ΤΟ "ΙΩΒΗΛΑΊΟ" ΤΗΣ ΕΥΡΑΣΙΑΣ vs ΤΟ "Global reset"ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΊΤΟΣ ΔΡΌΜΟΣ (ΑΝΤ 'ΑΥΤΏΝ)---ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΟΡΜΟΥΖ

 Post2Post

ΤΟ "ΙΩΒΗΛΑΊΟ" ΤΗΣ ΕΥΡΑΣΙΑΣ vs ΤΟ "Global reset"ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΊΤΟΣ ΔΡΌΜΟΣ (ΑΝΤ 'ΑΥΤΏΝ)

(Ή γιατί φέτος το πιο σύντομο ανέκδοτο θα ειναι το Τουρίστας! Σκέτο )

Στην αρχαία Μεσοποταμία ονομαζόταν "Ιωβηλαίο" όχι τα γενέθλια μίας βασίλισσας αλλά όταν τα χρέη με τόκους είχαν αυξήθει τόσο πολύ για να αποπληρωθούν, που η πλάκα που τα κατέγραφε μαζί με τα χρέη έπρεπε να εξαφανιστούν γιατί δεν υπήρχαν αρκετά χέρια για να δουλεύουν. Τα χρέη έτσι συγχωρέθηκαν, οι φυλακές των οφειλετών άνοιγαν και οι δουλοπάροικοι επέστρεψαν να δουλέψουν τα χωράφια τους. Αυτό μπορούσε να γίνει επειδή ο βασιλιάς ήταν ο εκπρόσωπος των θεών που λέγεται ότι κατείχαν τη γη. Επομένως ήταν ο πιστωτής στον οποίο οφείλονταν τα χρέη.

Η ίδια πολιτική υποστηρίχθηκε στο Βιβλίο του Λευιτικού , αν και δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό εφαρμόστηκε ποτέ αυτό το βιβλικό Ιωβηλαίο από τους αρχαίους Εβραίους.

Στην αρχαία Αθήνα κάτι αντίστοιχο έγινε επί του Σόλωνα και ονομάστηκε Σεισάχθεια.

Σεισάχθεια τωρα στην Δύση? Forget it! (σε πρώτο χρόνο)

Αυτό το είδος γενικής διαγραφής χρέους δεν μπορεί να γίνει σήμερα, επειδή οι περισσότεροι από τους πιστωτές των κρατών είναι ταυτόχρονα και οι ιδιώτες δανειστές τους. Οι τράπεζες, οι ιδιοκτήτες και οι επενδυτές των συνταξιοδοτικών ταμείων θα χρεοκοπούσαν εάν απλώς εξαφανίζονταν τα συμβατικά τους δικαιώματα αποπληρωμής των συσωρευμενων χρεών, που ήδη ξεπερνούν σε όλο τον πλανήτη το 310% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Αλλά και επειδή όλο το χρήμα που έχει παραχθεί από το 71 και μετά, στηρίζεται σε μια πυραμίδα δανείων επί των αρχικών δανείων και χρεών. Οπότε μία γενικευμένη "Σεισάχθεια" βρίσκεται, προς το παρόν, εκτός των επιλογών των ελίτ, μιας και αυτό θα έπρεπε να οδηγήσει σε βίαιη εξαφάνιση χρήματος (συνολικά κυκλοφορεί σήμερα κανονικό ή τοξικό όσα 23 παγκόσμια ΑΕΠ!!!).

Μια Σεισαχθεια αντιτίθεται τώρα στα συμφέροντα μιας εκατοντάδας οικογενειών δισεκατομμυριούχων και σε ένα πλέγμα εμπορικών και κεντρικών Τραπεζών, που είναι οι πραγματικοί επικυρίαρχοι του πλανήτη αφού αυτοί κερδίζουν σήμερα κυρίως από την διόγκωση αυτής της πυραμίδας χρέους και από χρηματιστηριακά στοιχήματα (!) επί του πως θα διαμορφωθεί. Τέτοια είναι τα κέρδη απο αυτά τα "καζίνο" που κάνουν μη συμφέρουσα οποιαδήποτε επένδυση στην πραγματική οικονομία, διογκώνοντας συνεχώς και την φτώχεια των πολλών σε ύψη πρωτοφανή!

Έτσι, για να διατηρηθεί η πυραμίδα των χρεών, ανακαλύφτηκε αρχικά ως μεγάλη ιδέα ανανέωσης του καπιταλισμού η περίφημη "Πράσινη Μετάβαση". Και συμπληρωματικά μια "Ψηφιακή" ως ένας νέος μεγα-κυκλος δανεισμού κρατών, επιχειρήσεων και ιδιωτών για την αλλαγή του καυσίμου μέχρι το 50 με απεξάρτηση από τις ενώσεις του άνθρακα. Το κάρβουνο, τούς υδρογονάνθρακες και το μεθάνιο, ενώ τα δάση, που τρέφονται από το διοξείδιο του άνθρακα, μπορούν να συνεχίζουν να καίγονται ανεξέλεγκτα. Παράλληλα με την επικράτηση ενός ψηφιακού φεουδαρχισμού 5-6 bigtech εταιρειών του διαδικτύου για να ελεγχθεί, κάπως, η πρώτη "μετάβαση".

Περίπου 75τρισ$ θα έπρέπε να επενδυθούν προς τούτο, την Πράσινη Μετάβαση, από το 20 μέχρι το 2030, σύμφωνα με το ΔΝΤ, οδηγώντας σε νέες ανισότητες με συνθήκες ενεργειακής και επισιτιστικής φτώχειας σε όλο τον πλανήτη και εντός κάθε χώρας.

(Αυτό αποφεύγεται συστηματικά να υποθεί από τους θιασώτες των πολιτικών "το μικρό σπίτι στο λιβάδι", από τον Βαρουφάκη και τον Τσακαλώτο μέχρι και τον Στουρνάρα και τον ΚυΜ...).

Σεισάχθεια ή Ιωβηλαίο αλά Ρωσικά?

Οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες προφανώς και θα αντιστεκόντουσαν σε κάτι τέτοιο. Έτσι για το δημόσιο χρέος (το χρέος των εθνικών κυβερνήσεων), μια μορφή Ιωβηλαίου την οραματίζεται ο Sergei Glazyev, ο αρχιτεκτονας του νομίσματος Unit των BRICS, σε συνδυασμό με το εναλλακτικό νομισματικό σύστημα, που σχεδιάζεται επί του παρόντος από την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EAEU) και με συνεργασία των Κίνα, Ιράν και Τουρκία και αμφιταλαντευομενη ακόμα την Ινδία..

Ο Glazyev είναι υπουργός Ένταξης και Μακροοικονομίας της Οικονομικής Επιτροπής Ευρασίας, του ρυθμιστικού φορέα της EAEU, και προτείνει ένα νέο νομισματικό σύστημα του κόσμου, που θα υποστηρίζεται από ένα νέο ψηφιακό νόμισμα, που θα στηρίζει την αξία του από ένα καλάθι εθνικών νομισμάτων, που θα συνεχίσουν να εκδίδονται όπως σήμερα-από χρέη, και φυσικών πόρων-εμπορευμάτων. Όπως το σιτάρι, το φυσικό αέριο, το νερό(!) ή το κοβάλτιο.

Αυτό, κατά τον Glazyev, θα απελευθερώσει τον Παγκόσμιο Νότο τόσο από το δυτικό χρέος όσο και από τη λιτότητα που προκαλεί το ΔΝΤ, αφού η μετάβαση στη νέα παγκόσμια οικονομική τάξη θα συνοδεύεται από μία συστηματική άρνηση τήρησης των υποχρεώσεων των υπερχρεωμένων σε δολάρια, ευρώ, λίρες και γιεν.

Από αυτή την άποψη, αυτή η βίαιη μονομερής διαγραφή χρεών δεν διαφέρει και πολύ από το παράδειγμα των χωρών που εκδίδουν αυτά τα σημερινά κυρίαρχα νομίσματα, όπως το δολάριο, και που για να το διατηρήσουν σε ισχύ θεώρησαν πολλές φορές σκόπιμο να κλέψουν συναλλαγματικά αποθέματα "δια των κυρώσεων". Του Ιράκ, του Ιράν, της Βενεζουέλας, του Αφγανιστάν και της Ρωσίας ύψους τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Εφόσον οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η ΕΕ και η Ιαπωνία αρνήθηκαν να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους και κατέσχεσαν τον πλούτο άλλων εθνών που διατηρούνταν στα νομίσματά τους, γιατί θα έπρεπε άλλες χώρες να υποχρεωθούν να τις αποπληρώσουν και να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους; Αυτή ειναι η λογική γύρω από την νέα ηθική που εισάγεται έτσι.

Σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή στο νέο οικονομικό σύστημα δεν θα περιοριστεί από τις υποχρεώσεις στο παλιό. Οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου μπορούν να είναι πλήρως συμμετέχουσες στο νέο σύστημα, ανεξάρτητα από τα συσσωρευμένα χρέη τους σε δολάρια, ευρώ, λίρες και γιεν. Ακόμη και αν αθετούσαν τις υποχρεώσεις τους σε αυτά τα νομίσματα, αυτό δεν θα είχε καμία επίπτωση στην πιστοληπτική τους ικανότητα στο νέο χρηματοπιστωτικό σύστημα, αφού στο νέο σύστημα τον ρολο των Οίκων αξιοόγησης τον παίζουν πιο κλειστά κλαμπάκια ημετέρων. Ένα νέου τύπου ΔΝΤ με έδρα το Πεκίνο θα αναλάβει να παίξει τον χωροφύλακα μετά. Η ισχύς του σημερινού ΔΝΤ θα είναι ελάχιστη, λέει το σχέδιο του Sergei.

Έτσι προτείνεται κατ' ουσία μια άλλη στρατηγική ανανέωσης του καπιταλισμού μέσω της δημιουργίας ενός νέου "ενάρετου" κύκλου δημιουργίας νέων χρεών και νέου χρήματος (παραγόμενο όμως πάλι από νέα χρέη!) στον μισό πλανήτη. Ο άλλος μίσος, υπό το δολάριο, θα καταρρεύσει! Εκτός αν αναλάβει κάποια Blackrock στις ΗΠΑ να παίξει τον ρόλο της FED, λέει, και προλάβει να εκδώσει νέου τύπου ψηφιακά δολάρια αντικρισμένα πάλι με ...αέρα κοπανιστό όμως: Τις χρηματιστηριακές αξίες των εισηγμένων εταιρειών που ελέγχει η Blackrock (κυρίως ενεργειακές, αμυντικού εξοπλισμού, πληροφορικής/διαδικτύου και εταιρείες επενδύσεων σε φούσκες).

Η σύγκρουση αυτών των δύο στρατηγικών επιβίωσης/ανανέωσης του καπιταλισμού έγινε θερμή, κατ' αρχάς στην Ουκρανία και μετά περί την Παλαιστίνη και το Ιράν, πυροδοτώντας μία νέα περίοδο ψυχρού πολέμου για την συνέχεια. Ετσι η "μεγάλη ιδέα" διάσωσης του πράσινου καπιταλισμού στην Δύση από το "πρασινη" αντικαταστάθηκε από προγραμματα ReArm, που αποδίδουν πιο γρηγορα χρέη.

Τα μεγάλα θύματα των πιο πάνω colpo grosso των νομισματικών μεταρρυθίσεων ένθεν κακείθεν, μέχρι τώρα: η Ουκρανία, το ευρώ και οι πολύ φτωχές χώρες του οικονομικού νότου, που κινδυνεύουν να βιώσουν τώρα σοβαρές επισιτιστικές κρίσεις. Άρα τοπικές εξεγέρσεις τύπου Αραβικής Άνοιξης, λόγω της αρχιτεκτονικής του αντιδολάριου, που στηριζεται και σε χρηματιστηριακά εμπορευματα, όπως το σιτάρι και το ...νερό. Αυτά που άρχισαν να διακρατούνται από κράτη, δημιουργωντας συνθήκες κρατικού μαυραγοριτισμού, τωρα και με μπλοκαρισματα στα Στενά!

Ο συμβιβασμός πλέον είναι αδύνατος και η εξέλιξη της σύγκρουσης θα έχει ίδια αναμενόμενα αποτελέσματα με εκείνα μίας πυρηνικής σύρραξης, χωρίς όμως τα ραδιενεργά πυρηνικά.

Υπάρχει τρίτος δρόμος?

Οι λογικές «Ιωβηλαίων» που έχουν προταθεί είτε από το WEF/G7 είτε από το Ευρασιατικό του ανάλογο ως στρατηγικές "ανανέωσης του καπιταλισμού" μέχρι την επικράτηση μιας νέας βελτιωμένης έκδοσης του νεοφιλελευθερισμού (η παλιά κατέρρευσε το 21), οδηγούν είτε στον αυταρχισμό κάποιων ανεξέλεγκτων κέντρων λήψης αποφάσεων (αλγόριθμοι ή διοικητικά συμβούλια ιδιωτικών πολυεθνικών, αδιάφορο) είτε σε ένα ακραίο διπολισμό στον πλανήτη, με άγνωστες επιπτώσεις από τις διαρκείς κρίσεις που αυτός δημιουργεί απουσία του σεβασμού σε κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου. Πολυτέλεια περιττή θεωρείται ήδη αυτό από τους ακροδεξιούς που κυριαρχούν σε όλες τις σύγχρονες θερμές συγκρούσεις!

Οπότε τίθεται το ερώτημα: Υπάρχει άλλη λύση, μια άλλη παγκόσμια αρχιτεκτονική που δεν θα ολισθαίνει ούτε στην μία ούτε στην άλλη παγίδα?

Η απάντηση είναι ναι, υπάρχει!

Προϋποθέτει όμως την κυριαρχία των κοινωνιών πάνω σε αποφάσεις συνεργασίας τους μέσω αποκεντρωμένων (decentralized) συστημάτων παραγωγής χρήματος, όχι αντικρισμένου με δάνεια. Και των αντίστοιχων διαδικασιών συντονισμού τους για την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων του πλανήτη, ξεκινώντας από τα μικρότερα σε κάθε τόπο.

Σοσιαλισμό δεν το λες αυτό, πάλι καπιταλισμός θα είναι. Αλλά ένας καπιταλισμός που εμπεριέχει τα σπέρματα και όλες τις αξίες όσων τον οραματίστηκαν και είδαν τα προηγούμενα πειράματα εφαρμογής του να καταρρέουν μετά την πλήρη αποτυχία της νεοφιλελέ εκδοχής του, που μας έχει φέρει στα πρόθυρα ενός παγκόσμιου γκρεμού. Ενός δήθεν φιλελεύθερος δηλαδή μοντέλου που δεν υπάρχει χωρίς δάνεια και κρατικά χρέη.

Άρα, και με δυο λόγια, όσα υπόσχονται οι τεχνολογίες, ιδιαίτερα αυτές που ωθούν την αποκέντρωση, οι blockchain και το web3.0 είναι ο τρίτος δρόμος που ακυρώνει και τους σχεδιασμούς των ελίτ στο Νταβός και τους αντίστοιχους των ελιτ της Ευρασίας, που απλώς κινούνται στην επανάληψη των προηγούμενων τριών δεκαετιών στον μισό πλανήτη.

Τότε και μόνο τότε, ένα γενικευμένο "Ιωβηλαίο" μπορεί να απελευθερώσει τον πλανήτη και τις δημιουργικές του δυνάμεις για την μάχη της επιβίωσης του από τα αποτυχημένα πειράματα του παρελθόντος.

Προϋπόθεση: το Συν Αθηνά και χείρα κινει.

Αλλιώς "σκάσε και κολύμπα" στα χρέη σου, και μην περιμένεις αυτά να σβήσουν από από μελλοντικά έσοδα από τιποτα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, εδώ πιο κάτω ή από τον δήθεν απελευθερωτή νεοφιλελέ Πουτιν!

Διακοπές κανονικές, αυτές με λεφτά, χωρίς ολα αυτό το "κινει" δεν θα έχεις! Και πλέον όχι μόνο εσύ, ως το πρώτο πειραματόζωο στις νεοφιλελε λιτότητες και συνταγές της δεκαετίας του 10, αλλά και οι "πλούσιοι" Ευρωπαίοι, Αμερικάνοι ή Άραβες τουρίστες, κάνοντας πλέον τώρα το "Τουρίστας!" (χωρίς εκείνο το ρατσιστικό "Αλβανός") το πιο σύντομο ανέκδοτο στον πλανήτη

****

ΑΠΟ ΤΟ BRETTON WOODS I ΣΤΟ BRETTON WOODS III ΚΑΙ ΣΤΟ BRΕTTON DIGITAL I. ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΕΛΕΓΧΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΟΥΣ (reloaded)

(Ή ΤΙ συγκρούεται πραγματικα τώρα στα Στενά του Ορμουζ)

Από τα λίγα που πρέπει να ξέρεις για να μπορείς να παρακολουθήσεις τα τεκταινόμενα του νέου πολύπλοκου πολυ-πολικού κόσμου που αναδεικνύεται μετά την ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ της προηγούμενης νεοφιλελέ παγκοσμιοποίησης (και όχι μια παραλλαγή της, όπως θέλει να πιστεύει ακόμα η "Αυγή" ή μια υποχωρησούλα της, όπως ακόμα πιστεύουν οι Τσακαλώτος/Δραγασάκης..), σημειώνω εδώ μερικά βασικά:

Το Brendon Woods I σηματοδότησε την εποχή από το τέλος του Β Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι το 71. Εκεί, στο χωριό Bretton Woods των ΗΠΑ συμφωνήθηκε το 47 από τα κράτη το πως θα παράγεται το χρήμα σε σχέση με τον χρυσό. Αυτός, μέχρι τότε, είχε μαζευτεί σχεδόν όλος στις ΗΠΑ, ακόμα και από το τέλος του Α Πολέμου, για να ανοικοδομηθεί η κατεστραμμένη Ευρώπη. Έτσι η λογική επέβαλε την χρήση του δολαρίου ως παγκόσμιου μέσου συναλλαγών, αρκεί αυτό να είναι συνδεδεμένο με τον χρυσό. 1 ουγκιά=30 δολάρια.

Και έτσι πορευτήκαμε μέσα στον Ψυχρό Πόλεμο, με μια ΗΠΑ να ορίζει την διανομή του και με μία ζώνη ρουβλιου που δεν είχε και πολλές σχέσεις με τα δυτικά παρε-δωσε.

Το 71, και χωρίς καμία συνεννόηση με άλλους, ο Νίξον για να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα των ΗΠΑ μετά την ήττα τους στο Βιετνάμ, ανακοίνωσε την αποσύνδεση του δολαρίου από τον χρυσό. Για λίγο είπε, για να ξεπεραστούν τα οικονομικά προβλήματα του πολέμου και της ήττας τους στο Βιετνάμ. Μετά την πετρελαϊκή κρίση του 74, το "για λίγο" ξεχάστηκε και άρχισαν να παράγονται ΟΛΑ τα νομίσματα όπως και το δολλαριο: σε σχέση με κάποια δημόσια η ιδιωτικά δάνεια. Ο χρυσός αχρηστεύτηκε. Δάνεια ιδιωτικά, κρατικά και, δυστυχώς, και διατραπεζικά έγινε το νέο χρυσάφι. Και μετά ακολούθησε το νεοφιλελέ "ελα να δεις"!

Τύπωμα αεράτου χρήματος από τα διατραπεζικά δάνεια (τα "τοξικά παράγωγα", σήμερα όσα 21-22 παγκόσμια ΑΕΠ) αλλά και περιορισμοί στα κράτη να δανείζονται για τις ανάγκες του κοινωνικού κράτους κλπ.

Η Σοβιετια άργησε να καταλάβει το κόλπο που έδινε ρευστότητα στον αντίπαλο, και κατέρρευσε γρήγορα, λίγα χρόνια μετά.

Αλλά και αυτή η περίοδος, που άτυπα ονομάστηκε Bretton Woods II, τελείωσε! Το σύστημα αερας χρήμα-τοξικά ομολογα- funds έσκασε το 08 με την Leman Brothers.

Προσπάθησαν να το μαζέψουν μέχρι το 20 φορτώνοντας χρέη σε κράτη με PSI για να σωθούν οι Τράπεζες, ήρθε μετά Covid19 και οι κρίσεις σε όλα, logistics, παραγωγή, ενέργεια τρόφιμα και μια εισβολή μετα κυρώσεων στην Ρωσία και η προηγούμενη παγκοσμιοποίηση, αυτή της μονοκυριαρχίας του δολαρίου, έλαβε τέλος.

Το Bretton Woods III, δεν είναι καινούργια συζήτηση. Ήδη πολλά ινστιτούτα, οπως πχ το Iνστιτουτο Levy, άρχισαν από το 09 να ψάχνουν για το πως θα έπρεπε να μοιάζει ένα νέο σύστημα παραγωγής χρήματος προς αντικατάσταση του προβληματικού της εποχής Βretton Woods II.

Αλλά την θεωρία και τα αργά ρεφλεξ των ακαδημαϊκών τα πρόλαβαν οι εξελίξεις, κλέβοντας και τον όρο.

Όπως ηδη θα ενημερωθήκατε από τα σεντόνια αυτής της μάντρας, διαμορφώνεται ήδη δύο νέα νομισματικά συστήματα που το χρήμα θα προκύπτει αλλιώς.

Στην Ανατολή ένα νέο διεθνές νόμισμα συναλλαγών, UNIT το λένε οι BRICS, θα είναι, λέει, σύνθεση εθνικών νομισμάτων (της Ρωσίας, του Καζακστάν, της Κίνας, ίσως της Ινδίας κλπ) και χρηματιστηριακών εμπορευμάτων. Όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το σιτάρι, το λίθιο, το κοβάλτιο, το νερό (!) οι σπάνιες γαίες κλπ. Και επειδή η Ρωσία θέλει, μάλλον, να συνδέσει το νόμισμα της με τον χρυσό, αφού παράγει σήμερα τον περισσότερο στον πλανήτη, άντε βάλε και τον χρυσό στο καλάθι. Χάρη του κάνουν.

Στις ΗΠΑ (και μέσω του ΔΝΤ) σχεδιαζεται ένα ψηφιακό νόμισμα που θα ενσωματώνει και λειτουργίες παρακολούθησης της κυκλοφορίας του από αλγορίθμους Artificial Intelligence, που θα αντικρίζεται κυρίως με μετοχές πολύ μεγάλων εταιριών (όλος ο καυγάς ανάμεσα στην δεξιά πτέρυγα των Δημοκρατικών και τους Τραμπικούς περιορίζεται στο αν αυτές οι εταιρίες θα είναι του τεχνολογικού ή του πετρελαϊκού και πυρηνικού τομέα).

(Τα υπόλοιπα ψηφιακά τύπου CBDC γουάν, ευρώ κλπ είναι καταδικασμένα να αποσυρθούν ως μη χρήσιμα υπό την κυριαρχία των πιο πάνω).

Τα όποια νέα αυτα "νομίσματα" θα κυκλοφορούν εξωτραπεζικά, ψηφιακά, όπως τα σημερινά κρυπτονομίσματα. Έτσι και θα έχουν χαμηλό κόστος κυκλοφορίας, και δεν απαιτούν τραπεζικούς λογαριασμούς, σώνει και καλά, για να κινούνται

Φυσικά έχουν όλα, έτσι δομημένα, και παρα πολλά "κουσούρια".

Εκτός από ότι μεταφέρουν μεγάλη γεωπολιτική ισχύ στους παραγωγούς ενέργειας και εμπορευμάτων, συνεχίζει να είναι ευάλωτο στις χρηματιστηριακές διακυμάνσεις των εμπορευμάτων ή των μετοχών αντιστοιχα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται και συνθήκες άνθισης του κρατικού "μαυραγοριτισμού" με αποθηκεύσεις εμπορευμάτων (όπως το έκανε πρόπερσι η Κινα πχ με το σιτάρι).

Εντάξει, θα πυροδοτηθουν έτσι πάλι "Αραβικές Ανοίξεις " στον οικονομικό νοτο και πιθανή επισιτιστική κρίση παντού. Έτσι, ακολουθώντας το "υπέροχη κατάσταση " του Μάο, θα δείχνει πολύ δελεαστική για πολλές φτωχές χώρες η προσκόλληση στο "αντιδολάριο" αντι των πανακριβων δολαρίων ή ευρώ.

Το άλλο "κουσούρι " είναι τα εθνικά νομίσματα των χωρών BRICS+, που θα συνεχίσουν να παράγονται από δάνεια, όπως επι του Bretton Woods IΙ. Άρα θα είναι το ίδιο ευάλωτα σε τραπεζικές καταρρεύσεις όσο και τα δυτικά, που θα κινδυνεύουν από καταρρεύσεις εταιριών.

Ως προς την ενέργεια δε, αυτό της Ανατολής αντί να συνδεθεί με αποθέματα της ή με εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ, συνδέεται με ενέργεια που ήδη έχει εξαχθεί και έχει γίνει commodity. Κίνητρο δηλαδή για να την καίμε όλο και περισσότερο! Κουσούρι #3.

Έτσι, διαμορφώνεται ένας πολυπολικός κόσμος με τρια "Bretton Woods" ταυτόχρονα!

Στην εσωτερική αγορά χωρών όπως η Ρωσία θα ισχύει πάλι μια μορφή κανόνα του χρυσού, όπως επί του Bretton Woods I για να στηριχθεί το ρούβλι.

Στην ζώνη του Πράσινου Καπιταλισμού θα συνεχίζει να λειτουργεί για λιγο ακόμα το σύστημα Bretton Woods II, αλλά με ένα δολάριο και ένα ευρώ πολύ πλέον ανίσχυρα, ανίκανα για να επιβληθούν όπως τα τελευταία χρόνια ή για να ρυθμίσουν τις ισοτιμίες μέσω των πετροδολαριων (δηλαδή τις τιμές του πετρελαίου).

Στον υπόλοιπο πλανήτη, σε όσον δηλαδή δεν θα ακολουθήσει το δολάριο για να απαλλαγεί από τα δάνεια που τους συσώρρευσε, στον λεγόμενο "οικονομικό Νότο", θα κυριαρχήσει στις διεθνείς συναλλαγές και αυτό το λάθος πάλι Bretton Woods III, χωρίζοντας τον πλανήτη σε ελάχιστα συγκοινωνούντες μεταξύ τους εμπορικές ζώνες.

Αναμένεται, λόγω αυτών, για τα επόμενα χρόνια

Νέες τοπικές θερμές συγκρούσεις οριοθέτησης των ζωνών, όπως αυτη που συνεχίζεται τώρα στην Ουκρανία, την Μέση Ανατολή και το Σουδάν. Αλλά και και με τα υπόλοιπα πραξικοπήματα στις χώρες του Σαχελ για τον έλεγχο των πρώτων υλών που απαιτεί η ενέργεια στον 21ο αιώνα (σπανια μέταλλα και ραδιενεργά), που δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι προσπάθειές ακύρωσης των 54 χωρών να εναντιωθούν σε μια αποικιοκρατία νο2 και της Δύσης και της Ανατολής με το κοινό αφρικανικό νόμισμα AUA. Αυτό ξεφεύγει και από τα 3 πιο πάνω Bretton Woods και προσεγγίζει πολύ ένα DIGITAL, που θα διαβάσεις πιο κάτω.

Ενα τρίτο κύμα κρίσης στα logistics, που πρέπει να αναδιοργανωθούν για να καλύψουν, κερματισμένα πλέον, τις ανάγκες του εμπορίου εντός των ζωνών και έντονες επισιτιστικές κρίσεις.

Ξεκίνησε αυτό με τον πόλεμο στα μικροδέματα μέσω Temu και Shein, απ" όπου η Κίνα κυριαρχεί στο 50%(!) του παγκόσμιου ηλεκτρονικού λιανεμπορίου, έγινε πιο άγριο το πράγμα το καλοκαίρι με το ban των...σεξουαλικών βοηθημάτων made in China, που με τιμές 1/10 απείλησαν όλες τις μαφίες διακίνησης τους στην Δύση και θα συνεχιστεί με το ξήλωμα της COSCO από τα περισσότερα από τα 124 λιμάνια που ελέγχει παγκόσμια (με έναρξη από τον Πειραιά), απ' όπου υποστηρίζει τα δίκτυα διάθεσης των προϊόντων της από αποκλεισμούς. Αλλά και με κάποιους Χούθι να συνεχίζουν τα αντίποινα στα πιο πάνω.

Τραπεζικές καταρρεύσεις, λόγω όλων των πιο πάνω, σε όποιον δεν αντέξει.

Και για να το κάνω ακόμα και πιο πολυ ενδιαφέρον και πολύπλοκο, αφού όλα αυτά λίγο πολυ τα λένε τώρα και ειδικοί τραπεζικοί σύμβουλοι, σας λέω ότι ήδη διαμορφώνεται δυναμικά και ένα ακόμα νομισματικό σύστημα!

Ας το λέμε Bretton Digit I και είναι αυτό που διαμορφώνεται επί του διαδικτύου, ανεξάρτητα από τα Ξύλινα ανάλογα του. Στο στο τρέχον internet ver2.0, αλλά κυριως σε αυτό εξελίσσεται στην νέα του μορφή, την web3.0.

Eκεί, σε αυτόν τον χώρο όπου θα διενεργούνται πάνω από το 60% των συναλλαγών του παγκόσμιου εμπορίου μετά το 30, τα μέσα των ψηφιακών συναλλαγών ήδη προκύπτουν μέσα από τις εφαρμογές και αντικρίζονται, αν το καλοσκεφτείς, με τον χρόνο που δαπανούν οι χρήστες τους σερφάροντας, επικοινωνώντας ή συναλλασσόμενοι. Ο νέος χρυσός που λέγαμε? Ο χρόνος σου. Ουπς.

Και τα bitcoins, τα ether και τα λοιπά τι θα γίνουν, θα ρωτήσεις.

Αυτοί οι "λαγοί της τεχνολογίας" του νέου internet θα εξαφανιστούν μαζί με κάτι stablecoins φορτωματος του αμερικανικού δημοσίου χρέους, αν δεν καταφέρουν να γίνουν μέσα συναλλαγών για να πετύχεις αυτό που προσπαθεί τώρα να κάνει η Βlackrock στοχεύοντας στον δικό της "κανόνα του ψηφιακού χρυσού": Ένα ψηφιακό νόμισμα αντικρυσμένο με την αξία των μετοχών των εταιριών όπου έχει επενδύσει 13,5τρισ$ προς αντικατάσταση του καταδικασμένου ήδη δολαρίου της εποχής Bretton Woods I.

Οσο για το τι πρέπει να κάνουμε εμείς, ως Ελλάδα, μέσα σε αυτόν τον πολύπλοκο κόσμο για να επιβιώσουμε, αυτό είναι θέμα για άλλο σεντόνι .

(Οι μη σκεπτόμενοι μπορούν να συνεχίσουν να χάνουν τον χρόνο τους με αντιπαράθεσεις γύρω από την υπεράσπιση του υπό κατάρρευση τραπεζικού μας συστήματος-τώρα και με μια Attica bank ως πλυντήριο του τζόγου μέσω Μάλτας, ή με τις αψιμαχίες πολιτικών χωρίς πολιτικές επί των πιο πάνω, στις διαδρομές τους προς κάποιες Ιθάκες ή για το ποιός κερδαει στον Κολπο, ψάχνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα άλλων εποχών. Των τότε που η Ρωσία ήταν Σοβιετια και στις ΗΠΑ δεν κυριαρχούσε απολυτα η οικονομία επί της πολιτικής).

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων