Αν όντως υπάρξει νέα επίθεση στο Ιράν, μπορούμε να σκεφτούμε ότι θα εξελιχθεί αυτό το Σαββατοκύριακο εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι ενόψει της Ημέρας Μνήμης οι αγορές θα είναι επίσης κλειστές τη Δευτέρα 25 και ότι την Παρασκευή 22 θα κλείσουν νωρίς στις 2 το μεσημέρι. Δεν θα ήταν τόσο παράξενο ο πόλεμος να ακολουθήσει τη λογική του Χρηματιστηρίου, δεδομένου ότι αυτό συνέβη τους τελευταίους δύο μήνες και αυτό το μακρύ κλείσιμο των αγορών θα μπορούσε να ευνοήσει τη δράση αφού θα μπορούσε να ξεκινήσει την Παρασκευή και να τελειώσει τη Δευτέρα με τα χρηματιστήρια ακόμα κλειστά και επομένως να αποφευχθεί η υπερβολική άνοδος των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου. Φυσικά, αυτές είναι καθαρές υποθέσεις, γιατί δεν είναι σαφές πώς θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η δυναμική, δεδομένου ότι τα ιρανικά αντίποινα θα έβγαζαν πολλές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις προκαλώντας διαρθρωτική έλλειψη μαύρου χρυσού, φυσικού αερίου και λιπασμάτων. Αλλά στην ψυχολογική κατάσταση στην οποία ζει η Ουάσιγκτον, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ακόμη και αυτοί οι εφιάλτες κυκλοφορούν ελεύθερα σαν τα φαντάσματα της ήττας.
Εν τω μεταξύ, διαδόθηκε η είδηση, που αργότερα αναφέρθηκε από τους New York Times – μια από τις εφημερίδες που ήταν επικεφαλής της ορχήστρας των παγκοσμιοποιημένων μέσων ενημέρωσης – ότι το αρχικό σχέδιο που προετοιμάστηκε για την επίθεση κατά του Ιράν προέβλεπε ότι οι Ισραηλινοί θα προσπαθούσαν να απελευθερώσουν τον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ (στο κέντρο στην αρχική φωτογραφία) από τον κατ' οίκον περιορισμό στην Τεχεράνη και στη συνέχεια να τον βάλουν στην εξουσία. Και μάλιστα, το σπίτι του υπέστη ζημιές κατά την πρώτη κιόλας επίθεση, προκαλώντας του και τραυματισμούς. Υπό αυτή την έννοια, οι φιλοδοξίες του φτωχού γιου του Σάχη, που για μήνες πιστωνόταν ως ο νέος άνθρωπος του Ιράν, δεν θα ήταν τίποτα περισσότερο από ένα κάλυμμα. Ωστόσο, όλα αυτά δεν έχουν νόημα γιατί ο Αχμαντινετζάντ, ο πρώην πρόεδρος του Ιράν από το 2005 έως το 2013, ήταν γνωστός για τις σκληροπυρηνικές, αντιισραηλινές και αντιαμερικανικές θέσεις του. Αλλά, πέρα από αυτό, δεν απολαμβάνει πλέον καμία θεσμική παρακολούθηση και περιφρονείται ανοιχτά από πολλούς στο Ιράν. Επομένως, δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να επιστρέψει σε εξέχουσα θέση στη χώρα, ακόμα κι αν κατά τύχη είχε πετύχει το σχέδιο τριών φάσεων που ανέπτυξε το Τελ Αβίβ: πρώτα ο βομβαρδισμός της ιρανικής ελίτ και των ενεργειακών εγκαταστάσεων, μετά ένα είδος κουρδικής εισβολής που υποτίθεται ότι θα έκανε το καθεστώς ακόμη πιο αβέβαιο και ανασφαλές, με αποκορύφωμα την εγκαθίδρυση μιας κυβέρνησης-μαριονέτας. Τι σχέση είχε όμως ο πρώην πρόεδρος με όλα αυτά; Ίσως τίποτα, αλλά μάλλον αυτή ήταν η ιστορία που πουλήθηκε με επιτυχία στον Τραμπ και προφανώς σε ολόκληρο τον δυτικό Τύπο που θεωρεί αυτή την είδηση δεδομένη χωρίς καμία κριτική ικανότητα. Άλλωστε, αν είναι ένας μαέστρος ορχήστρας που λέει ότι δεν είναι συντονισμένος, όλοι είναι υπό εντολές. Ωστόσο, οι «αξιωματούχοι των ΗΠΑ» που αποκαλύπτουν αυτούς τους ισχυρισμούς μπορεί κάλλιστα να έχουν την πρόθεση να κατηγορήσουν το Ισραήλ ότι έπεισε τον Τραμπ να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο.
Με λίγα λόγια, κάποιος χτίζει μια ανόητη αφήγηση για τις ισραηλινές προθέσεις και πιθανώς προσπαθεί να πει στον Τραμπ ότι τον έχει κοροϊδέψει ο Νετανιάχου και η παρέα του. Φυσικά, είναι λίγο αργά για μια τέτοια ανακάλυψη, αλλά ίσως όχι πολύ αργά.
https://ilsimplicissimus2.com/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου