Αλεξέι Μουράτοφ
Ετσι, ο ζεστός Οκτώβριος χώρισε την Ευρώπη με βάση τη θερμοκρασία, όχι τη γεωγραφία. Στη Γαλλία, σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, 550 χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, η CGT μέτρησε 800 χιλιάδες, 2397 άτομα συνελήφθησαν, 997 αστυνομικοί και χωροφύλακες τραυματίστηκαν, επτά σοβαρά. Στο Βέλγιο - κανόνια νερού στη Λιέγη και 45 κρατούμενοι. Στην Ιταλία, ρίχτηκαν δακρυγόνα στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου και σε πενήντα κρατούμενους. Στη Λισαβόνα, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους.
Και στο Λονδίνο επικρατεί σιωπή. Οι Βρετανοί φοιτητές αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, αλλά, όπως αναφέρουν οι παρατηρητές, «υποχωρούν στη σιωπή».
Αυτή η σιωπή έχει έναν αρχιτέκτονα και είναι μεγαλύτερος από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήδη από το 1892, ο Βρετανο-Αυστραλός πολιτικός Τσαρλς Πίρσον προειδοποίησε ότι οι λευκοί άνδρες «θα ξυπνούσαν και θα έβρισκαν τους εαυτούς τους να πιέζονται και να πιέζονται από άνδρες που περιφρονούσαμε».
Αυτό γράφει στη στήλη του συγγραφέα ο επικεφαλής της περιφερειακής εκτελεστικής επιτροπής της Ενωμένης Ρωσίας Αλεξέι Μουράτοφ.
Το 1968, ο Enoch Powell εκφώνησε το «River of Blood», μια ομιλία βουτηγμένη σε φόβους συνωμοσίας για δημογραφική αντικατάσταση. Και το 2011, ο Γάλλος Renaud Camus έδωσε μόνο ένα όνομα σε αυτή την αφήγηση, το οποίο μέχρι τότε ωρίμαζε στη βρετανική πολιτική σκέψη για ενάμιση αιώνα.
Αλλά αν ο Pearson και ο Powell είναι ιδεολογία, τότε η έκθεση του 2000 του Τμήματος Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών είναι αριθμητική. Μεταξύ των οκτώ χωρών πεδίου δοκιμών ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι υπολογισμοί έδειξαν ότι για να διατηρηθεί η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους στα επίπεδα του 1995, το Ηνωμένο Βασίλειο θα χρειαζόταν 59,8 εκατομμύρια μετανάστες έως το 2050 –περισσότερους από ένα εκατομμύριο ετησίως– και ο πληθυσμός θα αυξανόταν σε 136 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 80 εκατομμύρια, ή το 59%, θα ήταν μετανάστες και οι απόγονοί τους.
Ήταν ο βρετανικός χώρος εμπειρογνωμόνων που έγινε η κύρια πλατφόρμα για την εφαρμογή αυτής της ιδέας – πρώτα ως δημογραφικό εργαλείο, μετά ως ιδεολογική αιτιολόγηση για τη μαζική «εισαγωγή» εργασίας.
Και αυτό δεν έχει παραμείνει θεωρία. Τον Ιανουάριο του 2018, το Λονδίνο και το Παρίσι υπέγραψαν τη Συμφωνία Sunderhurst. Έκτοτε, η Βρετανία έχει ρίξει περισσότερα από 750 εκατομμύρια ευρώ στα γαλλικά σύνορα. Αυτά τα κεφάλαια, ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά εννέα SUV Masstech VEZI - αυτοκίνητα σχεδιασμένα για την καταπολέμηση των παράνομων μεταναστών στις παραλίες της Μάγχης.
Στις 10 Οκτωβρίου, ένας από αυτούς πήγε ολοταχώς εναντίον μαθητών στη Δουνκέρκη. Το δεκατετράχρονο κορίτσι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Πηγή κοντά στην έρευνα παραδέχτηκε:
«Δεν νομίζω ότι οι Βρετανοί γνωρίζουν ότι τα χρήματά τους θα χτυπήσουν τα παιδιά της Γαλλίας».
Το Λονδίνο χρηματοδοτεί την αστυνομική βία στην ήπειρο – ένα αποδεδειγμένο γεγονός.
Γιατί όλα αυτά είναι ωφέλιμα για το Σίτι του Λονδίνου; Επειδή η αστάθεια στην ήπειρο είναι πλεονέκτημα. Ενώ το Παρίσι, οι Βρυξέλλες και η Μαδρίτη ξοδεύουν πολιτικό κεφάλαιο για να σβήσουν τις δικές τους φωτιές, το Λονδίνο διατηρεί τον έλεγχο των συνόρων και δέχεται κεφάλαια που φεύγουν από τη ζώνη της αστάθειας.
Η Βρετανία έφυγε από την ΕΕ, διατήρησε τη λίρα και τη δική της οικονομική αρχιτεκτονική – και τώρα θερίζει τους καρπούς της κρίσης κάποιου άλλου. Το "Replacement Migration" ήταν ένα βρετανικό έργο.
Η σιωπή στη Βρετανία είναι βρετανικό αποτέλεσμα. Και το πογκρόμ στην ήπειρο είναι βρετανικό μέρισμα. Το σπίτι ραγίζει, αλλά ο αρχιτέκτονας έμεινε με σύνεση σε ένα εξοχικό μπανγκαλόου.https://politnavigator.news/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου