ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2018

ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ,Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΙΗΤΆ ΜΟΥ!![ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΤΗΣ ΠΟΥ...Σ;;];

Κατερίνα Γκαράνη
Πήγε ο Ιωάννης Πολέμης και έγραψε "Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι; Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι, Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα αρχαία μνημεία, κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει, κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;" και παπάρια μάντολες.
Ποιητά μου, να σου πω εγώ πώς μεταφράζεται ο όρος πατρίδα που όλα αυτά που γράφεις τα βλέπουν μόνο όταν πάνε διακοπές πια.
Πατρίδα, ποιητά μου, είναι να πέφτει το μπικικίνι από όπου μπορεί. Βόλεμα,... διορισμός, επιδότηση, ρεμούλα, λαμογιά, απάτη, πουτανιά, δεν έχει σημασία.
Πατρίδα νοείται μόνο όταν χορταίνει το στομάχι του πολίτη, όταν νιώθει ασφάλεια κολίγου, όταν αφρατεύει ο κώλος του και δεν μπα να πουλήσουν κάμπους, βουνά, αρχαία, νησιά, θάλασσα, στεριά και ήλιο.
Μου' βαλές, ποιητά μου, και εκείνο το " Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα, και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!".
Ποια καρδιά, ποιητά μου; Πλάκα μάς κάνεις. Η καρδιά μετακόμισε στην τσέπη, και στο λέω με σιγουριά, το "Εμπρός παιδιά, βουρ στον πατσά", θα ταίριαζε γάντι.
Να είμεθα ειλικρινείς, ποιητά μου, δεν μάς παίρνει στρουθοκαμηλισμός εδώ που φτάσαν τα πράγματα, γιατί το τομάρι μας άξιζε πάντα πιότερο απ' όλη την δική σου πατρίδα....
--
Τον Ύμνο εις την Ελευθερία έγραψε ο Σολωμός και μελοποίησε ο Μάντζαρος.
Τον ύμνο όλων των νεοελλήνων τον έγραψε ο Γιώργος Λεκάκης και τον μελοποίησε ο Δημήτρης Μηλιός:

 
"Για τα λεφτά τα κάνεις όλα...".
----
-Ο γκόμενος της μάνας της υπουργοβολεμένης είναι ινστρούχτορας του κόμματος και μπαμπάς τού υπουργού που η ξαδέλφη του έχει τον ίδιο γκόμενο με την μάνα της, ο οποίος έχει μία αδελφή που παντρεύτηκε με τον αδελφό του κερατά της πρώτης που έχει δύο κόρες τσιμπουκοανεμιστεράκια που νταλαβερίζονται επ' αμοιβής με πρωτοκλασάτους συνδικαλιστές οι οποίοι είχαν στηθεί στον πάγκο επί ΠΑΣΟΚ για να διοριστούν ενώ οι σύζυγοί τους καθάριζαν κάθε πρωί τις φωτογραφίες της Άννας Μαρίας και του Κοκού που είχαν κρεμασμένες δίπλα από τα νυφιάτικα στέφανα.
Έτσι έχουν τα πράγματα από την εποχή της μεταπολιτεύσεως αλλά δύο ρητά ισχύουν πάντα και σε όλες τις εποχές:
α) Οι πουτάνες στο τέλος σφάζονται.
β) Πουτάνα στα νιάτα, ρουφιάνα στα γεράματα

[[Τελικά να δεις πως μόνο η Δέσποινα του Παπαδόπουλου θα βγει κυρία της πολιτικής. Κάτι πιάτα με την φάτσα της και τον Γιωργάκη της έφτιαξε κι αυτό ήταν όλο.]]https://www.facebook.com/katerinagarani

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΟΚΑΘΑΡΣΗ....

Από τον Γιώργο Πανόπουλο

DOCTV.GR
Η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό σημείο, ή μάλλον στο ίδιο ανησυχητικό σημείο της περιβαλλοντικής καταστροφής. Η φύση ουρλιάζει για το βιασμό της με τον ίδιο τρόπο που τα ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα που δεν έχουν διαβρωθεί από την περιρρέουσα ασημαντότητα ουρλιάζουν για την επέλαση της πολιτικής ορθότητας.
Φοβόμαστε μήπως χρησιμοποιήσουμε μια λάθος λέξη, μήπως θεωρηθούμε προσβλητικοί και πρωτόγονοι, ή μήπως είμαστε ρατσιστές, σεξιστές, ομοφοβικοί. Ο φόβος που πλανιέται από πάνω μας και μέσα μας δεν μας επιτρέπει να μιλήσουμε, να γράψουμε, να σκεφθούμε. Όλα πρέπει να είναι στρογγυλεμένα, χωρίς αιχμές, χωρίς πάθος,  χωρίς λάθη. Η Πολιτική Ορθότητα μάς απειλεί με σηψαιμικό σοκ.
Λίγα λόγια για το έργο. Η Πολιτική Ορθότητα αναπτύχθηκε στο Ινστιτούτο των Κοινωνικών Ερευνών της Φρανκφούρτης που δημιουργήθηκε το 1923 και έγινε γνωστό ως η Σχολή της Φρανκφούρτης. Η ομάδα των διανοητών που την απάρτιζαν είχε ένα πρόβλημα: Γιατί ο κομμουνισμός δεν μπορούσε να διαχυθεί στην Δύση; Η απάντησή τους: τον εμπόδιζε η Δύση. Και ποιό ήταν το πρόβλημα με το Δυτικό Πολιτισμό; Η πίστη του στο Άτομο και στη δυνατότητά του να αναπτύξει στέρεες ιδέες, ενώ η κομμουνιστική θεωρία θεωρούσε ότι στέρεες ιδέες μπορούν να προέλθουν μόνο από τη συλλογικότητα των μαζών. Το Άτομο δεν ήταν τίποτα. Πίστευαν ότι ο μόνος τρόπος για να επεκταθεί ο κομμουνισμός (και δια της βίας ει δυνατόν) ήταν να βοηθήσουν τον Δυτικό Πολιτισμό να αυτοκαταστραφεί. Πώς θα γινόταν αυτό; Αλλάζοντας το Λόγο και το τρόπο Σκέψης τους. Επιβάλλοντας την ιδέα ότι η γλώσσα όταν εκφράζει τα πιστεύω σου απαξιώνει τους άλλους και έτσι δημιουργεί ανισότητες και αδικίες. Αυτό το ονόμασαν κάτι που ακούγεται θετικό: Πολιτική Ορθότητα.
Έτσι φτάσαμε σήμερα να ονομάζουμε τους ηλικιωμένους  «πρεσβύτερους», τα γκέτο μεταμορφώθηκαν γλωσσικά σε  «εσωτερικές πόλεις», το πρόβλημα έγινε «θέμα», οι φυλακές έγιναν «τόποι αναμόρφωσης», ο γιατρός έγινε «χορηγός  υγείας», οι ανήλικοι εγκληματίες έγιναν «παιδιά υψηλού κινδύνου», τα Χριστούγεννα αντικαταστάθηκαν από τον όρο «Χαρούμενες Διακοπές» -ενώ στα ημερολόγια αντικαταστάθηκαν από τον όρο «Χειμερινές Διακοπές», το TΙΜΕ αντικατέστησε το Man of the Year με το «Person of the year», η περικοπή από το Ευαγγέλιο του απόστολου Ματθαίου “..man does not live by bread alone..” έγινε “… people do not live…” , γυναίκες και άντρες αστυνομικοί ονομάζονται «αστυνομικοί υπάλληλοι», η λέξη sex αντικαταστάθηκε από τη λέξη “gender” και ο Θεός αντικαταστάθηκε από το S/he God. Η προσαρμογή ήταν στην αρχή διστακτική. Περάσαμε από το «μαύρος» στο «αφροαμερικάνος», από το «διανοητικά καθυστερημένος» στο «άτομο με αναπτυξιακή υστέρηση». Η γλωσσοκάθαρση δεν ήταν ακόμα επιθετική. Ήταν ζήτημα χρόνου. Σε λίγα χρόνια η ορθότητα άρχισε να υπερδιορθώνει τον εαυτό της δημιουργώντας συνεχώς καινούργιους ευφημισμούς που μοιάζουν όλο και περισσότερο με γελοιογραφίες: ο κοντός έγινε «κάθετα μειονεκτικός », ο φαλακρός «άτομο δεν μειωμένους θύλακες τριχών» και τα ζώα «τετράποδοι μη ανθρώπινοι συνεργάτες», κλπ. Μήπως θα πρέπει να αρχίσουμε να ονομάζουμε τα θύματα της πείνας στην Αφρική «ανθρώπους με μηδενική ημερήσια κατανάλωση θερμίδων» -ή μήπως αυτός ο χαρακτηρισμός υπάρχει ήδη ;
Η Π.Ο. επανήλθε ως κράμπα στην αμερικάνικη σκέψη της δεκαετίας του 90 για να περάσει σαν γενικευμένο νευρικό τικ της δυτικής κοσμοαντίληψης στη δεκαετία του 2000 κι ύστερα στην δεκαετία του 2010 απλώνεται και μεταδίδεται σαν πανούκλα μέσα από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Ο συνδυασμός new age και πολιτικής ορθότητας που είναι ούτως ή άλλως ολέθριος, στην Ελλάδα έχει εμπλουτιστεί και μ΄ ένα καλπάζοντα αντιπαθητικό μικροαστισμό κατά τον οποίο μόλις αποδράσεις από την κοινοτοπία του "καλού ανθρώπου", δηλαδή μόλις αποκτήσεις διαφορετική άποψη, γνώμη, θέση αυτόματα γίνεσαι "εμπαθής", "κακός", "φρίκ" και καλείσαι να επανέλθεις στην τάξη (τους).
Όμως κάθε φορά που απαγορεύεις και κατακεραυνώνεις μια λέξη, μια φράση, μια γνώμη αφαιρείς μια πέτρα από το δημοκρατικό οικοδόμημα. Οι δυτικές κοινωνίες επιδεικνύουν την ανικανότητά τους στην λύση ενός προβλήματος αφαιρώντας λέξεις.
Η Π.Ο. που θα μπορούσε να σημαίνει και Πληκτική Ομοιογένεια είναι μια ύπουλη ιδεολογία που βάζει το μυαλό σου στον κάδο του πλυντηρίου τραντάζοντας το μέχρις εξουθενώσεως. Στην μία πλευρά του περιγράφει μια φιλελεύθερη εκστρατεία που έχει στόχο να πείσει τους θεσμούς και το πλατύ κοινό να συμπεριφέρονται σε όλους ισότιμα ανεξάρτητα από το φύλο, το χρώμα και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Όπως όλες οι εκστρατείες στις δημοκρατίες μπορεί να νικήσει μόνο με πειστικά επιχειρήματα. Όμως η Π.Ο έγινε ένας μισητός όρος επειδή στον πυρήνα του περιέχει τη σιωπή κάθε επιχειρήματος.
Κάποιος είπε ότι η ουσία της ελευθερίας βρίσκεται στους πολλούς που θυσιάζονται για τους λίγους. Αβανταδόρικη άποψη που μπορείς να την υιοθετήσεις χωρίς δισταγμό. Όμως στις μέρες μας, σήμερα στο 2018 δεν είναι ταμπού να σκεφτείς, να αντικρούσεις ή να κριτικάρεις την αυξημένη επιρροή και τη δύναμη των μειοψηφιών.
Το σημαντικό για όσους τουλάχιστον μιλάνε για την ελευθερία του λόγου, του τύπου, ή για την ελευθερία της έκφρασης είναι ότι οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί και οι πολίτες δεν πρέπει να εκφοβίζονται και να τιμωρούνται για την έκφραση της γνώμης τους αφού υποτίθεται ότι έχουμε το δικαίωμα της απόψής μας. Και φυσικά δεν χρειάζεται να την πέφτουμε σε οποιοδήποτε εκφράζει χιούμορ, αστειεύεται ή σατιρίζει: το χιούμορ ή είναι ελεύθερο ή δεν είναι. Το χιούμορ αποτελεί βασικό συστατικό της δημοκρατίας και για τους περισσότερους ανθρώπους το γέλιο είναι μια υγιής δικλείδα ασφαλείας σε ένα γκρίζο παγκοσμιοποιημένο κόσμο.
Η πολιτική ορθότητα έχει ξεφύγει εντελώς στα αμερικάνικα πανεπιστήμια. Οι φοιτητές την απαιτούν με φανατισμό και τη θεσμοθετούν. Υπάρχει ένα κίνημα που συνεχώς απλώνεται για να μειώσει τις «μικροεπιθέσεις» -δηλαδή υπόγειες δράσεις ή δηλώσεις που ενισχύουν τα πολιτισμικά και φυλετικά στερεότυπα. Οι φοιτητές επίσης δημιουργούν κανόνες στις σχολές που περιέχουν προειδοποιήσεις για βιβλία που προκαλούν δυνατά αισθήματα. Πρόκειται για ένα κίνημα που καθαρίζει τα πανεπιστήμια από λέξεις, ιδέες και θέματα που μπορεί να προκαλέσουν δυσαρέσκεια ή να προσβάλλουν.
Οι μικρο-επιθέσεις (micro-aggressions) είναι μικρές πράξεις ή λεκτικές επιλογές που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να κρύβουν κάτι κακό αλλά εν τούτοις θεωρούνται σαν ένα είδος βίας. Για παράδειγμα σε κάποια πανεπιστήμια είναι μικροεπίθεση να ρωτήσεις ένα Αμερικανοασιάτη, ή Λατινοαμερικάνο «Πού γεννήθηκες;» γιατί αυτό υπονοεί ότι δεν είναι πραγματικός αμερικανός. Επίσης λένε ότι Ο Μεγάλος Γκάτσμπι του Σκοτ Φιτζέραλντ περιέχει μισογυνισμό και φυσική κακοποίηση γι΄ αυτό και φοιτητές που έχουν υποστεί κακοποίηση ή ρατσιστική βία καλό είναι να αποφύγουν τέτοιου είδους βιβλία που μπορούν να ενεργοποιήσουν το τραύμα. Το περιοδικό New Yorker έγραψε πρόσφατα ότι φοιτητές της νομικής ζήτησαν από τους καθηγητές του Χάρβαρντ να μην διδάσκουν τα αδικήματα του βιασμού και να μην χρησιμοποιούν τη λέξη «παραβίαση» (σε εκφράσεις όπως «παραβίαση του νόμου») επειδή μπορεί να προκαλέσει δυσφορία στους φοιτητές.  
Αποτέλεσμα εικόνας για πολιτική ορθότηταΒρισκόμαστε αντιμέτωποι μιας μαζικής επέλασης Π.Ο. που δεν θα σταματήσει μέχρι που η γλώσσα να γίνει γλωσσοδέτης, μέχρι που η γλώσσα να μην αντιστοιχεί σε καμία πραγματικότητα. Δημιουργείται μια γενιά από αντισηπτικούς νέους πολίτες εντελώς απροετοίμαστων για την κανονική ζωή που επί πλέον καταστρέφουν την ουσία της ανώτατης εκπαίδευσης που είναι να μην διδάσκεσαι Τι να Σκέφτεσαι αλλά Πώς να Σκέφτεσαι κι επί πλέον διακινδυνεύει την ψυχικής της υγεία με το να μην αντιμετωπίζει τίποτα από ό,τι φοβάται, περιέχει, απωθεί και  αποφεύγει. Τα παιδιά μεγαλώνουν σε μια κουλτούρα που «δεν θα κρατήσουμε σκορ στο παιχνίδι γιατί δεν θέλουμε να χάσει κανείς». Με το φανατισμό που επιδεικνύουν οι σταυροφόροι της αποτοξίνωσης της γλώσσας είναι αδύνατο να μη σκεφτούμε ότι η αντεπίθεση θα έχει τόση δύναμη όσο και η επίθεση τους.

ΦΑΣΟΛΙΑ ΚΙΡΓΙΖΙΑΣ[ΠΩΣ ΛΕΜΕ,ΑΡΧ.....Α ΚΙΡΓΙΖΙΩΤΙΚΑ;;Ε ΑΥΤΟ]

 
Αγόρασα φασόλια.
Ψάχνω να βρω από πού είναι και διαβάζω «Κιργιζίας».
Που σκατά είναι η Κιργιζία; Την ψάχνω, τη βρίσκω.
H Δημοκρατία της Κιργιζίας (ή Κιργιστάν)
είναι κράτος της κεντρικής Ασίας με έκταση 198.500 τ. χλμ.
και πληθυσμό 5.895.100 κατοίκους.
Ε μα πες το βρε άνθρωπε ότι πρόκειται για το Κιργιστάν
να τα φάω ήσυχος!
Φασόλια Κιργιζίας ρε μάγκα ψηφοφόρε.
Προφανώς δεν αρκούσαν τα φασόλια Κίνας, Αιθιοπίας, Πολωνίας,
Καναδά, Αργεντινής και Μαδαγασκάρης,
οπότε αρχίσαμε να σώζουμε και την οικονομία της Κιργιζίας.
Ρεβίθια εισάγουμε από Τουρκία, Καναδά, Αυστραλία
και Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Φακές εισάγουμε από Καναδά, ΗΠΑ, Τουρκία,
Ολλανδία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Πατάτες από την Αίγυπτο.
Λεμόνια από την Αργεντινή.
Ντομάτες από Ιταλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία,
Τουρκία, Αλβανία και ΠΓΔΜ.
Κρέας από Γαλλία, Ολλανδία, Γερμανία, Δανία
και άσε έξω τα Βουλγαρίας που ....μιλάνε ελληνικά.
Ε τι στον πούτσο παράγει η Ελλάδα;
Απλό, σύντροφε ψηφοφόρε.
Η Ελλάδα παράγει σακούλες.
Είναι γεμάτη συσκευαστήρια που βάζουμε τα φασόλια Κιργιζίας,
τις φακές ΗΠΑ, τα ρεβίθια Τουρκίας.
Αυτή είναι η οικονομία της Ελλάδας.
Η ελληνοποίηση εισαγόμενων.
Η Ελλάδα λόγω κλίματος
θα μπορούσε να μπουκώσει με όσπρια όλη την Ευρώπη,
αλλά το πράγμα στράβωσε ως εξής:
«Στα ξηρικά χωράφια,
που αντιπροσωπεύουν το 70% των καλλιεργούμενων εκτάσεων στην Ελλάδα, γίνονταν ιστορικά εναλλαγή ψυχανθών (όπως οσπρίων κλπ.) με σιτηρά.
Όταν ήρθαν οι επιδοτήσεις της ΕΕ που ενίσχυαν
μόνο τα σιτηρά,
τα όσπρια εγκαταλείφθηκαν,
με όλες τις δυσάρεστες επιπτώσεις της μονοκαλλιέργειας».
Αυτό ήρθε να αποτελειώσει μία άλλη πολιτική της Ε.Ε.
που οδηγούσε τους αγρότες να εγκαταλείψουν
παραδοσιακές καλλιέργειες
«επειδή ο σχεδιασμός της ΕΕ ενίσχυε προϊόντα
όπως το βαμβάκι και ο καπνός».
Εν τω μεταξύ, δεν αρκούν οι ελληνοποιήσεις
που παρατηρούνται σε διάφορα εισαγόμενα αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα
και οι πολιτικές της Ε.Ε.,
έρχεται και η ταφόπλακα των υπερτιμολογήσεων
που υπόκεινται τα ελληνικά προϊόντα από το χωράφι στο ράφι.
Διαβάζω στον «Αγρότυπο» τη δήλωση του διευθυντή της ΕΑΣ Καβάλας:
«Για τα φασόλια φέτος είναι μια χρονιά με αποθέματα
παρότι η παραγωγή μας δεν είναι μεγάλη.
Αυτό συμβαίνει διότι έγιναν μεγάλες εισαγωγές (και ελληνοποιήσεις)
φθηνών φασολιών από Κιργιζία, από Τουρκία και άλλες χώρες.
Τα στρέμματα που καλλιεργήθηκαν είναι λιγότερα
διότι το 2014 ήταν μια άσχημη χρονιά δεδομένου ότι τα ελληνικά φασόλια
δεν είχαν ζήτηση για το λόγο που προανέφερα.
Φέτος καλλιεργήθηκαν περίπου τα μισά στρέμματα.
Επίσης και φέτος εφόσον συνεχιστεί η ίδια κατάσταση
με εισαγωγές φθηνών φασολιών
θα έχουμε και πάλι πρόβλημα».
Διαβάζω τη δήλωση
του προέδρου του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πενταβρύσου Καστοριάς:
«Πέρσι η χρονιά πήγε καλά ποιοτικά
αλλά και όσον αφορά την παραγωγή μας.
Το πρόβλημα ήταν στην αγορά.
Οι φασολοπαραγωγοί της Καστοριάς πούλησαν πολύ χαμηλά σε τιμές κόστους
αφού υπάρχει μεγάλο θέμα με τις ελληνοποιήσεις.
Είναι γνωστό ότι γενικά στα όσπρια είμαστε ελλειμματικοί
και εισάγουμε μεγάλο ποσοστό που απαιτείται
για την ελληνική κατανάλωση.
Το πρόβλημά μας όμως δεν είναι οι εισαγωγές
αλλά οι ελληνοποιήσεις που γίνονται.
Πρέπει να γίνουν δύο πράγματα.
Το πρώτο έχει να κάνει με την σωστή αυτοοργάνωση των αγροτών
και το δεύτερο με τους ελέγχους από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης».
Σύντροφε ψηφοφόρε, οι «μονομάχοι των εκλογών» που ψηφίζεις,
στ’ αρχίδια τους τα κιργιζιώτικα έχουν γραμμένο το μέλλον της οικονομίας,
τον πρωτογενή τομέα
και τα «εθνικά σχέδια παραγωγικής ανασυγκρότησης» που μας πλασάρουν.
Κι εσένα κι εμένα γραμμένους μας έχουν.
Η ΝΔ τόσα χρόνια στην εξουσία
δεν κατάφερε να δημιουργήσει κίνητρα και σχέδιο
για σοβαρή αγροτική πολιτική.
Βλέπεις, τα χωράφια δεν παράγουν προϊόντα SIEMENS.
Το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια βολεύτηκε
να μοιράζει επιδοτήσεις καταστροφής του εθνικού αγροτοκτηνοτροφικού τομέα
προς όφελος άλλων χωρών
που έδιναν 10 ευρώ για επιδότηση και κέρδιζαν 1000 από τις εξαγωγές τους.
Άλλωστε, στα χωράφια δε φυτρώνουν υποβρύχια.
Κι ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται τώρα να υπηρετήσει πιστά τις εντολές της Ε.Ε.
ώστε να ευνοηθούν ακόμη περισσότερο
οι εξαγωγές της Γερμανίας της Ολλανδίας και της Γαλλίας
προς μία χώρα που θα μπορούσε να είναι αυτάρκης σε όλα
και να κάνει και εξαγωγές.

Σύντροφε ψηφοφόρε, ίσως να είσαι κι εσύ ένας από αυτούς
που αποφάσισες να ζήσεις ξεκούραστα
και να φυτέψεις φωτοβολταϊκά στα χωράφια σου.
Τώρα έκανες απόσβεση,
την πληρώσαμε άλλωστε όλοι μαζί
αφού πουλάς το προϊόν σου στη ΔΕΗ
ακριβότερα από ότι το πουλάει εκείνη στους καταναλωτές
οπότε όλοι μαζί πληρώνουμε το κέρδος σου,
όμως φοβάμαι ότι αυτό το όποιο κέρδος σου στερεύει οσονούπω.
Καμία ιδιωτική ΔΕΗ δεν θα σε πληρώνει.
Δεν τη συμφέρεις.
Ούτε για τη συντήρηση δε θα σου μείνει ευρώ.
Οι λαμαρίνες θα μείνουν να θυμίζουν τις εποχές που σε ξεγελούσαν
για να … αράξεις και να μη λασπώνεις τα χέρια σου.
Και ξέρεις, όταν θα φτάσει εκείνη η ώρα,
μην περιμένεις να σου δώσουν κίνητρα
για να ξεριζώσεις τα φωτοβολταϊκά
και να ξαναβάλεις πατάτες και φασόλια.
Δεν το επιτρέπουν οι εισαγωγείς της Ελλάδας και οι εξαγωγείς της Γερμανίας.

Κι αναρωτιόμουν ο φτωχόμυαλος
«Μα γιατί τόσος πανικός με τα capital controls
από τους εισαγωγείς πρώτων υλών;
Τι πρώτες ύλες εισάγουμε, που αν μας λείψουν θα πεινάσουμε;».
Τώρα κατάλαβα ότι θα μας έλειπαν τα φασόλια Κιργιζίας.
Η πρώτη ύλη για πορδές,
βασικό στοιχείο κάθε κυβερνητικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες.
Κατά τα λοιπά, τα κόμματα και οι αρχηγοί τους υπόσχονται διάφορα
ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι
η όποια απόφαση για το μέλλον αυτής της χώρας
απλώς εισάγεται από το Βερολίνο
και στη συνέχεια ελληνοποιείται.
-----------------------------Καρτέσιος
 
 

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2018

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΣΙΠΡΑ....

Μεταμοντέρνα Αριστερά (16) - Κυβερνώσα Ελίτ - Από την χυδαιοποίηση της Πολιτικής στον γλωσσικό εκχυδαϊσμό και την θηλυκοποίηση της Κυβέρνησης
Του Ηλία Παπαναστασίου

Νέες εξελίξεις, προβλέψιμες αλλά ενδιαφέρουσες μας φέρνει ο νέος ανασχηματισμός της «Αριστερής» Κυβέρνησης - κατ ευφημισμό - και ουσιαστικά της πλέον συνεπούς και υποταγμένης Νεοφιλελεύθερης Δεξιάς που κυβέρνησε ποτέ και μάλιστα με «Αριστερό» πρόσημο. 
Ακούμε και βλέπουμε «νέα» πρόσωπα στην ηλικία με μυαλά και νοοτροπία ηλικιωμένου, ξεκινώντας από τα τριάντα και φθάνοντας το πολύ τα σαράντα και κάτι σε ηλικία.


Είδαμε αρκετές γυναίκες στην Κυβέρνηση η οποία πιστεύει – συνεπής στα δόγματα του Neoliberal Feminism – πως «Όσο πιο Γυναικεία» μια Κυβέρνηση τόσο πιο «Προοδευτική» και γιατί όχι, τόσο πιο «Αριστερή»…
 


 
Οι συμφορές (σημιτισμός) πάντα 
φοράνε τις μάσκες της θηλυκής 
σαγήνης… 
Και ο «αριστερός» θατσερισμός 
είναι από τους πλέον μοχθηρούς…
 

Επίσης, η Κυβέρνηση που θα «έσκιζε τα Μνημόνια»,συνεχίζοντας να αντιστρέφει συστηματικά και με απίστευτα ανήθικο τρόπο την πραγματικότητα, προωθεί «γλωσσολογικά» το New Speak της Αντιστροφής της Πραγματικότητας δηλαδή της Συνειδητής Απάτης και Ψευδολογίας με αποκλειστικό στόχο την πλήρη χειραγώγηση των μεγάλων μαζών του ελληνικού λαού. 

Η πλουσιότατη και ιστορικότατη ελληνική γλώσσα στα χέρια των πολυμήχανων μεταπρατών της Πραγματικότητας και Μαστροπών της Ιστορίας αλλοιώθηκε, μεταλλάχθηκε στο αντίθετο και μετατράπηκε στο «Ευκταίον της Αντιστροφής». Δηλαδή, κάθε λέξη των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ Κυβερνητών θα πρέπει να μεταφράζεται στο εντελώς αντίθετο της. 

Η «Έξοδος» από τα Μνημόνια σε «Νέο Τέταρτο Μνημόνιο», η «Ανάπτυξη που έρχεται» σε διαιώνιση της Οικονομικής Αθλιότητας και φτωχοποίησης, η «Μείωση της Ανεργίας» - όπως αυτάρεσκα δηλώνει η μεγάλη Πασιονάρια του Ελληνικού Προλεταριάτου, Εύη Αχτσιόγλου - σε περαιτέρω εξαθλίωση μισθών και ημερομίσθιων και η «Καθιέρωση Συλλογικών Συμβάσεων» σε παραμύθι για Ιθαγενείς που εργάζονται σαν είλωτες και θα συνεχίζουν για πολύ καιρό… 

Η μετάλλαξη της Ελληνικής Γλώσσας 
από ένα εκπληκτικό εργαστήρι εννοιών και λεξιπλασίας σε ένα καμβά καθημερινής γλωσσικής αντιστροφής όπου η εξαπάτηση συναντά την κουτοπονηριά και η γλωσσική μεταστροφή των νοημάτων που προηγείται, του μαζικού πολιτικού κρετινισμού και αποεγκεφαλοποίησης είναι γεγονός, καθημερινό και διαρκές. 

Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν δημιουργεί απλώς τεράστια σύγχυση στις μεγάλες μάζες του ελληνικού λαού, δεν αντιστρέφει μόνο την πραγματικότητα μέσω της ωραιοποίησης, ούτε βέβαια καταφέρνει μέσω της - χωρίς ίχνος παραμικρής ενοχής και αιδούς - συνειδητής προσπάθειας μαζικού φενακισμού και κρετινοποίησης των λαϊκών μαζών να «παραμένει στα πράγματα». 

Καταφέρνει κάτι πολύ βασικότερο και ουσιαστικότερο.Βαφτίζοντας την Φτωχοποίηση και διαρκή Μιζέρια «Ανάπτυξη» προσπαθεί εναγωνίως να ενσωματώσει τις μεγάλες λαϊκές και εργαζόμενες μάζες του ελληνικού λαού στο Νεοφιλελευθερο μοντέλο της «Κοινωνικής Μηχανικής» δηλαδή της καταστροφής του Ελληνικού Κοινωνικού Σχηματισμού όπως τον ξέραμε. 

Καταστροφή της Μικρής και Μεσαίας Ιδιοκτησίας,
φτωχοποίηση και εξαθλίωση - και όχι απλώς προλεταριοποίηση - μισθολογικά των μεγάλων εργαζόμενων μαζών, ξεπούλημα της Δημόσιας Περιουσίας και οικονομική καταστροφή των 700.000- 800.000 περίπου Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και Ελεύθερων Επαγγελματιών που αποτελούν τεράστιο ποσοστό στη χώρα μας συγκριτικά με τις περισσότερο ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες του Καπιταλισμού. 

Αυτό το αγκάθι που λέγεται Μικρή και Μεσαία Ιδιοκτησία και που στέκεται σαν κόμπος στον λαιμό των Δυτικών Δανειστών πρέπει να φύγει από την μέση γιατί εμποδίζει την «Κανονικότητα» δηλαδή την βίαιη «Δυτικοποίηση» του – υποτιθέμενου…- Υποανάπτυκτου Ελληνικού Κοινωνικού Σχηματισμού. 

Έτσι, όσα δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν δεκαετίες τώρα Συντηρητικές και Δεξιές ή «Εκσυγχρονιστικές» Ψευδο-Σοσιαλιστικές Κυβερνήσεις, αναλαμβάνει να το υλοποιήσει ο Καλύτερος και Ικανότερος Εργολάβος των Δυτικών Κεφαλαιοκρατών, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και μάλιστα με ευλαβικά υπάκουο και προσεκτικό τρόπο ενσωμάτωσης των Κοινωνικών Διαμαρτυριών που είναι επόμενο να δημιουργηθούν και θα δημιουργούνται στο διηνεκές. 

Η παρούσα Κυβέρνηση δεν εφάρμοσε απλώς τα Μνημόνια, συνεχίζοντας μετά το 3ο που έληξε στις 21 Αυγούστου και στο 4ο που θα συνεχίζεται τουλάχιστον έως το 2060, χωρίς μεγάλες αντιστάσεις, ουσιαστικά δηλαδή χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι». Κατάφερε και κάτι παραπάνω, σημαντικότερο και τραγικά μακροπρόθεσμο. 

Αποδόμησε την έννοια «Αριστερός» και «Αριστερά» με τραγικές συνέπειες. Ποδοπάτησε έννοιες, εξευτέλισε ηθικές και στάσεις ζωής, απαξίωσε μεγάλους Διανοητές και Κοσμοθεωρίες. Δεν άφησε τίποτε όρθιο η μεγάλη Κίρκη των Μαζών και Εκπορνευτής της Πολιτικής που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στο πέρασμα του, λειτουργώντας σαν ολετήρας όλου του Ιστορικού Αποθέματος της Αριστεράς. Ενός αποθέματος και κεκτημένου που διατήρησε στα πέτρινα χρόνια ψηλά το φρόνιμα μεγάλων λαϊκών μαζών και το οποίο σήμερα δεν φυλλοροεί απλώς κάτω από το βάρος της απογοήτευσης, ιδιώτευσης και ατομικής λύσης των προβλημάτων αλλά - ακόμη χειρότερα- περιορίζει και στενεύει κάθε αριστερή προοπτική και για πολλά χρόνια.
 

Ο ελληνικός λαός δεν απογοητεύθηκε απλώς από την «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ αλλά - όπως φαίνεται, τουλάχιστον δημοσκοπικά- από οποιαδήποτε Αριστερά. 


Αυτό κατάφερε ο κύριος εκπρόσωπος του Ολιστικού Εκφυλισμού και Ηθικοπολιτικής Εκπόρνευσης στην Ελλάδα που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ προς μεγάλη ικανοποίηση της Δεξιάς όλων των αποχρώσεων και του Βαθέως Κατεστημένου. Δεν είναι απλώς καταϋποχρεωμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ευγνώμονες εσαεί… 

Φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ επεξεργάστηκε όλα τα παραπάνω με τους Opinion Makers των Εταιρειών Δημοσκοπήσεων και τη βοήθεια - και αδελφική συνεργασία…- της Κρατικοδίαιτης «Αριστερής» Διανόησης, Πανεπιστημιακών και ανώτατων κρατικο-κομματικών στελεχών. Αυτής της βαθιά οπορτουνιστικής και απίστευτα καιροσκοπικής Ψευδό- Διανόησης του πρώην ΚΚΕ εσωτερικού, κατά πρώτο λόγο. 

Διανόησης εκφυλισμένης ψυχολογικά και ανερμάτιστης ηθικά, οι (Δήθεν) Οργανικοί Διανοούμενοι του ΣΥΡΙΖΑ, 
συμβουλέψαν την Γλωσσική Αντιστροφή που προαναφέραμε σαν προοίμιο Προπαγανδιστικής Πολιτικής και που πάντοτε προηγείται της μαζικής και άνευ προηγουμένου προσπάθειας εξαπάτησης των πλατειών λαϊκών στρωμάτων από μέρους των Διευθυνουσών Ελίτ της Δύσης της Παρακμής και ειδικότερα της Αριστεράς της Παρακμής που εκπροσωπεί επάξια ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα μας. 

Επανειλημμένα αναφερθήκαμε στον ΣΥΡΙΖΑ σαν κόμμα που εκπροσωπεί τους Λούμπεν σε μαζικό επίπεδο και τους Άνω-Μεσαίους Κρατικούς-Κομματικούς Γραφειοκράτες. Δηλαδή την Προνομιούχα Άνω και Μεσαία Κάστα του Ελληνικού Κρατικού Μανδαρινάτου. Μια Κάστα προνομιούχων που ζουν πολυτελώς, με παχυλότατους μισθούς και υπερ-άνετη προσωπική ζωή λησμονώντας πάντα την καταγωγή της και ευγνωμονώντας τον Καταπέλτη Κοινωνικής Ανόδου που είναι το Κομματικό σύστημα ΣΥΡΙΖΑ. Σύστημα που δεν θυμίζει Εργατικό παραδοσιακό Κόμμα με Βιομηχανικά Συνδικάτα και ιστορική παράδοση όπως τα Κόμματα της Β’ και Γ ΄Διεθνούς. 

Άλλωστε, ουδεμιά σχέση είχε, έχει και θα έχει με τις Εργαζόμενες Τάξεις ο Αχταρμάς των Λούμπεν και Λούμπεν Μικροαστών του ΣΥΡΙΖΑ…
 Αντίθετα, αντιπροσωπεύει μια προνομιούχα Κάστα Καλοβολεμένων Κολάκων και Πραιτοριανών που αναδεικνύονται με το σύστημα της παρέας του Ηγεμόνα. Προωθούνται οι «στενοί του Περιβάλλοντος Τσίπρα» ασχέτως προσόντων και εργασιακής, επαγγελματικής πείρας ή άλλων πολυτελών αξιώσεων… 
Το «Σύστημα Τσίπρα» κυρίως – και όχι απλά «Σύστημα ΣΥΡΙΖΑ»- προωθεί μετριότητες, αυλοκόλακες και Πραιτοριανούς που είναι έτοιμοι να δώσουν τα πάντα για τον Ηγέτη που τους έκανε ανθρώπους και τους ταΐζει παντεσπάνι και όχι ψωμάκι απλώς… 

Αυτή λοιπόν η Κάστα είναι η μόνη προνομιούχα της Ελληνικής Κοινωνίας μαζί με την Παραδοσιακή Μεγαλοαστική Τάξη της χώρας και την οποία κανακεύει με πρωτοφανή συνέπεια ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Οικονομική Ελίτ της Haute Bourgeoisie λοιπόν και Ανώτατη-Ανώτερη Κομματική Ελίτ αποτελούν τους δυο σύμμαχους Πυλώνες του σημερινού συστήματος εξουσίας. 
Ε
ίναι οι Αργόσχολες (Leisure) και Περιττές (Superfluous) Tάξεις για τις οποίες έγραφε ο Engels τον 19ο Αιώνα. Όμως, όπως όλες οι Ελίτ που έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ωκεανό φτωχοποιημένων Μεσαίων και Μικρομεσαίων συν τις αμέτρητες στρατιές των τελείως εξαθλιωμένων, η μοναξιά τους είναι εμφανής, πλήρης και πολύ – μα πολύ …- επικίνδυνη. Δεν μπορείς μακροπρόθεσμα να επιβιώσεις σε μια χώρα φτωποιημένων και διαρκώς φτωχοποιούμενων ζώντας άνετα σε έναν χρυσελεφάντινο Πύργο, σε μια γυάλα της Ελίτ κτισμένη από εύθραυστο υλικό. Είναι αδύνατο, Tragic όπως έλεγε παλαιότερη διαφήμιση… 

Έτσι (η Ελίτ), μην έχοντας ποιοτική και μεγάλη πρόσβαση στα Παραγωγικά στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας - Εργαζόμενη Τάξη Ιδιωτικού Τομέα, Μικρομεσαίους, ελευθέρους επαγγελματίες, αγρότες- απευθύνεται στο θυμικό και στο λογικό μιας Λούμπεν Εξαθλιωμένης Μάζας και χρησιμοποιώντας στο έπακρο μια απίστευτη Προπαγάνδα Πλύσης Εγκεφάλου και Αντιστροφής της Πραγματικότητας. Μόνο σε στρώματα πλήρως εξαθλιωμένα και με Ψυχολογία Επαίτη και Προθύμου Δούλου μπορούν πλέον να απευθυνθούν και να σαγηνέψουν την δύστυχη ύπαρξη τους με θλιβερά ταξίματα και απίθανες υποσχέσεις για ένα μέλλον δήθεν καλύτερο, έχοντας ταυτόχρονα υπογράψει Μνημονιακές Υποχρεώσεις έως το 2060. 

Γκαιμπελικής Έμπνευσης σχέδιο που δείχνει νοοτροπία Αφέντη που δελεάζει τον αόμματο ζητιάνο ή τον τελείως απελπισμένο και εξαθλιωμένο του Κοινωνικού Επιδόματος των 200 ευρώ…
 
Από εκεί πηγάζει η Νέα Γλώσσα,
 το Νew Speak της Αντιστροφής της Πραγματικότητας και η υιοθέτηση όλων των Trends της Πολιτικής Μόδας των Media. Πολύ νέοι στην Κυβέρνηση - όλοι ορεξάτοι για Πολύ καλή θεσούλα και Υποταγή στον Ηγέτη - πλασάροντας τον μύθο των Νέων, λες και δεν έχουν Κοινωνική Διαστρωμάτωση οι Νέοι. Λες και δεν υπάρχουν Νέοι με μυαλά ογδοντάρη και εβδομηντάρηδες με μυαλά εφήβου. Λες και δεν έχουν συντηρητισμό και αντιδραστικότητα οι νέοι ανάλογα με το περιβάλλον διαμόρφωσης τους… 

Από εκεί και όλη η μπαρουφολογία του αστικού Φεμινισμού της Παγκόσμιας Ελίτ που προσπαθεί να περάσει όλα τα Αντιδραστικά Μέτρα με Γυναικείο Πρόσωπο. 

 

Από εκεί και όλη η ασύστολη κενολογία περί «Γυναικείου Προσώπου» στην Πολιτική και άλλες παρόμοιες ανοησίες του Νεοφιλελεύθερου Φεμινισμού και τον οποίο υιοθέτησαν άρδην οι ξελιγωμένες ΣΥΡΙΖΑΙΕΣ του Δημοσίου Τομέα, ευγνωμονούσες τον Μεγάλο Ηγέτη που τις ανέδειξε, αναγνωρίζοντας το μεγάλο ταλέντο τους… Άλλωστε όλες τους ανέβηκαν Κοινωνικά με τον Κοινωνικό Καταπέλτη που προαναφέραμε. Δηλαδή το Κράτος μέσω Κυβερνητικού Διορισμού. Ξεχνιούνται τέτοιες χάρες;;; 

Αν τώρα πούμε στις Νεόπλουτες Φεμινίστριες του Δημοσίου πως Γυναίκες όπως η Κριστίν Λαγκάρντ, η ‘Ανγκελα Μέρκελ και η Φεντερίκα Μογκερίνι εκπροσωπούν ό,τι πιο αντιδραστικό από μεριάς Παγκόσμιας Ελίτ – εννοείται με «Προοδευτικό και Δημοκρατικό» Προφίλ - πιθανότατα να απευθυνόμασταν σε Αυτιστικές η Κωφάλαλες… 

Πώς όμως να βρει πρόσφορο έδαφος ο λόγος σου σε γυναίκες που το μπλαζέ ύφος συναγωνίζεται την υπερχειλίζουσα κενότητα της ματαιοδοξίας τους και η αμηχανία του Νεόπλουτου που βρέθηκε στα Μεγάλα Σαλόνια το ύφος Μαρίας Αντουανέττας που βγαίνει αβίαστα;;; 

Το πομπώδες ύφος που συνοδεύει – μαθηματικά δεδομένο.. - την μεγαλόστομη μπαρουφολογία και τις πομφόλυγες της (δήθεν) επιχειρηματολογίας τους;;; 

Πώς να μην γελοιοποιείται η Τραγική Πραγματικότητα με τα Προβλήματά της όταν σχολιάζεται από Κυρίες ή Δεσποινίδες Υπουργούς ή βουλευτίνες που το ύφος και το στυλ τους εξαλείφει την ουσία γιατί απλούστατα δεν υπάρχει;;; 

Βέβαια, η χαρά είναι μεγάλη όταν από το πουθενά 
μπαίνεις στο Υπουργικό Συμβούλιο και ανταμείβεσαι δίκαια – «Ήταν Δίκαιο και Έγινε Πράξη» όπως λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ- για το Θεάρεστο και Γιγάντιο Έργο που επιτέλεσε… 

Αλλά και πώς να επιτελέσεις την «Τέχνη του Συνδιαλέγεσθε» με τους εκπροσώπους των 30ρηδων και 35ρηδων που πύκνωσαν το Υπουργικό Συμβούλιο;;; Αφού έκαναν την Επανάστασή τους στα Εφηβικά Χρόνια – εννοείται με τα λεφτά του μπαμπά - οι εκπρόσωποι των Νέων Αρσενικών του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συμβιώσουν με το Νεοφιλελεύθερο Φεμινιστικό Λόμπι των Κυβερνητικών και μάλιστα σε ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει αναγάγει τα νάματα της Πολιτικής Ορθότητας του Νεοφιλελεύθερου Φεμινισμού σε Τρόπο Ζωής. Να ανέχονται τον επιθετικό τους Λόγο - κίνδυνος/ θάνατος να κατηγορηθούν «Σεξιστές» - όπως και να θαυμάζουν τις ικανότητές τους, περισσότερο τις ανύπαρκτες από τις πιθανά υπαρκτές, και εννοείται να είναι υποταγμένοι και πιστοί μέχρι τέλους στα κελεύσματα του Ηγέτη. 

Όμως με τέτοιες προδιαγραφές δεν πλάθεις χαρακτήρα αλλά χαρακτήρες από πλαστελίνη.
 Γιατί Άνδρας δεν σημαίνει γλοιώδη συμπεριφορά ανταποκρινόμενη στην (πιθανώς) εντυπωσιακή εμφάνιση της Γυναίκας - Καθαρός Σεξισμός από πλευράς της απέναντι στο Ανδρικό Φύλο, να το τονίζουμε… – αλλά Ανεξαρτησία Γνώμης και Χαρακτήρα. Οι Κυβερνήσεις δεν επιτυγχάνουν ποτέ με Ανθρωπάκια και Υπαλλήλους που χαϊδεύουν μανιωδώς τον «Ηγέτη» για να προωθήσουν την καριέρα τους. Όπως και Γυναίκα - αληθινή προφανώς…- δεν σημαίνει μόνο Μανεκέν Οίκου Μόδας βγαλμένη από το πλησιέστερο Κομμωτήριο αλλά πρόσωπο με Χαρακτήρα και συντροφική αντίληψη για τον Άνδρα. 

Όλα τα παραπάνω ισχύουν για την Ιστορική Αριστερά που έπλαθε χαρακτήρες και συντροφικότητα μεταξύ των δυο φύλων αλλά όχι για το σημερινό Τσίρκο που αυτοαποκαλείται Αριστερά και Κυβέρνηση της Αριστεράς... 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε απλώς να εφαρμόσει τον Απόλυτο, Par Excellence Νεοφιλελευθερισμο. Προχώρησε στην καταστροφή της έννοιας του Χαρακτήρα προωθώντας την εκμηδένισή του μέσω της Ψυχολογικής Υποταγής και της Αποθέωσης του Γλοιώδους Γραικύλου. 
Όμως έκανε και κάτι χειρότερο. Υποβίβασε την Αριστερά από το βάθρο της Ηθικής στην Απόλυτη Γελοιοποίηση. 

Και επειδή το πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλά κοινωνικό, οικονομικό ή πολιτικό αλλά και αισθητικό προξενώντας μας καθημερινούς εμετούς με τα κατορθώματα του, η Κάθαρση της Αρχαίας Τραγωδίας έρχεται μόνο μέσα από την εκλογική του συντριβή. Απλά.


 Διαβάστε και εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10893

resaltomag.blogspot

Ο ΚΑΛΟΣ,Ο ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΡΟΙΔΑ[ΑΡΓΩ ΠΛΕΙΑΔΙΟΙ,ΙΑΣΩΝ ,ΜΗΔΕΙΑ[ΞΑΝΑΑΑ]

Αποτέλεσμα εικόνας για μηδεια ιασονας
Κωπηλάτης--ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ!!!
------το κείμενο(το κυρίως),χωρίς να το επιδιώξει ο αρθρογράφος,εχει 1111 λέξεις!!!!Νιόνιοοοο,τι εκανες πάλι παιδί μου;;;!!!!!
-----η εγγραφή αφιερώνεται στον Παλαιό και τον Μπουγά...γιατι μ αρέσει να βάζω φωτιές χαχαχ

Ο ΜΗΝΑΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Ο ΜΗΝΑΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

O ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΣΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ

Ο Σεπτέμβρης είναι ο ένατος μήνας του χρόνου. Το όνομά του, όμως, σημαίνει έβδομος, από το λατινικό septem= εφτά. Ήταν έβδομος ο Σεπτέμβρης, όταν το έτος των Ρωμαίων άρχιζε από τον Μάρτη· πριν δηλαδή καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά η 1η Ιανουαρίου. Η 1η Σεπτεμβρίου ήταν επίσης για τους Ρωμαίους η τρίτη πρωτοχρονιά (εκτός από την 1η Μαρτίου), η οποία μάλιστα διατηρήθηκε και στο Βυζάντιο και  είναι ακόμη, όπως ξέρουμε, η αρχή του εκκλησιαστικού έτους.

Την 1η Σεπτεμβρίου οι Ρωμαίοι την ονόμαζαν indictio (= ινδικτιώνα). Η λέξη αποδόθηκε στα ελληνικά με τον όρο επινέμησις και σημαίνει κατανομή των φόρων. Ινδικτιώνα δεν σημαίνει μόνο κατανομή των φόρων, αλλά είναι και ένας τρόπος υπολογισμού του χρόνου για την εκκλησιαστική χρονολόγηση. Η κάθε ινδικτιώνα αποτελεί έναν κύκλο δεκαπέντε χρόνων. Σε τι αντιστοιχεί αυτός ο κύκλος; Δεν συμφωνεί με τους κύκλους του Ηλίου, ούτε με τους κύκλους της Σελήνης. Γιατί λοιπόν μετρούν το χρόνο ανά δέκα πέντε; Το ερώτημα αυτό απασχόλησε, φαίνεται και τους εκκλησιαστικούς ερμηνευτές. Στο συναξαριστή (αυτός που γράφει τους βίους των Αγίων) του Νικόδημου υπάρχει η ακόλουθη εξήγηση: «ότι η αιτία του να ανεβαίνει η ινδικτιώνα έως εις τας δεκαπέντε, είναι η εναλλαγή των ανθρωπίνων ηλικιών· κατά δεκαπέντε γάρ χρόνους αλλάττουν οι άνθρωποι μεγάλας εναλλαγάς. Διότι εις τους δεκαπέντε χρόνους αρχίζει ο άνθρωπος να τριχώνει· εις τους δις δεκαπέντε λαμβάνει το τέλειον της ηλικίας· εις τους τετράκις δεκαπέντε γίνεται λευκογενής· εις τους πεντάκις δεκαπέντε γίνεται ο άνθρωπος γέρων· και εις τους εξάκις δεκαπέντε  γίνεται ο άνθρωπος εσχατόγερος».
Το Σεπτέμβρη όλες οι σοδειές έχουν πια συγκεντρωθεί. Γιαυτό και το κράτος  μπορεί τώρα να κατανείμει τους φόρους στους υπηκόους ανάλογα με την παραγωγή που είχε ο καθένας. To Σεπτέμβρη αρχίζει η προετοιμασία της σποράς και παλιότερα γίνονταν οι αγροτικές συμβάσεις και τα ταξίδια των ναυτικών.
Σε πολλά μέρη της Ελλάδας η 1η Σεπτεμβρίου ονομάστηκε και ονομάζεται Αρκιχρονιά ενώ η παραμονή της, η 31η Αυγούστου Κλειδοχρονιά, γιατί κλειδώνει ο παλιός ο χρόνος και ξεκλειδώνει ο καινούργιος. Με την αρχή του καινούργιου πιστεύουνε πως ο άγγελος απογράφει τις ψυχές που θα πεθάνουνε μέσα στη χρονιά· γι’αυτό και η 1η Σεπτέμβρη λέγεται σε πολλά μέρη του χρονογράφου.
Τα έθιμα που συνδέονται με τα περάσματα (πέρασμα από κάτι που τελειώνει σε κάτι καινούργιο που αρχίζει) ονομάζονται στη Λαογραφία «διαβατήρια έθιμα». Ας δούμε ποια είναι αυτά που εντοπίζονται στην πρωτοχρονιά του Σεπτέμβρη.
Στη Χώρα της Κώ το βράδυ της παραμονής αστρονομούν, όπως λένε, δηλαδή αφήνουν τη νύχτα κάτω από τα άστρα ένα μεγάλο σπορικό καρπούζι, ένα ρόιδι, ένα σκόρδο μονάβλιθο (με μια σκελίδα δηλαδή) κι ένα τσαμπί σταφύλια. Το πρωί της Αρκιχρονιάς (1ης Σεπτέμβρη) σηκώνονται πριν βγει ο ήλιος, κορίτσια, γυναίκες, παιδιά από κάθε γειτονιά και κατεβαίνουν στην παραλία, παίρνοντας και την περσινή αρκιχρονιά που την φύλαγαν ένα χρόνο στο εικονοστάσι, την πετούν, και βουτούν την καινούργια στη θάλασσα. Βρέχουν και το πρόσωπό τους με θαλασσινό νερό, παίρνουν τα από σαράντα κύματα νερό σ’ένα δοχείο, μαζεύουν απ’την ακροθαλασσιά βότσαλα  και ξεκινούν για τον πλάτανο του Ιπποκράτη· αγκαλιάζουν τον κορμό του για να πάρουν τα χρόνια του και το πάχος του (τότε ήταν τα «πάχη μου τα κάλλη μου») και γυρίζοντας σπίτι κρεμούν την καινούργια αρκιχρονιά στο εικονοστάσι, ρίχνουν λίγα βότσαλα στα μπαούλα, να μην τρώνε οι ποντικοί τα ρούχα, ρίχνουν λίγα βότσαλα πάλι στις τσέπες τους «για το καλό», σκορπίζουν μερικά στην αυλή και ραντίζουν το σπίτι με θαλασσινό νερό «για τις κακές τις γλώσσες». Στην Σωζόπολη της Ανατολικής Θράκης την ημέρα αυτή  το πρωί ράντιζαν ο καθένας με αγιασμό το σπίτι του, τα αμπέλια του  και τα δίχτυα τους οι ψαράδες για να βλογηθούν και να δώσουν πολλά ψάρια. Τα διαβατήρια έθιμα, συνεπώς, αποσκοπούν στο να εξασφαλιστεί η ευημερία για την καινούργια εποχή που τώρα αρχίζει.
Η σημαντικότερη γιορτή του Σεπτέμβρη είναι η 14 του μήνα, του Σταυρού (ο μήνας λέγεται  και Σταυριάτης, Σταυρός και η 1η του μήνα Πρωτοσταυριά). Την ημέρα αυτή έχουμε την φθινοπωρινή ισημερία και είναι σημαντικό χρονικό όριο για τις δουλειές των Ελλήνων χωρικών (γεωργών και ναυτικών).
Με τη γιορτή του Σταυρού στους περισσότερους ελληνικούς τόπους συνδέεται η προετοιμασία του σπόρου που θα ξαναγονιμοποιήσει  στη γη. «Ηρθε Σταυρός, σταύρωνε και σπέρνε»  λένε στο χωριό Δρυμός. Τότε κατεβάζουν το σταυρό των σταχυών, που το είχαν πλέξει με τα τελευταία στάχυα του θερισμού, τρίβουνε τα στάχυα και πηγαίνουνε τους σπόρους εκείνους μαζί με άλλους στην εκκλησιά. Το ίδιο κάνουνε και στη Νάξο. Μια άλλη συνήθεια είναι να αναπιάνουν, όπως λένε, την ημέρα αυτή το προζύμι της χρονιάς. Στο χωριό Αργυράδες της Κέρκυρας οι γυναίκες παίρνουν ένα κλωνάρι βασιλικό από την εκκλησία και κάθε μια το πηγαίνει σπίτι, παίρνει αμίλητη νερό από το πηγάδι, και σε μια  καδίνα παστρικιά σαν κουφέτο βάζει το αμίλητο νερό, αλεύρι, το κλωνάρι του βασιλικού, με μια ξύλινη κουτάλα το ανακατεύει, το κάνει ένα λείο μείγμα, μετά το πλάθει, το αφήνει να φουσκώσει, χωρίς καθόλου προζύμι. Αυτό το αποδίδουν στη θαυματουργή επίδραση του σταυρολούλουδου (βασιλικού) που φύτρωσε σύμφωνα με την παράδοση, στο μέρος που είχανε παραχώσει οι άπιστοι τον Τίμιο Σταυρό, και μοσχοβόλησε όλος ο κόσμος.

Στην Αίγινα η γιορτή του Σταυρού σημαδεύει ένα άλλο όριο: το όριο για το δειλινό, δηλαδή το απογευματινό φαγητό που αρχίζει στα μέσα του Μάρτη, όταν αρχίζουν να μεγαλώνουν οι μέρες, τώρα το καταργούν  γιατί μικραίνουν οι  μέρες. Ας μην ξεχνάμε ότι στον παραδοσιακό πολιτισμό οι άνθρωποι προσαρμόζονται στο φυσικό ωρολόγιο, μια και δεν έχουν τη δυνατότητα να κανουνε αλλιώς. Στην Αίγινα το λένε και λειδινό και σύμφωνα με ένα παραμύθι ο Λειδινός (το δειλινό, δηλαδή φαγητό) ζει μονάχα έξι μήνες και τους άλλους έξη είναι πεθαμένος.
Την ίδια τύχη με  το Λειδινό - μισό χρόνο στον Πάνω Κόσμο και μισό στον Κάτω - οι θεοί και οι θεές της αρχαίας μας θρησκείας: Άδωνης, Αττης, Οσιρις και η Περσεφόνη. Συνήθως είναι ανοιξιάτικοι θεοί και ο θάνατός τους και η ανάστασή τους γιορτάζεται την άνοιξη όπως και στον νεοελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό έχουμε τέτοια επιβιώματα θεών της βλάστησης (Ζαφείρης στην Ήπειρο, Κάνναβος στην Πελοπόννησο ο Καλόγερος στις δραματικές παραστάσεις της αποκριάς κλπ.). Μόνο μια περίπτωση έχουμε να γίνεται αυτό το έθιμο το φθινόπωρα: είναι ο Λειδινός της Αίγινας.
Έτσι λοιπόν ανήμερα του Σταυρού, γυναίκες και κορίτσια, συγγενείς και φίλες, μαζεύονται στο σπίτι μιας  για να φτιάξουν ή να «βράσουν», όπως λένε, το Λειδινό. Παίρνουν στάρι, σταφίδες, ρόιδα, αμύγδαλα, στραγάλια και λίγο μαϊντανό και φτιάχνουν ένας είδος κόλλυβα. Ταυτόχρονα κάποιες άλλες φτιάχνουν μια κούκλα με πανιά και τη στολίζουν με λουλούδια  και κυρίως τα λεγόμενα στην Αίγινα λειδινά. Αυτή η κούκλα είναι ο Λειδινός, δηλαδή η προσωποποίηση του λειδινού γεύματος που πέθανε. Τη βάζουν πάνω σ’ένα τραπέζι στη μέση της κάμαρας και τη μοιρολογούν  με ειδικό τραγούδι. Αφού τελειώσει το μοιρολόι τη βάζανε σε ένα φέρετρο και  τη γυρίζανε  στους δρόμους της πόλης: Φωνάζοντας «Λειδινέ μου, και κλησαρωμένε μου». Έπειτα τον φέρνουνε στον τάφο όπου είχαν θάψει και την προηγούμενη χρονιά το λειδινό. Η ταφή γίνεται το βραδάκι· ύστερα ρίχνουν όλοι  χώμα πάνω στον τάφο και λένε:
Πάψε φτωχέ το δειλινό ,και άρχοντα τον ύπνο
Ο φτωχός που δούλευε τα χρόνια εκείνα «από ήλιο σε ήλιο» παύει τώρα να τρώει, γιατί γυρίζει νωρίς στο σπίτι του. Ο πλούσιος, από την άλλη, που έπαιρνε το καλοκαίρι το μεσημεριάτικο υπνάκο του, δεν τον χρειάζεται πια.
Ο Λειδινός της Αίγινας είναι πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα μορφή αυτού του θεού που πεθαίνει και ανασταίνεται κάθε χρόνο και τον βρίσκουμε σε όλες τις θρησκείες της Μεσογείου. Το ενδιαφέρον του Λειδινού βρίσκεται στην προσαρμογή, ακριβώς, του αρχαίου δαίμονα της βλάστησης, έτσι ώστε να μή μείνει ως επιβίωμα, που λένε οι λαογράφοι, από την αρχαιότητα, νεκρό, δηλαδή και χωρίς σημασία στοιχείο, αλλά να ενσωματωθεί στη σύγχρονη ζωή και να γίνει στοιχείο λειτουργικό.
Η γιορτή της  Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού είναι  επίσης το χρονικό όριο για να δέσουν τα καράβια τους οι ναυτικοί.
Τέλος πρέπει να αναφέρουμε το πλέον γνωστό περιεχόμενο αυτού του μήνα: Τον Τρύγο. Η γιορτή του κρασιού είναι σήμερα από τις πιο γνωστές τουριστικές ατραξιόν των αμπελουργικών περιοχών. Αλλωστε ο Σεπτέμβρης είναι γνωστός σαν Τρυγητής Τρυγομηνάς και Πετμεζάς. Στον τρύγο χρειάζεται μεγάλη προσοχή να μη «βασκαθούν» τα σταφύλια. Δεν τρυγούν Τρίτη και Παρασκευή, φροντίζουν να μη τελειώσουν Σάββατο και δεν δουλεύουν τις αργίες να μη τους τιμωρήσει ο Άγιος (8 Σεπτεμβρίου Γενέθλιο της Θεοτόκου, 26 του Σεπτέμβρη του Ιωάννη του Θεολόγου-τον λένε άγιο Γιάννη Ταλαρά ή Καλαθά).

Πηγή: Οι 12 μήνες της  Αλκης Κυριακίδου- Νέστορος)     : zaliosparadosi.blogspot.gr
 
 
 


Παρασκευή 31 Αυγούστου 2018

ΜΑΣ ΦΑΓΑΝΕ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΡΕΕΕΕ.... Η ΧΩΡΑ ΑΛΩΝΕΤΑΙ, ΣΚΥΛΕΥΕΤΑΙ και ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ.

Δεν υπάρχει Χρόνος σύντεκνοι…

 
Λίγη ακόμη υπομονή και όλα θα τελειώσουν, μην αγχώνεσαι!
 
Αν ακόμα θεωρείς φίλε Αναγνώστη ότι σχεδόν τα πάντα μπορεί να πηγαίνουν θεόστραβα είτε από σύμπτωση είτε απ’ το κακό το ριζικό μας, καλύτερα να το ξανασκεφτείς.
Στη Στατιστική επιστήμη υπάρχουν αποδεδειγμένες αρχές σύμφωνα με τις οποίες αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα δε μπορούν να σταθούν με καθαρά επιστημονική λογική.
Και να θέλαμε δηλαδή, τόσο χάλια δε θα τα κάναμε!  = ΑΡΑ, ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΧΕΔΙΟ!
ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ. Μπορεί να μην αποδεικνύεται, αλλά διαφαίνεται ΕΝΤΟΝΩΣ!
Και βέβαια θα αρχίσουν οι γνωστές διαφωνίες περί συνωμοσίας ή μη συνωμοσιολογίας και τα γνωστά με τα οποία εκατομμύρια κόσμος αρέσκεται να περνάει την ώρα του στους καφενέδες.
Η ουσία όμως παραμένει. Κάτι πάει τόσο πολύ λάθος μόνον όταν είναι σχεδιασμένο για να πάει τόσο λάθος.
Εν τω μεταξύ καθώς εμείς διαφωνούμε για το οτιδήποτε και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας ως προς το αν φταίμε, επειδή γενετικά καταντήσαμε η χειρότερη φυλή του πλανήτη, ή απλά όλα είναι φυσική επίπτωση των πολιτικών επιλογών και άλλες λοιπές ακαδημαϊκές απόψεις και συζητησούλες, Η ΧΩΡΑ ΑΛΩΝΕΤΑΙ, ΣΚΥΛΕΥΕΤΑΙ και ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ.
Καρδιογράφημα με διάγνωση θανάτουΚΑΙ ενώ ακόμη και ως προς αυτό υπάρχουν διαφωνίες … μάλιστα ένα ποσοστό όχι αμελητέο ειλικρινά πιστεύει ότι έρχονται καλύτερές μέρες γιατί έτσι θέλει να πιστεύει για να μπορεί να βγάλει την ημέρα δεδομένου ότι η κατάθλιψη έχει την κακιά συνήθεια να σε αφήνει άγρυπνο… Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ.
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ αυτό που ζούμε.
Ενώ είναι ύπουλη απειλή, χωρίς κηρυγμένο πόλεμο, είναι επίσης και η μεγαλύτερη που έχει ζήσει ο τόπος, και δε συγκρίνεται ούτε με την Περσική απειλή των Κλασσικών χρόνων ούτε με τις μεταναστεύσεις των βαρβαρικών φύλων του Μεσαίωνα αλλά ούτε καν με την Άλωση. ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΗΡΥΧΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΡΩΤΙΚΗ απειλή που σε τρώει από μέσα σαν τον Καρκίνο.
Οι νέοι φεύγουν και πιθανότατα δε θα ξαναγυρίσουν. Να μη λέμε ανοησίες τώρα. Διότι ΕΔΩ κάποιοι φρόντισαν να αμείβονται οι εργαζόμενοι με γελοία ποσά, να φορολογούνται με αισχρά ποσοστά και να ασφαλίζονται με απίθανα νούμερα και παροχές Υγείας που είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο.
Άλλοι μπουκάρουν στη χώρα απολύτως παράνομα και αλλάζουν σαρωτικά το δημογραφικό χάρτη. Ταυτόχρονα οι γεννήσεις μας έχουν αποχαιρετήσει, η Οικονομία βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση απ’ ότι το 2010 που υποτίθεται ότι ήμασταν Πρώτη είδηση παντού και ο γηράσκων πλέον πληθυσμός φαίνεται μέσα στην ταλαιπωρία του να ψάχνει έστω ένα βλαμμένο αφήγημα για να βγάλει τη μέρα του χωρίς να τρελαθεί.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΗΤΤΗΘΗΚΑΜΕ από ΕΝΑΝ ΑΟΡΑΤΟ ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΕΧΘΡΟ. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι όλο αυτό δεν ήταν τυχαίο.
Τουλάχιστον λίγα χρόνια πριν εξαφανιστούμε ως Κράτος, Έθνος και δεν ξέρω ’γω τι άλλο, ας θυμόμαστε ότι ΝΑΙ με καθαρά Λογικούς όρους μπορεί να μην είμαστε σίγουροι ποιοι και γιατί το έκαναν αυτό ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ σίγουρα ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ και μάλιστα ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ.
ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ που δε βγήκαν ποτέ να υπερασπιστούν το οτιδήποτε, να ξέρουμε λίγο πριν την εξαφάνιση μας ότι ΜΑΣ ΦΑΓΑΝΕ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ…
Άγαλμα μωρού που κλαίειΚαι αν ακόμη αμφιβάλλεις κοίτα γύρω σου = ΤΟΣΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ … ό,τι και να λέμε τώρα!
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, και καλή επιστροφή στη θνήσκουσα Ελλάδα που βυθίζεται αργά και βασανιστικά, και δε λέει να ψοφήσει να μας αφήσει ήσυχους μέσα στη γλυκιά θαλπωρή της ήττας μας.
Διότι για να λέμε και του χαμένου κορμιού το δίκιο, ξέρεις φίλε αναγνώστη ότι και ο ηττημένος έχει τα καλά του, έχει τα τυχερά του.
Δεν είναι μικρό πράγμα να έχει μια ηρεμία, μια χαρμολύπη, μια παθητικότητα ηδονική και να ξέρει πως δε θα ταλαιπωρηθεί και πολύ, και όλο αυτό θα κρατήσει λίγα χρόνια και μετά θα φύγει κι αυτός, και από κει παν κι οι άλλοι….
Έχει τα τυχερά του να είσαι ο looser, ο ανάξιος κληρονόμος, που τα έκανε σαν τα μούτρα του, και την ώρα που τον δηλητηρίαζαν αυτός αμφέβαλλε για το αν φταίει ο ίδιος ή φταίει η ατυχία του – με την ευγενική χορηγία πάντα των ΜΜΕ!
Ο Χρόνος τελειώνει λουζεράκο, το μαρτύριο σύντομα θα έχει ολοκληρωθεί και συ θα μπορέσεις γαλήνιος πλέον να πας στο καλό και να αφήσεις την Ιστορία στους Νικητές που σε δολοφόνησαν.
Καληνυχτούδια…https://www.macroskopio.gr