ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

 

ΓΡΆΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΛΑΔΑΣ   ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ

 

 

1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ 

  Σκοπεύω να μην μακρηγορήσω με αυτό το κείμενο. Μια πλατφόρμα εστιάζεται σε ένα μόνον ζήτημα, σε αντίθεση με μια ατζέντα, που αφορά μια σειρά, ένα πλέγμα συναφών ζητουμένων. Γι αυτό μια πλατφόρμα αρμόζει να διατυπώνεται με σύντομο και ακριβόλογο τρόπο, ώστε να καθίσταται εύκολα κατανοητή, προδιαγράφοντας μια οδό συγκεκριμένων δραστηριοτήτων.
  Η δόμηση μιας πλατφόρμας περιελίσσεται γύρω από λίγους βασικούς άξονες, που προσδιορίζουν την φύση και τις προοπτικές της. Αυτοί αποτελούν την βάση, πάνω στην οποία μπορούν να αναπτυχθούν όλα τα περεταίρω στην συνέχεια. Αυτή η βάση καλείται να καταστεί κοινής αποδοχής, από αυτούς που αρμόζει να την προωθήσουν, τόσο στην θεωρητική της επεξεργασία, όση και στην πρακτική τής προώθηση.
  Το πρόταγμα τής εν λόγω πλατφόρμας είναι η επίτευξη μια Ελληνορωσικής συμμαχίας. Αυτή αφορά κυρίως τον αμυντικό τομέα, ο οποίος όμως μπορεί να προσφέρει στην πορεία τα πλαίσια και για βαθύτερες και πλατύτερες συνεργασίες και συμπράξεις. Επειδή η αναγκαιότητα σύστασης αυτής τής πλατφόρμας διέπεται από άμεσες και ζωτικής σημασίας σκοπιμότητες, θα παραμείνω σε αυτό το κείμενο αποκλειστικά στην αμυντική της διάσταση.
  Δεν επαίρομαι, ότι είμαι στρατηγικός ή στρατιωτικός αναλυτής. Επειδή όμως οι αντίστοιχοι εντεταλμένοι επίσημοι - κρατικοί και μη φορείς - είτε δρουν στρεβλά, είστε στην καλύτερη των περιπτώσεων αδρανούν σχετικά με την εν λόγω αναγκαιότητα, ανταποκρίνομαι στο καθήκον ως υπεύθυνος κοινωνικός ακτιβιστής, να προβώ στην διαμόρφωση αυτής τής πλατφόρμας, ως πρόταση και αφετηρία προβληματισμού προς άπαντες, που κρίνουν ότι τούς αφορά το περιεχόμενό της. Είτε πρόκειται για μεμονωμένα πρόσωπα, είτε για συμμετέχοντες σε θεσμικούς φορείς, είτε για φορείς που συμμετέχουν στην διαμόρφωση τής κοινής γνώμης, είτε για μέλη των παραγωγικών τάξεων και στελέχη των φορέων που τις εκπροσωπούν και προωθούν τις υποθέσεις τους από κοινού. 

  Πριν υπεισέλθω στην ανάπτυξη τής εν λόγω προβληματικής, επιθυμώ να τονίσω, ότι πρόκειται για μια Ελληνορωσική Συμμαχία, η οποία δεν υπάρχει πρόθεση να αποβεί Ρωσοελληνική. Η Ελλάς, ως παγκόσμια υπερδύναμη τού Πνεύματος καθορίζει και η Ρωσία, επειδή συνάδουν με την πλατφόρμα τα ζωτικά της συμφέροντα, συμπράττει. Πάντοτε σε πλαίσια ουσιαστικού διαλόγου και αμοιβαίου σεβασμού, με αποκλειστικό γνώμονα το κοινό όφελος. Οι Ρώσοι είναι τέκνα τού Ελληνικού Πνεύματος και διαθέτουν σχετικά με αυτό σαφέστατη συνείδηση, ασχέτως εάν εμείς από πνευματικοί γίγαντες τού παρελθόντος καταντήσαμε σήμερα εν πολλοίς πνευματικοί νάνοι. Επειδή όμως αυτή η πληροφορία παραμένει σε λανθάνουσα μορφή στον γονότυπό μας, μπορεί και είναι ζωτικά αναγκαίο, εάν επιθυμούμε να επιβιώσουμε, να επανενεργοποιηθεί εκ νέου. Προς την επίτευξη όμως αυτής τής αποστολής απαιτούνται συγκεκριμένες προσπάθειες, τις οποίες καλούμαστε να καταβάλουμε με σύστημα και αποφασιστικότητα βήμα προς βήμα. Οπότε συνιστά φυσική διαδικασία, οι γονείς να καθορίζουν και τα τέκνα να ανταποκρίνονται. Αυτό δεν υποτιμά στο ελάχιστο τα τεράστια επιτεύγματα των Ρώσων αδελφών μας, τα οποία όμως ευδοκίμησαν αφ' ενός στην βάση των ιδιαίτερων αρετών τους, αλλά αφ' εταίρου και με όσα εμείς βάσει σχεδιασμών μας στο παρελθόν, αλλά και διαχρονικά, τούς προσφέραμε. Με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε και οι δυο συμβαλλόμενοι από κοινού, όχι μόνον στην εξασφάλιση τής ευρισκόμενης υπό διακύβευση επιβίωσή μας, αλλά και σε νέα, ακόμη υψηλότερα επιτεύγματα, αναδεικνυόμενοι σε επερχόμενο φάρο τής ανθρωπότητος.

  Μπορεί μεν η διαβρωτική τάση των ξενόδουλων ελληνόφωνων και των τουρκόσπορων, καθώς και οι δικές μας ολιγωρίες και ανεπάρκειες να έχουν οδηγήσει τον Ελληνισμό σε ήττες και αναδιπλώσεις. Όμως αυτός δεν είναι ένα φαινόμενο συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας, που μπορεί να παρέλθει, όπως άλλοι ανατείλαντες πολιτισμοί και ομοεθνίες που κυριάρχησαν. Επειδή επισφραγίζεται από Θεία Αποστολή προάγεται από την φύτρα τής αιωνιότητος, η οποία παρά τις κατά καιρούς κάμψεις του παραμένει αναλλοίωτη, ως ο φοίνικας που αναγεννάται από τις στάχτες του. Και στην φάση τής έκλειψής του Ελληνισμού ο μεγάλος διαπρεπής  Έλλην Αριστοτέλης Ωνάσης, διαμόρφωσε την επιταγή "Σκόπευε μακριά, για φτάσεις ψηλά". 

  Αναμφίβολα η εκπόνηση των αξόνων μιας πλατφόρμας για Ελληνορωσική Συμμαχία είναι ένα ρηξικέλευθο εγχείρημα. Ένα τέτοιο πρόταγμα μπορεί να ηχεί σήμερα ανεδαφικό και απραγματοποίητο, ως τίποτε περισσότερο από ένας ευσεβής πόθος. Πλην όμως, η σώφρων ανάλυση των επερχόμενων εξελίξεων πιστοποιεί, ΟΤΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς, ως αφυπνισμένη και μάχιμη κοινωνία, είναι εφόσον κατανοήσουμε την φύση τού ζητήματος και τις δυνατότητες και ευκαιρίες που μάς παρέχονται, να τις αξιοποιήσουμε δεόντως, ώστε να επιταχύνουμε την έλευση αυτής τής συμμαχίας, προετοιμάζοντας την κοινωνική της αποδοχή της και συμβάλλοντας στην οργανωτική της προετοιμασία και να αξιοποιήσουμε τα οφέλη της προς κατευθύνσεις, που προωθούν την συνειδητότητα και την προοπτική οργάνωσης τής κοινωνίας σε πιο ορθολογική και αποδοτική βάση (πέρα από ιδεοληπτικές αγκυλώσεις που κυριάρχησαν στο παρελθόν). ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΣΙΚΟ, ΟΤΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΑΥΤΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΥΠΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗ. Δεδομένου, ότι οι αναγκαιότητες τής επίτευξης αυτής τής συμμαχίας διέπονται από την άμεση επιβίωση των δυο συμβαλλομένων μερών, θα προέλθει η πραγματοποίησή της ως ώριμο φρούτο των επερχόμενων συνθηκών και πιέσεων, υπό την προϋπόθεση, ότι αμφότεροι οι θιγόμενοι δεν θα αδρανήσουν.

  Και όσο αφορά τούς σχεδιασμούς των Ρώσων, αυτοί είναι μονίμως μελετημένοι σε βάθος, οπότε μπορεί να θεωρείται βέβαιον, ότι αυτοί θα προχωρήσουν στα σκόπιμα βήματα. Όμως, όσο αφορά την αδράνεια, στην οποία έχει περιέλθει η Ελλαδική κοινωνία, θα καταστεί αναγκαίο να αναληφθούν στα πλαίσια τής αύξουσας συνειδησιακής διαφοροποίησης, που ξεκίνησε ήδη να διαμορφώνεται, συγκεκριμένες στοχευμένες πρωτοβουλίες, έξω από τα κοινοβουλευτικά στεγανά και τα καρεκλάκια των τριακοσίων, με πρόσωπα αδέκαστα, που διακρίνονται για την εντιμότητα και την αποφασιστικότητά τους.

  Όπως προανέφερα, η προβληματική αυτής τής πλατφόρμας διέπεται από σιδερές αναγκαιότητες. Οπότε, δεδομένα όπως το ομόδοξο, κοινά στοιχεία ιδιοσυγκρασίας, αμοιβαία ιστορική πορεία και κοινές εμπειρίες Ελλήνων και Ρώσων, όπως και κάθε είδους σχετικές προφητείες, που προέρχονται από γεροντάδες, δεν εντάσσονται στην εν λόγω προβληματική. Όλα αυτά μπορεί κάλλιστα να ισχύουν και ουδόλως τα αμφισβητώ. Πλην όμως, το όργανό στην εκπόνηση των αξόνων αυτής τής πλατφόρμας είναι η απτή και ρεαλιστική πολιτική ανάλυση, δεδομένου ότι αυτή αφορά την εθνική επιβίωση Ελλήνων και Ρώσων. Εννοείται, ότι αυτή η πλατφόρμα αποστασιοποιείται σχολαστικά από οποιαδήποτε παραταξιακά ελατήρια, αποβλέπουσα αποκλειστικά στην Εθνική ανάταση και επιβίωση, πέρα από τις οποιεσδήποτε πολωτικές διαθέσεις έναντι οποιωνδήποτε. Πρόκειται για σάλπισμα προβληματισμού και συσπείρωσης με βάση τούς προτεινόμενους άξονες. Οι γενικότερες πολιτικού χαρακτήρα ζυμώσεις, παρά την μεγάλη αξία που αυτές υπέχουν στο συνολικό γίγνεσθαι, δεν την αφορούν. Ο χαρακτήρας της είναι αποκλειστικά συσπειρωτικός και όχι συγκρουσιακός, στοχεύοντας στην ενδυνάμωση τού εθνικού κορμού. Αυτή δεν προσβλέπει σε κάποιου είδους "συνεργασία των κοινωνικών τάξεων", αλλά σε πανεθνική συστράτευση, όσων αναγνωρίζουν την ρεαλιστική επιτευξιμότητα και την γενικότερη ωφέλεια των στόχων της.

  Η πλατφόρμα αυτή στηρίζεται στην έγκαιρη στάθμιση των επερχόμενων γεωπολιτικών εξελίξεων. Μια τελείως λανθασμένη αντίληψη, που συχνά επικρατεί και οδηγεί το πολιτικό κριτήριο σε αγκύλωση και παθητική αδράνεια, με αποτέλεσμα οι θιασώτες αυτής τής αντίληψης να αναλώνονται σε καταγγελτικό λόγο, χωρίς να μπορούν να δομήσουν προοπτική για δράση, έγκειται στην άρνηση τής δυνατότητας, να δομηθούν ρεαλιστικές προβλέψεις για τα επερχόμενα, επειδή το μέλλον είναι δήθεν απρόβλεπτο. Αυτή η αγνωστικιστικού τύπου εναπόθεση τής πολιτικής πρόβλεψης σε προφήτες και μαντεία, αρνείται να θέσει σε εφαρμογή την πληθώρα των αναλυτικών οργάνων και μεθόδων που υφίστανται. Πλην όμως, κάθε στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή, που δεν στηρίζεται σε μια εμπεριστατωμένη και πολύ προσεκτική προσπάθεια πρόβλεψης των επερχόμενων εξελίξεων, είναι μεταίωρη και αποτελεί το πρώτο βήμα προς την ήττα. Γι αυτόν τον λόγο στην συνέχεια αποτολμούνται προβλέψεις, που οι παραλήπτες τους καλούνται να εξετάσουν κριτικά και χωρίς εκπτώσεις συγκατάβασης χωρίς τεκμήρια. 

 

 2. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΓΓΕΝΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΣΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΣΙΝΟΣΟΥΝΙΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ - Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ

  Οι μέχρι σήμερα συγκρούσεις στον πόλεμο εναντίον τού Ιράν, κατέδειξαν στα πλαίσια τής ήττας των ΗΠΑ και τού σιωνιστικού μορφώματος δυο βασικά αδιέξοδα στην συνεχόμενη πτωτική πορεία των δυτικών.  Το πρώτο είναι η διάρρηξη στην πράξη τής στρατιωτικής συνοχής τού ΝΑΤΟ, το οποίον οδεύει προς ένα ζοφερό κατακερματισμό. Το ΝΑΤΟ, χωρίς την ενεργό στρατιωτική συμμετοχή των ΗΠΑ είναι σαν ένα αυτοκίνητο χωρίς ρόδες. Το μέλλον του δεν μπορεί να είναι διαφορετικό, από την έλευση τού γερανού, που θα το σύρει ως την μάντρα μεταχειρισμένων ανταλλακτικών. Η στρατηγική των Ρώσων, να εφαρμόσουν στην σύγκρουση τής Ουκρανίας ένα παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, οδήγησε τις χώρες τής δυτικής συμμαχίας σε βαθιά οικονομικά και στρατιωτικά αδιέξοδα. Ήδη οι ΗΠΑ, έχοντας εξαντλήσει εκεί τους παρεχόμενους οικονομικούς πόρους και τον κορμό τού οπλοστασίου τους, χωρίς να επιτύχουν τα όποια αποτελέσματα ουσιαστικής εξασθένισης τής Ρωσίας, έχουν πλέον ξεγράψει ως πλήρως ασύμφορο το εν λόγω εγχείρημα. Η συνεχιζόμενη εμμονή των ευρωπαίων επιθετιστών να κλιμακώνουν με μη επανδρωμένα και βλήματα τα πλήγματα εντός τού Ρωσικού εδάφους, ενώ τα μέτωπα στην Ουκρανία εξακολουθούν να καταρρέουν, δεν επιτυγχάνουν τίποτε περισσότερο, από το να πατάνε με εμμονή το ζωνάρι των Ρώσων, μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες, ώστε αυτοί, κάτω από την διογκούμενη πίεση στο εσωτερικό τής Ρωσίας για σφοδρά αντίμετρα, να ξεσαλώσουν εναντίον τους. Το μέλλον τής Ευρώπης προδιαγράφεται ζοφερό, ειδικά όταν μετά από μερικούς μήνες η εντεινόμενη ενεργειακή και επισιτιστική κρίση, επιφέρει ένταση τής κοινωνικής δυσφορίας στο εσωτερικό τους. Χωρίς την στρατιωτική ομπρέλα των ΗΠΑ, οι απέλπιδα ψευδής επίδειξη δυνάμεων είναι αναμενόμενο να ξεφουσκώσει εκεί που ξεκινούν οι φυτείες με τα φουντουκόδεντρα. 

  Η δεύτερη συνέπεια των συγκρούσεων στον πόλεμο εναντίον τού Ιράν είναι εξέχουσας σημασίας, επειδή αφορά την ριζική αναδιάταξη των γεωπολιτικών δεδομένων, ιδιαίτερα στον χώρο τής Μασογείου, στα Βαλκάνια, την δυτική Ασία, την βόριο Αφρική, αλλά και σε παγκόσμιο εύρος, στα πλαίσια τής διαμόρφωσης τού πολυπολικού γίγνεσθαι, με την ανάδειξη ενός επό πλέον άκρως επίδοξου ως προς τις επιδιώξεις του πόλου. Αυτή η ζύμωση έχει αφετηρία την διαπίστωση από τις ηγεσίες των Αραβικών βασιλείων τού Κόλπου, ότι η πρόσδεσή τους στο στρατιωτικό άρμα των ΗΠΑ, με την αγορά πολεμικών συστημάτων από αυτήν και την παροχή βάσεων στην επικράτειά τους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΜΕΤΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΠΕΙΛΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ.

  Αποτέλεσμα αυτής τής διαπίστωσης, είναι ο προσανατολισμός τής Σαουδικής Αραβίας προς την κατεύθυνση συγκρότησης μιας συμμαχίας τού ευρύτερου Σουνιτικού τόξου, υπό την πρωτοκαθεδρία τής μονίμως επεκτατικής Τουρκίας, η οποία κατά την τελευταία δεκαετία έχει αναπτύξει μια εύρωστη πολεμική βιομηχανία και έχει επιβάλει στην πράξη μια άνευ προηγουμένου για τα δεδομένα μιας μεσαίου μεγέθους δύναμης επέκταση σε πλείστες όσες περιοχές. Η Τουρκία διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογική και παραγωγική υποδομή, στην οποία όταν εισρεύσουν τεράστιοι οικονομικοί πόροι από τούς άφθονους που διαθέτει η Σαουδική Αραβία, πρόκειται να προκύψει ένα νέο στρατοκρατικό μολώχ, που θα χαρακτηρίζεται από εξαιρετική επικινδυνότητα και μονοσήμαντα επιθετική πρακτική προς πλείστες όσες κατευθύνσεις. Αξίζει να ληφθεί επίσης υπ' όψη, ότι πέραν των στρατιωτικών υποδομών, που αναπτύσσει η Τουρκία με γεωμετρική πρόοδο, αυτή έχει αναπτύξει ταυτοχρόνως και ένα πλέγμα πολύ αποτελεσματικών μυστικών υπηρεσιών, που στηρίζεται εκτός των άλλων και στην παραλαβή τής τζιχαντιστικής λαίλαπας, με την προσάρτηση στους μηχανισμούς της τής Ισλαμικής Αδελφότητος, μετά την εγκαταλειψή της από την χειραγώγηση των δυτικών και την εξουδετέρωση τού ISIS. Το περιβάλλον γύρω από τον διαθέτοντα άκρως αξιόλογες στρατηγικές ικανότητες Χακάν Φιντάν, έχει εκπονήσει μακρόπνοα σχέδια επεκτατικής επιβολής, τα οποία μέχρι στιγμής έχουν αποδώσει θεαματικά αποτελέσματα. Σταθμίζοντας εύστοχα τα δεδομένα και τα ασθενή σημεία των ανταγωνιστών τής Τουρκίας στην διεθνές περιβάλλον και αξιοποιώντας αποτελεσματικά τα παρεχόμενα προτερήματα, καθώς και εκμεταλλευόμενα εύστροφα τις προκύπτουσες χρονικότητες, έχουν προβεί τα αντίστοιχα επιτελεία στην εγκατάσταση δεδομένων, που επεκτείνουν θεαματικά την τουρκική στρατιωτική παρουσία και την επιρροή που εξασκεί η πολιτική της. Η τουρκική επέκταση κατά τον πόλεμο μεταξύ τής Αρμενίας και τού Ατζερμπαϊτζάν, η επέκτασή της στην Λιβύη και την Συρία, η στρατιωτική της παρουσία στην Βόριο Αφρική, η στρατιωτική της συνεργασία με την Αλβανία, η προοπτική τής στρατιωτικής στήριξης Ευρωπαϊκών χωρών που αυτή προωθεί δια τής διπλωματικής οδού, καθώς και η επιρροή που αυτή εξασκεί στους διάσπαρτους σε τεράστιες γεωγραφικές περιοχές τουρκογενείς πληθυσμούς, με την ταυτόχρονη ικανότητά της να παίζει αυτή ταυτοχρόνως σε τελείως διαφορετικά ταμπλώ, εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και παρελκύοντας άλλες σημαντικές δυνάμεις σε σχέσεις λυκοφιλίας, συνθέτουν ένα μονίμως αναπτυσσόμενο κάδρο επιβολής.

  Εάν λάβουμε υπ' όψει και την συμετοχή τού Πακιστάν, που διαθέτει πυρηνικά όπλα, στην συσπείρωση τού Σουνιτικού τόξου και την υπό συγκρότηση τού αντίστοιχου πολεμικού οργανισμού εν είδει ΝΑΤΟ, καθώς και την κεντρομόλο δύναμη που εξασκεί αυτή η ζύμωση στην άλλη, από πλευράς μεγέθους τού πληθυσμού σουνιτική χώρα, η οποία είναι η Αίγυπτος και η οποία έχει εκδηλώσει στην συνάντηση μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν πριν μερικές εβδομάδες στο Κάιρο την απόφασή της να συμμετέχει ενεργά στον συνασπισμό, μπορούμε να διαπιστώσουμε την διαμόρφωση ενός σημαντικότατου γεωπολιτικού πόλου με αναφανδόν επεκτατικό προσανατολισμό, που συνεπάγεται τεράστιο διακύβευμα για την εκκίνηση νέων αναφλέξεων μεγάλης κλίμακας.   

  Ο νεοθωμανισμός προέκυψε ως αποτέλεσμα των σχεδίων διαμελισμού τής Τουρκίας από τις ΗΠΑ, με μοχλό επιβολής το σιωνιστικό μόρφωμα και την επιρροή που εξασκούσαν αυτές στο κεμαλικό κατεστημένο, η οποία οδήγησε προ αρκετών ετών στην οργάνωση τού ανατρεπτικού συνωμοτικού φορέα "Εργκένεκον". Η συγκρότηση ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους, το οποίο με την αποδυνάμωση τής κεντρικής εξουσίας θα οδηγούσε σε άλλες αποσκιστικές τάσεις περιοχών τού πολυεθνικού και θρησκευτικά και πολιτικά ετερόκλητου μωσαϊκού που συνθέτει το τουρκικό κρατικό συγκρότημα, επιδιώχθηκε ως αποτέλεσμα των εμμονών τής ιθύνουσας κυριαρχικής τάξης αυτής τής χώρας, να απατεί μονίμως ισχυρότατα ανταλλάγματα, για την ένταξή της στον σχεδιασμό των δυτικών. Η διάλυση τής Σοβιετικής Ενώσεως στις αρχές τής δεκαετίας τού 1980 και η διακήρυξη τού μονοπολισμού μέσα στην "νέα τάξη πραγμάτων" και το ψευδεπίγραφο "τέλος τής ιστορίας", οδήγησε τις ανεγκέφαλες δεξαμενές "σκέψης" των ΗΠΑ σε επανεκτίμηση τού ρόλου τής Τουρκίας, η κρατική συγκρότηση τής οποίας κρίθηκε ως μη απαραίτητο και παρωχημένο ανάχωμα έναντι των εν δυνάμει απειλών για επέκταση στην περιοχή τής Ευρασίας τού Ανατολικού Μπλοκ. Αξίζει να σημειωθεί με βάση τα δεδομένα που σήμερα πλέον έχουν γίνει προφανή, ότι η υποθαλπτική πρακτική των ΗΠΑ σε βάρος τής τουρκικής κρατικής οντότητος, καθορίστηκε επίσης από τις βλέψεις που αυτή είχε μεσοπρόθεσμα για την κυριαρχία στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων τής Μεσογείου, τα οποία οι ΗΠΑ θεωρούσαν δικό τους αποκούμπι, στην προοπτική επερχόμενων μη προβλέψιμων εξελίξεων. Αυτή η άφρων εκτίμηση των ΗΠΑ, δεν μπόρεσε να εκτιμήσει τις φυγόκεντρες συνέπειες που θα προέκυπταν στο εσωτερικό τής Τουρκίας απέναντι στην πολιτική των δυτικών. Το τελευταίο χαστούκι που επιβλήθηκε, επιταχύνοντας την αποστασιοποίηση τής Τουρκίας, ήταν το πραξικόπημα των "κόκκινων μπερέ" και η υποθαλπτική δράση τού Φετουλάχ Γκιουλέν, που προωθούσε ένα δοτό και υπό ποδηγέτηση των δυτικών οθωμανισμό, κατά την διάρκεια τού πολέμου στην Συρία. Έκτοτε η Τουρκία διεύρυνε θεαματικά τούς διεθνείς πολιτικούς προσανατολισμούς της, περιόρισε την στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο εσωτερικό της και ξεκίνησε με ένταση την ανάπτυξη δική της πολεμικής βιομηχανίας, με στόχο αφ΄ενός να αυτονομηθεί και αφ' ετέρου να ενισχυθεί, κατ' αρχήν ως περιφερειακή δύναμη.  

  Όμως η προέκταση των ζυμώσεων αυτών δεν σταμάτησε σε όσα προαναφέρονται. Ενώ η επιλογή των όρων "Νεοοθωμανισμός" και "Γαλάζια Πατρίδα" των Ερντογάν και Νταβούτογλου δεν έχουν αποτιμηθεί δεόντως. Μια στοχευμένη πλοήγηση στο διαδίκτυο από το 2010 και κατά τα επόμενα έτη, πιστοποιεί, ότι οι ιστότοποι που λειτουργούσαν υπό την αιγίδα Οθωμανικών κύκλων, διατύπωναν στοχεύσεις, οι οποίες ξεπερνούσαν κατά πολύ την καταγγελία τού Κεμαλισμού. Ο Κεμαλισμός είχε καταστεί νεκροθάφτης τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας ως πολυεθνικού συγκροτήματος, εγκαθιδρύοντας την έννοια και προοπτική τού "τουρκισμού". Ως φύλλο συκής είχε κάνει ο Κεμαλισμός χρήση βερμπαλιστικής προπαγάνδας τής θεωρίας τού "Παντουρκισμού", χωρίς όμως την παραμικρή προσπάθεια επέκτασης τής επιρροής του στούς τουρκογενείς πληθυσμούς εκτός Τουρκίας. Το ίδιο ισχύει και για το ισλαμικό κόμμα τού Ερμπακάν, που επίσης φόρτιζε τούς σοβινιστικούς κύκλους τού τύπου "γκρίζοι λύκοι" με εξάρσεις, χωρίς όμως απτό αποτέλεσμα. Ο Κεμαλισμός δεν συρρίκνωσε απλά τα γεωγραφικά όρια τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κατ' εντολή των πολυεθνικών εταιριών πετρελαίου, που υπό την αιγίδα τής δυναστείας Ροκφέλερ εποφθαλμιούσαν και ιδιοποιήθηκαν τα πετρελαϊκά αποθέματα τής Ανατολικής Μεσογείου, εγκαθιστώντας ένα νέο είδος παγκόσμιας κυριαρχίας, που στηριζόταν στον έλεγχο ενεργειακών πηγών και το πετροδολάριο, όπως και στην επιβολή των προϋποθέσεων για την εγκαθίδρυση τού σιωνιστικού μορφώματος. Η πεμπτουσία τής κεμαλιστικής συρρίκνωσης ήταν η κατάργηση τού Χαλιφάτου τής Κωνσταντινούπολης, ως διεθνούς κέντρου των επί γης σουνιτών. Οι ΗΠΑ φρόντισαν στην συνέχεια το κέντρο τής σουνιτικής καθοδήγησης να αναλάβουν οι Βαχαμπιστές στην Σαουδική Αραβία, ώστε να κατακερματιστεί ο σουνιτισμός και να καταστεί εύκολα διαχειρίσιμος. Με την ίδρυση μάλιστα τής Ισλαμικής Αδελφότητος στο Κάιρο, μετέτρεψαν την σουνιτική κοσμοθέαση σε όπλο ενάντια στον τότε ανερχόμενο Αραβικό εθνικισμό, μέχρι την τελική εξόντωση των ηγετών του Σαντάμ Χουσεΐν, Μουαμάρ Καντάφι και Μπασάρ αλ Ασάντ. 

  Οι οθωμανικές ιστοσελίδες που προαναφέρθηκαν, προωθώντας την ανάγκη τής ανασύστασης τού Χαλιφάτου έξω από την ποδηγεσία των δυτικών, ουσιαστικά κυοφορούσαν την ανασύσταση τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μετά την καταστροφή τού ISIS, που ήταν μέρος τού σχεδίου "τανάλια", με στόχο να πιαστεί η Ρωσία στις δαγκάνες της με επιθέσεις των τζιχαντιστών από τον νότο και των δυτικών από δυσμάς, οι λόγοι ποδηγέτησης τής Ισλαμικής Αδελφότητος είχαν παρέλθει για τούς δυτικούς, εφόσον το ανθρώπινο δυναμικό της είχε μετατραπεί σε αλοιφή για κάλους από την παρέμβαση των Ρώσων. Έτσι άνοιξε η αυλαία στο Νεοοθωμανικό κίνημα τής Τουρκίας για την προσπάθεια αναβίωσης ενός σουνιτικού κέντρου ελέγχου υπό την ηγεσία τους. Με την διαφορά, ότι αυτό πλέον δεν αποσκοπείτο να έχει θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά άμεσα επιθετικό κατακτητικό χαρακτήρα, στηριζόμενο στην σουνιτικού τύπου ερμηνεία τού τζιχάντ (που αυτολεξεί σημαίνει "προσπάθεια") η οποία εστιάζεται στην βίαιη διάδοση τού σουνιτικού ισλάμ και στην φυσική εξόντωση των απίστων, που δεν δέχονται να προσηλυτιστούν. Το όραμα τής ανασύστασης τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, υπό την μορφή τού νεοοθωμανισμού, μετατράπηκε τότε σε πεμπτουσία των επιδιώξεων των νέων σουλτάνων τής Άγκυρας, τής κλίκας Ερντογάν, οι οποίοι επιζητούν ρεβάνς, έναντι όσων αποσχίστηκαν, ή αντιπαρατέθηκαν στην επιβολή τού πάλαι ποτέ χαλιφάτου.   

  Η Ρωσική Διοίκηση σιγοντάρισε αρχικά αυτή την επιλογή των Νεοοθωμανών, αναγνωρίζοντας σε αυτήν την τάση σχετικής αυτονόμησης από το δυτικό μπλοκ, με συνακόλουθη αποδυνάμωσή του, παρότι αυτή η πορεία στρέφεται σε τελευταία ανάλυση ως προοπτική εναντίον της. Το ευρύ φάσμα των αντιπάλων, που απειλούν με έμφαση την επιβίωσή της, αναγκάζει τούς Ρώσους να εφαρμόσουν την τακτική τού βήμα προς βήμα χειρισμού τού ενός μετά τον άλλον στην αντιμετώπιση και εξουδετέρωσή τους. Αρχικά ξεμπέρδεψαν με την απειλή τού ISIS, στην συνέχεια προχώρησαν στην εξουδετέρωσή τής ισχύος των δυτικών στον πόλεμο τής Ουκρανίας, οπότε είναι επόμενο και οι νεοοθωμανοί να έχουν παραλάβει αύξοντα αριθμό στις καρτέλες χειρισμού των επίδοξων αντιπάλων τους. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι Ρώσοι κρατούν με πικρία το φιάσκο τους στην Συρία, το οποίον αποδέχθηκαν σιωπηρά, ένεκα τής υπερβολικής εμπλοκής τους στην Ουκρανία. Παραμένουν όμως αταλάντευτα στην επιταγή τής κινέζικης παροιμίας, "φρόντισε όταν σερβίρεις μακαρόνια στους αντιπάλους σου, η μερίδα να είναι κρύα". Η συνθήκη τού Μοντρέ από το 1936, που καθορίζει το καθεστώς κυριαρχίας στα στενά Βοσπόρου, είναι σημαντικός λόγος των ελιγμών των Ρώσων προς ώρας. Πλην όμως, αυτό το δεδομένο σφραγίζει και το στρατηγικό υλικό πλεονέκτημα, που έχει να προσφέρει ο Ελληνισμός στα πλαίσια τής Ελληνορωσικής συμμαχίας, όταν το σουνιτικό τόξο αποτολμήσει να μεθοδεύσει την μετατροπή τού Αιγαίου σε κλειστή περιοχή τής δικής του κυριαρχίας. Δεν υφίσταται αμφιβολία, ότι το σουνιτικό τόξο θα συνασπιστεί με τού Κινέζους δυστοπιστές, οι οποίοι παραμένουν αλώβητοι προς ώρας, αυξάνοντας την ισχύ τους με άλματα, ως ο εν τέλει μοχλός τού ιλλουμινισμού και επιλεγμένοι για την επιβολή τού έσχατου σχεδιασμού τού Γενικού Σχεδίου επιβολής των εωσφοριστών. Οι Ρώσοι έχουν σπουδάσει σχολαστικά το περιεχόμενο αυτής τής έννοιας εδώ και 150 χρόνια και έχουν προετοιμαστεί διεξοδικά για την αντιμετώπιση τού φαινομένου. Δεν είναι εξ άλλου διόλου τυχαίες οι αναφορές Ρωσικών επιτελείων, στο ότι η δύση εμφορείται από εωσφορισμό και προβαίνει σε τελετουργικά αίματος. Ο Δρακοκτόνος Άγιος στο κρατικό τους έμβλημα καταδεικνύει, ότι έχουν σαφή γνώση τής αποστολής τους, όσο και τού δεδομένου, ότι αυτό το λάβαρο υψώθηκε για πρώτη φορά στην εκκλησιά τού Αγίου Γεωργίου στην Βαρδούνα τής Μάνης, όπου κατοικοέδρευαν κάποιοι ες αεί αδούλωτοι παππούδες. Είναι αναμενόμενο, να στραφεί το σινικοσουνιτικό μπλοκ, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες εναντίον τού επερχόμενου συνασπισμού μεταξύ Ρώσων, Ινδών, σιιτικού τόξου, απελευθερωμένων χωρών τής Αφρικής και χωρών τής νότιας Αμερικής με αγωνιστική παράδοση, ενώ οι αποδυναμωμένες ΗΠΑ αναμένεται να κρατήσουν μάλλον ουδέτερη στάση, γέρνοντας φιλικά μάλλον προς την κατεύθυνση τής Ρωσίας. Εννοείται, ότι σε αυτήν την συσπείρωση δυνάμεων, όχι μόνον αρμόζει να συμμετέχει και ο Ελληνισμός, αλλά και εναπόκειται σε αυτόν εξ ορισμού η Πνευματική Ηγεμονία.   

  Επίσης, το νεοθωμανικό κατεστημένο, ουδέποτε συγχώρησε στους θιασώτες τού σιωνιστικού μορφώματος, πέραν από την υπόθαλψη τής κρατικής οντότητος τής Τουρκίας, την διάλυση τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ως αναγκαία προϋπόθεση για την εγκατάσταση αυτού το μορφώματος στην περιοχή τής Παλαιστίνης. Οι οθωμανικές ιστοσελίδες που προαναφέρθηκαν, έχουν προβεί σε έντονες καταγγελίες, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν εξισλαμισμένος Εβραίος. Μετά την γενοκτονία τού μορφώματος εναντίον τής Γάζας, ξεκίνησαν σφοδρές επιθέσεις τού Ερντογάν εναντίον του. Απώτερη σκοπιμότητα αυτών των επιθέσεων, δεν ήταν μόνον να κατωχυρωθεί ο Νεοθωμανισμός ως κύριος προστάτης ενός πληθυσμού με σουνιτική πλειοψηφία, αλλά να προωθηθεί και η κατάληψη τού κενού, που θα επέλθει μετά την καταστροφή τού μορφώματος, σαν συνέπεια τής ξέφρενα απάνθρωπης και ανεγκέφαλα εγκληματικής και αυτοκαταστροφικής πολιτικής των σιωνιστών. Η επίσημη πολιτική τού ξενόδουλου και ξενόφερτου Ελλαδικού κατεστημένου, να ταυτιστεί ολοσχερώς με τις επιλογές των μεγάλων χαμένων στις συγκρούσεις τής Μέσης Ανατολής, είναι η πλέον δυνατή ζοφερή στήριξη στα επεκτατικά σχέδια εναντίον τής Ελλάδος των Νεοοθωμανών, έστω κι αν αυτή προβάλλεται στην πλέον ανόητη βάση, ως βήμα στρατηγικής για την αντιμετώπισή της.   

  Το θλιβερό στην κλιμάκωση των νεοοθωμανικών απειλών εναντίον τής Ελάδος, είναι ότι στα πλαίσια πλαίσια καταστροφής και σήψης των πάντων, που επιβάλλουν οι αντινατιβιστές τής "κυβέρνησης", ο Ερντογάν δεν εμφανίζεται ως νέος βίαιος πορθητής, που θα υξώσει το μπαϊράκι του επάνω στα Ιερά Μάρμαρα, αλλά ως βαριεστημένος καταπατητής ενός εγκατελειμένου οικήματος, που αδιαφορία των ιδικτητών του οδηγούν στο έλεος χρησικτησίας. Έτσι, σύμφωνα με πρόσθετα δημοσιεύματα δηλώνει ο νεοοθωμανός μαντράχαλος με ύφος που επικαλείται και ηθική πρόφαση:

"Τουρκική παρέμβαση με μύδρους κατά της Ελλάδας για την επέμβαση των Ισραηλινών νότια της Πελοποννήσου

Θέτουν θέμα ανικανότητας της Αθήνας να υπερασπιστεί τα δικαιώματα που της έχουν εκχωρηθεί από τις διεθνείς συμβάσεις"

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/tourkiki-paremvasi-me-mydrous-kata-tis-elladas-gia-tin-epemvasi-ton-israilinon-notia-tis-peloponnisou/  

"Θέμα «αδυναμίας και αδιαφορίας της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της και τις απαιτήσεις του διεθνούς δικαίου» έθεσε η Άγκυρα σε ότι αφορά την «μη επέμβαση» ελληνικών δυνάμεων στην ισραηλινή επιχείρηση στα διεθνή ύδατα, αλλά εντός της ελληνικής περιοχής έρευνας και διάσωσης κατά του στολίσκου για τη Γάζα,  μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου.  

Πηγές του υπουργείου Άμυνας της γείτονος υποστηρίζουν ότι υπήρξε «αδράνεια» της ελληνικής κυβέρνησης όσον αφορά στην πρόσφατη επέμβαση του Ισραήλ κατά του Global Sumud Flotilla, που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα.

Επκρίνει και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικές τους υποστηρίζουν τις αντίστοιχες στρατιωτικές δραστηριότητες του Ισραήλ στη Γάζα. αυξάνουν τις εντάσεις και αμφισβητούν ολοένα και περισσότερο τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται επίσης ότι η αποτυχία των ελληνικών αρχών να αντιδράσουν στο περιστατικό, το οποίο περιλάμβανε διακοπή επικοινωνιών, παρενόχληση από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ρεσάλτο σε ορισμένα σκάφη, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την υποχρέωση της χώρας να προστατεύει τα πολιτικά πλοία και να διασφαλίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

 Με απλά λόγια η Άγκυρα λέει ότι «η Αθήνα είναι ανίκανη να υπερασπιστεί τα δικαιώματα που της έχουν εκχωρηθεί» από διεθνείς συμβάσεις, άρα είναι νόμιμες οι τουρκικές αιτιάσεις αμφισβήτησής τους".

ΟΠΟΤΕ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΠΕΙΛΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΕΝΕΚΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΜΩΝ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΩΝ.

Και όλα αυτά γίνονται πριν ακόμη εισρεύσει ο πακτωλός Σαουδαραβικών κεφαλαίων στην πολεμική βιομηχανία τής Τουρκίας, που θα διαταράξουν ακόμη πιο βάναυσα τις υπάρχουσες ισορροπίες στην σφαίρα των εξοπλισμών, καθώς η Ελλάδα απομακρύνει από τα έδαφός της συστηματικά οπλικά συστήματα ζωτικής σημασίας. Και ενώ, ως ο κύριος καταστροφέας οπλικών συστημάτων στην Ελλάδα αποδείχθηκαν ...κάποιες νεροποντές και κάποιες "τυχαίες" πυργαγιές.

Επί πλέον, οι "σύμμαχοι" και "προστάτες" τής Ελλαδικής εδαφικής ακεραιότητος απέδειξαν σαφώς και εγγράφως, όπως αποδεικνύει η σύμβαση εκχώρησης των Ελλαδικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην εταιρεία Chevron, ότι το μόνον που τούς ενδιαφέρει είναι η απόσπαση εθνικών πόρων, ενώ σφυρίζουν αδιάφορα απέναντι στις νεοοθωμανικές απειλές και διεκδικήσεις. Καο οι αντίστοιχες καταγγελίες κάποιων δήθεν "σκληρών" στην βουλή γίνονται για το λόγους ψευδούς εντυπωσιασμού και για να μάς κλαίνε οι ρέγγες.

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΔΙΟΓΚΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΕΙΛΩΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΕΣΠΙΣΗΣ ΜΙΑΣ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ, ΔΕΝ ΔΥΝΑΜΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΑΜΩ ΠΕΡΕΤΑΙΡΩ ΓΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΞΩ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΩ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, ΕΝΕΚΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ, ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.    

 

Το θέμα θα συνεχιστεί στο δεύτερο μέρος με την παρουσίαση των τριών επόμενων αξόνων αυτής τής πλατφόρμας.

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων