Ενώ η Ουάσιγκτον ξοδεύει δισεκατομμύρια, το Πεκίνο κατασκευάζει ήδη τα όπλα του αύριο

 

• Ο κινητήρας MADO MD-550, που προσδιορίζεται από τον ΟΗΕ ως το προωθητικό για τα ιρανικά drones Shahed, πωλείται ελεύθερα στην Alibaba, σε μεγάλες ποσότητες, χωρίς εμφανείς περιορισμούς.
• Η Κίνα παράγει περισσότερα μέταλλα από τις επόμενες εννέα χώρες μαζί και έχει 200 φορές τη ναυτική ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ποια απειλή αποτελεί αυτό συγκεκριμένα;
• Ένα επιθετικό drone μεγάλης εμβέλειας μπορεί τώρα να συναρμολογηθεί από κοσμικά πολιτικά εξαρτήματα. Γιατί τα καθεστώτα ελέγχου των εξαγωγών της δεκαετίας του 1990 δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτό;
• Ένα drone καμικάζι οπτικών ινών ανακαλύφθηκε στο Μεξικό. Ποιοι μη κρατικοί φορείς θα μπορούσαν σύντομα να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις δυνατότητες κρούσης χαμηλού κόστους;

Ο πόλεμος του αύριο μπορεί να μην κερδηθεί μόνο στα απόρρητα εργαστήρια των μεγάλων δυνάμεων ή στα γιγαντιαία αμερικανικά ναυπηγεία. Θα παιχτεί επίσης σε κινεζικές εμπορικές πλατφόρμες, όπου κινητήρες για μοντέλα κλίμακας, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ελαφρά αεροπορία προσφέρονται προς πώληση σε μικρές και μεγάλες ποσότητες. Ορισμένα μοντέλα που διαφημίζονται ως MD-550 μπορούν να παραγγελθούν από μία μονάδα για τιμές που συνήθως υπερβαίνουν τα 8,000 $. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι κάθε αγοραστής μπορεί να λάβει αυτόν τον εξοπλισμό χωρίς καμία τελωνειακή ή εμπορική επαλήθευση. Αλλά η δημόσια διαθεσιμότητά τους αποκαλύπτει έναν στρατηγικό μετασχηματισμό που οι δυτικές κυβερνήσεις αρνούνται εδώ και καιρό να εξετάσουν: ορισμένα από τα εξαρτήματα που απαιτούνται για τον σύγχρονο πόλεμο κυκλοφορούν τώρα μέσω των ίδιων εμπορικών δικτύων με τα συνηθισμένα πολιτικά αγαθά.

Στο επίκεντρο αυτού του μετασχηματισμού βρίσκεται ένας ακριβής κινητήρας: ο MADO-550, ο ιρανικός προωθητήρας που έχουν εντοπίσει τα Ηνωμένα Έθνη στο Shahed-136, ένα επιθετικό drone μιας χρήσης του οποίου η ρωσική έκδοση Geran-2 έχει χρησιμοποιηθεί μαζικά εναντίον της Ουκρανίας. Το ιρανικό MADO-550 προέρχεται από τον γερμανικό κινητήρα Limbach L550E. Οι κινεζικοί κινητήρες με την ονομασία MD-550 ή παρόμοια χαρακτηριστικά προσφέρονται πλέον ανοιχτά στην Alibaba και σε άλλες βιομηχανικές πλατφόρμες. Ορισμένες ανακοινώσεις δείχνουν σημαντική παραγωγική ικανότητα, αλλά δεν αποδεικνύουν ότι οι κινητήρες είναι αυστηρά πανομοιότυποι με το ιρανικό μοντέλο ή ότι προορίζονται για στρατιωτικά προγράμματα. Ωστόσο, δείχνουν ότι αυτή η κατηγορία προωθητικού δεν είναι πλέον ένα σπάνιο συστατικό που προορίζεται για λίγες αμυντικές βιομηχανίες.

Η Κίνα παράγει τώρα περισσότερα βιομηχανικά προϊόντα από ό,τι οι άλλες εννέα μεγάλες βιομηχανικές δυνάμεις μαζί. Στην ακαθάριστη παραγωγή, η βιομηχανία της είναι περίπου τριπλάσια από αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια αμερικανική αξιολόγηση υπολόγισε επίσης ότι η ναυπηγική ικανότητα της Κίνας ήταν περίπου 230 φορές μεγαλύτερη από αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Τέλος, οι κινεζικές εταιρείες κυριαρχούν σε μεγάλο βαθμό στην παγκόσμια αγορά πολιτικών drones, αν και το ακριβές ποσοστό του 90% ποικίλλει ανάλογα με τις κατηγορίες και τις μεθόδους υπολογισμού.

Αυτά τα στοιχεία δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα της διαμάχης μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου. Περιγράφουν μια τεκμηριωμένη βιομηχανική πραγματικότητα: η Κίνα έχει γίνει η κορυφαία κατασκευαστική δύναμη στον κόσμο, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν σταδιακά εγκαταλείψει ολόκληρα τμήματα των παραγωγικών τους δυνατοτήτων. Εφαρμοσμένη σε drones, κινητήρες, ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ελαφριές κυψέλες, αυτή η υπεροχή δημιουργεί μια ασυμμετρία που τα δυτικά δόγματα αγωνίζονται να απορροφήσουν. Η Δύση έχει κατασκευάσει έναν στρατιωτικό μηχανισμό που βασίζεται σε εξελιγμένες, σπάνιες και εξαιρετικά ακριβές πλατφόρμες. Η Κίνα, από την άλλη πλευρά, έχει μια οικονομία ικανή να παράγει γρήγορα σημαντικούς όγκους μη στρατιωτικών εξαρτημάτων ή εξαρτημάτων διπλής χρήσης. Αυτή η ασυμφωνία δεν είναι το αποτέλεσμα μιας ξαφνικής κινεζικής επιτυχίας, αλλά αρκετών δεκαετιών παγκοσμιοποίησης που οργανώθηκε από τις ίδιες τις δυτικές ελίτ.

Η παγκοσμιοποίηση έχει διαγράψει τα όρια μεταξύ πολιτικής παραγωγής και στρατιωτικής ισχύος

Το κεντρικό ερώτημα δεν είναι εάν το Πεκίνο εκτελεί κρυφά ένα πρόγραμμα όπλων από τις σελίδες μιας πλατφόρμας συναλλαγών. Οι ανακοινώσεις που αναρτήθηκαν στην Alibaba δεν αποδεικνύουν καμία συντονισμένη στρατηγική από το κινεζικό κράτος για τον εξοπλισμό ξένων επιθετικών drones. Το ίδιο το ZeroHedge αναγνωρίζει αυτόν τον περιορισμό. Ωστόσο, αποκαλύπτουν ένα πιο δομικό πρόβλημα: ένας κινητήρας σχεδιασμένος για μοντέλα αεροσκαφών, αεροπορική επιμελητεία ή ελαφριά αεροπορία μπορεί επίσης να τροφοδοτήσει ένα στρατιωτικό σύστημα. Επομένως, η διάκριση δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από τη φύση του συστατικού στοιχείου, αλλά από τον τελικό χρήστη, την ενσωμάτωσή του και τον προορισμό του. Τα παραδοσιακά εργαλεία ελέγχου δεν γίνονται εντελώς άχρηστα, αλλά αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες όταν χιλιάδες συνηθισμένα εξαρτήματα μπορούν να εκτραπούν από τη δηλωμένη λειτουργία τους.

Ένα σημαντικό μέρος της δομής ενός drone εμπνευσμένου από το Shahed-136 μπορεί να παραχθεί από πολιτικά εξαρτήματα ή εξαρτήματα διπλής χρήσης. Κινητήρες, σύνθετα υλικά, ECU, αισθητήρες και μονάδες πλοήγησης είναι διαθέσιμα στις διεθνείς αγορές. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα επιχειρησιακό επιθετικό drone μπορεί να συναρμολογηθεί χωρίς δεξιότητες, χωρίς δοκιμές και χωρίς πρόσβαση σε ειδικά στρατιωτικά στοιχεία. Η εκρηκτική γόμωση, η ασφάλεια, η αξιοπιστία της ναυσιπλοΐας, η αντίσταση στις παρεμβολές και η γενική ενσωμάτωση εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια. Αλλά ο πολλαπλασιασμός γίνεται πιο δύσκολο να αποτραπεί όταν η πλειονότητα των συστατικών δεν είναι παράνομα ή επικίνδυνα όταν εξετάζονται ξεχωριστά. Η απειλή δεν περιέχεται σε κάθε κομμάτι: εμφανίζεται τη στιγμή του συνδυασμού τους σε ένα σύστημα σχεδιασμένο να χτυπά.

Αυτός ο πολλαπλασιασμός μέσω συνελεύσεων υπερβαίνει ήδη το πλαίσιο των συγκρούσεων μεταξύ κρατών. Παραστρατιωτικές ομάδες και εγκληματικές οργανώσεις χρησιμοποιούν τροποποιημένα πολιτικά drones εδώ και αρκετά χρόνια για να ρίξουν εκρηκτικά ή να πραγματοποιήσουν άμεσες επιθέσεις. Στο Μεξικό, καταγράφηκαν 221 περιστατικά με οπλισμένα drones μεταξύ 2021 και 2025, συμπεριλαμβανομένων 27 θανατηφόρων επιθέσεων. Εγκληματικές ομάδες έχουν επίσης πειραματιστεί με drones πρώτου προσώπου και συστήματα ελέγχου οπτικών ινών, μια τεχνολογία που είναι δύσκολο να εξουδετερωθεί με ραδιοπαρεμβολές. Μια πρόσφατη επιχείρηση στην πολιτεία Durango οδήγησε στην κατάσχεση ενός drone οπτικών ινών, ενός εκρηκτικού μηχανισμού, όπλων και πυρομαχικών. Ωστόσο, οι δημόσιες πληροφορίες δεν καθιστούν δυνατό να διαπιστωθεί με βεβαιότητα εάν το εκρηκτικό ήταν ήδη ενσωματωμένο στο κατασχεθέν drone. Η γενική πορεία δεν αμφισβητείται πλέον: οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν στα πεδία των μαχών εξαπλώθηκαν σε εγκληματικά δίκτυα.

Η αποβιομηχανοποιημένη Δύση προσπαθεί να αναπληρώσει τον πόλεμο που δεν προετοίμασε

Αντιμέτωπη με αυτή τη δυναμική, η αμερικανική βιομηχανική απάντηση υστερεί σαφώς. Τον Ιανουάριο του 2026, το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ κατέληξε σε συμφωνία με τη Lockheed Martin για την αύξηση της ετήσιας παραγωγής αναχαιτιστών PAC-3 MSE από περίπου 600 σε 2.000 μονάδες. Πρόκειται για σημαντική αύξηση, αλλά όχι τετραπλάσια. Πάνω απ 'όλα, αυτή η κινητοποίηση παραμένει βασισμένη σε εξελιγμένα, ακριβά όπλα που εξαρτώνται από μακριές και συγκεντρωμένες αλυσίδες παραγωγής. Το επιθετικό drone μιας χρήσης ανταποκρίνεται σε μια αντίθετη λογική: η περιορισμένη απόδοση μπορεί να αντισταθμιστεί από την ποσότητα, την επανάληψη των επιθέσεων και τον κορεσμό των άμυνων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξοδεύουν όλο και περισσότερα για την κατασκευή τέλειων συστημάτων, ενώ οι αντίπαλοί τους ενδιαφέρονται κυρίως να παράγουν αρκετά ατελή όπλα για να συντρίψουν αυτά τα συστήματα.

Η οικονομική ασυμμετρία παραμένει σημαντική. Μερικά απλά drones κοστίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ, αλλά μια συσκευή μεγάλης εμβέλειας συγκρίσιμη με το Shahed αντιπροσωπεύει γενικά αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ ανάλογα με τον κινητήρα, το φορτίο και τα συστήματα καθοδήγησης. Οι κινητήρες MD-550 που προσφέρονται μόνο σε κινεζικές πλατφόρμες μπορεί να ξεπεράσουν τα 10.000 δολάρια. Ωστόσο, αυτό το κόστος εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό πολλών πυραύλων που χρησιμοποιούνται για την αναχαίτισή τους. Ένας αντίπαλος μπορεί επομένως να επιδιώξει να εξαντλήσει τα αποθέματα και τα οικονομικά του αμυνόμενου πολλαπλασιάζοντας στόχους με χαμηλή μοναδιαία αξία. Αυτή η λογική δεν είναι νέα στη στρατιωτική ιστορία. Αυτό που αλλάζει είναι η ύπαρξη μιας παγκόσμιας εμπορικής βιομηχανίας που μπορεί να προμηθεύσει γρήγορα ένα μεγάλο μέρος των απαραίτητων εξαρτημάτων, χωρίς να περάσει απευθείας από τα παραδοσιακά οπλοστάσια.

Τα καθεστώτα ελέγχου των εξαγωγών έχουν σχεδιαστεί κυρίως για την παρακολούθηση πλήρων όπλων, ευαίσθητων τεχνολογιών και εξαρτημάτων με σαφώς αναγνωρίσιμες στρατιωτικές επιδόσεις. Μπορούν ακόμα να περιορίσουν την πρόσβαση σε ορισμένες ECU, αισθητήρες, βιομηχανικά μηχανήματα ή προηγμένα συστήματα πλοήγησης. Αλλά η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται όταν η επικινδυνότητα προκύπτει από τη συναρμολόγηση κοινών προϊόντων που αγοράζονται από διαφορετικούς προμηθευτές και μεταφέρονται μέσω πολλών μεσαζόντων. Υπάρχουν πολυμερείς μηχανισμοί, ιδίως στον τομέα των πυραύλων και των αγαθών διπλής χρήσης, αλλά κανένας δεν μπορεί να εντοπίσει αποτελεσματικά κάθε κινητήρα, ηλεκτρονικό κύκλωμα ή σύνθετο υλικό που διατίθεται στις παγκόσμιες αγορές. Η παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει μια αλυσίδα εφοδιασμού χωρίς σύνορα, την οποία τα κράτη ισχυρίζονται τώρα ότι ελέγχουν με μέσα σχεδιασμένα για έναν πολύ λιγότερο ολοκληρωμένο κόσμο.

Η παρουσία κινητήρων MD-550 και συγκρίσιμων μοντέλων στην Alibaba αποκαλύπτει τελικά λιγότερο μια αποδεδειγμένη κινεζική πρόθεση παρά μια νέα στρατηγική συνθήκη. Τα εξαρτήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή ενός drone μεγάλης εμβέλειας είναι προσβάσιμα σε έναν αυξανόμενο αριθμό εταιρειών, κρατών και μεσαζόντων. Αυτή η διαθεσιμότητα δεν καθιστά την παραγωγή ενός όπλου αυτόματη, αλλά σταδιακά μειώνει τα βιομηχανικά εμπόδια που κάποτε προστάτευαν τις μεγάλες δυνάμεις. Οι δυτικές κυβερνήσεις ανακαλύπτουν τώρα ότι η στρατιωτική κυριαρχία δεν μπορεί να διαταχθεί από ένα υπουργείο και δεν μπορεί να αγοραστεί αποκλειστικά μέσω συμβάσεων δισεκατομμυριούχων. Βασίζεται σε εργοστάσια, ειδικευμένους εργάτες, αλυσίδες εφοδιασμού, πρώτες ύλες και βιώσιμη εγχώρια παραγωγική ικανότητα. Η Κίνα έχτισε αυτή τη δύναμη ενώ η Δύση οργάνωσε τη δική της εξάρτηση. Όσοι εξακολουθούν να αρνούνται να κατανοήσουν αυτόν τον μετασχηματισμό δεν θα χάσουν μόνο έναν τεχνολογικό ανταγωνισμό: θα υποστούν τις στρατηγικές συνέπειες της αποβιομηχάνισής τους.Πηγή: zerohedge.com

 **Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων