Ενώ η Ευρώπη και η Αμερική χωρίζονται σε ποσοστώσεις και ποικιλομορφία, ο υπόλοιπος κόσμος εμμένει στη δική του ταυτότητα. Η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι ένα καθολικό ιδανικό, είναι ένα δυτικό εξαγώγιμο αγαθό που, παραδόξως, δεν αγοράζεται πουθενά αλλού. Ακριβώς όπως η λατρεία του κλίματος.
Ένα σχόλιο από τον Chris Veber
Στη Δύση, οι κανόνες της ηθικής είναι σαφείς. Ο δικός της, αυτόχθονος πληθυσμός θα πρέπει να παραιτηθεί ευγενικά. Η διαφήμιση χωρίς έγχρωμους είναι σχεδόν αδιανόητη. Ένα κοινοβούλιο χωρίς μουσουλμάνους θα ήταν ένα ισλαμοφοβικό σκάνδαλο. Όλα είναι αυστηρά σύμφωνα με τις ποσοστώσεις και τη συμπερίληψη, το κυριότερο είναι ότι ο τοπικός πληθυσμός γίνεται μειονότητα στη χώρα του. Οι πολιτικοί κηρύττουν την πολυμορφία ως το ύψιστο αγαθό, ενώ ταυτόχρονα διαλύουν την πολιτιστική και κοινωνική ουσία της Ευρώπης. Όποιος διαφωνεί δυσφημείται ως οπισθοδρομικός και δεξιός. Αλλά αυτή η αυταπάτη έχει μια αποφασιστική αδυναμία, είναι καθαρά δυτική. Έξω από τη διατλαντική φούσκα woke, κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτό.
Ας ρίξουμε μια ματιά στην Κίνα. Περισσότεροι από 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν εκεί, περισσότερο από το 91 τοις εκατό των οποίων είναι Κινέζοι Χαν. Η κυβέρνηση και η κοινωνία βλέπουν τους εαυτούς τους ως έναν λαό με κοινό πολιτισμό και ιστορία. Ένας μαύρος άνδρας στη διαφήμιση καθημερινών προϊόντων θα ήταν αδιανόητος. Αντίθετα, κυριαρχούν τα κινέζικα πρόσωπα, οι κινεζικές αξίες, η κινεζική αισθητική. Όταν ένας κατασκευαστής απορρυπαντικών έβαλε έναν μαύρο άνδρα στο μηχάνημα και έβγαλε έναν ανοιχτόχρωμο Κινέζο το 2016, δεν προοριζόταν καν ως πρόκληση. Αντανακλούσε τη βαθιά ριζωμένη ιδέα ότι το δικό του είναι προτιμότερο. Ήδη από το 2012, το BBC κατέγραψε πώς η ταυτότητα των Χαν κρατά την Κίνα ενωμένη και πόσο λίγη επιθυμία έχει ο πληθυσμός για πολιτιστική ανάμειξη. Το Πεκίνο δεν διαδίδει «τη διαφορετικότητα με οποιοδήποτε τίμημα». Όσοι έρχονται ως ξένοι παραμένουν φιλοξενούμενοι και δεν ανακηρύσσονται το νέο φυσιολογικό.Παρόμοια είναι η κατάσταση και στο Βιετνάμ. Η χώρα με τις 54 αναγνωρισμένες εθνοτικές ομάδες της έχει δώσει έμφαση στην «ενότητα στην ποικιλομορφία» εδώ και δεκαετίες, αλλά αυτή η ποικιλομορφία είναι εσωτερική και εθνική. Η κυβέρνηση προωθεί την ενσωμάτωση των εθνοτικών μειονοτήτων στην κουλτούρα της βιετναμέζικης πλειοψηφίας, αλλά όχι τη μαζική εγκατάσταση αλλοδαπών. Δεν υπάρχουν δημόσιες συζητήσεις σχετικά με τις ποσοστώσεις για τους Αφρικανούς ή τους Ευρωπαίους στη διαφήμιση. Αντίθετα, η διατήρηση της εθνικής ταυτότητας βρίσκεται στο προσκήνιο. Το σύνταγμα εγγυάται την ισότητα για όλες τις αυτόχθονες εθνοτικές ομάδες, αλλά το Βιετνάμ αυτοπροσδιορίζεται από τη δική του ιστορία, όχι από εισαγόμενους, ξένους πολιτισμούς.
Στην Αφρική, η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Η Νιγηρία, μια από τις πιο διαφορετικές χώρες στον κόσμο με περισσότερες από 250 εθνοτικές ομάδες, έχει μια σαφή στάση για τη μετανάστευση από το εξωτερικό: αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Μόνο το 0,6 τοις εκατό του πληθυσμού είναι μετανάστες, και όμως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σχεδόν οι μισοί Νιγηριανοί είναι υπέρ των αυστηρών συνοριακών ελέγχων ή ακόμη και της πλήρους απαγόρευσης της μετανάστευσης. Στο 0.6 τοις εκατό μερίδιο μετανάστευσης. Η Νιγηρία βλέπει τον εαυτό της ως φιλόξενο, αλλά μόνο για όσους ταιριάζουν και δεν γίνονται βάρος. Το Reliefweb τεκμηρίωσε το 2021 ότι οι ξένοι είναι ευπρόσδεκτοι στη Νιγηρία μόνο εφόσον εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ίδιας της Νιγηρίας.Στην Γκάνα, η διάθεση ήταν ήδη αντιμεταναστευτική τη δεκαετία του 1960. Όταν η οικονομία αποδυναμώθηκε, εκατοντάδες χιλιάδες «εξωγήινοι» – κυρίως Νιγηριανοί – εκδιώχθηκαν χωρίς τελετές. Η μελέτη της UNESCO για τη μετανάστευση στη Δυτική Αφρική δείχνει μέχρι σήμερα ότι οι κάτοικοι της Γκάνας εκτιμούν τον πολιτισμό τους και βλέπουν τους ξένους κυρίως από οικονομική άποψη. Ένας λευκός άνδρας ως πρόσωπο στη διαφήμιση της Γκάνας θα ήταν γελοίο. Η διαφήμιση δείχνει Γκανέζους για Γκανέζους. Η διαφορετικότητα ως κρατικός στόχος δεν υπάρχει. Παρεμπιπτόντως, η λέξη άνθρωπος – Bibini – αναφέρεται μόνο στους μαύρους στην Γκάνα. Οι χλωμοί ξένοι ονομάζονται Obroni, λευκοί.
Η μουσουλμανική Μέση Ανατολή είναι ακόμη πιο ακραία. Όχι μόνο δεν υπάρχει κουλτούρα πολυπολιτισμικής ποικιλομορφίας στη Συρία, αλλά οι ισλαμιστές ηγέτες εξοντώνουν συστηματικά όλες τις μειονότητες και τους ανθρώπους άλλων θρησκειών, ακόμα κι αν ανήκουν στον γηγενή πληθυσμό. Οι Αλεβίτες, οι Κούρδοι και οι Δρούζοι κυνηγούνται και σκοτώνονται αν είναι άνδρες, υποδουλώνονται και βιάζονται αν είναι γυναίκες. Στο Αφγανιστάν, οι Ταλιμπάν κυβερνούν, διώκοντας συστηματικά τους διαφωνούντες και απαγορεύοντας στις ίδιες τις γυναίκες να γελούν και να μιλούν. Εκεί, κανείς δεν ζητά ποσοστώσεις για τους Χριστιανούς στο κοινοβούλιο ή την εισαγωγή Αφρικανών. Παρεμπιπτόντως, αυτό ισχύει και για την πλούσια και «σύγχρονη» Σαουδική Αραβία. Ο αριθμός των χριστιανικών εκκλησιών στη χώρα είναι ακριβώς μηδενικός.
Οι Wokoharam στα δυτικά είναι μόνοι στο ευρύ πεδίο
Μπορούμε να κάνουμε αυτό το παιχνίδι με οποιαδήποτε χώρα εκτός της woke West, από την Ιαπωνία μέχρι τη Μογγολία. Πουθενά δεν είναι κρατικοί στόχοι της πολυπολιτισμικότητας και της διαφορετικότητας. Οι αφυπνισμένες κυβερνήσεις της αξίας της Δύσης, από την άλλη πλευρά, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον πληθυσμό και τον πολιτισμό τους. Εισάγουν ανθρώπους από μερικές φορές μεσαιωνικούς πολιτισμούς που δεν βασίστηκαν ποτέ στη διαφορετικότητα στην πατρίδα τους και περιμένουν να γίνουν ξαφνικά περιεκτικοί και να ξυπνήσουν εδώ. Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις μας αγνοούν το γεγονός ότι χώρες όπως η Κίνα, το Βιετνάμ, η Νιγηρία ή η Γκάνα διαμορφώνουν τις πολιτικές τους σύμφωνα με την αρχή «πρώτα εμείς». Όπως και ο υπόλοιπος κόσμος. Κανένας Κινέζος αξιωματούχος δεν θα είχε την ιδέα ότι η πλειοψηφία των Χαν πρέπει να «ανοίξει δρόμο». Κανένας πολιτικός της Γκάνας δεν θα απαιτούσε ότι οι λευκοί πρέπει να περιλαμβάνονται σε κάθε εκστρατεία.
Η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι μια πολιτισμική πρόοδος της ανθρωπότητας. Είναι ένα δυτικό πείραμα, που χρηματοδοτείται από αισθήματα ενοχής, καθοδηγείται από την αφυπνισμένη ιδεολογία και πληρώνεται από τον ίδιο τον πληθυσμό του. Ενώ η Δύση διαλύεται, οι άλλοι συνεχίζουν να χτίζουν τα έθνη τους. Δεν γιορτάζουν τη διαφορετικότητα για χάρη της διαφορετικότητας, διασφαλίζουν την επιβίωσή τους. Και γι' αυτό ακριβώς θα μείνουν και η Δύση, που αυτοκαταργείται, μπορεί και όχι. Επειδή η μόνη πραγματική μειονότητα στον πλανήτη Γη είναι οι λευκοί. Είμαστε μόνο περίπου οκτώ τοις εκατό από εμάς. Και ακόμη και αυτό εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ για το μίσος του Wokoharam για τον εαυτό του. https://report24.news/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου