Ο Βίκτορ Όρμπαν και το κόμμα του «Φιντές» έχασαν τις εκλογές στην Ουγγαρία. Χωρίς να περιμένει την τελική καταμέτρηση των ψήφων, ο πρωθυπουργός Όρμπαν σε συγκέντρωση συνεχάρη για τη νίκη τον αντίπαλό του, του κόμματος «Τίσα» Πέτερ Μαντγιάρ. Με βάση την επεξεργασία του 72% των ψηφοδελτίων, το «Φιντές» έπαιρνε 54 έδρες στο κοινοβούλιο, ενώ η «Τίσα» 138. Το χάσμα ήταν τόσο μεγάλο που το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης έγινε σαφές ακόμα πριν τα μεσάνυχτα από την Κυριακή προς τη Δευτέρα.
Ο ΒΙΚΤΟΡ ΟΡΜΠΑΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΕΤΕΡ ΜΑΝΤΓΙΑΡ
Ο Όρμπαν αρχικά συνεχάρη τον Μαντγιάρ τηλεφωνικά και στη συνέχεια μίλησε σε συγκέντρωση στη Βουδαπέστη μπροστά στους υποστηρικτές του. Χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των εκλογών «επώδυνα» για το κόμμα του και διαβεβαίωσε ότι θα «συνεχίσει να υπηρετεί την πατρίδα και το έθνος»: «Η ευθύνη και η δυνατότητα να κυβερνήσουμε τη χώρα δεν μας δόθηκε. Συνεχάρη το νικηφόρο κόμμα».
Στον Πέτερ Μαντγιάρ άρχισαν να τηλεφωνούν το ένα μετά τον άλλο τα Ευρωπαϊκά τσουτσέκια, με πρώτο τον πρόεδρο της Γαλλίας Μακρόν.
Οι εκλογές στην Ουγγαρία ήταν καθοριστικές για την σατανική Ευρωπαϊκή Ένωση. Η «τελευταία σταγόνα» για τις Βρυξέλλες ήταν το μπλοκάρισμα από τον Ούγγρο πρωθυπουργό της πίστωσης 90 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία.
ΓΙΑΤΙ Ο ΒΙΚΤΟΡ ΟΡΜΠΑΝ ΕΧΑΣΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Τα τελευταία χρόνια ο Βίκτορ Όρμπαν σχεδόν μόνος του αντιστεκόταν στην διαστροφική πορεία της ευρωπαϊκής ηγεσίας για τη μετατροπή της ΕΕ σε κάποιες «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», όπου ο καθοριστικός λόγος θα ανήκει στις Βρυξέλλες. Ο Όρμπαν επαναλάμβανε ότι η ιδανική Ενωμένη Ευρώπη είναι, όπως ακριβώς είχε σχεδιαστεί κάποτε, μια κοινότητα κυρίαρχων και ίσων χωρών που αποφάσισαν να επιδιώξουν μαζί την οικονομική ευημερία και την κοινωνική ευεξία.
Οι διαφωνίες του Όρμπαν με τις Βρυξέλλες δεν αφορούσαν μόνο την Ουκρανία, στην οποία από την αρχή αρνήθηκε να βοηθήσει στον πόλεμό της με τη Ρωσία με όπλα και χρήματα.
Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, βασιζόμενος στο γεγονός ότι ηγείται μιας κυρίαρχης χώρας, αποφάσιζε μόνος του με ποιον θα έχει σχέσεις η Ουγγαρία, κυρίως οικονομικές. Γι’ αυτό το κράτος, που στερείται πρόσβασης στη θάλασσα, συνέχιζε να λαμβάνει σταθερές προμήθειες πετρελαίου από τη Ρωσία, ενώ στην Ευρώπη είχε κηρυχθεί πλήρες μποϊκοτάζ εναντίον της.
Εξίσου, βασιζόμενος στο ότι η Ουγγαρία είναι κυρίαρχη χώρα, ο Όρμπαν αρνιόταν να δεχτεί τις «νόρμες της κοινής ευρωπαϊκής ηθικής», που αρνούνταν τις παραδοσιακές αξίες και έθεταν στο επίκεντρο την «προστασία των των γκέι και άλλων σεξουαλικών διαστροφών». Και αυτό επίσης δυσαρεστούσε πολύ τις Βρυξέλλες.
Έτσι ήταν σαφές πολύ πριν από την ψηφοφορία ότι η ΕΕ θα έκανε τα πάντα για να χάσει ο Όρμπαν. Όλες οι δυνάμεις και τα μέσα ρίχτηκαν στην υποστήριξη του αντιπάλου του Όρμπαν, του Πέτερ Μαντγιάρ.
Οι σατανικοί υπάνθρωποι τον Βρυξελλών χαρακτήρισαν τον Όρμπαν «πράκτορα του Κρεμλίνου» και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τον δυσφημίσουν. Ακόμα και σύμφωνα με την εκτίμηση ορισμένων δυτικών μέσων, τέτοια αναιδής παρέμβαση των Βρυξελλών στις ουγγρικές εκλογές υπέρ της αντιπολίτευσης ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς, που είχε φτάσει στη Βουδαπέστη παραμονές των εκλογών, εξέφρασε δημόσια την έκπληξή του γι’ αυτό.
Επηρέασε επίσης η κόπωση των Ούγγρων ψηφοφόρων. Ο Όρμπαν βρισκόταν αμετακίνητα στην εξουσία τα τελευταία 16 χρόνια.
ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΕΠΑΙΞΕ ΡΟΛΟ Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΡΑΜΠ
Παρεμπιπτόντως, υπήρχαν υποθέσεις ότι η ανοιχτή υποστήριξη του Τραμπ προς τον «φίλο» του Όρμπαν έπαιξε εναντίον του: λένε ότι ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ είναι τόσο αντιπαθής στην Ευρώπη, που η φιλία μαζί του μπορεί μόνο να χειροτερέψει τη θέση ενός πολιτικού. Όμως μεταξύ των υποστηρικτών του «Φιντές», όπως έδειχναν οι δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία είχε θετική στάση απέναντι στον Τραμπ. Αντίθετα, αυτοί που τάσσονταν υπέρ του Μαντγιάρ, προφανώς δεν τον συμπαθούν ιδιαίτερα τον Τραμπ.
Η ήττα του Όρμπαν χτυπάει προφανώς και τη φήμη του Τραμπ. Και εδώ για την Ευρώπη διαμορφώνεται μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Σε συνθήκες όπου σχεδόν όλοι οι ηγέτες της ΕΕ έχουν τσακωθεί εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν με τον «μπαμπά» της Δύσης, η ήττα στις εκλογές του «ανθρώπου» του μπορεί μόνο να εξοργίσει τον ιδιοκτήτη του Λευκού Οίκου. Και σε αυτή την κατάσταση, ενισχυμένη από την αποτυχία στη Μέση Ανατολή, ο Τραμπ μπορεί και πάλι να ξεσπάσει την οργή του στους συμμάχους.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΕΤΕΡ ΜΑΝΤΓΙΑΡ: ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Πέτερ Μαντγιάρ είναι 45 ετών. Γεννήθηκε σε οικογένεια δικηγόρων – η μητέρα του ήταν γενική γραμματέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Καθολικού Πανεπιστημίου στη Βουδαπέστη, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου.
Στα νιάτα του – θα εκπλαγείτε – ο Μαντγιάρ θαύμαζε τον Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος αγωνιζόταν ενεργά κατά της σοβιετικής επιρροής στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Πέτερ Μαντγιάρ εντάχθηκε στο κόμμα του Όρμπαν «Φιντές», ενώ η σύζυγός του Γιούντιτ Βάργκα σύντομα έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνησή του. Το ζευγάρι μεγάλωνε τρία παιδιά.
Ο Μαντγιάρ έχει στενούς δεσμούς με τις Βρυξέλλες – εργάστηκε στην ουγγρική μόνιμη αντιπροσωπεία στην ΕΕ, ως ειδικός στο ευρωπαϊκό δίκαιο.
Όμως το 2024 οι δρόμοι του Μαντγιάρ και του Όρμπαν χώρισαν απότομα. Αιτία ήταν οικογενειακό σκάνδαλο: η σύζυγος του Πέτερ, λόγω ενδοοικογενειακής βίας, αποφάσισε να χωρίσει μαζί του, ενώ εκείνος δημοσιοποίησε ηχογράφηση των υπηρεσιακών συνομιλιών της: επρόκειτο για τη χάρη που είχε δώσει η τότε πρόεδρος Καταλίν Νόβακ σε καταδικασμένο που είχε εμπλακεί στην απόκρυψη των ανομιών που συνέβαιναν σε παιδικό ίδρυμα. Η Γιούντιτ αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Ο Μαντγιάρ άρχισε να επικρίνει δημόσια τη διαφθορά, την κατάληψη του κράτους και την έλλειψη κράτους δικαίου. Τον Μάρτιο του 2024 ενεργοποίησε το ελάχιστα γνωστό κόμμα «Τίσα» και με την υποστήριξη των Βρυξελλών το μετέτρεψε γρήγορα σε ισχυρό αντιπολιτευτικό κίνημα.
Στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν από δύο χρόνια η «Τίσα» συγκέντρωσε περίπου 30% των ψήφων, ενώ ο Μαντγιάρ έγινε ευρωβουλευτής και ανέλαβε την ηγεσία της «Τίσα».
Αποκαλεί τον εαυτό του «προευρωπαίο συντηρητικό πολιτικό», ο οποίος θέλει να καταπολεμήσει τη διαφθορά στην Ουγγαρία και να βελτιώσει τις σχέσεις με τις Βρυξέλλες.
Ο Μαντγιάρ προσπαθούσε να αποσπάσει από τον Όρμπαν το κεντρώο εκλογικό σώμα, γι’ αυτό δεν έκανε ιδιαίτερα ριζοσπαστικές δηλώσεις για τη Ρωσία.
Κατηγορούσε τον πρωθυπουργό Όρμπαν για υπερβολικά στενές σχέσεις με τη Μόσχα, αλλά ταυτόχρονα απέφευγε να πάρει ξεκάθαρη θέση υπέρ της Ουκρανίας, γνωρίζοντας ότι ένα μεγάλο μέρος των Ούγγρων δεν θέλει νέες περιπέτειες.
Ωστόσο, η νίκη του Πέτερ Μαντγιάρ και της «Τίσα» μπορεί να αποδειχθεί πικρή για την ίδια την Ουγγαρία. Η απόφαση των Ούγγρων ψηφοφόρων να γυρίσουν την πλάτη στον Όρμπαν, που υπερασπιζόταν με νύχια και δόντια την κυριαρχία της χώρας, απειλεί να καταστρέψει την Ουγγαρία σε τρία μέτωπα: οικονομικά, οικογενειακά και ηθικά.
Οικονομικά: Με την επιστροφή στην πλήρη υποταγή στις Βρυξέλλες, η Ουγγαρία κινδυνεύει να χάσει την ενεργειακή της ανεξαρτησία. Το φθηνό ρωσικό πετρέλαιο και αέριο, που εξασφάλιζε ο Όρμπαν παρά τις κυρώσεις, θα αντικατασταθεί από ακριβές «πράσινες» εναλλακτικές και εισαγωγές από αβέβαιες πηγές. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια που θα ξεπαγώσουν, θα έρθουν με αυστηρούς όρους: αύξηση φόρων, περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες και άνοιγμα της αγοράς σε μεγάλους δυτικούς ομίλους που θα στραγγαλίσουν τις ουγγρικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η οικονομική στασιμότητα που ήδη παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μπορεί να μετατραπεί σε βαθιά ύφεση, με μαζική ανεργία και φυγή νέων στο εξωτερικό.
Οικογενειακά: Ο Μαντγιάρ και οι φίλοι του στις Βρυξέλλες υπόσχονται «ευρωπαϊκές αξίες», αλλά στην πράξη αυτό σημαίνει την επιβολή πολιτικών που υπονομεύουν την παραδοσιακή οικογένεια. Οι επιδοτήσεις για πολύτεκνες οικογένειες που εισήγαγε ο Όρμπαν θα περικοπούν ή θα εξαφανιστούν, ενώ θα προωθηθούν νόμοι για «δικαιώματα» σεξουαλικών μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια και της «εκπαίδευσης» στα σχολεία για θέματα φύλου. Η ουγγρική οικογένεια, που μέχρι σήμερα αποτελούσε το θεμέλιο της κοινωνίας, κινδυνεύει να διαλυθεί κάτω από την πίεση της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας.
Ηθικά: Η Ουγγαρία, που υπό τον Όρμπαν υπερασπιζόταν την χριστιανική της ταυτότητα και την εθνική της αξιοπρέπεια, θα μετατραπεί σε ένα ακόμα προτεκτοράτο των Βρυξελλών, όπου η εθνική κυριαρχία θα θυσιαστεί στο βωμό της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης». Οι Ούγγροι θα δουν τη χώρα τους να εμπλέκεται βαθύτερα σε ξένους πολέμους, να χάνει τον έλεγχο των συνόρων της και να υποκύπτει σε μια ηθική σχετικοκρατία που απαξιώνει την παράδοση, την πίστη και την οικογένεια.
Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν ένας λαός εγκαταλείπει τον ηγέτη που τον προστάτευε από την παγκοσμιοποίηση, πληρώνει ακριβά το τίμημα. Το ερώτημα είναι αν οι Ούγγροι θα συνειδητοποιήσουν εγκαίρως το λάθος τους, ή αν η «νίκη» του Μαντγιάρ θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της Ουγγαρίας ως κυρίαρχου και παραδοσιακού έθνους. https://romioitispolis.gr/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου