Μετά την ταπεινωτική ήττα της Γερμανίας στον Πρώτο Παγκόσμιο , κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης υπήρξε μια καρποφόρα συνεργασία ανάμεσα στις δυο χώρες.
*Εδώ κάπου , ανοίγοντας μια μικρή παρένθεση για να θυμίσουμε πως η Κίνα υπήρξε η ΜΟΝΗ χώρα που δεν υπέγραψε το Σύμφωνο των Βερσαλλιών, καθώς το θεώρησε προδοσία των συμμάχων της : Η κατεχόμενη από τους Γερμανούς επαρχία Shāndōng αντί να επιστραφεί στην κινεζική κυριαρχία, περνάει στους Ιάπωνες, μια απόφαση που προκαλεί οργισμένες αντιδράσεις, κορύφωση τω οποίων αποτελεί το κίνημα της 4ης Μαΐου με την νεολαία στην πρώτη γραμμή. Με το σύμφωνο του 1921 , η Shāndōng γίνεται κι επισήμως κινεζική, άρα οι δύο πλευρές μπορούν να μιλάνε επί ίσοις όροις κι όχι ως αποικιοκρατική δύναμη - αποικία *
Κλείνει η παρένθεση και συνεχίζουμε...
Η Κίνα έβλεπε τη Γερμανία ως ένα προηγμένο μοντέλο βιομηχανικής χώρας, ελπίζοντας και στην αναδιάρθρωση του στρατού της που είχε ανάγκη. Ο Max Bauer , ο στρατιωτικός σύμβουλος ήταν ένας από αυτούς , υπό την ηγεσία του Chiang Kai-shek 蔣介石 , του επικεφαλής του Εθνικού Κόμματος 国民党 Guómíndǎng.
Η Γερμανία, από την άλλη, είχε ανάγκη από πρώτες ύλες ζωτικής σημασίας για την πολεμική της μηχανή.
Με την άνοδο του Τρίτου Ράιχ, η συνεργασία Κίνας - Γερμανίας προχωράει ακάθεκτη. Η Κίνα προμήθευε την Γερμανία με βολφράμιο και κασσίτερο με αντάλλαγμα τον εξοπλισμό και την απαραίτητη στρατιωτική τεχνογνωσία.
Οι Ναζί, επιπλέον , πόνταραν στον επικεφαλής Chiang Kai-shek για τον σφοδρό αντικομμουνισμό του , ο δε Chiang Kai-shek ήταν μεγάλος θαυμαστής του Χίτλερ, κάτι που ήταν επίσης διάχυτο σε όλα τα μέλη του Guómíndǎng .Ο γιός του, όχι μόνο είχε εκπαιδευτεί στη Wehrmacht, αλλά συμμετείχε και στις επιχειρήσεις για την προσάρτηση της Αυστρίας.
Όμως , τα "ωραία " κάπου τελειώνουν κι η στροφή της Γερμανίας προς την Ιαπωνία αλλάζει άρδην τα δεδομένα. Στην πραγματικότητα , τη δεδομένη στιγμή, οι απόψεις των Ναζί αξιωματούχων διίστανται για την πιο συμφέρουσα επιλογή με κάποιους να προτείνουν τη συνέχιση της συμμαχίας με την Κίνα. Όμως, υπερίσχυσε η βαρέως εξοπλισμένη - και μέλος του Συμφώνου του Άξονα- Ιαπωνία.
Η αναγνώριση από τους Ναζί του κράτους - μαριονέτα 满洲国 Mǎnzhōuguó στα κατεχόμενα κινέζικα εδάφη από τους Ιάπωνες μετά την εισβολή στην Μαντζουρία το 1931 , ήταν η κίνηση-ματ για την κατάρρευση των διπλωματικών σχέσεων Κίνας και ναζιστικής Γερμανίας.
Δημογραφικά μιλώντας , ο αριθμός των Κινέζων στη Γερμανία ήταν περιορισμένος. Την περίοδο ανόδου των Ναζί στην εξουσία, μετρούσαν γύρω στους 1,600 , εκ των οποίων οι περισσότεροι ναυτικοί, καλλιτέχνες τσίρκου και σπουδαστές.
Το κέντρο της κοινότητάς τους , η δική τους
"Τσαινατάουν " ( γνωστό κι ως Chinesenviertel). στήθηκε στη γειτονιά St. Pauli του Αμβούργου.
Κατά τη δεκαετία του '20 , οι σοσιαλιστικές ιδέες είχαν απήχηση σε μια μερίδα Κινέζων .
Tο 1938 , ιδρύεται από τις ναζιστικές αρχές
το "Zentralstelle für Chinese" για τον έλεγχο του κινεζικού πληθυσμού.
Μετά την είσοδο της Ιαπωνίας στις Δυνάμεις του Άξονα και την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, η δαγκάνα κλείνει περισσότερο. Η Chinesenviertel καταστρέφεται και κάποιοι Κινέζοι στέλνονται σε στρατόπεδα εργασίας.
Ναι, η αλήθεια είναι πως δεν είναι ευρύτερα γνωστό, αλλά καμία εικοσαριά χιλιάδες Εβραίοι από διάφορες χώρες της Ευρώπης βρήκαν ένα ασφαλές καταφύγιο στη Σανγκάη , και συγκεκριμένα στη συνοικία 虹口 Hóngkǒu. Ιδρύονται εβραϊκά σχολεία , συναγωγές και κάπως έτσι γεννιέται το "Εβραϊκό Γκέτο" της Σανγκάης κατά τις ταραγμένες μέρες του Ολοκαυτώματος.
Τα καλύτερα, αν πιστέψουμε, τα λεγόμενά του για τους Ασιάτες όπως αυτά τα συναντάμε στην
" Πολιτική Διαθήκη του Χίτλερ " :
"Ποτέ δεν αντιμετώπισα τους Κινέζους ή τους Ιάπωνες ως κατώτερούς μας. Ανήκουν σε αρχαίους πολιτισμούς και παραδέχομαι ανοιχτά ότι η αρχαία ιστορία τους είναι ανώτερη από τη δική μας. Έχουν το δικαίωμα να είναι περήφανοι για το παρελθόν τους , ακριβώς όπως εμείς έχουμε το δικαίωμα να είμαστε υπερήφανοι για τον πολιτισμό στον οποίο ανήκουμε.
Πραγματικά πιστεύω πως όσο περισσότερο προσηλωμένοι είναι οι Κινέζοι κι οι Ιάπωνες στην περηφάνεια της φυλής τους , τόσο ευκολότερο το βρίσκω να τα πάμε καλά μαζί τους ".
Φυσικά, στον περίφημο " Ο Αγών μου " ο λόγος του ήταν λιγότερο "στρογγυλεμένος" :
"Ό, τι εννοούν ως γερμανοποίηση είναι η διαδικασία του να εξαναγκάσουν τους άλλους μάθουν τη γερμανική γλώσσα. Είναι όμως κατηγορηματικά λάθος να υπάρχει η πεποίθηση πως ένας νέγρος ή ένας Κινέζος θα γίνει Γερμανός επειδή έμαθε τη γλώσσα και θέλει να τη μιλάει στο μέλλον και πόσο μάλλον να ψηφίζει για τα γερμανικά πολιτικά κόμματα".
Φυσικά, στη συνέχεια μαλάκωσε τους ρατσιστικές κορώνες γιατί το Τρίτο Ράιχ είχε και οικονομικά πάρε-δώσε και με την Κίνα και Ιαπωνία. Τη δε στρατιωτική συμμαχία που αναζητούσε , τη βρήκε ,εν τέλει, στην μιλιταριστική Ιαπωνία, η οποία κέρδισε και την...αναγνώριση των " Τιμητικών Αρείων" στη ναζιστική ρατσιστική λίστα.
Εδώ αυτή η ερώτηση έχει ενδιαφέρον.
Υπάρχει ο ιντερνετικός όρος 德棍 Dégùn που μεταφράζεται ως "Γερμανικό Κούτσουρο " περιγράφοντας κάποιον που είναι παθιασμένος με το Β' Παγκόσμιο και τρέφει αισθήματα ρομαντικού θαυμασμού για το ναζισμό.
Ένα παλιότερο άρθρο της σελίδας είναι αρκετά διαφωτιστικό για αυτό το ιδιόμορφο Nazi chic που κερδίζει έδαφος στην Ασία.
Με μακρόχρονη επιχειρηματική
στην Κίνα για λογαριασμό της Ζίμενς , προσχωρεί στο Ναζιστικό Κόμμα και στη συνέχεια αναλαμβάνει διπλωματικός εκπρόσωπος του καθεστώτος στη Nánjīng ( πρωτεύουσα της τότε Κινεζικής Δημοκρατίας). Κατά τη φρικτή σφαγή των Κινέζων από τους Ιάπωνες στη Nánjīng , ο Rabe δημιούργησε μια Διεθνή Ζώνη Ασφαλείας βοηθώντας στο να σωθούν πάνω από 200,000 Κινέζοι. Η συνεισφορά του στην Κίνα τιμάται με μνημεία και μέσα από την τέχνη, κερδίζοντας το προσωνύμιο " Ο Καλός Άνθρωπος της Nánjīng "
**Εδώ εκθέτουμε απόψεις και πληροφορία.Δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τους αρθρογράφους.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου