Η θεαματική πολιτισμική αναγέννηση της Κίνας καθιστά αναμφισβήτητη την υπόθεση για το εθνικό σύστημα οικονομίας.
ΜΕΡΟΣ Γ΄
Στην τελευταία μας έκθεση, υποστήριξα ότι οι συγκρούσεις που βλέπουμε στον κόσμο σήμερα προέρχονται από τη σύγκρουση μεταξύ δύο συστημάτων διακυβέρνησης. Συνήθως, αυτό παρουσιάζεται ως σύγκρουση μεταξύ δημοκρατιών και απολυταρχιών, αλλά στην πραγματικότητα, είναι μεταξύ του δυτικού αποικιοκρατικού συστήματος και οποιουδήποτε απορρίπτει το αίτημά του για υποταγή, είτε πρόκειται για την Κούβα, τη Βενεζουέλα, τη Ρωσία, την Κίνα, τη Βόρεια Κορέα, την Υεμένη ή το Ιράν.
Οι γεωπολιτικές εκδηλώσεις αυτής της σύγκρουσης είναι ευκολότερο να διακριθούν, αλλά οι ρίζες της πηγάζουν από τα οικονομικά θεμέλια των δύο εναλλακτικών συστημάτων, τα οποία καθορίζουν τη φύση και τη συμπεριφορά των αντιτιθέμενων συστημάτων. Η δυτική αποικιοκρατία ευνοεί και επιδιώκει να επιβάλει το βρετανικό σύστημα ελεύθερου εμπορίου. Τα έθνη που προτιμούν την ανεξαρτησία και επιθυμούν να χαράξουν μια κυρίαρχη πορεία ανάπτυξής τους, προτιμούν το εθνικό σύστημα πολιτικής οικονομίας, γνωστό και ως Αμερικανικό Σύστημα.
Το εθνικό σύστημα επιδιώκει να τονώσει την εγχώρια παραγωγή, να συσσωρεύσει κεφάλαιο στο εσωτερικό και να το επενδύσει στην ανάπτυξη, τις υποδομές, την εκπαίδευση, την έρευνα, την καινοτομία, τον πολιτισμό και άλλες χρήσεις της ίδιας της κοινωνίας που αυξάνουν το βιοτικό επίπεδο και την ποιότητα ζωής της χώρας.
Αντίθετα, το βρετανικό σύστημα ελεύθερου εμπορίου εξάγει πλούτο και τον συγκεντρώνει στα χέρια μιας χρηματιστικής ολιγαρχίας και των μεγαλύτερων εταιρικών πελατών της. Το ελεύθερο εμπόριο συνεπάγεται την άρση όλων των εμποδίων στην ανεμπόδιστη παγκόσμια ροή κεφαλαίων, πάντα επιδιώκοντας τις υψηλότερες διαθέσιμες αποδόσεις. Κάθε κόστος που μειώνει τις αποδόσεις του κεφαλαίου πρέπει να μειωθεί, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών δαπανών και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Στο πλαίσιο του συστήματος ελεύθερου εμπορίου, τα έθνη είναι υποχρεωμένα να ανταγωνίζονται για επενδυτικά κεφάλαια συμπιέζοντας συστηματικά τους μισθούς, την ασφάλεια της εργασίας, τις συντάξεις, τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και την εκπαίδευση. Επομένως, το βρετανικό σύστημα ελεύθερου εμπορίου ισοδυναμεί με μια ανταγωνιστική κούρσα προς τα κάτω.
Εξετάσαμε τις επιπτώσεις του συστήματος ελεύθερου εμπορίου στη στη Μεγάλη Βρετανία και πώς σχεδόν κατέστρεψε την οικονομία της. Εξετάσαμε επίσης ,τα παραδείγματα των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γερμανίας και της Ιταλίας όταν εφάρμοσαν το εθνικό σύστημα και πώς ενίσχυσε την οικονομική τους ανάπτυξη και αύξησε το βιοτικό τους επίπεδο με μάλλον θεαματικούς τρόπους. Αλλά η χώρα που έθεσε το εθνικό σύστημα πολιτικής οικονομίας στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα ήταν η Κίνα τις τελευταίες δεκαετίες.
Η εκπληκτική άνοδος της Κίνας
Πίσω στη δεκαετία του 1970, η Κίνα ήταν από τα φτωχότερα έθνη στον κόσμο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της ήταν λίγο πάνω από 100 δολάρια. Μέχρι σήμερα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Κίνας πλησιάζει τα 15.000 δολάρια. Σε όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης, ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε πάνω από 31.000 δολάρια κατά κεφαλήν, ένα τεράστιο άλμα από το εύρος των 100 δολαρίων, όπου ήταν μόλις πριν από 50 χρόνια.
Είναι σημαντικό ότι η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας ήταν πολύ ευρεία. Έχοντας ολοκληρώσει 14 διαδοχικά εθνικά, κυβερνητικά κατευθυνόμενα πενταετή σχέδια οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, η Κίνα έβγαλε περίπου 800 εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια και αυτή η άνθηση της Κίνας δεν ήταν τίποτα λιγότερο από θεαματική. Αν και θα ήταν αδύνατο να καλύψουμε κάθε πτυχή της ανάπτυξης της Κίνας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αξίζει να δούμε μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματά της στην εφαρμογή του εθνικού συστήματος πολιτικής οικονομίας.
Για παράδειγμα, ξεκινώντας σχεδόν από το τίποτα το 2008, η Κίνα κατασκεύασε το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε λιγότερο από 20 χρόνια, έχουν ολοκληρώσει πλήρως 50.000 χιλιόμετρα - περισσότερα από 31.000 μίλια - σιδηροδρομικών συνδέσεων υψηλής ταχύτητας, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% της συνολικής παγκόσμιας χιλιομετρικής απόστασης σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας, ξεπερνώντας το συνδυασμένο σύνολο των σιδηροδρομικών χιλιομέτρων υψηλής ταχύτητας όλων των άλλων χωρών στον κόσμο μαζί.
Αυτό συνοδεύτηκε από την κατασκευή συναρπαστικών σιδηροδρομικών σταθμών και κόμβων δικτύου σε όλη την Κίνα. Πρόσφατα, ένας ολόκληρος σιδηροδρομικός σταθμός στην πόλη Fuzhou, στην επαρχία Fujian χτίστηκε σε μόλις 9 ώρες. Φέτος, ολοκλήρωσαν την κατασκευή ενός τεράστιου σιδηροδρομικού κόμβου υψηλής ταχύτητας στο Chongqing που καλύπτει 1,22 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα σε ένα μέρος που, μόλις 38 μήνες νωρίτερα, ήταν βουνό. Ολόκληρη η κατασκευή είναι ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό αριστούργημα στην κλίμακα των αιγυπτιακών πυραμίδων (εδώ είναι ένα ντοκιμαντέρ 5 λεπτών για την κατασκευή του σταθμού και μια πτήση με drone διάρκειας 2 λεπτών). Το κόστος κατασκευής: 7,8 δισεκατομμύρια δολάρια.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Κίνα έχει επίσης προχωρήσει από σχεδόν τίποτα στον κορυφαίο παραγωγό αυτοκινήτων στον κόσμο. Το 2000, οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων αντιπροσώπευαν περίπου το 1% της παγκόσμιας αγοράς αυτοκινήτων. Μέχρι το 2023, το 39% των αυτοκινήτων που πωλήθηκαν στον κόσμο ήταν κινεζικής κατασκευής.
Εκτοπίζουν σταδιακά τα αμερικανικά, ευρωπαϊκά και ιαπωνικά αυτοκίνητα και η ανταγωνιστικότητα των Κινέζων κατασκευαστών δεν βασίζεται μόνο σε χαμηλότερες τιμές - τα μοντέλα τους ξεπερνούν όλο και περισσότερο τους δυτικούς κατασκευαστές και όσον αφορά την καινοτομία, τα χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις.
Η Κίνα έχει ιπτάμενα αυτοκίνητα!
Και πράγματι, το τρένο της καινοτομίας στην Κίνα προχωρά τώρα σε τέτοιο βαθμό που τα ιπτάμενα αυτοκίνητα θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Σε ορισμένες πόλεις έχουν ήδη αυτόνομα ιπτάμενα ταξί, και σε περίπτωση που κάποιος το απορρίψει ως σύγχυση τεχνητής νοημοσύνης, προσωπικά γνωρίζω ανθρώπους που έχουν χρησιμοποιήσει πραγματικά την υπηρεσία ιπτάμενων ταξί στην Κίνα.
Σήμερα, ένας από τους στρατηγικά πιο κρίσιμους κλάδους όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να καθιερώσουν μια απρόσβλητη αμερικανική πρωτοκαθεδρία είναι η τεχνητή νοημοσύνη.
Κερδίζοντας τον αγώνα AI
Παρά το σημαντικό προβάδισμα και κυριολεκτικά τρισεκατομμύρια δολάρια σε κεφαλαιουχικές δαπάνες από τις κορυφαίες αμερικανικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, η Κίνα τις πρόλαβε γρήγορα και μάλιστα τις ξεπέρασε σε ορισμένες μετρήσεις απόδοσης.
Τον Ιανουάριο του 2025, η κινεζική DeepSeek AI κυκλοφόρησε ένα νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, το DeepSeek R1, σηματοδοτώντας αυτό που ο Marc Andreesen αποκάλεσε «μια στιγμή Sputnik» για τη βιομηχανία. Ακριβώς όπως η εκτόξευση του δορυφόρου Sputnik από τη Σοβιετική Ένωση το 1957 ανέτρεψε τις υποθέσεις σχετικά με την αμερικανική τεχνολογική κυριαρχία στην τεχνολογία που σχετίζεται με το διάστημα, η DeepSeek ανακοίνωσε μια παρόμοια πρόκληση με τις τότε επικρατούσες υποθέσεις στον αγώνα τεχνολογίας AI. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, νέα ορόσημα θα επιτυγχάνονταν και θα ξεπερνιόντουσαν σε γρήγορη διαδοχή. Το DeepSeel R1 ταίριαζε ήδη με τις επιδόσεις των κορυφαίων αμερικανικών μοντέλων, παρόλο που ο συνολικός προϋπολογισμός ανάπτυξής του ήταν μόνο 6 εκατομμύρια δολάρια.
Στις 23 Απριλίου του τρέχοντος έτους - 2026, η αμερικανική εταιρεία OpenAI παρουσίασε το πιο προηγμένο μοντέλο της, το GPT 5.5. Η DeepSeek απάντησε την επόμενη κιόλας μέρα με τον δικό της αμφισβητία, το μοντέλο V4 που σχεδόν ταίριαζε με το μοντέλο του OpenAI όσον αφορά τις επιδόσεις. Αλλά η πραγματική, μεγάλη διαφορά μεταξύ του "Made in USA" και του "Made in China" εμφανίστηκε όσον αφορά το κόστος: Το DeepSeek είναι έως και 107 φορές φθηνότερο από το GPT 5.5. Για τους βαρείς χρήστες, αυτή η διαφορά θα μπορούσε να προσθέσει έως και δεκάδες χιλιάδες δολάρια ετησίως, ένα κρίσιμο ζήτημα στους πολέμους της τεχνητής νοημοσύνης.
Φυσικά, η DeepSeek είναι μόνο μία από τις δεκάδες κινεζικές εταιρείες στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης και τα πιο δημοφιλή μοντέλα τους περιλαμβάνουν τις Qwen, MiniMax, GLM και Kimi. Αυτό το τελευταίο, η Kimi κυκλοφόρησε το μοντέλο K3 στα τέλη Ιουλίου 2026, το οποίο σχεδόν έκλεισε το χάσμα απόδοσης με τα πιο προηγμένα αμερικανικά μοντέλα και μάλιστα τα ξεπέρασε σε ορισμένες μετρήσεις όπως η κωδικοποίηση και οι εργασίες πράκτορα ξανά, με ένα κλάσμα του κόστους των αμερικανικών μοντέλων. Η διαφορά κόστους είχε σημαντικό αντίκτυπο, ακόμη και μεταξύ των μεγαλύτερων (και πιθανώς λιγότερο ευαίσθητων στο κόστος) χρηστών.
Για παράδειγμα, τον Ιούνιο του 2026, η Microsoft ακύρωσε τις περισσότερες από τις άδειες χρήσης κώδικα Claude για προϊόντα όπως τα Windows, το M365 και το Teams λόγω του πολύ υψηλού κόστους διακριτικών. Αυτό ήταν μια μεγάλη έκπληξη δεδομένου ότι η Microsoft επένδυσε έως και 5 δισεκατομμύρια δολάρια στον δημιουργό του Claude, Anthropic. Επίσης, ο CTO της Uber παραπονέθηκε ότι ο προϋπολογισμός τους για την τεχνητή νοημοσύνη για το 2026 είχε ήδη εξαντληθεί από τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους λόγω του μεγάλου κόστους που σχετίζεται με τη χρήση του Claude Code.
Στην πραγματικότητα, πολλές εταιρείες διαπίστωσαν ότι το κόστος των αμερικανικών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης υπερέβαινε σημαντικά το κόστος των ανθρώπινων εργαζομένων. Ένας από αυτούς ήταν η Nvidia. Ο Αντιπρόεδρος Εφαρμοσμένης Βαθιάς Μάθησης, Bryan Cantazaro είπε ότι, «Για την ομάδα μου, το κόστος υπολογισμού είναι πολύ πέρα από το κόστος των εργαζομένων». Τελικά, το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές αμερικανικές εταιρείες έχουν στραφεί στα κινεζικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης.
Σε συνέντευξή του στο Bloomberg News, ο Διευθύνων Σύμβουλος της AirBnB, Brian Chesky, εξήγησε την προτίμησή τους για το "Made in China": "Βασιζόμαστε πολύ στο μοντέλο Qwen της Alibaba. Είναι πολύ καλό. Είναι επίσης γρήγορο και φθηνό», είπε. «Χρησιμοποιούμε τα πιο πρόσφατα μοντέλα του OpenAI, αλλά συνήθως δεν τα χρησιμοποιούμε τόσο πολύ στην παραγωγή, επειδή υπάρχουν ταχύτερα και φθηνότερα μοντέλα».
Αυτή η ίδια συνειδητοποίηση έχει κυματίσει στην τεχνολογική κοινότητα και το αποτέλεσμα είναι ότι η Κίνα κερδίζει πλέον πειστικά τον αγώνα της τεχνητής νοημοσύνης. Η πιο πειστική ετυμηγορία προήλθε από το πιο ευαίσθητο σε απόδοση και κόστος τμήμα της αγοράς: Νεοφυείς επιχειρήσεις τεχνολογίας της Silicon Valley: σύμφωνα με την εταιρεία επιχειρηματικών κεφαλαίων Andreesen-Horowitz, το 80% αυτών των νεοφυών επιχειρήσεων βασίζονται πλέον σε κινεζικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης.
Μία από τις πιο ασυνήθιστες περιπτώσεις μεταξύ των startups ήταν αυτή του Thinking Machines Lab της Mira Murati. Η Murati ήταν στο παρελθόν CTO στο OpenAI, οπότε όταν αποσχίστηκε από τη δική της εταιρεία, μπόρεσε να συγκεντρώσει 2 δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδυτικό κεφάλαιο. Αλλά αντί να βασιστεί στα μοντέλα του OpenAI, το Thinking Machines Lab υιοθέτησε την κινεζική τεχνητή νοημοσύνη: το πρώτο προϊόν που κυκλοφόρησε η εταιρεία του Murati ήταν ένα εργαλείο που βοηθά τους προγραμματιστές να τελειοποιήσουν το μοντέλο Qwen της Alibaba.
Πράγματι, η γραφή είναι στον τοίχο και η Κίνα κερδίζει την κούρσα εξοπλισμών στην υψηλή τεχνολογία. Σε μια έκθεση του Δεκεμβρίου για τους επενδυτές της, η UBS Global Wealth Management αξιολόγησε τις κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας ως «πιο ελκυστικές».
Μια πολιτισμική αναγέννηση
Αλλά η ανάπτυξη της Κίνας είναι κάτι πολύ περισσότερο από την τεχνητή νοημοσύνη, τα ιπτάμενα αυτοκίνητα ή τα σιδηροδρομικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας. Στο πίσω μέρος της οικονομικής της επιτυχίας, ολόκληρη η κοινωνία της Κίνας βιώνει μια εξαιρετική πολιτισμική αναγέννηση – ένα ακόμα ανθισμένο επίτευγμα του ανθρώπινου πνεύματος που κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για τους ανθρώπους του.
Ένας απλός Κινέζος πολίτης σήμερα είναι πιο ευημερούσα, πλουσιότερη, υγιέστερη και πιο ελεύθερη από ποτέ. Ενώ οι δημόσιοι χώροι της Κίνας είναι εξαιρετικά καθαροί και σχεδόν ομοιόμορφα ασφαλείς, μια κινεζική εργατική οικογένεια μπορεί να φιλοδοξεί να ζήσει με μεγάλη άνεση. Για παράδειγμα, εδώ είναι ένα τυπικό μοντέρνο διαμέρισμα στη νοτιοανατολική επαρχία Jiangxi. Το μηνιαίο ενοίκιο για αυτήν τη μονάδα είναι περίπου $207 δολάρια:
Πολλές νέες εξελίξεις έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν στους κατοίκους τους ένα επίπεδο άνεσης που θα θεωρούνταν απρόσιτη πολυτέλεια υψηλής ποιότητας στα περισσότερα μέρη του κόσμου, με ευρύχωρους χώρους καθιστικού και εξαιρετικά μεγάλες βεράντες. Προφανώς, αυτά είναι πλέον υποχρεωτικά για όλες τις πρόσφατα εγκεκριμένες οικιστικές αναπτύξεις στην Κίνα:
Οι νέοι στην Κίνα έχουν την επιλογή από περισσότερα από 3100 πανεπιστήμια για να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους, η οποία είναι προσιτή και προσβάσιμη σε όλους. Σήμερα, τα κινεζικά πανεπιστήμια είναι από τα πιο σύγχρονα ιδρύματα στον κόσμο που παράγουν πάνω από 12 εκατομμύρια νέους πτυχιούχους κάθε χρόνο.
Σχεδόν καθολική, σχεδόν δωρεάν υγειονομική περίθαλψη
Οι Κινέζοι απολαμβάνουν επίσης το πλεονέκτημα ενός από τα πιο αποτελεσματικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης στον κόσμο και σχεδόν καθολική βασική ιατρική κάλυψη. Οι κινεζικές οικογένειες δεν υποφέρουν από ανησυχίες ότι μια θεραπεία σε νοσοκομείο μπορεί να τις χρεοκοπήσει. Για να μας βοηθήσει να εκτιμήσουμε πόσο καλά λειτουργεί ολόκληρο το σύστημα και πόσο προσιτό είναι, μια νεαρή Αμερικανίδα ονόματι Jennifer δημοσίευσε ένα σύντομο βίντεο με τη δική της εμπειρία.
Δεν είχε κανενός είδους ασφάλιση υγείας στην Κίνα, αλλά έπρεπε να δει έναν γιατρό για να λάβει συνταγή για ορισμένα φάρμακα. Έτσι, μπήκε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και 19 λεπτά και 12 δολάρια αργότερα, έφυγε με όλα όσα χρειαζόταν. Ακολουθεί το βίντεο της εμπειρίας της:
Εάν ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να δημιουργηθεί για τα 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους της Κίνας, γιατί να μην μπορούσε να δημιουργηθεί οπουδήποτε αλλού; Γιατί αυτό θα πρέπει να είναι απρόσιτο για τον αμερικανικό λαό; Και γιατί να μην είναι τόσο προσιτό για τους Αμερικανούς όσο και για τον κινεζικό λαό;
Το κόστος των πραγμάτων
Πράγματι, όταν κάνουμε συγκρίσεις εναλλακτικών συστημάτων οικονομικής διακυβέρνησης, κάτι πρέπει να ειπωθεί για το κόστος των πραγμάτων. Μόλις είδαμε πόσο γρήγορο, εύκολο και φθηνό ήταν για την Τζένιφερ να προμηθευτεί τα φάρμακά της, παρόλο που δεν είχε καθόλου ιατρική ασφάλιση. Νωρίτερα, είδαμε τους άνετους χώρους διαβίωσης που διατίθενται στις κινεζικές οικογένειες για λίγο περισσότερο από 200 $ το μήνα.
Για τη μονάδα στο παραπάνω βίντεο, το μηνιαίο ενοίκιο είναι μόνο περίπου 84 $ – είναι πιο μέτριο, σίγουρα, αλλά εξακολουθεί να είναι αρκετά ωραίο και πολύ προσιτό. Τώρα, αν λάβουμε υπόψη την ισοτιμία αγορών, αυτό το ποσό στις ΗΠΑ ή τη Δυτική Ευρώπη θα ήταν περίπου 200 $ το μήνα και 500 $ το μήνα για το μεγαλύτερο. Αυτό εξακολουθεί να είναι πολύ προσιτό, μια σχεδόν αδιανόητη σχέση ποιότητας-τιμής στις δυτικές πόλεις.
Όπως αποδεικνύεται, η προσιτή υγειονομική περίθαλψη της Κίνας, η προσιτή εκπαίδευση, τα ταξίδια και η προσιτή διαβίωση είναι επίσης συμπτώματα του συστήματός της, το οποίο και πάλι έρχεται σε έντονη αντίθεση με το δυτικό σύστημα ελεύθερης αγοράς. Σε αυτήν την έκθεση, είδαμε πώς ένας τεράστιος σιδηροδρομικός κόμβος υψηλής ταχύτητας στο Chongqing ολοκληρώθηκε σε μόλις 38 μήνες με κόστος 7,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό δεν είναι μικρό χρηματικό ποσό, αλλά συγκρίνετε το με τις προβλέψεις για την επισκευή της γέφυρας Francis Scott Key στη Βαλτιμόρη.
Η γέφυρα κατέρρευσε αφού χτυπήθηκε από μεγάλο φορτηγό πλοίο τον Μάρτιο του 2024. Η ανακατασκευή του αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2030, περισσότερα από έξι χρόνια από την κατάρρευσή του, με κόστος που σήμερα εκτιμάται μεταξύ 4,3 και 5,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Έτσι, το ένα σύστημα μπορεί να κατασκευάσει ένα ολοκαίνουργιο, σύγχρονο κομμάτι υποδομής στην κλίμακα των αιγυπτιακών πυραμίδων σε 38 μήνες, ενώ το άλλο αγωνίζεται να επισκευάσει μια παλιά γέφυρα σε διπλάσιο χρονικό πλαίσιο και με συγκρίσιμο κόστος.
Μίλια και δολάρια
Εξετάστε ξανά το κόστος και την ταχύτητα της κατασκευής σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας. Τον Μάιο του 2024, η Αρχή Σιδηροδρόμων Υψηλής Ταχύτητας της Καλιφόρνια ανακοίνωσε με περηφάνια την ολοκλήρωση της «Οδογέφυρας του ποταμού Φρέσνο στην κομητεία Madera. Αν και η οδογέφυρα είχε μήκος μόνο 1.600 πόδια, χρειάστηκαν 9 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Στα 29 χρόνια από την ίδρυσή της, η Αρχή Σιδηροδρόμων Υψηλής Ταχύτητας της Καλιφόρνια κατασκεύασε 38 κατασκευές, συνολικού μήκους 39 μιλίων με κόστος 13,6 δισεκατομμύρια δολάρια, σχεδόν 350 εκατομμύρια δολάρια ανά μίλι σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας που εξακολουθούν να μην λειτουργούν εξ αποστάσεως.
Σε ολόκληρες τις ΗΠΑ, το 2024 υπήρχαν περίπου 30 τοποθεσίες σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας υπό «ενεργή κατασκευή» συνολικού μήκους 119 μιλίων. Σε λιγότερο από 20 χρόνια, η Κίνα κατασκεύασε πάνω από 30.000 μίλια με κόστος μεταξύ 17 και 21 εκατομμυρίων δολαρίων ανά χιλιόμετρο ή 27 έως 34 εκατομμυρίων δολαρίων ανά μίλι. Αυτό είναι λιγότερο από το 1/10 του κόστους ανά μίλι του αμερικανικού σιδηροδρόμου υψηλής ταχύτητας που μπορεί να μην τεθεί ποτέ σε λειτουργία.
Στη συνέχεια, υπάρχει και πάλι η βιομηχανία της τεχνητής νοημοσύνης. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια επενδύθηκαν στη δημιουργία κορυφαίων αμερικανικών μοντέλων. Η κινεζική DeepSeek ξόδεψε συνολικά μόνο 6 εκατομμύρια δολάρια για την ανάπτυξη του μοντέλου DeepSeek R1, μιας πολύ αξιόπιστης ανταγωνιστικής προσφοράς. Είναι σχεδόν σαν το δυτικό σύστημα να έχει δημιουργηθεί για συστηματική λεηλασία, έτσι ώστε σχεδόν τα πάντα να κοστίζουν δέκα φορές περισσότερο από αυτό που θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να κοστίζουν.
Αν αυτό είναι αλήθεια, θα προέκυπτε ότι το σύστημά μας μας κλέβει συνεχώς και αδυσώπητα τους καρπούς της εργασίας και της δημιουργικότητάς μας. Είμαστε αναγκασμένοι να πληρώνουμε περισσότερα για τα πάντα και να παίρνουμε πολύ λιγότερα σε αντάλλαγμα. Οι Αμερικανοί πληρώνουν μακράν το πιο ακριβό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στον κόσμο, αλλά έχουν μερικά από τα χειρότερα αποτελέσματα υγείας από οποιαδήποτε προηγμένη οικονομία στον κόσμο, σχεδόν σε οποιαδήποτε μέτρηση:
Η υγειονομική περίθαλψη είναι η 3η κύρια αιτία θανάτου στις ΗΠΑ
Το 50% των ενηλίκων των ΗΠΑ και το 30% των εφήβων έχουν προδιαβήτη ή διαβήτη τύπου ΙΙ
Το 40% των 18χρονων έχουν διάγνωση ψυχικής υγείας
Οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερο ποσοστό βρεφικής και μητρικής θνησιμότητας στον ανεπτυγμένο κόσμο, παρά το γεγονός ότι ξοδεύουν περισσότερα από τα διπλάσια για τη φροντίδα βρεφών και μητέρων
Το 25% των Αμερικανίδων παίρνουν αντικαταθλιπτικά
Ένα στα 36 παιδιά έχει αυτισμό (στην Καλιφόρνια, είναι ένα στα 32)
Τα ποσοστά μυοκαρδίτιδας, περικαρδίτιδας και καρκίνου στους νέους εκρήγνυνται
Από το 2019 το προσδόκιμο ζωής στις ΗΠΑ συρρικνώνεται και τώρα είναι 7,65% χαμηλότερο από ό,τι σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες (82,4 χρόνια έναντι 76,1 ετών, με βάση τα στοιχεία του 2021)
Θα μπορούσα να συνεχίσω να απαριθμώ περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι στη Δύση στερούνται την υγεία τους, τον πλούτο τους, την ελευθερία τους και το μέλλον τους και να το αντιπαραβάλω με πολύ διαφορετικές πραγματικότητες που αντιμετωπίζει ο κινεζικός λαός. Όλα αυτά θα μπορούσαν να τεντώσουν την ευπιστία του δυτικού κοινού σαν να είναι προπαγάνδα. Αλλά δεν είναι προπαγάνδα – είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζει κάθε δυτικός επισκέπτης στην Κίνα σήμερα.
Νωρίτερα φέτος, ο Πρόεδρος Τραμπ επισκέφθηκε τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ και η επίσκεψή του εστίασε την προσοχή του κόσμου στην Κίνα με τρόπο που ήταν δύσκολο να παραβλεφθεί ή να αγνοηθεί. Η μεγάλη αμερικανική αντιπροσωπεία και όλοι οι διεθνείς δημοσιογράφοι που παρακολούθησαν τις διπλωματικές συναντήσεις στο Πεκίνο εντυπωσιάστηκαν σαφώς με αυτό που συνάντησαν.
Ανάμεσά τους ήταν ο Διευθύνων Σύμβουλος της Nvidia, Jensen Huang και ο Elon Musk - δύο άτομα που θα έπρεπε γενικά να είναι δύσκολο να εντυπωσιαστούν. Ένας άλλος ήταν ο Naval Ravikand, ένας δημοσιογράφος που βρήκε την ευκαιρία να περάσει δέκα ημέρες στην Κίνα. Ως μορφωμένος δημοσιογράφος, ο Ravikand γνώριζε τα πάντα για την Κίνα, αλλά όπως και άλλοι επισκέπτες, εξακολουθούσε να αιφνιδιάζεται από αυτό που βίωσε εκεί.
Μεταξύ άλλων παρατηρήσεων, ανέφερε το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας που μεταφέρει εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά με ταχύτητα 300 χλμ./ώρα αθόρυβα, άνετα και έγκαιρα. Αυτό που εντυπωσίασε τον Ravikand ήταν το ίδιο το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη και τέτοια μνημειώδη κομμάτια υποδομής, καθώς η κατασκευή τους περιλαμβάνει μνημειώδεις επενδύσεις των οποίων η απόδοση μετριέται σε δεκαετίες και όχι σε χρόνια.
Αυτό μας φέρνει πίσω στον σκοπό αυτής της έκθεσης, ο οποίος ήταν να επισημάνει τους συστημικούς παράγοντες της προόδου της Κίνας και επίσης τους συστημικούς παράγοντες που έκαναν τις δυτικές δυνάμεις να μείνουν πίσω. Η επιτυχία της Κίνας δεν ήταν το αποτέλεσμα του αόρατου χεριού του Άνταμ Σμιθ ούτε του συστήματος του απόλυτου ελεύθερου εμπορίου, όπου τα ιδιωτικά συμφέροντα πρέπει να επικεντρωθούν μόνο στην επιδίωξη των δικών τους εγωιστικών στόχων και με κάποιο τρόπο δημιουργούν ως δια μαγείας το μεγαλύτερο δυνατό όφελος για ολόκληρη τη συλλογικότητα. Η Κίνα οικοδομήθηκε μέσω μιας συντονισμένης προσπάθειας και μιας στρατηγικής που διαμορφώθηκε και ακολουθήθηκε από την κεντρική κυβέρνησή της με τη μορφή 15 διαδοχικών πενταετών σχεδίων.
Δεκαπέντε πενταετή σχέδια
Στις 29 Οκτωβρίου 1955 ο Πρόεδρος Μάο Τσε Τουνγκ ανακοίνωσε τις προθέσεις της κυβέρνησής του στην «Ομιλία του στο Συμπόσιο για τον Σοσιαλιστικό Μετασχηματισμό της Καπιταλιστικής Βιομηχανίας και Εμπορίου». Ο Μάο είπε ότι, «Στόχος μας είναι να φτάσουμε και να ξεπεράσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες... Όσο για το πόσες δεκαετίες θα χρειαστούν, ανάλογα με τις προσπάθειες του καθενός, θα χρειαστούν τουλάχιστον πενήντα χρόνια, ίσως εβδομήντα πέντε, δηλαδή δεκαπενταετή σχέδια. Μόνο όταν φτάσουμε και ξεπεράσουμε τις ΗΠΑ μπορούμε επιτέλους να αναπνεύσουμε εύκολα».[ΣΚ23]
Αυτό συνέβη κατά την περίοδο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στα μέσα της δεκαετίας του 1950, περίπου την εποχή του Πρώτου Πενταετούς Σχεδίου που διήρκεσε από το 1953-1957. Η ηγεσία του Ντενγκ Σιαοπίνγκ επικεντρώθηκε στους «Τέσσερις Εκσυγχρονισμούς» με στόχο τη μετατροπή της Κίνας σε μια μέτρια ευημερούσα κοινωνία μέχρι το έτος 2000. Με αυτόν τον τρόπο, θέτοντας στόχους και διατυπώνοντας σαφή σχέδια, οι διαδοχικές κινεζικές κυβερνήσεις κινητοποίησαν το δημιουργικό δυναμικό και τη σκληρή δουλειά του κινεζικού λαού για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων. Το κεφάλαιο που συσσώρευσε σταδιακά η Κίνα επενδύθηκε στη δημιουργία υποδομών του έθνους, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων επενδύσεων σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, πανεπιστημιουπόλεις Ε&Α και υγειονομική περίθαλψη.
Τα στοιχεία είναι αναμφισβήτητα
Το πιο σημαντικό: Η Κίνα σήμερα παρέχει το πιο συγκεκριμένο παράδειγμα του τι είναι δυνατό και τι είναι εφικτό με ικανή και εποικοδομητική ηγεσία. Είναι επίσης η πιο αδιαμφισβήτητη περίπτωση της ανωτερότητας του εθνικού συστήματος πολιτικής οικονομίας και της νομιμότητας του κυβερνητικού ρόλου, σε αντίθεση με την προσέγγιση laissez-faire και το αχαλίνωτο σύστημα του παγκόσμιου ελεύθερου εμπορίου.
Δεν υπάρχουν λόγοι για να υποτάξουμε τη μελλοντική ανάπτυξη των κοινωνιών μας στο αποτυχημένο ιδεολογικό πλαίσιο που επιβάλλεται από εκείνους που το χρησιμοποιούν για να λεηλατήσουν συστηματικά τον πλούτο από τις οικονομίες μας και να τις εμποδίσουν, σαν παράσιτο, να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους με τρόπο που να ωφελεί κάθε μέλος της συλλογικότητας. Οι ιδεολόγοι θα ουρλιάξουν, «σοσιαλισμός!!» Αλλά μέχρι αυτή τη στιγμή, η απλή κατανόηση του προφανούς θα πρέπει να υποδηλώνει ότι αν θέλουμε να ξεπεράσουμε τις σημερινές μας δυσκολίες και να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο μέλλον, πρέπει να επανεξετάσουμε τις πεποιθήσεις μας και ιδιαίτερα τις βεβαιότητές μας.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου