποτε στόχο στην Ουκρανία, μεγάλο μέρος της Πολωνίας και της Ρουμανίας, ακόμη και βαθιά στη Γερμανία από το Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία.
Ένας ευρωπαϊκός στρατός δεν θα είχε την ευκαιρία να συγκεντρωθεί κοντά στις ρωσικές δυνάμεις. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, θα γίνονταν κομμάτια.
Όσον αφορά την ευρωπαϊκή αεροπορία, είναι μια οφθαλμαπάτη.
Η υποτιθέμενη ισχυρή Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έκανε ό,τι μπορούσε και εκτόξευσε αρκετές χιλιάδες πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που μπορούν να εκτοξευθούν στο Ιράν από ασφαλή απόσταση - με αμελητέα στρατηγική επίδραση. Το Ιράν δεν αφοπλίστηκε σε σημαντικό βαθμό. Στην πραγματικότητα, φαίνεται να είναι σε ισχυρότερη θέση τώρα από ό,τι όταν ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος.
Ούτε οι Ευρωπαίοι, ούτε καν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί μαζί, θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ουσιαστικό εναντίον της Ρωσίας και θα χάσουν αεροπλάνα κατά δεκάδες αν προσπαθήσουν.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν ουσιαστική απειλή με επιθετικά όπλα μεσαίου βεληνεκούς συγκρίσιμα με αυτά που έχουν δείξει η Ρωσία και το Ιράν. Και δεν θα έχουν προς το παρόν.
Η αεράμυνα των ΗΠΑ έχει αποδειχθεί ενοχλητική από την άποψη της ποιότητας, και ακόμη και αν ήταν αποτελεσματική, απέχει πολύ από το να είναι επαρκής σε αριθμό.
Ο πόλεμος στο υψηλότερο επίπεδο καταναλώνει τεράστιες ποσότητες όπλων.
Και όποιος έχει δώσει προσοχή έχει μάθει ότι - ενάντια στις προσδοκίες της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων - το οπλοστάσιο των μη επεκτάσιμων, χειροποίητων εξειδικευμένων όπλων των ΗΠΑ όχι μόνο έχει κακή απόδοση στους διάφορους ρόλους του, αλλά ότι ο συνδυασμός των πολέμων στην Ουκρανία και το Ιράν έχει επίσης μειώσει τα αποθέματα των ΗΠΑ σε σχεδόν κρίσιμα επίπεδα.
Επιπλέον, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εκδιώχθηκε από την Ερυθρά Θάλασσα από τους Υεμενίτες.
Σκεφτείτε το.
Κυριολεκτικά τους κυνήγησαν κάτω από πυρά, με άδειους γεμιστήρες. Δύο ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων στη σειρά. Καταπληκτικό.
Είναι αναμφίβολα μια από τις πιο συγκλονιστικές εξελίξεις των τελευταίων ετών πολέμου σε αυτόν τον πλανήτη. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ήταν, με τα δικά του λόγια, «τραυματισμένο» από την εμπειρία, η οποία αρκετοί αξιωματικοί είπαν ότι ήταν η πιο σκληρή ναυμαχία των ΗΠΑ από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εναντίον των Υεμενιτών.
Και πάλι... Σκεφτείτε το.
Γιατί λίγο αργότερα, κάποιος κάπου αποφάσισε: «Λοιπόν, αυτοί οι τύποι Χούτι είναι σκληρό καρύδι. Ας το δοκιμάσουμε εναντίον των Ιρανών. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να φτιάξουν χαλιά».
Και τώρα, αυτή τη στιγμή, δύο ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων είναι στριμωγμένες κάπου στα ήρεμα βαθιά νερά της Αραβικής Θάλασσας, τουλάχιστον 1.000 χιλιόμετρα μακριά από τις ιρανικές ακτές.
Πιο κοντά είναι τα τέρατα.
Από αυτή τη θέση, δεν μπορούν και δεν θα κάνουν τίποτα ουσιαστικό. Απλώς κρύβονται και περιμένουν την ώρα τους μέχρι να ανακουφιστούν.
Το γεγονός ότι ένα πολεμικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ πυροβολείται σε θρύψαλα στα χέρια των Ιρανών που κακοποιούνται εδώ και καιρό και χλευάζονται θα ήταν ένα εντελώς απαράδεκτο αποτέλεσμα αυτού του πολέμου. Αυτό πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.
Βλέπετε, για κάθε είδους περίπλοκους λόγους μέσα στην ιδιόμορφη αμερικανική ψυχή, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είναι ο αδιαμφισβήτητος Κυρίαρχος των Θαλασσών. Η απώλεια ενός αμερικανικού πολεμικού πλοίου από αυτό που τείνουν να θεωρούν κατώτερη φυλή θα θεωρούνταν αφόρητη ταπείνωση. Καλύτερα να κρυφτείς προς το παρόν και να φτιάξεις μια ιστορία νίκης μετά.
Σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να ήταν σαφές στους οξυδερκείς παρατηρητές εδώ και πολύ καιρό ότι η παγκόσμια ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να διεξάγουν πόλεμο στο υψηλότερο επίπεδο αυτή τη στιγμή οπουδήποτε έχει ήδη διαβρωθεί και δεν μπορεί να αποκατασταθεί ακόμη και μεσοπρόθεσμα. Πιθανότατα ούτε μέσα σε δέκα χρόνια.
Έχουν εξαντλήσει την πυρίτιδα τους. Οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/Ισραήλ κατάφεραν να προωθήσουν μισό αιώνα ανάπτυξης και παραγωγής όπλων - και όλα ήταν μάταια.
Ο πολεμικός εξοπλισμός του 20ου αιώνα που έχουν αφήσει απλά δεν είναι κατάλληλος για την πραγματικότητα του πολέμου στον 21ο αιώνα. Και δεν έχουν σχεδόν αρκετό τίποτα για να πολεμήσουν έναν σοβαρό πόλεμο ούτως ή άλλως.
Όπως επαναλαμβάνω συνεχώς: δεν υπάρχουν πιο εύκολοι πόλεμοι.
Οπότε ναι, υποψιάζομαι ότι οι Ευρωπαίοι είναι αρκετά ανήσυχοι αυτή τη στιγμή. Η αυτοκρατορία υποχωρεί γρήγορα και θα χάσει αμετάκλητα την ικανότητά της να επιβάλλει κανόνες, όρια και υπακοή στο «μεγαλύτερο καλό» στο άμεσο μέλλον.
Η ιστορία δείχνει ότι η Ευρώπη δεν θα παραμείνει ενωμένη αρμονικά σε ένα τέτοιο σενάριο. Αναπόφευκτα θα γίνει άσχημο.
Και εξ ου και ο πανικός στην Ευρωζώνη. https://www.frontnieuws.com/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
1 σχόλιο:
Οι R&R σπρώχνονται επιτελους .. γιατι μεχρι τωρα μας έσπρωχναν
Δημοσίευση σχολίου