ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 40[ΓΙΑ "οργανωμένη ΔΙΑΔΉΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ προς εκείνους που πολέμησαν για τη Συλλογική Εστία" ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΑΝΗΤΥΡΑΚΙ ΩΣ ΔΙΑΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΚΝΩΔΑΛΑ]ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ....

Νίκος Σταθόπουλος

ΑΝΤΕ ΠΆΛΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΆΣΕΙΣ, τα τεχνητά "διλήμματα" που έχει φυτέψει στανικά στη σκέψη μας η Εκσυγχρονιστική Αποικιοποίηση, ο "Προοδευτικός-Φιλελέ"Οργουελισμός που θέλει να ξεχάσουμε το πολιτισμικό μας πρόσωπο!.................

ο γνωστός "εθνικός διχασμός" με θέμα την περιοδική Συντονισμένη Ομαδική Τελετουργία για συντήρηση της δοξαστικής εθνικής μνήμης(δεν "φυτρώνουμε" στο νεροχύτη, αλλά γεννιόμαστε σε ένα Πολιτισμικό Κέλυφος με όνομα και ιστορία, δλδ είμαστε εξαρχής Ομαδικοί Ορισμένης Ταυτότητας, και αυτό είναι οντολογική μας παρακαταθήκη, εκτός αν δεν πιστεύουμε σε πολιτισμό, ο οποίος είναι Ομαδική Έννοια κ Ενέργεια )...διότι αυτό είναι η μαθητική παρέλαση σε μια εθνική γιορτή: η οργανωμένη ΔΙΑΔΉΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ προς εκείνους που πολέμησαν για τη Συλλογική Εστία και όσα ιδανικά συμπυκνώνει αυτή στο είναι της...η άρνηση αυτής της τιμής, είναι αισχρή προσβολή και δείχνει ανήθικο εγωπαθή και απολίτιστο βάνδαλο!.................

και, βέβαια, σημασία έχει το όλον Πνευματικό Κλίμα, και όχι βολικά αποσπασμένη η παρέλαση....η "Πρόοδος" κάνοντας αυτή τη βολική απόσπαση, δημιουργεί μια νεολαία όλο και πιο αντιπνευματική κ μηδενιστική, αποξενωμένη, ξεριζωμένη, τίγκα στην βία και τη ματαιωση.......

πού το κακό κ βλαβερό να Τιμάς Τελετουργικά τη Μνήμη και την Παράδοση;....η Τελετή είναι πολυδύναμη Πολιτιστική Λειτουργία συσπείρωσης κ επικοινωνίας, και η κατάργησή της επιβάλλει ολοκληρωτίστικα έναν ατομικιστικό κατακερματισμό ζούγκλας..."πειθαρχία κ συντονισμός": Ε ναι, φωνακλά κρετίνε, όπως στη χορωδία, στην αθλητική ομάδα, στην ορχήστρα ..Ε να τα καταργήσουμε κι αυτά, να γίνουμε Μεμονωμένη Ασυναρτησία κι όποιον πάρει ο Χάρος!... ............

πού το απαξιωτικό να εκφράζεις συντεταγμένα και όχι "χύμα" τον Πολύτιμο Σεβασμό στις ενσαρκωμενες αξίες των αγώνων για ελευθερία;....απαξιωτικό είναι να μην ξέρεις τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου, και ατιμωτικό για καθηγητή είναι να μην "επιβάλλει" τη σωτήρια εθνική μνήμη!...τι θέλετε;...αξεστα ανδράποδα χωρίς τίποτα το σύλλογικό στη χέρσα ψυχή τους;...ωωωω, η "προοδός" σας βρομάει "Πολιτική Κτηνοτροφία"!..........

το να αρνείσαι τη μαθητική παρέλαση τον Οκτώβριο και τον Μάρτιο μαρτυρά το μπάζωμα του Πατριωτικού Χρέους από την ψευδοελευθερία της "Αυτοπραγμάτωσης":

διότι οι Συλλογικότητες μόνο με Δομές Συλλογικής Αυτοπροστασίας μπορούν να επιβιώσουν, και αυτές είναι ανέφικτες χωρίς μια συντονισμένη "εκπαίδευση" στον ομαδικό αγώνα ...και οι παρελάσεις είναι πτυχή αυτής της διαρκούς Εκπαίδευσης στα Κοινά Ιδανικά....χωρίς αυτά τα ιδανικά, θα υπήρχε 21 και ΟΧΙ;...αλλά πλέον είναι φανερό ότι πολλοί "πΧιοτικοί της ΜΠροοδου" μισούν το 21 σαν γνήσιοι δυτικόδουλοι φτηνιάρηδες που ψοφάνε για σουλτάνο, και απεχθάνονται το ΟΧΙ σαν αποικιοποιημένα γουρούνια που πάνε όπου μυρίζουν Συμμαχική "σωστή πλευρά"!................

μιλάμε για μια Πατρίδα, που όπως κάθε Πατρίδα κάθε Λαού, έχει μια ταυτότητα, μια παράδοση, μια ιστορία: τι θέση έχει εδώ η (στο γενικό κοινωνικό πεδίο αξιοσέβαστη) "διαφορετικότητα", η "ποικιλομορφία", όλα αυτά τα "αποδομητικά" που ακυρώνουν τη σωστική ενότητα;. .Ιδιωτικό, Διαπροσωπικά, Κοινωνία, Πατρίδα, είναι διαφορετικές "τάξεις", και η εξομοίωσή τους μόνο τις αποστασιοποιημένες ελεγκτικές Ελίτ ευνοει.................

οι Παρελάσεις είναι παλαιότατη συνήθεια των δημοκρατικών εθνών, από τον 19ο αιώνα, σκάστε πια Αμόρφωτοι Τραμπούκοι, και η όποια χρήση τους από ολοκληρωτισμούς δεν αναιρεί την αξία τους σε επίπεδο λειτουργικό κ συμβολικό.....τα πάντα, και τα πιο ωραία, μπορούν να αλλοιωθούν από μια κτηνώδη σκέψη κ συνείδηση..............

"ντύνονται ομοιόμορφα, διατάσσονται διακρισιακά"...ναι, ομοιόμορφα, αφού η Παρέλαση "σημειολογεί" την οργανωμένη συλλογική δράση ενάντια σε μια απειλή, δεν είναι καρναβάλι και "χύμα στο κύμα"...................

Ω άθλιοι ψεύτες τάχα υμνητές του αντιστεκόμενου Ιράν και παλιότερα του ηρωικού Βιετνάμ,, πιστεύετε ότι με την κοινωνική σας παιδεία δεν θα είχε κάνει περίπατο ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός;............

"οι ψηλοί μπροστά οι κοντοί πίσω": Ε ναι, ένα πνεύμα αρμονικής κατανομής σε ένα κινούμενο Συλλογικό Σώμα, που το εγκληματικό;...καταντάτε κωμικά παρανοϊκοί, και διασπείρετε διαλυτικές ιδεοληψίες...είστε νέου τύπου "παπάδες" που κινητοποιουν νεοβλαμμένους δεισιδαίμονες!................

"οι άριστοι μπροστά, στην εξάδα": Ε ναι, γιατί όχι;...μια συμβατική επιβράβευση που θα ήταν ωραίο κίνητρο αν δε διάβρωνε τις συνειδήσεις η Μηδενιστική Κουλτούρα του "Στ' αρ@ίδια μου όλα"!...τι θέλετε;...ισότητα στο "flat" και ομοιομορφία στη ματαιότητα, ή οικονομίστικη καπιταλιστική λογική bonus;..........

η ιστορία και η ζωή έχουν δείξει ότι χωρίς οργάνωση, πειθαρχία, συντονισμό, τίποτα δεν επιτυγχάνεται...χωρίς προσαρμογή της ατομικής βούλησης στο συλλογικό πρόταγμα, μόνο το χαοτικό μπουρ@έλο του Αστικού Χύμα προάγεται....................

η ουσία δε βρίσκεται στην Παρέλαση και την αρχιτεκτονική της, αλλά στο Πνεύμα με το οποίο αυτή επενδύεται..............

εσεις απλά κάνετε λυσσαλέα Εθνοαποδόμηση, εμείς, πάλι, αναζητάμε αδιάκοπα τις καλύτερες βελτιώσεις σε μια σταθερή Συνέχεια Πατριωτικής Αξιοπρέπειας....ΖΗΤΩ Ο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΌΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1940!...

====

 Στυλιανός Καβάζης

"Μην επιτρέψετε να γίνετε δούλοι της Ρώμης και της Σόφιας,μην επιτρέψετε να πέσει η τιμή της γυναίκας και των παιδιών σας στα χέρια του κάθε Ναπολιτανου αλήτη που έρχεται για να μας εκπολιτίσει.Αγώνας υπέρ βωμών και εστιών"

Ξημέρωμα 28ης Οκτωβρίου 1940

~Στρατηγός Αλέξανδρος Παπάγος~

Ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος σε επίσκεψη του στο μέτωπο στην Βόρειο Ήπειρο το 1940

«Υπέρ βωμών και εστιών»

Ξημέρωμα 28ης Οκτωβρίου 1940.

Ένα μικρό έθνος, περιτριγυρισμένο από αυτοκρατορίες, σηκώνει το βλέμμα του προς τον ουρανό και λέει ένα περήφανο, ασυμβίβαστο “ΟΧΙ”. Δεν είναι απλώς μια λέξη, είναι κραυγή ψυχής, είναι συνέχεια αιώνων ελευθερίας, είναι η φωνή της ιστορίας που αρνείται να σιγήσει.

Η Ελλάδα εκείνης της νύχτας δεν είχε στόλους και στρατούς αμέτρητους. Είχε όμως κάτι ανυπέρβλητο την τιμή, την πίστη και την αγάπη για την πατρίδα. Ο στρατηγός Παπάγος, οι αξιωματικοί, οι στρατιώτες της Πίνδου και της Ηπείρου, γνώριζαν καλά πως πολεμούσαν όχι για εδάφη, αλλά για την ψυχή του Έθνους. Πολεμούσαν για να μη γίνουν οι γυναίκες και τα παιδιά τους δούλοι, για να μη σκύψει ποτέ ο Έλληνας το κεφάλι μπροστά σε κανέναν «πολιτισμένο κατακτητή».

Απέναντί τους στέκονταν η Ρώμη του φασισμού, η αλαζονεία της δύναμης, τα τανκς και τα αεροπλάνα του Μουσολίνι.Όμως η ψυχή νίκησε τη μηχανή,τα χιονισμένα βουνά της Πίνδου έγιναν σύμβολο θάρρους και ελευθερίας,ο κόσμος ολόκληρος σιωπά, θαυμάζοντας.

Ακόμη και ο ίδιος ο εχθρός, ο αρχιτέκτονας της εισβολής,ο τότε πιο ισχυρός άνθρωπος του πλανήτη Αδόλφος Χίτλερ αναγκάζεται να ομολογήσει μέσα στο Ράιχσταγκ(γερμανικό κοινοβούλιο), στις 4 Μαΐου 1941:

«Η ιστορική δικαιοσύνη με δεσμεύει να πω ότι, εξ όλων των αντιπάλων οι οποίοι μας αντιμετώπισαν,ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με το υψηλότερο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο.»

Τέτοια ήταν η δύναμη της Ελλάδας

να κάνει ακόμη και τον εχθρό να σεβαστεί το μεγαλείο της ψυχής της και αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη νίκη ενός λαού όχι μόνο να νικήσει στο πεδίο της μάχης,αλλά να μείνει αλώβητος στο πεδίο της ιστορίας.

Στις μέρες που διανύουμε, καθώς η Ελλάδα στέκει ξανά σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις, το μήνυμα του 1940 παραμένει ζωντανό και επίκαιρο

να μη γίνουμε δούλοι κανενός ούτε της ύλης, ούτε του φόβου, ούτε της αδιαφορίας.

Να λέμε το δικό μας “Όχι” σε κάθε μορφή υποταγής που προσβάλλει τον άνθρωπο και την πατρίδα.

Σήμερα, 28 Οκτωβρίου, δεν τιμούμε απλώς μια ημερομηνία.Τιμούμε μια στάση ζωής.

Το “Όχι” του 1940 είναι το ίδιο “Όχι” που κάθε Έλληνας οφείλει να λέει σε ό,τι απειλεί την ελευθερία, την αλήθεια, την ανθρωπιά.

Γιατί η Ελλάδα δεν είναι απλώς τόπος. Είναι τρόπος ψυχής και όσο υπάρχει ένας Έλληνας που σηκώνει το βλέμμα του με περηφάνια,

η φωνή της 28ης Οκτωβρίου θα αντηχεί στους αιώνες:

Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940.

Ζήτω η Ελευθερία!

Στυλ. Καβάζης

 

ΟΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΕΙ…

«Είμαστε το μοναδικό έθνος όπου οι εθνικές επέτειοι δεν είναι αποτέλεσμα νικών αλλά είναι έναρξη αγώνα.

Και η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου, δεν είναι αποτέλεσμα αγώνα. Είναι έναρξη αγώνα.

Δηλαδή λέμε: “Δε με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Με ενδιαφέρει το ότι ξεκινώ αγώνα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος…”

~ Μανώλης Γλέζος ~

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, οι γνωστοί αποδομητές της εθνικής μας μνήμης επιστρέφουν με την ίδια κασέτα: «Γιατί γιορτάζουμε την έναρξη του πολέμου και όχι το τέλος του;».

Τόση δυσκολία να καταλάβουν τι ακριβώς τιμούμε; Ή μήπως το πρόβλημα είναι πως, όταν μιλάμε για το ελληνικό «ΟΧΙ», αναγκαζόμαστε να θυμηθούμε έννοιες που χαλούν τη βολή κάθε επίδοξου αποδομητή πατρίδα, τιμή, αντίσταση, θυσία;

Βέβαια η ειρωνεία είναι απολαυστική τα λόγια που παραθέτω ανήκουν στον μακαρίτη Μανώλη Γλέζο, ένα εμβληματικό πρόσωπο της Αριστεράς και της Εθνικής Αντίστασης. Τι θα κάνουν τώρα; Θα τα απορρίψουν κι αυτά επειδή δεν χωρούν στα σημερινά τους ιδεολογικά καλούπια; Ή Θα ανακαλύψουν ξαφνικά ότι η εθνική μνήμη είναι αποδεκτή μόνο όταν δεν ενοχλεί τις βεβαιότητές τους;Ας το καταλάβουν επιτέλους στις 28 Οκτωβρίου δεν γιορτάζουμε την έναρξη ενός πολέμου. Γιορτάζουμε την άρνηση ενός λαού να παραδοθεί!

Το 1940 οι Έλληνες δεν είχαν προφητείες για τη νίκη, ούτε εγγυήσεις ότι θα επιστρέψουν ζωντανοί. Είχαν απέναντί τους μια πολεμική μηχανή και μπροστά τους μια επιλογή υποταγή ή αντίσταση. Επέλεξαν την αντίσταση, γνωρίζοντας ότι μπορεί να πληρώσουν την απόφασή τους με το ίδιο τους το αίμα.Στην Πίνδο, στα βουνά της Αλβανίας, στα οχυρά της Γραμμής Μεταξά, γράφτηκε μια ιστορία που δεν χωρά σε φτηνές εξυπνάδες και επετειακές ειρωνείες. Άνθρωποι άφησαν πίσω τις οικογένειές τους, πάλεψαν μέσα στο κρύο, τραυματίστηκαν, σκοτώθηκαν. Κάποιοι δεν επέστρεψαν ποτέ.Κι όμως, υπάρχουν ακόμη εκείνοι που αντιμετωπίζουν την επέτειο σαν να πρόκειται για ένα ημερολογιακό λάθος που πρέπει να διορθωθεί!

Το ίδιο, βεβαίως, θα έπρεπε να τους προβληματίζει και για την 25η Μαρτίου 1821. Οι Έλληνες δεν περίμεναν να τους εγγυηθεί κανείς την επιτυχία για να επαναστατήσουν απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν είχαν εξασφαλισμένη νίκη, ούτε κάποιον ισχυρό προστάτη να τους υποσχεθεί ότι όλα θα πάνε καλά. Είχαν την απόφαση να διεκδικήσουν την ελευθερία τους, ακόμη κι αν το τίμημα ήταν η ζωή τους.Αυτό είναι που τιμούμε το θάρρος να αρχίζεις έναν αγώνα χωρίς να γνωρίζεις αν θα τον τελειώσεις νικητής.Η νίκη είναι η δικαίωση. Η απόφαση, όμως, είναι η αρχή των πάντων. Αν οι πρόγονοί μας περίμεναν πρώτα να εξασφαλίσουν το αποτέλεσμα, ούτε το 1821 θα είχε ξεσπάσει ούτε το 1940 θα είχε γραφτεί ως Έπος.

Για όσους εξακολουθούν να αναρωτιούνται και δεν πείθονται από όλα τα παραπάνω γιατί τιμούμε την αρχή του αγώνα, ας κοιτάξουν τη φωτογραφία του νεκρού Έλληνα στρατιώτη στη Γραμμή Μεταξά, τον Απρίλιο του 1941. Η λεζάντα που τη συνοδεύει αποδίδει τη φράση: «Οι Έλληνες πεθαίνουν με το όπλο στο χέρι τους».

«Ἀνδρῶν ἐπιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος».

Αυτός είναι ο πόλεμος πίσω από τις επετείους. Αυτό είναι το τίμημα πίσω από τις λέξεις και αυτή είναι η ιστορική παρακαταθήκη που οφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας ότι η ελευθερία δεν είναι αυτονόητη και η αξιοπρέπεια δεν χαρίζεται.

Δεν χρειάζεται να συμφωνούν όλοι με όλα. Αλλά όποιος αδυνατεί να καταλάβει γιατί τιμούμε το ελληνικό «ΟΧΙ», ας αναρωτηθεί πρώτα τι ακριβώς θα ήθελε να γιορτάζουμε την απόφαση της αντίστασης ή την ασφάλεια της υποταγής;

Γιατί η ουσία είναι μία,το τέλος το γράφει η ιστορία. Την αρχή, όμως, την αποφασίζουν εκείνοι που έχουν το θάρρος να αντισταθούν και το ελληνικό «ΟΧΙ» δεν χρειάζεται την άδεια κανενός για να παραμείνει σύμβολο εθνικής αξιοπρέπειας.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940! Τιμή και δόξα στους ήρωες του ’40! Τιμή σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την Ελλάδα!

=

Τραγούδια που γράφτηκαν για το έπος του ’40

Με τις φωνές τους έδιναν κουράγιο και δύναμη στους Έλληνες που αγωνίζονταν στον πόλεμο του ‘40. Ήταν οι φωνές και τα τραγούδια τους, που ταξίδευαν σε πάρα πολλά μέτωπα ανά την Ελλάδα, εμψυχώνοντας το ηθικό των Ελλήνων που πολεμούσαν για την πατρίδα τους. Σοφία Βέμπο, Δανάη Στρατηγοπούλου, Ρόζα Εσκενάζυ, Ρίτα Δημητρίου, Κούλα Νικολαΐδου, Ρένα Βλαχοπούλου, Νίκος Γούναρης είναι μερικά από τα ονόματα των τραγουδιστών της εποχής που επισκέπτονταν ραδιοφωνικούς σταθμούς, ακόμη και νοσοκομεία και από εκεί πήγαιναν σε κάποιο χωριό ή μέτωπο, για να τραγουδήσουν αυτά τα θρυλικά πλέον πολεμικά τραγούδια.

«Σ’ αυτά τα χρόνια άλλαξε του τραγουδιού η μορφή. Ο έρωτας ξεχάστηκε, μπήκε ξανά στην μπάντα. Και μες σε πόλεις και χωριά και σε κάθε κορφή νέα τραγούδια ακούστηκαν: τραγούδια του σαράντα». Αυτό είναι το τετράστιχο με το οποίο η Σοφία Βέμπο προλόγιζε τα πολεμικά της τραγούδια στις παραστάσεις και τις εκδηλώσεις εκείνου του σκληρού χειμώνα, του 1940- 41.

Εξάλλου, από τα πρώτα χρόνια του πολέμου, που ξεκίνησε με την εισβολή των Ιταλών το 1940, το τραγούδι ήταν αυτό που συντρόφευε όχι μόνο όσους έμεναν πίσω, στις πόλεις και περίμεναν τους δικούς τους με αγωνία, αλλά έφτανε ως τα μέτωπα, στους ηρωικούς στρατιώτες.

Αναμφισβήτητα ένα τραγούδι που έχει συνδεθεί με το έπος του ’40 είναι το «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», από τη φωνή της Σοφίας Βέμπο, σε στίχους του Μίμη Τραϊφόρου και σε μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ. Το τραγούδι αυτό στάθηκε η αφορμή για τη μακροχρόνια συνεργασία της Βέμπο με τον Τραϊφόρο που ξεκίνησε από τα πολεμικά τραγούδια εκείνου του χειμώνα και συνεχίστηκε με μερικά από τα ωραιότερα ερωτικά τραγούδια.

Τραγούδια επίσης όπως το «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του», «Κορόιδο Μουσολίνι», «Στον πόλεμο βγαίνει ο Ιταλός», «Μας χωρίζει ο πόλεμος», είναι μερικά από τα τραγούδια που ερμήνευσε η μεγάλη τραγουδίστρια «της Νίκης». Η Σοφία Βέμπο, άλλωστε από τα μέσα του ’30, είχε καταξιωθεί ως η πρώτη τραγουδίστρια του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού, ενώ ήταν η ερμηνεύτρια που η φωνή της έγινε ένα με τον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, και μέχρι σήμερα είναι ταυτισμένη με τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών.

Αυτό ίσως που δεν γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος, είναι πως το πασίγνωστο τραγούδι «Κορόιδο Μουσολίνι», δεν είναι ελληνικό, αλλά ιταλικό. Τους στίχους «πείραξε» αριστοτεχνικά ο στιχουργός του Γιώργος Οικονομίδης, ο οποίος πήρε ένα πολύ γνωστό ιταλικό τραγούδι, το «Reginella-campagnolla» και πάνω στη μουσική του (που είχε γράψει ο Eldo Di Lazzaro) προσάρμοσε ελληνικούς στίχους με σατιρικό για τους Ιταλούς μήνυμα.

Τραγούδια επίσης που προέρχονταν από την ίδια την παράδοση από άγνωστους όμως δημιουργούς είναι το πολύ γνωστό «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», οι «Γυναίκες Ηπειρώτισσες», το «Ακορντεόν» και άλλα που αναφέρονται όλα στον πόλεμο του 40.

Και επειδή το τραγούδι του πολέμου διακρινόταν κυρίως στο ρεμπέτικο, χαρακτηριστικό είναι ότι πολλά ρεμπέτικα της περιόδου 1940- 1949, κυρίως αντιπολεμικά και ηρωικά, γραμμοφωνήθηκαν για να διασωθούν με αλληγορικούς – συμβολικούς στίχους κι όχι τους πραγματικούς, για να αποφύγουν τη λογοκρισία, ενώ κάποια κυκλοφόρησαν πολλά χρόνια αργότερα.

Ο Μάρκος Βαμβακάρης είναι από τους πιο γνωστούς εκφραστές του ρεμπέτικου τραγουδιού στον πόλεμο, ερμηνεύοντας δικά του τραγούδια όπως το «Μουσολίνι άλλαξε γνώμη», «Ο Αγύμναστος» αλλά και ο Σπύρος Περιστέρης που έγραφε με στίχους προσαρμοσμένους στο δοξασμένο ελληνοϊταλικό έπος («Γεια σας φανταράκια μας», «Το όνειρο του Μπενίτο» κ.α.), ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ο Γιώργος Παπασιδέρης («Μέρα και νύχτα με το ντουφέκι», «Με δόξα να γυρίσετε» κ.α.), ο Στελλάκης Περπινιάδης («Άκου Ντούτσε μου τα νέα», «Δε με φοβίζει ο πόλεμος») ο Δημήτρης Γκόγκος ή αλλιώς Μαγιαντέρας («Τους Κενταύρους δε φοβάμαι», καθώς Κενταύρους αποκαλούσαν τους στρατιώτες της 131ης μεραρχίας αρμάτων του ιταλικού στρατού) και πολλοί άλλοι των οποίων τα ονόματα δεν μπόρεσαν να διασωθούν εξαιτίας της λογοκρισίας των ρεμπέτικων τραγουδιών.

Τα δύσκολα εκείνα χρόνια, η ανάγκη για ακόμα μεγαλύτερη παραγωγή αυτού του είδους τραγουδιών ήταν τόσο μεγάλη, που η τάση έφερνε τα περισσότερα πολεμικά τραγούδια να γράφονται πάνω σε ήδη γνωστές μελωδίες. [e-typos.com] https://ellas2.wordpress.com/

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 40

28η Οκτωβρίου στη ρημαγμένη Ελλάδα του 2026. Την Ελλάδα που ο Εθνικός Κυβερνήτης της αρνήθηκε να παραδώσει στον Ιταλό φασίστα και ο λαός της, οι  ήρωες του ΄40 υπεράσπισαν με το αίμα τους.

Την Ελλάδα που σήμερα ξεπουλάνε στα παζάρια Δύσης και Ανατολής, οι προδότες ηγέτες της.

Την Ελλάδα που ορδές ξαναμμένων μουσουλμάνων εποικίζουν τις  πόλεις, τα χωριά και τα νησιά της.

Την Ελλάδα που ο λαός της ξέχασε το ένδοξο παρελθόν και κλαψουρίζει για το τρισάθλιο παρόν του.

Την Ελλάδα που ο Τούρκος απειλεί και ταπεινώνει, ενώ οι ηγέτες της κλαψουρίζουν για προστασία προσκυνώντας τα σκύβαλα της Αμερικής και της Ευρώπης.

Έλληνες, ξυπνήστε επιτέλους από τον λήθαργο που έχετε βυθιστεί και σηκώστε ψηλά το κεφάλι.

Μια μέρα την σημερινή οι πατεράδες, οι παππούδες κι οι μανάδες μας, άρχισαν να γράφουν το έπος του ’40 με το αίμα τους! Καιρός να φανούμε αντάξιοι απόγονοί τους!

Εμπρός λοιπόν! Πάρτε το μέλλον της Πατρίδας και των παιδιών σας στα χέρια σας.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!

Άννα Χατζηδήμα  https://ellas2.wordpress.com/