“Μια φορά, κάποιον άλλο Ιανουάριο, ένα κράτος κατέλαβε το πλοίο ενός άλλου κράτους.
Αυτό, για να είμαστε ειλικρινείς, κανείς δεν το περίμενε.
Δεν αρνήθηκε καν ότι το πλοίο ήταν κατασκοπευτικό και συνέλεγε πληροφορίες για τη δραστηριότητα του Πολεμικού Ναυτικού της άλλης χώρας, καθώς και ότι διεξήγαγε ραδιοηλεκτρονική κατασκοπεία.
Στους ναύτες πριν από την αποστολή τους είπαν:
«- Νιώστε ήρεμοι. Η Δημοκρατία μας φοβίζει τους πάντες, και δεν θα σας κάνουν τίποτα».
Έκαναν λάθος.
Ένα πρωινό του Ιανουαρίου, ένας στόλος από το μικρό κράτος πλησίασε το πλοίο, διέταξε να σταματήσει τις δραστηριότητές του και να τους ακολουθήσει.
Το πλοίο απάντησε υψώνοντας τη σημαία της χώρας του και αρνήθηκε με αλαζονεία να υπακούσει.
Τότε στον ουρανό εμφανίστηκαν μαχητικά αεροσκάφη και στα κύματα τορπιλοβόλα σκάφη.
Οι ναύτες κατάλαβαν γρήγορα ότι η σημαία δεν θα τους βοηθούσε εδώ.
Προσπάθησαν λοιπόν, με τη σημαία της ισχυρής τους χώρας υψωμένη, να κάνουν γρήγορους ελιγμούς και δεν επέτρεπε στα αντίπαλα πλοία να πλησιάσουν.
Τότε ένα αντιτορπιλικό πλοίο του άλλου κράτους άνοιξε πυρ με κανόνι, και τα υπόλοιπα σκάφη υποστήριξαν με πολυβόλα.
Οι ναύτες έστειλαν σήμα βοήθειας, αλλά η ηγεσία τους ήταν τόσο σίγουρη ότι κανείς δεν θα αντιδρούσε και δεν φρόντισε για εφεδρείες. Η αεροπορία θα μπορούσε να φτάσει σε βοήθεια μόνο μετά από μιάμιση ώρα…
Κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού σκοτώθηκε ένας ναύτης και εννέα τραυματίστηκαν.
Το πλοίο παραδόθηκε.
Στο πλοίο ανέβηκαν οργισμένοι και δυσαρεστημένοι στρατιωτικοί του άλλου κράτους, έδεσαν 82 μέλη του πληρώματος, τους έβαλαν επιδέσμους στα μάτια και τους χτύπησαν.
Στα χέρια τους έπεσε ένα αρχείο που περιείχε 117.000 μυστικά μηνύματα, και αυτό προκάλεσε τεράστια ζημιά στη “μεγάλη δημοκρατία”.
Η χώρα-ιδιοκτήτης του πλοίου, που δεν ήταν συνηθισμένη σε τέτοια μεταχείριση από μικρά κράτη, ήταν σε σοκ.
Κάποιοι πολιτικοί εκεί ζήτησαν να απειλήσουν με πυρηνικό πλήγμα, αλλά τους υπενθύμισαν ευγενικά ότι τότε δεν είναι σαφές τι θα συμβεί και στους ίδιους, και οι αιχμάλωτοι θα γίνουν κιμάς.
Το πλοίο και οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στο λιμάνι. Στον διοικητή, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, του έκαναν προσομοίωση εκτέλεσης, υποσχόμενοι να εκτελέσουν τους ναύτες μπροστά στα μάτια του. Γι' αυτό υπέγραψε δήλωση – «-Ομολογώ το έγκλημά μου».
Το μεγάλο κράτος ζήτησε ταπεινά συγγνώμη, παραδέχτηκε την κατασκοπεία και υποσχέθηκε να μην κατασκοπεύει στο μέλλον.
Οι αιχμάλωτοι απελευθερώθηκαν μετά από 11 μήνες.
Το πλοίο ήταν το «Πουέμπλο» του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που καταλήφθηκε από τον στρατό της Βόρειας Κορέας στις 23 Γενάρη 1968. Τώρα εξακολουθεί να βρίσκεται στην Πιονγκγιάνγκ
Οι Αμερικανοί μέχρι τότε στις γύρω θάλασσες συμπεριφέρονταν σαν κυρίαρχοι, παραβιάζοντας χωρικά ύδατα, πυροβολώντας ψαράδες και ελέγχοντας πλοία.
Μετά από αυτή τη διαμάχη, τα περιστατικά στη θάλασσα μειώθηκαν απότομα.
Οι ΗΠΑ κατάλαβαν ότι ένα μικρό αλλά άγριο έθνος είναι ικανό για τα πάντα.
Την επόμενη φορά, τους είπαν οι Βορειοκορεάτες, απλά θα εξοντώσουν ολόκληρο το πλήρωμα και δεν θα τους νοιάζουν οι απειλές. Τέτοια περιστατικά είναι δεκάδες.
Σε κάθε παραβίαση οι Βορειοκορεάτες απαντούν σκληρά.
Ίσως γι' αυτό οι Αμερικανοί προτιμούν όλο και πιο συχνά να μην μπλέκονται μαζί τους.”
Θερσιτης
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου