Οι Χούτι δεν είναι πραγματικά εχθροί της Αμερικής και του Ισραήλ

  

☭ Slavlander

Μερικές θετικές εξελίξεις που πρέπει να μοιραστούμε σήμερα. Είδαμε επιτέλους κάποιο δάγκωμα από τους Ιρανούς. Αυτή την περασμένη εβδομάδα:

• Το Ιράν κατέρριψε 3 μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-1C και 2 μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9A σε 24 ώρες για να αποδείξει κάτι

• Οι Ansar Allah (Παρτιζάνοι του Αλλάχ = Χούτι) κατέρριψαν ένα σαουδαραβικό F-15SA και το Wing Loong II

• Το Ιράν έπληξε πετρελαιοφόρο με πλήρωμα Αμερικανών στρατιωτών

• Ο Ανσάρ Αλλάχ έπληξε εγκαταστάσεις πετρελαίου και ηλεκτρικής ενέργειας στη Νότια Αφρική

• Το Ιράν έπληξε 3 πετρελαιοφόρα που προσπαθούσαν να παρακάμψουν την Αρχή των Στενών του Περσικού Κόλπου

• Ο Ανσάρ Αλλάχ κατέλαβε το Ντουμπάμπ, τα νησιά Χανίς, τη Μόκα, το Μουράντ, το Περίμ και τις γύρω περιοχές

Αλλά θα ήταν παράλειψη αν δεν επεσήμανα ότι οι Χούτι ήταν ένα αμερικανικό σχέδιο.

Πρέπει, για άλλη μια φορά, να μιλήσουμε για την ΕΣΣΔ και τον Ψυχρό Πόλεμο για να κατανοήσουμε αυτό το παρόν. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Υεμένη χωρίστηκε σε δύο κράτη: την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης (Βόρεια Υεμένη) και τη Μαρξιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης (Νότια Υεμένη), η οποία ευθυγραμμίστηκε με τη Σοβιετική Ένωση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έβλεπαν τη Νότια Υεμένη ως απειλή για περιφερειακούς συμμάχους όπως η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ. Όταν η Νότια Υεμένη εισέβαλε στο βορρά το 1979, ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ απάντησε αποφασιστικά για να υποστηρίξει τη Βόρεια Υεμένη. Η διοίκησή του:

• Ενέκρινε μια επείγουσα μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού 390-400 εκατομμυρίων δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών αεροσκαφών F-5 και αρμάτων μάχης, στο Βορρά.

• Παρέκαμψε το Κογκρέσο για να επισπεύσει την παράδοση αυτών των όπλων.

• Ανέπτυξε μια ναυτική δύναμη κρούσης, συμπεριλαμβανομένου του αεροπλανοφόρου USS Constellation, στην περιοχή ως επίδειξη δύναμης.

Ο στόχος ήταν να αποτραπεί μια νίκη ευθυγραμμισμένη με τη Σοβιετική Ένωση και να καθησυχάσει τη Σαουδική Αραβία.

Στη συνέχεια, στη δεκαετία του '90, ο Νότος προσπάθησε να αποσχιστεί από τον Βορρά και η Αμερική τάχθηκε στο πλευρό του Βορρά, για άλλη μια φορά, για να διατηρήσει την ενότητα της Υεμένης.

Στη συνέχεια, από την ίδια περιοχή και προερχόμενο από το ίδιο επιτελείο των Ψυχρών Πολεμιστών που υποστήριξαν οι Αμερικανοί στους πολέμους τους εναντίον των Σοβιετικών, αναδύεται το φονταμενταλιστικό κίνημα των Αβρααμικών Χούτι.

Επιτρέψτε μου να δώσω τη ρωσική επισκόπηση του TopWar:

Η Υεμένη είναι μια αρχαία και ενδιαφέρουσα χώρα που βρίσκεται στα νότια της Αραβικής Χερσονήσου. Βρέχεται από τα νερά της Ερυθράς και της Αραβικής Θάλασσας του Ινδικού Ωκεανού. Έχει χερσαία σύνορα με το Ομάν (στα ανατολικά) και τη Σαουδική Αραβία (στα βόρεια). Σημαντικό μέρος της επικράτειας καταλαμβάνεται από την έρημο.

Η χώρα κυβερνήθηκε από τους δικούς της ηγέτες και βασιλικές δυναστείες, υπήρξαν περίοδοι κυριαρχίας της Αιγύπτου, της Περσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η διαίρεση της χώρας σε Νότια και Βόρεια Υεμένη είναι ιστορικά καθορισμένη. Η Βόρεια Υεμένη κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1918. Μέχρι το 1962, η χώρα κυβερνιόταν από πνευματικούς και ταυτόχρονα κοσμικούς ηγεμόνες (ιμάμηδες και βασιλιάδες). Όλη η ιστορία της Βόρειας Υεμένης - εξεγέρσεις, συγκρούσεις και πόλεμοι.

Το 1962, ο στρατός ανέτρεψε τη μοναρχία και ανακήρυξε την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης (YAR). Οι βασιλόφρονες, με τη βοήθεια της Σαουδικής Αραβίας, εξαπέλυσαν έναν εμφύλιο πόλεμο που κράτησε μέχρι το 1970. Η Αίγυπτος ήταν στο πλευρό των Ρεπουμπλικανών, το Ιράν και η Βρετανία ήταν στο πλευρό των μοναρχικών. Οι μοναρχικοί έχασαν. Οι Σαουδάραβες έπρεπε να αναγνωρίσουν τη δύναμη των Ρεπουμπλικανών στη Σαναά.

Η Νότια Υεμένη ήταν αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το Άντεν έγινε «ανοιχτό λιμάνι για όλα τα εμπορεύματα που έφταναν με αγγλικά πλοία». Ένας εμπορικός σταθμός της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών ιδρύθηκε στην πόλη. Το 1839, οι Βρετανοί κατέλαβαν το Άντεν, το οποίο έγινε το στρατηγικό τους σημείο. Το 1963 ξεκίνησε μια εξέγερση, η οποία οδήγησε στη νίκη των ανταρτών. Το 1967, οι Βρετανοί εγκατέλειψαν τη Νότια Υεμένη, ιδρύθηκε η Λαϊκή Δημοκρατία της Νότιας Υεμένης (PRY).

Αρχικά, η οικονομία ήταν μόλις ζωντανή, οι άνθρωποι ζούσαν στη φτώχεια, υπήρχε σοβαρό πρόβλημα έλλειψης πόσιμου νερού. Το NRYU προσπάθησε να αναπτυχθεί σύμφωνα με το σοβιετικό μοντέλο. Οι δεξιές δυνάμεις προσπάθησαν περιοδικά να καταλάβουν την εξουσία, αλλά ηττήθηκαν. Η Νότια Υεμένη βοηθήθηκε πολύ από την ΕΣΣΔ, την Κίνα, τη ΛΔΓ, την Τσεχοσλοβακία και άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η χώρα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.

Είμαστε στη δεκαετία του '70 στην ιστορία μας και οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί υποστηρίζουν όλα τα ριζοσπαστικά, φονταμενταλιστικά ισλαμικά κινήματα. Ναι, αυτό σημαίνει και το ιρανικό σιιτικό κίνημα.

Και πάλι: Οι Κόντρας του Ιράν ήταν ένα τρίγωνο ναρκωτικών, χρημάτων και όπλων που μετακινούνταν από τη Νότια Αμερική στο Ισραήλ στο Ιράν, με τη διευκόλυνση της CIA, της Μοσάντ και των Μουλάδων και κανείς δεν είχε ιδεολογικές αντιρρήσεις για τη συμφωνία.

Μην υποθέτετε ότι οι τρέχουσες πολιτικές αφηγήσεις ή συμμαχίες είναι «πραγματικές» ή παγιωμένες.

Οι χθεσινοί γενναίοι αντισοβιετικοί μαχητές είναι οι σημερινοί άθλιοι ισλαμοφασίστες τρομοκράτες.

Η Νότια και η Βόρεια Υεμένη βρίσκονταν συνεχώς σε πόλεμο. Πολυάριθμες συνοριακές συγκρούσεις στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 μετατράπηκαν σε πολέμους πλήρους κλίμακας. Στις συνθήκες που ξεκίνησε η περεστρόικα στην ΕΣΣΔ και η σοβιετική βοήθεια στη Νότια Υεμένη περιορίστηκε, το Άντεν ακολούθησε μια πορεία προσέγγισης με τη Σαναά, εξομάλυνσης των σχέσεων με τη Δύση. Το 1989, αποφασίστηκε να ενωθεί η Υεμένη σε ένα ενιαίο κράτος.

Το 1990, η Υεμένη ενώθηκε. Ο πρώην πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ έγινε επικεφαλής του νέου κράτους. Ο Σάλεχ ήταν πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης το 1978-1990 και μετά τη συγχώνευση του YAR και του DPRJ, ήταν πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου μιας ενωμένης Υεμένης (1990-1994) και στη συνέχεια πρόεδρος της Υεμένης μέχρι το 2012.

Το 1994, οι νότιοι επαναστάτησαν για να αποκαταστήσουν την ανεξαρτησία. Ο εμφύλιος πόλεμος έληξε με την ήττα των αυτονομιστών. Το 2004, η εξέγερση στο βορρά προκλήθηκε από σιιτικές φυλές. Ο ιμάμης των σιιτών Ζαϊντίτων της Υεμένης ήταν ο Μοχάμεντ Αλί αλ-Χούσι. Σκοτώθηκε το 2004, αλλά το κίνημα πήρε το όνομά του - Χούτι (Χούσι). Η αντιπαράθεση μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των Χούτι συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η Σάνα υποστηρίχθηκε ενεργά από τη Σαουδική Αραβία στον αγώνα κατά των ανταρτών.

Το 2011 ξεκίνησε μια επανάσταση στην Υεμένη, μέρος της «Αραβικής Άνοιξης». Ο Σάλεχ παραιτήθηκε (σκοτώθηκε το 2017). Οι νέοι ηγέτες δεν μπορούσαν να βάλουν τα πράγματα σε τάξη. Η χώρα βυθίζεται στο απόλυτο χάος. Από το 2014, ένας άλλος γύρος εμφυλίου πολέμου: οι Χούτι προσπαθούν να καταλάβουν την εξουσία σε όλη τη χώρα. Η επίσημη κυβέρνηση υποστηρίζεται από αραβικές μοναρχίες με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Σφαγή, πείνα, έλλειψη πόσιμου νερού, πλήρης κατάρρευση της οικονομίας.

Χαρακτηριστικά της σύγχρονης Υεμένης

Ο Βορράς και ο Νότος δεν μπορούσαν να γίνουν μια ενιαία χώρα κατά την περίοδο ενός ενιαίου κράτους. Η διάσπαση γίνεται σε πολλές γραμμές. Η Βόρεια Υεμένη είναι κυρίως Σιίτες Ζεΐδιτες, η Νότια Υεμένη είναι κυρίως Σουνίτες. Κατά την περίοδο της ενεργού συνεργασίας με την ΕΣΣΔ, η εκβιομηχάνιση πραγματοποιήθηκε στη Νότια Υεμένη στο σύνολό της, η χώρα έγινε κυρίως αστική. Ο φυλετικός και θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός έχει υποχωρήσει στο παρασκήνιο, αποτελώντας μέρος του πολιτισμού.

Στο Βορρά, η φυλετική παράδοση έχει διατηρήσει την κυριαρχία της. Η Βόρεια Υεμένη είναι μια τυπική αρχαϊκή, παράδοση και φυλή. Εξ ου και η εξάπλωση και η κυριαρχία των ισλαμιστικών ομάδων. Προσπάθειες οικοδόμησης κράτους στη βάση φυλετικών συμμαχιών. Φυσικά, όταν ο αρχαϊκός προσπαθεί να οικοδομήσει έναν πιο πολιτισμένο Βορρά, συναντά ισχυρή αντίσταση. Οι πόροι των κομμάτων είναι γενικά ίσοι, επομένως ούτε ο Νότος ούτε ο Βορράς έχουν αποφασιστική υπεροχή. Και ένας συμβιβασμός είναι αδύνατος, οποιαδήποτε εκεχειρία είναι προετοιμασία για έναν νέο γύρο πολέμου.

Εξ ου και το αδιέξοδο: ένας ατελείωτος εμφύλιος πόλεμος με τη συμμετοχή εξωτερικών παραγόντων. Συγκεκριμένα, και οι δύο περιφερειακοί παίκτες - το Ιράν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία και οι Ηνωμένες Πολιτείες σε συνδυασμό με τη Βρετανία και την Κίνα - έχουν τα δικά τους συμφέροντα στην περιοχή.

Μια από τις φτωχότερες αραβικές χώρες, που σπαράσσεται από συνεχείς συγκρούσεις σχεδόν σε όλη τη σύγχρονη ιστορία, έχει γίνει η μεγαλύτερη μαύρη αγορά εμπορίου όπλων στη Μέση Ανατολή, στη Βορειοανατολική Αφρική - σοβιετική, κινεζική, δυτική κ.λπ. Συμπεριλαμβανομένων αρκετά σύγχρονων, συμπεριλαμβανομένων SAM, drones, πυραύλων εδάφους-εδάφους, κ.λπ. Ολόκληρες μεραρχίες μπορούν να οπλιστούν με αυτά τα όπλα. Υπάρχουν όπλα χύμα.

Ο πληθυσμός ζει σε τερατώδη φτώχεια. Συνολική ανεργία. Οι νέοι δεν έχουν τίποτα να κάνουν παρά να πολεμήσουν. Να πεθάνεις νέος. Παγκόσμιοι οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένου του ΟΗΕ, έχουν επανειλημμένα θέσει το ζήτημα της πείνας και το πρόβλημα της έλλειψης γλυκού νερού. Ταυτόχρονα, τα υπολείμματα νερού δαπανώνται σε ένα ελαφρύ φάρμακο φυτικής προέλευσης - khat. Αυτό είναι ένα φάρμακο με ισχυρή ψυχοτρόπο δράση. Σχεδόν ολόκληρος ο ενήλικος πληθυσμός της Υεμένης κάθεται σε αυτό.

Χούτι

Οι Χούτι απέκτησαν φήμη όταν απέκρουσαν με μεγάλη επιτυχία την επέμβαση της γειτονικής Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ. Και όταν το 2022 drones και πύραυλοι πέταξαν από την Υεμένη στο ισραηλινό λιμάνι του Εϊλάτ και το 2023 οι Χούτι άρχισαν να επιτίθενται σε εμπορικά πλοία, έγιναν για κάποιο σημείο σχεδόν τα κύρια αστέρια των διεθνών μέσων ενημέρωσης, εκτοπίζοντας το ουκρανικό μέτωπο και τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα.

Οι φυλές (περισσότερες από 70) που ομολογούν τον σιισμό Az-Zaidyah (γι' αυτό ονομάζονται επίσης Zaidis) αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού της Βόρειας Υεμένης. Στη δεκαετία του 1970, το μερίδιο των Ζαΐντι στον πληθυσμό της Υεμένης υπολογιζόταν στο 55%. Τώρα ο αριθμός των Ζεϊντών υπολογίζεται στο ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού. Οι πνευματικοί και στρατιωτικοί-πολιτικοί ηγέτες του Ζεΐντι κυβέρνησαν στο βορρά και τα γειτονικά εδάφη της Υεμένης με διακοπές από τον 10ο αιώνα. Στη δεκαετία του 1960, οι παραδοσιακές φυλές Zeidi έχασαν προσωρινά την ιδιαίτερη θέση τους. Αλλά ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 άρχισε η εντατικοποίησή τους.

Υπό την επιρροή του σουνιτικού σαλαφιστικού κινήματος το 1992, οι ηγέτες μιας από τις φυλές Zeidi δημιούργησαν ένα νεανικό θρησκευτικό και εκπαιδευτικό κίνημα "Ash-Shabab al-Mu-minin" ("Orthows Youth"). Επηρεάστηκε σημαντικά από τις πνευματικές αρχές των Λιβανέζων Σιιτών. Το 1994 ιδρύθηκε μια θρησκευτική και πολιτική οργάνωση του Zeidis Ansar Allah με βάση το κίνημα της νεολαίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι Χούτι έλεγχαν ήδη το βόρειο τμήμα της Υεμένης. Η προσπάθεια της κεντρικής κυβέρνησης να τους υποτάξει στην εξουσία τους οδήγησε στην έναρξη της σιιτικής εξέγερσης το 2004. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν κατά διαστήματα μέχρι το 2010.

Ως αποτέλεσμα, οι Χούτι πέτυχαν τελικά την αυτονομία τους στο βορρά.

Στο πλαίσιο της γενικής αποσταθεροποίησης του αραβικού κόσμου, που ξεκίνησε το 2010-2011 (η λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη»), οι Χούτι σημείωσαν νέες επιτυχίες. Εκμεταλλευόμενοι τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και τις συνεχείς αναμετρήσεις μεταξύ διαφορετικών κέντρων εξουσίας στην υπόλοιπη χώρα, εξαπέλυσαν την επίθεσή τους. Συνάπτοντας προσωρινούς συνασπισμούς με ισχυρές φυλές και ομάδες σουνιτικής πλειοψηφίας, κατέλαβαν την πρωτεύουσα τον Ιανουάριο-Μάρτιο του 2015. Η Υεμένη χωρίστηκε και πάλι σε δύο μέρη. Ο Νότος υποστηρίχθηκε από τη Σαουδική Αραβία με τη συμμετοχή των ΗΑΕ, της Αιγύπτου και ορισμένων άλλων μουσουλμανικών χωρών. Όμως οι Σαουδάραβες δεν κατάφεραν να συντρίψουν τους Χούτι και το 2022 συνήψαν εκεχειρία. Οι διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση της σύγκρουσης έχουν ξεκινήσει.

Το 2009, οι Χούτι άρχισαν να υποστηρίζουν το Ιράν, το οποίο παίρνει μια ασυμβίβαστη θέση απέναντι στους Σαουδάραβες. Οι δεσμοί μεταξύ της Τεχεράνης και των Χούτι ενισχύονταν συνεχώς. Η λιβανέζικη Χεζμπολάχ (μια φιλοϊρανική οργάνωση) άρχισε να παρέχει στρατιωτική βοήθεια στους Χούτι. Ως αποτέλεσμα, οι Χούτι έγιναν πραγματικοί στρατιωτικοί πληρεξούσιοι του Ιράν, ο πονοκέφαλος του Ριάντ.

Οι Χούτι παίρνουν μια ισχυρή αντιαμερικανική και αντιισραηλινή θέση. Το σύνθημά τους: «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος, θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ, κατάρα στους Εβραίους, νίκη για το Ισλάμ». Το στρατιωτικό τους δυναμικό αυξάνεται συνεχώς με τη βοήθεια του Ιράν. Διαθέτουν πυραύλους με βεληνεκές έως 2 χιλιάδες χιλιόμετρα και επιθετικά drones με βεληνεκές έως 1,5-2 χιλιάδες χιλιόμετρα. Από το 2023, οι Χούτι έχουν γίνει συμμετέχοντες στην αντιπαράθεση στη Γάζα, προσπαθώντας να χτυπήσουν το Ισραήλ.

Επομένως, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τα δύο ρήγματα της σύγκρουσης.

Η πρώτη είναι εντός του Βορρά, μεταξύ των Χούτι και της κυβέρνησης που ανέτρεψαν. Το δεύτερο είναι μεταξύ των νικητών πλέον Χούτι και του Νότου. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι μια επέκταση του παλιού, μακροχρόνιου πολέμου Βορρά εναντίον Νότου, ενώ πριν ήταν ως επί το πλείστον μια εσωτερική υπόθεση του Βορρά.

Ο Τραμπ είπε πρόσφατα ότι είναι εντάξει με τους Χούτι.

Αξιωματούχοι από τις ΗΠΑ συναντήθηκαν με ηγέτες των Χούτι το Σαββατοκύριακο στην πρεσβεία της χώρας στο Μουσκάτ του Ομάν, επιβεβαιώθηκε, οδηγώντας στην απόφαση των ΗΠΑ να μην παρέμβουν για να βοηθήσουν τη Σαουδική Αραβία να απωθήσει την προέλαση των Χούτι στο εσωτερικό της Υεμένης.

Η υποστηριζόμενη από το Ιράν μαχητική ομάδα διαβεβαίωσε τις ΗΠΑ ότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των δύο πλευρών που επιτεύχθηκε το 2025 εξακολουθεί να ισχύει και το κίνημα δεν είχε καμία πρόθεση να επιτεθεί στην αμερικανική ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα. Μόνο η ναυτιλία που συνδέεται με τη Σαουδική Αραβία θεωρήθηκε στόχος λόγω του αποκλεισμού της Υεμένης, επιβεβαίωσαν οι Χούτι.

Η συνάντηση βοηθά να εξηγηθεί η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να καταδικάσει την προέλαση των Χούτι στη δυτική ακτή της Υεμένης για απειλή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας μέσω του στενού Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, αλλά μέχρι στιγμής να απορρίψει οποιαδήποτε στρατιωτική απάντηση για την υποστήριξη του Ριάντ. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη εμπλακεί σε μια δαπανηρή σύγκρουση με το Ιράν, το οποίο υποστηρίζει τους Χούτι.

Οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν τους Χούτι ως ξένη τρομοκρατική οντότητα τον Μάρτιο του 2025, αλλά στο πρόσφατο παρελθόν Αμερικανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν με ηγέτες από τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και το Ιράν. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, επιβεβαίωσε τη Δευτέρα ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε άμεση επαφή με τους Χούτι.

Η άρνηση των ΗΠΑ να εμπλακούν άμεσα έχει ασκήσει πίεση στη Σαουδική Αραβίαείτε να καταλήξει σε διπλωματική λύση με τους Χούτι για τη μελλοντική διακυβέρνηση της Υεμένης, είτε να προσπαθήσει να οικοδομήσει μια περιφερειακή συμμαχία με το Πακιστάν και την Τουρκία για να αναγκάσει τους Χούτι να υποχωρήσουν. Σε μια αστραπιαία επίθεση την περασμένη εβδομάδα, οι Χούτι κατέλαβαν τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων της δυτικής Υεμένης κατά μήκος της ακτής της Ερυθράς Θάλασσας.

Ένας πρώην αναπληρωτής πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Υεμένη, ο Nabeel Khoury, είπε ότι είχε επιτευχθεί ένα «είδος σιωπηρής κατανόησης» μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και των Χούτι. Ο Khoury πρόσθεσε: «Οι Χούτι υπόσχονται στην αμερικανική κυβέρνηση ότι η αμερικανική και διεθνής ναυσιπλοΐα δεν θα επηρεαστεί στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά ο μόνος κίνδυνος είναι για τα πλοία της Σαουδικής Αραβίας ή εκείνα που μεταφέρουν σαουδαραβικό πετρέλαιο».

Το θέμα είναι ότι, και αυτό θα είναι αμφιλεγόμενο να επισημανθεί, οι μουσουλμανικές χώρες δεν είναι μονόλιθος και τα κράτη του Κόλπου δεν είναι πραγματικά σύμμαχοι με το Ισραήλ. Δηλαδή, σχεδόν όλοι στον κόσμο είναι σύμμαχοι του Ισραήλ από τότε που οι Κακοί κέρδισαν τον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά το Ισραήλ δεν είναι σύμμαχος με κανέναν με τη σειρά του.

Έτσι, ακούμε πολλά για το πώς τα κράτη του Κόλπου είναι όλα σύμμαχοι με το Ισραήλ, σωστά;

Και αυτό είναι αλήθεια, κάπως.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν θέλει να υποφέρουν και οι σύμμαχοί του. Το Ισραήλ εμπλέκεται σε πολλές συνωμοσίες εναντίον όλων των συμμάχων του κυριολεκτικά όλη την ώρα, αλλά ειδικά εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ και του Κατάρ.

Οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν την έννοια της μονόπλευρης συμμαχίας είτε δεν έχουν βγει ποτέ με μια γυναίκα, είτε δεν έχουν δώσει προσοχή στη γενική ώθηση των θεωριών συνωμοσίας τα τελευταία 100 χρόνια.

Όπως, αν επρόκειτο να εξετάσετε την πιθανότητα το Ισραήλ να βομβάρδισε το USS Liberty, θα έπρεπε να τυλίξετε το κεφάλι σας γύρω από τη δύσκολη ιδέα μιας συμμαχίας ή μιας φιλίας που πήγαινε μόνο προς μία κατεύθυνση. Σίγουρα, η Αμερική ήταν πιστός σύμμαχος του Ισραήλ... αλλά αυτό δεν σημαίνει λογικά ότι το Ισραήλ πρέπει να ήταν πιστός σύμμαχος της Αμερικής με τη σειρά του. Συχνά υποβαλλόμαστε σε αυτή τη βασανιστική λογική όταν πρόκειται και για συζητήσεις για την 9/11.

— «Γιατί ο αποδέκτης της μεγαλύτερης βοήθειας από την Αμερική να προδώσει τον προστάτη του; Αυτό δεν έχει νόημα! Γιατί να δαγκώνεις το χέρι που ταΐζει;»

Ναι, λοιπόν, και πάλι, δοκιμάστε να κάνετε μια σχέση με μια γυναίκα και ίσως τελικά καταλάβετε πώς μπορεί πράγματι να συμβεί κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν παραβιάζει τη «λογική» σας.

Η στάση που έχει το Ισραήλ για την Αμερική (δαγκώνοντας το χέρι που ταΐζει) είναι επίσης η στάση που έχει για τα κράτη του Κόλπου. Προσπαθούν συνεχώς να βλάψουν τους συμμάχους τους. Αν πιστέψουμε τις φήμες ή το μήνυμα ότι ο Τάκερ Κάρλσον πληρώθηκε για να περάσει από τους χορηγούς του στο Κατάρ (ναι, λαμβάνει πολλά χρήματα από το εξωτερικό, πιθανώς για να συγκεντρώσει χρήματα για ένα τρίτο μέρος στη γραμμή, και έπρεπε να δηλωθεί ότι δεν θα πάει φυλακή), τότε το Ισραήλ βρήκε την ευκαιρία τον τελευταίο χρόνο να χτυπήσει το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αρκετές φορές. Παρεμπιπτόντως, το Ιράν αρνήθηκε ότι χτύπησε τις περισσότερες από τις εγκαταστάσεις και τις εγκαταστάσεις που κατηγορούνται ότι χτύπησαν.

Στην πραγματικότητα δεν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε αυτή την ιδέα ότι το Ισραήλ υποστηρίζει πραγματικά τους εχθρούς των συμμάχων του. Γίνεται ιδιαίτερα εύκολο να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά του Ισραήλ όταν εξετάζουμε τη συνολική προσέγγισή τους στη Μέση Ανατολή - να την ανατινάξουν. Ό,τι οδηγεί στο μεγαλύτερο χάος, διάσπαση και αδυναμία υποστηρίζεται από το Ισραήλ. Αυτή είναι η υποκείμενη λογική πίσω από την ιστορική υποστήριξη της νέας ιρανικής κυβέρνησης που ήρθε στην εξουσία τη δεκαετία του '70 με τους μουλάδες και τη σύναψη συμφωνιών για αγωγούς πετρελαίου μαζί τους.

Αυτό συνέβη. Και τώρα βομβαρδίζουν αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό συμβαίνει.

Έτσι, ενώ μπορεί να είναι δύσκολο να το κατανοήσουμε, εννοιολογικά, είναι περισσότερο από πιθανό οι Χούτι να γίνονται ανεκτοί από τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς λόγω του πόνου που προκαλούν στους Σαουδάραβες, τους συμμάχους της Αμερικής και του Ισραήλ.

Κοιτάξτε: οι Χούτι, παρά το γεγονός ότι είναι σιίτες, συνήψαν κάποιου είδους συμμαχία με το Ιράν πολύ πρόσφατα, το 2015.

Κατά τη διάρκεια των πολέμων Saada (2004–2010), η κυβέρνηση της Υεμένης κατηγόρησε επανειλημμένα το Ιράν ότι υποστηρίζει τους αντάρτες Χούτι. Ωστόσο, αυτοί οι ισχυρισμοί ήταν ένα πολιτικό τέχνασμα του Σάλεχ για να πλαισιώσει μια εγχώρια πρόκληση ως ξένη συνωμοσία και να εξασφαλίσει περισσότερη υποστήριξη από τη Σαουδική Αραβία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα διπλωματικό τηλεγράφημα των ΗΠΑ το 2009 αποκάλυψε ότι οι ίδιοι οι Σαουδάραβες αξιωματούχοι αναγνώρισαν: «Γνωρίζουμε ότι ο Σάλεχ λέει ψέματα για το Ιράν, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι' αυτό τώρα». Η ιρανική υποστήριξη εκείνη την εποχή ήταν ελάχιστη και σε μεγάλο βαθμό ρητορική.

Έτσι, το Ιράν και η Βόρεια Υεμένη δεν ήταν κοντά, πολιτικά.

Ιδεολογικά, (λες και αυτό έχει σημασία στον πραγματικό κόσμο), δεν είναι καν το ίδιο είδος Σιιτών. Όπως, θα ήταν περίεργο να υποθέσουμε ότι οι Λουθηρανοί και οι Αγγλικανοί και οι Νότιοι Βαπτιστές και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τα πάνε καλά επειδή είναι όλοι Προτεστάντες. Και όμως, αυτό κάνουμε με τους Σιίτες και τους Σουνίτες.

Η αλήθεια είναι ότι ο Αβρααμισμός είναι εντελώς διχασμένος από θεολογικές διαμάχες.

Αρκεί να κοιτάξετε τη δική μας ευρωπαϊκή ιστορία για να δείτε πόσες εσωτερικές διαμάχες και εμφύλιους πολέμους έφερε ο Χριστιανισμός στο πέρασμά του. Αιώνες πολέμων μεταξύ Χριστιανών εναντίον Παγανιστών, Γιαχβέ εναντίον Αρειανών, Καθολικών εναντίον Ορθοδόξων, Καθολικών εναντίον Προτεσταντών, Προτεσταντών εναντίον Προτεσταντών, Ορθοδόξων εναντίον Ορθοδόξων κ.λπ.

Ένας εξωγήινος παρατηρητής που επισκέπτεται το ηλιακό μας σύστημα μπορεί να κοιτάξει κάτω και να σκεφτεί αφελώς ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει όλοι να τα πάνε καλά επειδή είμαστε όλοι χριστιανοί, αλλά κανείς με οποιαδήποτε κατανόηση της ιστορίας ή της ανθρώπινης κατάστασης δεν θα μπορούσε να κάνει έναν τέτοιο ισχυρισμό με ευθύ πρόσωπο.

Αλλά, πιο συγκεκριμένα, είναι θέμα ιστορικού γεγονότος ότι το Ισραήλ είχε μακροχρόνιους δεσμούς με τις φυλές της Βόρειας Υεμένης, οι οποίες τελικά θα γίνονταν οι Χούτι. Το Ισραήλ είναι στην πραγματικότητα ο πρώτος κρατικός παράγοντας που άρχισε να τους εξοπλίζει. Η πιο σημαντική και καλά τεκμηριωμένη περίπτωση πρώιμης υποστήριξης προέρχεται από όταν το Ισραήλ βοήθησε τις βασιλικές φυλές Ζαΐντι της βόρειας Υεμένης κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου της Βόρειας Υεμένης (1962–1970). Αυτές οι φυλές είναι ακριβώς η ίδια κοινωνική και θρησκευτική κοινότητα από την οποία αναδύεται το σύγχρονο κίνημα των Χούτι.

Τι σύμπτωση, ε;

Εκείνη την εποχή, ήταν μια στρατηγική κίνηση για να βαλτώσει η Αίγυπτος, ο κύριος αντίπαλος του Ισραήλ εκείνη την εποχή. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ είχε στείλει έως και 70.000 στρατιώτες στην Υεμένη για να υποστηρίξουν τη νέα δημοκρατική κυβέρνηση και το Ισραήλ είδε την ευκαιρία να δεσμεύσει τις αιγυπτιακές δυνάμεις μακριά από τα σύνορά του.

Μεταξύ 1964 και 1966, η «Διεθνής Μοίρα» της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας πέταξε συνολικά 14 αποστολές στα απομακρυσμένα υψίπεδα της Υεμένης. Αυτές οι πτήσεις έριξαν αεροπορικώς πακέτα που περιείχαν πυρομαχικά, ιατρικές προμήθειες και χρήματα στις σιιτικές φυλές με επικεφαλής τον ιμάμη Μοχάμεντ αλ-Μπαντρ. Η επιχείρηση ήταν τόσο μυστική που οι ηγέτες των φυλών φέρεται να θαύμασαν το θέαμα, με έναν σεΐχη να δηλώνει: «Κοιτάξτε, ακόμη και ο Θεός βοηθά τον ιμάμη».

Και οι Αμερικανοί ήταν σύμμαχοι με τους Χούτι μέχρι το 2015, ακόμη και με τον επίσημο απολογισμό της ιστορίας.

Αυτό παραδέχτηκε ο στρατηγός Λόιντ Όστιν, ο οποίος αργότερα έγινε υπουργός Άμυνας. Ένας ανώτερος αξιωματικός που συνεργάστηκε με τον Όστιν δήλωσε: «Εμείς [οι Αμερικανοί] υποστηρίζαμε αθόρυβα τον αγώνα των Χούτι κατά της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο εκείνη την εποχή». Εδώ:

Ο στρατηγός Όστιν έχει υποστηρικτική θέση για την πολιτοφυλακή των Χούτι, η οποία σχηματίζει τον συνασπισμό κατά των πειρατικών επιχειρήσεων που διεξάγει στην Ερυθρά Θάλασσα. Σε ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2022, το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy ανέφερε ότι ο Όστιν ένιωθε δυσαρεστημένος με τη στρατιωτική επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας κατά των Χούτι στην Υεμένη, τους οποίους θεωρούσε καλούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Το περιοδικό ανέφερε ότι ο Όστιν είπε ότι η χώρα του υποστήριζε «αθόρυβα» τον αγώνα των Χούτι κατά της «Αλ Κάιντα» στην Αραβική Χερσόνησο, ενώ ανέλαβε την κεντρική διοίκηση στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Όστιν δήλωσε επίσης τότε ότι πίστευε ότι οι Σαουδάραβες θα έχαναν στην Υεμένη και ότι πριν τελειώσουν όλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να τους σώσουν.

Σε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 2020, το France 24 ανέφερε ότι ο Όστιν «είναι υποστηρικτής της μόνιμης συνεργασίας με τους ιστορικούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν αντίθετος στην αποχώρηση της κυβέρνησης του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από την πυρηνική συμφωνία του Ιράν, επειδή θεώρησε ότι η αποχώρηση στερεί από την Ουάσιγκτον την ευκαιρία να παρακολουθεί και να ελέγχει την ιρανική πυρηνική δραστηριότητα που παρέχει η συμφωνία».

Η έκθεση πρόσθεσε: «Ο Όστιν είναι γνωστός για την ισχυρή υπεράσπιση της στρατηγικής της «αντιμετώπισης των τοπικών δυνάμεων» για την επίλυση εσωτερικών διαφορών σε χώρες όπου αναπτύσσονται αμερικανικές δυνάμεις, όπως συνέβη στο ιρακινό κυβερνείο Ανμπάρ μέσω των «Συμβουλίων Αφύπνισης» και με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις».

Τώρα, βοηθά επίσης να σταματήσουμε και να επανεξετάσουμε την έννοια των «κρατών» και του Πολιτικού Ρεαλισμού για να εξηγήσουμε τα κράτη και τις γεωπολιτικές τους ενέργειες.

Προσφέρω μια εναλλακτική: να μην σκεφτόμαστε πλέον τα κράτη ως λογικούς και εγωιστές σκακιστές στην παγκόσμια σκηνή.

Αντίθετα, θα επικεντρωθώ στον ρόλο του Spook State και στους στόχους και τον τρόπο λειτουργίας του. Έτσι, έχοντας κατά νου αυτή την αναπλαισίωση, γιατί η Αμερική και το Ισραήλ να ενδιαφέρονται για την Υεμένη;

Λοιπόν, το άρθρο του TopWar το υπαινίχθηκε - επειδή η Υεμένη είναι ένα αποτυχημένο κράτος.

Πρέπει να σκεφτείτε τη συμπεριφορά τους με τον ίδιο τρόπο που θα σκεφτόσασταν τη συμπεριφορά ενός ανιχνευτή ταλέντων για μια ομάδα μπέιζμπολ. Βρίσκονται συνεχώς σε περιπλάνηση, ψάχνοντας να στρατολογήσουν εγκληματικές οργανώσεις στο μεγαλύτερο δίκτυό τους ως θυγατρικές. Όπου βλέπετε οπισθοδρομικές, βάρβαρες και εγκληματικές οργανώσεις στον κόσμο, η CIA και η Μοσάντ και η KGB θα απλώσουν το χέρι για να συνεργαστούν μαζί τους. Αυτοί οι εγκληματίες ασχολούνται με τους τρομοκράτες — εμπορεύονται όπλα, σκλάβους, σεξ, ναρκωτικά, λαθρεμπόριο κ.λπ. Βγάζουν χρήματα ως παράσιτα που λυμαίνονται τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας τους ή τον κόσμο γενικότερα.

Η πειρατεία, στην πιο θεμελιώδη μορφή της, είναι ο παρασιτισμός.

Και σε αυτό εμπλέκονται αυτά τα τρομακτικά πρακτορεία, σε παγκόσμια κλίμακα.

Έτσι, όπου έχετε ένα αποτυχημένο κράτος και μια κοινωνία που έχει καταστραφεί από τον πόλεμο, οι εγκληματικές συμμορίες εισβάλλουν, κλέβοντας το φαγητό, το νερό, μονοπωλώντας την πρόσβαση στην ασφάλεια κ.λπ. Είναι προς το συμφέρον της CIA και των φίλων της να διασφαλίσουν ότι θα υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότερα αποτυχημένα κράτη. Διότι όπου υπάρχει ένα αποτυχημένο κράτος, μπορούν να λειτουργούν με σχεδόν πλήρη ατιμωρησία. Η απελπισία γεννά ευκαιρίες. Και αυτό, περισσότερο από οποιονδήποτε ορθολογικό ιδεολογικό λόγο, εξηγεί την αμερικανική και ισραηλινή εξωτερική πολιτική. Πάντα φαίνεται να προκαλούν εμφύλιο πόλεμο και σφαγή όπου κι αν εμπλέκονται. Οι υπερασπιστές της CIA όπως ο Τάκερ Κάρλσον θα σας έκαναν να πιστέψετε ότι αυτό είναι αποτέλεσμα ανικανότητας ή «αντεπίθεσης».

Αλλά βλέπω σκοπό και πολιτική όπου βλέπουν "ωχ, ωχ όχι, είμαστε στριμωγμένοι, τα μπερδέψαμε ξανά ;^) Ουααααχ είμαστε τόσο σκυμμένοι... χεχεχε».

…

Είναι λοιπόν καλό που οι Χούτι προέλασαν στη Νότια Υεμένη και κατέλαβαν τις ακτές;

Μπορεί;

Δεν νομίζω ότι με νοιάζει, στην πραγματικότητα.

Δεν βελτιώνει ούτε στο ελάχιστο τη ζωή μου ή τις ζωές των Υεμενιτών ή τα συμφέροντα της Ρωσίας ή τους προϋπολογισμούς των Αμερικανών φορολογουμένων. Η πορεία της Παγκοσμιοποίησης έχει σταματήσει ή σταματήσει ή επιβραδυνθεί από αυτή την πρόοδο; Όχι, φυσικά όχι.

Αλλά είμαι σίγουρος ότι κυριολεκτικά όλοι οι άλλοι θα προσπαθήσουν να σας πείσουν ότι αυτές οι φυλές πρόκειται να ρίξουν τους Παγκοσμιοποιητές μια για πάντα... Τι ακριβώς;

Υποθέτω ότι θα δούμε.

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων