ΣΤΡΙΠΤΙΖ ΣΤΟ Κ[Υ]ΝΟΒΟΥΛΙΟΝ;;;

Η Λιάνα στριπτιτζού

γράφει ο καυστικός“Ούτις”

Ήμουνα αραχτός στην καναπεδιά, που λέτε καρντάσια μου, και διάβαζα την εφημερίς. Όλα κι όλα. Ο Ούτις είναι τυπάς παραδοσιακός. Κάθε πρωινό παγαίνω στο ψιλικατζίδικο και παίρνω τσιγάρα και τη φυλλάδα μου. Φυλλάδα δημοκρατικιά, περικαλώ. Γιατίς ο παππούς μου ήταν Βενιζελικός και η παράδοση κρατιέται από γενιά σε γενιά. Μετά κάθομαι στον καναπές κι απολαμβάνω το πρωινό καφεδάκι μου με δύο σιγαρέτα. Καφές ελληνικός και ΒRAVO, γιατί αυτό είναι χαρμάνι! Καθότι δεν είμαι κανένα πιρπιτσόλι. Και στον καφέ μου θέλω ποιότης. Η φυλλάδα ανοιχτή για να πληροφορούμαι τα νέα. Αυτή η TVούλα πολύ με τσαντίζει. Κάνουν την θριξ τριχιά. Μας έχουν πρήξει τα απαυτά, ρε π@ύστη μου, οι πληρωμένοι σχολιαστές της προπαγάνδας, που θαρρούν πως καίμε κάρβουνο. Δεν τους γουστάρω, αδερφέ. Και πάνω που τράβαγα μια τζούρα καφέ πλαταγιάζοντας τη γλώσσα από ευχαρίστηση, ακούω από την κουζίνα τη φωνή της Αγλαΐτσας, του στεφανιού μου. «Ρε ανίκανε, προχθές που σου είπα να σου κάνω στριπτίζ, όπως η Κιμ Μπάσιτζερ στον Μίκι Ρούρκ, βάζοντας και τη μουσικάρα του Τζό Κόκερ, για να σε φτιάξω, που έχεις να με κάνεις να νιώσω γυναίκα από την πρωτοχρονιά, δεν ήθελες. Μου είπες πως η ξανθιά Αμερικάνα ήταν εξήντα κιλά πιο αδύνατη από μένα. Και πως οι αγελαδίτσες της ΦΑΓΕ είναι μόνο για γιαούρτια. Δεν κάνουν για στριπτίζ. Η Λιάνα, ρε τσουτσουνοαφλογιστία, είναι καλύτερη, που θα κάνει στριπτίζ στη Βουλή;» Τότε θυμήθηκα τη δήλωση της Κανέλλη, που πέρασε, έτσι, ξώφαλτσα από το νιονιό μου χωρίς να της δώσω σημασία. Αλλά ας είναι καλά το γυναικάκι μου, που μου το θύμισε.

Έλα, Βαγγελίστρα μου, τι χουνέρι είναι κι αυτό; Αυτό το νευρωτικό θηλυκό- θηλυκό να λέγεται δηλαδής- θα φτάσει μέχρι εκεί; Θα βεβηλώσει το ναό της δημοκρατίας με τον ευτελή χορό βγάζοντας ένα- ένα τα ρούχα της μέχρι να μείνει αυτή, τα μαστάρια της, που θα κρέμονταν σαν πολυέλαιος και η λευκή γούνα λόγω γηρατειών ανάμεσα στα αγελαδίσια μπούτια της; Έλα αιδοίον στον τόπο σου! Μέχρι εκεί θα φτάσει η τσαντίλω;

Ακόμη δεν άρχισαν οι ζέστες, και πάει, καρντάσια μου, λαλήσαμε. Δεν ξέρουμε τι κάνουμε και τι λέμε. Μπίτσαμεν ντιπ για ντιπ. Βλέπουμε να πετάνε ευρώπουλα από το ένα ταμείο στο άλλο για να έχουμε ρευστότης και μας έφυγαν τα καπάκια. Για να είμαστε συνεπείς στο ΔΝΤ, λέει. Στους τοκογλύφοι και τους κλέφται. Ζαλιστήκαμε με τα σούρτα- φέρτα των υπουργών εις τας Ευρώπας και τις αντικρουόμενες παπαριές τους στο γυαλί. Καταντήσαμε να ψάχνουμε με το φανάρι του Διογένη ποιες είναι οι αλήθειες και ποια τα ψέματα. Έχουμε και τους λαθρομετανάστες που ζήλεψαν τον ωραίο ήλιο μας και μας κουβαλήθηκαν για να λιαστούν στις πλατείες μας, καταπώς λέει η θείτσα η Τασία, αυτό το ζωντανό μουμιοειδές κυβερνητικό κελεπούρι. Τι γίνεται, ρε π@ύστη μου; Χάσαμε τις κόκκινες γραμμές. Πάει το νταϊλίκι και πέσαμε στα τέσσερα. Τα δίνουμε όλα… Μπορεί να φταίει κι αυτός ο Γερμαναράς ο καροτσάκιας, ο Σόιμπλε, με τα καψόνια, που μας κάνει. Κι έτσι κάψαμε φλάτζα. Ό,τι κι αν μας πουν αυτά τα μαμούχαλα της Βουλής, εμείς ο κυρίαρχος όχλος της καρπαζιάς το θεωρούμε φυσιολογικό.

Κάθε βδομάδα στο βιβλίο Γκίνες γράφονται τρεις με πέντε μεγαλοπαπαριές ελλήνων βουλευτών ή υπουργών. Αφού στο γραφείο, που το φυλάνε εκεί στο Αμέρικα, παράγγειλαν ειδικό αντιπυρικό κιβώτιο. Για να μην πάρει φωτιά το καημενούλι το βιβλίο απ’ όσα ξεστομίζουν οι απόγονοι του Όμηρου, που λησμόνησαν το «ποίον σε έπος φύγεν έρκος οδόντων;» [σε ελεύθερη μετάφραση: «ποια μ@λ@κία σου ξέφυγε;] Κι έτσι οι νεοέλληνες, που ξέχασαν τα βαφτιστικά τους ονόματα κι όλοι ακούν το κοινό όνομα που αρχίζει με το γράμμα “μι” κι έχει τα τρία “άλφα”- όνομα ΑΑΑ!- ψηφίζουν τον Άδωνη, τη Λιάνα, τον Γιακουμάτο, το Λοβέρδο και τα λοιπά παρασιτοειδή του πολύχρωμου τσίρκου της πλατείας Συντάγματος. Τους στέλνουν στη Βουλή όχι για να νομοθετούν έργα ανάπτυξης, αλλά γιατί έχουν το βίτσιο να τους βλέπουν να περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι και να πετάνε λεκτικούς τσιμεντόλιθους. Ο λαός της φιλοσοφίας, του κάλλους και της αρμονίας, του «παν μέτρον άριστον», μεταλλάχτηκε σε λαό της μ@λ@κίας, της ασχήμιας και της δυσαρμονίας, της αμετροέπειας. Γιατί όλα αυτά τα θεωρεί μαγκιά. Μαγκιά που προέκυψε από τα μαύρα της λαμογιάς, που τσέπωσε με αρπαχτές και γιατί έχει τα βιβλία και τη μόρφωση όπως έχει ο βελζεβούλης το λιβάνι και τον αγιασμό. Κι ενώ τα χνώτα του βρωμούσαν πρώτα από πείνα, μετά βρώμισαν από αστακούς και συναγρίδες, ουίσκια και γαλλικά κρασιά. Κι ενώ πρώτα το κορμί του μύριζε ιδρωτίλα, αφού του έλειπε τα σαπούνι και το νερό, μετά μύριζε από το πατσουλί της καπαρετζούς, που γνώρισε στο κοντινό σκυλάδικο. Το παλιό «κάθε πόλις και στάδιον, κάθε χωριό και γυμναστήριον» το μετέτρεψε σε «κάθε πόλη και μπουζουκτζίδικο, κάθε χωριό και σκυλάδικο». Όλο αυτό το τουρλουμπούκι βαφτίστηκε ανάπτυξη! Ακολουθώντας αυτό το μεγάλο ρεύμα της φοβερής μετάλλαξης του νεοέλληνα, η Λιάνα από δεξιά Καραμανληκιά- θαυμάστρια του Κωνσταντίνου του Α΄, του μακρυφρύδη- έγειρε κι έγινε αριστερή βουλευτού του τιμημένου ΚΚΕ! Έλα αιδοίον στον τόπο σου! θα πείτε. Και μπορείτε να μιλήσετε για οποιοδήποτε άλλο αιδοίο, εκτός από αυτό της Λιάνας…

Η Λιάνα από την ημέρα που έφαγε στις σβουριχτές από τον Ηλία, τότε στην εκπομπή του Παπαδάκη, ξέφραξε ντιπ για ντιπ. Όχι που ήταν πρώτα καλύτερη, αλλά οι σβουριχτές της απορύθμισαν τα πιστόνια. Έτσι πήρε την απόφαση ν’ αφήσει τα έδρανα της Βουλής και να πιάσει τον νικελένιο σωλήνα της στριπτιτζούς. Έλα, ρε μινάρα, θα πείτε. Η Κανέλλη στριπτιτζού; Ναι, ρε καρντάσια, η ίδια το δήλωσε στο γυαλί. Σε ένα από τα καθημερινά πρωινά, όπου καλούν τους βουλευτάδες με την τσιριχτή φωνή για να σου κάνουν την τρίχα κάγκελο με τις ατέλειωτες μ@λ@κίες, η Λιάνα έκανε τη βαρύγδουπη δήλωση πως θα μας κάνει στριπτίζ. Είπε κατά λέξη:

«Ξέρετε κανένα φορολογικό νομοσχέδιο που έρχεται χωρίς φόρους; Άμα το φέρουν, εγώ σας ορκίζομαι μπορεί και να κάνω στριπτίζ από το βήμα της Βουλής. Άμα θέλετε, ευχαρίστως. Δεν περνάει η μπογιά μου, 60 χρονών γριά είμαι, αλλά τώρα πια που έχουν βγει τα σώβρακα και έχουν κατεβεί τα βρακιά και δεν υπάρχει όρθιο τίποτα, ούτε στις λέξεις, μπορώ ακόμη και αυτό να το υποσχεθώ».

Άμα το υποσχέθηκε, θα το κάνει η αθεόφοβη. Όσο ήταν δεξιούλα, πήγαινε στην εκκλησιά. Από τότε, όμως, που έγινε αριστερούλα την πειράζει το λιβάνι. Άσε που απόκτησε και το βίτσιο αντί να ακούει το «άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός…» που καταπραΰνει τα πάθη, να ακούει τον ύμνο της Διεθνούς που μιλάει για «της γης τους κολασμένους», κι από τότε κάνει σαν διαολισμένη. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, άβυσσος και η ψυχή της Λιάνας της τσιγαροτσιμινιέρας. Ρε τιτιτάγκα μου, το τσιγάρο είναι η προέκταση του χεριού της και η τσαντίλα η προέκταση της καρδιάς της. Αυτή δεν έχει καρδιά. Τσαντιλομηχανή έχει.

Την έχω ικανή να το κάνει το στριπτίζ, καρντάσια μου. Το φαντάζεστε να παίζει ο Άδωνης το σουραύλι και η Λιάνα να πετάει με νάζι ένα- ένα τα ρούχα της στο ρυθμό της μουσικής; Μετά να βγάζει με απόλυτο σεξικισμό τα ζεμπίλια που κρατούν τα μαστάρια της – γι’ αυτό το σουτιέν στα τούρκικα είναι ζεμπίλ μαστάρ- και στο τέλος να λύνει αργά- αργά, βασανιστικά για τα μάτια του θεατή, τα κορδόνια που κρατούν τον κουραδοκόφτη της- επί το λαϊκότερον στριγκάκι; Τώρα αν φοράει στριγκάκι ή βράκα θα το μάθουμε από τον ιστορικό του μέλλοντος, που θα γράψει την πλούσια βιογραφία της. Δεν κωλώνει που έχει μερικές δεκάδες κιλά παραπανίσια. Από αγελαδίτσα της ΦΑΓΕ έγινε σκέτη αγελάδα από το πολύ το φάε- φάε.

Ναι, σας λέω. Την έχω ικανή να το κάνει. Κι αν με ρωτήσετε: Γιατί τόση βεβαιότης, ρε μόρτη Ούτις; θα σας απαντήσω; Γιατί δημόσια έχει κατεβάσει το βρακί κι έχει δείξει τον πωπό της! Ήτανε, το λοιπόν σε κάποιο τηλεοπτικό σταθμό πριν από χρόνια, και ήρθε σε έντονη λογομαχία με γνωστό -τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά- αθλητικό συντάκτη.

Την ώρα που έλεγε κάτι η Λιάνα, εκείνος την προκάλεσε, λέγοντάς της: «Δεν έχεις κώλο να το κάνεις αυτό»! Εκτός εαυτού εκείνη του απάντησε «Εγώ δεν έχω κώλο; Τώρα θα δεις», και με τη μία κατέβασε πανωφόρι και εσώρουχο, εκθέτοντας σε κοινή θέα τον πισινό της!

Γι’ αυτό σας λέω, καρντάσια μου, είναι ικανή να μας δείξει τον πωπό της. Και να αναφωνήσουμε ούλοι μας: «Και τι πωπό, πωπώ, πωπώ!!!» Μετά πολλών θαυμαστικών βλέποντας τον δέκα στρεμμάτων πωπό της να λικνίζεται πέριξ του κρατήρα της στο κέντρο του. Και τη Ζωίτσα την Κωνσταντοπούλου- αυτό το σεξ σύμπολ του ελληνικού κοι(υ)νοβουλίου να χτυπάει παλαμάκια και να της βάζει 100ευρα στο δικτυωτό καλτσόν της. Ω, ρε, θέαμα! Θέαμα των θεαμάτων. Σαν αυτό στην Πομπηία, λίγο πριν εκραγεί ο Βεζούβιος και τους κάνει κολυμπηθρόξυλα. Να το δούμε κι αυτό και μετά «γαία πυρί μειχθήτω» η Ελλάς.

Αν θέλουμε να αποφύγουμε το θέαμα, πρέπει να κάνουμε εικόνα τον Αλέξη και το Γιάνη- με ένα νι, παρακαλώ- να τους προσκυνάμε και να τους παρακαλάμε να φέρον πολλά φορομπηχτικά νομοσχέδια στη Βουλή, ώστε να μη μας κάνει στριπτίζ η Λιάνα. Κατηραμένη κενωνία εδώ, που μας έφτασες. Το Σεξπηρικό ερώτημα «να ζει κανείς ή να μη ζει;» οι νεοέλληνες να το έχουν μετατρέψει σε «φορομπηχτικά μέτρα από την κυβέρνηση ή τη Λιάνα στριπτιτζού;» http://vagiablog.blogspot.gr/2015/05/blog-post_18.html

ΗΡΑΚΛΕΙΔΕΣ ,ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥς

Ηρακλείδες τα Παιδιά του Ηρακλή και οι απόγονοί τους.

Στο Άργος θα βρούμε τις ρίζες του Ηρακλέους του οποίου οι απόγονοι θα κατακτήσουν και θα τιμωρήσουν σκληρά τους Αργείους. Και γιατί έγινε αυτό, φαίνεται από την γέννηση ακόμη του Ηρακλέους. Η ρίζα λοιπόν της γενιάς των Ηρακλειδών ξεκινά από τον Περσέα, τον γιό της Δανάης και εγγονό του βασιλιά του Άργους Ακρισίου. Ο ήρωας αυτός διογενής, όταν έφτιαξε τις Μυκήνες γέννησε εκεί από την Ανδρομέδα έξη παιδιά. Τον Αλκαίο, τον Σθένελο, τον Έλειο, τον Μήστορα, τον Ηλεκτρίωνα και μια κόρη την Γοργοφόνη. Ο Ηλεκτρίων που ήταν βασιλιάς στις Μυκήνες πήρε γυναίκα την ανηψιά του Αναξώ και γέννησε εννέα παιδιά. Μεταξύ αυτών και η Αλκμήνη η μητέρα του Ηρακλέους. Αυτήν παντρεύεται ο Αμφιτρύων ο οποίος από λάθος σκοτώνει τον πατέρα της Ηλεκτρίωνα και γίνεται βασιλιάς των Μυκηνών. Εδώ γεννιέται ο Ηρακλής εκ του Διός, όταν ο Αμφιτρύων λείπει σε πόλεμο. Ο Ηρακλής έκανε πολλά παιδιά από πολλές γυναίκες αναλυτικά θα τα δούμε στο ιδιαίτερο σε αυτόν κεφάλαιο. Οι γιοί λοιπόν του Ηρακλή που λεγόντουσαν Ηρακλείδες, μαζί με την γιαγιά τους Αλκμήνη τον θείο τους Λυκίμνιο τον οποίο είχε αποκτήσει ο Ηλεκτρίων από μια γυναίκα εκ Φρυγίας την Μιδεία και ο Ιόλαος ο σύντροφος σε πολλά κατορθώματα και φίλος του Ηρακλή έμειναν στην Τραχινία ( πόλη της Θεσσαλικής Φθιώτιδας) μετά τον θάνατο του ήρωα. Και οι σύμμαχοι που είχε ως στράτευμα φτιάξει ο Ηρακλής και αποτελείτο από Αρκάδες και Δωριείς έμειναν πιστοί στους Ηρακλείδες.

 Όταν ο γιός του ημίθεου εκ της Δηιάνειρας Ύλλος μεγάλωσε όπως και κάποια ακόμη από τα παιδιά του, ο Ευρυσθέας που ήταν ακόμη βασιλιάς της Τίρυνθας, φοβήθηκε πως θα συνεχιζόταν ο πόλεμος που είχε ανοίξει ο Ηρακλής και από τους απογόνους του. Γι’ αυτό και μήνυσε στον Κήυκα τον βασιλιά της Τραχινίας ο οποίος φιλοξενούσε τα παιδιά του Ηρακλή, πως αν δεν τους διώξει θα του έκανε πόλεμο. Και όπως ήταν ο Ευρυσθέας τότε ο πιο δυνατός βασιλιάς της Ελλαδικής ο Κήυκας φοβήθηκε. Για τον Κήυκα και την σύζυγό του Αλκυόνη πληροφορούμαστε από την προϊστορία πως είχαν την συνήθεια να αποκαλούν ο μεν Κήυξ την γυναίκα του Ήρα η δε Αλκυόνη εκείνον Δία. Γι’ αυτή τους την απρέπεια και ασέβεια προς τον Δία και την Ήρα τιμωρήθηκαν απ’ τον πατέρα των Θεών τε θνητών, Δία, ο οποίος τους μεταμόρφωσε σε πουλιά. Και τον μεν Κήυκα έκανε γλάρο την δε Αλκυόνη στο γνωστό πουλί Αλκυών.

Ο Κήυξ λοιπόν φοβούμενος το μένος του Ευρυσθέα συμβουλεύει τους Ηρακλείδες να πάνε στην Αττική στον βασιλιά Θησέα. Πήγαν λοιπόν στην Αθήνα και κάθισαν ικέτες στον βωμό του Ελαίου. Πραγματικά οι Αθηναίοι τους δέχτηκαν και τους έδωσαν τον Τρικόρινθο ( ή Τρικόρυθος, δήμος της Αττικής που ανήκε αρχικά στην Αιαντίδα φυλή, από δε το 146 π. Χ. στην Αδριανίδα. Μαζί με άλλες αττικές πόλεις αποτελούσε την Τετράπολη και βρισκόταν ανατολικά της Οινόης και βορειοανατολικά του Μαραθώνα) να κατοικήσουν, δεχόμενοι ακόμη και τον αγώνα τους κατά του Ευρυσθέα τον οποίο απέδειξαν πως καθόλου δεν τον φοβόντουσαν παρά τις απειλές και την δύναμή του. Το θάρρος αυτό των Αθηναίων πήγαζε από την βοήθεια που πίστευαν πως τους παρείχε ο Ξένιος Δίας και όλοι οι Θεοί βεβαίως και ήρωες τους. Τότε μάλιστα λέγεται πως θυσιάσθηκε και η Μακαρία κόρη του Ηρακλή, και προς τιμή της ονομάσθηκε μια πηγή στον Μαραθώνα « Μακαρία Πηγή». Μετά από αυτή την κίνηση των Αθηναίων φυσικό ήταν το μένος του Ευρυσθέα ο οποίος μάλιστα εκστράτευσε εναντίον τους μαζί με τους γιούς του.

Οι Αθηναίοι τότε τον αντιμετώπισαν μαζί με τους Ηρακλείδες με αρχηγούς τον Ύλλο, Ιόλαο και από πλευράς Αθηναίων στρατηγός ήταν ο Θησέας ή ο γιός του. Στην μάχη που ακολούθησε και ήταν σφοδρότατη οι Ηρακλείδες με τους Αθηναίους επικράτησαν κατά κράτος και σκότωσαν όλους τους γιούς του Ευρυσθέα ο οποίος υποχωρώντας κυνηγήθηκε από τον Ιόλαο που τον έπιασε κοντά στα Μέγαρα στις Σκιρωνίδες πέτρες και του έκοψε το κεφάλι. Στην συνέχεια έφερε το κεφάλι του ως τρόπαιο και το έδωσε στην Αλκμήνη η οποία του έβγαλε τα μάτια!!! Έτσι κυριεύτηκε ολόκληρη η Πελοπόννησος από τους Ηρακλείδες.

Όμως ένας τρομερός λοιμός έπεσε στην Πελοπόννησο και τότε είπαν πως αυτό συμβαίνει επειδή οι γιοί του Ηρακλή ήρθαν πριν από τον χρόνο που έπρεπε να έρθουν. Αναγκάστηκαν λοιπόν να γυρίσουν πάλι πίσω στην Αττική και επέστρεψαν στον Μαραθώνα όπου και παρέμειναν. Τότε ο Ύλλος ο αξιότερος όλων των γιών του Ηρακλή, εκτελώντας την πατρική επιθυμία πήρε γυναίκα του την Ιόλη και κατέστρωνε σχέδια πώς θα οργανώσει την κάθοδο στην Πελοπόννησο. Πήγε λοιπόν στο Μαντείο των Δελφών όπου ο χρησμός του είπε ότι τότε θα ήταν έτοιμος όταν θα ερχόταν ο τρίτος καρπός. Παρερμηνεύοντας όμως τον χρησμό ο Ύλλος νόμισε πως αναφερόταν στον τρίτο χρόνο και πραγματικά μετά από μια τριετία έκανε την εκστρατεία με αποτέλεσμα να τον νικήσει ο Τισαμενός απόγονος του οίκου των Τανταλιδών, βασιλιάς ολοκλήρου του Βασιλείου του Άργους. Πέρασαν τα χρόνια και πέθανε ο Ύλλος και τα παιδιά Αριστόμαχου, που τον είχε σκοτώσει ο Τισαμενός, εγγονού του Ύλλου από τον γιό του Αριδαίο ή Κλεοδαίο, πήγαν στο Μαντείο να πάρουν πάλι χρησμό. Όταν ο χρησμός επανελήφθη ακριβώς ο ίδιος εκείνοι εξεπλάγησαν και νόμισαν πως τους κορόϊδευε η Πυθία. Και στην παρατήρηση που έκαναν πήραν την απάντηση πως εκείνοι είχαν παραφράσει τον χρησμό και όταν γίνεται λόγος για τρίτο καρπό εννοείται η Τρίτη γενιά και όχι ο τρίτος χρόνος! Μάλιστα τους υπεδείχθη και ο τρόπος που θα το κάνουν : « Νικην σοι φαίνουσι Θεοί δι’ οδοίο στενύγρων», δηλαδή με στόλο να περάσουν και έτσι δοκίμασαν από τον Ισθμό, όμως έπαθαν μεγάλη ζημιά. Πήγαν ξανά στο Μαντείο και πήραν τον χρησμό που διευκρίνιζε: « Ου κατά γην λέγω στενύγρη αλλά την ευρυγαστέρα». 

Έτσι ο Τήμενος, γιός του Αριστόμαχου, πήγε στην Ναύπακτο και έφτιαξε πλοία. Μάλιστα από αυτό πήρε και η πόλη το όνομά της Ναύπακτος από το ναυπηγείν. Όταν όμως γίνονταν αυτά ο Αριστόδημος ένας από τους γιούς του Αριστόμαχου σκοτώθηκε, μάλλον από τον γιό του Πυλάδη ή από κεραυνό. Ακόμη ένα τραγικό γεγονός συνέβη με τον θάνατο του μάντη Κάρνου με αποτέλεσμα να διαλυθεί το στράτευμα. Στο νέο χρησμό που πήρε ο Τήμενος του υπαγορεύφθη να στείλει εξορία τον φονιά του Κάρνου τον Ιππότη γιό του Φύλαντα του Αντιόχου γιού του Ηρακλή και να πάρει για οδηγό τον τριόφθαλμο Όξυλο. Έτσι λοιπόν εισέβαλαν στην Πελοπόννησο τόσο από ξηράς όσο και από θαλάσσης και την κατέλαβαν σκοτώνοντας και τον Τισαμενό. Τώρα κάτοχοι της Πελοποννήσου οι Ηρακλείδες την μοιράζουν σε τρία μέρη. Στο Άργος, την Λακεδαίμονα και την Μεσσηνία. Βασιλείς στα βασίλεια αυτά οι γιοί του Ύλλου. 

Με κλήρωση λοιπόν έλαβαν ο Τήμενος το Άργος, τα παιδιά του Αριστόδημου την Λακεδαίμονα και ο Κρεσφόντης, γιός και αυτός του Αριστόμαχου, την Μεσσηνία, μάλλον με δόλο, όπως λέει στην Ωγυγία ο Σταγειρίτης. Και έγινε αυτό ως εξής. Ο Κρεσφόντης έβαλε ως κλήρο ένα σβώλο χωμάτινο ο οποίος διαλύθηκε στο νερό όπου είχαν βάλει οι υπόλοιποι τους κλήρους τους και κληρώθηκαν πρώτοι. Έτσι αυτός που υποτίθεται πως είχε μείνει τελευταίος έπαιρνε την Μεσσηνία. Μετά έκτισαν βωμούς προς τιμή του πατρώου Διός και έκαναν θυσία. Αλλά βρήκαν στους βωμούς τρία σημάδια που προμάντευαν κάτι. Ήταν δε αυτά τα σημάδια τα εξής: στο βωμό των Αργείων βρήκαν έναν βάτραχο, σ’ αυτό τον Λακεδαιμονίων έναν δράκο και στων Μεσσηνίων μια αλεπού. Είπαν τότε οι Μάντεις ότι οι Αργείοι δεν πρέπει να εκστρατεύσουν έξω από την χώρα τους πλέον. Οι Λακεδαιμόνιοι θα είναι γενναίοι, ανδρείοι και τολμηροί στις εκστρατείες και οι Μεσσήνιοι πανούργοι.

Ο Τήμενος λοιπόν βασιλιάς του Άργους πλέον, είχε τρείς γιούς τον Αγέλαο, Ευρύπολο και Καλλία. Ή όπως αλλού αναφέρονται  ως παιδιά του οι Κεισός, Κερύνης, Φάλκης, Αγραίος και ένα κορίτσι η Υρνηθώ. Αυτήν πήρε γυναίκα του ο Δηϊφίντης γιός του Αντιμάχου γιού του Θρασυάνορα που ήταν παιδί του Κτησίππου του Ηρακλή από την Δηϊάνειρα. Τον Δηϊφόντη τον είχε στρατηγό ο Τήμενος και τον εκτιμούσε ιδιαιτέρως και είχε δείξει την προτίμησή του στην διαδοχή του βασιλείου του Άργους. Του είχε δώσει την εξουσία της Επιδαύρου. Αλλά τα παιδιά του Τημένου, επαναστάτησαν και με την βοήθεια των κατοίκων της Τιτάνης μια μικρή πόλη της Κορίνθου που ανήκε στην Σικυωνία, σκότωσαν τον Τήμενο αλλά ο στρατός τους ήθελε βασιλιά τους τον Δηϊφόντη και την Υρνηθώ.

 Εκείνοι τότε ήρθαν στην Επίδαυρο να πάρουν την Υρνηθώ και να λύσουν την συγγένεια με τον Δηϊφόντη. Την πήραν λοιπόν έξω από την πόλη και της είπαν πολλά άσχημα για τον άνδρα της και της ζήτησαν να τον αφήσει και να γυρίσει στο Άργος. Τότε εκείνη τους απάντησε πως ο Δηϊφόντης είναι άξιος άνθρωπος έντιμος ισάξιος του πατέρα της Τημένου και φυσικά άνδρας της. Απεναντίας χαρακτήρισε τα αδέρφια της πατροκτόνους και ανάξιοι να ονομάζονται παιδιά του Τημένου. Χωρίς διόλου να πτοηθούν από την αντίδραση και τα λόγια της αδερφής τους, εκείνοι την άρπαξαν και με βία την έβαλαν πάνω στην άμαξα πηγαίνοντάς την στο Άργος. Όμως ο Δηϊφόντης μαζί με τους Επιδαυρίους τους κατεδίωξε και σκότωσε τον Κερύνη. Τον δε Φάλκη επειδή κρατούσε στην αγκαλιά του την έγκυο Υρνηθώ απέφυγε να τον τοξεύσει αλλά προσπάθησε να πάρει πίσω την Υρνηθώ μέσα από τα χέρια του.Ο Φάλκης όμως κρατώντας όλο και πιο σφικτά την αδερφή του της επέφερε θανατηφόρο σφίξιμο και στην συνέχεια κατάφερε να ξεφύγει. Ο Δηϊφόντης έθαψε στο σημείο εκείνο την γυναίκα του το οποίο ονομάσθηκε Υρνήθιον χωρίον. Έκτισε και Ηρώο προς τιμή της.Την βασιλεία τώρα του Άργους αναλαμβάνει ο Κείσος ο μεγαλύτερος γιός του Τημένου,  αλλά οι Αργείοι δεν ήταν διόλου ευχαριστημένοι πλέον από αυτού του είδους την μοναρχία έως την στιγμή που επί του Μέλτα  γιού του Λακήδα  απογόνου του Μήδωνα από το γένος του Τημένου, έπαυσαν το είδος αυτό εξουσίας. Αυτός ήταν και ο τελευταίος βασιλιάς του Άργους αφού το 650 π. Χ. οι Αργείοι όπως αναφέραμε έβαλαν τέλος στον θεσμό της Βασιλείας.

ΚΑΝΟΠΟΥΣ,ΕΝΑΣ ΛΑΜΠΕΡΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

[Αυτές τις ημερες η Αφροδιτη βρισκεται σε συνοδο με τον Σείριο και τον λαμπρο Κανοπους]

 Canopus, ένας λαμπερός αστέρας

από την Λίλιαν Σίμου

Ο γιγάντιος Κανόπους είναι το φωτεινότερο άστρο του νότιου αστερισμού Carina,και το δεύτερο λαμπερότερο, μετά τον Σείριο.  Είναι άστρο τύπου F, με γυμνό μάτι φαίνεται λευκός αλλά ανήκει στα υποκίτρινα άστρα. Αστρονομικά και αστρολογικά βρίσκεται στις 15 Καρκίνου περίπου.

Αρχαία χρόνια και μύθοι γύρω από τον Canopus
Ο σταθερός αστέρας Κανόπους, είναι γνωστός όπως και ο Σείριος από τα αρχαία χρόνια και τον συναντάμε στις παραδόσεις.
Στην ινδική βεδική λογοτεχνία, το αστέρι Canopus συνδέεται με τον σοφό Agastya, ένα από τους rishis (οι άλλοι συνδέονται με τα αστέρια της Μεγάλης Άρκτου). Ο Agastya, ως άστρο, λέγεται ότι «καθαρίζει τα νερά»  και η άνοδος συμπίπτει με περίοδο όπου ηρεμούν τα νερά του Ινδικού Ωκεανού. Θεωρείται μυθολογικά γιος του Pulasthya, γιος του Brahma.
Ο λαμπερός αστέρας Canopus δεν ήταν ορατός στην περιοχή της Ελλάδας και της Αρχαίας Ρώμης, αλλά ήταν ορατός  στους αρχαίους Αιγυπτίους,  καθώς και στα μέρη των Ινδιάνων Ναβάχο, με το όνομα Ma’ii BIZΟ.  Είναι, επίσης, αναφέρεται από την αραβική ονομασία:. سهيل (Suhayl),  κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ., όταν ανθούσε η αραβική γνώση και επιστήμη.
Οι Βεδουίνοι της Νεγκέβ και Σινά τον γνώριζαν επίσης ως Suhayl, και το χρησιμοποίησαν με τον  Polaris ως δύο κύρια αστέρια για τα ταξίδια τη νύχτα. Λόγω του γεγονότος ότι εξαφανίζεται κάτω από τον ορίζοντα, συνδέεται με ένα μεταβλητό χαρακτηριστικό, σε αντίθεση με τον πάντα ορατό  Polaris.
Για τους Κινέζους είναι το αστέρι της Ηλικιωμένου Άντρα (老人星 Lǎorénxīng) , και τον βρίσκουμε σε ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο αστρικό χάρτη, το Dunhuang, παρά το γεγονός ότι ήταν αόρατος από την Κίνα. Ο κινέζος αστρονόμοας Yi Xing είχε ταξιδέψει νότια έως τις περιοχές που ήταν ορατά πολλά σταθερά άστρα το 724 μ.Χ., αν και ενδέχεται να ήταν ήδη γνωστό από παλαιότερους ταξιδευτές της Κίνας.
Στις φυλές των Πολυνησίων τα σταθερά άστρα ήταν πλοηγοί και ο Κανόπους ήταν οδηγός τους, όπως και ο Σείριος και ο Μανού. Στη Χαβάη των ονόμαζαν Canopus Ke Alii-o-kona-i-ka-Lewa, «Ο Αρχηγός της νότιας έκτασης» και τους βοηθούσε να ταξιδεύουν νότια.
Στους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας / Aotearoa είχε πολλά διαφορετικά ονόματα : Ariki («Ο υψηλά γεννημένος»), και τον συνέδεαν με τους ανθρώπους που κλαίνε και  ψάλλουν. Ονομαζόταν επίσης Atutahi, Aotahi ή Atuatahi («αυτός που στέκεται μόνος) και συνδέοταν με μύθους. Ζηλανδίας? [17] Kauanga («Solitary») ήταν το όνομα για Canopus μόνο όταν ήταν το τελευταίο αστέρι ορατό πριν από την ανατολή του ηλίου. [18] Στην φυλή Tswana της Μποτσουάνα ονομαζόταν Νάκα. Εμφανιζόταν αργά τις χειμωνιάτικες νύχτες και προανήγγειλε δυνατούς ανέμους ανέμους και την εποχή που τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους. Η φυλή Xam, Βουσμάνοι της Νότιας Αφρικής, πίστευαν πως ο Κανόπους και ο Σείριος προανήγγειλαν την εμφάνιση των τερμιτών. Πίστευαν πως τα δύο αυτά άστρα είχαν τη δύναμη να προκαλέσουν θάνατο και δυστυχία, και προσεύχονταν για την εύνοια της τύχης.
Για τους Kalapalo του Mato Grosso , η εμφάνιση του άστρου  σήμαινε την έλευση της εποχής των βροχών και αύξηση της μανιόκας, που χρησιμοποιούταν στις γιορτές τροφή των επισκεπτών.
Ένας μύθος από τον Τρωικό Πολέμο αναφέρει τον Κανόπους, καθώς ο αστερισμός Carina ήταν μέρος του αστερισμού που είχε στο πηδάλιο η Αργώ, το πλοίο  του Ιάσονα και των Αργοναυτών.
Το φωτεινό Άστρο Κανόπους δόθηκε ως όνομα πιλότου ενός πλοίου από ένα άλλο ελληνικό μύθο: του Μενέλαου, στην προσπάθειά του να ανακτήσει την Ελένη της Τροίας που πέθανε από δηλητηριώδες δάγκωμα ερπετού κατά την επιστροφή στην Ελλάδα.
Μια αιγυπτιακή κοπτική αναφορά Kahi Nub («Χρυσή Γη»), λέει πως όταν ο Κανόπους εμφανίζεται στον ορίζοντα, στην αρχαία Αίγυπτο, η ατμόσφαιρα γίνεται κόκκινη.

Ετυμολογία του Canopus
Το όνομα «Canopus» είναι το εκλατινισμένο αρχαιοελληνικό  Κάνωβος / «Kanôbos», που καταγράφεται  στην Αλμεγίστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου (C150 μ.Χ.). Ο Ερατοσθένης χρησιμοποίησε αυτή ορθογραφία, όμως Ίππαρχος τον έγραφε ως Κάνωπος. Ο John Flamsteed τον έγραφε Canobus.

Αστρολογική σημειολογία για τον Canopus
Ο Κανόπους αναφέρεται ως τα κουπιά της Αργούς.
Κατά τον Πτολεμαίο είναι της φύσης του Κρόνου και του Δία. Κατά τον Αλβίντας, είναι της Σελήνης και του Άρη.
Προσδίδει σαν γενική έννοια ξεροκεφαλιά, θρησκευτικό δογματισμό, συντηρητικές απόψεις, αλλά και ταξίδια προς αναζήτηση της γνώσης, παιδεία και ανάπτυξη ιδεών.  Μπορεί να φέρει δόξα και τιμές σε περίοπτη θέση, αξιοπρέπεια και δύναμη εξουσίας, μέσω γνώσης ή ηγετικής θέσης. Έχει όμως εναλλαγές, άλλοτε εκδηλώνει θετικά και άλλοτε αρνητικά.

https://www.facebook.com/pages/Lilian-Simou-Astrolife

Η ΤΑΧΕΙΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ -ΒΑΓΔΑΤΗΣ ΣΤΑΘΜΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η ταχεία Βερολίνου-Βαγδάτης σταθμεύει στην Αθήνα

Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς

 «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη• διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω». Κ. Καβάφης

Η σιδηροδρομική γραμμή Βερολίνου-Βαγδάτης άρχισε να κατασκευάζεται το 1903 και παρά το γεγονός ότι επενδύθηκαν τεράστια Γερμανικά κεφάλαια περατώθηκε τριανταεπτά χρόνια αργότερα το 1940. Το έργο αρχικά ενέπιπτε στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, όχι μόνο για τις ανυπέρβλητες τεχνικές δυσκολίες που συνεπάγετο η κατασκευή 27 σηράγγων στην οροσειρά του Ταύρου, μήκους αρκετών χιλιομέτρων η κάθε μία, αλλά επειδή θα άλλαζε τις παγιωμένες γεωπολιτικές ισορροπίες αιώνων. Η Γερμανική πολιτική, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τον Otto von Bismarck μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, αποσκοπούσε στην παγκόσμια κυριαρχία, που βεβαίως θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί χωρίς την σύγκρουση με την Ρωσία και την Βρετανική Αυτοκρατορία. Το μεγαλόπνοο σχέδιο περιλάμβανε την ενοποίηση ενός τεράστιου γεωγραφικού χώρου υπό Γερμανική κυριαρχία που εκτεινόταν κατά μήκος του γεωγραφικού άξονα Βορά-Νότου μεταξύ της Βόρειας Θάλασσας και του λιμένος της Μπάσρας στον Περσικό κόλπο και του χώρου μεταξύ του Ατλαντικού Ωκεανού και των Ρωσικών στεπών μέχρι το Βλαδιβοστόκ, στην διεύθυνση Ανατολής-Δύσης Είναι προφανές ότι το Γερμανικό στρατηγικό σχέδιο δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί παρά μόνο με την ομοιογενή χύτευση των πολιτικών, οικονομικών και πολιτισμικών στοιχείων της Οθωμανικής και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας σε ένα ομοιογενές κράμα. Η μίξη των δύο πρώτων συνιστωσών ήταν ένα σχετικά εύκολο εγχείρημα να πραγματοποιηθεί μέσω μιας σειράς πολιτικών και οικονομικών συμφωνιών, ώστε οι δυο Αυτοκρατορίες να κατορθώσουν να ενοποιηθούν ουσιαστικά σε μια. Η Τρίτη συνιστώσα όμως θα απαιτούσε την αλλαγή ιδεολογιών και στερεοτύπων παγιωμένων από την εποχή που οι Τεύτονες ιππότες αντιμετώπιζαν τους Τούρκους στα τείχη της Βιέννης.
Το παγκόσμιο πολιτικό και ιμπεριαλιστικό όραμα του Αυτοκράτορα Wilhem II (1888-1918) ακολούθησε την πολιτική του Otto von Bismarck στην Ανατολή. Το Γερμανικό όραμα εσυνοψίζετο σε δύο ιστορικές φράσεις. «Επιτυχής πολιτική είναι αυτή που περιλαμβάνει μία καλή εμπορική συμφωνία με την Ρωσία» και «η μοίρα των αδυνάμων είναι να φαγωθούν από τους δυνατούς». Η μεταγενέστερη ερωτική σχέση μεταξύ του εθνικοσοσιαλισμού και του Ισλάμ έχει τις ρίζες της στην εποχή του Kaiser, αφύσικα παθιασμένου με την μεταφυσική οντολογία του Ισλάμ ώστε να χρησθεί μέχρι και χατζής στην Μέκκα. Η πολιτική στροφή του Γερμανικού κόσμου προς Ανατολάς δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο να πραγματοποιηθεί, αφού ο Kaiser είχε πλέον ταυτισθεί ιδεολογικά με το Ισλάμ. Είχε ήδη μεταθέσει στα μετόπισθεν την κυριαρχία στην Γερμανική κοινωνία των πολιτικών αρχών του Ελληνικού Κλασικού κόσμου, με τον ίδιο τρόπο που τα πολιτικά κόμματα σήμερα στην Ελλάδα αποποιούνται τις αρχές του «Νεοελληνικού Διαφωτισμού» πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η πολιτική ιδεολογία του Ελληνικού κράτους μετά την επανάσταση του 1821.
Το κατάλληλο άτομο για την υλοποίηση της αυτοκρατορικής πολιτικής του «τέλους εποχής, (fin-de-siècle)» στην Ευρώπη, ανεζητήθει στο πρόσωπο του παρανοϊκού Βαρόνου von Oppenheim, εγγονού του τραπεζίτη Salomon Oppenheim [1]. Αποτελεί τραγική ιστορική ειρωνεία το γεγονός ότι ένας Γερμανός πολίτης Εβραϊκού θρησκεύματος ενέπνευσε και καλλιέργησε στον Kaiser και τον Γερμανικό λαό τις ιδεολογικές αρχές του φανατικού αντισημιτισμού και ανθελληνισμού, ώστε σαράντα χρόνια αργότερα να οδηγηθούν τα τέκνα του Ισραήλ στα κρεματόρια, ενώ δεν έχουν συνέλθει ακόμα από τις φρικτές πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις της Κατοχής οι υιοί του Διός. Ο θρίαμβος της παράνοιας του Βαρόνου θα ολοκληρωθεί με την απόφαση του Kaiser να υλοποίηση την εκκρεμούσα «τελική λύση» της γενοκτονίας των ορθόδοξων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ώστε να εξουδετερωθεί η Ρωσική επιρροή στην Μικρά Ασία και ταυτόχρονα να αφαιρεθεί το επικερδές εμπόριο της Ανατολής από τα χέρια των Αρμενίων και των Ελλήνων [2]. Το αντιχριστιανικό μένος του Βαρόνου δεν κάμφθηκε στο ελάχιστο από τις σφαγές του χριστιανικού πληθυσμού στην Μικρά Ασία από τον πολιτικό απεσταλμένο του Kaiser Lieman von Sanders που υπήρξε και αρχηγός του Τουρκικού Στρατού, όπως και ο Erich von Falkenhayn πριν από αυτόν [3]. Αργότερα ο Βαρόνος θα έφερνε σε επαφή με τον Χίτλερ τον φίλο του Αμίν αλ-Χουσεϊνί, Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ και φανατικό αντισημίτη. Ήταν αυτός ο Χουσεϊνί που οργάνωσε μαζί με τον Heinrich Luitpold Himmler τα μουσουλμανικά τάγματα των Παλαιστινίων εθελοντών στα Βαλκάνια που κατακρεούργησαν τελετουργικά χιλιάδες Εβραίους στην Γιουγκοσλαβία, ενώ ταυτόχρονα το Παλαιστινιακό Τάγμα των SS, που στρατοπέδευε στο Λαύριο, θα κανιβάλιζε, με τον ίδιο τρόπο όπως στην Βοσνία τον Ελληνικό πληθυσμό στο Δίστομο και την Στερεά Ελλάδα.
Είκοσι χρόνια αργότερα, η Γερμανίδα διανοούμενη Sigrid Hunke (1913-1999), μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού κόμματος NSDAP και φίλη του Heinrich Luitpold Himmler, έγινε διάσημη με ένα έργο που κυκλοφόρησε στην Γαλλία το 1960, με τίτλο «Ο ήλιος του Αλλάχ φωτίζει την δύση» [4]. Εδώ παρουσιάζεται «ένας Ευρωπαϊκός κόσμος διεφθαρμένος από τον Ιουδοχριστιανισμό και ο οποίος οφείλει τον πολιτισμό του στο Ισλάμ». Μετά τον πόλεμο η Sigrid έζησε στην Βιέννη και μετατρέπεται σε ηγετική μορφή μιας συγκεκριμένης ακροαριστερής ιδεολογίας η οποία απορρίπτει την φιλοσοφική επιρροή του ιουδοχριστιανισμού στον δυτικό άνθρωπο και τον οποίον κρίνει oriental και «artfrem, ξένο προς το γερμανικό είδος», ενώ εγκωμιάζει τις αξίες μιας παγανιστικής Ευρώπης που θα έχει τις ίδιες πολιτιστικές αξίες με το Ισλάμ. Η Hunke επηρέασε σημαντικά την αριστερή διανόηση μετά τον πόλεμο, οι εκπρόσωποι της οποίας επάνδρωσαν σε μεγάλο ποσοστό την γραφειοκρατική νομενκλατούρα των Βρυξελλών, ώστε το 2002 το Ευρωπαϊκό συμβούλιο να δημοσιεύσει μια μακροσκελή αναφορά του κ. M. de Puig, η οποία καλεί την Ευρώπη να αναθεωρήσει το κεφάλαιο των Ευρωπαϊκών βιβλίων της ιστορίας της που αναφέρεται στο Ισλάμ. Εδώ λοιπόν έχουμε την εξάσκηση των βασικών αρχών του ολοκληρωτισμού, όπου τα θεσμικά πολιτικά όργανα απαιτούν να ξαναγραφτεί η ιστορία επί τη βάσει αποφάσεων διαφόρων πολιτικών οργάνων. Είναι η αριστερή αντισημιτική Ευρωπαϊκή διανόηση, που επηρεασμένη από τον Γερμανικό ιδεαλισμό του εθνικοσοσιαλισμού άνοιξε τις πύλες της Ευρώπης στα ισλαμικά μεταναστευτικά κύματα, θριαμβολογεί o αντί-οριενταλιστής και αντισημίτης Παλαιστίνιος φιλόσοφος Edward Said [5].
Σήμερα, την κατασκευή της νέας «σιδηροδρομικής γραμμής Βερολίνου-Βαγδάτης» την έχει αναλάβει η Ουάσινγκτον. Η «γραμμή» θα μεταφέρει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και των Αραβικών Εμιράτων του Κόλπου στην καρδία του Βερολίνου. Η νέα «σιδηροδρομική γραμμή» έχει τον στρατηγικό στόχο να καταστρέψει τις υφιστάμενες εμπορικές οδούς και πολιτικές γέφυρες μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης. Η υλοποίηση του νέου έργου όμως, όπως και αυτή του μητρικού εκατό χρόνια νωρίτερα, θα πρέπει να συνοδεύεται και από την αναγκαία σφαγή των χριστιανικών πληθυσμών των περιοχών από τις οποίες θα περάσει η νέα «σιδηροδρομική γραμμή», ενώ ταυτόχρονα απαιτεί και τον επανασχεδιασμό του Βαλκανικού χάρτη ώστε να αποκλεισθεί η όποια πιθανή μελλοντική επέκταση του Ρώσο-Τουρκικου αγωγού προς δυσμάς. Αυτό που φαινομενικά φαίνεται να απουσιάζει από την νέα εξίσωση σε σχέση με την παλαιά του 1915, είναι η γενοκτονία του Ελληνικού λαού. Η νέα γενοκτονία όμως σήμερα πραγματοποιείται αθορύβως, αργά και σταθερά μέσω του οικονομικού θανάτου της χώρας, της μετανάστευσης των νέων Ελλήνων στο εξωτερικό και της αντικατάστασης του χριστιανικού πληθυσμού της χώρας από νέους και δυνατούς μουσουλμάνους εποίκους.
Το νεοταξικό σχέδιο του σύγχρονου ολοκαυτώματος του Ελληνικού λαού υλοποιείται με τη συνειδητή αρωγή και συναίνεση αμφότερων των γερμανόφιλων μνημονιακών και αριστερών αντιμνημονιακών πολιτικών δυνάμεων που αντλούν την βαθύτερη ιδεολογική τους εξάρτηση από τον Γερμανικό ιδεαλισμό του εικοστού αιώνα. Η παθολογική λατρεία που εκδηλώνουν και οι δυο πολιτικοί σχηματισμοί προς το Ισλάμ, αποτέλεσμα της οποίας υπήρξε και η ψήφιση της τροπολογίας περί τεμένους στην Αθήνα, είναι βαθύτατα ιδεολογική. Η βασική πολιτική αρχή που πρεσβεύουν και τα δυο πολιτικά ρεύματα είναι ο δογματικός φιλοευρωπαϊσμός και συνεπώς ο κρυφός και μυστικιστικός φιλογερμανισμός που ολοκληρώνεται σε εμμονικό διεθνισμό και φανατικό φιλοϊσλαμισμό. Οι ιδεολογικές εμμονές των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, αντίστοιχες με αυτών του Γ’ Ράιχ, εμποδίζουν να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά η μεγαλύτερη πρόκληση στην Ελληνική ιστορία, ισόποση της Μικρασιατική Καταστροφής, που είναι ο ισλαμικός εποικισμός της χώρας. Από τον ιδιοτελή και καλά αμειβόμενο διεθνισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκπορεύεται και ο βαθύς ιδεολογικός ανθελληνισμός και ο κρυφός αντισημιτισμός των νεοφιλελεύθερων και αριστερών πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Η ψήφιση του νομοσχεδίου περί τεμένους από τα νεοταξικά και αριστερά κόμματα, που νομιμοποιεί πολιτικά την έξωθεν επιβαλλόμενη ισλαμική συνιστώσα στην χώρα, οι κυρίες Τασούλες, τα διάφορα Δουβλίνα, οι ΜΚΟ και οι «συμπαθείς ψυχοπονιάρηδες» των ΜΜΕ, όλοι αυτοί μας έχουν πείσει ότι η αμαξοστοιχία Βερολίνου-Βαγδατης σταθμεύει πλέον στην Αθήνα. Ας έχουν πάντως υπ’ όψιν τους οι ψηφίσαντες το νομοσχέδιο ότι από όπου περνά και σταθμεύει η ταχεία Βερολίνου-Βαγδάτης φέρνει μόνο πόνο, αίμα και δάκρυα.
[1] Sean McMeekin, “The Berlin-Bagdad Express: The Ottoman Empire and Germany’s bid for world power, 1898-1918, Belknap Press 2010.
[2] Κωνσταντίνος Φωτιάδης, «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήναι 2004.
[3] George Horton, «Η μάστιγα της Ασίας» Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήναι 2007.
[4] Sigrid Hunke, « Allahs sonne über der Abendland.Unser arabisches Erbe. Stuttgart, Paris 1960.
[5] Edward Said «Freud and the non-Europeans», Published by Verso in Association with Freud Museum, London 2003.

Ο Αλκιβιάδης-Κωνσταντίνος Κεφάλας είναι Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστήμιου του Manchester, UK, Δντης Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ινστιτούτο Θεωρητικής και Φυσικής Χημείας.http://www.dimokratianews.gr
 

ΠΡΑΞΤΕ!!!!

Πράξτε!

  

Γρλαφει ο ΕργΔημΕργ                    

κτός από διαδικτυακός γραφιάς, είμαι κι εγώ αναγνώστης κειμένων άλλων ανθρώπων. Κι εφ’ όσον έχω ξεκαθαρίσει εδώ καί καιρό πως ενδιαφέρομαι γιά το παρόν καί το μέλλον της Ελλάδας, τότε είναι απόλυτα λογικό που διαβάζω σχετικά κείμενα.
Ο λόγος γιά το σημερινό αρθράκι, είναι πως μόλις χθές (ξανα)διάβαζα τα παλιά (διετίας, τριετίας) κείμενα ενός αγαπημένου ιστολογίου, των «Χιλίων Σπαρτιατών», (σ’ αυτό γράφει ο Μάρκο ντεΣάντ, της κορυφαίας «Μαύρης Φατρίας»), καί μ’ έπιασε μελαγχολία.
Οι αναρτήσεις των «Σπαρτιατών», εκτός του ότι αποτελούν όαση μέσα στη διαδικτυακή Τακλιμακάν, έχουν κάτι καλό: γράφουν συγκεκριμένες προτάσεις προς τους αναγνώστες. Όμως, η μελαγχολία μου συνίσταται το γεγονός ότι η διεισδυτικότητά τους, ακόμη καί στους «ψαγμένους», ύστερ’ από τόσα χρόνια παραμένει σχεδόν μηδενική.
Αν δεν ξέρει κάποιος περί τίνος πρόκειται, τα κείμενα πλέον δίνουν την εικόνα παραληρημάτων ενός εικοσάχρονου ρομαντικού -καί ουτοπικού, δηλαδή ψιλοχαζού- ιδεαλιστή, που νομίζει πως με το πληκτρολόγιο θ’ αλλάξει τον κόσμο. Κι αυτή η de facto απαξίωση είναι πολύ κρίμα γιά έναν ευφυή καί μορφωμένο πατριώτη, απ’ αυτούς που σπανίζουν.
«Να γίνουν πυρήνες εθνικής αφύπνισης!»… «Να μιλήσουμε στις γυναίκες!»… «Να» έτσι, «Να» αλλοιώς. Θαυμάσιες ιδέες των περασμένων χρόνων, που όμως δεν τις ακολουθεί κανείς. Ενώ (από τα χρόνια που γράφτηκαν τα τότε κείμενα των «Χιλίων Σπαρτιατών» μέχρι σήμερα) το κάθε καθήκι εξακολουθεί καθημερινά ν’ ασελγεί εις βάρος της Ελλάδας, οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες εξακολουθούν να πορεύονται σαν πρόβατα προς το σφαγείο – κι όχι μόνον. Πορεύονται σαν πρόβατα μαστουρωμένα με βαρειά κατασταλτικά.
Ωραίες είναι οι ιδέες, αρκεί να έχουν καί κοινό με διάθεση να τις ακολουθήσει στην πράξη. Αυτά τα κείμενα θυμίζουν το άλλο, που όλο το ελληνόφωνο Διαδίκτυο λέει ότι ναί μεν, οι Ελλαδέμποροι ήταν απατεώνες του κερατά (να εξηγούμαστε: σήμερα τα λέει αυτά, παλιά τους έγλειφε τις κωλοτρυπίδες), πλην όμως συνετέλεσαν στην αφύπνιση του Ελληνισμού, στο να στρέψουμε την προσοχή μας στ’ αρχαία κείμενα, καί λοιπά καί λοιπά μπλά-μπλά-μπλά. Δε λέω, θαυμάσια ιδέα το να διαβάσεις τα σωζόμενα αρχαιοελληνικά κείμενα, πλην ομως κανείς δεν ρώτησε πόσα είναι αυτά, κι αν μας επαρκεί μιά ζωή να τα διαβάσουμε.
Από μιά τραγική πλευρά, θυμίζουν εκείνον τον αυτόχειρα της Πλατείας Συντάγματος, που έγραψε στο σημείωμά του ότι, αν βρισκόταν ένας αρχηγός γιά την Ελλάδα, αυτός θ’ ακολουθούσε χωρίς δεύτερη σκέψη. (Αλλά… δεν βρέθηκε…)
Βέβαια, γιά το ότι οι νεοέλληνες είναι γιά τα σκουπίδια, ουδόλως φταίει ο Μάρκο κι οι ιδέες των «Σπαρτιατών».

Η «κυριλέ» προετοιμασία του έθνους μας γιά την τρικυμία που έρχεται, απαιτεί και κάτι άλλο, που δεν κάλυψαν πλήρως οι «Σπαρτιάτες»: την ενιαία νοοτροπία κι ενιαία αντιμετώπιση προσώπων καί πραγμάτων, σε επίπεδο αντανακλαστικού.
Γιά παράδειγμα…
Αυτή τη στιγμή στο πορτοφόλι μου έχω κάτι λιγώτερο από ένα πενηντάρικο. Έ, λοιπόν, το πάω στοίχημα καί το χάνω ευχαρίστως, αν οι μητέρες αυτών των προσώπων:

είναι Ελληνίδες ορθόδοξες χριστιανές. Καί γιά να μη χάσω 43 ευρώ (καί κάτι λεπτά) έτσι εύκολα, θέλω να μου προσκομίσετε πιστοποιητικά ότι η μητρική γραμμή αυτών των προσώπων μέχρι πέντε γενιές πίσω αποτελείται από Ελληνίδες ορθόδοξες χριστιανές.
Μην το παλεύετε, όμως. Ειδικά το εκ δεξιών ερπετό, αποκλείεται. Τί «να το συζητήσουμε», που ακούω μερικούς εκεί έξω να λένε. Κι όσο γιά το επίθετο… θυμηθείτε ότι ο εβραίος, που ήρθε στην Ελλάδα την άνοιξη του 1993 κι «άδειασε» την κυβέρνηση Βρυκόλακα, λέγοντας ότι το φθινόπωρο θα έχουμε εκλογές καί θα βγεί κυβέρνηση Πασόκ, λεγόταν Γουώρρεν Κρίστοφερ. (Εδώ κι εδώ.)
Καμαρώτσε φάτσα, μπερδεγουέη, καί κάνετε συγκρίσεις. Ακόμη, μάθετε πως επίθετα με συνθετικό «Χριστο-« έφεραν εκχριστιανισμένοι (με βία ή όχι) ιουδαίοι, που επεδείκνυαν μαϊμού χριστιανικό ζήλο, γιά να τους αφήσουν ήσυχους (να συνεχίσουν να βυσσοδομούν μέσα στις χριστιανικές κοινωνίες).
Τί να λέμε, όμως; Δυστυχώς, η αντιμετώπιση τέτοιων ατόμων σε επίπεδο αντανακλαστικού, κι ο σχεδόν αυτόματος αποκλεισμός τους από τα δημόσια αξιώματα της Ελλάδας, είναι ψιλά, πολύ ψιλά γράμματα γιά τον γομαροποιημένο παχύδερμο νεοέλληνα…
Αλλά να ελπίζω ότι θα ενστερνιστούν οι νεοέλληνες τέτοια προτεινόμενη συμπεριφορά, ειδικά σήμερα; Σιγά!…

Τότε, τί; Ν’ αδρανήσουμε καί να μοιρολατρήσουμε; Σαφώς όχι. Τώρα, μάλιστα, που βρισκόμαστε στο «καί πέντε» μιάς -σχεδόν- ανεπανόρθωτης εθνικής καταστροφής.
Σήμερα, λοιπόν, θα επιχειρήσω να δώσω καί τη δική μου εκδοχή περί του πρακτέου. Η οποία συνοψίζεται στην εξής πρόταση:

Πράξτε το εφικτό, ΑΜΕΣΑ!

Δυστυχώς, φίλτατοι καί φίλτατες, δεν διαθέτουμε χρόνο. Δεν υπάρχει χρόνος γιά τίποτε. Με γνώμονα αυτή τη διαπίστωση, λοιπόν, πράξτε τα παρακάτω:

• Αγνοήστε ΟΛΑ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τα κείμενα που μιλάνε γιά «ενημέρωση των Ελλήνων», «αφύπνιση», κτλ. Όσο κι αν σας γοητεύουν οι γραφιάδες τους. Το ίδιο καί ΟΛΑ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τα κείμενα που μιλάνε γιά «σκάνδαλα’, «καταγγελίες», κτλ κτλ.

Το διάβασμα τέτοιων κειμένων σήμερα, αυτές τις στιγμές, είναι χαμένος χρόνος απ’ τη ζωή ΣΑΣ. (Καί στο κάτω της γραφής, είδηση είναι όταν άνθρωπος δαγκώσει σκύλο. Είδηση θα είναι, όταν πολιτικός ΔΕΝ τα πιάσει – ενώ του προσφέρθηκαν χοντρά. Οι ειδήσεις «καταγγελίας» σήμερα απλά μας ζαλίζουν τον έρωτα.) Ο καιρός της καταγγελίας καί της προετοιμασίας πέρασε ανεπιστρεπτί. Τώρα, όποιος πρόλαβε, τον Κύριον οίδε. Οι υπόλοιποι, ας πρόσεχαν.

• Το ίδιο αγνοήστε τις προτάσεις, που προτρέπουν σε δημιουργία ομάδων.

Από ομάδες, ό,τι προλάβατε, προλάβατε. Σκεφθείτε ακόμη πως η ιδέα της υπεράσπισης της Πατρίδας ΔΕΝ διαδίδεται εύκολα. Υπάρχουν πολλά παχύδερμα εκεί έξω. Όπως καί βλάκες. Όπως καί λαμόγια. Όπως καί φρενοβλαβείς. Όπως καί υποψήφιοι προδότες. Όπως καί ελληνόφωνα καθάρματα, αλλοδαπής καταγωγής. (Ευτυχώς, αυτά εκδηλώνονται από τώρα. Δείτε ποιός ξερνάει σκατά κατά της Ελλάδας ανά τα ΜΜΕ καί τα Ιντερνέτια, καί το πιάσατε το υπονοούμενο.)
Υπάρχει πολλή σαβούρα εκεί έξω, που ΔΕΝ πρόκειται να την πείσετε να κάνει κάτι γιά την Πατρίδα. Κι όχι μόνο, αλλά θα σας γίνει καί βάρος στ’ απαυτά σας. Επομένως, κόψτε τα πολλά-πολλά κοινωνικά.
Αυτωνών όλων η τύχη θ’ αποφασιστεί μετά. Όταν θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

• Σπεύσατε να προμηθευτείτε όπλο.

Εδώ, έχουμε ένα καλό: εκτός της κοινής απλής λογικής, έχουμε προειδοποιηθεί γιά τα μελλούμενα μέχρι κι απ’ τον Πατροκοσμά, δύο καί πλέον αιώνες πρίν. Άρα, αδράνεια επι του θέματος δεν δικαιολογείται.
Αλλά, προσέξτε: τα όπλα θέλουν καί καλή φυσική κατάσταση. Αν αντιμετωπίσουμε ένοπλο κι εκπαιδευμένο φονιά που μας σημαδεύει, καί του πούμε κάτι σαν: «- Βάστα Τούρκε, να γιομίσω!»,… δεν θα πιάσει, ξέρετε. Οπότε, σπεύσατε σε γυμναστήρια καί στάδια κι αλάνες, κόψτε τα διπλομπούκια, ή στη χειρότερη περίπτωση βρείτε όπλα που …δεν απαιτούν καλή φυσική κατάσταση. (Δεν θέλω να πως δημοσίως περισσότερα.)
Επίσης, αν με τον όρο «όπλα» εννοείτε τα πυροβόλα, θα σας θυμίσω ότι τα όπλα κάθε είδους σκοτώνουν απ’ την εποχή του …Τρωϊκού Πολέμου! Ποιόν «Τρωϊκό», δηλαδή; Απ’ την εποχή των Νεάντερταλ σκοτώνουν!
Αυτά σας τα λέω, ώστε να βρείτε όπλα που δεν θα μοιάζουν με …όπλα. Καί άρα, δεν θα υπόκεινται σε έρευνα «των Αρχών» καί πιθανή κατάσχεση. (Δεν θέλω να πω δημοσίως περισσότερα επί του θέματος ούτ’ εδώ.)

• Φτιάξτε απόθεμα τροφίμων καί ειδών πρώτης ανάγκης. Καί μάλιστα, κρυμμένο από «αδιάκριτα» μάτια.

Διότι, αν ξεσπάσει πλιάτσικο τύπου Αργεντινής στα μπακάλικα, δεν θα βρίσκετε ούτε κωλόχαρτο. (Εάν αυτά που γράφω σας φαίνονται βλακώδη, ‘ντάξ’… Μπορείτε εσείς οι σοφοί εναλλακτικώς πως να χρησιμοποιήστε το Κοράνιον… τις συμβουλές του, εννοώ! :-) : περιγράφει τον τρόπο να σκουπίζεστε με χαλίκια.  :-) )
Μιά που μιλάμε γιά διατροφή, φροντίστε τ’ απαραίτητα γιά την παρασκευή φαγητού – καί μάλιστα, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
Γκαζάκια, ηλιακοί φούρνοι, κτλ. Γεμάτο είναι το Διαδίκτυο με συμβουλές. Γενικά, εφοδιαστείτε με είδη κάμπινγκ, ετοιμαζόμενοι-ες γιά μιά «εκδρομή» πρωτογονισμού διάρκειας μερικών μηνών.

• Φροντίστε να συνηθίσετε τη θέα του αίματος, κι εξαφανίστε τον οίκτο σας.

Τί νομίζετε; Ότι ο πόλεμος καί οι σφαγές είναι κινηματογράφος; Ή ότι οι εχθροί θα σας λυπηθούν;

• Κκαί τέλος, ξυπνήστε …επιτέλους!

Ο εχθρός επιδεικνύεται καί φωνάζει! Δεν τον βλέπετε καί δεν τον ακούτε;
 

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΑΚΑΘΕΚΤΟΣ....ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ!!!

Συνεισφορά γιά το τζαμί!   

2015/05/08

ΕργΔημΕργ -                 

ιά που θα χτιστεί τζαμί στον Βοτανικό, λέω κι εγώ να δώσω τη μικρή συνεισφορά μου. Μη με περάσουν καί γι’ αφιλόξενο τα λαθρομουσλίμια! :-)
Λοιπόν. Στο ιερό έδαφος του ιερού τζαμίου, έχω να συνεισφέρω αυτό εδώ:

Κι αυτό:

Τέλος, δέ, το κερασάκι στην τούρτα:

Άντε, καί καλά ραμαζάνια! :-) :-) :-)

Υγ 1: Οι εκάστοτε κυβερνώντες να μάθουν πρώτα να ρωτάνε τον λαό, καί μετά να νομοθετούν. (Μέχρι στιγμής, την υποχρέωσή τους αυτή την έγραψαν εκεί που δεν πιάνει το μελάνι, αποδεικνυόμενοι φασισταριά του κερατά.)
Υγ 2: Δυστυχώς, αυτό πρέπει να το μάθει κι ο λαός.
Υγ 3: Οι εκάστοτε κυβερνώντες πρέπει να μάθουν ότι ο λαός δεν δεσμεύεται από κανένα υπογεγραμμένο κι ενσφράγιστο πρωκτόχαρτο (νόμο, πράξη νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικό διάταγμα, κτλ κτλ κτλ), εάν ο λαός δεν θέλει να δεσμευτεί. Πάρτε τώρα τα χοιρινά καί τον κόπρο, ώ κυβερνώντες, να δω πόσο μετράνε οι υπογραφές σας. (Σκατά μετράνε, δηλαδή, εφ’ όσον δεν σέβεστε τον Έλληνα φορολογούμενο που σας ταΐζει, αλλά τους πιστούς του καμηλοβάτη.)
Υγ 4: Διάσωση ναί, πρώτες βοήθειες ναί, αλλά μετά απ’ τ’ αυτί καί κατευθείαν στο αεροπλάνο γιά αναγκαστικό επαναπατρισμό. Καί τη λυπητερή με τα έξοδα στις πρεσβείες τους.
Γιά όποιον είναι τσαγκό αντράκι καί δε θέλει, έχουμε: χειροπέδες καί ποδοπέδες, κράτηση επ’ αόριστον χωρίς απαγγελία κατηγορίας, καί τον γκασμά καί στα δημόσια έργα. Καί γιά όποιον παραείναι βαρύς κι ασήκωτος καί μπουρλοτιάζει τα κέντρα φιλοξενίας (επειδή διαμαρτύρεται, ο «άνθρωπος», που δε μένει σε σουΐτα του Χίλτον), μιά σφαίρα στο κεφάλι.
Δεν βλέπω πού βρίσκεται το πρόβλημα, κι απασχολείται συνεχώς ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός. Μη καί μας κατηγορήσουν οι Ευρωπαίοι κι οι Αμερικάνοι; Σιγά! Εδώ μας σούρνουνε τα μύρια όσα καθημερινά, καί μάλιστα χωρίς να φταίμε!
Υγ 5: Άπαιχτη φάμπρικα η αντιπροσωπευτική δημοκρατία! Φανταστική εφεύρεση, σου λέω! (Καί μην ψάχνετε τους εφευρέτες. Αυτοί που φανταστήκατε είναι. Εφ’ όσον ο Θεός δεν είπε «Ου μετρήσεις», δεν απαγορεύεται το μέτρημα …των κουκκιών.)
Έχεις πχ δέκα μύρια άτομα με μία γνώμη, κι ένα με την αντίθετη. Καί βγαίνει -με τη συνδρομή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας- το ένα σε θέση εξουσίας, καί κυβερνάει τα δέκα μύρια που το φτύνουν!
Έχει να «λιαστεί» κόσμος αιωρούμενος στο σαπουνόσχοινο… δε σου λέω τίποτε, αναγνώστη μου!https://ergdhmerg.wordpress.com/

ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΙ...

  Γραφει ο Εργοδότης  και το μπλόγκ προσυπογραφει      

άν παρακολουθείτε ντοκυμανταίρ, θα ξέρετε πως ο κροκόδειλος τρώει μέχρι καί νεαρούς κροκόδειλους. Ναί, απ’ το ίδιο είδος. Ναί, πρόκειται γιά σαφή καννιβαλισμό.
Εδώ ένα λίαν διαφωτιστικόν βίδεον.
Εφ’ όσον, τώρα, καταλάβατε τί παναπεί «ερπετό», πείτε μου – ειλικρινά:

• Θα δοκιμάζατε ποτέ να γράψετε τον κροκόδειλο σε δημοτικό σχολείο, να μάθει γράμματα γιά «να γίνει άνθρωπος»; (Διότι ο κροκόδειλος έχει …καλές προθέσεις –«ουδείς εκών κακός», που λένε-, αλλά κάνει κακές πράξεις ένεκα η αγραμματωσύνη καί η φτώχεια.)
• Θα λέγατε ποτέ διάφορες χοντρομαλακίες, του τύπου «να ενταχθεί ο κροκόδειλος στην κοινωνία», κτλ κτλ; (Εκτός αν στήνατε καμιά -σαφώς απατεωνίστικη- ΜΚΟ καί σας χρυσοπλήρωνε ο προϋπολογισμός γιά να εκστομίζετε ανοησίες.) Παρά το ότι επί κάποια χιλιάρικα χρόνια οι κροκόδειλοι αρνούνται πεισμόνως να …ενταχθούν στην κοινωνία.

• Θα δίνατε ποτέ ελεημοσύνη σε κροκόδειλο;

Όχι, έ;
– Ρέ Εργοδότη, ο κροκόδειλος είναι ερπετό! Τί «να τον πάμε στο σχολείο»; Τί λες αυτού πέρα;
…Κι όμως!… Αυτές ακριβώς τις μαλακίες μας πετάνε κατακέφαλα διάφοροι, γιά άλλου είδους ερπετά.
Έχετε ακούσει τίποτε γιά «ερπετικό» εγκέφαλο; Έχετε ακούσει τίποτε γιά τεχνητές ράτσες, φτιαγμένες σε βιολογικά εργαστήρια σε καιρούς μακρινούς;… καί με ποιούς σκοπούς;… Έ! Καιρός είναι ν’ αρχίσετε να υποψιάζεστε τίποτε.
Όπως πρέπει καί να υποψιαστείτε το τί είναι πιθανόν να ξανακάνουν αυτές οι ράτσες στο εγγύς μέλλον, όπως κάποτε… Στις πεδιάδες της Λιβύης το 9,600 πΧ… (Ακριβώς!… Σωστά μαντέψατε. Αυτό που είναι προγραμματισμένες να κάνουν.)
Εδώ μου γίνατε όλοι εξπέρ στην απαγγελία του ποιήματος γιά τα «βδελυρά έθνη», αλλά δίπλα σας δεν μπορείτε να δείτε!
Το πολύ-πολύ μερικοί να βρουν χρόνο να στολίσουν τον γράφοντα ως φαντασιόπληκτο ή/καί ρατσιστή.
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, όμως. Το ξύπνημα, εννοώ
.https://ergdhmerg.wordpress.com/2015/05/06/%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%8c%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bb%ce%bf%ce%b9/