Όλα τα παιδιά του αμερικανικού σχολείου διδάσκονται για τον ζηλωτή υπέρμαχο της κατάργησης της δουλείας, ο οποίος, τον Οκτώβριο του 1859, ηγήθηκε μιας επιδρομής στο ομοσπονδιακό οπλοστάσιο, με είκοσι άνδρες, στο Χάρπερς Φέρρυ της Βιρτζίνια, σκοπεύοντας να ξεκινήσει ένα κίνημα απελευθέρωσης σκλάβων που θα εξαπλωνόταν νότια.
Αλλά αυτό που δεν μάθαμε ποτέ ως παιδιά ήταν ποιος ήταν πίσω από τον Μπράουν. Σε μια δικαστική υπόθεση, μάθαμε ότι χρηματοδοτήθηκε από μια ομάδα που ονομάζεται «οι μυστικοί έξι» με πάνω από οκτώ εκατομμύρια δολάρια. Μόνο οι πλουσιότερες οικογένειες μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά να πετάξουν τεράστια ποσά όπως αυτό.
Και πάλι, εμπλέκεται ο «αδύναμος» γιος της βασίλισσας Βικτωρίας, Εδουάρδος Ζ ́ και ο πατέρας/θείος του, πρίγκιπας Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα, ο οποίος είχε τη φήμη ότι υποστήριζε δημόσιους σκοπούς, όπως η κατάργηση της δουλείας παγκοσμίως.
Ο θείος-μπαμπάς, πρίγκιπας Αλβέρτος, συνδέθηκε με την οικογένεια de Saussure μέσω της μητέρας του, πριγκίπισσας Λουίζ. Ήταν κόρη του κόμη Ερνστ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ, του οποίου η οικογένεια είχε δεσμούς με πολλές ευρωπαϊκές οικογένειες ευγενών, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας ντε Σωσσούρ από την Ελβετία. Οι de Saussure ήταν μέρος του ευρύτερου δικτύου επιφανών οικογενειών στην Ευρώπη του 19ου αιώνα, που συχνά παντρεύονταν με βασιλείς και ευγενείς, γεγονός που τους συνέδεε με τη γενεαλογία του πρίγκιπα Αλβέρτου. Αυτή η ίδια ελβετική οικογένεια, που ζούσε στις Καρολίνες, είχε φυτείες σκλάβων, σχεδίαζε και χρηματοδοτούσε τα κινήματα «κατά της δουλείας».
Η ιδέα δεν είναι να τερματιστεί η δουλεία, αλλά να χρησιμοποιηθεί ως σφήνα για να χωριστεί η χώρα σε πιο εύκολα ελεγχόμενες φατρίες. Ο «Συμβιβασμός του Μιζούρι», επρόκειτο να δημιουργήσει το κίνημα «Ελεύθερο Κάνσας».
... Αν διαβάσετε το άρθρο μου στο Substack σχετικά με τη φάρσα του 1849 στην Καλιφόρνια για τον Πυρετό του Χρυσού, μπορείτε εύκολα να δείτε ότι ήταν ένα τέχνασμα για την εισαγωγή 300.000 μεταναστών μέσω του όρμου Yerba Buena, στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο για να γίνουν Free-Staters....Ένα όνομα που δόθηκε στους αποίκους στην Επικράτεια του Κάνσας κατά την περίοδο του κινήματος "Bleeding Kansas" στη δεκαετία του 1850, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στην επέκταση της δουλείας. Το όνομα προέρχεται από τον όρο «ελεύθερη πολιτεία», δηλαδή μια πολιτεία των ΗΠΑ χωρίς δουλεία.
Πολλοί από τους «ελεύθερους στατήρες» ενώθηκαν με τους Jayhawkers στον αγώνα τους κατά της δουλείας και για να κάνουν το Κάνσας ελεύθερη πολιτεία. Το "Jayhawker" είναι ένας όρος που ήρθε στο προσκήνιο στην Επικράτεια του Κάνσας κατά την περίοδο του Bleeding Kansas της δεκαετίας του 1850. υιοθετήθηκε από μαχητικές ομάδες που συνδέονταν με την υπόθεση του ελεύθερου κράτους κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου.
Αυτές οι ομάδες ήταν εκπαιδευμένοι μισθοφόροι από τις επαναστάσεις της «Άνοιξης» του 1848. Αντάρτες, που εισήχθησαν λαθραία στην Αμερική με το εξώφυλλο του «Gold Rush», οι οποίοι συχνά συγκρούονταν με ομάδες υπέρ της δουλείας από το Μιζούρι, γνωστές εκείνη την εποχή στην επικράτεια του Κάνσας ως «Border Ruffians» ή «Bushwhackers».
Αυτή η μελέτη του John Brown είναι μια «κλασική» μελέτη περίπτωσης για το πώς δημιουργούνται οι τρομοκράτες. Θα μπορούσε εύκολα να μεταφερθεί στο σήμερα με στοιχεία της δικής μας κυβέρνησης και μυστικούς ιδιώτες χρηματοδότες στο παρασκήνιο μαζί με αμειβόμενους ακαδημαϊκούς, ενορχηστρώνοντας εκδηλώσεις.
Thomas Wentworth Higgins, από μια κορυφαία τραπεζική οικογένεια της Νέας Αγγλίας.
Ο αιδεσιμότατος Theodore Parker, ένας λυσσασμένος ακτιβιστής στην πτέρυγα της «κατάργησης» της συνωμοσίας τους. Έχει ήδη κατηγορηθεί για έφοδο σε δικαστικό μέγαρο, σκηνοθετημένο, για μεγαλύτερο αντίκτυπο χρησιμοποιώντας:
Ο Δρ Samual Gridley Howe, ένας αυστηρός «Καλβινιστής», ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης εφημερίδας.
Φράνκλιν Μπέντζαμιν Σάνμπορν,
Ο Τζορτζ Λούθαρ Στερνς, ταραχοποιός, αρχηγός του αιματηρού πυρήνα των «Ελεύθερων Στρατιωτών», δωρίζει μεγάλα χρηματικά ποσά στον Τζον Μπράουν.
Ο Γκάρετ Σμιθ, γαιοκτήμονας άνω του ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων, γιος ενός πλούσιου επιχειρηματικού συνεργάτη του Τζον Τζόκομπ Άστορ, παρείχε χρήματα για την παραφροσύνη του Μπράουν μαζί με γη που δόθηκε στον Μπράουν.
Η οικονομική βοήθεια του Τζον Μπράουν ήταν πάνω από οκτώ εκατομμύρια δολάρια.
Ο τραπεζίτης, Samual Cabot πλήρωσε 4000 δολάρια για τουφέκια για να οπλίσει τους συνωμότες μαζί με 57,000 δολάρια για τα στρατιωτικά έξοδα του John Brown.
Ένας άλλος πλούσιος υποστηρικτής του Μπράουν ήταν ο κατασκευαστής σιδηροδρόμων Τζον Μάρι Φορμπς.
Απέναντι από τον κόλπο ήταν το Τσάρλστον, το σπίτι της «Μητέρας της Παγκόσμιας Στοάς», μιας οργάνωσης για τα δικαιώματα της Σκωτίας που ιδρύθηκε από τον Μόουζες Λίντο και τον Αυγουστίνο Πρεβόστ, ο οποίος ήταν διοικητής των βρετανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Επαναστατικού πολέμου. Η Στοά του Βασιλιά Σολομού λειτούργησε ως κόμβος για τις ελβετικές οικογένειες για να διοχετεύσουν τον στρατό των πρακτόρων τους στην Αμερική.
Ο Henri de Saussure μετακόμισε από την Ελβετία στη Νότια Καρολίνα όπου έγιναν ιδιοκτήτες φυτειών το 1731, συντονίζοντας τους Τόρις της Μασαχουσέτης και το κίνημα διαδοχής του Νότου στο μεγάλο τους σχέδιο να διαιρέσουν την Αμερική σε έναν εμφύλιο πόλεμο.
Ο ιστορικός Anton Chaitkin λέει στο βιβλίο του, Synarchy in America, «η οικογένεια De Saussure μετακόμισε στη Νότια Καρολίνα και έγινε ο κορυφαίος ιδιοκτήτης φυτειών της Νότιας Καρολίνας, συντονίζοντας τους ταραχοποιούς απόσχισης του Νότου για τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες».
Άρχισε να αναζωπυρώνει ισχυρισμούς από τα περιουσιακά τους στοιχεία στα μέσα ενημέρωσης και την πολιτική για μια εξέγερση σκλάβων. Τρομάζοντας τον πληθυσμό σε σχεδόν φρενίτιδα. Καλύπτοντας το sherried με μια αύρα αλήθειας με την ακραία πράξη της εκτέλεσης τριάντα τεσσάρων σκλάβων μαζί με έναν πρώην σκλάβο, τον Versey Denmark, που απεικονίζεται ως ηγέτης. Ρίχνοντας υποψίες σε όλους τους πρώην σκλάβους στη Νότια Καρολίνα. Ο Henry De Saussure ήταν πρόεδρος του Εφετείου της Νότιας Καρολίνας διαβεβαιώνοντας τις εκτελέσεις, για να υπογραμμίσει την εγκυρότητα των ισχυρισμών στο μυαλό του κοινού.
Το 1853 ιδρύθηκε μια στοά για τα δικαιώματα της Σκωτίας στο Σινσινάτι του Οχάιο ως έδρα για τον εμφύλιο πόλεμο που σχεδίαζαν. Οι στοές «Scottish Rights» είναι πάντα το πρώτο βήμα για την αποσταθεροποίηση ενός στοχευμένου πληθυσμού.
Την ίδια περίοδο, μια άλλη μυστική οργάνωση, οι «Ιππότες του Κύκλου των Γκόλντερ», άρχισε να λειτουργεί στο Σινσινάτι. Καλά χρηματοδοτούμενοι, εκπαίδευσαν ηγέτες για τον αντίπαλο στρατό της «κόκκινης» ομάδας τους, τη Συνομοσπονδία. Για να οργανώσουν έναν πόλεμο, χρειάζονταν μια αντίπαλη δύναμη ενάντια στη «μπλε» ομάδα τους, τον στρατό της «Ένωσης». Προσελκύοντας μισθοφόρους από όλο τον κόσμο, εξόπλισαν τη μπλε ομάδα τους με έμπειρους, σκληραγωγημένους βετεράνους από τις ψευδώς χαρακτηρισμένες «Επαναστάσεις του 1848», που εισήχθησαν λαθραία μέσω της Yurba Buana ως εκτελεστικό προσωπικό. Όλα παρέχονται με υπερσύγχρονα όπλα στρατιωτικής ποιότητας.
Εφημερίδες
Ο Horace Greeley ήταν ο διάσημος εκδότης της προοδευτικής εφημερίδας New York Tribune που ίδρυσε το 1841. Υπεράσπιση φιλελεύθερων σκοπών όπως τα δικαιώματα των εργαζομένων και η κατάργηση της δουλείας. Ωστόσο, καμία αναφορά για τους σκλάβους που κληρονόμησε από τον πατέρα του, σε κανένα από τα γνωστά άρθρα του. Μάθαμε πολλά για αυτόν μέσα από τα αμερικανικά βιβλία ιστορίας κατά τη διάρκεια του δημοτικού. Αυτό που δεν ακούσαμε ποτέ ήταν ότι ήταν επίσης μέλος και ηγέτης της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Ο Greeley και ο Karl Marx είχαν επαγγελματική σχέση μέσω της New-York Tribune, όπου ο Μαρξ συνεισέφερε άρθρα. Ο Μαρξ συνέχισε να γράφει για την London Tribune το 1851.
Τα πρωτοσέλιδα του Greely ευθύνονται για χιλιάδες νεκρούς Αμερικανούς. «Ο Νότος έχει το ίδιο δικαίωμα να αποσχιστεί από την Ένωση όσο οι αποικίες είχαν το δικαίωμα να αποσχιστούν από τη Μεγάλη Βρετανία». - Horace Greeley, 17 Δεκεμβρίου 1860. Αυτός ήταν ο Greeley που ενθάρρυνε τον Νότο να αποσχιστεί από την Ένωση. Αποκαλώντας την «Ένωση», αντί για έθνος, αποδεικνύει ότι η Cabal αναγνώρισε τη διαφορά και άρχισε να εκπαιδεύει το κοινό να σκέφτεται τον εαυτό του ως έθνος.
Έτσι, όλα τα κράτη υπηρετούν πλέον το έθνος ως μονάδα, αντί τα μεμονωμένα έθνη να σχηματίζουν μια «ένωση», για να προστατεύουν κάθε κυρίαρχη χώρα ως γείτονες, όχι ως υπηκόους ή πολίτες.
Greeley, ονομάζοντας την εφημερίδα του "The Tribune", από την επιρροή του Nicholas Bonneville, ενός Illuminist καθώς και ενός κομμουνιστή, ο οποίος πρότεινε ότι η επανάσταση πρέπει να καθοδηγείται από μια "κερκίδα του λαού".
Στη δεκαετία του 1840, ο Greeley και άλλοι ίδρυσαν την «Αμερικανική Ένωση Ενώσεων», η οποία ίδρυσε σχεδόν πενήντα σοσιαλιστικές κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες ως κρησφύγετα για την εισροή μισθοφόρων.
Ο αρχικός ηγέτης ήταν ο ίδιος ο Greeley μαζί με τους George Ripley, Parke Godwin, Edward Giles, Edward Tweedy και αργότερα τον Charles Dana, κορυφαίο βοηθό του Horace Greeley. Ο Dana έγινε αρχισυντάκτης της New York Tribune μέχρι το 1872 και στη συνέχεια διορίστηκε βοηθός του Υπουργού Πολέμου με συγκεκριμένο ρόλο συνδέσμου μεταξύ του Υπουργείου Πολέμου και του στρατηγού Ulysses S. Grant.
Έτσι, ένας επιβεβαιωμένος κομμουνιστής, ο Τσαρλς Ντάνα, ο οποίος εργαζόταν για έναν γνωστό κομμουνιστή σε μια σοσιαλιστική εφημερίδα, ήταν «ειδικός σύνδεσμος» με τον κορυφαίο στρατηγό της Ένωσης.
Αυτό το γεγονός δεν υπήρχε ποτέ σε κανένα βιβλίο ιστορίας που έχω διαβάσει. Γιατί να κρύψουν την αλήθεια από τον αμερικανικό λαό;
Το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού της Tribune ήταν από μια σοσιαλιστική κοινότητα που ονομαζόταν Brook Farm. Η Φάλαγγα της Βόρειας Αμερικής ήταν μια άλλη κοινότητα που ιδρύθηκε από τον Greeley και τον William Elery Channing και τον George Ripley.
Αυτές οι σοσιαλιστικές κομμούνες φυτεύτηκαν σε όλη την Αμερική και σε άλλες στρατηγικές τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή για να ζυμώσουν πρωτοσέλιδα σχετικά με τις «επαναστάσεις» που συνέβαιναν σε όλο τον κόσμο «αυθόρμητα», ως κάλυψη για τα χιλιάδες βαριά οπλισμένα εμπορικά πλοία που λεηλατούσαν χώρες πριν προλάβουν να μηχανοποιηθούν.
Το γεγονός ότι ο Sydney Howard Gay ήταν συντάκτης το 1857 για την Tribune, θα συνέχιζε να διευθύνει το συντακτικό προσωπικό της Chicago Tribune, στη συνέχεια το συντακτικό προσωπικό της New York Post τη δεκαετία του 1870, συνδέει τον Gay με τον Greeley, γνωστό κομμουνιστή υποστηρικτή και ακτιβιστή.
Παρά την πολύ πρόσφατη προσπάθεια της νεοσύστατης «Ιστορικής Εταιρείας της Νέας Υόρκης», που ιδρύθηκε το 2002, να κρύψει το γεγονός ότι ο Γκέι ήταν πράκτορας του Τζουζέπε Ματσίνι, δηλαδή της Καμπάλ, φύτεψαν αυτή την παιδική ιστορία ενός σκλάβου που ονομαζόταν «Λουδοβίκος Ναπολέων», οπότε, όταν κάνεις μια διαδικτυακή αναζήτηση για τον Λουδοβίκο Ναπολέοντα, παίρνεις τον μύθο για έναν σκλάβο, Αντίθετα, συνδέει τον Sydney Howard Gay, έναν ένθερμο σοσιαλιστή και πράκτορα της κλίκας με τον Λουδοβίκο Ναπολέοντα Γ', εγγονό του Ναπολέοντα, ένα όργανο «ταξικής κυριαρχίας», όπως ο ίδιος ο Μαρξ αποκαλούσε την εισαγωγή του Λουδοβίκου Ναπολέοντα Γ'.
Δύο ακόμη από τους εκδότες του Greeley, ο Albert Brisbane και ο Charles Dana, οι οποίοι ήταν φίλοι του Μαρξ και του Engles, ήταν επίσης στην Ευρώπη όχι μόνο ανέφεραν το γεγονός αλλά συμμετείχαν σε ηγετικό επίπεδο. Οι δημοσιογράφοι της κλίκας, όχι μόνο αναφέρουν τις ειδήσεις, αλλά συμμετέχουν στη δημιουργία τους. Αυτό το γεγονός συνδέει σαφώς τους συντάκτες του Greeley με την κλίκα.
Ο Μπρίσμπεϊν, γιος ενός πλούσιου γαιοκτήμονα, είχε σταλεί στην Αμερική από Ολλανδούς κερδοσκόπους για να αγοράσει μεγάλες εκτάσεις γης για την Holland Land Company, θα χρησιμοποιούνταν ως μια ακόμη φωνή σε μια χορωδία σοσιαλιστικού δόγματος που ήταν απαραίτητη για να διχάσει περαιτέρω το αμερικανικό κοινό για τον επερχόμενο πόλεμο της Καμπάλ που ασπαζόταν τον Φουριερισμό, ένα παλαιότερο όνομα για τον σοσιαλισμό από τον Σαρλ Φουριέ. Το ρόλο του στην πλοκή ήταν να εισαγάγει μια νέα φράξια σε μια μορφή έννοιας κοινοτικής ένωσης του ουτοπικού σοσιαλισμού.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ηθικό κέντρο και αίσθηση του ευ αγωνίζεσθαι, επομένως οι «σοσιαλιστικές» ιδέες μπορεί να ακούγονται πολύ λογικές. Δεν γνωρίζουν ότι είναι η εναρκτήρια ομοβροντία σε ένα σύστημα που παράγεται από ολιγάρχες για να διαιρέσουν τον πληθυσμό με λεπτούς τρόπους για να ανοίξουν μια ρωγμή που μπορεί να ανοίξει από ισχυρές, αν και κατασκευασμένες απόψεις.
Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι που έφεραν τους σκλάβους, δημιουργούν τώρα αυτόν τον διαχωρισμό. Διακριτικά στην αρχή, στη συνέχεια, μόλις δημιουργήσουν αντίθετες απόψεις, μπορούν στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας το μονοπώλιο των εφημερίδων, να βάλουν τη σφήνα βαθύτερα μέχρι να σχηματιστούν οι φατρίες, με τη βοήθεια εισβολέων και προβοκατόρων, να εμφανιστούν στις κάμερες. Οι άνθρωποι, διαβάζοντας αυτές τις φυτεμένες αφηγήσεις, χωρίς να συνειδητοποιούν τη χρήση της σοφιστείας, παρασύρονται σε ένα κίνημα. Τώρα, είναι μια φατρία και μπορούν να αντιμετωπιστούν χρησιμοποιώντας νόμιμη, όχι έντιμη, εξουσία.
Αυτό θα είναι το μοτίβο σε ολόκληρο τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, οι δημοσιογράφοι της Cabal θα γράφουν ιστορίες ολόκληρες, ειδικά σχεδιασμένες για να προκαλέσουν μια συναισθηματική αντίδραση και να χειραγωγήσουν καλούς νέους άνδρες στο νότο για να εγγραφούν και να επιλέξουν μια πλευρά, όπως ακριβώς χρησιμοποιείται ο Τύπος σήμερα. Μόλις εξοπλιστούν ως στρατιώτες της Συνομοσπονδίας, είναι δίκαιο παιχνίδι και τροφοδοτούνται στην ενέδρα Gattling Gun/Coffee Grinder που περιμένει. Καλοί νέοι Αμερικανοί από αγροτικές οικογένειες, οι περισσότεροι φορώντας τα δικά τους ρούχα φτιαγμένα από αγαπημένα μέλη της οικογένειας, οπλισμένοι μόνο με όπλα σκίουρου από πυρόλιθο που έφεραν από το σπίτι, ενάντια στον πιο σύγχρονο μηχανοποιημένο στρατό οπλισμένο με όπλα στρατιωτικής κλάσης χρησιμοποιώντας πληρωμένους μισθοφόρους από τις επαναστάσεις του 1848 που εισήχθησαν λαθραία στην Αμερική μέσω του τεχνάσματος του «Πυρετού του Χρυσού», ως ηγεσία στον Μπλε Στρατό της «Ένωσης».
Λύκος του Λαζάρου (2025
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου