Αυτή η ανάρτηση εξετάζει τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν μέσα από έναν δομικό φακό που δεν μπορούν να παρέχουν τα τυπικά και αντιφρονούντα πλαίσια. Ξεκινώντας με μια σειρά από αναπάντητα ερωτήματα - γιατί ο πόλεμος ξεκίνησε χωρίς σχεδόν καμία δημόσια αιτιολόγηση, γιατί το χρηματιστήριο του Ισραήλ βρίσκεται σε υψηλά όλων των εποχών παρά τα υποτιθέμενα ιρανικά αντίποινα, γιατί κάθε ισραηλινός εχθρός στην περιοχή έχει εξαλειφθεί συστηματικά ενώ οι Ισραηλινοί σύμμαχοι παραμένουν - υποστηρίζει ότι ο πόλεμος δεν είναι μια γεωπολιτική σύγκρουση αλλά μια ενιαία ολοκληρωμένη επιχείρηση με πέντε ταυτόχρονες εκροές. Στη συνέχεια, η ανάρτηση τοποθετεί αυτή την επιχείρηση σε ένα βαθύτερο πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι η υποβάθμιση του δυτικού πληθυσμού δεν είναι υποπροϊόν του συστήματος, αλλά βαθμονομημένη παραγωγή του και ότι ο πόλεμος στο Ιράν σηματοδοτεί την επιτάχυνση προς την επισημοποίηση της μυστικής ιεραρχίας σε φανερό έλεγχο.
Οι συνέπειες του πολέμου φαίνεται να εκτείνονται πέρα από ένα Τρέχον Πράγμα - το οποίο απεχθάνομαι να καλύψω εκτός από τις πεταμένες σημειώσεις, αν αυτό - και να παρέχουν σημάδια πιθανής μεταμόρφωσης σε σενάριο τύπου COVID-19, με lockdown και επερχόμενο πανικό στη βάση της ενεργειακής κρίσης αντί για μια νέα γρίπη.
Ας ξεκινήσουμε με μερικές ερωτήσεις σχετικά με τον πόλεμο. Ο Τραμπ επιτέθηκε στο Ιράν πέρυσι και υποτίθεται ότι κατέστρεψε ή καθυστέρησε σημαντικά το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του, με πολλούς στρατηγούς, επιστήμονες και άλλους εξέχοντες αξιωματούχους του καθεστώτος να δολοφονούνται - ποια ήταν η ανάγκη να τους επιτεθεί ξανά; Γιατί το καθεστώς Τραμπ δεν προσπάθησε πραγματικά να πείσει το αμερικανικό κοινό για τον πόλεμο - κάποιες ευσεβείς, αντιφατικές δηλώσεις σχετικά με την απειλή που αποτελούσε το Ιράν, την ανοικοδόμηση του πυρηνικού του προγράμματος, οτιδήποτε, που ήταν μια πολύ αδύναμη προσπάθεια, σίγουρα πολύ, πολύ πιο αδύναμη από τα ψέματα του Κόλιν Πάουελ για τα όπλα μαζικής καταστροφής για το Ιράκ; Γιατί ο Τραμπ είχε ατελείωτες συναντήσεις με τον Νετανιάχου πριν από τον πόλεμο; Γιατί ο Τραμπ και η κυβέρνησή του δημοσιεύουν ατελείωτο αριθμό αντιφατικών δηλώσεων σχετικά με την κλιμάκωση έναντι της αποκλιμάκωσης; Με ποιον διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Τραμπ στο Ιράν - όλες οι ειδήσεις αφορούν ανώνυμους «Ιρανούς αξιωματούχους» ή την «απάντηση της ιρανικής κυβέρνησης» - παρόλο που ο Ανώτατος Ηγέτης και πολλοί από τους κορυφαίους πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους έχουν στοχοποιηθεί και είναι νεκροί, σε σημείο που ο ίδιος ο Τραμπ είπε ότι δεν έχει ιδέα ποιος διοικεί την ιρανική κυβέρνηση («Κανείς δεν ξέρει σε ποιον να μιλήσει, «Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είπε την Τρίτη στον Λευκό Οίκο, περιγράφοντας αυτό που απεικόνισε τόσο ως χάος όσο και ως ευκαιρία μέσα στην ηγεσία του Ιράν»); Γιατί απολύθηκαν κορυφαίοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι από τον Χέγκσεθ; Η κατανόηση ότι το Ιράν θα έλεγχε τα Στενά του Ορμούζ και την επίδρασή του στην αγορά πετρελαίου, ειδικά εάν ο πόλεμος συνεχιζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι εξαιρετικά στοιχειώδη γεγονότα - γιατί η κυβέρνηση Τραμπ δεν νοιάστηκε; Γιατί η κυβέρνηση φαίνεται να μην ανησυχεί για τις επερχόμενες εκλογές του 2026, οι οποίες φαίνεται να είναι ένα τεράστιο μπλε κύμα, που υποτίθεται ότι θα οδηγήσει σε απόπειρα παραπομπής εάν κερδίσουν οι Δημοκρατικοί; Γιατί δεν φαίνεται να νοιάζονται που η δημόσια υποστήριξη για τον πόλεμο είναι πολύ χαμηλή και η δημοτικότητα του Τραμπ είναι τώρα στο χαμηλότερο επίπεδο από οποιαδήποτε από τις δύο προεδρίες του; Ωστόσο, γιατί η μηχανή των Δημοκρατικών, που υποτίθεται ότι είναι το «αντιπολεμικό κόμμα», σιωπά σχεδόν εξ ολοκλήρου για τον μη εξουσιοδοτημένο από το Κογκρέσο πόλεμο; Γιατί το χρηματιστήριο του Ισραήλ, παρά το υποτιθέμενο «σφυροκόπημα» που δίνει το Ιράν στο Ισραήλ, κοντά στα υψηλά όλων των εποχών, είναι 3 φορές το επίπεδο που ήταν πριν από ένα χρόνο; Γιατί όλοι οι εχθροί του Ισραήλ στην περιοχή έχουν καταστραφεί τα τελευταία δύο χρόνια και δεκαετίες - ξεκινώντας από το Ιράκ, αλλά πρόσφατα τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, τον Άσαντ, την Υεμένη και τώρα το Ιράν, με μόνο τους συμμάχους του Ισραήλ - Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Ιορδανία - να παραμένουν ανέγγιχτοι; Για να αυξηθεί περαιτέρω το παζλ, το ιρανικό καθεστώς μουλάδων ιδρύθηκε αρχικά από την ελίτ εθνικής ασφάλειας 1 των ΗΠΑ/Ηνωμένου Βασιλείου, συμβαδίζει πλήρως με τα lockdown του COVID και τους αναγκαστικούς «εμβολιασμούς» και έχει εμπλακεί βαθιά στην έρευνα CBDC - με άλλα λόγια, ήταν πιστοί οπαδοί του παγκόσμιου συστήματος παρά τα δημόσια συνθήματα «Θάνατος στην Αμερική» και «Θάνατος στο Ισραήλ» - ποια ήταν η ανάγκη να αφαιρεθούν αυτά τα στοιχεία;
Θα μπορούσα να συνεχίσω, αλλά αυτά τα ερωτήματα δεν μπορούν να επιλυθούν από ένα τυπικό ή αντιφρονούντα πλαίσιο. Το τυπικό πλαίσιο αφορά την «ήττα του ιρανικού καθεστώτος» και την «αποτροπή του από το να έχει πυρηνικά όπλα», αλλά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα είχε ήδη καταστραφεί ή καθυστερήσει σε μεγάλο βαθμό πέρυσι - και τι συμφέρον έχει η Αμερική εκτός από το Ισραήλ να ανατρέψει το ιρανικό καθεστώς; Οι λεγόμενοι εξέχοντες "αντιφρονούντες" του διαδικτύου - δεν πρόκειται να αναφέρω ονόματα, καθώς δεν με ενδιαφέρει ένας τσαντισμένος αγώνας, αλλά θα πρέπει να είστε σε θέση να αναγνωρίσετε ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι - έδωσαν εσωτερικά αντιφατική και αδύναμη ανάλυση σχετικά με το πόσο σπουδαίο ήταν που ηττήθηκε ο "εχθρός" της Αμερικής, ενώ αντιστάθμιζαν πιθανά αντίποινα και αντιδράσεις, ανάλυση που δεν παράγει προγνωστική ακρίβεια και δεν θέτει δομικά ερωτήματα. Η τυπική και πολιτισμική προοπτική των αντιφρονούντων δεν έχει ιδέα γιατί ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος, γιατί ξεκίνησε τώρα, για ποιους λόγους, και δεν έχουν ιδέα για το πού κατευθύνεται.
Μερικοί οξυδερκείς άνθρωποι διαπίστωσαν σωστά ότι ένας από τους στόχους είναι η προώθηση του έργου του Μεγάλου Ισραήλ. Απλά δεν μπορεί κανείς να κοιτάξει έναν χάρτη της περιοχής χωρίς να καταλάβει πόσο πολύ επωφελείται το Ισραήλ από αυτούς τους πολέμους ή ότι ο Τραμπ είναι υπόχρεος στον Κούσνερ, τον Χαμπάντ, τον Λούτνικ, ότι συγχωρεί ορθόδοξους εγκληματίες με αντάλλαγμα δωροδοκίες και ότι η κυβέρνησή του είναι πλήρως στελεχωμένη με Εβραίους και Νοαχίντ.2
Αλλά αυτοί οι άνθρωποι αποτυγχάνουν επίσης να θέσουν τα βαθύτερα ερωτήματα, παρόλο που είναι πολύ πιο μακριά από τους «αντιφρονούντες» του πολιτιστικού πολέμου. Αυτά τα βαθύτερα ερωτήματα περιλαμβάνουν: γιατί αυτοί οι Σιωνιστές έχουν τον έλεγχο της κυβέρνησης Τραμπ και πριν από αυτό η κυβέρνηση Μπάιντεν και όλες οι διοικήσεις που πηγαίνουν δεκαετίες πίσω; Σχετίζεται αυτό με την έννοια των egregores και του ίδιου του Χριστιανισμού - ότι υιοθετώντας τον Γιαχβέ ως Θεό τους, οι εθνικοί βάζουν το εβραϊκό όραμα στο κέντρο του σύμπαντός τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται; (Ο Νίτσε σίγουρα το πίστευε.3) Τι γίνεται με την εβραϊκή προοπτική που παρέχει αυτό το είδος οράματος και δύναμης για τη δημιουργία αυτού του είδους του αποτελέσματος, πώς διαφέρει από άλλα οράματα εκεί έξω, παρά το γεγονός ότι οι Εβραίοι είναι ένα τόσο μικρό ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού; Τι συνεπάγεται ο Μεγαλύτερος Ισραήλ, τι προκύπτει απ' αυτό και σε ποια βάσι και για ποιο σκοπό, πόσο πίσω πηγαίνει; Τι είναι αυτό στην ίδια τη φύση της πραγματικότητας που επέτρεψε σε αυτό το σύστημα να διαδοθεί και να πετύχει;
Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω εδώ είναι ότι οι πολιτικές αντιφάσεις οδηγούν φυσικά σε αμφισβήτηση και μεγαλύτερη κατανόηση των πολιτισμικών αντιφάσεων, η οποία φυσικά οδηγεί σε αμφισβήτηση και μεγαλύτερη κατανόηση των θρησκευτικών αντιφάσεων και των αντιφάσεων πεποιθήσεων, η οποία στη συνέχεια οδηγεί φυσικά σε αμφισβήτηση και μεγαλύτερη κατανόηση της αντίληψής μας για την εικόνα του Θεού και τις αντιλήψεις της βασικής πραγματικότητας.
Αλλά αυτό συμβαίνει μόνο εάν κάποιος είναι πρόθυμος να παλέψει με τις αντιφάσεις στο επίπεδο που αναλύει, κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι απεχθάνονται να κάνουν, με καλό λόγο - γιατί για να γίνει αυτό είναι άβολο, απαιτεί διαχωρισμό από την ομαδική σκέψη, απαιτεί μειωμένη θέση, απαιτεί μεγαλύτερο ρίσκο και τίποτα από αυτά δεν συνοδεύεται από αυξημένη υλική ανταμοιβή. Αν θέλετε κύρος και χρήματα, τότε καλύτερα να παραμείνετε στο επίπεδο της πολιτικής και του πολιτιστικού πολέμου, παρόλο που έχει μηδενική ικανότητα πρόβλεψης και πολύ χαμηλή κατανόηση του κόσμου, γιατί εκεί είναι οι μάζες - οι μάζες θέλουν να τους πουν ότι όλα θα πάνε καλά, θέλουν να τους πουν να επικεντρωθούν στο λαμπερό Τρέχον Πράγμα, για να απαλύνουν την πλήξη τους, τις ανησυχίες τους για αυτήν την πραγματικότητα και τον κόσμο. Θέλουν μια αρχή να τους λέει τι να σκέφτονται και τι να φοβούνται. Να τους κάνει να νιώθουν άβολα; Χωρίς χρήματα για σένα, χωρίς προσοχή για σένα, χωρίς κύρος για σένα. Υπάρχει επίσης ένας βαθύτερος λόγος πέρα από τη δομή των κινήτρων: για να διερευνηθεί πέρα από το πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο απαιτείται η ανοχή της γνήσιας αβεβαιότητας, η απουσία μιας λυτρωτικής αφήγησης, η πιθανότητα η δομή να είναι πιο συνολική από ό,τι μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε διαθέσιμη αντιπολίτευση. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα δεχτούν σχεδόν οποιοδήποτε ψέμα αντί να καθίσουν με αυτό, είναι η φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση στην ενατένιση του κενού και η ανωμαλία ανήκει σε εκείνους που δεν μπορούν να σταματήσουν τη γεώτρηση ανεξάρτητα από το τι βρίσκουν.
Οι απαντήσεις μου σε αυτές τις ερωτήσεις έχουν απαντηθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις (για την εικόνα του Θεού, για το γιατί υπάρχει μια άμεση και αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ πνευματικότητας και δύναμης που είναι ενσωματωμένη στη φύση της ίδιας της πραγματικότητας). Το πολιτικό επίπεδο Current Thing προορίζεται ως ένα φτωχό θρησκευτικό υποκατάστατο υποκατάστατο, το επίπεδο του πολιτιστικού πολέμου έχει σκοπό να κρατήσει τις μάζες εσωτερικές διαμάχες με βάση τη φυλή, το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και τη θρησκεία, ώστε να μην επικεντρωθούν στην οικονομική κλοπή της ανώτερης ελίτ. Το θρησκευτικό επίπεδο είναι ότι, παρά τα πολλά οφέλη και τους λόγους για την επιτυχία του, τόσο ο Χριστιανισμός όσο και το Ισλάμ είναι θρησκείες Νοαχίντ που τοποθετούν τον Γιαχβέ στο κέντρο της κοσμοθεωρίας τους, επιτρέποντας έτσι την τρέχουσα δομή, αλλά ξεπέρασαν τους «ειδωλολάτρες» αντιπάλους τους και για συγκεκριμένους λόγους (για τον Χριστιανισμό, για παράδειγμα, συγκέντρωσε την εξουσία στα χέρια των περιφερειακών επισκόπων, επικεντρώθηκε στην ελεημοσύνη που ήταν δημοφιλής και οι αντιλήψεις της για τον Παράδεισο και την Κόλαση ήταν εξαιρετικά κίνητρα για δράση - όλες καινοτομίες πάνω στον Ελληνισμό). Η εβραϊκή θρησκεία διαθέτει ορισμένα χαρακτηριστικά που είναι φυσικά κωδικοποιημένα από την ανώτερη ελίτ - μη λυτρωτική θεολογία (όπου η εξουσία δεν χρειάζεται να δικαιολογείται μέσω αποτελεσμάτων), άπειρη ερμηνευτική ευελιξία (όπου οποιαδήποτε δράση μπορεί να αναπλαισιωθεί ανάλογα με τις ανάγκες) και οντολογική ιεραρχία (με εκμεταλλεύσιμες κατώτερες βαθμίδες χωρίς ηθική αντίφαση) - που παρέχει αιτιολόγηση για τη θήρευση και την κυριαρχία της ανώτερης ελίτ, ακόμη και αν χρησιμοποιούν επίσης αυτές τις τακτικές εναντίον των κοινών Εβραίων που δεν είναι μέσα τους και συχνά πέφτουν θύματα αυτών των συστημάτων. Και τελικά, κάτω και πίσω από όλα αυτά, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θέλει να σκεφτεί για τον εαυτό της, το να τους λένε τι να σκεφτούν και σε τι να επικεντρωθούν είναι αυτό που θέλουν σχεδόν όλοι, επειδή η εναλλακτική είναι τόσο τρομακτική - η ενατένιση του Κενού, η έλλειψη ηθικής βεβαιότητας, η μόνιμη σταύρωση των αντιθέτων, Η αβεβαιότητα της μετά θάνατον ζωής, είναι απλά πολύ φρικτή και απαίσια για να την αποδεχτούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Είναι πολύ οδυνηρό, οπότε το να πιστεύει κανείς οποιαδήποτε αφήγηση, όσο γελοία κι αν είναι, όσο επιζήμια κι αν είναι για τον εαυτό του και τους απογόνους του, είναι καλύτερο από το να κοιτάζει το κενό.
Με αυτά τα λόγια, όπως εξήγησα παλιότερα, ο πόλεμος του Ιράν έχει τους ακόλουθους στόχους:
να ισοπεδώσει μόνιμα το Ιράν, ώστε να μην θεωρείται απειλή για τις επερχόμενες επενδύσεις του Μεγάλου Ισραήλ (πιθανώς να περιλαμβάνει βομβαρδισμούς μη στρατιωτικών ηλεκτρικών υποδομών σύμφωνα με τις δημόσιες απειλές του Τραμπ - συμπεριλαμβανομένου του Truth Social στις 4/5, «Η Τρίτη θα είναι η Ημέρα του Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας και η Ημέρα της Γέφυρας, όλα τυλιγμένα σε ένα, στο Ιράν. Δεν θα υπάρξει τίποτα παρόμοιο!! Ανοίξτε το Γαμημένο Στενό, τρελοί μπάσταρδοι, αλλιώς θα ζείτε στην Κόλαση - ΑΠΛΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ! Δόξα στον Αλλάχ. Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ»), το οποίο θα ήταν, εάν εκτελούνταν, έγκλημα πολέμου και θα οδηγούσε έμμεσα σε τεράστιο αριθμό απωλειών αμάχων διακόπτοντας την ηλεκτρική ενέργεια στα νοσοκομεία, την παροχή νερού και άλλες ζωτικές ανάγκες των αμάχων). Αυτός είναι ίσως ο λόγος για τον οποίο η απρόκλητη επίθεση ξεκίνησε μέρες (28/2) πριν από το Πουρίμ (3/3), τη γιορτή που γιορτάζει την προληπτική εξάλειψη μιας αντιληπτής υπαρξιακής απειλής μέσω της πρόσβασης στο δικαστήριο και της πολιτικής χειραγώγησης.
Η Εσθήρ καταγγέλλει τον Αμάν (1888) του Έρνεστ Νορμάν να μετατοπίσει τη μεταφορά πετρελαίου στην Ευρώπη από το Ορμούζ σε αγωγούς μέσω του Ισραήλ μέσω του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC), δίνοντας στο Ισραήλ μόχλευση σε όλη την Ευρώπη, όπως συζητά εδώ το ESC Key,
να βλάψει την πρόσβαση της Κίνας στο πετρέλαιο (λαμβάνει το 50% της ενέργειάς της μέσω του Ορμούζ4),
για να παίξει πιθανότατα το χρηματιστήριο τόσο προς τα πάνω όσο και προς τα κάτω, ώστε ο Τραμπ και ο στενός κύκλος του να μπορούν να βγάλουν δισεκατομμύρια μέσω βραχυπρόθεσμων επιλογών (με βάση αβάσιμες αναρτήσεις όπως αυτή, ωστόσο, η εκσπλαχνισμός της SEC, η κυκλοφορία του Trumpcoin και του Melaniacoin και η αποδοχή τεράστιων «δωρεών» από τον Τραμπ για χάρη παρέχει ουσιαστική αξιοπιστία στους ισχυρισμούς) και, δυστυχώς,
δυνητικά να προκαλέσει ενεργειακή κρίση που θα οδηγήσει σε lockdown σε επίπεδο COVID / γεωργικές ελλείψεις που οδηγούν σε μια προεγκεκριμένη «λύση» CBDC.
Αυτοί οι πέντε στόχοι χρησιμεύουν ως ένας ενιαίος ολοκληρωμένος μηχανισμός: η υποδομή του αγωγού (1) επιτρέπει την οικονομική ενοποίηση του Μεγάλου Ισραήλ ενώ (2) αποκόπτει την πρωτογενή ενεργειακή αρτηρία της Κίνας, (3) αποδυναμώνει τον μόνο βιώσιμο εναλλακτικό πόλο εθνικού επιπέδου (αν και η Κίνα είναι επίσης υποταγμένη στην κορυφαία οικονομική δομή, δείτε τη συζήτηση εδώ σχετικά με αυτό κάτω από την επικεφαλίδα «Τι γίνεται με την Κίνα»), (4) η λειτουργία της αγοράς χρηματοδοτεί τον εσωτερικό κύκλο και καταδεικνύει ότι τα γεωπολιτικά γεγονότα μπορούν να κατασκευαστούν για χρηματοοικονομική εξόρυξη κατά βούληση και (5) το πρόσχημα της ενεργειακής κρίσης προωθεί την υποδομή ελέγχου που καθιστά όλες τις επόμενες λειτουργίες μη αναστρέψιμες. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η ιρανική ηγεσία είναι μια θεατρική αντιπολίτευση (βλ. υποσημείωση 1) που έχει εξυπηρετήσει τη λειτουργία της - παρέχοντας το πρόσχημα για στρατιωτικές δαπάνες, περιφερειακή αποσταθεροποίηση και ενοποίηση των εχθρών του Ισραήλ σε έναν ενιαίο διαχειρίσιμο στόχο - πρέπει τελικά να αποσυρθεί όταν η επόμενη φάση του προγράμματος απαιτεί διαφορετική περιφερειακή αρχιτεκτονική (συζήτησα τις φάσεις της ενσωμάτωσης στην παγκόσμια τάξη σε αυτό προηγούμενη ανάρτηση). Το καθεστώς των μουλάδων ήταν ένα σκηνικό του οποίου η απομάκρυνση ήταν πάντα προγραμματισμένη, όχι ένας εχθρός του οποίου η ήττα ήταν αβέβαιη - γι' αυτό ο Νετανιάχου «προειδοποιεί» για τα ιρανικά πυρηνικά όπλα που επίκεινται εδώ και πολλές δεκαετίες.
Με αυτά τα λόγια, ο πόλεμος πηγαίνει τέλεια για αυτούς, δεν υπάρχει καθόλου φως της ημέρας μεταξύ του Τραμπ και προσωπικοτήτων όπως ο Νετανιάχου παρά τις αναφορές των μέσων ενημέρωσης για το αντίθετο (που τροφοδοτούνται από κακόβουλα κόμματα για να κρατήσουν το κοινό γαντζωμένο στην αβεβαιότητα) και η κοινή γνώμη δεν έχει πλέον σημασία - αυτό οφείλεται στον πλήρη έλεγχο του αμερικανικού εκλογικού μηχανισμού. κυριαρχία ήχου/κειμένου/εικόνας μέσω τεχνητής νοημοσύνης που συνθλίβει την ικανότητα του κοινού να οργανώνεται στο διαδίκτυο και την εγγύτητα της υλοποίησης του συστήματος Mark of the Beast - προγραμματιζόμενα ψηφιακά νομίσματα κεντρικής τράπεζας και βαθμολογίες κοινωνικής πίστωσης μέσω τεχνητής νοημοσύνης που σαρώνει τα ψηφιακά αποτυπώματα όλων μέσω του Total Information Awareness - που είναι έτοιμο για ανάπτυξη, με ψηφιακές ταυτότητες να κυκλοφορούν στην ΕΕ και τη Ρωσία τώρα. Το παγκόσμιο κοινό απέτυχε εντελώς στο τεστ COVID, ανεχόμενο τα πιο γελοία ψέματα και κάνοντας ένεση στον εαυτό του με μη δοκιμασμένα εμβόλια καρδιακής προσβολής mRNA (και το μάθημα που έβγαλαν οι ελίτ δεν ήταν ότι το κοινό μπορεί να χειραγωγηθεί υπό επαρκή πίεση, κάτι που ήδη γνώριζαν, αλλά ότι το κοινό θα συμμετάσχει ενεργά στη δική του υποβάθμιση και θα ευχαριστήσει τους αρχιτέκτονες για την ευκαιρία), δίνοντας στις ανώτερες ελίτ την αυτοπεποίθηση που έχουν καθώς τρέχουν για την εφαρμογή του Μεγάλου Ισραήλ, την ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού και την ανακήρυξη του ψεύτικου «μεσσία» τους, μετά την οποία θα κυβερνήσουν τον κόσμο επίσημα με τις μάζες του κόσμου να προηγούνται σε ατομικό επίπεδο σε βαθμό που δεν έχει ξαναδεί στην ανθρώπινη ιστορία. Καθώς το χρηματιστήριο του Ισραήλ βρίσκεται βασικά σε υψηλό όλων των εποχών και οι θάνατοι είναι κοντά στο μηδέν, τα διαφημισμένα «αντίποινα» του Ιράν είναι ένα απόλυτο αστείο και όποιος σας λέει το αντίθετο κάνει λάθος ή σας παραπλανά σκόπιμα για να κάνει τον «πόλεμο» να φαίνεται πιο κοντά από αυτό που είναι.
Προς τα εκεί οδεύουν όλα και προσωπικά δεν βλέπω τίποτα που μπορεί να γίνει για να το σταματήσει - η ψηφοφορία παρέχει νομιμότητα στο σύστημα και σου δίνονται ψευδείς επιλογές (Τραμπ εναντίον Μπάιντεν, Τραμπ εναντίον Καμάλα, Βανς εναντίον Νιούσομ;), το κοινό είναι αποθαρρυμένο και συντετριμμένο και η Αμερική έχει πιθανώς ~50 εκατομμύρια+ παράνομους και παιδιά παράνομων μέσα της, Η τεχνολογική πρόοδος από αυτό το σύστημα είναι πολύ ακραία, τα επίπεδα χρέους είναι πολύ υψηλά, τα ήθη είναι πολύ χαμηλά και σχεδόν όλοι είναι παχύσαρκοι, με τατουάζ και κατεστραμμένοι.
Η επιλογή που έχει κανείς αυτή τη στιγμή είναι αν θα εμβαθύνει από τα επίπεδα του πολιτικού και πολιτιστικού πολέμου στη μεταφυσική που βρίσκεται πίσω από αυτό το σύστημα ή θα βάλει το κεφάλι του στην άμμο καθώς η καταστροφή συνεχίζει να ανεβαίνει. Αυτό δεν είναι ένα κάλεσμα για δράση με καμία συμβατική έννοια. Δεν υπάρχει διαθέσιμη πολιτική δράση που να μην επικυρώνει το σύστημα στο οποίο υποτίθεται ότι αντιτίθεται, κανένας συνασπισμός για την οικοδόμηση ενός πληθυσμού του οποίου οι εσωτερικοί πόροι έχουν εκκενωθεί συστηματικά, κανένας θεσμός για την κατάληψη που δεν έχει ήδη καταληφθεί. Αυτό που απομένει είναι η ατομική αντιπαράθεση με αυτό που πραγματικά συμβαίνει - όχι η εκδοχή του Current Thing, όχι η εκδοχή του πολιτιστικού πολέμου των αντιφρονούντων, αλλά η πλήρης δομική πραγματικότητα, συμπεριλαμβανομένων των μεταφυσικών της θεμελίων, όλα βασισμένα σε ένα αναδρομικό μοντέλο πρόβλεψης (για παράδειγμα, δείτε τις αναρτήσεις μου πριν από ένα χρόνο ότι το Μεγάλο Ισραήλ εφαρμοζόταν, ή το 2026 ή το 2025 προβλέψεων). Αυτό δεν είναι άνετο και δεν καταλήγει σε ελπίδα ή απελπισία, αλλά σε κάτι πιο δύσκολο και από τα δύο: να κρατάς τη σταύρωση των αντιθέτων χωρίς να καταρρέεις σε μια πολικότητα έναντι μιας άλλης, που επιλύεται προσωρινά μέσω της υπερβατικής λειτουργίας, η οποία είναι η μόνη θέση από την οποία η δομή μπορεί να φανεί καθαρά και η μόνη θέση από την οποία παραμένει διαθέσιμο οτιδήποτε μοιάζει με κυριαρχία. Οι προηγούμενες αναρτήσεις μου αφορούν τα μεταφυσικά θεμέλια. Δεν είναι ελαφρύ ανάγνωσμα, αλλά αν οι ερωτήσεις πολιτικού επιπέδου που ανοίγουν αυτή τη θέση δεν μπορούν να απαντηθούν από πολιτικό επίπεδο -και δεν μπορούν- τότε η απάντηση βρίσκεται αλλού.
Αυτό που καθιερωσα είναι ότι η υποβάθμιση του πληθυσμού δεν είναι το υποπροϊόν της λογικής της αγοράς, ούτε η ακούσια συνέπεια της ιδεολογικής αιχμαλωσίας, ούτε η απλή αδιαφορία των ελίτ για τις παράπλευρες απώλειες. Αντίθετα, το Λουριανό κοσμολογικό πλαίσιο και η Σαββατιανή/Φραγκική αντιστροφή αξιών που χρησιμοποιεί η κορυφαία ελίτ αντιμετωπίζει τον εθνικό πληθυσμό ως κελιότ - φλοιούς των οποίων η σωστή λειτουργία εντός της κοσμικής οικονομίας είναι η διατήρηση του υποστρώματος για την ιεραρχική συσκευή πάνω από αυτά.5 Η παχυσαρκία, τα τατουάζ, το θρυμματισμένο εύρος προσοχής, το πνευματικό κενό, αυτά είναι τα αποτελέσματα του συστήματος, όχι οι αποτυχίες του, βαθμονομημένα για να παράγουν έναν πληθυσμό αρκετά υποβαθμισμένο ώστε να είναι ανίκανος για οργανωμένη αντίσταση, αλλά αρκετά λειτουργικός ώστε να συνεχίσει να δημιουργεί το υπόστρωμα που απαιτεί η ιεραρχία. Ο πόλεμος στο Ιράν δείχνει τελικά την επόμενη φάση ενός προγράμματος του οποίου το τελικό σημείο είναι η επισημοποίηση αυτού που μέχρι τώρα ήταν συγκεκαλυμμένο. Όταν ο Τρίτος Ναός ξαναχτίζεται και ο «μεσσίας» ανακηρύσσεται και η υποδομή CBDC αναπτύσσεται και ενεργοποιείται ο μηχανισμός κοινωνικής πίστωσης, η μυστική ιεραρχία γίνεται φανερή. Οι μάσκες θα πέσουν όταν η υποδομή ελέγχου έχει γίνει αρκετά πλήρης ώστε η μυθοπλασία της δημοκρατικής διακυβέρνησης να μην είναι πλέον απαραίτητο να διατηρηθεί. Σε αυτό το σημείο το ζήτημα του kelipot επιλύεται από μόνο του πρακτικά και όχι κοσμολογικά: ένας πληθυσμός που έχει εκκενωθεί συστηματικά από τους εσωτερικούς πόρους που απαιτούνται για την αντίσταση δεν θα αντισταθεί, θα παρασυρθεί στον άνεμο ως «άδειοι φλοιοί» που έχουν αναγκαστεί να γίνουν, με έναν αργόσυρτο φαβιανό τρόπο, με βάση την κατανοητή απροθυμία τους να αναλογιστούν το κενό ενώ εμπιστεύονται τους θεσμούς και τις αρχές. Η διερεύνηση που προτείνει αυτή η ανάρτηση είναι η μόνη εναπομείνασα πράξη κυριαρχίας που είναι διαθέσιμη σε κάποιον που μπορεί ακόμα να το κάνει - η άρνηση να γίνει φλοιός ενώ υπάρχει ακόμα κάτι για να αρνηθεί.
Όπως έγραψα : «Αρκετοί ισχυρισμοί, μοτίβα και περιστασιακά σημεία δεδομένων έχουν οδηγήσει ορισμένους αναλυτές, ιστορικούς και θεωρητικούς συνωμοσίας να υποπτεύονται έμμεση διευκόλυνση ή στρατηγική ανοχή της ανόδου του Χομεϊνί από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα υπό το φως των εξής:
Δημοσίως γνωστά και λιγότερο αμφιλεγόμενα γεγονότα
Ο Χομεϊνί έζησε στη Δύση πριν από την επανάσταση: Πέρασε πάνω από μια δεκαετία στην εξορία, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου στη Γαλλία, όπου είχε απεριόριστη πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης και τα εργαλεία επικοινωνίας. Τα κηρύγματά του ηχογραφήθηκαν και μεταδόθηκαν στο Ιράν με έναν βαθμό ανοχής που προκάλεσε κάποια φρύδια. Από το Neauphle-le-Château, τα μηνύματα του Χομεϊνί διαδόθηκαν ευρέως, μεταξύ άλλων μέσω του BBC Persian, το οποίο του έδωσε εκτεταμένη και συμπαθητική κάλυψη κατά τη διάρκεια της επανάστασης, σε αντίθεση με την προηγούμενη αντιμετώπιση των αντιφρονούντων. Κάποιοι το ερμηνεύουν αυτό ως παθητική δυτική υποστήριξη, ιδιαίτερα από τη Γαλλία και τη Βρετανία.
Η συμπεριφορά της κυβέρνησης Κάρτερ: Ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι είδαν τον Χομεϊνί ως λιγότερο επικίνδυνο από τις ριζοσπαστικές αριστερές ομάδες στο Ιράν. Οι αποχαρακτηρισμένες εκτιμήσεις της CIA έδειξαν ότι ο Χομεϊνί δεν ήταν εχθρικός προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ και ότι ένα κληρικό καθεστώς μπορεί να είναι λιγότερο ασταθές από άλλες επαναστατικές εναλλακτικές λύσεις. Ο ίδιος ο Σάχης ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες τον «πρόδωσαν» κατά τους τελευταίους μήνες της διακυβέρνησής του και πολλά απομνημονεύματα από την περίοδο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του πρεσβευτή των ΗΠΑ Γουίλιαμ Σάλιβαν, δείχνουν έλλειψη υποστήριξης προς τον Σάχη από τον στενό κύκλο του Κάρτερ.
Η πτώση του Σάχη: Η επανάσταση του 1979 δεν αντιτάχθηκε σοβαρά από τις δυτικές δυνάμεις, παρά το γεγονός ότι το Ιράν ήταν σημαντικός σύμμαχος του Ψυχρού Πολέμου. Κάποιοι θεωρούν ότι αυτό είναι καλοήθης αμέλεια ή διαχειριζόμενη μετάβαση, με τον Χομεϊνί να επιτρέπεται να επιστρέψει υπό προσεκτικά παρακολουθούμενες συνθήκες.
Ισχυρισμοί, υποψίες και συνωμοτικές αναγνώσεις
Στελέχη του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ιδιαίτερα ο Φρανσουά Μιτεράν, φέρεται να είχαν δεσμούς με επαναστατικούς κληρικούς κύκλους. Ορισμένοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι οι δυτικές δυνάμεις προτίμησαν μια ισλαμική επανάσταση από μια αριστερή ή ευθυγραμμισμένη με τη Σοβιετική Ένωση εναλλακτική λύση.
Ο F. William Engdahl, σε βιβλία όπως το Full Spectrum Dominance, και άλλοι συγγραφείς από την αντιπαγκοσμιοποιητική δεξιά και αριστερά, ισχυρίστηκαν ότι η επανάσταση επιτράπηκε να προχωρήσει προκειμένου να αναδιαρθρωθεί η ιρανική κοινωνία με τρόπο πιο συμβατό με ένα διχασμένο σύστημα Ανατολής-Δύσης - δηλαδή, να διατηρηθεί η ροή του πετρελαίου αλλά να καταστραφούν οι φιλοδοξίες του Σάχη για πλήρη ανεξαρτησία.
Ορισμένοι πολιτικοί θεωρητικοί της Μέσης Ανατολής, ειδικά στην Αίγυπτο και τη Συρία, ισχυρίζονται εδώ και καιρό ότι τόσο ο Χομεϊνί όσο και η Μουσουλμανική Αδελφότητα επιτράπηκαν ή βοηθήθηκαν από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες ως αντίβαρο στον αραβικό εθνικισμό (Μπααθισμός, Νασερισμός), ο οποίος ήταν πιο κοσμικός και οικονομικά ανεξάρτητος. Δείτε τον καταστροφικό πόλεμο Ιράν/Ιράκ που ξεκίνησε λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Αγιατολάχ, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα μισό εκατομμύριο νεκρούς, πολύ χρήσιμο για την κατάρρευση των ποσοστών γεννήσεων και για τις δύο χώρες και για το βαρύ πλήγμα στο αρσενικό Ισλάμ και στις δύο πλευρές».
Η συνέντευξη του Τάκερ Κάρλσον με τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι ήταν αποκαλυπτική για το πόσο έντονα ο Χάκαμπι υποστηρίζει το έργο του Μεγάλου Ισραήλ ως ευαγγελιστής του Νόαχιντ που ελπίζει απεγνωσμένα να επιφέρει τις «ημερομηνίες λήξης» για τη Δευτέρα Παρουσία. Όπως έγραψα αλλού σχετικά με την πρώτη θητεία του Τραμπ (ενώ το ίδιο θα ίσχυε και για την κυβέρνηση Μπάιντεν),
Μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ, επίσης σύμφωνα με τον παραπάνω σύνδεσμο της Jerusalem Post, υπήρχε επίσης μεγάλος αριθμός Εβραίων. Μεταξύ αυτών ήταν ο Jared Kushner, γαμπρός και ανώτερος σύμβουλος. Elliot Abrams Ειδικός εκπρόσωπος για τη Βενεζουέλα και μετά το Ιράν. David Friedman, Πρέσβης στο Ισραήλ. Jason Greenblatt, Ειδικός Αντιπρόσωπος για τις Διεθνείς Διαπραγματεύσεις, την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή Σύγκρουση. Steve Mnuchin, Υπουργός Οικονομικών. Stephen Miller, Ανώτερος Σύμβουλος, Πολιτική. Gary Cohn, Διευθυντής, Εθνικό Οικονομικό Συμβούλιο του Λευκού Οίκου. Reed Cordish, Βοηθός του Προέδρου, Ενδοκυβερνητικές και Τεχνολογικές Πρωτοβουλίες. Avrahm Berkowitz, Αναπληρωτής Σύμβουλος του Προέδρου. Rod Rosenstein, Αναπληρωτής Γενικός Εισαγγελέας. Elan Carr, Ειδικός Απεσταλμένος για την παρακολούθηση και την καταπολέμηση του αντισημιτισμού. Ellie Cohanim, Αναπληρώτρια Ειδική Απεσταλμένη για την παρακολούθηση και την καταπολέμηση του αντισημιτισμού. Jeffrey Rosen, Γενικός Εισαγγελέας. Morgan Ortagus, Εκπρόσωπος, Στέιτ Ντιπάρτμεντ. David Shulkin, Γραμματέας Υποθέσεων Βετεράνων. Lawrence Kudlow, Διευθυντής Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου. Ιβάνκα Τραμπ, κόρη, Σύμβουλος του Προέδρου. John Eisenberg, Νομικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Ezra Cohen-Watnick, Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας για τις Πληροφορίες. Len Khodorkovsky, Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών και Ανώτερος Σύμβουλος του Ειδικού Αντιπροσώπου των ΗΠΑ για το Ιράν.
Από τη Γενεαλογία της Ηθικής, όπως συζητηθηκε παλιότερα: «Ας το ολοκληρώσουμε αυτό. Οι δύο αντίθετες αξίες «καλό και κακό», «καλό και κακό» έχουν δώσει μια φοβερή μάχη στη γη εδώ και χιλιάδες χρόνια. … Το σύμβολο αυτής της μάχης, γραμμένο με γραφή που έχει παραμείνει ευανάγνωστη σε όλη την ανθρώπινη ιστορία μέχρι σήμερα, ονομάζεται «Ρώμη εναντίον Ιουδαίας, Ιουδαία εναντίον Ρώμης». Μέχρι αυτό το σημείο δεν έχει υπάρξει μεγαλύτερο γεγονός από αυτόν τον πόλεμο, αυτή τη θέση ενός ερωτήματος, αυτή την αντίφαση μεταξύ θανάσιμων εχθρών. Η Ρώμη ένιωθε ότι ο Εβραίος ήταν σαν κάτι αντίθετο με την ίδια τη φύση, το τερατώδες πολικό αντίθετό της, όπως ήταν. Στη Ρώμη ο Εβραίος θεωρούνταν «ένοχος μίσους εναντίον ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής». Και αυτή η άποψη ήταν σωστή, στο βαθμό που έχουμε δίκιο να συνδέουμε την υγεία και το μέλλον του ανθρώπινου γένους με την άνευ όρων κυριαρχία των αριστοκρατικών αξιών, των ρωμαϊκών αξιών.
Αντίθετα, πώς ένιωθαν οι Ιουδαίοι για τη Ρώμη; Μπορούμε να το μαντέψουμε αυτό από χίλια σημάδια, αλλά αρκεί να περιποιηθούμε ξανά τον εαυτό μας με την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη, αυτό το πιο άγριο από όλα τα γραπτά ξεσπάσματα που έχει η εκδίκηση στη συνείδησή της...
Οι Ρωμαίοι ήταν πράγματι δυνατοί και ευγενείς άνδρες, ισχυρότεροι και ευγενέστεροι από οποιονδήποτε λαό που είχε ζήσει στη γη μέχρι τότε ή ακόμα και από οποιονδήποτε λαό που είχε ονειρευτεί ποτέ. Ό,τι άφησαν ως απομεινάρια, κάθε επιγραφή, είναι απολαυστικό, αρκεί να μαντέψουμε τι γράφει εκεί. Αντίθετα, οι Εβραίοι ήταν κατ' εξοχήν αυτός ο ιερατικός λαός της δυσαρέσκειας, που διέθετε μια απαράμιλλη ιδιοφυΐα για τη λαϊκή ηθική...
Ποια από αυτές έχει αποδειχθεί νικήτρια προς το παρόν, η Ρώμη ή η Ιουδαία; Σίγουρα δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Σκεφτείτε μόνο σε ποιον υποκλίνονται οι άνθρωποι σήμερα στην ίδια τη Ρώμη, ως την προσωποποίηση όλων των υψηλότερων αξιών — και όχι μόνο στη Ρώμη, αλλά σχεδόν στη μισή γη, σε όλα τα μέρη όπου οι άνθρωποι έχουν απλώς εξημερωθεί ή θέλουν να εξημερωθούν — μπροστά σε τρεις Εβραίους, όπως γνωρίζουμε, και μια Εβραία (μπροστά στον Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον ψαρά Πέτρο, τον ταπητουργό Παύλο και τη μητέρα του πρώτου αναφερόμενου Ιησού, που ονομαζόταν Μαρία). Αυτό είναι πολύ αξιοσημείωτο: χωρίς αμφιβολία η Ρώμη έχει κατακτηθεί».
Από το Forbes: «Ίσως παραδόξως, η Κίνα μπορεί να αντέξει 300 ημέρες χωρίς αποστολές πετρελαίου από το Ορμούζ και περισσότερες από 100 ημέρες χωρίς καθόλου εξαγωγές, χάρη στο στρατηγικό απόθεμα πετρελαίου 1,3 δισεκατομμυρίων βαρελιών - παρά το γεγονός ότι το 45% των συνολικών εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας άνω των 11 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα διέρχονται από το στενό. « Η Κίνα έχει σκόπιμα περιορίσει την εξάρτηση από τη Μέση Ανατολή κοντά στο 50% και έχει δημιουργήσει σημαντικά αμορτισέρ μέσω διαφοροποιημένης προμήθειας πετρελαίου, φυσικού αερίου αγωγών, εγχώριας παραγωγής και μεγάλων αποθεμάτων», λέει ο αναλυτής Lloyd Byrne της Jefferies.
Αυτό το πλαίσιο δεν προήλθε από τη Luria. Όπως αναφέρει ο Israel Shahak - γιος επιζώντων του Ολοκαυτώματος, καθηγητής στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και ένας από τους πιο αυστηρούς εσωτερικούς επικριτές του κλασικού Ιουδαϊσμού - έγγραφα στην Εβραϊκή Ιστορία, την Εβραϊκή Θρησκεία, την τετραπλή ιεραρχία των ραβίνων, των Εβραίων, των ενάρετων εθνικών και εκείνων εκτός της διαθήκης προϋπήρχε της καμπαλιστικής μεταφυσικής, ενσωματωμένη στην ταλμουδική νομική πρακτική ως διαφορές συμπεριφοράς προς την εντός και εκτός ομάδας κατά τη διάρκεια αιώνων τεκμηριωμένης εφαρμογής. Είναι σημαντικό ότι η ιεραρχία είναι δομική και όχι φυλετική: η κατηγορία των αιρετικών - Εβραίοι που απορρίπτουν τη ραβινική εξουσία - τυγχάνει μεταχείρισης συγκρίσιμης με εκείνους που βρίσκονται εκτός της διαθήκης εξ ολοκλήρου (με τους αιρετικούς να αφορίζονται σκληρά, να μαστιγώνονται ή να δολοφονούνται - αυτό που συνέβη στον Σπινόζα, για παράδειγμα, ήταν μια ήπια περίπτωση που αντικατοπτρίζει τη μείωση της ραβινικής εξουσίας λόγω κοινωνικών και πολιτιστικών αλλαγών στην ευρύτερη Ευρώπη). αποδεικνύοντας ότι η ιεραρχία οργανώνει τη συμμόρφωση με την εξουσία και όχι με την εθνική ουσία. Στη συνέχεια, η Λουριανική Καμπάλα παρείχε τη μεταφυσική σκαλωσιά που έκανε αυτή την υπάρχουσα δομή συμπεριφοράς να μοιάζει κοσμολογικά λυτρωτική, δηλαδή η συμμετοχή στην τετραπλή ιεραρχία έγινε tikkun, κοσμική επισκευή, δημιουργώντας γνήσιο υποκειμενικό νόημα για τους συμμετέχοντες σε κάθε επίπεδο, ενώ η εξαγωγή έρεε προς τα πάνω. Αυτός είναι ο μηχανισμός που εξηγεί τη συνηθισμένη εβραϊκή συμμετοχή και την υπεράσπιση μιας δομής που επίσης τους εκμεταλλεύεται: το πλαίσιο παράγει γνήσιο νόημα, όχι απλώς κυνική συμμόρφωση.
Ως εκ τούτου, το επιχείρημα λειτουργεί σε δύο διακριτά επίπεδα που δεν πρέπει να συγχέονται: στο κατανεμημένο επίπεδο, η Ταλμουδική-Καμπαλιστική δομή παράγει συμπεριφορικά αποτελέσματα που συνάδουν με τη συντήρηση του kelipot μέσω της συνήθους θρησκευτικής πρακτικής χωρίς να απαιτείται συνειδητός συντονισμός. Στο επίπεδο κορυφής, ένα συγκεκριμένο δίκτυο δρώντων με ρητή Λουριανική και μεσσιανική αυτοκατανόηση - τεκμηριωμένη στο δίκτυο Chabad, στις ρητές δηλώσεις του Schneerson σχετικά με το μεσσιανικό χρονοδιάγραμμα («Μετά από 3307 χρόνια, όλα τα απαραίτητα έχουν γίνει. Το τραπέζι είναι στρωμένο - και καθόμαστε σε αυτό. Η γιορτή του Μωσία σερβίρεται με τον Αρχαίο Οίνο, τον Λεβιάθαν και το Άγριο Βόδι» από εδώ), στο υλικό του Bakst για το τεχνο-φίδι (όπως συζητείται στον ίδιο σύνδεσμο) - αναπτύσσει συνειδητά το πλαίσιο ως πρόγραμμα. Το σύστημα απαιτεί μόνο τα διαρθρωτικά κίνητρα να είναι πραγματικά και οι κορυφαίοι παράγοντες να κατανοούν το πλαίσιο που τα δημιουργεί.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου