ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

ΚΑΝΟΠΟΥΣ,ΕΝΑΣ ΛΑΜΠΕΡΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

[Αυτές τις ημερες η Αφροδιτη βρισκεται σε συνοδο με τον Σείριο και τον λαμπρο Κανοπους]

 Canopus, ένας λαμπερός αστέρας

από την Λίλιαν Σίμου

Ο γιγάντιος Κανόπους είναι το φωτεινότερο άστρο του νότιου αστερισμού Carina,και το δεύτερο λαμπερότερο, μετά τον Σείριο.  Είναι άστρο τύπου F, με γυμνό μάτι φαίνεται λευκός αλλά ανήκει στα υποκίτρινα άστρα. Αστρονομικά και αστρολογικά βρίσκεται στις 15 Καρκίνου περίπου.

Αρχαία χρόνια και μύθοι γύρω από τον Canopus
Ο σταθερός αστέρας Κανόπους, είναι γνωστός όπως και ο Σείριος από τα αρχαία χρόνια και τον συναντάμε στις παραδόσεις.
Στην ινδική βεδική λογοτεχνία, το αστέρι Canopus συνδέεται με τον σοφό Agastya, ένα από τους rishis (οι άλλοι συνδέονται με τα αστέρια της Μεγάλης Άρκτου). Ο Agastya, ως άστρο, λέγεται ότι «καθαρίζει τα νερά»  και η άνοδος συμπίπτει με περίοδο όπου ηρεμούν τα νερά του Ινδικού Ωκεανού. Θεωρείται μυθολογικά γιος του Pulasthya, γιος του Brahma.
Ο λαμπερός αστέρας Canopus δεν ήταν ορατός στην περιοχή της Ελλάδας και της Αρχαίας Ρώμης, αλλά ήταν ορατός  στους αρχαίους Αιγυπτίους,  καθώς και στα μέρη των Ινδιάνων Ναβάχο, με το όνομα Ma’ii BIZΟ.  Είναι, επίσης, αναφέρεται από την αραβική ονομασία:. سهيل (Suhayl),  κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ., όταν ανθούσε η αραβική γνώση και επιστήμη.
Οι Βεδουίνοι της Νεγκέβ και Σινά τον γνώριζαν επίσης ως Suhayl, και το χρησιμοποίησαν με τον  Polaris ως δύο κύρια αστέρια για τα ταξίδια τη νύχτα. Λόγω του γεγονότος ότι εξαφανίζεται κάτω από τον ορίζοντα, συνδέεται με ένα μεταβλητό χαρακτηριστικό, σε αντίθεση με τον πάντα ορατό  Polaris.
Για τους Κινέζους είναι το αστέρι της Ηλικιωμένου Άντρα (老人星 Lǎorénxīng) , και τον βρίσκουμε σε ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο αστρικό χάρτη, το Dunhuang, παρά το γεγονός ότι ήταν αόρατος από την Κίνα. Ο κινέζος αστρονόμοας Yi Xing είχε ταξιδέψει νότια έως τις περιοχές που ήταν ορατά πολλά σταθερά άστρα το 724 μ.Χ., αν και ενδέχεται να ήταν ήδη γνωστό από παλαιότερους ταξιδευτές της Κίνας.
Στις φυλές των Πολυνησίων τα σταθερά άστρα ήταν πλοηγοί και ο Κανόπους ήταν οδηγός τους, όπως και ο Σείριος και ο Μανού. Στη Χαβάη των ονόμαζαν Canopus Ke Alii-o-kona-i-ka-Lewa, «Ο Αρχηγός της νότιας έκτασης» και τους βοηθούσε να ταξιδεύουν νότια.
Στους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας / Aotearoa είχε πολλά διαφορετικά ονόματα : Ariki («Ο υψηλά γεννημένος»), και τον συνέδεαν με τους ανθρώπους που κλαίνε και  ψάλλουν. Ονομαζόταν επίσης Atutahi, Aotahi ή Atuatahi («αυτός που στέκεται μόνος) και συνδέοταν με μύθους. Ζηλανδίας? [17] Kauanga («Solitary») ήταν το όνομα για Canopus μόνο όταν ήταν το τελευταίο αστέρι ορατό πριν από την ανατολή του ηλίου. [18] Στην φυλή Tswana της Μποτσουάνα ονομαζόταν Νάκα. Εμφανιζόταν αργά τις χειμωνιάτικες νύχτες και προανήγγειλε δυνατούς ανέμους ανέμους και την εποχή που τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους. Η φυλή Xam, Βουσμάνοι της Νότιας Αφρικής, πίστευαν πως ο Κανόπους και ο Σείριος προανήγγειλαν την εμφάνιση των τερμιτών. Πίστευαν πως τα δύο αυτά άστρα είχαν τη δύναμη να προκαλέσουν θάνατο και δυστυχία, και προσεύχονταν για την εύνοια της τύχης.
Για τους Kalapalo του Mato Grosso , η εμφάνιση του άστρου  σήμαινε την έλευση της εποχής των βροχών και αύξηση της μανιόκας, που χρησιμοποιούταν στις γιορτές τροφή των επισκεπτών.
Ένας μύθος από τον Τρωικό Πολέμο αναφέρει τον Κανόπους, καθώς ο αστερισμός Carina ήταν μέρος του αστερισμού που είχε στο πηδάλιο η Αργώ, το πλοίο  του Ιάσονα και των Αργοναυτών.
Το φωτεινό Άστρο Κανόπους δόθηκε ως όνομα πιλότου ενός πλοίου από ένα άλλο ελληνικό μύθο: του Μενέλαου, στην προσπάθειά του να ανακτήσει την Ελένη της Τροίας που πέθανε από δηλητηριώδες δάγκωμα ερπετού κατά την επιστροφή στην Ελλάδα.
Μια αιγυπτιακή κοπτική αναφορά Kahi Nub («Χρυσή Γη»), λέει πως όταν ο Κανόπους εμφανίζεται στον ορίζοντα, στην αρχαία Αίγυπτο, η ατμόσφαιρα γίνεται κόκκινη.
Sirius-Canopus
Ετυμολογία του Canopus
Το όνομα «Canopus» είναι το εκλατινισμένο αρχαιοελληνικό  Κάνωβος / «Kanôbos», που καταγράφεται  στην Αλμεγίστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου (C150 μ.Χ.). Ο Ερατοσθένης χρησιμοποίησε αυτή ορθογραφία, όμως Ίππαρχος τον έγραφε ως Κάνωπος. Ο John Flamsteed τον έγραφε Canobus.

Αστρολογική σημειολογία για τον Canopus
Ο Κανόπους αναφέρεται ως τα κουπιά της Αργούς.
Κατά τον Πτολεμαίο είναι της φύσης του Κρόνου και του Δία. Κατά τον Αλβίντας, είναι της Σελήνης και του Άρη.
Προσδίδει σαν γενική έννοια ξεροκεφαλιά, θρησκευτικό δογματισμό, συντηρητικές απόψεις, αλλά και ταξίδια προς αναζήτηση της γνώσης, παιδεία και ανάπτυξη ιδεών.  Μπορεί να φέρει δόξα και τιμές σε περίοπτη θέση, αξιοπρέπεια και δύναμη εξουσίας, μέσω γνώσης ή ηγετικής θέσης. Έχει όμως εναλλαγές, άλλοτε εκδηλώνει θετικά και άλλοτε αρνητικά.

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Η ΤΑΧΕΙΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ -ΒΑΓΔΑΤΗΣ ΣΤΑΘΜΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η ταχεία Βερολίνου-Βαγδάτης σταθμεύει στην Αθήνα

 «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη• διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω». Κ. Καβάφης
Η σιδηροδρομική γραμμή Βερολίνου-Βαγδάτης άρχισε να κατασκευάζεται το 1903 και παρά το γεγονός ότι επενδύθηκαν τεράστια Γερμανικά κεφάλαια περατώθηκε τριανταεπτά χρόνια αργότερα το 1940. Το έργο αρχικά ενέπιπτε στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, όχι μόνο για τις ανυπέρβλητες τεχνικές δυσκολίες που συνεπάγετο η κατασκευή 27 σηράγγων στην οροσειρά του Ταύρου, μήκους αρκετών χιλιομέτρων η κάθε μία, αλλά επειδή θα άλλαζε τις παγιωμένες γεωπολιτικές ισορροπίες αιώνων. Η Γερμανική πολιτική, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τον Otto von Bismarck μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, αποσκοπούσε στην παγκόσμια κυριαρχία, που βεβαίως θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί χωρίς την σύγκρουση με την Ρωσία και την Βρετανική Αυτοκρατορία. Το μεγαλόπνοο σχέδιο περιλάμβανε την ενοποίηση ενός τεράστιου γεωγραφικού χώρου υπό Γερμανική κυριαρχία που εκτεινόταν κατά μήκος του γεωγραφικού άξονα Βορά-Νότου μεταξύ της Βόρειας Θάλασσας και του λιμένος της Μπάσρας στον Περσικό κόλπο και του χώρου μεταξύ του Ατλαντικού Ωκεανού και των Ρωσικών στεπών μέχρι το Βλαδιβοστόκ, στην διεύθυνση Ανατολής-Δύσης Είναι προφανές ότι το Γερμανικό στρατηγικό σχέδιο δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί παρά μόνο με την ομοιογενή χύτευση των πολιτικών, οικονομικών και πολιτισμικών στοιχείων της Οθωμανικής και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας σε ένα ομοιογενές κράμα. Η μίξη των δύο πρώτων συνιστωσών ήταν ένα σχετικά εύκολο εγχείρημα να πραγματοποιηθεί μέσω μιας σειράς πολιτικών και οικονομικών συμφωνιών, ώστε οι δυο Αυτοκρατορίες να κατορθώσουν να ενοποιηθούν ουσιαστικά σε μια. Η Τρίτη συνιστώσα όμως θα απαιτούσε την αλλαγή ιδεολογιών και στερεοτύπων παγιωμένων από την εποχή που οι Τεύτονες ιππότες αντιμετώπιζαν τους Τούρκους στα τείχη της Βιέννης.
Το παγκόσμιο πολιτικό και ιμπεριαλιστικό όραμα του Αυτοκράτορα Wilhem II (1888-1918) ακολούθησε την πολιτική του Otto von Bismarck στην Ανατολή. Το Γερμανικό όραμα εσυνοψίζετο σε δύο ιστορικές φράσεις. «Επιτυχής πολιτική είναι αυτή που περιλαμβάνει μία καλή εμπορική συμφωνία με την Ρωσία» και «η μοίρα των αδυνάμων είναι να φαγωθούν από τους δυνατούς». Η μεταγενέστερη ερωτική σχέση μεταξύ του εθνικοσοσιαλισμού και του Ισλάμ έχει τις ρίζες της στην εποχή του Kaiser, αφύσικα παθιασμένου με την μεταφυσική οντολογία του Ισλάμ ώστε να χρησθεί μέχρι και χατζής στην Μέκκα. Η πολιτική στροφή του Γερμανικού κόσμου προς Ανατολάς δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο να πραγματοποιηθεί, αφού ο Kaiser είχε πλέον ταυτισθεί ιδεολογικά με το Ισλάμ. Είχε ήδη μεταθέσει στα μετόπισθεν την κυριαρχία στην Γερμανική κοινωνία των πολιτικών αρχών του Ελληνικού Κλασικού κόσμου, με τον ίδιο τρόπο που τα πολιτικά κόμματα σήμερα στην Ελλάδα αποποιούνται τις αρχές του «Νεοελληνικού Διαφωτισμού» πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η πολιτική ιδεολογία του Ελληνικού κράτους μετά την επανάσταση του 1821.
Το κατάλληλο άτομο για την υλοποίηση της αυτοκρατορικής πολιτικής του «τέλους εποχής, (fin-de-siècle)» στην Ευρώπη, ανεζητήθει στο πρόσωπο του παρανοϊκού Βαρόνου von Oppenheim, εγγονού του τραπεζίτη Salomon Oppenheim [1]. Αποτελεί τραγική ιστορική ειρωνεία το γεγονός ότι ένας Γερμανός πολίτης Εβραϊκού θρησκεύματος ενέπνευσε και καλλιέργησε στον Kaiser και τον Γερμανικό λαό τις ιδεολογικές αρχές του φανατικού αντισημιτισμού και ανθελληνισμού, ώστε σαράντα χρόνια αργότερα να οδηγηθούν τα τέκνα του Ισραήλ στα κρεματόρια, ενώ δεν έχουν συνέλθει ακόμα από τις φρικτές πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις της Κατοχής οι υιοί του Διός. Ο θρίαμβος της παράνοιας του Βαρόνου θα ολοκληρωθεί με την απόφαση του Kaiser να υλοποίηση την εκκρεμούσα «τελική λύση» της γενοκτονίας των ορθόδοξων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ώστε να εξουδετερωθεί η Ρωσική επιρροή στην Μικρά Ασία και ταυτόχρονα να αφαιρεθεί το επικερδές εμπόριο της Ανατολής από τα χέρια των Αρμενίων και των Ελλήνων [2]. Το αντιχριστιανικό μένος του Βαρόνου δεν κάμφθηκε στο ελάχιστο από τις σφαγές του χριστιανικού πληθυσμού στην Μικρά Ασία από τον πολιτικό απεσταλμένο του Kaiser Lieman von Sanders που υπήρξε και αρχηγός του Τουρκικού Στρατού, όπως και ο Erich von Falkenhayn πριν από αυτόν [3]. Αργότερα ο Βαρόνος θα έφερνε σε επαφή με τον Χίτλερ τον φίλο του Αμίν αλ-Χουσεϊνί, Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ και φανατικό αντισημίτη. Ήταν αυτός ο Χουσεϊνί που οργάνωσε μαζί με τον Heinrich Luitpold Himmler τα μουσουλμανικά τάγματα των Παλαιστινίων εθελοντών στα Βαλκάνια που κατακρεούργησαν τελετουργικά χιλιάδες Εβραίους στην Γιουγκοσλαβία, ενώ ταυτόχρονα το Παλαιστινιακό Τάγμα των SS, που στρατοπέδευε στο Λαύριο, θα κανιβάλιζε, με τον ίδιο τρόπο όπως στην Βοσνία τον Ελληνικό πληθυσμό στο Δίστομο και την Στερεά Ελλάδα.
Είκοσι χρόνια αργότερα, η Γερμανίδα διανοούμενη Sigrid Hunke (1913-1999), μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού κόμματος NSDAP και φίλη του Heinrich Luitpold Himmler, έγινε διάσημη με ένα έργο που κυκλοφόρησε στην Γαλλία το 1960, με τίτλο «Ο ήλιος του Αλλάχ φωτίζει την δύση» [4]. Εδώ παρουσιάζεται «ένας Ευρωπαϊκός κόσμος διεφθαρμένος από τον Ιουδοχριστιανισμό και ο οποίος οφείλει τον πολιτισμό του στο Ισλάμ». Μετά τον πόλεμο η Sigrid έζησε στην Βιέννη και μετατρέπεται σε ηγετική μορφή μιας συγκεκριμένης ακροαριστερής ιδεολογίας η οποία απορρίπτει την φιλοσοφική επιρροή του ιουδοχριστιανισμού στον δυτικό άνθρωπο και τον οποίον κρίνει oriental και «artfrem, ξένο προς το γερμανικό είδος», ενώ εγκωμιάζει τις αξίες μιας παγανιστικής Ευρώπης που θα έχει τις ίδιες πολιτιστικές αξίες με το Ισλάμ. Η Hunke επηρέασε σημαντικά την αριστερή διανόηση μετά τον πόλεμο, οι εκπρόσωποι της οποίας επάνδρωσαν σε μεγάλο ποσοστό την γραφειοκρατική νομενκλατούρα των Βρυξελλών, ώστε το 2002 το Ευρωπαϊκό συμβούλιο να δημοσιεύσει μια μακροσκελή αναφορά του κ. M. de Puig, η οποία καλεί την Ευρώπη να αναθεωρήσει το κεφάλαιο των Ευρωπαϊκών βιβλίων της ιστορίας της που αναφέρεται στο Ισλάμ. Εδώ λοιπόν έχουμε την εξάσκηση των βασικών αρχών του ολοκληρωτισμού, όπου τα θεσμικά πολιτικά όργανα απαιτούν να ξαναγραφτεί η ιστορία επί τη βάσει αποφάσεων διαφόρων πολιτικών οργάνων. Είναι η αριστερή αντισημιτική Ευρωπαϊκή διανόηση, που επηρεασμένη από τον Γερμανικό ιδεαλισμό του εθνικοσοσιαλισμού άνοιξε τις πύλες της Ευρώπης στα ισλαμικά μεταναστευτικά κύματα, θριαμβολογεί o αντί-οριενταλιστής και αντισημίτης Παλαιστίνιος φιλόσοφος Edward Said [5].
Σήμερα, την κατασκευή της νέας «σιδηροδρομικής γραμμής Βερολίνου-Βαγδάτης» την έχει αναλάβει η Ουάσινγκτον. Η «γραμμή» θα μεταφέρει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και των Αραβικών Εμιράτων του Κόλπου στην καρδία του Βερολίνου. Η νέα «σιδηροδρομική γραμμή» έχει τον στρατηγικό στόχο να καταστρέψει τις υφιστάμενες εμπορικές οδούς και πολιτικές γέφυρες μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης. Η υλοποίηση του νέου έργου όμως, όπως και αυτή του μητρικού εκατό χρόνια νωρίτερα, θα πρέπει να συνοδεύεται και από την αναγκαία σφαγή των χριστιανικών πληθυσμών των περιοχών από τις οποίες θα περάσει η νέα «σιδηροδρομική γραμμή», ενώ ταυτόχρονα απαιτεί και τον επανασχεδιασμό του Βαλκανικού χάρτη ώστε να αποκλεισθεί η όποια πιθανή μελλοντική επέκταση του Ρώσο-Τουρκικου αγωγού προς δυσμάς. Αυτό που φαινομενικά φαίνεται να απουσιάζει από την νέα εξίσωση σε σχέση με την παλαιά του 1915, είναι η γενοκτονία του Ελληνικού λαού. Η νέα γενοκτονία όμως σήμερα πραγματοποιείται αθορύβως, αργά και σταθερά μέσω του οικονομικού θανάτου της χώρας, της μετανάστευσης των νέων Ελλήνων στο εξωτερικό και της αντικατάστασης του χριστιανικού πληθυσμού της χώρας από νέους και δυνατούς μουσουλμάνους εποίκους.
Το νεοταξικό σχέδιο του σύγχρονου ολοκαυτώματος του Ελληνικού λαού υλοποιείται με τη συνειδητή αρωγή και συναίνεση αμφότερων των γερμανόφιλων μνημονιακών και αριστερών αντιμνημονιακών πολιτικών δυνάμεων που αντλούν την βαθύτερη ιδεολογική τους εξάρτηση από τον Γερμανικό ιδεαλισμό του εικοστού αιώνα. Η παθολογική λατρεία που εκδηλώνουν και οι δυο πολιτικοί σχηματισμοί προς το Ισλάμ, αποτέλεσμα της οποίας υπήρξε και η ψήφιση της τροπολογίας περί τεμένους στην Αθήνα, είναι βαθύτατα ιδεολογική. Η βασική πολιτική αρχή που πρεσβεύουν και τα δυο πολιτικά ρεύματα είναι ο δογματικός φιλοευρωπαϊσμός και συνεπώς ο κρυφός και μυστικιστικός φιλογερμανισμός που ολοκληρώνεται σε εμμονικό διεθνισμό και φανατικό φιλοϊσλαμισμό. Οι ιδεολογικές εμμονές των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, αντίστοιχες με αυτών του Γ’ Ράιχ, εμποδίζουν να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά η μεγαλύτερη πρόκληση στην Ελληνική ιστορία, ισόποση της Μικρασιατική Καταστροφής, που είναι ο ισλαμικός εποικισμός της χώρας. Από τον ιδιοτελή και καλά αμειβόμενο διεθνισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκπορεύεται και ο βαθύς ιδεολογικός ανθελληνισμός και ο κρυφός αντισημιτισμός των νεοφιλελεύθερων και αριστερών πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Η ψήφιση του νομοσχεδίου περί τεμένους από τα νεοταξικά και αριστερά κόμματα, που νομιμοποιεί πολιτικά την έξωθεν επιβαλλόμενη ισλαμική συνιστώσα στην χώρα, οι κυρίες Τασούλες, τα διάφορα Δουβλίνα, οι ΜΚΟ και οι «συμπαθείς ψυχοπονιάρηδες» των ΜΜΕ, όλοι αυτοί μας έχουν πείσει ότι η αμαξοστοιχία Βερολίνου-Βαγδατης σταθμεύει πλέον στην Αθήνα. Ας έχουν πάντως υπ’ όψιν τους οι ψηφίσαντες το νομοσχέδιο ότι από όπου περνά και σταθμεύει η ταχεία Βερολίνου-Βαγδάτης φέρνει μόνο πόνο, αίμα και δάκρυα.
[1] Sean McMeekin, “The Berlin-Bagdad Express: The Ottoman Empire and Germany’s bid for world power, 1898-1918, Belknap Press 2010.
[2] Κωνσταντίνος Φωτιάδης, «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήναι 2004.
[3] George Horton, «Η μάστιγα της Ασίας» Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήναι 2007.
[4] Sigrid Hunke, « Allahs sonne über der Abendland.Unser arabisches Erbe. Stuttgart, Paris 1960.
[5] Edward Said «Freud and the non-Europeans», Published by Verso in Association with Freud Museum, London 2003.

Ο Αλκιβιάδης-Κωνσταντίνος Κεφάλας είναι Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστήμιου του Manchester, UK, Δντης Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ινστιτούτο Θεωρητικής και Φυσικής Χημείας.http://www.dimokratianews.gr
 

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

ΠΡΑΞΤΕ!!!!

Πράξτε!
                
arxigramma-Eκτός από διαδικτυακός γραφιάς, είμαι κι εγώ αναγνώστης κειμένων άλλων ανθρώπων. Κι εφ’ όσον έχω ξεκαθαρίσει εδώ καί καιρό πως ενδιαφέρομαι γιά το παρόν καί το μέλλον της Ελλάδας, τότε είναι απόλυτα λογικό που διαβάζω σχετικά κείμενα.
Ο λόγος γιά το σημερινό αρθράκι, είναι πως μόλις χθές (ξανα)διάβαζα τα παλιά (διετίας, τριετίας) κείμενα ενός αγαπημένου ιστολογίου, των «Χιλίων Σπαρτιατών», (σ’ αυτό γράφει ο Μάρκο ντεΣάντ, της κορυφαίας «Μαύρης Φατρίας»), καί μ’ έπιασε μελαγχολία.
Οι αναρτήσεις των «Σπαρτιατών», εκτός του ότι αποτελούν όαση μέσα στη διαδικτυακή Τακλιμακάν, έχουν κάτι καλό: γράφουν συγκεκριμένες προτάσεις προς τους αναγνώστες. Όμως, η μελαγχολία μου συνίσταται το γεγονός ότι η διεισδυτικότητά τους, ακόμη καί στους «ψαγμένους», ύστερ’ από τόσα χρόνια παραμένει σχεδόν μηδενική.
Αν δεν ξέρει κάποιος περί τίνος πρόκειται, τα κείμενα πλέον δίνουν την εικόνα παραληρημάτων ενός εικοσάχρονου ρομαντικού -καί ουτοπικού, δηλαδή ψιλοχαζού- ιδεαλιστή, που νομίζει πως με το πληκτρολόγιο θ’ αλλάξει τον κόσμο. Κι αυτή η de facto απαξίωση είναι πολύ κρίμα γιά έναν ευφυή καί μορφωμένο πατριώτη, απ’ αυτούς που σπανίζουν.
«Να γίνουν πυρήνες εθνικής αφύπνισης!»… «Να μιλήσουμε στις γυναίκες!»… «Να» έτσι, «Να» αλλοιώς. Θαυμάσιες ιδέες των περασμένων χρόνων, που όμως δεν τις ακολουθεί κανείς. Ενώ (από τα χρόνια που γράφτηκαν τα τότε κείμενα των «Χιλίων Σπαρτιατών» μέχρι σήμερα) το κάθε καθήκι εξακολουθεί καθημερινά ν’ ασελγεί εις βάρος της Ελλάδας, οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες εξακολουθούν να πορεύονται σαν πρόβατα προς το σφαγείο – κι όχι μόνον. Πορεύονται σαν πρόβατα μαστουρωμένα με βαρειά κατασταλτικά.
Ωραίες είναι οι ιδέες, αρκεί να έχουν καί κοινό με διάθεση να τις ακολουθήσει στην πράξη. Αυτά τα κείμενα θυμίζουν το άλλο, που όλο το ελληνόφωνο Διαδίκτυο λέει ότι ναί μεν, οι Ελλαδέμποροι ήταν απατεώνες του κερατά (να εξηγούμαστε: σήμερα τα λέει αυτά, παλιά τους έγλειφε τις κωλοτρυπίδες), πλην όμως συνετέλεσαν στην αφύπνιση του Ελληνισμού, στο να στρέψουμε την προσοχή μας στ’ αρχαία κείμενα, καί λοιπά καί λοιπά μπλά-μπλά-μπλά. Δε λέω, θαυμάσια ιδέα το να διαβάσεις τα σωζόμενα αρχαιοελληνικά κείμενα, πλην ομως κανείς δεν ρώτησε πόσα είναι αυτά, κι αν μας επαρκεί μιά ζωή να τα διαβάσουμε.
Από μιά τραγική πλευρά, θυμίζουν εκείνον τον αυτόχειρα της Πλατείας Συντάγματος, που έγραψε στο σημείωμά του ότι, αν βρισκόταν ένας αρχηγός γιά την Ελλάδα, αυτός θ’ ακολουθούσε χωρίς δεύτερη σκέψη. (Αλλά… δεν βρέθηκε…)
Βέβαια, γιά το ότι οι νεοέλληνες είναι γιά τα σκουπίδια, ουδόλως φταίει ο Μάρκο κι οι ιδέες των «Σπαρτιατών».

Η «κυριλέ» προετοιμασία του έθνους μας γιά την τρικυμία που έρχεται, απαιτεί και κάτι άλλο, που δεν κάλυψαν πλήρως οι «Σπαρτιάτες»: την ενιαία νοοτροπία κι ενιαία αντιμετώπιση προσώπων καί πραγμάτων, σε επίπεδο αντανακλαστικού.
Γιά παράδειγμα…
Αυτή τη στιγμή στο πορτοφόλι μου έχω κάτι λιγώτερο από ένα πενηντάρικο. Έ, λοιπόν, το πάω στοίχημα καί το χάνω ευχαρίστως, αν οι μητέρες αυτών των προσώπων:
politika-erpeta
είναι Ελληνίδες ορθόδοξες χριστιανές. Καί γιά να μη χάσω 43 ευρώ (καί κάτι λεπτά) έτσι εύκολα, θέλω να μου προσκομίσετε πιστοποιητικά ότι η μητρική γραμμή αυτών των προσώπων μέχρι πέντε γενιές πίσω αποτελείται από Ελληνίδες ορθόδοξες χριστιανές.
Μην το παλεύετε, όμως. Ειδικά το εκ δεξιών ερπετό, αποκλείεται. Τί «να το συζητήσουμε», που ακούω μερικούς εκεί έξω να λένε. Κι όσο γιά το επίθετο… θυμηθείτε ότι ο εβραίος, που ήρθε στην Ελλάδα την άνοιξη του 1993 κι «άδειασε» την κυβέρνηση Βρυκόλακα, λέγοντας ότι το φθινόπωρο θα έχουμε εκλογές καί θα βγεί κυβέρνηση Πασόκ, λεγόταν Γουώρρεν Κρίστοφερ. (Εδώ κι εδώ.)
Καμαρώτσε φάτσα, μπερδεγουέη, καί κάνετε συγκρίσεις. Ακόμη, μάθετε πως επίθετα με συνθετικό «Χριστο-« έφεραν εκχριστιανισμένοι (με βία ή όχι) ιουδαίοι, που επεδείκνυαν μαϊμού χριστιανικό ζήλο, γιά να τους αφήσουν ήσυχους (να συνεχίσουν να βυσσοδομούν μέσα στις χριστιανικές κοινωνίες).
Τί να λέμε, όμως; Δυστυχώς, η αντιμετώπιση τέτοιων ατόμων σε επίπεδο αντανακλαστικού, κι ο σχεδόν αυτόματος αποκλεισμός τους από τα δημόσια αξιώματα της Ελλάδας, είναι ψιλά, πολύ ψιλά γράμματα γιά τον γομαροποιημένο παχύδερμο νεοέλληνα…
Αλλά να ελπίζω ότι θα ενστερνιστούν οι νεοέλληνες τέτοια προτεινόμενη συμπεριφορά, ειδικά σήμερα; Σιγά!…

Τότε, τί; Ν’ αδρανήσουμε καί να μοιρολατρήσουμε; Σαφώς όχι. Τώρα, μάλιστα, που βρισκόμαστε στο «καί πέντε» μιάς -σχεδόν- ανεπανόρθωτης εθνικής καταστροφής.
Σήμερα, λοιπόν, θα επιχειρήσω να δώσω καί τη δική μου εκδοχή περί του πρακτέου. Η οποία συνοψίζεται στην εξής πρόταση:

Πράξτε το εφικτό, ΑΜΕΣΑ!

Δυστυχώς, φίλτατοι καί φίλτατες, δεν διαθέτουμε χρόνο. Δεν υπάρχει χρόνος γιά τίποτε. Με γνώμονα αυτή τη διαπίστωση, λοιπόν, πράξτε τα παρακάτω:
  • Αγνοήστε ΟΛΑ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τα κείμενα που μιλάνε γιά «ενημέρωση των Ελλήνων», «αφύπνιση», κτλ. Όσο κι αν σας γοητεύουν οι γραφιάδες τους. Το ίδιο καί ΟΛΑ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τα κείμενα που μιλάνε γιά «σκάνδαλα’, «καταγγελίες», κτλ κτλ.
Το διάβασμα τέτοιων κειμένων σήμερα, αυτές τις στιγμές, είναι χαμένος χρόνος απ’ τη ζωή ΣΑΣ. (Καί στο κάτω της γραφής, είδηση είναι όταν άνθρωπος δαγκώσει σκύλο. Είδηση θα είναι, όταν πολιτικός ΔΕΝ τα πιάσει – ενώ του προσφέρθηκαν χοντρά. Οι ειδήσεις «καταγγελίας» σήμερα απλά μας ζαλίζουν τον έρωτα.) Ο καιρός της καταγγελίας καί της προετοιμασίας πέρασε ανεπιστρεπτί. Τώρα, όποιος πρόλαβε, τον Κύριον οίδε. Οι υπόλοιποι, ας πρόσεχαν.
  • Το ίδιο αγνοήστε τις προτάσεις, που προτρέπουν σε δημιουργία ομάδων.
Από ομάδες, ό,τι προλάβατε, προλάβατε. Σκεφθείτε ακόμη πως η ιδέα της υπεράσπισης της Πατρίδας ΔΕΝ διαδίδεται εύκολα. Υπάρχουν πολλά παχύδερμα εκεί έξω. Όπως καί βλάκες. Όπως καί λαμόγια. Όπως καί φρενοβλαβείς. Όπως καί υποψήφιοι προδότες. Όπως καί ελληνόφωνα καθάρματα, αλλοδαπής καταγωγής. (Ευτυχώς, αυτά εκδηλώνονται από τώρα. Δείτε ποιός ξερνάει σκατά κατά της Ελλάδας ανά τα ΜΜΕ καί τα Ιντερνέτια, καί το πιάσατε το υπονοούμενο.)
Υπάρχει πολλή σαβούρα εκεί έξω, που ΔΕΝ πρόκειται να την πείσετε να κάνει κάτι γιά την Πατρίδα. Κι όχι μόνο, αλλά θα σας γίνει καί βάρος στ’ απαυτά σας. Επομένως, κόψτε τα πολλά-πολλά κοινωνικά.
Αυτωνών όλων η τύχη θ’ αποφασιστεί μετά. Όταν θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.
  • Σπεύσατε να προμηθευτείτε όπλο.
Εδώ, έχουμε ένα καλό: εκτός της κοινής απλής λογικής, έχουμε προειδοποιηθεί γιά τα μελλούμενα μέχρι κι απ’ τον Πατροκοσμά, δύο καί πλέον αιώνες πρίν. Άρα, αδράνεια επι του θέματος δεν δικαιολογείται.
Αλλά, προσέξτε: τα όπλα θέλουν καί καλή φυσική κατάσταση. Αν αντιμετωπίσουμε ένοπλο κι εκπαιδευμένο φονιά που μας σημαδεύει, καί του πούμε κάτι σαν: «- Βάστα Τούρκε, να γιομίσω!»,… δεν θα πιάσει, ξέρετε. Οπότε, σπεύσατε σε γυμναστήρια καί στάδια κι αλάνες, κόψτε τα διπλομπούκια, ή στη χειρότερη περίπτωση βρείτε όπλα που …δεν απαιτούν καλή φυσική κατάσταση. (Δεν θέλω να πως δημοσίως περισσότερα.)
Επίσης, αν με τον όρο «όπλα» εννοείτε τα πυροβόλα, θα σας θυμίσω ότι τα όπλα κάθε είδους σκοτώνουν απ’ την εποχή του …Τρωϊκού Πολέμου! Ποιόν «Τρωϊκό», δηλαδή; Απ’ την εποχή των Νεάντερταλ σκοτώνουν!
Αυτά σας τα λέω, ώστε να βρείτε όπλα που δεν θα μοιάζουν με …όπλα. Καί άρα, δεν θα υπόκεινται σε έρευνα «των Αρχών» καί πιθανή κατάσχεση. (Δεν θέλω να πω δημοσίως περισσότερα επί του θέματος ούτ’ εδώ.)
  • Φτιάξτε απόθεμα τροφίμων καί ειδών πρώτης ανάγκης. Καί μάλιστα, κρυμμένο από «αδιάκριτα» μάτια.
Διότι, αν ξεσπάσει πλιάτσικο τύπου Αργεντινής στα μπακάλικα, δεν θα βρίσκετε ούτε κωλόχαρτο. (Εάν αυτά που γράφω σας φαίνονται βλακώδη, ‘ντάξ’… Μπορείτε εσείς οι σοφοί εναλλακτικώς πως να χρησιμοποιήστε το Κοράνιον… τις συμβουλές του, εννοώ! :-) : περιγράφει τον τρόπο να σκουπίζεστε με χαλίκια.  :-) )
Μιά που μιλάμε γιά διατροφή, φροντίστε τ’ απαραίτητα γιά την παρασκευή φαγητού – καί μάλιστα, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
Γκαζάκια, ηλιακοί φούρνοι, κτλ. Γεμάτο είναι το Διαδίκτυο με συμβουλές. Γενικά, εφοδιαστείτε με είδη κάμπινγκ, ετοιμαζόμενοι-ες γιά μιά «εκδρομή» πρωτογονισμού διάρκειας μερικών μηνών.
  • Φροντίστε να συνηθίσετε τη θέα του αίματος, κι εξαφανίστε τον οίκτο σας.
Τί νομίζετε; Ότι ο πόλεμος καί οι σφαγές είναι κινηματογράφος; Ή ότι οι εχθροί θα σας λυπηθούν;
  • Κκαί τέλος, ξυπνήστε …επιτέλους!
Ο εχθρός επιδεικνύεται καί φωνάζει! Δεν τον βλέπετε καί δεν τον ακούτε;
 

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΑΚΑΘΕΚΤΟΣ....ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ!!!

Συνεισφορά γιά το τζαμί!   
               
arxigramma-mιά που θα χτιστεί τζαμί στον Βοτανικό, λέω κι εγώ να δώσω τη μικρή συνεισφορά μου. Μη με περάσουν καί γι’ αφιλόξενο τα λαθρομουσλίμια! :-)
Λοιπόν. Στο ιερό έδαφος του ιερού τζαμίου, έχω να συνεισφέρω αυτό εδώ:
skylos-pou-katouraei
Κι αυτό:
gourounakia
Τέλος, δέ, το κερασάκι στην τούρτα:
gourouni-pou-katouraei
Άντε, καί καλά ραμαζάνια! :-) :-) :-)

Υγ 1: Οι εκάστοτε κυβερνώντες να μάθουν πρώτα να ρωτάνε τον λαό, καί μετά να νομοθετούν. (Μέχρι στιγμής, την υποχρέωσή τους αυτή την έγραψαν εκεί που δεν πιάνει το μελάνι, αποδεικνυόμενοι φασισταριά του κερατά.)
Υγ 2: Δυστυχώς, αυτό πρέπει να το μάθει κι ο λαός.
Υγ 3: Οι εκάστοτε κυβερνώντες πρέπει να μάθουν ότι ο λαός δεν δεσμεύεται από κανένα υπογεγραμμένο κι ενσφράγιστο πρωκτόχαρτο (νόμο, πράξη νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικό διάταγμα, κτλ κτλ κτλ), εάν ο λαός δεν θέλει να δεσμευτεί. Πάρτε τώρα τα χοιρινά καί τον κόπρο, ώ κυβερνώντες, να δω πόσο μετράνε οι υπογραφές σας. (Σκατά μετράνε, δηλαδή, εφ’ όσον δεν σέβεστε τον Έλληνα φορολογούμενο που σας ταΐζει, αλλά τους πιστούς του καμηλοβάτη.)
Υγ 4: Διάσωση ναί, πρώτες βοήθειες ναί, αλλά μετά απ’ τ’ αυτί καί κατευθείαν στο αεροπλάνο γιά αναγκαστικό επαναπατρισμό. Καί τη λυπητερή με τα έξοδα στις πρεσβείες τους.
Γιά όποιον είναι τσαγκό αντράκι καί δε θέλει, έχουμε: χειροπέδες καί ποδοπέδες, κράτηση επ’ αόριστον χωρίς απαγγελία κατηγορίας, καί τον γκασμά καί στα δημόσια έργα. Καί γιά όποιον παραείναι βαρύς κι ασήκωτος καί μπουρλοτιάζει τα κέντρα φιλοξενίας (επειδή διαμαρτύρεται, ο «άνθρωπος», που δε μένει σε σουΐτα του Χίλτον), μιά σφαίρα στο κεφάλι.
Δεν βλέπω πού βρίσκεται το πρόβλημα, κι απασχολείται συνεχώς ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός. Μη καί μας κατηγορήσουν οι Ευρωπαίοι κι οι Αμερικάνοι; Σιγά! Εδώ μας σούρνουνε τα μύρια όσα καθημερινά, καί μάλιστα χωρίς να φταίμε!
Υγ 5: Άπαιχτη φάμπρικα η αντιπροσωπευτική δημοκρατία! Φανταστική εφεύρεση, σου λέω! (Καί μην ψάχνετε τους εφευρέτες. Αυτοί που φανταστήκατε είναι. Εφ’ όσον ο Θεός δεν είπε «Ου μετρήσεις», δεν απαγορεύεται το μέτρημα …των κουκκιών.)
Έχεις πχ δέκα μύρια άτομα με μία γνώμη, κι ένα με την αντίθετη. Καί βγαίνει -με τη συνδρομή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας- το ένα σε θέση εξουσίας, καί κυβερνάει τα δέκα μύρια που το φτύνουν!
Έχει να «λιαστεί» κόσμος αιωρούμενος στο σαπουνόσχοινο… δε σου λέω τίποτε, αναγνώστη μου!https://ergdhmerg.wordpress.com/

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΙ...

  Γραφει ο Εργοδότης  και το μπλόγκ προσυπογραφει      
arxigramma-Eάν παρακολουθείτε ντοκυμανταίρ, θα ξέρετε πως ο κροκόδειλος τρώει μέχρι καί νεαρούς κροκόδειλους. Ναί, απ’ το ίδιο είδος. Ναί, πρόκειται γιά σαφή καννιβαλισμό.
Εδώ ένα λίαν διαφωτιστικόν βίδεον.
Εφ’ όσον, τώρα, καταλάβατε τί παναπεί «ερπετό», πείτε μου – ειλικρινά:
  • Θα δοκιμάζατε ποτέ να γράψετε τον κροκόδειλο σε δημοτικό σχολείο, να μάθει γράμματα γιά «να γίνει άνθρωπος»; (Διότι ο κροκόδειλος έχει …καλές προθέσεις –«ουδείς εκών κακός», που λένε-, αλλά κάνει κακές πράξεις ένεκα η αγραμματωσύνη καί η φτώχεια.)
  • Θα λέγατε ποτέ διάφορες χοντρομαλακίες, του τύπου «να ενταχθεί ο κροκόδειλος στην κοινωνία», κτλ κτλ; (Εκτός αν στήνατε καμιά -σαφώς απατεωνίστικη- ΜΚΟ καί σας χρυσοπλήρωνε ο προϋπολογισμός γιά να εκστομίζετε ανοησίες.) Παρά το ότι επί κάποια χιλιάρικα χρόνια οι κροκόδειλοι αρνούνται πεισμόνως να …ενταχθούν στην κοινωνία.
  • Θα δίνατε ποτέ ελεημοσύνη σε κροκόδειλο;
Όχι, έ;
– Ρέ Εργοδότη, ο κροκόδειλος είναι ερπετό! Τί «να τον πάμε στο σχολείο»; Τί λες αυτού πέρα;
…Κι όμως!… Αυτές ακριβώς τις μαλακίες μας πετάνε κατακέφαλα διάφοροι, γιά άλλου είδους ερπετά.
Έχετε ακούσει τίποτε γιά «ερπετικό» εγκέφαλο; Έχετε ακούσει τίποτε γιά τεχνητές ράτσες, φτιαγμένες σε βιολογικά εργαστήρια σε καιρούς μακρινούς;… καί με ποιούς σκοπούς;… Έ! Καιρός είναι ν’ αρχίσετε να υποψιάζεστε τίποτε.
Όπως πρέπει καί να υποψιαστείτε το τί είναι πιθανόν να ξανακάνουν αυτές οι ράτσες στο εγγύς μέλλον, όπως κάποτε… Στις πεδιάδες της Λιβύης το 9,600 πΧ… (Ακριβώς!… Σωστά μαντέψατε. Αυτό που είναι προγραμματισμένες να κάνουν.)
Εδώ μου γίνατε όλοι εξπέρ στην απαγγελία του ποιήματος γιά τα «βδελυρά έθνη», αλλά δίπλα σας δεν μπορείτε να δείτε!
Το πολύ-πολύ μερικοί να βρουν χρόνο να στολίσουν τον γράφοντα ως φαντασιόπληκτο ή/καί ρατσιστή.
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, όμως. Το ξύπνημα, εννοώ
.https://ergdhmerg.wordpress.com/2015/05/06/%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%8c%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bb%ce%bf%ce%b9/
 

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Η Ουράνια Κλίμακα της Αφροδίτης 
και το Κοσμικό Ταξίδι των Ψυχών


Γράφει ο Χρήστος Πανδίων Πανόπουλος



Ένα από τα διασημότερα σύμβολα που δεσπόζουν στο δυτικό μυστικισμό ως εικαστική αποτύπωση της προσπάθειας γεφυρώματος του χάσματος μεταξύ ανθρωπίνου και θεϊκού είναι η κλίμακα.
Οι περισσότεροι ίσως την γνωρίζουν μέσα από τις χριστιανικές αγιογραφίες (mystery τ. 85) όπου αποτυπώνει την οδό που ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό στον Παράδεισο.
Βέβαια απ' όταν ο άνθρωπος θεώρησε πως το θείο ενοικεί στους ουρανούς, η κλίμακα σαν σύμβολο είναι μια λογική αλληγορία και ήδη βρίσκεται στο γνωστό όνειρο με την σκάλα του Ιακώβ.
Η χρήση της λοιπόν ως σύμβολο ήδη από τον μεσαίωνα και μετά είναι διαδεδομένη είτε σε επίσημες θρησκευτικές πηγές είτε στα συγγράμματα των μυστικιστών.
Παρά όμως την διαδεδομένη χρήση της δεν παύει να μένει στο πρώτο δυνατό αλληγορικό επίπεδο ως απεικόνιση ανόδου/καθόδου που είναι και η χρηστική αντιμετώπιση του φυσικού αντικειμένου ενώ συνήθως οι διάφορες ερμηνείες, ανάλογα το πλαίσιο που απεικονίζεται ποικίλουν, χωρίς να φαίνεται να ανήκουν σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα ή να περιέχουν κάποιο βαθύτερο επίπεδο μυστηριακής γνώσης.
Μια πιο ολοκληρωμένη όμως εικόνα ενός πολύ πιο πολύπλοκου και ολοκληρωμένου τέτοιου συστήματος ίσως μπορεί να μας δώσει μια κατάβαση στις παλαιότερες απεικονίσεις της, αυτές που ανήκουν στην Ελληνική αρχαιότητα όπου ίσως βρίσκεται και το αρχικό της νόημα...
Ορισμένα Παράξενα Αγγεία
Η κατάβαση μας αυτή στις πηγές μπορεί να αρχίσει με μια σειρά από ασυνήθιστες απεικονίσεις της κλίμακας σε αγγεία τα οποία η ερμηνεία τους για περίπου ένα αιώνα αποτέλεσε πεδίο διαμάχης μεταξύ δύο απόψεων.
Τα αγγεία αυτά απεικονίζουν αποκλειστικά γυναίκες κατά την διάρκεια μιας εορτής ή τελετής όπου σε διαφορετικές εκδοχές έχουμε την ύπαρξη σκάλας στην οποία μπορεί να βρίσκεται μια γυναίκα, συχνά η θεά Αφροδίτη συνοδευόμενη από τον Έρωτα ή απλά να ακουμπά σε έναν τοίχο ενώ η δράση εστιάζεται αλλού.
Η αρχική και εν μέρει αποδεκτή ερμηνεία αυτών των σκηνών είναι πως πρόκειται για απεικονίσεις εορτασμού των Αδωνίων κατά τους οποίους έχουμε δρώμενα στις στέγες των σπιτιών, όπως το ανέβασμα των γνωστών κήπων του Άδωνη ή τα θρηνητικά καλέσματα των γυναικών πριν την εύρεση του θεού.
Η ύπαρξη της Αφροδίτης σε αυτές τις σκηνές μπορεί να εξηγηθεί αν θεωρήσουμε πως η θεά συμμετέχει και αυτή στις τελετές, ή πως οδηγεί αυτές τις γυναίκες όντας η αγαπημένη του Άδωνη...
Η εύρεση όμως και γαμικών αμφορέων με παρόμοιες απεικονίσεις που δεν μπορούν να απεικονίζουν Αδώνια οδήγησε σε μια δεύτερη ερμηνεία... χωρίς προφανώς να αποκλείεται η πρώτη.
Σύμφωνα με αυτήν δεν έχουμε να κάνουμε παρά με μια φυσιοκρατική απεικόνιση γαμικής τελετής με την σκάλα να χρησιμοποιείται για την μετάβαση της νύφης στο γαμήλιο δωμάτιο στον πάνω όροφο του σπιτιού αλλά ταυτόχρονα και αλληγορικά υπονοώντας την μετάβαση της από κόρη σε γυναίκα καθώς η ίδια αυτή η πράξη του γάμου για τις γυναίκες αποτελεί μια τελετή περάσματος.
Για παρόμοιους λόγους λοιπόν σε αυτή την σειρά αγγείων εμφανίζεται η Αφροδίτη μαζί με έρωτες ή ακόμα και η Νίκη να στεφανώνει την νύφη που ολοκλήρωσε νικηφόρα τον αγώνα της ή το τελεστικό πέρασμα της.
Οπότε σύμφωνα με τους μελετητές έχουμε δύο σειρές αγγείων στις οποίες η σκάλα απεικονίζεται κυρίως φυσιοκρατικά. Μήπως όμως μπορούμε εδώ να διακρίνουμε και κάτι παραπάνω ανασηκώνοντας το πέπλο όπως η Αθηναία νύφη κατά τα αποκαλυπτήρια; Βλέπετε, υπάρχουν ορισμένες ακόμα απεικονίσεις με κλίμακες και την Αφροδίτη που δεν μπορούν να ερμηνευτούν με τις παραπάνω ερμηνείες...


Η Σκάλα της Ουρανίας Αφροδίτης
Καθώς στον πολυθεϊσμό η συμβολιστική συνήθως είναι πολυεπίπεδη, ακόμα και στις παραπάνω περιπτώσεις μπορούμε να διακρίνουμε σε βαθύτερο επίπεδο την σημασία της κλίμακας ως συμβόλου της Ουρανίας Αφροδίτης η οποία είναι και η προσωνυμία με την οποία λατρεύουν την θεά οι έγγαμες γυναίκες (και Τελεία), αλλά και στα Αδώνια. Εξ' άλλου πολλά από αυτά τα ευρήματα είναι από την περιοχή της Αθηναϊκής αγοράς που εικάζουμε πως βρίσκονταν το συγκεκριμένο ιερό της.
Και στην πρώτη και στην δεύτερη περίπτωση λοιπόν η κλίμακα είναι ένα χαρακτηριστικό σύμβολο της Αφροδίτης ως Ουρανίας και ενδεχομένως να σηματοδοτεί αυτή ακριβώς την κάθοδο της από τον Ουρανό στην Γη είτε προς αναζήτηση του αγαπημένου της Άδωνη είτε ως προστάτιδα της νύφης.
Παρενθετικά να αναφέρουμε ακόμα ένα χαρακτηριστικό σύμβολο της Ουρανίας Αφροδίτης που είναι η θηλυκή αίγα (ενώ ο τράγος είναι σύμβολο της Πανδήμου) την οποία συχνά απεικονίζεται να ιππεύει η θεά στους ουρανούς καθώς το αιθέριο πέπλο της σχηματίζει τον ουράνιο θόλο ή αυτή η ίδια η αίγα να απεικονίζεται θηλάζουσα τα μικρά της ενώ δίπλα παίζουν έρωτες.
Να θυμίσουμε πως κατά μια εκδοχή, ο γαλαξίας σχηματίστηκε από το γάλα αγελάδων (όπως και στην Αιγυπτιακή μυθολογία)  ή μιας ουράνιας κατσίκας όπως η Αμάλθεια ( η «ουρανία αίξ» που θήλασε το νεογέννητο Δία και μετέπειτα μεταμορφώθηκε σε αστερισμό) η οποία κάλλιστα μπορεί να ταυτιστεί με την αίγα της Ουρανίας Αφροδίτης.
Η Πλατωνική Κλίμακα του Έρωτα
Περισσότερες όμως πληροφορίες για να κατανοήσουμε το τι μπορεί να σημαίνει η κλίμακα της Ουρανίας Αφροδίτης μας δίνει ο Πλάτωνας όπου στο Συμπόσιο χρησιμοποιεί και αυτός την αλληγορία της κλίμακας μιλώντας μας για τον Έρωτα.
Σύμφωνα με τον διάλογο υπάρχει  η σκάλα του Έρωτα την οποία καλούμαστε να ανέβουμε σε τέσσερα στάδια με τελικό στόχο την προσέγγιση του ίδιου του θείο! Η πορεία μας λοιπόν σύμφωνα με τον φιλόσοφο ξεκινά από την κατά την παιδική ηλικία προσέγγιση της εξωτερικής ομορφιάς των σωμάτων, από εκεί περνά στην ερωτική προσέγγιση των πρακτικά καλών (όπως οι αρετές), ακολούθως συνεχίζει με τον έρωτα για την γνώση ως ευταξία και τέλος φτάνει στον έρωτα για την καθαρή νοητική ομορφιά πέρα από της μορφές και το ανθρώπινο επίπεδο της οποίας εκλάμψεις λαμβάνουμε σε όλα  τα προηγούμενα βήματα και που τελικά δεν είναι παρά το ίδιο το θείο.
Φυσικά εδώ δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως στην ομορφιά αλλά και στον έρωτα ακόμα και ως κοσμογονική ελκτική δημιουργική τάση, άρχει (και στον Πλατωνικό διάλογο) η Ουρανία Αφροδίτη, οπότε η σε μυστηριακό επίπεδο κλίμακα της Ουρανίας μας δείχνει τον τρόπο ή μέσο προσέγγισης του θείου, δηλαδή τον Έρωτα.
Η άποψη πως ο έρωτας είναι η οδός (ή ένας βασικός τρόπος) προσέγγισης του θείου στην Ελληνική παράδοση τεκμηριώνεται και από την πληθώρα των ευρημάτων που έχουμε με απεικονίσεις από έρωτες ή τον Έρωτα σε ναούς, να σπένδουν, να θυσιάζουν, να θυσιάζονται σε βωμούς κτλ.
Οι 4 Ερμηνείες των Ιουδαίων
Δεν είναι καθόλου περίεργο έτσι, που αρκετά αργότερα, όταν ο Φίλων ο Ιουδαίος έρθει σε επαφή με τις λατρευτικές πρακτικές, τα μυστήρια και την φιλοσοφία των Ελλήνων, θα μεταλλάξει τις παραδοσιακές εβραϊκές ερμηνείες για την κλίμακα του Ιακώβ που μέχρι τότε θεωρούνταν πως συμβόλιζε τις διαφορετικές περιόδους της εξορίας του λαού Ισραήλ στις διάφορες περιοχές.
Από εκεί ξεκινά και το πέρασμα κάποιων μυστηριακών ερμηνειών της κλίμακας σε παραδόσεις πέραν του Ελληνικού πολιτισμού οι οποίες μέσω του χριστιανικού μυστικισμού φτάνουν ως τις ημέρες μας.
Έτσι λοιπόν, ο Φίλων στο έργο του De Somniis (1ος αιώνας) μας δίνει τέσσερεις διαφορετικές αλλά όχι αλληλοσυγκρουόμενες ερμηνείες με φανερά τα ίχνη των επιρροών του ειδικά στις δύο πρώτες και πιο μυστηριακές.
1) Πως οι άγγελοι που ανεβοκατεβαίνουν την σκάλα συμβολίζουν τις ψυχές που κατεβαίνουν και ανεβαίνουν από τα σώματα.
2) Πως η ίδια η κλίμακα είναι η ανθρώπινη ψυχή και πως οι άγγελοι είναι οι λόγοι του Θεού που τις ανεβοκατεβάζουν.
3) Πως η κλίμακα συμβολίζει τα σκαμπανεβάσματα στην ζωή του πιστού, για παράδειγμα από την αρετή στην αμαρτία.
4) Τέλος πως οι άγγελοι συμβολίζουν τις συνεχής αλλαγές στην ζωή του ανθρώπου.

Οι Ηρακλής & οι Άθλοι των Ψυχών


Για να επιστρέψουμε όμως στην Ελληνική παράδοση... αυτές φυσικά που έλκονται από έρωτα προς το θείο και καλούνται να το προσεγγίσουν δεν είναι παρά οι ψυχές. Έτσι έχει ενδιαφέρον να αναφερθούμε σε ένα ακόμα αρχαίο αγγείο που έχει παράσταση σκάλας.
Μόνο που το συγκεκριμένο (βλ. εικόνα 1) ανήκει σε μια σειρά αγγείων με κωμικές παραστάσεις ή και πραγματικών κωμικών θεατρικών παραστάσεων.
Σε αυτό απεικονίζεται ο Δίας ως σκυφτός γέρος να φέρει στον ώμο μια σκάλα ενώ οδηγείται από τον προπορευόμενο Ερμή που κρατά λυχνάρι για να φωτίζει, κάτω από παράθυρο οικίας.
Η παράσταση είναι γνωστή και διακωμωδεί τον Δία ο οποίος με την βοήθεια της σκάλας θα ανέβει στο παράθυρο ώστε να μπει στο δωμάτιο που θα βρει και θα ζευγαρώσει με την Αλκμήνη.
Εύκολα θα μπορούσαμε να απορρίψουμε την συγκεκριμένη παράσταση από την έρευνα μας, όμως έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, αρκεί να αναρωτηθούμε γιατί να απεικονίζεται με σκάλα ο Δίας σε αυτό το συγκεκριμένο περιστατικό, πόσο δε αν λάβουμε υπόψη μας το γεγονός πως ο καρπός αυτής της ένωσης ήταν ο Ηρακλής.
Ο Ηρακλής είναι ο σημαντικότερος ίσως ήρωας των Ελλήνων, ένας θεάνθρωπος αφού ενώ θνητός ακόμη, αποθεώνεται μέσω των άθλων του και ανεβαίνει στον Όλυμπο όπου λατρεύεται πια ως θεός.
Μια ηλιακή θεότητα που ήδη από την αρχαιότητα αναγνωρίζονταν ως το αρχετυπικό πρότυπο της αποθεωτικής πορείας της ψυχής που επιστρέφει στην ουράνια πηγή.
Επίσης παλαιά είναι και η κοσμική αποτύπωση της πορείας αυτής μέσω του ζωδιακού ως συμβολική παραβολή των 12 άθλων (ή αντιστρόφως).

Το Κοσμικό Ταξίδι των Ψυχών 

Στην μυθολογία του Ηρακλή και μάλιστα με μυστηριακές μάλλον καταβολές ανήκει και η γνωστότερη ιστορία περί καταγωγής του Γαλαξία, σύμφωνα με την οποία αυτός δημιουργείται από το γάλα που ξεφεύγει από την θηλάζουσα Ήρα (ή και την Ρέα με την οποία ταυτίζεται), όταν αυτή καταλαβαίνοντας πιο μωρό ταΐζει, το αποσπά βίαια από την θηλή της ή κατά άλλες εκδοχές όταν ο λαίμαργος Ηρακλής την δαγκώνει. Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις για μυστηριακή λατρεία του Ηρακλή και της Ήρας ως θεϊκό ζεύγος (αλλά και με σχέση μητέρας-γιου) στην μεγάλη Ελλάδα.
Για να κατανοήσουμε την σημασία όλων αυτών αρκεί να σημειώσουμε πως η Ήρα θεωρείται η πηγή ή αιτία των ψυχών, οπότε αυτή είναι που όχι μόνο θρέφει τον Ηρακλή αλλά και αυτή που του δίνει τους άθλους με τους οποίους ο Ηρακλής-ψυχή θα ολοκληρώσει το ταξίδι (κύκλο) του!
Αυτή η κάθοδος από τον Όλυμπο προς τον αισθητό κόσμο και από εκεί πάλι πίσω δεν μπορεί παρά να γίνει μέσω μιας γέφυρας, ή μιας κλίμακας η οποία κοσμικά ταυτίζεται με τον Γαλαξία! Αυτή είναι η αρχική Ουράνια Κλίμακα, ο δρόμος των Αθανάτων και θνητών. Ενώ στις άκρες τις που φαινομενικά κόβουν τον ζωδιακό, βρίσκονται οι δύο πύλες του Ηρακλή (ηλιοστατικές πύλες - mystery τ. 82).
Έτσι ο μυστηριακός συμβολισμός που μπορούμε να ανασυνθέσουμε είναι αυτός όπου η πηγή των ψυχών Ήρα, θρέφει τον Ηρακλή ο οποίος καλείται να διασχίσει προς τις δύο κατευθύνσεις καθόδου και ανόδου την Ουράνια Κλίμακα τον γαλαξία. Η άνοδος του προϋποθέτει ως δύναμη τον Έρωτα και γι αυτό η κλίμακα μπορεί να αποκαλεστεί και κλίμακα της Αφροδίτης ή κλίμακα του Έρωτα.
Αυτή είναι και όπως δείχνουν τα πράγματα η πρωταρχική πηγή και λόγος της αλληγορικής χρήσης της κλίμακας στην αρχαιότητα...


Από την Αφροδίτη στην Παναγία

Λαμβάνοντας επομένως υπόψη όλα τα παραπάνω ίσως πλέον να γίνεται κατανοητός και ο λόγος ύπαρξης εικονογραφήσεων της Παναγίας  -η οποία δεν ανήκει στην χριστιανική θεϊκή τριάδα ώστε να  εξηγείται η κατ' αυτόν το τρόπο γιγάντωση της θεολογικής σημασίας της!- να κρατά μια σκάλα ως άλλη Αφροδίτη (που περιμένει στην άκρη τους πιστούς που ανεβαίνουν) ή ακόμη ως Ήρα που θηλάζει τον Ηρακλή-Ιησού!
Το ότι οι περισσότεροι χριστιανοί και θεολόγοι σήμερα δεν μπορούν να εντοπίσουν το βαθύτερο μυστηριακό νόημα αυτών των παραστάσεων πέρα από το να επικαλούνται μια απλή αλληγορία -προβληματική μάλιστα- σύμφωνα με την οποία η Παναγία «είναι» η κλίμακα επειδή γέννησε τον Ιησού ο οποίος γεφύρωσε τους ανθρώπους με τον Θεό, κάνει εμφανές πως αυτό συμβαίνει γιατί η πηγή είναι αλλού!
Οι πραγματικές μυστηριακές απαρχές του συμβολισμού της κλίμακας, όπως είδαμε, ανήκουν σε ένα άλλο, παλαιότερο σύστημα του οποίου οι αρχές στην πορεία του χρόνου ξεχάστηκαν ή καλύφθηκαν καθώς παρουσιαζόμενες ολοκληρωμένες θα δημιουργούσαν προβλήματα στην επίσημη χριστιανική θεολογία. Ενώ επίσης παρέμεινε κεκαλυμμένη και η βαθύτερη συμβολιστική όπως σε πληθώρα άλλων περιπτώσεων σαν το μυειν των μυστηρίων να ήταν ζωντανό.

Με αυτό το άρθρο λοιπόν, ελπίζω να βοηθηθούν οι αναγνώστες και να ανασηκώσουν λίγο το πέπλο αντικρίζοντας πίσω του την αιώνια ομορφιά του θείου την οποία όλοι καλούμαστε να προσεγγίσουμε ανεβαίνοντας την κλίμακα της Ουράνιας Αφροδίτης.
Η προσέγγιση αυτή μπορεί να επιτευχθεί σύμφωνα με τους πρόγονους μας με την κοσμογονική δύναμη του θεού Έρωτα την οποία κακώς οι χριστιανοί υποβίβασαν σε ένα μη οριζόμενο, μη κατακτήσιμο ορθολογικά συναίσθημα. Για να το πράξουμε αυτό, ένας Ηράκλειος αγώνας με πολλούς άθλους μας περιμένει όλους, το τελικό όμως βραβείο αξίζει τις προσπάθειες μας.
http://megaseniautos.blogspot.gr/

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

ΟΙ ΑΣΣΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ[Μέρος Β.]

Οι Ασσύριοι την εποχή της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών της Περσίας


Η πύλη των εθνών στην Περσέπολη με τους γενειοφόρους
ταύρους στα πρότυπα των Ασσυριακών ανακτόρων
Μετά την κατάληψη των Βαβυλωνίων τυπικά διαλύθηκε το Ασσυριακό κράτος, οι Ασσύριοι όμως εξακολουθούσαν να υπάρχουν στους ίδιους τόπους που μεγαλούργησαν με τις αυτοκρατορίες τους που βρίσκονταν στην βόρεια Μεσοποταμία στο σημερινό Ιράκ βόρεια της Βαγδάτης. Μιά θεωρία που αναπτύχθηκε οτι οι Ασσύριοι μετακινήθηκαν βόρεια στην Ευρώπη με απογόνους τους σημερινούς Γερμανούς δέν ευσταθεί επειδή οι Γερμανοί δέν έχουν φυλετικά καμιά σχέση με Σημίτες και δέν έχει αναφερθεί ποτέ καμιά μετακίνηση των Ασσυρίων στα συγκεκριμένα μέρη οι οποίοι παρέμειναν υποτελείς των Βαβυλώνιων και στην συνέχεια των Περσών. Οι Πέρσες ιδιαίτερα που ήταν νεοδημιούργητος πολιτισμός χωρίς δικές του μακροχρόνιες παραδόσεις αντέγραψε τον πολιτισμό των Ασσυρίων ο οποίος εμφανίζεται περίπου σάν μιά νέα του έκδοση με την μόνη σημαντική διαφορά οτι οι Πέρσες σάν πιό πολιτισμένοι περιόρισαν σημαντικά τις ακρότητες και τις σφαγές των κατακτημένων λαών. Ο κορυφαίος Ασσυριολόγος George Roux λέει οτι μπορεί οι πόλεις τους να καταστράφηκαν αλλά οι παλιοί Ασσύριοι εξακολουθούσαν να ζούν στην ύπαιθρο ενώ και πολλές πόλεις τους όπως η Αράπκα έμειναν ανέπαφες, έμειναν υποτελείς στους Πέρσες πληρώνοντας φόρο στον μεγάλο βασιλιά, κύρια ασχολία τους ήταν η καλλιέργεια του καλαμποκιού. 
Ο θεός των Περσών Αχούρα Μάσδα όμοιος με τον Ασσύριο
θεό Ασσούρ
Σάν σκληροί πολεμιστές ήταν η κύρια δύναμη μαζί με τους Λυδούς του Περσικού στρατού, αποτελούσαν το βαρύ πυροβολικό η γλώσσα τους η Αραμαική έγινε απο τους Πέρσες η διπλωματική τους γλώσσα που την καθιέρωσαν στην συνέχεια σάν παγκόσμια γλώσσα μέχρι την εποχή που αντικαταστάθηκε απο τα Ελληνικά. Το διοικητικό, το ταχυδρομικό και το οδικό σύστημα των Περσών ήταν αντιγραφή των αντίστοιχων συτημάτων που χρησιμοποιούσαν οι Ασσύριοι την εποχή της μεγάλης τους ισχύος δηλαδή τους πρώτους αιώνες της 1ης χιλιετίας π.χ. Ο Δαρείος ο μέγας ξεκίνησε στην Περσέπολη την κατασκευή απέραντων πολυτελέστατων ανακτόρων οπου κάθε νέος βασιλιάς προσέθετε και κάποιο νέο μεγάλο κτίριο με την προσωπική του υπογραφή όπως οι Ασσύριοι βασιλείς το κάθε ένα με τεράστιες τοιχογραφίες γύρω απο την ζωή του βασιλιά όπως οι Ασσύριοι. Ο Δαρείος ο μέγας έχτισε την Apadana την αίθουσα ακροάσεων και στην συνέχεια ο Ξέρξης άρχισε την κατασκευή της αίθουσας του θρόνου με τις 100 κολώνες κάθε κατασκευή ολοκληρωνόταν απο τον επόμενο βασιλιά όλες με τοιχογραφίες στα πρότυπα των Ασσυριακών. Τα γνωστά τεράστια λιοντάρια με τις γενειοφόρες κεφαλές που συναντάμε σε όλα τα ανάκτορα των Ασσυρίων βασιλέων τα συναντάμε επίσης όμοια στην Πύλη των εθνών την κύρια είσοδο της Περσέπολης, ο θεός των Περσών Αχούρα Μάσδα εμφανίζεται με την ίδια ανθρώπινη μορφή του θεού των Ασσυρίων Ασσούρ πάνω στον ηλιακό δίσκο. 
Ασσύριοι στρατιώτες αποδίδουν τιμές στον μεγάλο
βασιλιά των Περσών Δαρείο
Οι Πέρσες είχαν γενειάδες όπως οι Ασσύριοι ανάλογα με την κοινωνική τάξη που ανήκαν οι χαμηλές κοινωνικές τάξεις και οι δούλοι είχαν κοντές γενειάδες, οι ευγενείς μεγαλύτερες απο μέτριες μέχρι μακριές οι δέ βασιλείς απο την εποχή του Δαρείου του μέγα και μετά τεράστιες στα πρότυπα των Ασσύριων βασιλέων. Η ενδυμασία τους ήταν το μοναδικό πράγμα στο οποίο είχαν σημαντική διαφορά οι Πέρσες δέν φορούσαν τον γνωστό πανάρχαιο Ασσυριακό χιτώνα αλλά βαριά και κλειστά ρούχα που έμοιαζαν πολύ περισσότερο με τα σημερινά, ο Δαρείος ο μέγας εμφανίζεται σάν ένας απο τους πιό καλοντυμένους βασιλείς της αρχαιότητας. Οι Ασσύριοι κάτω απο αυτές τις συνθήκες προσαρμόστηκαν εύκολα στο Περσικό βασίλειο των Αχαιμενιδών υπηρετώντας με μεγάλη όρεξη στον στρατό του μεγάλου βασιλιά σάν οι πιό σκληροί πολεμιστές ενώ πάντα εμφανίζονται να δίνουν αδιαμαρτύρητα φόρο τιμής στον βασιλιά. Η μοναδική τους εξέγερση με απόπειρα επαναφοράς της Ασσυριακής μοναρχίας έγινε το 350 π.χ. επί Αρταξέρξη του 3ου, ο Αρταξέρξης μετά την καταστολή του κινήματος ευνούχισε 400 αρχηγούς τους. Αργότερα υποτάγησαν τους Έλληνες με τον μέγα Αλέξανδρο και αποτέλεσαν τμήμα του μεγάλου βασιλείου των Σελευκιδών, οι Έλληνες είχαν τον δικό τους μεγάλο πολιτισμό χωρίς να χρειαστεί να αντιγράψουν τίποτα απο τα δικά τους έθιμα. 
Τοιχογραφία της Περσέπολης με τον Δαρείο τον μέγα
στα πρότυπα των Ασσύριων βασιλέων
Το μόνο που ακούγεται είναι οτι ο Μέγας Αλέξανδρος ζηλεύοντας την δόξα των ανακτόρων των Ασσύριων και Περσών βασιλέων ήθελε λίγο πρίν τον θάνατο του να κατασκευάσει τα δικά του πολυτελή ανάκτορα στην Βαβυλώνα, τον 2ο αιώνα π.χ. ο ιστορικός Αρριανός στο έργο του "Η ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου" γράφει οτι 10.000 Ασσύριοι εργάτες εργάζονταν για την κατασκευή φραγμάτων. Οι Ασσύριοι τους επόμενους 4 αιώνες μέχρι την εμφάνιση του χριστιανισμού έπεσαν σε αφάνεια χωρίς να δημιουργούν προβλήματα παρέμειναν πιστοί στους Σελευκίδες αλλά διατήρησαν την εθνική τους ταυτότητα βασικά μέσω της Αραμαικής γλώσσας. Τα Αραμαικά είχαν αντικαταστήσει σταδιακά στον Ασσυριακό λαό τα πανάρχαια Ακκαδικά, την εποχή της πτώσης στους Χαλδαίους Βαβυλώνιους τα Ακκαδικά τα μιλούσαν μονάχα οι βασιλείς και το στενό τους περιβάλλον.

Οι Ασσύριοι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού

Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος ιδρυτής
της Ασσυριακής εκκλησίας

Οι Ασσύριοι ήταν ο πρώτος λαός που ασπάστηκε την χριστιανική θρησκεία και δέν την εγκατέλειψαν ποτέ παραμένοντας όλοι χριστιανοί μέχρι και σήμερα, η Ασσυριακή εκκλησία ιδρύθηκε το 33 μ.χ. στην Έδεσσα απο τον Απόστολο Θωμά και τον Άγιο Ιούδα τον Θαδδαίο ετεροθαλή αδελφό του Ιησού. Το γεγονός οτι η Ακκαδική γλώσσα που μιλούσαν ήταν η μητρική γλώσσα του Ιησού Χριστού ήταν ο βασικότερος λόγος που οι Ασσύριοι δέχτηκαν τόσο εύκολα τον χριστιανισμό απο τον 1ο αιώνα, το 179 ήταν η επίσημη θρησκεία τους. Ο χριστιανισμός είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ταυτότητας των νεο - Ασσυρίων όπως η Ορθοδοξία για τους νεο - Έλληνες μέχρι και σήμερα όποιος Ασσύριος τις δύο τελευταίες χιλιετίες άλλαζε θρησκεία γινόταν για παράδειγμα μουσουλμάνος έχανε ταυτόχρονα την εθνική του ταυτότητα. Η μεγαλύτερη προσωπικότητα στα πρώτα χρόνια της Ασσυριακής εκκλησίας ήταν ο Εφραίμ ο Σύριος (306 - 379) διάκονος, εκκλησιαστικός συγγραφέας, θεολόγος και υμνογράφος που έγραψε πάνω απο 300 ύμνους μετά τον θάνατο του ανακηρύχθηκε άγιος ακόμα και απο τους δυτικούς. Η χριστιανική εκκλησία της Ασσυρίας ή Ασσυριακή εκκλησία έχει δική της ταυτότητα που διέπεται απο τις αρχές του επίσκοπου Νεστόριου που θεωρήθηκε αιρετικός για τους Ορθόδοξους αλλά οι Ασσύριοι χριστιανοί σάν πολύ πιό φιλελεύθεροι δέν κάνουν καμιά διάκριση ανάμεσα στην δική τους εκκλησία και τις υπόλοιπες χριστιανικές είναι γι'αυτούς όλοι το ίδιο. 
Εφραίμ ο Σύριος (3ος αι. μ.χ.) - μωσαικό απο την Έδεσσα
Οι Ασσύριοι χριστιανοί ανήκουν σε όλα τα δόγματα υπάρχουν 26% Ορθόδοξοι, 4% Ρωμαιοκαθολικοί, 45% χριστιανοί Χαλδαίοι και μόνο 20% ανήκουν στην επίσημη Ασσυριακή εκκλησία της Ανατολής. Ξεκίνησαν αμέσως ευρύτατες ειρηνικές αποστολές σε ολόκληρη την Ασία με όπλα μόνο την βίβλο και ένα καρβέλι ψωμί απο τον 6ο αιώνα είχαν διαδώσει τον χριστιανισμό σε ολόκληρη την Κίνα το Ασσυριακό αλφάβητο ήταν το πρώτο αλφάβητο των Μογγόλων. Στην Κίνα οι Ασσύριοι ιεραπόστολοι του χριστιανισμού βρέθηκαν απο το 86 ενώ τον 12ο αιώνα η Ασσυριακή χριστιανική εκκλησία ήταν μεγαλύτερη απο την Ορθόδοξη και Καθολική μαζί. Οι Ασσύριοι χριστιανοί είχαν καλές σχέσεις με τους Πέρσες βασιλείς της δυναστείας των Σασσανιδών γι'αυτό δέχθηκαν με πρωτοβουλία τους όλους τους διωχθέντες χριστιανούς τον 3ο αιώνα λόγω των διωγμών των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, εκτός αυτού μελετούσαν εντατικά και αρχαία Ελληνική φιλοσοφία γι'αυτό με πρωτοβουλία τους οι Σασσανίδες δέχθηκαν επίσης τους Έλληνες νεοφιλοσόφους τους διωχθέντες απο τους χριστιανούς μετά τον 4ο αιώνα. 
 Ο μισός στρατός του Τζένγκις Χάν ήταν Ασσύριοι χριστιανοί ιεραπόστολοι ενώ όταν έφτασε ο Μάρκο Πόλο στην Κίνα τον 11ο αιώνα έμεινε έκπληκτος απο τον τεράστιο βαθμό διάδοσης του χριστιανισμού στην χώρα απο τους Ασσύριους ιεραποστόλους. Το σχίσμα της Ασσυριακής εκκλησίας με τις χριστιανικές εκκλησίες της δύσης έγινε τον 5ο αιώνα με την τοποθέτηση στον πατριαρχικό θρόνο απο τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον 2ο του Ασσύριου επισκόπου Νεστόριου (428 - 431) που θεωρήθηκε αιρετικός λόγω της πιό ορθολογικής γνώμης που είχε για την Παναγίας. 
Ο πατριάρχης Νεστόριος
Ο Νεστόριος διέδιδε οτι ο Ιησούς είχε δύο φύσης την θεία και την ανθρώπινη, η Παναγία ήταν η μητέρα του ανθρώπου Χριστού όχι του θεού γι'αυτό την έλεγε Χριστοτόκο κάτι που έφερε την βίαιη αντίδραση του πατριάρχη της Αλεξάνδρειας Κυρίλλου και του πάπα της Ρώμης Σελεστίνου του 1ου. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο 2ος που υποστήριζε τον Νεστόριο συγκάλεσε την 3η Οικουμενική Σύνοδο (431) στην Έφεσο η οποία παρά την υποστήριξη του αυτοκράτορα καταδίκασε τον Νεστόριο και τον ανάγκασε εγκαταλείποντας τον πατριαρχικό θρόνο να εξοριστεί την Αίγυπτο οπου παρέμεινε ώς τον θάνατο του (450) κάτι που έφερε την ρήξη της Ασσυριακής εκκλησίας με τις υπόλοιπες. Οι Ασσύριοι χριστιανοί είναι βασικάΝεστοριανοί αλλά δέν έκαναν ποτέ διακρίσεις με τους υπόλοιπους γι'αυτούς το πάν είναι μόνο η πίστη στον Ιησού γι'αυτό υπάρχουν Ασσύριοι χριστιανοί όχι μόνο απο το δικό τους αλλά απο όλα τα δόγματα. Δέν επηρεάστηκαν καθόλου απο την ταχύτατη διάδοση του Ισλαμισμού σε ολόκληρη την Ασία παρέμειναν χριστιανοί πάντοτε παρά τις αφόρητες πιέσεις και τους διωγμούς, εκτός απο τον χριστιανισμό μελέτησαν βαθιά όλους τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους όπως Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Ιπποκράτη και Γαληνό. 
Οι Άραβες θαυμάζοντας τις γνώσεις τους έμαθαν και οι ίδιοι απο τους Ασσύριους τους αρχαίους Έλληνες μεταδίδοντας την διδασκαλία τους στην δύση μέσω των Μαυριτανών της Ισπανίας την εποχή που οι δυτικοί χριστιανοί ζούσαν τον μεσαιωνικό σκοταδισμό. Μετά τον 12ο αιώνα κάτω απο το βάρος της πολύ ψηλής φορολογίας για τους μή μουσουλμάνους πολλοί αλλαξοπίστησαν αλλά έχασαν την εθνική τους ταυτότητα κάτι παρόμοιο είχε γίνει και με πάρα πολλούς Έλληνες χριστιανούς επί Τουρκοκρατίας οπου οι αλλαξοπισθέντες Μουσουλμάνοι καταγράφονταν σάν Τούρκοι, τότε ξεκίνησε η παρακμή για τους Ασσύριους χριστιανούς. Το τελικό χτύπημα στους Ασσυρίους θα το δώσουν οι ορδές του εκτουρκισμένου Μογγόλου Ταμερλάνου (1336 - 1405) ο οποίος τα τελευταία 5 χρόνια είχε καταλάβει σχεδόν ολόκληρη την Ασία ώς το Αιγαίο σφάζοντας και καταστρέφοντας ότι έβρισκε μπροστά του.


Η γενοκτονία των Τούρκων και η τύχη των σημερινών Ασσυρίων

Ασσύριοι χριστιανοί ιερείς
Ο Ταμερλάνος (γύρω στο 1400) έφερε σημαντικές καταστροφές εξαφανίζοντας την Ασσυριακή εκκλησία, μετά τις εκτεταμένες σφαγές και τις καταστροφές των περισσότερων επισκοπών συρρικνώθηκε απο μιά αχανής περιοχή που εκτεινόταν μέχρι την Κίνα σε ένα τρίγωνο στα όρια του σημερινού Ιράκ. Οι Νεστοριανοί της Ασσυριακής εκκλησίας της Κύπρουαποφάσισαν στο Συμβούλιο της Φλωρεντίας (1445) να ασπαστούν το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα ιδρύοντας έτσι την Χαλδαική εκκλησία την οποία αποτελούν Ασσύριοι που αποχωρώντας απο το δόγμα του Νεστόριου ασπάστηκαν τον Καθολικισμό. Την ίδια εποχή ο πατριαρχικός θρόνος της Ασσυρίας παρήκμασε τόσο που έγινε κληρονομικός ώς το 1552 που οι ιερείς επέβαλαν στην θέση του πατριάρχη τον Ιωάννη Σουλάκα (Johannan Sulaqa) (1510 - 1554)που ταξίδεψε την ίδια χρονιά στην Ρώμη δηλώνοντας υποταγή της Ασσυριακής εκκλησίας στο παπικό δόγμα, η ίδρυση της Χαλδαίκης εκκλησίας ήταν γεγονός. Ο Ιωάννης Σουλάκα δολοφονήθηκε δύο χρόνια αργότερα απο τότε η Ασσυριακή εκκλησία πέρασε διάφορες περιπέτειες ανεβαίνοντας διαδοχικά στον πατριαρχικό θρόνο ιερείς που άλλοτε ήταν πιστοί στο Ρωμαιοκαθολικό δόγμα (Χαλδαίοι χριστιανοί), άλλοτε ήταν σε ρήξη με το δόγμα πιστοί στο Νεστοριανό  δόγμα (Ασσύριοι χριστιανοί). Ανεξάρτητα απο το δόγμα που ασπάστηκαν οι Ασσύριοι διατήρησαν πάντοτε την λατρεία τους στην χριστιανική θρησκεία, την εθνική τους ταυτότητα και τις μνήμες τους απο τους αρχαίους σκληρούς πολεμοχαρείς τους προγόνους τα περισσότερα τμήματα του πληθυσμού τους ζούσαν στην Οθωμανική Τουρκία και το Ιράκ. Το 1915 θα γνωρίσουν μιά απο τις μεγαλύτερες εθνικές τους καταστροφές με την απόπειρα γενοκτονίας τους απο τους Τούρκους, ήταν λίγο μετά την έναρξη του 1ου Παγκοσμίου πολέμου οπου η Τουρκία βρισκόταν σε πόλεμο με την χριστιανική Ρωσία. Οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Τουρκίας ειδικά οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοικατηγορήθηκαν απο τους Τούρκους σάν πράκτορες και σύμμαχοι των Ρώσων με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν εκτεταμένες σφαγές εναντίον τους, υπολογίζεται οτι εκείνο το διάστημα σφαγιάστηκαν γύρω στους 1 - 1.500.000 Αρμένιοι οι απόγονοι του επίσης θρυλικού αρχαίου βασιλείου της Ουραρτούκαι άλλοι 250.000 - 750.000 Ασσύριοι. Μνημείο για την σφαγή των Αρμένιων και των Ασσύριων στήθηκε στήθηκε στην πρωτεύουσα της ΑρμενίαςΕριβάν, άλλοι 4 - 5.000.000 Ασσύριοι διώχθηκαν απο τους Τούρκους στην Ρωσία οπου ο τελευταίος τσάρος Νικόλαος ο 2ος τους εγκατέστησε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της αυτοκρατορίας τους. Οι Τούρκοι αρνήθηκαν την γενοκτονία λέγοντας οτι σκοτώθηκαν απο ασθένειες και απο συγκρούσεις μεταξύ τους αλλά πολλοί απο τους ίδιους αναγνώρισαν οτι έγινε για την αυτοπροστασία τους επειδή ήταν σύμμαχοι των Ρώσων. 
Ασσύριες θρησκευόμενες χριστιανές γυναίκες

Τελικά οι Τούρκοι ηττήθηκαν απο τους Ρώσους στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο με αποτέλεσμα την ανατροπή της Οθωμανικής δυναστείας απο τους νεότουρκους του Κεμάλ, τότε εγκαταστάθηκαν 300 οικογένειες Ασσυρίων στην Αθήνα απο την Ρωσία στις περιοχές του Πειραιά και του Αιγάλεω.
Οι Ασσύριοι εξακολουθούσαν να ζούν σάν χριστιανοί στο Ιράκ την φυσική τους κοιτίδα οπου το 1915 αποτελούσαν το 20% του πλυθησμού και την τρίτη εθνολογική του δύναμη αλλά απο τότε άρχισαν εντατικά να μεταναστεύουν μαζικά σε χώρες της δυτικής Ευρώπης, στην Αμερική και στην Αυστραλία.
Σημαντική θέση κατέχει η ομογένεια των Ασσυρίων στο Σικάγο των ΗΠΑ με τους πρώτους Ασσυρίους να μεταναστεύουν εκεί απο το 1880, στην δεκαετία του 1940 ο πληθυσμός των Ασσυρίων ήταν 5.000 μονάχα στην πόλη του Σικάγου και 70.000 σε ολόκληρη την Αμερικήστο Ιράκ το ποσοστό των Ασσυρίων στον συνολικό πληθυσμό έπεσε απο τις συνεχείς μεταναστεύσεις στο 2%.  Τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έχασαν την ζωή τους τα 2/3 των Ασσυρίων σήμερα στην επικράτεια υπάρχουν περίπου 4.500.000 Ασσύριοι απο τους οποίους τα 3.000.000 ζούν σε Ιράκ, Ιράν, Τουρκία και Συρία το υπόλοιπο 1.500.000 σε χώρες της διασποράς στην δύση με την χριστιανική τους πίστη προσαρμοσμένη με τον τρόπο λατρείας των νέων τους πατρίδων. Στις ΗΠΑ ζούν σήμερα περίπου 250.000 Ασσύριοι εκ των οποίων οι 150.000 είναι Χαλδαίοι χριστιανοί που ζούν οι περισσότεροι στην περιοχή του Ντιτρόιτ στο Μίτσιγκαν και 100.000 Ασσύριοι χριστιανοί του Νεστοριανού δόγματος που ζούν οι περισσότεροι στο Ιλινόις του Σικάγου.
Διαμαρτυρία χριστιανών Ασσυρίων στο κτίριο του ΟΗΕ στην
Τεχεράνη για την γενοκτονία απο τους μουσουλμάνους στο
Ιράκ (2010)
Το τελικό μεγάλο πλήγμα το δέχθηκαν οι Ασσύριοι στο Ιράκ μετά το 2003, την πτώση τουΣαντάμ Χουσείν απο τους Αμερικάνους ο οποίος δέν τους ενοχλούσε και την επικράτηση στην συνέχεια στην χώρα των ακρότατων Ισλαμικών στοιχείων που ξεκίνησαν ομαδικά και αδιάκριτα σφαγές σε όλους τους χριστιανούς με κύρια θύματα όπως ήταν αναμενόμενο τους Ασσύριους. Ο πληθυσμός των Ασσυρίων στο Ιράκ πρίν την πτώση του Σαντάμ Χουσείν ήταν γύρω στα 2.000.000 ενώ στην συνέχεια την τελευταία δεκαετία λόγω των ανεξέλεγκτων σφαγών και της τρομοκρατίας των φανατικών Ισλαμιστών απέναντι τους έπεσε κάτω απο 800.000 κινδυνεύοντας με αφανισμό. Η συντριπτική πλειοψηφία των εναπομείναντες Ασσυρίων στο Ιράκ βρίσκονται σήμερα στην Μοσούλη στο κεντρικό Ιράκ την πόλη που ταυτίζεται με την αρχαία πρωτεύουσα των Ασσυρίων Νινευή.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος - Λαρούς", Αθήνα, 1964

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ


http://www.holybible.gr/egyklopaidia/fules/fules.htm
ΠΗΓΗ http://abocanto.blogspot.gr/2012/08/blog-post_16.html