ΟΙ ΑΣΣΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ[Μέρος Α΄]

Οι Ασσύριοι και οι απόγονοι τους

Τα όρια της Ασσυριακής αυτοκρατορίας την εποχή του
Σαλμανασέρ του 3ου και του Ασουρμπανιπάλ

Οι Ασσύριοι εμφανίζονται για πρώτη φορά στην ιστορία γύρω στο 2500 π.χ. ήταν Σημιτικός λαός νομάδων που ζούσε στην  Μεσοποταμία απο την ίδια εθνολογική φυλή με τους Ακκάδες, αποτελούσαν τμήμα τους προερχόμενοι απο τους Ακκαδικούς πληθυσμούς της βόρειας Μεσοποταμίας. Μετά την διάλυση της αυτοκρατορίας των Ακκάδων οι αμέτρητοι διάσπαρτοι Σημιτικοί πληθυσμοί που την αποτελούσαν χωρίστηκαν σε δύο τμήματα :

• Τους βόρειους Ακκάδες με επίκεντρο την σημερινή Μοσούλη στο βόρειο Ιράκ ή Ασσυρίους
• Τους νότιους Ακκάδες ή Βαβυλώνιους στο νότιο Ιράκ κοντά στις ακτές του Περσικού κόλπου, η Βαβυλώνα σε αντίθεση με την Ασσυρία αποτελούσε φυλετικό κράμα πολλών Σημιτικών λαών με αποκορύφωμα τους Χαλδαίους την 1η χιλιετία π.χ.

Θρησκεία των Ασσυρίων

Ο θεός Ναμπού

Ονομάζονταν αρχικά Σουμπαρτού αλλά πήραν το όνομα Ασσύριοι όταν ασπάστηκαν την λατρεία του εθνικού τους θεούΑσσούρ που ταυτίζεται με τον Ουτού θεό του ηλίου των Σουμερίων γιο του θεού της Σελήνης Ναννά. Ο Ουτού μεταφέρθηκε στους Σημίτες Ακκάδες ώς Σαμάς θεός του ηλίου έγινε ο μεγαλύτερος θεός των Ακκάδων και στην συνέχεια κληρονομήθηκε απο τους απογόνους των Ακκάδων Ασσύριους και Βαβυλώνιους. Στους Βαβυλώνιους παρέμεινε ο Σαμάς ο μεγαλύτερος θεός ώς την εποχή του Χαμουραμπί ο οποίος τον αντικατέστησε με τον Μαρδούκ, στην στήλη του Χαμουραμπί εμφανίζεται να παραδίδει ο ίδιος ο θεός τους νόμους στον μεγάλο βασιλιά, στους Ασσύριους ο Σαμάς μετονομάστηκε Ασσούρ. Ο όρος Ασσούρ είναι Ακκαδικής προέλευσης και μεταφράζεται ώς άξονας του ουρανού ή ορίζοντας του ουρανού κάτι που σημαίνει οτι ο θεός Ασσούρ εκπροσωπεί τον ουράνιο κόσμο, επιπλέον το όνομα Ασσούρ είναι παραφθορά του Ανσάρ ή Ανσούρ. Ο Ανσάρ μαζί με την Κινσάρ κατα το Βαβυλωνιακό έπος Ελούμα Ελίς αποτελούν το δεύτερο ζευγάρι θεοτήτων που δημιούργησε τον άνθρωπο, επιπλέον ο Ανσάρ κατά τους Σουμερίους ήταν ο πατέρας του ύψιστου θεού Ανού με αυτό τον τρόπο οι Ασσύριοι προσπαθούν να δείξουν οτι ο δικός τους θεός είναι πάνω απ'όλους. Άλλοι βασικοί θεοί των Ασσυρίων ήταν η Ιστάρ θεά του έρωτα και της γονιμότητας κοινή θεότητα με τους Βαβυλώνιους προερχόμενη απο την Σουμεριακή Ινάννα και ο Ναμπού γιός του Μαρδούκ θεός της σοφίας και της γραφής κοινή θεότητα με τους Βαβυλώνιους.

Οι Ασσύριοι στην Βίβλο

Ο θεός Ασσούρ εμφανίζεται και ώς πρόσωπο της Βίβλου η οποία επιβεβαιώνει την Σημιτική καταγωγή των Ασσυρίων σαν δεύτερος γιός του γενάρχη όλων των Σημιτικών φυλών Σημ και εγγονός του βιβλικού Νώε. Οι υπόλοιποι 4 αδελφοί του Ασσούρ, γιοί του Σήμ σύμφωνα με την Βίβλο (Γεν. 10, 21 - 22) ήταν :

• O πρωτότοκος αδελφός Ελάμ, γενάρχης των Ελαμιτών η θέση αυτή της Βίβλου αποτελεί αίνιγμα απο την στιγμή που οι αρχαιολόγοι δέν εντάσουν τους Ελαμίτες στους Σημίτες.
• Ο τρίτος αδελφός Αρφαξάδ, γενάρχης των Χαλδαίων, απευθείας πρόγονος του Αβραάμ και του Ιησού Χριστού οι οποίοι προέρχονται απο την Ούρ των Χαλδαίων που ταυτίζεται με την γνωστή Ούρ των Σουμερίων
• Ο τέταρτος αδελφός Αράμ, γενάρχης των Σημιτών της Συρίας ή Αραμαίων
• Ο μικρότερος αδελφός Λούδ, γενάρχης των Λυδών και γενικά των προ - Χετταίων Λουβίων οι οποίοι ζούσαν στην ευρύτερη περιοχή της Τουρκικής χερσονήσου και εδώ υπάρχει αίνιγμα στην θέση της Βίβλου. Διαφωνεί πλήρως ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος και οι αρχαιολόγοι σύμφωνα με τους οποίους οι Λούβιοι δέν ήταν Σημίτες αλλά προ - Έλληνες, ο Ηρόδοτος τους λέει συγγενείς με τους Κάρες.

Γεν. 10,21 Καὶ τῷ Σὴμ ἐγεννήθη καὶ αὐτῷ, πατρὶ πάντων τῶν υἱῶν Ἕβερ, ἀδελφῷ Ἰάφεθ τοῦ μείζονος.

Γεν. 10,22 : Υιοί του Σημ είναι οι Ελάμ, Ασσούρ, Αρφαδάξ, Λούδ, Αράμ και Καϊνάν.

Ο γνωστός μεγάλος Ιουδαίος ιστορικός του 1ου αιώνα μ.χ. Φλάβιος Ιώσηπος ταυτίζει τον Ασσούρ στο έργο του "Ιουδαικές αρχαιότητες" επίσημα με τον γενάρχη των Ασσυρίων

“Ο Ασσούρ ζούσε στην πόλη της Νινευή και ονόμασε τους υπηκόους του Ασσύριους που έγιναν το ισχυρότερο έθνος μεταξύ άλλων” (Ιουδαικές αρχαιότητες, 1,6,4)

Ο θεός Ασσούρ απεικονίζεται πάντοτε πάνω στον ηλιακό
δίσκο

Την περίοδο των Κριτών οι Ασσύριοι υποδούλωσαν το Ισραήλ με τον βασιλιά Τιγλάθ Πιλεσέρ Γ’ (733 π.χ.) (Β' Βασιλέων 15:19 και Α' Χρονικών 5:26). Ο βασιλιάς Σαλμανασέρ Ε' (727 - 722 π.χ.) γιος του Τιγλάθ Πιλεσέρ Γ' ανάγκασε  τον βασιλιά του Ισραήλ Ωσηέ να πληρώνει ετήσιο φόρο (Β’ Βασιλέων 18:9) στην συνέχεια ο Ωσηέ συμμάχησε με τον Φαραώ της Αιγύπτου Σω αλλά  ο Σαλμανασέρ επιτέθηκε ξανά κατά του Ισραήλ, κατέλαβε τη Σαμάρεια, συνέλαβε και φυλάκισε τον Ωσηέ και μετέφερε το λαό στην Ασσυρία (Β' Βασιλέων 17:6-14).Το 701 π.Χ. ο βασιλιάς Σεναχειρείμ (705 - 681 π.χ.) επιτέθηκε στις πόλεις του Ιούδα και τις κατέλαβε (Ησαΐας κεφ. 36,37), ενώ μετέφερε την πρωτεύουσα στη Νινευή. Στη συνέχεια όμως, μετά από ενέργεια αγγέλου του Κυρίου, οι Ασσύριοι έχασαν 185.000 στρατιώτες (Β' Βασιλέων 19:35), και φονεύτηκε ο βασιλιάς από τους δύο γιους του (Β' Βασιλέων 19:37) κάτι που επιβεβαιώνει και ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος (684 – 622 π.χ.). Τον Σεναχειρείμ διαδέχθηκε ο γιος του Εσαραδδών (681 - 669 π.χ.) (Β' Βασιλέων 19:37), ο οποίος επιτέθηκε κι αυτός στο βασίλειο του Ιούδα (Β' Χρονικών 33:11-13), συλλαμβάνοντας το βασιλιάΜανασσή και μεταφέροντας τους στη Βαβυλώνα. Μετά από όλα αυτά άρχισε η εκπλήρωση της προφητείας του Ησαΐα, για την πτώση και τη καταστροφή της Ασσυρίας (Ησαΐας 10:12,15).  Η Ασσούρ κατελήφθη (614 π.χ.)  και λίγο αργότερα η πρωτεύουσα Νινευί μετά από πολιορκία τριών ετών (612 π.χ.), η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς, όλη η Ασσυριακή αυτοκρατορία υποδουλώθηκε τότε στη Βαβυλώνα.

Ιστορία των Ασσυρίων

Στην λίστα βασιλέων τους υπάρχει μιά μεγάλη σειρά βασιλιάδων στην αρχή που όπως αναφέρεται ζούσαν σε σκηνές, ακολουθεί άλλη μιά μεγάλη λίστα βασιλιάδων οι οποίοι ήταν πατριάρχες, ήταν πάντα υποτελείς στους Σουμέριους, στους συγγενείς τους Ακκάδες και στην συνέχεια στην 3η Σουμεριακή δυναστεία της Ούρ. Πρώτος ανεξάρτητος βασιλιάς του νέου κρατιδίου των Ασσυρίων αποτελούμενο απο παλιούς Ακκάδες αναφέρεται ο Κικία (2000 - 1985 π.χ.) όταν η αυτοκρατορία των Ακκάδων είχε διαλυθεί και διασπαστεί σε Ασσύριους και Βαβυλώνιους οι βασιλείς τους εξακολούθησαν αιώνες ακόμα να είναι άσημοι υποτελείς των Σουμερίων.

Βασιλιάδες που ζούσαν σε σκηνές

ΤΟΥΝΤΙΓΙΑ (γύρω στο 2500 π.χ.) σε πινακίδα που βρέθηκε με το όνομα του αναφέρεται σε συνθήκη που έκανε με τον βασιλιά της Έμπλα Εβριούμ που του είχε παραχωρήσει μιά εμπορική βάση.
ΑΔΑΜΟΥ
ΓΙΑΝΓΚΙ
ΧΑΡΧΑΡΟΥ
ΜΑΝΤΑΡΟΥ
ΙΜΣΟΥ
ΧΑΡΣΟΥ
ΝΤΙΝΤΑΝΟΥ
ΧΑΝΟΥ
ΖΟΥΑΜΠΟΥ
ΝΟΥΑΜΠΟΥ
ΑΜΠΑΖΟΥ
ΜΠΕΛΟΥ
ΑΖΑΡΑ
ΟΥΣΠΙΤΖΑ
ΑΠΙΑΣΑΛ

Βασιλιάδες που ήταν πατριάρχες

ΧΑΛ Γιός και διάδοχος του Απιασάλ
ΣΑΜΑΝΟΥ
ΧΑΓΙΑΝΟΥ
ΙΛΟΥ - ΜΕΡ
ΓΙΑΚΜΕΣΙ
ΓΙΑΚΜΕΝΙ
ΓΙΑΖΚΟΥΡ - ΙΛΟΥ
ΙΛΟΥ - ΚΑΜΠΚΑΜΠΙ
ΑΜΙΝΟΥ
ΣΟΥΛΙΛΙ

Η Ασσυριακή αυτοκρατορία την εποχή του Σαργών του 2ου
και του Ασουρμπανιπάλ

Στην συνέχεια βρέθηκαν υπο την απόλυτη εξουσία των Ακκάδων της δυναστείας τουΣαργών του μέγα και στην συνέχεια των νεο - Σουμερίων της 3ης πόλης της Ούρ.



ΚΙΚΙΑ (2000 - 1985 π.χ.) Πρώτος ανεξάρτητος βασιλιάς της Ασσυρίας κατεγραμμένος αμέσως μετά την κατάρρευση των νεο - Σουμερίων της 3ης δυναστείας της Ούρ
ΑΚΙΑ (1985 - 1970 π.χ.)
ΠΟΥΖΟΥΡ - ΑΣΟΥΡ ο 1ος (1970 - 1960)
ΣΑΛΟΥΜ - ΑΧΕ (1960 - 1945)
ΙΛΟΥΣΟΥΜΑ (1945 - 1906) σύγχρονος του βασιλιά της Ισίν Ισμέν - Νταγκάν
ΕΡΙΣΟΥΜ ο 1ος (1906 - 1867) Γιός και διάδοχος του Ιλουσουμά έχτισε ναούς σε Ασούρ, Ιστάρ και Αντάντ
ΙΚΟΥΝΟΥΜ (1867 - 1860) Γιός και διάδοχος του Ερισούμ του 1ου
ΣΑΡΓΩΝ ο 1ος (1860 - 1850) Γιός και διάδοχος του Ικουνούμ
ΠΟΥΖΟΥΡ - ΑΣΟΥΡ ο 1ος (1850 - 1830) Γιός και διάδοχος του Σαργών του 1ου
ΝΑΡΑΜ - ΣΙΝ (1830 - 1815) βασιλιάς της Εσνούνα που κατέκτησε την Ασσυρία και πήρε τον τίτλο του βασιλιά
ΕΡΙΣΟΥΜ ο 2ος (1815 - 1809) Γιός και διάδοχος του Ναράμ - Σίν που ηττήθηκε απο τον Σαμσί - Αντάντ τον 1ο.
ΣΑΜΣΙ - ΑΝΤΑΝΤ ο 1ος (1809 - 1776 π.χ.) Αμορίτης γιός του Ιλά - Καπκαμπού βασιλιά της Εκαλατούμ, όταν ο βασιλιάς της Εσνούνα Ναράμ - Σίνκατέλαβε την Ασσυρία κατέλαβε και την πόλη του πατέρα του, ο Σαμσί - Αντάντ δραπέτευσε στην Βαβυλώνα οπου ετοίμασε στρατό για να ανακτήσει τα εδάφη του. Επιστρέφοντας ανακατέλαβε την Εκαλατούμ (1815 π.χ.) ενώ 6 χρόνια αργότερα κατέλαβε ολόκληρη την Ασσυρία παίρνοντας τον τίτλο του "βασιλιά της Ασσυρίας", στην συνέχεια κατέλαβε την Μαρί και την Βαβυλώνα παίρνοντας τον τίτλο του "βασιλιά του Σύμπαντος". Τοποθέτησε τον δεύτερο γιό του Γιασμάχ - Αντάντ βασιλιά της Μαρί ενώ έχουν ανακαλύψει οι αρχαιολόγοι την αλληλογραφία ανάμεσα στον ίδιο και τους δύο γιούς του, άν και δέν θεωρείται Ασσύριος όπως λέει ο George Roux οι αρχαιολόγοι τον έχουν προσμετρήσει στους αρχαιότερους Ασσύριους βασιλείς.
ΙΣΜΕ - ΝΤΑΓΚΑΝ ο 1ος (1776 - 1741 π.χ.) Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Σαμσί - Αντάντ του 1ου, κατέρρευσε ταχύτατα η αυτοκρατορία του πατέρα του, νικήθηκε απο τον Ζιμρί - Λίμ της Μαρί έχασε την Ασσυρία, λίγο αργότερα και την Εκαλατούμ (1771 π.χ.) και έγινε υποτελής του Βαβυλώνιου βασιλιά Χαμουραμπί.

ΜΑΤ ΑΣΧΚΟΥΡ (1741 - 1730 π.χ.) Γιός και διάδοχος του Ισμέ - Νταγκάν του 1ου

ΡΙΜΟΥΣ (1730 - 1720 π.χ.)
ΑΣΙΝΟΥΜ (1720 - 1716 π.χ.)
ΑΝΑΡΣΙ (1716 - 1710 π.χ.)
Στην συνέχεια 7 σφετεριστές βασιλείς πολέμησαν μεταξύ τους για την κυριαρχία, οι βασιλείς ήταν οι εξής :
ΑΣΟΥΡ - ΝΤΟΥΓΚΑΛ
ΑΣΟΥΡ - ΑΠΛΑ - ΙΝΤΙ
ΑΝΤΑΝΤ - ΣΑΛΟΥΛΟΥ
ΜΑΣΙΡ - ΣΙΝ
ΣΙΝ - ΝΑΜΙΡ
ΙΠΓΚΙ - ΙΣΤΑΡ
ΑΝΤΑΣΙ

Οι πρώτες Ασσυριακές αυτοκρατορίες

Ασσύριος (1400 π.χ.)

ANTAΣΙ (περί το 1720 - 1700 π.Χ.) ο τελευταίος απο τους 7 σφετεριστές βασιλιάδες που αναφέρονται "χωρίς πατέρα", ο ιδρυτής της εθνικής δυναστείας της Ασσυρίας που κατάφερε να παγιώσει την βασιλική εξουσία σε κληρονομική για τους απογόνους του, αγωνίστηκε 6 χρόνια για να κερδίσει τον θρόνο απο τους υπόλοιπους σφετεριστές. Ο βασιλιάς της Ασσυρίας Εσαρχαδών και τους γιούς του Ασουρνασιπάλ και Σαμάς - σουμ - ικίν τον τιμούσαν σάν τον μεγάλο τους πρόγονο στον οποίο χρωστάνε ακόμα και την δική τους βασιλική εξουσία η εθνική δυναστεία της Ασσυρίας ονομάστηκε δυναστεία των Αντασιδών.
ΜΠΕΛΟΥ - ΜΠΑΝΙ (1700 - 1691) Γιός και διάδοχος του Αντασί
ΛΙΒΑΙΑ (1691 - 1674) Γιός και διάδοχος του Μπελού Μπανί
ΣΑΡΜΑ - ΑΝΤΑΝΤ ο 1ος (1674 - 1662) Γιός και διάδοχος του Λιβάια
ΙΠΤΑΡ - ΣΙΝ (1662 - 1650) Γιός και διάδοχος του Σαρμά Αντάντ του 1ου
ΜΠΑΖΑΙΑ (1650 - 1622) Γιός και διάδοχος του Ιπτάρ Σιν.

ΛΟΥΛΑΙ (1622 - 1618) Σφετεριστής

ΣΟΥ - ΝΙΝΟΥΑ (1618 - 1602) Γιός και διάδοχος του Μπαζαϊα.
ΣΑΡΜΑ - ΑΝΤΑΝΤ ο 2ος (1602 - 1598) Γιός και διάδοχος του Σου-Νινούα
ΕΡΙΣΟΥΜ ο 3ος (1598 - 1585) Γιός και διάδοχος του Σαρμά Αντάντ του 2ου, επί της βασιλείας του οι Χετταίοι διέλυσαν το Αμορίτικο βασίλειο της Βαβυλώνας της δυναστείας του Χαμουραμπί και την  παρέδωσαν στους συμμάχους τους Κασσίτες. Οι Ασσύριοι δέν ενοχλήθηκαν απο την αλλαγή επειδή ο Ερισούμ υπέγραψε συνθήκη φιλίας με τον Αγκούμ τον 1ο, πρώτο βασιλιά των Κασσιτών, οι Κασσίτες δέν υπέταξαν την Ασσυρία αλλά αυτό θα γίνει λίγο αργότερα με τους Μιτάννι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ακμής τους τον 15ο αιώνα.
ΣΑΜΣΙ - ΑΝΤΑΝΤ ο 2ος (1585 - 1580) Γιός και διάδοχος του Ερισούμ του 3ου
ΙΣΜΕΝ - ΝΤΑΓΚΑΝ ο 2ος (1580 - 1564) Γιός και διάδοχος του Σαμσί - Αντάντ του 2ου
ΣΑΜΣΙ - ΑΝΤΑΝΤ ο 3ος (1564 - 1547) Γιός και διάδοχος του Iσμέ-Νταγκάν του 2ου
ΑΣΟΥΡ - ΝΙΡΑΡΙ ο 1ος (1547 - 1522) Γιός και διάδοχος του Σαμσί - Αντάντ του 3ου

Τοιχογραφία που δείχνει έναν Ασσύριο βασιλιά να
τυφλώνει βασιλείς αιχμαλώτους του

ΠΟΥΖΟΥΡ - ΑΣΟΥΡ ο 3ος (1522 - 1498) Γιός και διάδοχος του Ασούρ - Νιραρί του 1ου έκανε σύμφωνο ειρήνης με τον βασιλιά της Βαβυλώνας Μπουρναμποριάς που καθόριζε τα σύνορα του ώς την περιοχή της Σαμάρας. Οχύρωσε την Νινευή κατασκεύασε νέα λαμπρά κτίρια όπως και δύο ναούς στον θεό της σελήνης Νανά και στον θεό του ηλίου Σαμάς.
ΕΝΛΙΛ - ΝΑΣΙΡ ο 1ος (1498 - 1485) Γιός και διάδοχος του Πουζούρ-Ασούρ του 3ου επί βασιλείας του η Ασσυρία έγινε υποτελής των Μιτάννι.
ΝΟΥΡ - ΙΛΙ (1485 - 1473) Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Ενλίλ - Νασίρ του 1ου 
ΑΣΟΥΡ - ΣΑΝΤΟΥΝΙ (1473) Γιός και διάδοχος του Νουρ - Ιλί, βασίλεψε μόνο έναν μήνα και στην συνέχεια ανατράπηκε με πραξικόπημα απο τον θείο του Ασούρ - Ραμπί τον 1ο
ΑΣΟΥΡ - ΡΑΜΠΙ ο 1ος (1473 - 1450) Μικρότερος γιός του Ενλίλ - Νασίρ του 1ου κατέλαβε τον θρόνο με πραξικόπημα απο τον ανιψιό του Ασούρ - Σαντουνί
ΑΣΟΥΡ - ΝΑΝΤΙΝ - ΑΧΕ ο 1ος (1450 - 1430) Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Ασούρ - Ραμπί του 1ου ανατράπηκε απο τον αδελφό του Ενλίλ - Νασίρ τον 2ο.
ΕΝΛΙΛ - ΝΑΣΙΡ ο 2ος (1430 - 1424) Μικρότερος γιός του Ασούρ - Ραμπί του 1ου, ανέτρεψε τον αδελφό του του Ασούρ - Ναντίν - Αχέ τον 1ο
ΑΣΟΥΡ - ΝΙΡΑΡΙ ο 2ος (1424 - 1418) Γιός και διάδοχος του Ενλίλ - Νασίρ του 2ου
ΑΣΟΥΡ - ΜΠΕΝ - ΝΙΣΕΣΟΥ (1418 - 1409) Γιός και διάδοχος του Ασούρ - Νιραρί του 2ου,υποτελής των Μιτάννι, υπέγραψε συνθήκη με την Βαβυλώνα

Οι ταύροι με τις γενειοφόρες κεφαλές
βρίσκονταν στις εισόδους των
Ασσυριακών ανακτόρων

ΑΣΟΥΡ - ΡΙΜ - ΝΙΣΕΣΟΥ (1409 - 1401) Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Ασούρ-Μπεν-Νισεσού
ΑΣΟΥΡ - ΝΑΝΤΙΝ - ΑΧΕ ο 2ος (1401 - 1392) Γιός και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Ασούρ Ριμ Νισεσού, ανατράπηκε απο τον θείο του Εριμπά - Αντάντ τον 1ο
ΕΡΙΜΠΑ - ΑΝΤΑΝΤ ο 1ος (1392 -1366 π.χ.) Γιός του Ασούρ-Μπεν-Νισεσού σφετερίστηκε τον θρόνο απο τον ανιψιό του Aσούρ-Nαντίν-Aχέ τον 2ο, επί βασιλείας του η κυριαρχία των Μιτάννι άρχισε να παρουσιάζει κάμψη στην Ασσυρία λόγω εμφυλίων συγκρούσεων στην Βαβυλώνα.
ΑΣΣΟΥΡ - ΟΥΜΠΑΛΙΤ (1366 - 1330 π.χ.) : Γιός και διάδοχος του Εριμπά - Αντάντ του 1ου αποτίναξε την κηδεμονία των Μιταννί απο την Ασσυρία, ήταν η περίοδος που οι Μιταννί παρουσίασαν σημαντική κάμψη λόγω της επίθεσης που δέχθηκαν απο τον Χετταίο βασιλιά Σουπιλουλιούμας ο οποίος αφού τους κατέστησε τους έκανε υποτελείς του. Σταδιακά η ισχύς των Χετταίων άρχισε να πέφτει αυτό το εκμεταλλεύθηκαν με τον καλύτερο τρόπο οι Ασσύριοι προς όφελος τους, ο Ασούρ - Ουμπαλίτ ξεκίνησε διπλωματικές σχέσεις με την Αίγυπτο κάτι που εξόργισε τον Κασσίτη βασιλιά της Βαβυλώνας Μπουρνά Μπουριάς (Burna Buriash II) τον 2ο (1359 - 1333π.χ.). Η αυξανόμενη ισχύς των Ασσυρίων αναγνωρίστηκε τελικά απο τον Κασσίτη βασιλιά Μπουρνά Μπουριάς ο οποίος προχώρησε σε διπλωματικές σχέσεις με την Ασσυρία και παντρεύτηκε την θυγατέρα του Ασούρ - Ουμπαλίτ, οι αντίπαλοι του στην Βαβυλώνα αντέδρασαν έντονα απο τον γάμο και ο Κασσίτης βασιλιάς δολοφονήθηκε (1333 π.χ.). Ο Ασούρ - Ουμπαλίτ έκανε εκστρατεία στην Βαβυλώνα για να εκδικηθεί τον θάνατο του γαμπρού του, καθαίρεσε τον σφετεριστή τοποθετώντας βασιλιά τον Κουριγάλζου τον 2ο (Kurigalzu II) (1332 - 1308 π.χ.) γιό του Μπουρνά Μπουριάς του 2ου. Ο Κουριγάλζου λίγο αργότερα στράφηκε εναντίον του ίδιους του ευεργέτη του πραγματοποιώντας εκστρατεία κατά της Ασσυρίας, ο Ασούρ - Ουμπαλίτ τους σταμάτησε έξω απο την Ασσούρ λίγο πρίν απο τον θάνατο του αργότερα ο Κουριγάλζου αποκρούτηκε οριστικά απο τον Ασσύριο διάδοχο

Ασσύριοι (700 π.χ.)

ΕΝΛΙΛ - ΝΙΡΑΡΙ (1329 - 1318) : Γιός και διάδοχος του Ασούρ - Ουμπαλίτ απέκρουσε τον βασιλιά της Βαβυλώνας Κουριζάγλου που είχε τοποθετηθεί απο τον πατέρα του αλλά είχε ξεκινήσει επίθεση εναντίον του στο τέλος της βασιλείας του.
ΑΡΙΚ - ΝΤΑΝ - ΙΛΙ (1318 - 1308) : Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Ενλίλ - Νιραρί τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αντάντ - Νιραρί ο 1ος

Αντάντ - Νιραρί ο 1ος

ΑΝΤΑΝΤ - ΝΙΡΑΡΙ ο 1ος (1308 - 1275 π.χ.) :  Γιός του Ενλίλ - Νιραρί, αδελφός και διάδοχος του Αρίκ - ντάν - Ιλί με  τον Αντάντ - Νιραρί θα ξεκινήσει η ταχύτατη άνοδος της 1ης Ασσυριακής αυτοκρατορίας. Ο Αντάντ - Νιραρί ο 1ος κατέλαβε το Hanigalbatανατολική επαρχία των Μιτάννι τοποθετώντας δικούς του Ασσύριους κυβερνήτες, συνέτριψε τους Κασσίτες της Βαβυλώνας επεκτείνοντας σημαντικά προς τον νότο τα σύνορα της Ασσυρίας σε βάρος τους. Στα βόρεια κατέλαβε απο τους Χετταίους τοCarchemish επεκτείνοντας το ίδιο τα σύνορα του σε βάρος των Χετταίων και των Χουριτών, έκανε πρωτεύουσα του την Νιμρούδ ονομάζοντας τον εαυτό του "μεγάλο βασιλιά" και "εκλεκτό των θεών"
ΣΑΛΜΑΝΑΣΕΡ ο 1ος (1275 - 1245 π.χ.) : Τον Αντάντ - Νιραρί τον 1ο διαδέχθηκε ο γιός του Σαλμανασέρ ο 1ος   ένας σκληρός πολεμοχαρής βασιλιάς νίκησε αμέσως 8 βασίλεια στα βόρεια της Ασσυρίας, κατέστρεψε το κάστρο του Arinnu μεταφέροντας την σκόνη του στο Ασσούρ, κατέλαβε ολόκληρο το βασίλειο των Μιτάννι ενσωματώνοντας το στην Ασσυρία. Κατέκτησε το ισχυρό βασίλειο του Ουραρτού στον Καύκασο και την πολεμική φυλή των Γκουτίς που ζούσε στα βουνά τουΖαγρός στο Ιράν, τύφλωσε 14.400 αιχμαλώτους απο το ένα μάτι ενώ ήταν ο πρώτος Ασσύριος βασιλιάς που αποίκησε με αιχμαλώτους τις ερημικές περιοχές της αυτοκρατορίας. Η ισχύς της Ασσυρίας ανέβηκε σημαντικά τόσο που έγινε για πρώτη φορά το ισχυρότερο βασίλειο της Ασίας, ο βασιλιάς των Χετταίων Χατουσίλις ο 3ος φοβήθηκε την μεγάλη άνοδο της Ασσυρίας και αναγκάστηκε να συμμαχήσει με τον Φαραώ της Αιγύπτου Ραμσή τον 2ο για να την αντιμετωπίσει (1259).

Τουκουλτί - Νινουρτά ο 1ος

ΤΟΥΚΟΥΛΤΙ - ΝΙΝΟΥΡΤΑ ο 1ος (1245 - 1208) : Το αποκορύφωμα της ισχύος της 1ης Ασσυριακής αυτοκρατορίας ήρθε με τον γιό του Σαλμανασέρ του 1ου Τουκουλτί - Νινουρτά τον 1ο στις αρχές της βασιλείας του ο βασιλιάς των ΧετταίωνΤανταλίγιας ο 4ος έκανε εμπορική συμφωνία με τους Αμορρίτες για τον εμπορικό αποκλεισμό της Ασσυρίας. Στην συνθήκη αυτή όπως είναι γνωστό απαγορεύτηκε το εμπόριο στους Αχαιούς - Αχιγιάβα οι οποίοι ώς τότε βρίσκοντας σε τακτικές επαφές με τους Ασσύριους αλλά παρόλα αυτά ο Τανταλίγιας δέν γλύτωσε την μεγάλη συντριβή απο τον Τουκουλτί Νινουρτά στην μάχη του Nihriya (1230 π.χ.). Στην συνέχεια ο Τουκουλτί Νινουρτά ο 1ος κατέκτησε την Βαβυλώνα, αιχμαλώτισε τον βασιλιά Καστιλιάς τον 4ο (Kashtiliash IV) τερματίζοντας οριστικά την Κασσίτικη κατοχή της Βαβυλώνας, η Βαβυλώνα έγινε επαρχία της Ασσυρίας ο ίδιος ο Τουκουλτί - Νινουρτά την έκανε έδρα του για 7 χρόνια. Πήρε τον τίτλο του"βασιλιά του Σουμέρ και του Ακκάδ" σε μίμηση του μεγάλου προγόνου του Σαργών του Ακκάδ έσφαξε πολλούς Βαβυλώνιους και λεηλάτησε όλους τους ναούς κλέβοντας το άγαλμα του Μαρδούκ κάτι που έφερε την οργή των ιερατείων σάν πράξη ιεροσυλίας ήρθε σε σύγκρουση ακόμα και με το ιερατείο του Ασσούρ. Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του επαναστάτησαν οι γιοί του τον δολοφόνησαν και ένας απο αυτούς ο Ασούρ - Ναντίν - Απλί του πήρε τον θρόνο.
ΑΣΣΟΥΡ - ΝΑΝΤΙΝ - ΑΠΛΙ (1208 - 1203) : Γιός του Τικουλτί - Νινουρτά του 1ου πήρε τον θρόνο μετά την ανατροπή και την δολοφονία του πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του, η κυριαρχία στην Βαβυλώνα άρχισε να εξασθενεί η Κασσίτικη δυναστεία αναδιοργανώθηκε.
ΑΣΣΟΥΡ - ΝΙΡΑΡΙ ο 3ος (1203 - 1197) : Γιός και διάδοχος του Ασούρ - Ναντίν - Απλί
ΕΝΛΙΛ - ΚΟΥΝΤΟΥΡΙ - ΟΥΣΟΥΡ (1197 - 1192) : Γιός του Τουκουλτί - Νινουρτά του 1ου διάδοχος του ανιψιού του Ασούρ - Νιραρί του 3ου, ήταν σύγχρονος του Κασσίτη βασιλιά της Βαβυλώνας Αντάντ - σουμά - Ουσούρ γιού του Καστιλιάς του 4ου που είχε συντρίψει ο πατέρας του. Οι Κασσίτες βασιλείς της Βαβυλώνας ήταν υποτελείς των Ασσυρίων αλλά είχαν μιά σχετική αυτονομία μετά τον θάνατο του πατέρα του ο οποίος είχε εγκατασταθεί αυτοπροσώπως βασιλιάς στην Βαβυλώνα, απο τον Κασσίτη βασιλιά υπέστη συντριπτική ήττα και συνελήφθη αιχμάλωτος (1182). Μετά την ήττα χάθηκε οριστικά η Βαβυλώνα για την Ασσυρία, ένας Ασσύριος πρίγκηπας απο άλλο κλάδο της βασιλικής οικογένειας ο Νινουρτά - απάλ - Εκούρ βρισκόταν εκείνη την εποχή στην Βαβυλώνα πιθανότατα ως τοπικός διοικητής της Ασσυρίας. Μετά την συντριβή του Ενλίλ - Κουντουρί - Ουσούρ απο τον Κασσίτη βασιλιά Αντάντ - σουμά - Ουσούρ ο Νινουρτά - απάλ - Εκούρ   βάδισε με στρατό κατά της Ασσούρ καταλαμβάνοντας τον θρόνο.

Ασσύριοι πολιορκητές

ΝΙΝΟΥΡΤΑ - ΑΠΑΛ - ΕΚΟΥΡ (1192 - 1179) : Σφετεριστής ο οποίος ανήκε στην βασιλική οικογένεια της Ασσυρίας γιός του Ιλ - πάντα εγγονός του Κιμπί - Ασσούρ βεζύρη του Χάνιγαλβατ και απογόνου του Αντάντ - Νιραρί του 1ου όπως έλεγε ο ίδιος στην γενεαλογία του. Μετά την συντριβή του προηγούμενου βασιλιά Ενλίλ - Κουντουρί - Ουσούρ απο τον Κασσίτη βασιλιά Αντάντ - σουμά - Ουσούρ οι Ασσύριοι ευγενείς τον καθαίρεσαν, ο ίδιος με μεγάλο στρατό ήρθε απο την Βαβυλώνα καταλαμβάνοντας τον θρόνο. Οι Ασσυριολόγοι λένε οτι η διαδοχή δέν ήταν ομαλή, η ανατροπή έγινε με την βία ονόμασε τον εαυτό του"φύλακα του λαού των Ασσυρίων" παρομοιάζοντας τον με αετό που καλύπτει με τα φτερά του την χώρα.
ΑΣΟΥΡ - ΔΑΝ ο 1ος (1179 - 1133) : Γιός και διάδοχος του Νινουρτά - απάλ - Εκούρ επί της βασιλείας του το Κασσίτικο βασίλειο της Βαβυλώνας βρισκόταν στα τελευταία του, ο ίδιος λεηλάτησε πολλές πόλεις όπως Ζαμπάν, Ιρριγκά, Ουγκάρ - σαλλού μεταφέροντας τα λάφυρα στην Ασσυρία. Οι Ελαμίτες τον ίδιο καιρό κατέλαβαν την Βαβυλώνα και την λεηλάτησαν μεταφέροντας στην χώρα τους το άγαλμα του Μαρδούκ, η Κασσίτικη δυναστεία τελείωσε οριστικά. Ο Ασούρ - Δάν ο 1ος πιστώνεται την κατεδάφιση του ερειπωμένου ναού του Αντάντ που είχε κτιστεί πρίν απο 641 χρόνια απο τον Ισμέ - Νταγκάν θα ξανακτιστεί 60 χρόνια αργότερα απο τον βασιλιάΤουκουλτί - απίλ - Εσάρρα
ΝΙΝΟΥΡΤΑ - ΤΟΥΚΟΥΛΤΙ - ΑΣΟΥΡ (1133) : Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Ασούρ - Δάν του 1ου συμβασιλέας με τον πατέρα του τα τελευταία χρόνια με ειδικότητα σε θέματα τροφίμων, αγροτικών προιόντων και προσφορών. Επέστρεψε στην Βαβυλώνα κάποιο άγαλμα του Μαρδούκ που είχε κλαπεί πρίν 66 χρόνια απο τον Τουκουλτί - Νινουρτά τον 1ο, την ίδια χρονιά θα ανατραπεί απο τον αδελφό του Μουτακίλ - Νουσκού που θα του πάρει τον θρόνο.
ΜΟΥΤΑΚΙΛ - ΝΟΥΣΚΟΥ (1133) : Γιός του Ασούρ - Δάν του 1ου αδελφός του Τουκουλτί - Νινουρτά - Ασούρ που θα τον ανατρέψει με μεγάλη στρατιωτική δύναμη λίγο μετά την άνοδο του αλλά πέθανε την ίδια χρονιά.
ΑΣΟΥΡ - ΡΕΣ - ΙΣΙ ο 1ος (1133 - 1115) : Γιός και διάδοχος του Μουτακίλ - Νουσκού στην διάρκεια της βασιλείας του ένας Βαβυλώνιος πρίγκηπας οΝαβουχοδονόσορ ο 1ος επαναστάτησε αποτινάσσοντας απο την Βαβυλώνα τον ζυγό των Ελαμιτών. Αναφέρεται εκτρατεία του στα βουνά του Ζάγρος στο Ιράν ενώ στην αρχή είχε καλές σχέσεις με τον Ναβουχοδονόσορα αλλά αργότερα χάλασαν όταν ο Ναβουχοδονόσορας πολιόρκησε το Ασσυριακό φρούριο του Ζανκί, ο Ασούρ - ρέσ - ισί εκστράτευσε εναντίον του και τον ανάγκασε να υποχωρήσει. Σε νέα εκστρατεία εναντίον του λίγο αργότερα ο Βαβυλωνιακός στρατός του Ναβουχοδονόσορα γνώρισε μεγάλη συντριβή, ο Ασούρ - ρεσ - ισί ξανάκτισε την Ασσούρ όπως επίσης και τους ναούς του Ανού και της Ιστάρ.

Τιγκλάθ - Πιλεσέρ ο 1ος

ΤΙΓΚΛΑΘ - ΠΙΛΕΣΕΡ ο 1ος (1115 - 1077) : Υιός και διάδοχος του Ασούρ - ρες - ισί του 1ου μεγάλος στρατιωτικός κατακτητής έδιωξε τους Χετταίους απο την Ασσυριακή αποικία της Σουμπαρτού και τους Αραμαίους απο την βόρεια Συρία ανοίγοντας τους δρόμους στην Ασσυρία να ελέγξει την Μεσόγειο. Στο κάστρο Κομάνα της Καππαδοκίας τοποθέτησε λίστα με όλες τις κατακτήσεις του.
ΑΣΑΡΙΝΤ - ΑΠΑΛ - ΕΚΟΥΡ  (1077 - 1074) : Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του βασιλιά Τιγκλάθ - Πιλεσέρ του 1ου
ΑΣΟΥΡ - ΜΠΕΛ - ΚΑΛΑ  (1074 - 1056)  : Γιός του Τιγκλάθ - Πιλεσέρ του 1ου διάδοχος του αδελφού του Ασαρίντ - απάλ - Εκούρ, κατέγραψε σε οβελίσκο που βρέθηκε το 1853 απο τον Hormuzd Rassam τις κατακτήσεις του πατέρα του, ο ίδιος προσπάθησε να τις κρατήσει. Στον οβελίσκο επίσης λέει τα δικά του μεγάλα έργα όπως την κατασκευή της τάφρου της πόλης για την άρδευση των δημοσίων κήπων, κατασκεύασε ζωολογικό κήπο με όλα τα εξωτικά ζώα της εποχής του τα οποία ήταν κυρίως δώρα απο την Αίγυπτο. Λεηλάτησε την Μαρί και το Carchemish ενώ σύναψε συμμαχία με τον βασιλιά της ΒαβυλώναςΜαρδούκ - σαπίκ -   Ζερί
ΕΡΙΜΠΑ - ΑΝΤΑΝΤ ο 2ος (1056 - 1054) : Γιός και διάδοχος του Ασούρ - μπέλ - Καλά παρά το γεγονός οτι κυβέρνησε μόνο 2 χρόνο κατάφερε να επεκτείνει το βασίλειο του σε βάρος των Αραμαίων, ανατράπηκε απο τον θείο του Σαμσί - Αντάντ τον 5ο που ήρθε με στρατό απο την Βαβυλώνα.
ΣΑΜΣΙ - ΑΝΤΑΝΤ ο 5ος (1054 - 1050) : μικρότερος γιός του Τιγκλάθ - Πιλεσέρ του 1ου, αδελφός των βασιλέων Ασαρίντ - απάλ - εκούρ και Ασούρ - μπέλ - Καλά συγκέντρωσε (1054) στρατό στην Βαβυλώνα με τον οποίο ανέτρεψε τον ανιψιό του Εριμπά - Αντάντ τον 2ο όπως φαίνεται σε μεγάλη ηλικία.

Ασσύριοι μετρούν τα κομμένα κεφάλια των αντιπάλων τους

ΑΣΟΥΡΝΑΣΙΡΠΑΛ ο 1ος  (1050 - 1031) : γιός και διάδοχος του Σαμσί - Αντάντ του 5ου κυβέρνησε μιά πολύ ταραγμένη περίοδο για την Ασσυρία με πείνα και πολέμους απο νομάδες, βρέθηκε αντίγραφο στην βιβλιοθήκη του Σαρδανάπαλου οπου περιγράφεται προσευχή του στην θεά Ιστάρ να τον θεραπεύσει.
ΣΑΛΜΑΝΑΣΕΡ ο 2ος (1031 - 1019) :  Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του βασιλιά Ασουρνασιρπάλ του 1ου είναι περίοδος μεγάλης παρακμής, ξηρασίας, οι Αραμαίοι λεηλατούν με επιδρομές την περιοχή ενώ οι κάτοικοι της Ασσυρίας μεταναστεύουν απο την χώρα για να αποφύγουν τις κλιματικές αλλαγές.
ΑΣΟΥΡ - ΝΙΡΑΡΙ ο 4ος (1019 - 1013) : Γιός και διάδοχος του Σαλμανασέρ του 2ου
ΑΣΟΥΡ - ΡΑΜΠΙ ο 2ος (1013 - 972) : Μικρότερος γιός του Ασουρνασιρπάλ του 1ου, αδελφός του Σαλμανασέρ του 2ου διάδοχος του ανιψιού του Ασούρ - Νιραρί του 4ου τον οποίο διαδέχθηκε με ομαλό τρόπο λόγο έλλειψης διαδόχων χωρίς να σφετεριστεί τον θρόνο. Η παρακμή της Ασσυρίας συνεχίστηκε και στις μέρες του οπου οι Αραμαίοι κατέλαβαν άλλες δύο πόλεις.
ΑΣΟΥΡ - ΡΕΣ - ΙΣΜΠΙ ο 2ος (972 - 967) : γιός και διάδοχος του βασιλιά Ασούρ - Ραμπί 2ου, διαδέχθηκε ηλικιωμένος ήδη τον πατέρα του που πέθανε σε βαθύτατο γήρας.
ΤΙΓΚΛΑΘ - ΠΙΛΕΣΕΡ ο 2ος (967 - 935) : γιός και διάδοχος του Αούρ - ρες - Ισμπί του 2ου
ΑΣΟΥΡ ΝΤΑΝ ο 2ος (935 - 912) : γιός και διάδοχος του Τιγκλάθ Πιλεσέρ του 2ου, κατασκεύασε πολλά άροτρα με τα οποία πέτυχε ρεκόρ παραγωγής σιτηρών αναδιοργανώνοντας την Ασσυριακή οικονομία.

Νέα Ασσυριακή αυτοκρατορία

ΑΝΤΑΝΤ ΝΙΡΑΡΙ ο 2ος (911 - 891) : γιός και διάδοχος του Ασούρ - Ντάν του 2ου με αναδιοργανωμένη την Ασσυριακή οικονομία λόγω των σιτηρών άρχισε τις επεκτάσεις σε βάρος των Αραμαίων και των νεο - Χετταίων.

ΤΟΥΚΟΥΛΤΙ - ΝΙΝΟΥΡΤΑ ο 2ος (891 - 884) : γιός και διάδοχος του Αντάντ - Νιραρί του 2ου

Ο Ασουρνασιρπάλ ο 2ος συναντά
έναν υψηλό αυλικό

ΑΣΟΥΡΝΑΣΙΡΠΑΛ ο 2ος (884 - 859) : γιός και διάδοχος του Τουκουλτί - Νινουρτά του 2ου κατέκτησε τους Αραμαίους και τους Χετταίους στην βόρεια Συρία, βάναυσος βασιλιάς έδειξε απίστευτη σκληρότητα με μαζικό ακρωτηριασμό των αιχμαλώτων του. Ξεσήκωσε πλήθος επαναστάσεων που τις κατέπνιξε όλες στο αίμα χρησιμοποίησε τα υλικά των πόλεων που κατακτούσε σάν οικοδομικά υλικά, διέλυσε την Φρυγία η οποία τότε δέχθηκε το τελικό χτύπημα απο τους Κιμμέριους ενώ ήταν ο πρώτος βασιλιάς που έχτισε (879)  νέα ανάκτορα στο Kalhu βόρεια απο την σημερινή Βαγδάτη.

Σαλμανασέρ ο 3ος - μουσείο
Ισταμπούλ (Κων/πολη)

ΣΑΛΜΑΝΑΣΕΡ ο 3ος (859 - 824) : γιός και διάδοχος του Ασουρνασιρπάλ του 2ου ξεκίνησε την νέα ένδοξη Ασσυριακή αυτοκρατορία απο τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του αντιμετώπισε συνασπισμό εναντίον του με Αιγύπτιους, Ισραηλίτες, Αμμωνίτες υπο την ηγεσία του βασιλιά της Δαμασκού Ανταντεζέρ. Συνέτριψε τον συνασπισμό στην μάχη του Καρκάρ (Qarqar) (853) μετατρέποντας τους Ισραηλίτες σε υποτελείς του οπου θα δεχτεί το τελικό χτύπημα τον επόμενο αιώνα με τον Σαργών τον 2ο, ο βασιλιάς του Ισραήλ Ιηού και οι Φοινικικές πόλεις του αποδίδουν φόρο τιμής (841). Το 842 εκστρατεύει στην Συρία εναντίον του γιού του Αντανεζέρ Αζαέλ δέν κατάφερε να κυριεύσει την Δαμασκό αλλά θα λεηλατήσει όλα τα περίχωρα, κατέλαβε την Βαβυλώνα θανατώνοντας τον βασιλιά λίγο πρίν το τέλος της ζωής του θα επαναστατήσει η Βαβυλώνα εναντίον του. Είναι γνωστός απο τον περίφημο κύλινδρο του Σαλμανασέρ το αρχαιότερο αρχαιολογικό εύρημα σχετικό με την ιστορία του Ισραήλ οπου εμφανίζει κάποιον βασιλιά του Ισραήλ με το όνομα "Ιηού γιός του Αμρί" να τον προσκυνάει αποδίδοντας του τιμές.

ΣΑΜΣΙ - ΑΝΤΑΝΤ ο 5ος (824 - 811) : γιός και διάδοχος του βασιλιά Σαλμανασέρ του 3ου, ξεκίνησε νέα παρακμή με εμφύλιους πολέμους αφού δέχθηκε εσωτερική επανάσταση απο τον αδελφό του Ασσούρ - ντάνιν - πάλ που διήρκησε απο το 826 ώς το 820 π.χ. Ο Ασσούρ - ντάνιν - πάλ κατάφερε να κερδίσει την υποστήριξη 27 πόλεων ανάμεσα τους και την πρωτεύουσα Νινευή, το 814 κέρδισε τον Βαβυλώνιο βασιλιά Μαρντούκ - μπαλασού - ικμπί και Αραμαικά φύλλα εγκαταστάθηκαν στην Βαβυλώνα.

ΑΝΤΑΝΤ - ΝΙΡΑΡΙ ο 3ος (811- 783) : γιός και διάδοχος του βασιλιά Σαμσί - Αντάντ του 5ου, τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του ήταν ανήλικος κυβερνώντας υπο την κηδεμονία της μητέρας του Σαμμουραμάτ η οποία ήταν γνωστή στους Έλληνες ως Σεμιραμίς. Η παρακμή ύστερα απο τους εμφύλιους του πατέρα του με τον αδελφό του για την Ασσυρία ήταν πολύ μεγάλη ο ίδιος προσπάθησε να ανακτήσει τις κτήσεις του παππού του Σαλμανασέρ του 3ου, μετά απο πολιορκία της Δαμασκού (796 π.χ.) ανακατέλαβε το Αραμαικό βασίλειο της Συρίας. Είχε επίσης έντονη οικοδομική δρατηριότητα ανοικοδομώντας τον ναό του Ναμπού στηνΝινευή.

ΣΑΛΜΑΝΑΣΕΡ ο 4ος (783 - 773) : γιός του Σαμσί - Αντάντ του 5ου αδελφός και διάδοχος του Αντάντ - Νιραρί του 3ου

ΑΣΟΥΡ - ΝΤΑΝ ο 3ος (773 - 755) : μικρότερος γιός του Σαμσί - Αντάντ του 5ου διαδέχθηκε τον αδελφό του Σαλμανασέρ τον 4ο η παρακμή συνεχίστηκε σε μεγαλύτερο βαθμό, η εξουσία του βασιλιά ήταν περιορισμένη απο τους αριστοκράτες ο ίδιος στάθηκε ανίκανος ακόμα και να ηγηθεί εκστρατεία. Αντιμετώπισε μιά εξέγερση (763) και δύο θανατηφόρες επιδημίες πανούκλας (765, 759).

ΑΣΟΥΡ - ΝΙΡΑΡΙ ο 5ος (755- 745) : γιός του βασιλιά Αντάντ- Νιραρί του 3ου διάδοχος του θείου του Ασούρ - Ντάν του 3ου ανατράπηκε με εξέγερση τουΤιγκλάθ - Πιλεσέρ του 3ου που κατέλαβε τον θρόνο.

Τιγκλάθ - Πιλεσέρ ο 3ος - Βρετανικό
μουσείο (Λονδίνο)

ΤΙΓΚΛΑΘ - ΠΙΛΕΣΕΡ ο 3ος (745 - 727) : σφετεριστής ανέτρεψε τον προηγούμενο βασιλιά Ασούρ - Νιραρί τον 5ο σφάζοντας ολόκληρη την βασιλική οικογένεια, ο ίδιος ισχυριζόταν οτι ήταν γιός του Αντάντ - Νιραρί του 3ου αλλά αυτό συνέβαινε με όλους τους σφετεριστές που ισχυρίζονταν καταγωγή απο κάποιο προηγούμενο για να δικιολογήσουν την νομιμότητα τους τον θρόνο. Ο ίδιος προχώρησε σε μεγάλες καινοτομίες και επαναστατικές αλλαγές που σύντομα θα μετατρέψουν την Ασσυρία στο ισχυρότερο βασίλειο του κόσμου περιόρισε αμέσως την εξουσία των αριστοκρατών που ροκάνιζαν τον βασιλιά. Η μεγαλύτερη καινοτομία ήταν η παρουσία αιχμαλώτων απο κατακτημένους λαούς στον Ασσυριακό στρατό ειδικά στο πεζικό ενώ οι ίδιοι οι Ασσύριοι συμμετείχαν περισσότερο στα ανώτερα στρατιωτικά σώματα όπως το ιππικό. Νίκησε τους Ουραρτού που η ηγεμονία τους επί Σαρντούρι του 2ου είχε επεκταθεί σε Μικρά Ασία, Ιράν και Συρία κατέλαβε τα βασίλεια των νεο - Χετταίων και της Φοινίκης κατέλαβε το Αρπάντ (740) ύστερα απο τρία χρόνια πολιορκίας και έκανε τον βασιλιά του Ιούδα Οζία υποτελή του. Κατέλαβε στην συνέχεια τα κράτη των Μήδων και Περσών (737/6), οι αιχμάλωτοι σφαγιάστηκαν ή απελάθηκαν σε απόμερες περιοχές κατέλαβε τέλος την Βαβυλώνα (729) και στέφθηκε ο ίδιος βασιλιάς της αφού συνέλαβε τον βασιλιά Ναμπού - μουκίν - ζερί έκτισε νέα μεγάλα ανάκτορα στην Νιμρούδ.

ΣΑΛΜΑΝΑΣΕΡ ο 5ος ( 727 - 722) : γιός και διάδοχος του βασιλιά Τιγκλάθ - Πιλεσέρ του 3ου δέν υπάρχει τίποτα σπουδαίο στην βασιλεία του εκτός απο τις αναφορές στην βίβλο των ονομάτων του ιδίου και του πατέρα του για την  κατάλυση του βασιλείου του Ισραήλ των 10 φυλών.

Σαργών ο 2ος - σε ανάγλυφο

ΣΑΡΓΩΝ ο 2ος (722 - 705) γιός του Τιγκλάθ - Πιλεσέρ του 3ου ή σφετεριστής το 721 π.χ. ο Χαλδαίος Μαρδούκ - απλά - Ιντινά ο 2ος επαναστάτησε και με την βοήθεια του Ελαμίτη βασιλιά Ουμμανιγκάς στέφθηκε βασιλιάς της Βαβυλώνας. Ο Σαργών μετά απο σκληρό δεκάχρονο αγώνα ανακατέλαβε την Βαβυλώνα (710 π.χ.) ανατρέποντας τον Μαρδούκ - απλά - Ιντινά έμεινε ο ίδιος στην πόλη ώς βασιλιάς για 3 χρόνια και επέτρεψε στην συνέχεια στην Νινευή αφήνοντας διοικητή της πόλης τον γιό του Σεναχειρίμπ. Τα πρώτα χρόνια νίκησε συνασπισμό Παλαιστινίων με Αιγυπτίους ολοκληρώνοντας την κατάκτηση της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, σύμφωνα με την βίβλο εποίκισε την πρωτεύουσα του Ισραήλ Σαμάρεια με τουςΣαμαρείτες, στην συνέχεια κατέλυσε τα κράτη των νεο - Χετταίων καταλαμβάνοντας την Carchemish (717). Το 714 π.χ. πραγματοποίησε την όγδοη εκστρατεία του εναντίον της Ουραρτού που είχε αποδυναμωθεί απο τις επιθέσεις των Κιμμερίων, σε προσευχή του στον θεό Ασσούρ λέει για τις τεράστιες δυσκολίες που συνάντησε ο στρατός του λόγω του ανώμαλου εδάφους, ο  βασιλιάς Ρούσας ο 1ος των Ουραρτού κινήθηκε εναντίον του. 

Ο Σαργών τον συνέτριψε σφάζοντας ολόκληρο τον στρατό του αλλά ο ίδιος ο Ρούσας κατάφερε να διαφύγει, στην συνέχεια ο Σαργών λεηλάτησε την πρωτεύουσα Μουσασίρ και τον ναό του θεού Χαλντί μεταφέροντας 1 τόννο χρυσού και 5 τόννους ασήμι στην Νινευή. Επιστρέφοντας το 713 έχτισε νέα μεγαλοπρεπή ανάκτορα βόρεια της Νινευή, ο Σαργών ο 2ος ήταν τέλος ο κατακτητής της Κύπρου σύμφωνα με σφηνοειδείς επιγραφές που βρέθηκαν στα ανάκτορα του Χορσαμπάν προκύπτει οτι η Κύπρος καταλήφθη απο τον Σαργών το 709 π.χ. Ο Σαργών έστησε την θριαμβετική στήλη του Κιτίου οπου αναφέρει οτι 7 βασιλείς της Γιατνάκα (Κύπρου στα Ασσυριακά) τον προσκύνησαν και του φίλησαν τα πόδια, στην συνέχεια έκτισε στην Κύπρο τα μεγαλοπρεπή ανάκτορα του Χορσαμπάν που εγκαινιάστηκαν (706 π.χ.) έναν χρόνο πρίν τον θάνατο του, ο Σαργών σκοτώθηκε το 705 σε μάχη εναντίον των Κιμμερίων.

Ο Σεναχειρίμπ με την επίσημη
βασιλική του στολή

ΣΕΝΑΧΕΙΡΙΜΠ (705 - 681) Γιός και διάδοχος του Σαργών του 2ου, το 703 π.χ. ο Χαλδαίος βασιλιάς της Βαβυλώνας Μαρδούκ - απλά - Ιντινά ο 2ος που είχε διωχθεί απο τον πατέρα του Σαργών΄απο το 710 επέστρεψε με την βοήθεια του Ελάμ και ανακατέλαβε τον θρόνο της Βαβυλώνας για 9 μήνες. Ο Σεναχειρίμπ στην συνέχεια ήρθε με στρατό τον νίκησε στο Κίς έσφαξε όλους τους επαναστάτες αλλά ο ίδιος ο  Μαρδούκ - απλά - Ιντινά δραπέτευσε ξανά στο Ελάμοπου παρέμεινε επικυρηγμένος απο τον Σεναχειρίμπ ως το τέλος της ζωής του. Ο Σεναχειρίμπ έβαλε υποτελή του βασιλιά στην Βαβυλώνα τον Χαλδαίο πρίγκηπα Μπελιμπνί αλλά σύντομα επαναστάτησε κατά των Ασσυρίων με την βοήθεια ξανά των Ελαμιτών και των Χαλδαίων, ο Σεναχειρίμπ τον καθαίρεσε (700 π.χ.) τοποθετώντας διοικητή της Βαβυλώνας τον γιό του Ασούρ - ναντίν - σουμί. Το 694 π.χ. ενώ οι Ασσύριοι ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο στον Περσικό κόλπο οι Ελαμίτες εισέβαλαν ξανά στην Βαβυλώνα συνέλαβαν και δολοφόνησαν τον γιό του Σεναχειρίμπ  Ασούρ - ναντίν - σουμίτοποθετώντας βασιλιά τον Μεργκάλ - Ουσεζίντ, οι Ασσύριοι ένα χρόνο μετά στην μάχη του Νιππούρ κατάφεραν να τον συλλάβουν οι Ελαμίτες έβαλαν νέο βασιλιά τον Μουσεζίντ - Μαρδούκ. Ο Σεναχειρίμπ λεηλάτησε περιοχές του Ελάμ ενώ κατάφερε να ανακαταλάβει οριστικά την Βαβυλώνα (689 π.χ.) οπου για να εκδικηθεί τον θάνατο του γιού του επιδόθηκε σε αμέτρητες σφαγές, καταστροφές και λεηλασίες όλων των ναών, η μεγαλύτερη ιεροσυλία του ήταν η καταστροφή τον ναού του Εσαγκίλα ο οποίος αναφέρεται σάν ο πύργος της Βαβέλ.

Ο Σεναχειρίμπ ώς εστεμμένος πρίγκηπας 

Το 701 π.χ. ο Σεναχειρίμπ πολιόρκησε το βασίλειο του Ιούδα την εποχή που σύμφωνα με την βίβλο βασιλιάς ήταν ο ευσεβής Εζεκίας, κατόρθωσε να κυριεύσει 47 πόλεις αλλά δέν μπόρεσε να μπεί στα Ιεροσόλυμα ξαφνικά για κάποιον ανεξήγητο λόγο σύμφωνα με τα Ασσυριακά χρονικά έλυσε την πολιορκία και επέστρεψε με ολόκληρο τον στρατό του στην Νινευή. Σύμφωνα με την βίβλο (2 Βασιλέων 18 : 13) ο αρχάγγελος Γαβριήλ με εντολή του θεού Ιεχωβά θανάτωσε 185.000 Ασσυρίους στρατιώτες αλλά πέρα απο την βίβλο συμφωνούν και άλλες σοβαρές πηγές σχετικά με το θέμα κάποιας μεγάλης καταστροφής τότε στον στρατό των Ασσυρίων όπως ο Ιώσηπος και ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος. Ο Ρωμαίος Ιώσηπος λέει οτι μιά αιφνίδια ασθένεια αποδεκάτισε τον Ασσυριακό στρατό ενώ ο Ηρόδοτος λέει οτι ο Σεναχειρίμπ εκστράτευσε κατά του Αιγύπτιου φαραώ Σέθη συμμάχου των Ιουδαίων του οποίου ο στρατός λιποτάκτησε επειδή τρομοκρατήθηκε απο το απίστευτο μέγεθος του Ασσυριακού στρατού. Ο Σέθης ονειρεύτηκε σύμφωνα με τον Ηρόδοτο τον θεό που του είπε να προχωρήσει και είναι μαζί του, τότε εμφανίστηκαν αρουραίοι που ροκάνισαν τις ασπίδες των Ασσυρίων ,με αποτέλεσμα απροστάτευτοι να εξουδετερωθούν όλοι εύκολα στην μάχη, γι'αυτό στον ναό του θεού Φθά υπάρχει πέτρινος ανδριάντας του θεού Σέθη με έναν αρουραίο στο χέρι.

 Είναι γεγονός αναμφισβήτητο απο όλους οτι ο Σεναχειρίμπ τότε υπέστη σοβαρή ήττα, στον τομέα των έργων έκανε την Νινευή τεράστια μητρόπολη με πάρκα με τεχνητή άρδευση, δολοφονήθηκε απο τους μεγαλύτερους γιούς του οι οποίοι ήταν έντονα ενοχλημένοι απο την καταστροφή του ναού του Εσαγκίλα την Βαβυλώνα.

Εσαρχαδών σε ανάγλυφο -
μουσείο Βερολίνου

ΕΣΑΡΧΑΔΩΝ (681 - 669) μικρότερος γιός και διάδοχος του Σεναχειρίμπ ο οποίος δολοφονήθηκε απο τους μεγαλύτερους αδελφούς του, τότε ο ίδιος που βρισκόταν στο Χάνιγκαλμπατ ήρθε με στρατό νίκησε τους αδελφούς του και πήρε τον θρόνο, οικοδόμησε τον ναό του Εσαγκίλα στην Βαβυλώνα που είχε καταστρέψει ο πατέρας του. Εμφανίστηκαν ξανά οιΚιμμέριοι (679 π.χ.) που είχαν σκοτώσει τον παππού του Σαργών τον 2ο τους νίκησε και τους ανάγκασε να αποσυρθούν δυτικότερα προς την περιοχή της Μικράς Ασίας οπου κατέστρεψαν το βασίλειο της Φρυγίας (676 π.χ.). Ο βασιλιάς τηςΣιδώνας Αμπντί - Μικουλτί επαναστάτησε, τότε ο Εσαρχαδών κινήθηκε ταχύτατα τον αποκεφάλισε κατέστρεψε την πόλη μεταφέροντας τον πληθυσμό της στην Ασσυρία, την εποχή του όλα τα παράλια της Φοινίκης με τις πόλεις της πεντάπολης των Φιλισταίων ήταν επαρχία της Ασσυρίας.

Το 672 π.χ. πέθανε πρόωρα ο μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του Σιν - ιντινά - απλά, ο δεύτερος γιός του Σαμάς - σουμ - ικίν είχε εγκατασταθεί τοπικός δικοικητής της Βαβυλώνας και διάδοχος ορίστηκε ο μικρότερος γιός του Ασσουρμπανιπάλ. Το 671 π.χ. εκστράτευσε εναντίον του Αιγύπτιου Φαραώ Taharqa και τον νίκησε, ήταν ο πρώτος Ασσύριος βασιλιάς που υπέταξε την Αίγυπτο στήνοντας θριαμβευτική στήλη, επιστρέφοντας στην Ασσυρία αντιμετώπισε επανάσταση των ευγενών πέθανε αιφνίδια σε νέο ταξίδι του στην Αίγυπτο.

1. Ασουρμπανιπάλ - 2.Εσαρχαδών
3.Σαργών ο 2ος - 4.Σεναχειρίμπ

ΑΣΟΥΡΜΠΑΝΙΠΑΛ (669 - 627) μικρότερος γιός και διάδοχος του Εσαρχαδών γεννημένος το 685π.χ. διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 16 ετών και βασίλευσε 42 χρόνια στους Έλληνες ήταν γνωστός σάν Σαρδανάπαλοςλόγω της υπερβολικής του ακολασίας, ο τελευταίος βασιλιάς με τον οποίο η Ασσυριακή αυτοκρατορία έφτασε στο αποκορύφωμα της. Ήταν πασίγνωστος για την αγάπη του στα γράμματα και τις επιστήμες λόγω της οποίας ίδρυσε την βιβλιοθήκη του Σαρδανάπαλου την Νινευή συγκεντρώνοντας όλα τα χειρόγραφα κατά τον Ρωμαίο ιστορικό Ιουστίνο ήταν ο πρώτος και τελευταίος Ασσύριος βασιλιάς που ήξερε να γράφει και να διαβάζει αλλά παρόλα αυτά η βιαιότητα του ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Οι κυριότερες ασχολίες του εκτός απο το διάβασμα και την επιστημονική έρευνα ήταν το κυνήγι αγρίων ζώων,  σε στρατιωτικές ικανότητες υστερούσε σε σχέση με τους προκατόχους του. Ο Έλληνας Σαρδανάπαλος δημιούργημα του Κτισία του Κνίδιου σχετίζεται με τον βασιλιά Ασουρμπανιπάλ αλλά δέν ταυτίζεται απόλυτα μαζί του αποτελεί δηλαδή ένα συνοθύλευμα στοιχείων των τελευταίων βασιλέων της Ασσυρίας ιδιαίτερα του Ασουρμπανιπάλ. Σύμφωνα με τον Κτισία ο Σαρδανάπαλος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Ασσυρίας κάτι που δέν ισχύει για τον Ασουρμπασινάλ επειδή ακολούθησαν άλλοι τρείς, δέχθηκε την επανάσταση του βασιλιά των Μήδων Αρσάκη ο οποίος τον νίκησε, τότε ο Σαρδανάπαλος κάηκε μαζί με τις γυναίκες του για να μήν πέσει στα χέρια του. Ο μεγαλύτερος αδελφός τουΣαμάς - σουμ - ικίν ήταν διορισμένος απο το πατέρα του τοπικός βασιλιάς της Βαβυλώνας, τα πρώτα χρόνια οι σχέσεις τους ήταν πολύ αρμονικές δεχόμενος αδιαμαρτύρητα την κυριαρχία του μικρότερου αδελφού του, ο εμφύλιος μεταξύ τους τα τελευταία χρόνια θα οδηγήσει στην παρακμή και την πτώση της Ασσυριακής αυτοκρατορίας.

Μετά τον θάνατο του Φαραώ Taharqa που είχε ηττηθεί απο τον πατέρα του (664 π.χ.) ο διάδοχος του Tantamaniκήρυξε την ανεξαρτησία της Αιγύπτου ορίζοντας την Θήβα πρωτεύουσα του, ο Ασουρμπανιπάλ τον νίκησε λεηλάτησε την Θήβα αλλά αργότερα η Αίγυπτος έγινε ανεξάρτητη υπο τον αντίπαλο του Ψαμμήτιχο γιό τουΝεχώ που ήταν υποτελής στον Ασουρμπανιπάλ. Σύμφωνα με Ασσυριακό χειρόγραφο ο βασιλιάς της Λυδίας Γύγης είδε σε όνειρο τον Ασσύριο θεόΑσσούρ να του ζητά να υποταχθεί με την θέληση του στον Σαρδανάπαλο για να τον βοηθήσει να νικήσει τους εχθρούς του, πραγματικά το έκανε και σε λίγο έδιωξε τους Κιμμέριους αλλά όταν αργότερα υποστήριξε τον Αιγύπτιο επαναστάτη Tantamani το βασίλειο του λεηλατήθηκε απο τους Κιλίκιους. Οι σχέσεις του με το Ελάμ ήταν αρχικά καλές αφού ο βασιλιάς Ουρτακού (674 - 664) φοβόταν την ισχύ του αλλά ο διάδοχος του Τεμπτί - Κουμμά - Σεσουσινάκ (664 - 653) επιτέθηκε στην Ασσυρία, ο Ασουρμπανιπάλ τον συνέτριψε στην μάχη του Ουμπαί (653 π.χ.) οπου βρήκε τον θάνατο, το Ελάμ για πρώτη φορά κατακτήθηκε απο την Ασσυρία. Το 652 π.χ. επαναστάτησε ο Σαμάς - σουμ - ουκίν στην Βαβυλώνα ο οποίος δέν μπορούσε να δεχτεί άλλο να είναι υποτελής ενός μικρότερου αδελφού με την βοήθεια Ελαμιτών, Χαλδαίων, Αμορριτών και Αράβων που μισούσαν τον σκληρό ζυγό του Σαρδανάπαλου. Ο Ασουρμπανιπάλ κινήθηκε στην Βαβυλώνα μετά απο δύο χρόνια πολιορκίας συνέτριψε τον αδελφό του ο οποίος κάηκε στα ανάκτορα (648 π.χ.) ακολούθησαν σκηνές απίστευτων σφαγών στα ανάκτορα της Βαβυλώνας απο τους Ασσύριους οι ιστορικοί μιλάνε για κανιβαλισμό. Το 640 π.χ. συνέτριψε οριστικά την τελευταία εξέγερση των Ελαμιτών ισοπεδώνοντας την χώρα, ενώ το 653 π.χ. κατόρθωσε επιτυχώς να διώξει τους Σκύθες που είχαν επιτεθεί στην πόλη των Μήδων.
ΑΣΟΥΡ - ΕΤΙΛ - ΙΛΑΝΙ (631 - 627) γιός και διάδοχος του Ασουρμπανιπάλ με τον θάνατου του οποίου ήρθε αμέσως η κατακόρυφη πτώση για την Ασσυρία, οι Ελαμίτες, οι Μήδοι και οι Πέρσες με επιδρομές του κατέστρεψαν τις επαρχίες της χώρας
ΣΙΝ - ΣΟΥΜΟΥ - ΙΣΙΡ (627) σφετεριστής

Ο Ασουρμπανιπάλ ως στυλο-
βάτης του ναού του Ασσούρ

ΣΙΣΑΡΙΣΚΟΥΝ (627 - 612) μικρότερος γιός του Ασουρμπανιπάλ, η πτώση συνεχίστηκε σε μεγαλύτερο βαθμό ο ΧαλδαίοςΝαβοπαλάσαρ πατέρας του Ναβουχοδονόσορα με στρατό κατέλαβε την Βαβυλώνα και την κήρυξε ανεξάρτητη, το 621 π.χ. ο Ναβοπαλάσαρ κατέλαβε την Νιππούρ ολοκληρώνοντας την κατάκτηση του νότου. Απο το 616 π.χ. ο Ναβοπαλάσαρ άρχισε τις επιδρομές στον βορρά στις μεγάλες πόλεις της Ασσυρίας με την βοήθεια των Ελαμιτών, των Σκυθών και των Μήδων κατέστρεψε την Νινευή, την Ασούρ και την Νιμρούδ η τύχη του Σισαρισκούν χάθηκε στην πολιορκία της Νινευή.
ΑΣΟΥΡ - ΟΥΜΠΑΛΙΤ ο 2ος (612 - 609) τελευταίος βασιλιάς της Ασσυρία ανήκε στην βασιλική οικογένεια πιθανώς ήταν γιός του Σισαρισκούν κατα άλλους ήταν μικρότερος αδελφός του εγκαταστάθηκε στην Χαρράν την τελευταία πόλη που είχε παραμείνει στα χέρια των Ασσυρίων που πολιορκούσε ο Ναβοπαλάσαρ με την βοήθεια Περσών και Μήδων. ΟΑσούρ - Ουμπαλίτ ο 2ος σάν τελευταία ελπίδα συμμάχησε με την Αίγυπτο αλλά και εκείνοι ηττήθηκαν απο τους Βαβυλώνιους στην βόρεια Συρία, όταν καταλήφθηκε και η Χαρράν (609 π.χ.) απο τους νεο - Βαβυλώνιους τουΝαβοπαλάσαρ η Ασσυριακή αυτοκρατορία τερματίστηκε.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.........

Η 11η ΠΥΛΗ

Η 11η Πύλη www.onirocosmos.gr

Θα μπορούσε να είναι σενάριο, για ταινία επιστημονικής φαντασίας και απόκρυφου μυστηρίου, ωστόσο είναι μονάχα μια προσπάθεια συνδυασμού και κατανόησης σκόρπιων στοιχείων με τη μέθοδο του Σέρλοκ Χολμς. Γιατί όπως έγραψε ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ «Η αλληλεπίδραση των ιδεών και η ανορθόδοξη χρήση των γνώσεων έχουν συχνά εξαιρετικό ενδιαφέρον…»

Οι ιδέες
Ντάαθ / Quantum fluctuations / Πύλος / NESTOR PROJECT & Νετρίνο / Υπερβαρύτητα & Θεωρία Μ  / Αντιβαρύτητα / Θόλοι / Φλόγα / Π-ύλη / Frame-Dragging / Παράμετρος γάμα / Gravity Probe-B /
Ωμέγα → ∞ / …….

Η αλληλεπίδραση
Ντάαθ: Στο καμπαλιστικό σύμβολο του Δέντρου της Ζωής συναντάμε τις δέκα Σεφιρώθ που αντιπροσωπεύουν δέκα διαφορετικές Καταστάσεις Συνείδησης για τον Μικρόκοσμο ή δέκα διαφορετικές φάσεις της Εκδήλωσης του Σύμπαντος για τον Μακρόκοσμο.
Υπάρχει όμως και μια 11^η Σεφίρα το Ντάαθ, η οποία παραδοσιακά δεν σημειώνεται ποτέ πάνω στο σύμβολο του Δέντρου διότι τα χαρακτηριστικά που της αποδίδονται την κατατάσσουν σε ένα άλλο επίπεδο, αόρατη, ρευστή, μυστηριώδη.
Θεωρείται ως ο «τόπος» μετουσίωσης της Δύναμης. Σημείο αλλαγής κλειδιού, Πύλη της Γνώσης.
Είναι το σημείο αλλαγής του τρόπου Αντίληψης της Συνείδησης καθώς αυτή μεταπηδά από την Αδιαμόρφωτη Κατάσταση στο πεδίο της Μορφής που έχει επιλέξει και το αντίστροφο.
Η κοινή νοητή κορυφή των δύο αντεστραμμένων τριγωνικών πυραμίδων που διαμορφώνονται από την ένωση των πρώτων έξι Σεφιρώθ. Μια Mandorla του Μικρόκοσμου με το Μακρόκοσμο!
Η αμφίδρομη Πύλη όπου ανταμώνουν τα μονοπάτια όλων των εν δυνάμει Κόσμων ή με διαφορετική ορολογία, μία quantum fluctuation!

 

Quantum fluctuations: (Κβαντικές διακυμάνσεις) Μετά την ενοποίηση της κβαντομηχανικής με την ειδική θεωρία της σχετικότητας γνωρίζουμε ότι ο κενός χώρος δεν είναι κενός. Ο χώρος ανάμεσα στα σωματίδια της ύλης, αλλά και ανάμεσα στα άστρα, είναι γεμάτος με τεράστια ποσά διακυμαινόμενης ενέργειας. Είναι μια θάλασσα που κοχλάζει από κβαντικές διακυμάνσεις. Ένα φαινόμενο την ύπαρξη του οποίου την εισήγηση έκανε ο Νομπελίστας φυσικός Στίβεν Χόκινγκ.
Οι κβαντικές διακυμάνσεις θεωρείται ότι είναι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα σε πολλαπλά σύμπαντα και ο ίδιος τις κατατάσσει στις σκουληκότρυπες. Στα πλαίσια της πληθωριστικής κοσμολογίας ο Alex. Vilenkin πρότεινε ότι το σύμπαν δημιουργείται με τη διάνοιξη μιας κβαντικής σήραγγας κυριολεκτικά από το τίποτα μέσα στο κάτι που ονομάζουμε σύμπαν.
«Από τις κβαντικές διακυμάνσεις ξεπηδούν κατά περιόδους ζεύγη στοιχειωδών σωματιδίων –αποκαλούνται εικονικά ή εν δυνάμει σωματίδια- τα οποία επειδή ζουν για ελάχιστα χρονικά διαστήματα δεν μας επιτρέπεται να τα μετρήσουμε άμεσα. Η παρουσία τους όμως επηρεάζει συγκεκριμένες φυσικές διαδικασίες τις οποίες μπορούμε να μετρήσουμε, διαδικασίες όπως ο ρυθμός και η ενέργεια των μεταπτώσεων σε συγκεκριμένα ενεργειακά επίπεδα στα άτομα.»
Αυτά γράφει ο Λόρενς Μ. Κράους, καθηγητής φυσικής και αστρονομίας, πρύτανης του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Case Western Reserve, στην σελίδα 81(!) του βιβλίου του «Η Φυσική του Star Trek».
Προς τι το θαυμαστικό; Ξέρετε, είναι πια κοινώς παραδεκτό, πως καμιά φορά η πραγματικότητα ξεπερνά την φαντασία. Τσεκάροντας λοιπόν την συγκεκριμένη σελίδα του βιβλίου για να ξαναβρώ την πιο πάνω σημείωση, θυμήθηκα πως κάπου νωρίτερα είχα διαβάσει κάτι που αναφέρονταν στον αριθμό 81. Ιδού τι ακολούθησε…
Στην σελίδα 56 (5+6=11!!) του ίδιου βιβλίου, μας λέει ότι κάθε φορά που ένα σκάφος σαν το Έντερπράιζ επιταχύνει στο μισό της ταχύτητας του φωτός, θα πρέπει να καίει 81 φορές τη συνολική του μάζα σε καύσιμα υδρογόνου. Μην απορρίψετε τον συνειρμό επειδή το Έντερπράιζ είναι φανταστικό. Η συνολική μάζα του θα μπορούσε κάλλιστα να αντιστοιχεί σε ένα καθ’ όλα υπαρκτό διαστημόπλοιο.

Αυτή η επανάληψη του 81 δεν θα μου τραβούσε την προσοχή αν δεν είχα κατά νου τους στίχους από την  Οδύσσεια, ραψωδία γ, του Ομήρου: Αναζητώντας πληροφορίες για το πατέρα του, φτάνει ο Τηλέ-μαχος στο λιμάνι της Πύλου όπου βρίσκει τον Νέστορα και τους Πυλιώτες να προσφέρουν μια μεγάλη θυσία από 81 ταύρους ολόμαυρους στης γης το μαυρομάλλη Σείστη, που όπως διευκρινίζεται στην Μυθολογία Κακριδή δεν είναι άλλος από τον Ποσειδώνα. Βέβαια ο Όμηρος το θέτει πιο αναλυτικά, αναφέροντας πως οι άντρες του Νέστορα είχαν χωριστεί ανά 500 σε 9 ομάδες και στην κάθε ομάδα αντιστοιχούσαν 9 ταύροι. Τι ακριβώς ήθελε άραγε να μας πει ο ποιητής αναφέροντας αναλυτικά συγκεκριμένους αριθμούς;
Όμως! Υπάρχει και η σταθερά g που αντιπροσωπεύει την επιτάχυνση της Βαρύτητας. Εκφράζει το ρυθμό αύξησης της ταχύτητας ενός σώματος όταν αυτό εκτελεί πτώση και είναι ανεξάρτητη από το βάρος, τον όγκο και το υλικό του σώματος (ή του σωματιδίου). Εξαρτάται από το υψόμετρο και το γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μετρείται. Η τιμή του g που χρησιμοποιείται συνήθως σε υπολογισμούς είναι 9,81 m/sec²!! Κατά σύμπτωση, κάτι μου θυμίζουν όλες αυτές οι …συμπτώσεις, αλλά ας συνεχίσουμε.
Πύλος: Η Ομηρική Πύλος όπως σήμερα αποδέχονται οι περισσότεροι επιστήμονες βρίσκονταν στον λόφο του Επάνω Εγκλιανού της Μεσσηνίας, 17 χλμ. βόρεια από την σημερινή Πύλο. Στην περιοχή αυτή έχει ανασκαφεί ένα θαυμάσιο ανάκτορο του 13^ου αιώνα π. Χ. μεγαλύτερο ακόμη και από αυτό των Μυκηνών. Στις πινακίδες με γραμμική γραφή Β που βρέθηκαν στο αρχείο του, το όνομα Πύλος (pu-ro) διαβάζεται συχνά. Η δυτική Πελοπόννησος αριθμεί πέντε διαφορετικές τοποθεσίες με αυτό το όνομα.

Στην αρχαιότητα ο Πύλος ήταν ένας άλλος τύπος της λέξης πύλη και έχει ονοματοθετήσει πολλές περιοχές, όπως Θερμοπύλες, Πύλαι Γαδειρίδες (Γιβραλτάρ) Πύλαι Κάσπιαι κλπ.
Μια πύλη λοιπόν η Πύλος και ο Νέστορας θυσίαζε στο θεό της θάλασσας 81 μαύρους ταύρους. Κατά τον Frobenius ο μαύρος ταύρος ταυτίζεται με τον κατώτερο ουρανό, δηλαδή με το θάνατο. Ήταν λοιπόν η πράξη του Νέστορα μια συμβολική κατάλυση του θανάτου ή κάτι, περισσότερο;
Όμως επίσης, στο Λεξικό των Συμβόλων διαβάζουμε μεταξύ των άλλων πως η ιδέα του ταύρου που ζωογονεί με τη δύναμη του τις μορφές όλων των σφαιρών είναι ριζωμένη σε πολλούς μύθους και πως «…η
θυσία του ταύρου συμβόλιζε τη διείσδυση στη θηλυκή αρχή από την αρσενική και του υγρού από το πύρινο των ηλιακών ακτίδων που αποτελούν την καταγωγή και την αιτία της γονιμότητας.
Ο δε Σνάιντερ μας βεβαιώνει πως όσο ο ταύρος καταλαμβάνει τη ζώνη επικοινωνίας μεταξύ των στοιχείων του νερού και της φωτιάς, συμβολίζει το πέρασμα μεταξύ ουρανού και γης…
NESTOR: NEutrinos from Supernovae and Tev sources Ocean Range.
Ινστιτούτο Τεχνολογιών και Ερευνών Βαθιάς Θαλάσσης και Αστροσωματιδιακής Φυσικής Νετρίνο.
Στην Πύλο της εποχής του Οδυσσέα ο βασιλιάς Νέστορας είχε το προνόμιο να χειρίζεται το πέρασμα μεταξύ ουρανού και γης. Στην εποχή της σημερινής Πύλου το ίδιο προνόμιο έχει ένα, συνώνυμο προς τιμήν του, ερευνητικό πρόγραμμα, η τελευταία εξέλιξη της αστρονομίας, που βασίζεται στην ανίχνευση σωματιδίων. Είναι το πρόγραμμα ανίχνευσης, σε ωκεάνια  βάθη, της «Οδύσσειας» των νετρίνο που εκπέμπονται από Super Nova και άλλες πηγές μεγάλης ενέργειας και διεξάγεται από μια ομάδα Άγγλων, Γάλλων, Ρώσων και Ελλήνων επιστημόνων.
Στην θαλάσσια περιοχή δεκαπέντε μίλια νοτιοδυτικά της Πύλου βρίσκεται το φρέαρ των Οινουσσών με βάθος έξι χιλιάδων μέτρων και είναι το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου. Εκεί ποντίσθηκε το Μάιο του 1997 το πρώτο παγκοσμίως, υποθαλάσσιο τηλεσκόπιο νετρίνο σε βάθος 5.200 μέτρων. Ο υπερκείμενος όγκος του θαλάσσιου νερού είναι απαραίτητος ως φίλτρο για την συγκράτηση της υπόλοιπης κοσμικής ακτινοβολίας, που δυσχεραίνει την ανίχνευση τους.
Το τηλεσκόπιο του NESTOR θα έχει την δυνατότητα της έμμεσης ανίχνευσης των νετρίνο μετρώντας την ακτινοβολία Cherenkov, η οποία παράγεται από την διέλευση μιονίων μέσα από τον όγκο του νερού. Τα μιόνια είναι παράγωγα μόνο των νετρίνο σ’ αυτά τα μεγάλα βάθη, όπου εξουδετερώνεται η επίδραση της κοσμικής ακτινοβολίας.
Τα νετρίνο, τα πιο παράξενα ίσως από τα υποατομικά σωμάτια, δεν έχουν σχεδόν καθόλου μάζα αδρανείας, ούτε φορτίο, αλλά ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός¹ και μεταφέρουν πληροφορίες από το παρελθόν, αλλά και για το μέλλον του Σύμπαντος. Από τα μέχρι σήμερα δεδομένα γνωρίζουμε πως είναι μόνον αριστερόστροφα και είναι τα μόνα γνωστά σωματίδια στη φύση που  έχουν μόνο ένα είδος στροφορμή.
Με άλλα λόγια, τα νετρίνο δεν έχουν ιδιότητες! Είναι στην ουσία αριστερόστροφες δίνες που μεταφέρουν πληροφορία, με αμφιλεγόμενη μάζα που πιθανόν και να ανιχνεύεται εξ αιτίας της φυγοκέντρου που αναπτύσσεται από την στροφορμή τους.
Πέρα από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα νετρίνο από την πλευρά της Φυσικής στοιχειωδών σωματιδίων, τα σωμάτια αυτά έχουν επίσης μεγάλη σημασία για την αστροφυσική και την κοσμολογία, μια και μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη του σύμπαντος, από την αρχική Μεγάλη Έκρηξη έως και σήμερα. Πιστεύεται πως, κατά την διάρκεια της, για κάθε δημιουργημένο πρωτόνιο ή ηλεκτρόνιο παρήχθησαν περίπου 10⁹ νετρίνο, τα οποία περιπλανώνται ακόμη μέσα στο Σύμπαν.
Nετρίνο που εκπέμφθηκαν από εκρήξεις των υπερκαινοφανών αστέρων (supernova) πολλές χιλιάδες χρόνια πριν, φτάνουν στη γη τώρα. Tα νετρίνο αυτά μεταφέρουν το 99% της ενέργειας του αστέρα προς τα έξω και δίνουν πληροφορίες για το σύμπαν πολύ πριν την γέννηση του ανθρώπου στη γη. Εκτός αυτού, από τις αρχές της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, επικρατούσαν δύο απόψεις για το σύμπαν: Σύμφωνα με την πρώτη το σύμπαν είναι στατικό, ενώ αντίθετα η δεύτερη υποστηρίζει ότι διαστέλλεται συνεχώς, μετά από την αρχική στιγμή της δημιουργίας του από τη μεγάλη έκρηξη. H δεύτερη άποψη ενισχύθηκε από τις παρατηρήσεις του Edwin Hubble, στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, οι οποίες απέδειξαν ότι οι σχετικές αποστάσεις ανάμεσα στους γαλαξίες μεγαλώνουν. H οριστική της επικράτηση όμως σημειώθηκε το 1964, όταν οι Penzias και Wilson ανακάλυψαν το εναπομείναν αέριο φωτονίων με θερμοκρασία περίπου 3^ο Kelvin, το οποίο προβλεπόταν από τη Θεωρία. H θεωρία προβλέπει επίσης μικρές διαταραχές στην ομοιογένεια του φωτονικού αερίου, που παρατηρήθηκαν το 1992 από το διαστημικό παρατηρητήριο COBE.
Oι διαταραχές αυτές σχετίζονται με την παρουσία νετρίνο σε ποσοστό 25% στην λεγόμενη “σκοτεινή ύλη” (dark matter), η οποία πιστεύεται ότι αποτελεί το 90% περίπου της συνολικής ύλης του σύμπαντος. Αν είναι σωστή η υπόθεση αυτή, τότε πράγματι το νετρίνο είναι ένα σωμάτιο αβάσταχτα ελαφρύ. Tα ταχέως κινούμενα νετρίνο, απαρτίζουν την λεγόμενη “σχετικιστική ή θερμή σκοτεινή ύλη” (hot dark matter) ενώ βαρυόνια και πιθανώς άγνωστα σωμάτια με μεγάλη μάζα και συνεπώς μικρή ταχύτητα συνθέτουν την μη σχετικιστική ή ψυχρή σκοτεινή ύλη (cold dark matter).
Οι επιστήμονες, «μάχονται» αναζητώντας πληροφορίες που φθάνουν από μακριά, πιστεύοντας πως με αυτές θα μπορέσουν να χαρτογραφήσουν το Σύμπαν και να ανακαλύψουν αν υπάρχουν σ’ αυτό αντικείμενα πέρα από αυτά που γνωρίζουμε σήμερα. Όπως εξηγεί, ο φυσικός και τότε πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, κ. Σιώτης, «…η ενέργεια και η ύλη, η ακτινοβολία και τα σωματίδια είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μπορούμε να φανταστούμε την ύλη σαν τοπική συμπύκνωση της ενέργειας και τα σωματίδια σαν τοπική συμπύκνωση της ακτινοβολίας.»
Πέντε ακριβώς χρόνια μετά την έναρξη του Σχεδίου NESTOR, και στις 20/5/2002, η Πύλος βρέθηκε ξανά στο προσκήνιο με μια παράξενη είδηση, που απασχόλησε όλα τα δελτία ειδήσεων.
Σε δύο γειτονικά μεταξύ τους σπίτια της περιοχής, παρουσιάστηκαν αντιβαρυτικά φαινόμενα μπροστά στα έκπληκτα μάτια δέκα περίπου αυτόπτων μαρτύρων. Μικρά και μεγάλα αντικείμενα των σπιτιών, ανάμεσα στα οποία το τραπέζι όπου εκείνη την ώρα έτρωγαν οι ένοικοι του ενός και ένας καθρέφτης, ανυψώθηκαν, αιωρήθηκαν και μετακινήθηκαν χωρίς  κανένα από αυτά να καταστραφεί ή να πάθει κάποια ζημιά. Του γεγονότος προηγήθηκε black out. Η είδηση έκανε το γύρο των καναλιών χωρίς να δοθεί φυσικά κάποια εξήγηση και ξεχάστηκε.
Όμως την επομένη του συμβάντος, στις 21/5/02, σεισμός 6 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ, ταρακούνησε την περιοχή νότια της Πελοποννήσου ενώ την ίδια ημέρα (21/5) και κατά διαβολική σύμπτωση, το γνωστό μας Σεισμίκ έκοβε βόλτες ανατολικά της Κρήτης.
Τώρα εγώ έχω μια απορία: γιατί ο Όμηρος αποκαλεί τον Ποσειδώνα «της γης μαυρομάλλη Σείστη»; (Οδύσσεια, ραψωδία γ)
Υπερβαρύτητα & Θεωρία Μ: Ήδη από το 1926 ο μαθηματικός Θ. Καλούζα και ο φυσικός Ο. Κλάιν συνδύασαν με τις θεωρίες τους τον ηλεκτρομαγνητισμό και την βαρύτητα σε μια ενιαία κβαντική θεωρία επεκτείνοντας την γενική σχετικότητα στις 5 διαστάσεις. Μια από τις νέες δυνάμεις που δημιουργήθηκαν από τις θεωρίες Καλούζα-Κλάιν ήταν αυτή της υπερβαρύτητας. «…οι σύγχρονοι μαθηματικοί επεξεργάζονται την υπερβαρύτητα για να δουν πως θα έμοιαζε με περισσότερες διαστάσεις. Αποδεικνύεται ότι η απλούστερη και κομψότερη περιγραφή περιλαμβάνει 11 διαστάσεις. Στις 11 διαστάσεις υπάρχει μια μοναδική θεωρία που μπορεί να είναι η αναζητούμενη υπερδύναμη. Αλλά και η θεωρία Καλούζα-Κλάιν χρειάζεται 11 ακριβώς διαστάσεις για να συμπεριλάβει όλες τις γνωστές δυνάμεις της Φύσης και τα πεδία τους, τις 4 γνωστές του χώρου και άλλες 7 συμπληρωματικές. …Σύμφωνα με αυτήν την άποψη το σύμπαν δημιουργήθηκε σε μια 11διάστατη κατάσταση στην οποία δεν υπήρχε διάκριση μεταξύ δύναμης και ύλης και ακόμα περισσότερο μεταξύ των διαφορετικών δυνάμεων. Ήταν απλώς μια καθαρή 11διάστατη ενέργεια. Καθώς αυτή η ενέργεια διασκορπίζονταν, μερικές διαστάσεις αναδιπλώθηκαν και δημιούργησαν, σαν δονούμενα κύματα μέσα τους, τις υλικές δομές που ονομάζουμε σωματίδια, τα οποία με τη σειρά τους δημιούργησαν τις δυνάμεις στη Φύση, οι οποίες εκδηλώνονται σαν παραμορφώσεις της ενυπάρχουσας γεωμετρίας.»
Κάθε φορά λοιπόν που κάποιος Νέστορας «παίζει» με τις κβαντικές διακυμάνσεις εκδηλώνονται ως αποτέλεσμα παραμορφώσεις της ενυπάρχουσας γεωμετρίας, κάτι που στο επίπεδο του Γήινου υλικού Κόσμου (και όχι μόνο) μεταφράζεται ως σεισμός. Μήπως ο αρχαίος Νέστορας λαμβάνοντας υπόψη του εκείνη την παράμετρο του 9,81 τα κατάφερε καλύτερα από το σύγχρονο NESTOR που πιθανόν αγνόησε της γης το μαυρομάλλη Σείστη; Τι περισσότερο μπορεί να γνώριζε για την εμφάνιση σωματιδίων αλλά και θερμικού φάσματος από το κενό ως συνέπεια της επιτάχυνσης; (Bill Unruh 1970)
Να θυμίσω πως το 81 είναι το τετράγωνο του 9 και πως στη λατινική αρίθμηση 9=ΙΧ και αντιστρέφοντας σε ΧΙ έχουμε 11; Ω Μεγαλοδύναμε Ποσειδώνα! Τι μπλέξιμο! Και με την ευκαιρία να σημειώσουμε πως το 9 είναι ένας αριθμός παραδοσιακά συνδεδεμένος με τη Μεγάλη Θεά, (εκείνη με τα πολλά ονόματα: Ντέβι, Ινάνα, Ιστάρ, Αστάρτη, Άρτεμης, Αφροδίτη…) σαν Μητέρα (Mater) της κοσμικής διαδικασίας σε Μακροκοσμικό, αλλά και σε Μικροκοσμικό επίπεδο. (Κάμπελ / Μύθοι και Παραδόσεις σελ. …56 )
Από το 1926 έως σήμερα οι έρευνες των θεωρητικών φυσικών, περνώντας μέσα από τις δικές τους δαιδαλώδεις διαδρομές για μια θεωρία ενιαίου πεδίου, έχουν καταλήξει στην Θεωρία Μ² η οποία, αν αποδειχθεί, φαίνεται μέχρι στιγμής η επικρατέστερη να δώσει την σφαιρικότερη απάντηση στα ερωτήματα που ταλανίζουν την φυσική επιστήμη.
Η θεωρία Μ είναι μια ενοποιημένη θεωρία χορδών η οποία προβλέπει ότι «ο Κόσμος δύναται να βρεθεί σε μεγάλη ποικιλία φάσεων. Στις φάσεις αυτές οι νόμοι της φύσης φαίνεται πως είναι διαφορετικοί. Το Σύμπαν μας βρίσκεται σε μία από αυτές.»
Ο Lee Smolin, θεωρητικός φυσικός, μας εξηγεί πως αν οι θεωρίες χορδών περιγράφουν διαφορετικές φάσεις μίας θεωρίας, τότε υπό κατάλληλες συνθήκες θα ήταν δυνατή η μετάβαση από μια φάση σε άλλη και πως υπάρχει το ενδεχόμενο διαφορετικές περιοχές του Σύμπαντος να βρίσκονται σε διαφορετικές φάσεις. Δεδομένων αυτών των δυνατοτήτων πιθανόν να υπάρχει κάποια διαδικασία που δημιουργεί πολλά Σύμπαντα. Σε αυτή την περίπτωση η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν η αρχή του Κόσμου αλλά κάποια αλλαγή φάσης, που δημιούργησε μια νέα περιοχή χωροχρόνου διαφορετική από εκείνη από την οποία προήλθε. Η νέα περιοχή στη συνέχεια ψύχθηκε και διεστάλη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θα μπορούσαν να έχουν συμβεί πολλές «Μεγάλες Εκρήξεις» δημιουργώντας πολλά σύμπαντα τα οποία θα έχουν διαφορετικές διαστάσεις, διαφορετική γεωμετρία (οι παράξενες γωνίες του Λάβκραφτ;) και διαφορετικά σύνολα στοιχειωδών σωματιδίων που θα αλληλεπιδρούν υπακούοντας σε διαφορετικά σύνολα νόμων.
Αντιβαρύτητα: Το 1996 η NASA ξεκίνησε ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα, αυτό της φυσικής των Επαναστατικών Συστημάτων Προώθησης. Σκοπός της, να μελετήσει την βαρύτητα ειδικά από την άποψη της αναζήτησης καινοτομιών για τα συστήματα προώθησης, δηλώνοντας πως δεν υπάρχει καμιά επιστήμη που να λέει ότι είναι αδύνατος ο έλεγχος της βαρύτητας!
«Πρώτα απ’ όλα γνωρίζουμε ότι η βαρύτητα και ο ηλεκτρομαγνητισμός είναι συνεζευγμένα φαινόμενα. Είμαστε αρκετά ειδήμονες στον έλεγχο των ηλεκτρομαγνητικών φαινομένων, έτσι μπορεί κάποιος να αναμένει ότι αυτή η σύνδεση μπορεί να μας οδηγήσει τελικά στη χρησιμοποίηση του ελέγχου μας πάνω στον ηλεκτρομαγνητισμό για να ελέγξουμε τη βαρύτητα. Η γενική θεωρία της σχετικότητας είναι ένας τρόπος για να περιγράψουμε αυτές τις συνδέσεις. Ένας άλλος τρόπος είναι μέσα από νέες θεωρίες από την κβαντομηχανική που συνδέουν τη βαρύτητα και την αδράνεια με κάτι που ονομάζεται διακυμάνσεις του κενού.» !!
Αν και έχουν γίνει από πολλούς ανεξάρτητους ερευνητές επιτυχημένα πειράματα αντιβαρύτητας, αναφέρομαι στην NASA για δύο λόγους. Πρώτον για να επισημάνω την επίσημη στροφή της προς την εξωτική, όπως την αποκαλούν, τεχνολογία και δεύτερον γιατί στο συγκεκριμένο απόσπασμα του κειμένου τους μιλούν για την σύνδεση της βαρύτητας και των διακυμάνσεων του κβαντικού κενού, στις οποίες αναφερθήκαμε πιο πάνω.
Και υπενθυμίζω πως σύμφωνα με τα γενικά χαρακτηριστικά του, αυτή η «κατάσταση» που οι καμπαλιστές αποκαλούν Ντάαθ, θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε αυτό που ο Στίβεν Χόκινγκ αποκαλεί κβαντική διακύμανση. Είπαμε επίσης πως μέσα από αυτές ξεπηδούν στοιχειώδη σωματίδια και αυτό μας παραπέμπει στην προσπάθεια ανίχνευσης των νετρίνο με το Σχέδιο NESTOR που εξελίσσεται στην Πύλο.
Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις από την πλευρά των επιστημόνων για την κατανόηση της φύσης της βαρύτητας και τον χειρισμό της και μια από αυτές είναι η αναζήτηση της αρνητικής μάζας. Μια άλλη, είναι να βρεθεί κάποια πιθανή σχέση μεταξύ της βαρύτητας και της θερμότητας, και μια τρίτη, να βρεθεί η σύνδεση μεταξύ της βαρύτητας και των ζευγών των σωματιδίων. Εάν η αρνητική μάζα καθιερωθεί, θα μπορέσει γρήγορα να προσδιοριστεί ο ακριβής ρόλος που παίζουν τα υποατομικά σωματίδια. Ισχύουσες θεωρίες έχουν ενισχυθεί για να εξηγήσουν πώς οι αρνητικές μάζες θα αποκρούονταν από τις θετικές και πώς τα ζεύγη των σωματιδίων θα επιταχύνονταν, κερδίζοντας σε κινητική ενέργεια έως ότου φθάσουν στην ταχύτητα του φωτός, για να αναλάβουν στη συνέχεια το ρόλο των υψηλά ενεργειακών σωματιδίων. Αυτό ίσως μπορέσει να εξηγήσει το ρόλο του νετρίνο, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει κάποια εξήγηση της αριστερόστροφης  περιστροφής που του αποδίδεται. Η περαιτέρω μελέτη των νετρίνο θα σχετίζονταν άμεσα με τα προβλήματα διατύπωσης μιας θεωρίας της βαρύτητας. Εάν, επομένως, η NASA θεωρεί την αντιβαρύτητα ως τμήμα των ερευνών της, δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με την φυσική υψηλών ενεργειών ή με τα νετρίνο. Όμως απ’ ότι φαίνεται δεν είναι μόνον η NASA που ενδιαφέρεται για τα εξωτικά νετρίνο κι έτσι φτάσαμε στα αντιβαρυτικά φαινόμενα της 20^ης Μαΐου του 2002 στην Πύλο και τον σεισμό της επομένης.
Ωστόσο, εδώ και δεκαετίες ανεξάρτητοι ερευνητές και επιστήμονες (κάποιοι από αυτούς νομπελίστες) έχουν ασχοληθεί και έχουν καταφέρει να τεκμηριώσουν πειραματικά διάφορες μεθόδους αντιβαρυτικών ανυψώσεων παρέχοντας παράλληλα ενέργεια στα συστήματα χωρίς την χρήση οποιουδήποτε καυσίμου. Φαντάζομαι πως δεν χρειάζεται να σχολιάσω τις τύχες ορισμένων από αυτούς, αλλά και των εφαρμογών τους.
Μια από αυτές τις μεθόδους στηρίζεται στην Ηλεκτροβαρύτητα την οποία εισήγαγε ο Τόμας Τ. Μπράουν. Σύμφωνα με τον πυρηνικό επιστήμονα Bradford Shank, «οι ηλεκτροβαρυτικές επιδράσεις δεν υπακούν στις γνωστές αρχές του ηλεκτρομαγνητισμού. Η ηλεκτροβαρύτητα πρέπει να κατανοηθεί σαν ένα εντελώς νέο πεδίο επιστημονικής έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης.»
Φορτίζοντας με υψηλές τάσεις το πειραματικό σώμα (από ένα πυκνωτή έως ένα διαστημόπλοιο) παράγεται γύρω του ένα δικό του ηλεκτροβαρυτικό πεδίο το οποίο δημιουργεί μια κυματοειδή παραμόρφωση του τοπικού πεδίου βαρύτητας, με τον αρνητικό πόλο στην κορυφή του κύματος και τον θετικό πόλο στην βάση του. Στο «φρέαρ» δυναμικού βαρύτητας που δημιουργείται έτσι στην βάση είναι συγκεντρωμένα τα θετικά ιόντα (+ φορτισμένα σωματίδια, πρωτόνια) τα οποία έλκουν την ύλη. Στον «λόφο» δυναμικού βαρύτητας (κορυφή κύματος) συγκεντρώνονται τα αρνητικά ιόντα (- φορτισμένα σωματίδια, ηλεκτρόνια ) τα οποία απωθούν την ύλη. Σαν αποτέλεσμα έχουμε το πειραματικό σώμα να ωθείται «κυλώντας» προς τον θετικό πόλο, προς όποια κατεύθυνση και αν αυτός στραφεί, εκδηλώνοντας φαινόμενο αντιβαρύτητας.
Όπου υπάρχουν υψηλά ηλεκτρικά φορτία, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, εκδηλώνεται μια ηλεκτρική κορώνα με μια χαρακτηριστική μπλε-λουλακί λάμψη η οποία σημειωτέον, έχει παρατηρηθεί επανειλημμένα γύρω από ΑΤΙΑ. Έχουμε λοιπόν «λόφους» αντιβαρύτητας που δονούνται στην συχνότητα του ιώδους. Όμως ένας λόφος μπορεί να ιδωθεί και ως θόλος. Άλλωστε και στις πειραματικές συσκευές αντιβαρύτητας οι πειραματιστές κατέληξαν πως τα πιο αποτελεσματικά ηλεκτρόδια για τους θετικούς πόλους ήταν αυτά στο σχήμα θόλων. Όπως γνωρίζουμε, μια από τις ιδιότητες των θόλων είναι να συγκεντρώνουν τις ακτινοβολίες.
Μιλώντας για «λόφους» αντιβαρύτητας που δονούνται στην συχνότητα του ιώδους –το χρώμα που συνδέεται με τα ανώτερα τσάκρα της Φώτισης- ίσως θα έπρεπε να επισημάνουμε τους παραδοσιακούς συμβολισμούς του «Βουνού» και τις προεκτάσεις του καθώς όλες σχεδόν οι πολιτιστικές παραδόσεις χρησιμοποιούν αυτό το σύμβολο. Δυστυχώς δεν υπάρχει αρκετός χώρος για να τις αναλύσουμε και αυτές αν και συνάδουν με όσα έχουμε αναφέρει έως τώρα, προσδίδοντας τους περαιτέρω τεκμηρίωση.
Και στο σημείο αυτό έρχεται να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον μας, ύστερα από την ίσως κουραστική ως εδώ πορεία μας, ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που στάθηκε δυνατό να παρατηρηθεί από τον άνθρωπο μόλις πριν μερικά χρόνια με την βοήθεια της τεχνολογίας. Αφορά μία από τις Ιδέες που θα μας απασχολήσουν στην συνέχεια του άρθρου, βοηθώντας μας να ολοκληρώσουμε την εικόνα της αλληλεπίδρασης τους ώστε να δημιουργήσουμε εκείνο το επιστημονικής φαντασίας και απόκρυφου μυστηρίου σενάριο…
Φλόγα: Ας ξεκινήσουμε παραδοσιακά! Κατά τον Μπασελάρ, η Φλόγα συμβολίζει την υπερβατικότητα ενώ το Φως την επίδραση του υπερβατικού στο περιβάλλον. Στα εβραϊκά για το φως χρησιμοποιείται η λέξη luz³, όμως η ίδια λέξη σημαίνει και πόλη-κέντρο και επίσης mandorla ή μέρος εμφάνισης! Η δε Φωτιά αποτελεί την αρχετυπική εικόνα των φαινομένων αυτών καθαυτών και κατά τον Ελιάντε το να περάσεις μέσα από τη φωτιά συμβολίζει την υπέρβαση της ανθρώπινης κατάστασης. Βασική προϋπόθεση γι αυτό στους Ινδουιστές, η αφύπνιση της πύρινης Κουνταλίνη η οποία ανέρχεται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και η οποία ταυτίζεται στον Μικρόκοσμο, με τον κορμό του Δέντρου της Ζωής. Σύμφωνα με την Μπλαβάτσκυ, για την εσωτερική διδασκαλία η Φλόγα είναι η Θεία Ουσία. Η αντανάκλαση αυτής της Μιας Φλόγας στον κόσμο της ύλης είναι το Πυρ.
Στην ελληνική μυθολογία αυτό το Θεϊκό Πυρ, αποκλειστικό προνόμιο των «θεών», χαρίζεται στους ανθρώπους από τον Προμηθέα. Ο μύθος του κοσμογονικού ρόλου του Προμηθέα έχει κατά μια εκδοχή ως πρότυπο τον έναν από τους πρώτους θεούς που ξεπήδησαν από το Χάος. Αυτοί ήταν το Έρεβος και ο Αιθέρας. Ο Αιθέρας σαν πρώτος θεός νοούνταν σαν αυθυπόστατη φωτεινή ουσία, ανεξάρτητη από τον Ήλιο. Ένα παζλ συσχετισμών σχετικά με τον Αιθέρα, συναντάμε στον Εμπεδοκλή.

Μέχρι τον 4^ο π.Χ. αιώνα, αιθήρ ήταν ο βασικός όρος γι αυτό που εμείς ονομάζουμε αέρα. Όμως αυτό που ο Εμπεδοκλής και οι σύγχρονοί του κατανοούσαν με τον όρο Αιθήρ (χωρίς κατ’ ανάγκη αυτό να αποτελεί πέμπτο στοιχείο) μπορεί να μη ταυτίζεται με αυτό που κατανοούμε τώρα εμείς με τον όρο αέρα, αλλά να είχε περισσότερες ιδιότητες που παρέπεμπαν στο πρωταρχικό φωτεινό «θεϊκό» στοιχείο που ήταν ωστόσο ανεξάρτητο από τον Ήλιο.
Ίσως με τον όρο αιθήρ υποδείκνυαν γενικά την κοσμική ακτινοβολία που περιβάλλει τη Γη και που στο γυμνό μάτι είναι το ίδιο αόρατη με τις αιθέριες μάζες του οξυγόνου, του αζώτου και των λοιπών αερίων, σε αντιδιαστολή με τον όρο αήρ, που τότε υποδήλωνε την αχλύ και γενικά την υγρασία στην ατμόσφαιρα. Έτσι σε κάποια αναφορά του στα τέσσερα στοιχεία ο Εμπεδοκλής αποκαλεί τον Αιθέρα, Ουρανό.
Έχοντας αυτά κατά νου και λαμβάνοντας υπόψη μας την εσκεμμένη μέθοδο του Εμπεδοκλή να υπονοεί περισσότερα από όσα λέει δίνοντας «εικόνες» που οδηγούν σε συνειρμούς, γίνεται εύκολα κατανοητή η αναφορά «ο Τιτάν Αιθήρ, που περισφίγγει κυκλικά το σύμπαν» ως υπονοούμενο για τον κοσμογονικό ρόλο του, Τιτανικής καταγωγής, Προμηθέα και το «Θεϊκό Πυρ» που χάρισε στους ανθρώπους.
Σ’ ένα πρώτο επίπεδο ερμηνείας ήταν η κοινή φωτιά και οι τέχνες που στηρίζονται σ’ αυτήν. Σ’ ένα δεύτερο ήταν οι γνώσεις γενικότερα. Όμως κατ’ ουσία ο Προμηθέας ήταν εκείνη η καταλυτική διαδικασία που «ξεκλείδωσε» την εσωτερική Φλόγα στο ανθρώπινο γένος, που άναψε εκείνη τη σπίθα της ικανότητας της Αντίληψης.  Με την επέμβαση του αποκτήθηκε η Επίγνωση της Συνείδησης, της Ύπαρξης, της Ζωής και του Θανάτου. Δημιουργήθηκε ο προμανθάνων άνθρωπος που διαχωρίστηκε έτσι από τις υπόλοιπες ζώσες Υπάρξεις και άρχισε να αναζητά την καταγωγή του. Και μεταξύ μας, ο κάθε μεταγενέστερος, «Δίας» θα θύμωνε και θα ανησυχούσε για τα …κεκτημένα του! Και θα έκανε ανά τους αιώνες -αθάνατος γαρ- τα πάντα για να αποτρέψει τον Άνθρωπο από τα σχέδια του.
Ήταν μήπως η σπίθα εκείνη, ένα υποατομικό σωματίδιο από την αναβράζουσα κβαντική θάλασσα, ένας ελλείπων κρίκος, που μέσω του καταλύτη αντέδρασε με την δομή του DNA αλλάζοντας την συνειδησιακή κατάσταση του ανθρώπινου όντος;
Πώς όμως αντιλαμβάνονται οι σύγχρονοι επιστήμονες την έννοια του αιθέρα και ποιο ρόλο του αποδίδουν; Από τον Καρτέσιο και τον Νεύτωνα μέχρι τον Μάξγουελ και τον Μίκελσον, ο αιθέρας προβλημάτιζε για την παρουσία ή απουσία του από τα πειραματικά δεδομένα, τους επιστήμονες. Όταν ο Μίκελσον απέτυχε να εντοπίσει τον αιθέρα στις μετρήσεις του ο Αϊνστάιν δεν δίστασε να τον παρακάμψει καθώς δεν τον θεωρούσε απαραίτητο στην δική του έρευνα.
Κι έπειτα εμφανίστηκε η κβαντική θεωρία κερδίζοντας έδαφος καθώς αναπτύσσονταν σε διάφορες κατευθύνσεις, δημιουργώντας νέους κλάδους ερευνών. Ακόμη και ο Αϊνστάιν αναγκάστηκε στην πορεία να παραδεχθεί πως σύμφωνα με τη γενική θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος είναι προικισμένος με φυσικές ιδιότητες και πως με αυτή την έννοια μπορούμε να δεχθούμε την ύπαρξη «κάποιου» αιθέρα. Και καθώς οι εξελίξεις στην έρευνα προχωρούσαν καταλήξαμε πλέον σήμερα να μιλάμε για «ένα κενό προικισμένο με μια τεράστια ποσότητα ενέργειας και γεμάτο από τις διακυμάνσεις μηδενικού σημείου στις οποίες αποδόθηκαν εκτός των άλλων και οι ιδιότητες της αδράνειας και η βαρύτητα.»
Συγχρόνως άρχισαν να αναδύονται νέες θεωρίες για τον αιθέρα οι οποίες, σημειωτέον, είναι συγχρόνως και θεωρίες ενιαίου πεδίου αφού προϋποθέτουν ως βάση για τη δημιουργία όλων των δυνάμεων τον αιθέρα. Πολλές δε από αυτές έχουν ήδη τεκμηριωθεί μαθηματικά.
Το περίεργο στην όλη ιστορία είναι πως σε καμία δεν χρησιμοποιείται ο όρος αιθέρας, αλλά διαφορετικές λέξεις που ωστόσο αποδίδουν στο εξεταζόμενο στοιχείο τις ίδιες ιδιότητες! Αλλά βέβαια το ρόδο όπως και αν το ονομάσεις…
Είδαμε λοιπόν πως η Φλόγα με όλους τους υπερβατικούς συμβολισμούς της μας οδήγησε στη θεϊκή σπίθα και στον Αιθέρα, που κάτω από μια νέα επιστημονικοφανή ορολογία συνεχίζει να βρίσκεται στο προσκήνιο κερδίζοντας συνεχώς έδαφος. Η παρουσία του είναι ίσως από εκείνες τις καταστάσεις που επειδή μας είναι εκ γενετής οικείες δεν τραβούν την προσοχή της αντίληψης μας και έτσι μοιάζει σαν να μην υπάρχουν. Ένα τέτοιο γεγονός είναι η χωροχρονική συστροφή (Frame Dragging).
Σύμφωνα με την θεωρία συστροφής του Mach και τους υπολογισμούς των Josef Lense και Hams Thirring, επίσης αυστριακών φυσικών, οποιοδήποτε ογκώδες αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται, σύρει και τον χωρόχρονο γύρω του παράγοντας το φαινόμενο του βαρυτομαγνητισμού. Ένα φαινόμενο αντίστοιχο με το μαγνητικό πεδίο που παράγεται όταν περιστρέφεται μια φορτισμένη σφαίρα. Μόνο που εδώ στη θέση του φορτίου υπάρχει η μάζα. Καθώς ο χωρόχρονος περιστρέφεται όπως μια δίνη κάμπτεται και σ’ αυτή την κάμψη οφείλεται η βαρύτητα. Η καμπυλότητα του χωροχρόνου καθορίζεται από την κατανομή της ύλης και της ενέργειας αλλά συγχρόνως και το αντίστροφο.
Στην επιφάνεια της Γης το βαρυτικό πεδίο και κατά συνέπεια η καμπυλότητα του χωροχρόνου -άρα και ο παράγοντας συστροφή- είναι μεγαλύτερα από ό,τι στην εξωτερική ατμόσφαιρα και στο «γύρω» διάστημα. Ο άνθρωπος βιώνει την πραγματικότητα στις βαρυτικές συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνεια του πλανήτη και επομένως μέσα σε ένα καμπυλωμένο χωροχρονικό συνεχές. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε αυτή την καμπυλότητα, όπως μια κάμπια που έρπει στην επιφάνεια ενός φύλλου δεν μπορεί να αντιληφθεί την καμπυλότητα του φύλλου. Εκτός κι αν η κάμπια μεταμορφωθεί σε πεταλούδα…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ύπαρξης του βαρυτομαγνητισμού είναι η φλόγα ενός κεριού. Το γνωστό σχήμα της που μας είναι τόσο οικείο και «φυσιολογικό» οφείλεται στην χωροχρονική συστροφή. Σε συνθήκες έλλειψης του παράγοντα συστροφή, άρα και έλλειψης βαρυτικού πεδίου, η φλόγα παίρνει το σχήμα θόλου, ιώδους χρώματος! Το γεγονός έγινε γνωστό από ένα πείραμα της NASA σε περιβάλλον χωρίς βαρύτητα.
Και έτσι απρόσμενα ξανασυναντάμε γνωστές παραμέτρους όπως το σχήμα των θόλων και το μπλε-λουλακί χρώμα, αλλά και τη θερμότητα, σε άμεση σχέση με την απουσία της βαρύτητας.
Παρενθετικά να επισημάνουμε πως η φλόγα είναι φως και το φως μεταφέρει πληροφορία και άρα γνώση. Η τομή του θολωτού σχήματος μοιάζει με πύλη και το μπλε-λουλακί βρίσκεται στη συχνότητα του ιώδους φάσματος, που παραδοσιακά ταυτίζεται με τα ανώτερα κέντρα (τσάκρα) της Φώτισης.
Ίσως να ρωτήσετε πως κολλάει σε όλα αυτά η αντιβαρύτητα κι εγώ θα σας υπενθυμίσω πως οι φωτισμένοι άγιοι όλων των θρησκειών έχουν την ικανότητα της μετεώρισης!
Όσοι έχουν πρόβλημα με τα ύψη, εδώ κατεβαίνουν. Οι υπόλοιποι ελέγξτε τις ζώνες σας, απογειωνόμαστε.
Π-ύλη: Εκφράζουμε τις έννοιες με λέξεις. Οι λέξεις αποτελούνται από γράμματα. Όμως κάθε γράμμα από μόνο του ως σύμβολο, εκφράζει κάποιες δικές του έννοιες. Παράλληλα έχει επικρατήσει η συνήθεια να συμβολίζουμε με γράμματα μαθηματικές, φυσικές, χημικές κλπ έννοιες και στοιχεία, προς χάρη συντομίας και ως κωδικούς διεθνούς επικοινωνίας.
Τώρα, αν σας ζητούσα να ζωγραφίσετε μια πύλη, ποιο σχήμα θα της δίνατε; Αν σας ζητούσα να γράψετε τη λέξη πύλη; Ναι! Το γράμμα Π όπως και αν το γράψετε σχηματίζει από μόνο του μια πύλη! Έχουμε λοιπόν Π-ύλη. Δηλαδή μια ∩ από όπου περνά η ύλη, ή μια ∩ προς την ύλη;
Παρεμπιπτόντως στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά το π συμβολίζονταν από ένα οριζόντιο ελλειψοειδές φωτοστέφανο, ένα σχήμα δηλαδή όμοιο με την Mandorla!
Όμως το γράμμα π συμβολίζει διεθνώς και τον λόγο 3,14 της περιφέρειας κάθε κύκλου προς την διάμετρο του. Εδώ δεν νομίζω πως χρειάζεται να επισημάνω τους κάθε λογής συμβολισμούς του κύκλου.
Αλλά νομίζω πως πρέπει να αναφέρω ότι στο Κέτερ, την πρώτη Σεφιρώθ του καμπαλιστικού Δέντρου (το αντίστοιχο του κβαντικού «αφρού» για την φυσική) αποδίδεται ως Διάνοια ή Αρχάγγελος ο Μέτατρον. Η αριθμητική αξία του ονόματος του είναι 314! Ένας υπαινιγμός για την ιδιότητα του ως Φρουρού της Πύλης; Ως ρυθμιστή και ελεγκτή των ενεργειών που μεταγγίζονται από το Κέτερ στο Ντάαθ; Ποιος θα μπορούσε άραγε, να μας πει στα σίγουρα;
Στην Φυσική, για την ύλη χρησιμοποιείται το γράμμα m που εκφράζει την μάζα του κάθε σώματος. Έτσι στην λέξη πύλη αντικαθιστούμε το π με το 3,14 και το ύλη με το m και καταλήγουμε να έχουμε 3,14m. Υπάρχουν δύο μετρήσιμες μάζες για κάθε σώμα από άποψη φυσικής. Η μάζα αδράνειας και η βαρυτική. Εδώ όμως θα μας απασχολήσει μια τρίτη εκδοχή, η παράμετρος γάμα.
Παράμετρος γάμα είναι η ποσότητα της ύλης που αναγκάζει την γεωμετρία του χώρου να παρεκκλίνει από την επίπεδη Ευκλείδεια γεωμετρία.
Έτσι σύμφωνα με τους προηγούμενους συνειρμούς έχουμε 3,14γ που μέσα στην αχαλίνωτη φαντασία μας μοιάζει με κλειδί που η λέξη πύλη μας υπέδειξε. Κατά σύμπτωση και τα αρχικά της δοθείσης από τους επιστήμονες ονομασίας, μας δίνουν πγ.
Η NASA ύστερα από μακρόχρονη προετοιμασία, ξεκίνησε σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Stanford  την άνοιξη του 2004 την αποστολή Gravity Probe B. Το πείραμα διεξάγεται με την βοήθεια τεσσάρων γυροσκοπίων από σφαίρες χαλαζία, στο εσωτερικό ενός δορυφόρου που τέθηκε σε τροχιά 400⁴ μίλια ακριβώς πάνω από τους πόλους. Το ένα σκέλος του πειράματος είναι να μετρηθεί η συστροφή του χωρόχρονου λόγω περιστροφής της Γης και το άλλο να μετρηθεί η παράμετρος γάμα.
«Επειδή η Γη κάνει το χωρόχρονο γύρω της να υποστεί ένα ‘‘βαθούλωμα’’, μια κυκλική τροχιά γύρω από τη Γη θα πρέπει να αποδειχθεί ότι έχει μια περιφέρεια ελαφρώς μικρότερη από τον γνωστό τύπο πd (d=διάμετρος της τροχιάς) Αυτό το μικρότερο μήκος της περιφέρειας ο Everitt το ονομάζει ‘‘ελλείπον μήκος’’……Μερικοί φυσικοί θεωρούν την παράμετρο γάμα ως την πιο ενδιαφέρουσα μέτρηση του στροβιλισμού του χωρόχρονου, επειδή πολλές από τις πιο εξωτικές υποθέσεις τους, όπως οι κρυμμένες πρόσθετες διαστάσεις και οι άγνωστες δυνάμεις που διαπερνούν το διάστημα, θα μπορούν να αναγκάσουν την τιμή της παραμέτρου γάμα να παρεκκλίνει από την πρόβλεψη του Einstein…»
«…τα αποτελέσματα, αν και μικρά για την Γη, έχουν εκτεταμένες επιπτώσεις στη φύση του θέματος και την δομή του Σύμπαντος.»
Ξεκινήσαμε από μια λέξη κι έναν παράδοξο τρόπο ανάλυσης της. Συσχετίσαμε μέτρα και σταθμά εκ προοιμίου άσχετα μεταξύ τους, όπως ο λόγος π και η μάζα m. Και καταλήξαμε σ’ ένα πείραμα της NASA από όπου διαπιστώσαμε πως η αρχική παραδοξότητα ήταν τελικά μόνο το πέπλο που σκίαζε την αντίληψη μας.
Το π ως άρρητος αριθμός μας ανοίγει μια πύλη στο άπειρο (∞). Η περιφέρεια ( Ο ) και η διάμετρος (―) συνδυασμένα μαζί ( Ο ) μας δίνουν το τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου που συμβολίζει την αρχή του απείρου και που με την παραλλαγή Ω εικονίζει κι αυτό μια πύλη.
Και αν διδαχθήκατε καλλιγραφία θα θυμάστε ασφαλώς πως γράφαμε το πεζό π. Ήταν ένας συνδυασμός του ω και του συμβόλου του ∞ στην κορυφή του!
Αλλά είναι μάλλον ώρα να βάλουμε λίγη τάξη στο χάος που αναταράξαμε. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ έχω αρχίσει να αισθάνομαι το μυαλό μου σαν αρχέγονη σούπα!

Το σενάριο
Σύμφωνα με τις παραδόσεις που ενδεικτικά εξετάσαμε, αλλά και σύμφωνα με τις επιστημονικές θεωρίες και πειραματικές αποδείξεις, υπάρχει μία συνθήκη που ανάλογα από την σκοπιά την οποία την εξετάζουμε ονομάζεται Πρώτη Εκδήλωση, Μεγάλη Θάλασσα, Κέτερ, Αιθέρας, Κβαντικός Αφρός, Αρχέγονη Σούπα ή και Τουρλού, αν τραβά η όρεξή σας. Μέσα σ’ αυτή την γαβάθα εεε, συγνώμη την συνθήκη, επικρατεί το κενό αδιαμόρφωτο χάος που ωστόσο κάθε άλλο παρά κενό είναι όπως μας διαβεβαιώνουν όλοι ανεξαιρέτως. Μέσα εκεί στο ασφυκτιών Τίποτα συμβαίνει ενίοτε να «ανάβει μια σπίθα» και να προκαλεί κυματισμούς, όπως ένας σεισμός προκαλεί τσουνάμι. Μέσα από αυτή τη διαδικασία που ονομάστηκε κβαντική διακύμανση, ξεπηδούν ζεύγη στοιχειωδών σωματιδίων. Έχουμε λοιπόν από το «τίποτε» ένα «κάτι». Και ανάμεσα σ’ αυτά ένα τρίτο που βρίσκεται σε άλλο επίπεδο, αόρατο, ρευστό, μυστηριώδες. Κάτι ουδέτερο που όμως δίνει μορφή στα πάντα.
Αυτή η συνθήκη δεν είναι κάτι ξέχωρο από εμάς τους παρατηρητές αλλά υπάρχει γύρω μας και μέσα μας και η Θεωρία Μ μας λέει πως για να λειτουργήσει αυτή δίνοντας τα γνωστά αποτελέσματα -το Σύμπαν όπως το αντιλαμβανόμαστε- χρειάζονται έντεκα διαστάσεις.
Θυμίζουμε πως η θεωρία Μ είναι μια ενοποιημένη θεωρία χορδών η οποία προβλέπει ότι «ο Κόσμος δύναται να βρεθεί σε μεγάλη ποικιλία φάσεων. Στις φάσεις αυτές οι νόμοι της φύσης φαίνεται πως είναι διαφορετικοί. Το Σύμπαν μας βρίσκεται σε μία από αυτές.» Και «…υπό τις κατάλληλες συνθήκες θα ήταν δυνατή η μετάβαση από μια φάση σε άλλη.»
Αν θέλουμε λοιπόν να μεταβούμε «κάπου αλλού» χρειαζόμαστε ένα πέρασμα, μια Πύλη. Μόνο που στα πλαίσια και με τα δεδομένα της Κοσμικής κλίμακας, αυτή η πύλη έχει το ανάλογο μέγεθος και δεν νοείται σαν ένας απλός «δρασκελισμός», μια εικόνα που σαφώς είναι δεσμευτική και μας μπερδεύει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει η δυνατότητα του άλματος για την διάβαση της, αλλά απλά αυτό το άλμα προϋποθέτει τις κατάλληλες συνθήκες και ενέργειες.
Όμως βέβαια και κατ’ αρχήν πρέπει να εντοπίσουμε αυτή την Πύλη. Ντάαθ την αποκαλούν οι καμπαλιστές, κβαντική διακύμανση οι επιστήμονες. Το ρόδο όπως και να το ονομάσεις… επιμένουμε εμείς, αλλά προς χάρη συνεννόησης ας την αποκαλούμε 11^η Πύλη!
Εδώ να διευκρινίσω πως σε επίπεδο ατομικής Συνείδησης αυτή η Πύλη μπορεί να βρίσκεται και μέσα μας. Στην πανάρχαια παράδοση των Τολτέκων, που αποτέλεσε ένα από τα πρότυπα του καμπαλισμού, αποκαλείται Συμπεριεκτικότητα και έχει την αντίστοιχη έννοια με την Mandorla.
Όμως στην προκείμενη περίπτωση αναζητούμε την κοσμική της υπόσταση στο επίπεδο του Μακρόκοσμου. Θα ήταν αστείο βέβαια να υποθέσουμε πως είμαστε οι πρώτοι. Ούτε καν η επιστημονική κοινότητα δεν έχει αυτή την πρωτιά. Η αρχή της αναζήτησης της είναι κάτι που χάνεται στα βάθη του χρόνου και για κάποιους ίσως να έχει τελειώσει. Εκείνο που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτή η αναζήτηση διεξάγεται.

Το πρόγραμμα Gravity Probe B διεξάγεται στον βαρυτομαγνητικό ορίζοντα της Γης ερευνώντας και για την παράμετρο γάμα που όπως είδαμε είναι ο ενδεικτικός παράγοντας για τον εντοπισμό πρόσθετων διαστάσεων. Το πρόγραμμα NESTOR διεξάγεται στην Πύλο, τοπωνύμιο που δηλώνει την ιδιότητα πύλης, ανιχνεύοντας τα νετρίνο. Τα νετρίνο είναι αριστερόστροφες δίνες χωρίς ιδιότητες και μεταφέρουν πληροφορίες. Ανάμεσα σε αυτές και εκείνη την πληροφορία κλειδί που με την αλλαγή⁵ του αποκτούμε την ικανότητα σε Μικροκοσμικό και την δυνατότητα σε Μακροκοσμικό επίπεδο να αλλάξουμε φάση.
Η Ηλεκτροβαρύτητα μας δίνει την τεχνολογική υποστήριξη για την παραγωγή απεριόριστης ενέργειας εκ του μηδενικού σημείου και την ικανότητα της Αντιβαρυτικής πτήσης.
Όμως, εμμέσως πλην σαφώς, μέσα από τον συνδυασμό όλων αυτών των πληροφοριών προκύπτει και κάτι ακόμη ιδιαίτερα σημαντικό, που κατά πάσα πιθανότητα αφορά κάθε είδους προσέγγιση της 11^ης Πύλης. Η συχνότητα του ιώδους φάσματος.
Σενάριο απόκρυφου μυστηρίου; Επιστημονικής ή παρανοϊκής φαντασίας; Αναζητήστε πληροφορίες για το πρόγραμμα Μοντάουκ και την κεραία Δέλτα. Ίσως τότε να βρείτε την απάντηση στις πιο πάνω απορίες. Αλλά ποιος ξέρει, ίσως και να καταλήξετε με ακόμη περισσότερες ερωτήσεις.

Όπως, τι ρόλο παίζουν οι τοπολογικές ιδιότητες των γεωμετρικών μορφών και αν έχουν κάποια σχέση με την συμπεριφορά των νετρίνο καθώς αυτά πορεύονται μέσα στο χρόνο σ’ ένα ατέλειωτο ταξίδι.
Τα Neutrino μεταδίδουν πληροφορίες όπως και το Internet. Το δεύτερο είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα για ενδοπλανητική χρήση. Τα πρώτα έρχονται από έξω και οι άνθρωποι, ή τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς, έχουν στραμμένο το βλέμμα στους μακρινούς ορίζοντες αναζητώντας απόηχους μακρινών γεγονότων στο Φως των Άστρων. Οι υπόλοιποι ακολουθούν ασφαλτοστρωμένους πολυσύχναστους δρόμους με το κεφάλι σκυφτό. ‘‘Ζώντας’’ ο καθένας μέσα στα πλαίσια του δικού του ορίζοντα, γιατί έτσι του έμαθαν.
Όμως αν σκοπεύουμε στην αυτοδιάθεση και την αυτοοργάνωση ως άτομα και ως ανθρωπότητα χρειάζεται να υπερβούμε τα όρια οποιασδήποτε χειραγώγησης, νοητικής, συναισθηματικής, πρακτικής. Μας είπαν να απλώνουμε τα πόδια μας ως εκεί που φτάνει το πάπλωμα μας. Αποσιώπησαν το γεγονός πως μπορούμε να φτιάξουμε ένα απέραντο. Αποκοπήκαμε από το ανοιχτό σύστημα της ενεργειακής ελευθερίας και τροφοδότησης. Όλες οι παραφύση παρεμβάσεις στο Γήινο οικοσύστημα έχουν αυτό το σκοπό. Οι ενεργειακές όμως δυνάμεις του Κόσμου είναι άπειρες και ανεξάντλητες.
Η επέμβαση για την αλλαγή του «προγράμματος» πρέπει να γίνει από «έξω». Όπως οι αστροναύτες βγαίνουν από το διαστημικό όχημα τους για να διορθώσουν μέρη του σκάφους που έχουν μπλοκάρει, έτσι κι εμείς χρειάζεται να επιχειρήσουμε μια έξοδο. Μια έξοδο από τον στενό ορίζοντα της αντίληψης μας για τις ίδιες μας τις δυνατότητες. Όχι μόνο μεμονωμένα ως άτομα, αλλά συλλογικά. Όχι ως Homo Sapiens αλλά ως Homo Gestalt.
Κάπου εκεί «έξω» υπάρχει μια Πύλη, που δεν χρειάζεται να της δώσουμε κανένα όνομα. Ούτε ακόμη και προς χάρη συνεννόησης. Γιατί εκεί, στο δικό της κατώφλι, οι λέξεις διαλύονται και μαζί τους και οι Μορφές. Κι απομένουν μονάχα οι κρυστάλλινοι απόηχοι των στροβίλων, κάποιων τοπολογικά ισοδύναμων ενεργειακών δομών…

Ειρήνη Λεονάρδου ©

Σημειώσεις
1. Σχετικά πρόσφατα και όπως ανακοινώθηκε από τους ερευνητές του CERN εντόπισαν νετρίνο που ξεπερνούν το κοσμικό όριο της ταχύτητας, ταξιδεύοντας ταχύτερα και από το φως. Ακόμη, ο καθηγητής φυσικής του πανεπιστημίου της Μπολόνια Antonio Ereditato, πιθανολογεί ότι τα νετρίνο κινούνται μέσα από τις πρόσθετες διαστάσεις στο χώρο, όπως προβλέπει η θεωρία των χορδών, για αυτό κινούνται ταχύτερα από το φως. Ίδια ακριβώς άποψη εξέφρασε και ο αστρονόμος νετρίνο Antonio Ereditato του πανεπιστημίου της Χαβάης.
2. (Θεωρία Μ) Σύμφωνα με σχόλιο του Lee Smolin στο βιβλίο του «Τρεις Δρόμοι προς την Κβαντική Βαρύτητα»: …Κανείς δεν γνωρίζει την προέλευση (της ονομασίας) του Μ, πράγμα ταιριαστό σε μια θεωρία η ύπαρξη της οποίας παραμένει μέχρι στιγμής υποθετική…σελ.225!
3. lux, lusis (θηλ) : φως ηλίου, λύχνου και γενικά αυτόφωτου σώματος  // φως, φέγγος, λάμψη
ad lucem: την ημέρα, το πρωί  // φως ζωής, φως  - natalis: η ημέρα γεννεθλίων,
luce carentes : οι νεκροί, aspiro lusem: γεννιέμαι  // λάμψη // φανέρωση // αξίωμα // ευτυχία // σωτηρία  // οφθαλμός
4. Δεν ξέρω αν έχει κάποια σχέση ή αν είναι σύμπτωση, αλλά 400 millimicrons είναι το μήκος κύματος του ιώδους χρώματος.
5. (αλλαγή κλειδιού) Φαντάζομαι πως λίγο πολύ έχετε ταξιδέψει με τραίνο και ίσως έχετε προσέξει πως αλλάζουν γραμμή. Σε ένα τέτοιο κλειδί αναφερόμαστε εδώ.
 * Το άρθρο της Ειρήνης Λεονάρδου "Η Ενδέκατη Πύλη" πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Ανεξήγητο" / τεύχη Νο.196 & 197

ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΓΟΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Οι μαθητευμένοι μάγοι και η έλλειψη ιστορικής συνείδησης



Του Γιώργου Καραμπελιά

Παρακολουθούμε όλοι ως υπνωτισμένοι το θέαμα μιας κυβέρνησης ασχέτων και μαθητευόμενων μάγων να βυθίζει μέρα με τη μέρα σε μεγαλύτερο αδιέξοδο τη χώρα σε όλα τα πεδία, και έναν άβουλο πρωθυπουργό να παρακολουθεί ανίκανος να παρέμβει προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση· παρακολουθούμε ταυτόχρονα το θέαμα μιας σταδιακής κατεδάφισης των οραμάτων του… αντιμνημονιακού κινήματος. Δεν θα επανέλθουμε όμως σε αυτά που έχουμε τονίσει πολλές φορές, (ad nauseam) την τελευταία περίοδο, αλλά θα προσπαθήσουμε να διευκρινίσουμε για μια ακόμα φορά το ιδεολογικό και πολιτικό υπόστρωμα αυτής της πολιτικής.

Όταν ανήκεις σε μια γενιά και μια ιδεολογική και πολιτική σχολή που τις τελευταίες δεκαετίες προσπάθησε να κατεδαφίσει την ιστορική συνείδηση του ελληνισμού, αρνείται τη συνέχεια του ελληνικού έθνους· σε ένα ρεύμα που αρνείται να αναγνωρίσει στην οθωμανική Τουρκία εκείνον τον παράγοντα που από τη μάχη του Ματζικέρτ το 1071 μέχρι την εισβολή στην Κύπρο και τις αδιάκοπες προκλήσεις έχει ως διαρκή διακηρυγμένο και μόνιμο στόχο του την κατοχή ή την υποταγή του «συνόρου» που αποτελεί η Ελλάδα.

Όταν από την άλλη πλευρά δεν έχεις καμία συνείδηση ότι η σχέση μας με την Δύση δεν είναι μια σχέση οργανική αλλά τακτική και αναγκαστική συμμαχία απέναντι στην εξ Ανατολών απειλή και πλέεις μέσα σε πελάγη ενός αφελούς ευρωκεντρισμού και δεν έχεις συνείδηση πως ο ελληνισμός είναι όντως, δυστυχώς, «ανάδελφος», αλλά αντίθετα έχεις ανατραφεί με όλες τις εξυπνάδες που λοιδορούσαν την τόσο καίρια έκφραση του πρόεδρου Σαρτζετάκη.

Όταν αγνοείς το γεγονός της βαθύτατης παρακμής στην οποία έχει εισέλθει εδώ και πολλά χρόνια ο ελληνισμός.

Όταν αγνοείς πως το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα είναι η δημογραφική της παρακμή η οποία εκτός από την πληθυσμιακή συρρίκνωση θα την μεταβάλει πολύ σύντομα σε χώρα γερόντων (ήδη ο μέσος όρος ηλικίας είναι 43 χρόνια) με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό σε όλα τα πεδία, από την άμυνα, την παραγωγή έως το συνταξιοδοτικό και την αδυναμία να καλυφθούν οι «περιβόητες» συντάξεις.

Όταν κλείνεις τα μάτια μπροστά στη μεγάλη μετακίνηση των πληθυσμών που λαμβάνει χώρα από την Ανατολή προς τη Δύση, μετακίνηση η οποία είναι ενταγμένη και στη στρατηγική του μόνιμα απειλητικού γείτονα, τότε μπορείς να αναφέρεσαι στο ζήτημα των προσφύγων και των μεταναστών, μόνον ως ζήτημα «ανθρωπιστικό» και όχι ως ζήτημα που στο βάθος χρόνου μετατρέπεται σε ζήτημα εθνικής επιβίωσης.

Όταν δεν έχεις συνείδηση ότι μία πλήρης οικονομική και κοινωνική κατάρρευση της χώρας κινδυνεύει να σε οδηγήσει σε μια καθοδική σπείρα χωρίς επιστροφή.

Όταν αρνείσαι να δεις τι έχει συμβεί στη Βουλγαρία, η τη Σερβία εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια ή ακόμα χειρότερα τι συμβαίνει στη γειτονική Συρία.

Όταν εν ολίγοις έχεις ανατραφεί με μια ψευδοταξική ιδεολογία που υποτιμά συστηματικά την εθνική διάσταση και με μια ατομοκεντρική δυτική αντίληψη για την οποία σημασία έχει απλώς «να περνάμε καλά», και όλα αυτά σε ένα έθνος που αριθμεί πλέον μόνο δέκα εκατομμύρια πληθυσμό, τότε σου επιτρέπονται τα πάντα.

Τότε μπορείς πολύ εύκολα με απόλυτη έλλειψη συναίσθησης της ιστορικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας, να παίζεις την κυβέρνηση και το θέαμα της δήθεν διακυβέρνησης.

Τότε σου επιτρέπεται να οδηγείς μια χώρα με τα μεγέθη και τις δυνατότητες της σύγχρονης Ελλάδας σε μια πολιτική αφασία, όπου καθημερινά καταρρέουν όλα τα οικονομικά δεδομένα αλλά και οι υποδομές της χώρας και όπου μέσω ενός απίστευτου μιθριδατισμού εθιζόμαστε και αρκούμαστε στο «κάθε μέρα και χειρότερα».

 Συντήρηση ή όραμα;

Πολλοί μας έχουν επικρίνει τα τελευταία χρόνια ως υπερβολικά συντηρητικούς που δεν τολμούν να προχωρήσουν στις απαραίτητες «ρήξεις» έστω κι αν αυτό συνεπάγεται στην επιστροφή στη δραχμή ή ακόμα και την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό συχνά, από εκείνους που όταν, πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια, έμπαινε η Ελλάδα στο ευρώ πανηγύριζαν ή σιωπούσαν, σε αντίθεση με εμάς που είχαμε ταχθεί όσο γίνεται πιο αποφασιστικά ενάντια σε μια τέτοια πολιτική.

Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα; Έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές πως η έξοδος από το ευρώ δεν είναι σήμερα επιλογή δική μας, μιας ισχυρής Ελλάδας ικανής να προχωρήσει σε νέες οικονομικές πολιτικές και νέες συμμαχίες, αλλά θα γίνει αναγκαστικώς ως εκδίωξή μας.

Κατά συνέπεια δεν μπορούμε να προσδοκούμε τίποτα το θετικό από αυτήν, διότι όχι μόνον με τις αλλεπάλληλες υποτιμήσεις, θα ρίξει ακόμα περισσότερο το ήδη δραματικά πεσμένο εισόδημα των Ελλήνων αλλά και κυρίως διότι θα οδηγήσει σε μια γεωπολιτική απομόνωση την χειρότερη δυνατή στιγμή στην περιοχή μας.

Είναι εντελώς χαρακτηριστικό ότι όλοι οι «πατριώτες» που υπερασπίζονται την έξοδο από το ευρώ, δεν σκέφτονται καθόλου τι πρόκειται να συμβεί με την Κύπρο εάν πάψει να βρίσκεται τουλάχιστον στην ίδια οικονομική ζώνη με την Ελλάδα, και απομείνει έρμαιο στις διαθέσεις της Τουρκίας και της Βρετανίας.

Υπάρχει άραγε μια εναλλακτική πολιτική στην περίπτωση μιας τέτοιας εξόδου; Μπορούμε να στηριχθούμε μήπως στη Ρωσία; Είναι σαφές ότι το ερώτημα παραμένει μάλλον θεωρητικό. Διότι η Ελλάδα είναι απόλυτα εξαρτημένη από τις εισαγωγές και τις εμπορικές σχέσεις της με τη Δύση, «βγάζει το ψωμί της» από τον τουρισμό που κατά 80% προέρχεται από δυτικές χώρες, η δε Ρωσία σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν διατεθειμένη να έρθει σε ρήξη με τη Γερμανία ή με την Τουρκία με τις οποίες διατηρεί τεράστιες οικονομικές σχέσεις. Επιπλέον, οι γειτονικές μας βαλκανικές χώρες ιδιαίτερα η Ρουμανία και η Βουλγαρία, δεν ανήκουν πλέον στο φιλορωσικό στρατόπεδο αλλά είναι αντίπαλές της. Καταλαβαίνουμε επομένως, ότι η αναγκαία βελτίωση των σχέσεών μας με τη Ρωσία και η στήριξή μας σε αυτήν σε πολλά θέματα ενεργειακό, αμυντικό κ.λπ., έχει προφανή και αδιαμφισβήτητα όρια. Και πρέπει να ενταχθεί σε μια μεσομακροπρόθεσμη προοπτική μιας ανεξάρτητης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.

Το ίδιο κατά μείζονα ρόλο ισχύει με την Κίνα. Η Κίνα μπορεί να είναι σύμμαχός μας αλλά μακρινή και αδύνατο να μας στηρίξει αποφασιστικά στα εθνικά και γεωπολιτικά μας προβλήματα.

Εμείς έχουμε ιστορική συνείδηση της χώρας μας και για τη χώρα μας. Γνωρίζουμε ότι ο σημερινός ελληνισμός στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι το τελευταίο ιστορικό υπόλειμμα ενός μεγάλου έθνους και ενός μεγάλου πολιτισμού στη δυσκολότερη στιγμή της ιστορίας της. Γιατί αν κάποτε δεν είχαμε κράτος είχαμε οικονομική υπεροχή σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο τη Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια, είχαμε πληθυσμό και ισχυρή δημογραφία, οι γιαγιάδες μας γεννούσαν δέκα ή δεκαπέντε παιδιά, είχαμε πολιτισμική υπεροχή. Σήμερα συρρικνωνόμαστε έχουμε χάσει κάθε παραγωγική αυτεξουσιότητα έχουμε γίνει πολιτισμικοί νάνοι, ενώ ο μεγάλος μας αντίπαλος ενισχύεται σε όλα τα πεδία.

Στον προηγούμενο αιώνα διαπράξαμε δύο μεγάλα εθνικά εγκλήματα, με δύο εμφυλίους χάσαμε τη Μικρά Ασία, τη Σμύρνη και την Πόλη ως κέντρα τους ελληνισμού και με τον δεύτερο και τραγικότερο εμφύλιο (1944-1949) χάσαμε την Κύπρο, την Βόρειο Ήπειρο και την οικονομική και πολιτική μας αυτεξουσιότητα.

Σήμερα είμαστε στο κατώφλι μιας νέας μεγάλης εθνικής καταστροφής. Αν έστω και σήμερα, την ύστατη στιγμή, δεν κατανοήσουμε ότι ο ελληνισμός αποτελεί «απειλούμενο είδος» προς εξαφάνιση και πρέπει να προστατευτεί από εμάς τους ίδιους, τότε κινδυνεύουμε σε αυτόν τον αιώνα να πάψουμε να υπάρχουμε ως αυτόνομο πολιτειακό υποκείμενο και να σκορπίσουμε στους πέντε δρόμους σαν τους Αρμενίους ή ακόμα περισσότερο τους Λιβανέζους, ενώ ο ιστορικός χώρος της Ελλάδας θα μεταβληθεί σε έναν απλό χώρο ταμπόν μεταξύ ισλαμικής Ανατολής και Δύσης.

Γι’ αυτούς τους λόγους είμαστε απολύτως «συντηρητικοί», δηλαδή θέλουμε να διασωθεί ο υπαρκτός ελληνισμός και για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει ένας συνδυασμός μιας διπλής τακτικής πάνω στην οποία πολλές φορές έχουμε επιμείνει μέχρι σήμερα. Μια τακτική «ανταρτοπόλεμου» στη διαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους και τη γερμανική Ευρώπη ώστε να αποφύγουμε το πένθιμο σόλο, μέχρις ότου αποκτήσουμε περισσότερους συμμάχους στο εσωτερικό της Ευρώπης και να ενισχυθούμε ώστε να μπορέσουμε μεσοπρόθεσμα να καταργήσουμε ένα μεγάλο μέρος του χρέους.

Ταυτόχρονα για να έχει νόημα και ο ανταρτοπόλεμος πρέπει να ξέρουμε ποιος είναι ο στρατηγικός μας στόχος. Αυτό δηλαδή που απουσιάζει εντελώς από τη σκέψη και την στρατηγική(!) της παρούσας κυβέρνησης, η οποία εξαντλείται απλώς στο να αποφύγουμε τα χειρότερα και «να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις». Ο ανταρτοπόλεμος έχει νόημα όταν τον εντάσσεις σε ένα όραμα για τη νέα Ελλάδα. Ένα όραμα που έχουμε χαρακτηρίσει εκσυγχρονισμό της παράδοσης, δηλαδή δημογραφική ανάκαμψη, ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση, αμυντική θωράκιση, κοινωνική δικαιοσύνη, πολιτισμική αναγέννηση και αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς.

Αλλά για όλα αυτά είναι απαραίτητο αυτό που λείπει από την ασύντακτη κυβέρνηση και τον άβουλο πρωθυπουργό, μια ιστορική συνείδηση της πατρίδας και του έθνους, μια γνώση του «από πού ερχόμαστε», για να μπορούμε να έχουμε συναίσθηση και για το τι μας λείπει και για το που πηγαίνουμε!

ΑΡΔΗΝ-ΡΗΞΗ