Ο Κώδικας των Ξεχασμένων
Παλαιός
Ένα βιβλίο για να σας θυμίσει, και να σας ενημερώσει, για πράγματα που συνέβησαν στο παρελθόν, (βέβαια δεν είναι τα μόνα … είναι όμως μιά ισχυρή βάση για να πατήσετε), όπου κυβερνήσεις, βασιλιάδες, θρησκείες, ιδίως ο Οβραιοχριστιανισμός για να μείνουμε στα δικά μας, φρόντισαν να τα καταχωνιάσουν, να τα εξαφανίσουν και να τα καταστρέψουν, αφήνοντας τα ΖΑ στην τύφλα τους.
Βλέπετε ότι φροντίζουμε μην κουραστείτε, ιδρώσετε και ψωφήσετε … και μετά τι θα κάνουμε χωρίς Ζωντοβολάκια, γλείφτουλα κοπρόσκυλα που είναι ανίκανα να ξεφύγουν από τον γιουσουφακισμό 200 τώρα χρόνια ;; …να βάλουν το τσερβέλο τους να δουλέψει και όχι να σούρνονται σαν Στοκχολμιασμένες πουτάνες, πίσω από το κάθε πουλημένο τσογλάνι, που ξεπουλάει την χώρα με την κάθε ευκαιρία ;; … και επιβάλει μνημόνια επί μνημονίων, ενοίκια στα σπίτια μας κλπ. κλπ. ώστε να είμαστε στην σωστή πλευρά της ιστορίας οπότε και πληρώνουμε το πετρέλαιο 2,5 € … ενώ κολυμπάμε πάνω σε μια θάλασσα υδρογονανθράκων ;; ….
Τι θέλω και τα λέω βέβαια … εσείς μοιάζετε να έχετε πάρει απόφαση να παραμείνετε στα τέσσερα, με την γλώσσα έξω, εκλιπαρώντας να σας πετάξουν κάποιο κόκκαλο … και προσμένοντας το επόμενο φιστίκωμα …
Τέτοιος πανηλίθιος λαός πουθενά … όχι ότι οι άλλοι είναι ξύπνιοι …αλλά εσείς την βλακεία και την ηλιθιότητα την έχετε εκτοξεύσει στο διάστημα.
Αρκετά όμως … πάμε στο διά ταύτα ..
Το ακόλουθο βιβλίο είναι και αυτό απόδοση στα Ελληνικά από εμένα, ενός βιβλίο του Lazarius Quinn που κυκλοφορεί στ’ Αγγλικά από την Amazon -> Codex of the Forgotten
Είναι ελεύθερο να το κατεβάσετε, να το τυπώσετε και να το διανείμετε σε γνωστούς και φίλους – εξαιρουμένης βεβαίως της εμπορικής εκμετάλλευσης.
Ελπίζω να το απολαύσετε και επιπλέον να σας μάθει πολλά ….
Και ο σύνδεσμος για να το κατεβάσετε σε PDF :
Ήδη έχουμε δώσει σε Ελληνική απόδοση και τα ακόλουθα … τα οποία μπορείτε να κατεβάσετε από το ΕΔΩ μπλόγκι ή και από αυτό της Φωτεινής (http://enaasteri.blogspot.com), ανατρέχοντας στις ανάλογες αναρτήσεις.
=== ///===
Φ***Παρακάτω ενα απόσπασμα απο το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου....
Κεφάλαιο 1 — Το 90% που Χάθηκε
Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας
οι σιωπηλές αίθουσες της Περγάμου, οι πάπυροι που είναι θαμμένοι κάτω από μοναστήρια, τα θραύσματα κρυμμένα σε παλίμψηστα: όλα αυτά είναι μόνο οι πιο αμυδροί απόηχοι αυτού που κάποτε διέθετε η ανθρωπότητα. Αυτό που επιβιώνει στα χέρια μας σήμερα –Φιλοσοφία, Επιστήμη, Θρησκεία– είναι μια απλή σκιά, λιγότερο από το δέκα τοις εκατό αυτού που ήταν ποτέ γνωστό. Ενενήντα τοις εκατό, χάθηκε. Καταστράφηκε. Απαγορεύτηκε. Χάθηκε. Η ιστορία, όπως την ξέρουμε, γράφεται από εκείνους που επέζησαν, αυτούς που κατέκτησαν, αυτούς που αποφάσισαν ποια γνώση πρέπει να δουν οι μάζες. Αλλά για κάθε Πλάτωνα, Αριστοτέλη και Ευκλείδη που διατηρήθηκε, υπήρχαν εκατοντάδες στοχαστές, εφευρέτες και οραματιστές των οποίων το έργο εξαφανίστηκε στη σκόνη. Κείμενα που θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει την τροχιά του ανθρώπινου πολιτισμού -βιβλία για την κοσμολογία, τη μεταφυσική, τη μηχανική, ακόμη και την ηθική- έχουν φύγει, και συχνά σκόπιμα. Σκεφτείτε τους φιλοσόφους της προσωκρατικής Ελλάδας. Ο Δημόκριτος, ο οποίος έθεσε το άτομο ως την αδιαίρετη μονάδα της πραγματικότητας, άφησε ένα έργο που επιβιώνει μόνο σε αποσπάσματα που αναφέρθηκαν από μεταγενέστερους στοχαστές. Αλλά στην εποχή του, έγραψε χιλιάδες γραμμές, πραγματείες που προσέγγιζαν τη δομή της ύλης και την κίνηση των άστρων με μια πολυπλοκότητα που ακόμα δεν μπορούμε να ανασυνθέσουμε πλήρως. Οι σύγχρονοί του μίλησαν για παπύρους που περιέγραφαν το ταξίδι της ψυχής, για γνώση για τη φύση του κενού και του απείρου, όλα σβησμένα, πιθανότατα σε σκόπιμη καταστολή από πολιτικές ή θρησκευτικές αρχές που φοβόντουσαν τις συνέπειες. Ο Πυθαγόρας και οι οπαδοί του άφησαν κρυπτικές αναφορές στους αριθμούς ως τη γλώσσα του σύμπαντος, ωστόσο τα γραπτά τους ήταν σε μεγάλο βαθμό προφορικά, κωδικοποιημένα σε τελετουργίες, άσματα και σύμβολα. Πολλά από αυτά δεν είδαν ποτέ το μελάνι ενός κυλίνδρου, και όταν οι αιρέσεις τους διασκορπίστηκαν, το ίδιο πήγε και η γνώση τους. Μεταγενέστεροι μαθηματικοί όπως ο Ευκλείδης μπορούσαν να δουν μόνο την άκρη ενός απέραντου ωκεανού αριθμητικής κατανόησης, κρυμμένης ακόμη και από τους πιο επιμελείς μελετητές. Ακόμη και ο Πλάτωνας, ο μεγάλος συστηματοποιητής της σκέψης, υπαινίσσεται στα «Αγραφα Δόγματα» του διδασκαλίες πολύ πέρα από αυτό που εμφανίζεται στους διαλόγους. Αναφέρεται στις «μορφές» όχι απλώς ως αφηρημένες έννοιες, αλλά ως μέρος ενός τεράστιου κοσμολογικού συστήματος, συνυφασμένου με αριθμητικές αρμονικές, μεταφυσικούς νόμους και μυστικές ιστορίες. Ωστόσο, έχουμε μόνο αποσπάσματα, μαρτυρίες φοιτητών, απόηχους προφορικών διαλέξεων που δεν γράφτηκαν ποτέ – ή χειρότερα, λογοκρίθηκαν από μεταγενέστερους ακαδημαϊκούς που φοβήθηκαν τις ριζοσπαστικές επιπτώσεις. Και δεν είναι μόνο φιλοσοφία. Σκεφτείτε τους μηχανικούς της Αλεξάνδρειας: τα αυτόματα του Ηρωνα, τις υδραυλικές εφευρέσεις του Κτησίβιου, τις πολεμικές μηχανές του Αρχιμήδη – μόνο μια χούφτα σχηματικά έχουν απομείνει. Γνωρίζουμε, από έμμεσες αναφορές, συσκευές που μπορούσαν να κινηθούν χωρίς φαινομενική ισχύ, μηχανισμούς που προεικόνιζαν αιώνες μεταγενέστερων εφευρέσεων. Αν αυτοί οι πάπυροι είχαν επιβιώσει, οι βιομηχανικές επαναστάσεις, η φυγή των ανθρώπων, ακόμη και η ανάπτυξη του ηλεκτρισμού και της σύγχρονης μηχανικής, μπορεί να είχαν συμβεί μια χιλιετία νωρίτερα.
Η θρησκευτική γνώση, επίσης, είναι κατακερματισμένη. Ολόκληρα κείμενα καταστράφηκαν, ξαναγράφτηκαν ή ερμηνεύτηκαν εκ νέου για να ταιριάζουν στις επικρατούσες δομές εξουσίας. Τα Ευαγγέλια, η Τορά, τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας - όλα λένε μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Κρυμμένα, καταπιεσμένα ή λανθασμένα γραπτά υπαινίσσονται πραγματικότητες πολύ πιο περίπλοκες από τις επίσημες αφηγήσεις: αγγελικές ιεραρχίες, πολλαπλά θεϊκά όντα, πρώιμες ετερόδοξες ερμηνείες που διαγράφηκαν, μήπως η ανθρωπότητα καταλάβει τις πραγματικές δυνατότητές της. Γιατί χάθηκαν τόσα πολλά; Μερικές φορές τυχαία –πυρκαγιές, πλημμύρες, φθορά– αλλά πιο συχνά, από σκόπιμη ανθρώπινη δράση. Η γνώση προκαλεί την εξουσία. Οσοι αναζητούν τον έλεγχο δεν μπορούν να την αφήσουν να ανθίσει ανεξέλεγκτα. Βιβλιοθήκες κάηκαν, μελετητές εκτελέστηκαν, πάπυροι κρύφτηκαν. Ακόμη και όταν ανακαλύφθηκαν αιώνες αργότερα, απορρίφθηκαν, παρερμηνεύτηκαν ή καταστράφηκαν ξανά. Το 90% έχει φύγει, αλλά όχι εντελώς: αφήνει ίχνη, σκιές, υπαινιγμούς, ψιθύρους. Και αυτοί οι ψίθυροι είναι το μόνο που μας έχει απομείνει για να ανακατασκευάσουμε τη μεγάλη εικόνα. Τα μοτίβα αναδύονται: όπου ο ανθρώπινος πολιτισμός έφτασε στο αποκορύφωμά του, όπου τα μυαλά αμφισβητήθηκαν ελεύθερα, όποια γνώση απειλούσε το δόγμα ή την εξουσία, εξαφανίστηκε. Τα γραπτά των μεγαλύτερων φιλοσόφων, επιστημόνων, αλχημιστών, μηχανικών – τόσο συχνά καίγονται, θάβονται ή διαγράφονται. Ο,τι απομένει επιμελείται, απολυμαίνεται και ελέγχεται. Διαβάζουμε μόνο ό,τι επιτρεπόταν και υποθέτουμε ότι αυτό που γνωρίζουμε είναι πλήρες. Δεν είναι. Σε αυτά τα θραύσματα, κρυμμένα σε παραπομπές, σε κρυπτικές υποσημειώσεις, στα περιστασιακά περιθώρια ξεχασμένων χειρογράφων, υπάρχουν αρκετά για να υποδηλώσουν μια πολύ πιο προηγμένη κατανόηση του σύμπαντος από ό,τι παραδεχόμαστε. Οι αρχαίοι μηχανικοί κατανοούσαν τη μηχανική πέρα από τη συμβατική μας ιστορία. Οι φιλόσοφοι στοχάστηκαν το άπειρο με τρόπους που τα σύγχρονα μαθηματικά μόλις αρχίζουν να κατανοούν. Τα θρησκευτικά κείμενα υπαινίσσονταν πολυσύμπαντα, ιεραρχικούς αγγέλους και μια κοσμική τάξη πιο λεπτή από οποιοδήποτε δόγμα. Το να μελετάς το 90% που χάθηκε σημαίνει να αναγνωρίζεις τα κενά, τις σιωπές, τις εσκεμμένες παραλείψεις. Είναι να ακολουθείς τα ίχνη που άφησαν τα μυαλά που διαγράφηκαν από την ιστορία. Κάθε φορά που ένα κείμενο επιβίωνε –τυχαία, τυχαία– αποκάλυπτε έναν κόσμο κατά τα άλλα άγνωστο. Ο ίδιος ο Κώδικας είναι χτισμένος πάνω σε τέτοια θραύσματα. Είναι μια συλλογή από ψιθύρους και σκιές, που συναρμολογούνται για να υπαινίσσονται τι ήταν, και ίσως, τι θα μπορούσε να είναι. Το χαμένο 90% είναι μια προειδοποίηση και μια πρόκληση. Μας υπενθυμίζει ότι η ιστορία δεν είναι ουδέτερη, ότι η γνώση μπορεί να κατασταλεί και ότι η εξουσία συχνά υπαγορεύει αυτό που μας επιτρέπεται να γνωρίζουμε. Αλλά προσφέρει επίσης ελπίδα: θραύσματα παραμένουν. Σε κρυφές βιβλιοθήκες, σε περιθωριακές σημειώσεις, σε ιδιωτικές συλλογές, σε κείμενα που δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί, σε ειλητάρια που δεν έχουν ακόμη αποκρυπτογραφηθεί – κομμάτια του χαμένου συνόλου αντέχουν. Και καθώς ξεκινάμε αυτόν τον Κώδικα, κάθε κεφάλαιο, κάθε κείμενο, είναι μια προσπάθεια να ανακατασκευάσουμε, να ανακτήσουμε ένα μέρος αυτού που έχει συστηματικά διαγραφεί. Δεν ισχυριζόμαστε ότι ανακτούμε τα πάντα. Ισχυριζόμαστε μόνο ότι αποκαλύπτουμε ό,τι μπορεί να αποκαλυφθεί. Για να φωτίσουμε τις σκιές. Για να τιμήσουμε τις σιωπηλές φωνές στοχαστών,.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου