ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΖΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΙΝΤΕΝ ΣΤΗΝ ΜONOPOLY TOY ΤRUMP (και τα λοιπά παίγνια).

 

Post2Post

ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΖΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΙΝΤΕΝ ΣΤΗΝ ΜONOPOLY TOY ΤRUMP

(και τα λοιπά παίγνια).

Όλα τα συστήματά αυτού του πλανήτη (ενεργειακά, παραγωγής, logistics/μεταφορών, χρηματοπιστωτικά, νομισματικά, άμυνας, διοίκησης/αποφάσεων κλπ) βρίσκονται από το 2021 και μετά σε "μετάβαση".

Αυτό έγινε αναγκαίο μετά την κατάρρευση της αρχιτεκτονικής της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης, που στηρίχτηκε στην απόλυτη κυριαρχία για περίπου 55 χρόνια δύο "εργαλείων" της:

Του νεοφιλελευθερισμού, ως μεθόδου οργάνωσης των πάντων

Του δολαρίου, ως μηχανισμού επιβολής των επιλογών του κυρίαρχου "παίκτη" στο τραπέζι, των ελίτ που κινούν τα νήματα στις εκάστοτε μαριονέτες τους στον Λευκό Οίκο, σε όλα τα πιο πάνω.

Το 21 συνειδητοποίησαν ότι ο νεοφιλελευθερισμός δεν δουλεύει πλέον. Οι δογματικές δοξασίες του, αυτές που είχαν εισαχθεί στην Σύνοδο των τότε G5 με την "Συνεννοηση της Ουάσινγκτον" το 86, κατέρρευσαν. Τα συστήματά άρχισαν να μεταφέρουν ισχύ προς άλλες ελίτ, αυτές που ξεπήδησαν από την οικονομική ανάπτυξη που έφερε το outsourcing σε χώρες του "Τρίτου Κόσμου", με τρόπο μη αποδεκτό.

Έτσι ξεκίνησε ένα "παιχνίδι" διαχείρισης των αλλαγών στα επί μέρους υποσυστήματα που προέκυψαν στην μετα-παγκοσμιοποίηση ένθεν κακείθεν, για να γίνει η μετάβαση τους με τους καλύτερους (για κάθε επί μέρους ελίτ) όρους και στόχους.

Μόνο που οι πολιτικοί (ως μαριονέτες) ξέρουν να παίζουν διαφορετικά επιτραπέζια παιχνίδια στην διαχείριση αυτής της μετάβασης. Έτσι:

Ο Μπάιντεν ήξερε μόνο Τέξας poker. Η ανάγκη συμβιβασμού του με τα παίγνια των άλλων οικονομικών του εταίρων στην G7, μετέτρεψαν το παιχνίδι του σε σκάκι, όπου οι κάθε κίνηση προκύπτει από ένα ριξιμο ζαριού. Δεν του βγήκε τίποτα.

Ο Πούτιν ξέρει μόνο judo. Δηλαδή το πως να στρέφει με λαβές την δύναμη του αντιπάλου του υπέρ του. Το εφάρμοσε με επιτυχία μετά τις κρυώσεις για την εισβολή του στην Ουκρανία, που φαίνεται ότι ήταν μια καλά μελετημένη κίνηση σκακιού στον νομισματικό πόλεμο που προκλήθηκε σε συνεννόηση με τον "αντίπαλο" από το 18.

Στην ΕΕ ξερουν να παίζουν μόνο το "περνάει περνάει η μέλισσα...". Οπότε εύκολα βρέθηκε ως ο τρίτος παίκτης στην "μέση" σε μια παρτίδα πρέφας ανάμεσά στους ενεργειακούς της προμηθευτές, που της πήραν όλα της τα "καπίκια". Στο σχόλιο #1 πώς αυτό παίζεται.

Ο Τράμπ ξέρει μόνο monopoly και ότι έχει να κάνει με το Real Estate ακινήτων. Όπως αυτά στην Γροιλανδία, την Γάζα ή τον Παναμά κλπ. Ως παίκτης και Τραπεζίτης των monopoly money του παιγνίου που θέλει να παίζει, ελπίζει να χρεοκοπήσει και να στείλει στην φυλακή όλους τους άλλους αντιπάλους που θα δεχτούν να παίξουν σε αυτό το τραπέζι παιγνίου.

(Ο κίνδυνος βρίσκεται στο να βρεθεί μόνος του στο παιχνίδι με όλα τα fake money του χωρίς αξία και αντίκρισμα, να μην έχει τι να τα κάνει).

Στην Κίνα ξέρουν να παίζουν καλά, αιώνες τώρα, το Γκο. Κάτι σαν την ντάμα, αλλά με στόχο την κατάληψη όσο το δυνατόν περισσοτερου χώρου στο ταμπλό. Παιχνίδι υπομονής και πολύ χρονοβόρο.

Έτσι, με τόσα διαφορετικού τύπου παιχνίδια ανεπτυγμένα πάνω στα γεωπολιτικά τραπέζια, αποφάσισαν να ζητήσουν την βοήθειά της Artificial Intelligence στην διεξαγωγή τους. Ο ρόλος της θα είναι, λέει, η αντικατάσταση εκείνης της αόρατης χείρα ρύθμισης των αγορών του νεοφιλελευθερισμού, που "τα έπαιξε".

Η AI όμως, που άρχισε να αναπτύσσεται την δεκαετία 50/60 ως η drosophylla melanogaster (ή μύγα του ξιδιού που χρησιμοποιούν οι βιολόγοι ως πειραματόζωο) για την ανάπτυξης προγραμματων παιγνίων σκακιού ανάμεσα στους τότε υπολογιστές των τότε υπερδυνάμεων, συνεχίζει να έχει μεγάλα εγγενή προβλήματα!

Ακόμα τα ΟpenAI και DeepSeek δεν μπορούν να λύσουν απλά puzzle τύπου sudoku, που απαιτούν μια μέτρια ανθρώπινη ευφυΐα, αφού η "γνώση" τους προκύπτει ως σύνθεση/συνισταμένη και των πολλών τόνων ηλιθιότητας και fake news, που κυκλοφορούν εκεί έξω ως αποτέλεσμα των πολιτικών παιγνίων 5-6 BigTech τεχνοφεουδαρχών του διαδικτύου.

"Ποιός θα κερδίσει τελικά?", θα ρωτήσεις.

Σε τέτοιες καταστάσεις πολυπλοκότητας σε παίγνια επί συστημάτων που είναι έτοιμα να καταρρεύσουν, συνήθως κερδίζει όποιος καταφέρει να αλλάξει το πρόβλημα (ποιός νεοφιλελευθερισμός, ο νο1 ή ο νο2 θα επικρατήσει και με ποιού το νόμισμα). Αυτό γίνεται μόνο με την μέθοδο της "αλλαγής παραδείγματος" (paradigm shift στα ελληνικά).

Δηλαδή με την αλλαγή του ίδιου του παιχνιδιού!

Όσο οι προοδευτικοί άνθρωποι (και οι "ηγέτες" της Αριστεράς του προηγούμενου αιώνα τύπου Τσίπρα κλπ) αυτό το paradigm shift δεν το τολμούν (ή δεν το καταλαβαίνουν), θα συνεχιζουν να αφήνουν χώρο να κάνει η ακροδεξιά το δικό της παιχνίδι στα ταμπλό όλων των προηγούμενων παικτών ως ο πρόθυμος ηλίθιος εξυπηρέτησης των ελιτ τους.

Και ότι της κάτσει.

*******

Ανάλυση του ως άνω παιγνίου των παιγνίων

Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 2.0 ΜΕ ΤΗΝ ARTIFICIAL INTELLIGENCE, ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ... ΠΟΛΑΚΙΑΔΑ

(Ή όσα δεν θέλουν να ξέρεις για τον σε εξέλιξη νομισματικό παγκόσμιο πόλεμο)

Η λήξη του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου 1.0 και η έναρξη της παγκοσμιοποίησης που ακολούθησε με την μονοκρατορία του δολαρίου, που ξεκίνησε το 47 στο BrettonWoods και "διορθώθηκε"μετά το 71 με το κόλπο γκρόσο του Νίξον που κατάργησε την συμφωνία του 47 μονομερώς), στηρίχτηκε σε μία συμφωνία αυτοδιάλυσης της Σοβιετίας. Αυτό έγινε το 86 στην Ζυρίχη, με τις εξής δεσμεύσεις ανάμεσα στον Ρηγκαν και τον Γκορμπατσόφ:

Το ΝΑΤΟ θα παρέμενε σε ακτίνα ασφαλείας από τα Ρωσικά σύνορα.

Θα συνεχίζονταν η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από την Ρωσία και τις περιοχές περιοχές πού του πλανήτη που έλεγχαν οι ΗΠΑ.

Την "αναδιοργάνωση" της ρωσικής οικονομίας θα την αναλάμβαναν δυτικοί σύμβουλοι και κεφάλαια.

Ακολούθησε μια τριακονταετία με την βίαιη εφαρμογή ενός άγριου νεοφιλελευθερισμού στη Ρωσία, που ξεκίνησε επί Γιέλτσιν και σταθεροποιήθηκε επί Πούτιν. Μετά ακολούθησε μια περίοδος με την άρνηση των ΗΠΑ να συμμετέχει η Ρωσία σε ένα οποιοδήποτε σχήμα κοινής ασφαλείας μαζί με την Ευρώπη και τέλος η επέκταση της ΕΕ (αλλά και του ΝΑΤΟ) στα ανατολικά, με ενθάρρυνση του βαθέος κράτους του θείου Σαμ, που είναι και ο ουσιαστικός της πρόεδρος: Μια χούφτα εταιρίες του στρατιωτικοβιομηχανικού τομέα αρχικά, τώρα μαζί με ένα σκιώδες παρατραπεζικό σύστημα, που καθορίζουν τις κρίσιμες αποφάσεις, αλλά και τις τεχνολογικές εξελίξεις, αποφάσισαν (χωρίς φυσικά να ρωτήσουν κανέναν) ότι χρειάζονται ανανέωση τα οπλοστάσια, που έμεναν σε αχρηστία από το 90 και μετά. Μαζί με αυτά και του νομισματικού συστήματος, που οι φούσκες που έχει δημιουργήσει, το έχουν φέρει σε συνθήκης πιθανότατης κατάρρευσης.

Μοιραία συνέπεια αυτών ήταν η έξαρση του ρωσικού εθνικισμού ως αντανακλαστικό αυτοσυντήρησης των απειλούμενων ελίτ, τους"ολιγάρχες" αλά ρωσικά, που είχαν διαμορφωθεί με μεθόδους και μαφίας κάτω από ένα καθεστώς νεο-τσαρισμού που στήριξαν για να στηρίζονται ως το ρωσικό αντίστοιχο του βαθέως κράτους της Ρωσίας.

Έτσι ο νομισματικός και ενεργειακός πόλεμος που πυροδοτήθηκε μετά την κατάρρευση της προηγούμενης παγκόσμιοποίησης και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, διαμορφώνει μια Ρωσία υπό τον Πούτιν και μία Δύση υπό τις ΗΠΑ με τα ακόλουθα βασικά χαρακτηριστικά:

Στην θέση των ξένων επενδυτών, που συμμετείχαν στον νεοφιλελέ "εκσυγχρονισμό" της Ρωσίας μετά τον Γιέλτσιν, φαίνεται ότι έχουν μπει νέοι και παλιοί ολιγάρχες, φίλοι του Πούτιν. Οι επενδύσεις τους, ύψους 1,4τρισ, θα γίνουν ρούβλια και μετοχές ολιγαρχων, και πάρτε να έχετε να αγοράζετε ζαβά της Δυσης αέριο, σιτάρι και λιπάσματα.

"Εθνικοποίηση" με επαναφορά στοιχείων νεο-φεουδαρχίας δηλαδή.

Το νέο ρούβλι, ως συμμετέχον σε ένα "καλάθι" νομισμάτων και εμπορευμάτων χωρών της Ευρασιας, της Κινας και ενδεχομένως και της Ινδίας, θα συνεχίζει να εκδίδεται από εμπορικές τράπεζες. Η 5η εξουσια τους επί των άλλων τεσσάρων της δημοκρατίας, περνάει έτσι σε άλλο επίπεδο. Νεο-τσαρικά τα χαρακτηριστικά της, υπό την σημαία του νεου-σε εξέλιξη ψηφιακού νομίσματος R5 των BRICS, (και με την επικειμενη συμμετοχή και της Τουρκιας σε αυτή την ζωνη)

Η σύνδεση του νέου παγκόσμιου αποθετικού νομίσματος (αδιάφορο αν είναι ψηφιακό ή όχι) με ενεργειακά εμπορεύματα, (και όχι αποθέματα), οδηγεί στην ένταση χρήσης τους, με προφανείς αρνητικές συνέπειες στην οικολογική ισορροπία του πλανήτη αλλά και την ανάπτυξη φαινομένων κρατικού μαυραγοριτισμού.

Το δέλεαρ της επιτυχίας του, η προσέλκυση των υπερχρεωμένων χωρών του παγκόσμιου Νότου στο νέο νομισματικό σύστημα, για να αποφύγουν την θηλιά του χρέους που τους επέβαλε η μονοκρατορία του δολαρίου με την άρνηση πληρωμής των χρεών τους σε αυτό. Κίνηση ματ, για να αρχίσουν μετά να συσσωρεύονται νέα χρέη με το νέο αποθεματικό νόμισμα!

Η επιβολή των όρων και των προδιαγραφών ισχύος του νέου αντι-δολλαριου προς την Κίνα, που συνεχίζει να υλοποιεί την δική της μακροχρόνια γεωπολιτικη (Οne Belt Road) και τεχνολογική (Μade in China) στρατηγική, γίνεται μέσω της δημιουργίας ενός άξονα Ρωσίας-Ινδιας στην βάση (πάλι) της ενεργειακής εξάρτησης της τελευταίας και με την σύνδεση των πετρελαϊκών οικονομιών του κολπου. Το μέγεθος της Ινδίας και η οικονομία της καλύπτει όλο το κενό που αφήνει η Ρωσία στην ΕΕ, που μένει τώρα έρμαια μόνο των αμερικανικών ενεργειακών πηγών. Το απειλητικό του δολαρίου ευρώ, ειναι ήδη κλινικά νεκρό, στο καναβάτσο. Η συμφωνία του 86 τηρείται έτσι και από ρωσικής πλευράς.

Επί του πεδίου της ψηφιακής οικονομίας, συγκεντρωτισμός και έλεγχος των data, ακριβώς όπως και στο κινέζικο σημερινό μοντέλο, που ακόμα αυτό εξελίσσεται πάνω στις προδιαγραφές του επιχειρηματικού μοντέλου που καθιερώθηκε από τις ΗΠΑ στο web2.0. μετά την κατάρρευση της φούσκας των dot com το 2003.

Πάνω στο προηγούμενο, στην χωρίς προηγούμενο συσσώρευση data, εξελίσσεται ήδη ένας έντονος Ψυχρός Πόλεμος γύρω από την πρωτοκαθεδρία επί των τεχνολογιών ΑΙ (Artifical Intelligence). Αυτές, αν και έχουν αναπτυχθεί από την δεκαετία του 80, βρήκαν τώρα έδαφος για να διεισδύσουν και στην πολεμική βιομηχανία με την ανάπτυξη των drones και του κυβερνοπολέμου (δες και το σχόλιο #1 πιο κάτω) αλλά και μέσα από τις προδιαγραφές-κατευθύνσεις του ΔΝΤ επί των "ψηφιακών νομισμάτων" τύπου CBDC (ψηφιακό γουάν, ευρώ, ρούπια, κλπ). Τα τελευταία ουσιαστικά καταργούν κάθε έλεγχο, για γεωπολιτικούς λόγους, του συστήματος SWIFT. Έτσι οι κυρώσεις του θείου Σαμ σε περιόδους πιο θερμών συγκρούσεων ή στον Ψυχρό Πόλεμο νο2 είναι πλέον αδύνατες! (δες και τα σχόλια #2 και #3 πιο κάτω).

Καμία πολιτική ενθάρρυνσης της συμμετοχής των πολιτών ή των κοινωνιών πχ μέσω κάποιας μορφής αποκέντρωσης (decentralization), που ψήγματα τους διαφαίνονται ως σκόρπιες πρωτοβουλίες πιτσιρικάδων, τα περισσότερα μέσα σε εναλλακτικά στέκια του Οχαιο ή της 6ης Λεωφόρου στο Ώστιν με νέου τύπου οργανώσεις της οικονομίας και της κοινωνίας.

Ο συνδυασμός όλων των πιο πάνω οδηγούν, με μαθηματική ακρίβεια, σε δύο εξ ίσου αυταρχικά συστήματα σε δύο μεγάλης νομισματικές ζώνες, της "Δύσης" υπό το δολάριο και της "Ανατολής" υπό το ψηφιακό νόμισμα των BRICS+, που θα επικοινωνούν ελάχιστα μεταξύ τους.

Η ουσιαστικότερη διαφορά τους εντοπίζεται στην συνέχιση του νεοφιλελευθερισμού ver1.0 στην Ανατολή, όσο στις ΗΠΑ φαίνεται ότι θα κυριαρχήσουν μετά τον Νοέμβριο (και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμά των προεδρικών εκλογών) οι αμυντικές (αλλά πολύ συγκρουσιακές) τάσεις, που διαμορφώνουν έναν νεοφιλελευθερισμό ver2.0. Τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας ως υπεύθυνης έκδοσης του ψηφιακού χρήματος θα τον αναλάβει αργά ή γρήγορα ένα ΔΣ κάποιας Blackrock, που θα αντικρίζει την αξία του ψηφιακού δολαρίου με αξίες μετοχών πολυεθνικών που ελέγχει.

Έτσι, η ονομασία περιοχών της Ουκρανίας σε "Λαϊκές Δημοκρατίες" και η επανεμφάνιση σοβιετικών συμβόλων σε παρελάσεις, που αλολούθησαν της εισβολής στην Ουκρανία, που πυροδότησε τον τρέχοντα Νομισματικό πόλεμο κλπ, μόνο ως κύβδηλη επικοινωνιακή φάρσα μπορεί να εκληφθεί. Μήπως παρασυρθεί έτσι κανένας ντιπ χαζός, από αυτούς που συνεχίζουν να αντιλαμβάνονται τον κόσμο με ποδοσφαιρικές σωβρακοφανέλες και σύμβολα άνευ περιεχομένου, τύπου ΠΑΣΟΚ.

Όσο χαζός θα είναι και ο άλλος, αυτός που θα νομίζει ότι ζει σε μία φιλελεύθερη δημοκρατία, όπου οι ουσιαστικές αποφάσεις θα συνεχίζουν να λαμβάνονται ανεξέλεγκτα. Και να παρακολουθειται μετά η εφαρμογή τους μέσα από κάποιο πρόγραμμα ΑΙ που θα κατοικοεδρεύει στο ηλεκτρονικό σου πορτοφόλι για να διαμορφώνει τα προφίλ σου. Καταναλωτικό scoring και συστήματα predator στην Δύση, κοινωνικό scoring στην Κίνα, με καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους.

Ακροδεξιά και τα δύο αυτά πρότυπα, που οδηγούνται από τα έντονα στοιχεία νεοτσαρικού εθνικισμού το ένα και του ακραίου τεχνοφεουδαρχισμού το άλλο. Και τα δύο δεν αμφισβητούν, ούτε κατ' ελάχιστον, την κυριαρχία των ελίτ ένθεν κακείθεν στην λειτουργία των θεσμών της συμμετοχικής δημοκρατίας-κουρελόχαρτο! Με εφαρμογή της πρώτης από ένα, πλέον, γεωπολιτικό αντίπαλο της Ευρώπης, μία Ρωσία, που είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί με κλασικές γεωπολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές μεθόδους, πριν αρχίσει να κάνει "εξαγωγή" το μοντέλο της σε θύλακες επιρροής της και μέσα στην Ευρώπη.

Καθόλου τυχαία, αυτό το σχήμα το επικροτούν οι απανταχού ακροδεξιοί τύπου Ορμπάν, η Λίγκα του Βορρά στην Ιταλία και οι της Πολωνίας ή οι νεο-Τραμπικοί οτινάνηδες περί των "δικαιωμάτων" γενικώς και αορίστως. Και τα δικά μας ακροδεξιά απιλειφάδια με ναζιστικά σύμβολα ή γραβάτες. Όλοι με "αντισυστημικό", δήθεν, ακροδεξιό, αλλά ρατσιστικό, λόγο (και Πουτινική οικονομική ενίσχυση στο πρόσφατο παρελθόν με αφορμήτο "Μακεδονικό").

Ως εκ τούτου, με την ΕΕ στο καναβάτσο, μετά την αποτυχία της νεοφιλελέ διαχείρισης των κοινών της για ένα αποτυχημένο ευρώ, αναδεικνύεται η έλλειψη μιας ΠΛΗΡΟΥΣ οραματικής εναλλακτικής πρότασης ως αντίπαλο δέος στις μάχες οπισθοφυλακών ανάμεσα στις δυο αυτές τάσεις/κόσμους. Μάχες επιβίωσης του παλιού πολιτικού συστήματος με τις νέες ακροδεξιές που αναδεικνύονται πάνω στις ελλείψεις ενός σύγχρονου δημοκρατικού αφηγήματος για την υπεράσπιση της εργασίας και του περιβάλλοντος με νέους σύγχρονους όρους.

Η πρόταση της ομάδας Σαλβίνι, που υιοθετήθηκε χαλαρά αλλά μονο στα λόγια και από τον Τσίπρα, είναι προς την σωστή κατεύθυνση αλλά, δυστυχώς, όχι πλήρης. Απουσιάζει η συμβατή της κοινωνικής σύγκλισης οραματικής πρόταση και επί του νομισματικού.

Aναζητουνται, ως εκ τούτου, επειγόντως συνθέσεις νέων λύσεων με πυρήνα τους την εμβάθυνση της δημοκρατίας. ΚΑΙ επί του μόνου πεδίου οικονομικής δραστηριότητας, όπου αυτού οι διακριτοί 2+1 νέοι πόλοι της μετα-παγκοσμιοποιησης σύρονται για να συνυπάρξουν: το ψηφιακό πεδίο του ιντερνετ web3.0

Είναι δική μας ανακάλυψη, ούτως ή, άλλως, και οφείλουμε να την υπερασπιστούμε βρε αδερφέ.

Όσο για τα άλλα, επι του συμβατικού οικονομικού πεδίου: η δική μας κρατική επιβίωση εξαρτάται πλεον απολύτως από το αν θα πουληθούν ή υποθηκευτούν ή όχι από την κυβέρνηση, οι ευκαιρίες κάλυψης ΕΝΔΟΓΕΝΩΣ των ενεργειακών μας αναγκών, αλλά και μεγάλου μέρους όλης της ΕΕ, που τώρα τα έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ άλλοτε !

Όλα τα άλλα που συντηρούν την "Πολακιάδα" και τις "μάχες" για κάποια προεδρία, νοούνται πλεον ως υπεκφυγές τοποθέτησης με ρεαλιστικές θέσεις στα πιο πάνω τεκταινόμενα. Και αμηχανία λόγω της προφανούς έλλειψης σύγχρονων θέσεων που, όλα αυτά, θα τα κατανοούν και θα τα κάνουν "πενηνταράκια" εφαρμόσιμες πολιτικών για την επιβίωση μας.

Τι δεν καταλαβαίνεις ακριβώς?

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων