ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Η 11η ΠΥΛΗ

Η 11η Πύλη www.onirocosmos.gr
Θα μπορούσε να είναι σενάριο, για ταινία επιστημονικής φαντασίας και απόκρυφου μυστηρίου, ωστόσο είναι μονάχα μια προσπάθεια συνδυασμού και κατανόησης σκόρπιων στοιχείων με τη μέθοδο του Σέρλοκ Χολμς. Γιατί όπως έγραψε ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ «Η αλληλεπίδραση των ιδεών και η ανορθόδοξη χρήση των γνώσεων έχουν συχνά εξαιρετικό ενδιαφέρον…»

Οι ιδέες
Ντάαθ / Quantum fluctuations / Πύλος / NESTOR PROJECT & Νετρίνο / Υπερβαρύτητα & Θεωρία Μ  / Αντιβαρύτητα / Θόλοι / Φλόγα / Π-ύλη / Frame-Dragging / Παράμετρος γάμα / Gravity Probe-B /
Ωμέγα → ∞ / …….

Η αλληλεπίδραση
Ντάαθ: Στο καμπαλιστικό σύμβολο του Δέντρου της Ζωής συναντάμε τις δέκα Σεφιρώθ που αντιπροσωπεύουν δέκα διαφορετικές Καταστάσεις Συνείδησης για τον Μικρόκοσμο ή δέκα διαφορετικές φάσεις της Εκδήλωσης του Σύμπαντος για τον Μακρόκοσμο.
Υπάρχει όμως και μια 11η Σεφίρα το Ντάαθ, η οποία παραδοσιακά δεν σημειώνεται ποτέ πάνω στο σύμβολο του Δέντρου διότι τα χαρακτηριστικά που της αποδίδονται την κατατάσσουν σε ένα άλλο επίπεδο, αόρατη, ρευστή, μυστηριώδη.
Θεωρείται ως ο «τόπος» μετουσίωσης της Δύναμης. Σημείο αλλαγής κλειδιού, Πύλη της Γνώσης.
Είναι το σημείο αλλαγής του τρόπου Αντίληψης της Συνείδησης καθώς αυτή μεταπηδά από την Αδιαμόρφωτη Κατάσταση στο πεδίο της Μορφής που έχει επιλέξει και το αντίστροφο.
Η κοινή νοητή κορυφή των δύο αντεστραμμένων τριγωνικών πυραμίδων που διαμορφώνονται από την ένωση των πρώτων έξι Σεφιρώθ. Μια Mandorla του Μικρόκοσμου με το Μακρόκοσμο!
Η αμφίδρομη Πύλη όπου ανταμώνουν τα μονοπάτια όλων των εν δυνάμει Κόσμων ή με διαφορετική ορολογία, μία quantum fluctuation!
 
Quantum fluctuations: (Κβαντικές διακυμάνσεις) Μετά την ενοποίηση της κβαντομηχανικής με την ειδική θεωρία της σχετικότητας γνωρίζουμε ότι ο κενός χώρος δεν είναι κενός. Ο χώρος ανάμεσα στα σωματίδια της ύλης, αλλά και ανάμεσα στα άστρα, είναι γεμάτος με τεράστια ποσά διακυμαινόμενης ενέργειας. Είναι μια θάλασσα που κοχλάζει από κβαντικές διακυμάνσεις. Ένα φαινόμενο την ύπαρξη του οποίου την εισήγηση έκανε ο Νομπελίστας φυσικός Στίβεν Χόκινγκ.
Οι κβαντικές διακυμάνσεις θεωρείται ότι είναι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα σε πολλαπλά σύμπαντα και ο ίδιος τις κατατάσσει στις σκουληκότρυπες. Στα πλαίσια της πληθωριστικής κοσμολογίας ο Alex. Vilenkin πρότεινε ότι το σύμπαν δημιουργείται με τη διάνοιξη μιας κβαντικής σήραγγας κυριολεκτικά από το τίποτα μέσα στο κάτι που ονομάζουμε σύμπαν.
«Από τις κβαντικές διακυμάνσεις ξεπηδούν κατά περιόδους ζεύγη στοιχειωδών σωματιδίων –αποκαλούνται εικονικά ή εν δυνάμει σωματίδια- τα οποία επειδή ζουν για ελάχιστα χρονικά διαστήματα δεν μας επιτρέπεται να τα μετρήσουμε άμεσα. Η παρουσία τους όμως επηρεάζει συγκεκριμένες φυσικές διαδικασίες τις οποίες μπορούμε να μετρήσουμε, διαδικασίες όπως ο ρυθμός και η ενέργεια των μεταπτώσεων σε συγκεκριμένα ενεργειακά επίπεδα στα άτομα.»
Αυτά γράφει ο Λόρενς Μ. Κράους, καθηγητής φυσικής και αστρονομίας, πρύτανης του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Case Western Reserve, στην σελίδα 81(!) του βιβλίου του «Η Φυσική του Star Trek».
Προς τι το θαυμαστικό; Ξέρετε, είναι πια κοινώς παραδεκτό, πως καμιά φορά η πραγματικότητα ξεπερνά την φαντασία. Τσεκάροντας λοιπόν την συγκεκριμένη σελίδα του βιβλίου για να ξαναβρώ την πιο πάνω σημείωση, θυμήθηκα πως κάπου νωρίτερα είχα διαβάσει κάτι που αναφέρονταν στον αριθμό 81. Ιδού τι ακολούθησε…
Στην σελίδα 56 (5+6=11!!) του ίδιου βιβλίου, μας λέει ότι κάθε φορά που ένα σκάφος σαν το Έντερπράιζ επιταχύνει στο μισό της ταχύτητας του φωτός, θα πρέπει να καίει 81 φορές τη συνολική του μάζα σε καύσιμα υδρογόνου. Μην απορρίψετε τον συνειρμό επειδή το Έντερπράιζ είναι φανταστικό. Η συνολική μάζα του θα μπορούσε κάλλιστα να αντιστοιχεί σε ένα καθ’ όλα υπαρκτό διαστημόπλοιο.

Αυτή η επανάληψη του 81 δεν θα μου τραβούσε την προσοχή αν δεν είχα κατά νου τους στίχους από την  Οδύσσεια, ραψωδία γ, του Ομήρου: Αναζητώντας πληροφορίες για το πατέρα του, φτάνει ο Τηλέ-μαχος στο λιμάνι της Πύλου όπου βρίσκει τον Νέστορα και τους Πυλιώτες να προσφέρουν μια μεγάλη θυσία από 81 ταύρους ολόμαυρους στης γης το μαυρομάλλη Σείστη, που όπως διευκρινίζεται στην Μυθολογία Κακριδή δεν είναι άλλος από τον Ποσειδώνα. Βέβαια ο Όμηρος το θέτει πιο αναλυτικά, αναφέροντας πως οι άντρες του Νέστορα είχαν χωριστεί ανά 500 σε 9 ομάδες και στην κάθε ομάδα αντιστοιχούσαν 9 ταύροι. Τι ακριβώς ήθελε άραγε να μας πει ο ποιητής αναφέροντας αναλυτικά συγκεκριμένους αριθμούς;
Όμως! Υπάρχει και η σταθερά g που αντιπροσωπεύει την επιτάχυνση της Βαρύτητας. Εκφράζει το ρυθμό αύξησης της ταχύτητας ενός σώματος όταν αυτό εκτελεί πτώση και είναι ανεξάρτητη από το βάρος, τον όγκο και το υλικό του σώματος (ή του σωματιδίου). Εξαρτάται από το υψόμετρο και το γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μετρείται. Η τιμή του g που χρησιμοποιείται συνήθως σε υπολογισμούς είναι 9,81 m/sec2!! Κατά σύμπτωση, κάτι μου θυμίζουν όλες αυτές οι …συμπτώσεις, αλλά ας συνεχίσουμε.
Πύλος: Η Ομηρική Πύλος όπως σήμερα αποδέχονται οι περισσότεροι επιστήμονες βρίσκονταν στον λόφο του Επάνω Εγκλιανού της Μεσσηνίας, 17 χλμ. βόρεια από την σημερινή Πύλο. Στην περιοχή αυτή έχει ανασκαφεί ένα θαυμάσιο ανάκτορο του 13ου αιώνα π. Χ. μεγαλύτερο ακόμη και από αυτό των Μυκηνών. Στις πινακίδες με γραμμική γραφή Β που βρέθηκαν στο αρχείο του, το όνομα Πύλος (pu-ro) διαβάζεται συχνά. Η δυτική Πελοπόννησος αριθμεί πέντε διαφορετικές τοποθεσίες με αυτό το όνομα.

Στην αρχαιότητα ο Πύλος ήταν ένας άλλος τύπος της λέξης πύλη και έχει ονοματοθετήσει πολλές περιοχές, όπως Θερμοπύλες, Πύλαι Γαδειρίδες (Γιβραλτάρ) Πύλαι Κάσπιαι κλπ.
Μια πύλη λοιπόν η Πύλος και ο Νέστορας θυσίαζε στο θεό της θάλασσας 81 μαύρους ταύρους. Κατά τον Frobenius ο μαύρος ταύρος ταυτίζεται με τον κατώτερο ουρανό, δηλαδή με το θάνατο. Ήταν λοιπόν η πράξη του Νέστορα μια συμβολική κατάλυση του θανάτου ή κάτι, περισσότερο;
Όμως επίσης, στο Λεξικό των Συμβόλων διαβάζουμε μεταξύ των άλλων πως η ιδέα του ταύρου που ζωογονεί με τη δύναμη του τις μορφές όλων των σφαιρών είναι ριζωμένη σε πολλούς μύθους και πως «…η
θυσία του ταύρου συμβόλιζε τη διείσδυση στη θηλυκή αρχή από την αρσενική και του υγρού από το πύρινο των ηλιακών ακτίδων που αποτελούν την καταγωγή και την αιτία της γονιμότητας.
Ο δε Σνάιντερ μας βεβαιώνει πως όσο ο ταύρος καταλαμβάνει τη ζώνη επικοινωνίας μεταξύ των στοιχείων του νερού και της φωτιάς, συμβολίζει το πέρασμα μεταξύ ουρανού και γης…
NESTOR: NEutrinos from Supernovae and Tev sources Ocean Range.
Ινστιτούτο Τεχνολογιών και Ερευνών Βαθιάς Θαλάσσης και Αστροσωματιδιακής Φυσικής Νετρίνο.
Στην Πύλο της εποχής του Οδυσσέα ο βασιλιάς Νέστορας είχε το προνόμιο να χειρίζεται το πέρασμα μεταξύ ουρανού και γης. Στην εποχή της σημερινής Πύλου το ίδιο προνόμιο έχει ένα, συνώνυμο προς τιμήν του, ερευνητικό πρόγραμμα, η τελευταία εξέλιξη της αστρονομίας, που βασίζεται στην ανίχνευση σωματιδίων. Είναι το πρόγραμμα ανίχνευσης, σε ωκεάνια  βάθη, της «Οδύσσειας» των νετρίνο που εκπέμπονται από Super Nova και άλλες πηγές μεγάλης ενέργειας και διεξάγεται από μια ομάδα Άγγλων, Γάλλων, Ρώσων και Ελλήνων επιστημόνων.
Στην θαλάσσια περιοχή δεκαπέντε μίλια νοτιοδυτικά της Πύλου βρίσκεται το φρέαρ των Οινουσσών με βάθος έξι χιλιάδων μέτρων και είναι το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου. Εκεί ποντίσθηκε το Μάιο του 1997 το πρώτο παγκοσμίως, υποθαλάσσιο τηλεσκόπιο νετρίνο σε βάθος 5.200 μέτρων. Ο υπερκείμενος όγκος του θαλάσσιου νερού είναι απαραίτητος ως φίλτρο για την συγκράτηση της υπόλοιπης κοσμικής ακτινοβολίας, που δυσχεραίνει την ανίχνευση τους.
Το τηλεσκόπιο του NESTOR θα έχει την δυνατότητα της έμμεσης ανίχνευσης των νετρίνο μετρώντας την ακτινοβολία Cherenkov, η οποία παράγεται από την διέλευση μιονίων μέσα από τον όγκο του νερού. Τα μιόνια είναι παράγωγα μόνο των νετρίνο σ’ αυτά τα μεγάλα βάθη, όπου εξουδετερώνεται η επίδραση της κοσμικής ακτινοβολίας.
Τα νετρίνο, τα πιο παράξενα ίσως από τα υποατομικά σωμάτια, δεν έχουν σχεδόν καθόλου μάζα αδρανείας, ούτε φορτίο, αλλά ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός1 και μεταφέρουν πληροφορίες από το παρελθόν, αλλά και για το μέλλον του Σύμπαντος. Από τα μέχρι σήμερα δεδομένα γνωρίζουμε πως είναι μόνον αριστερόστροφα και είναι τα μόνα γνωστά σωματίδια στη φύση που  έχουν μόνο ένα είδος στροφορμή.
Με άλλα λόγια, τα νετρίνο δεν έχουν ιδιότητες! Είναι στην ουσία αριστερόστροφες δίνες που μεταφέρουν πληροφορία, με αμφιλεγόμενη μάζα που πιθανόν και να ανιχνεύεται εξ αιτίας της φυγοκέντρου που αναπτύσσεται από την στροφορμή τους.
Πέρα από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα νετρίνο από την πλευρά της Φυσικής στοιχειωδών σωματιδίων, τα σωμάτια αυτά έχουν επίσης μεγάλη σημασία για την αστροφυσική και την κοσμολογία, μια και μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη του σύμπαντος, από την αρχική Μεγάλη Έκρηξη έως και σήμερα. Πιστεύεται πως, κατά την διάρκεια της, για κάθε δημιουργημένο πρωτόνιο ή ηλεκτρόνιο παρήχθησαν περίπου 109 νετρίνο, τα οποία περιπλανώνται ακόμη μέσα στο Σύμπαν.
Nετρίνο που εκπέμφθηκαν από εκρήξεις των υπερκαινοφανών αστέρων (supernova) πολλές χιλιάδες χρόνια πριν, φτάνουν στη γη τώρα. Tα νετρίνο αυτά μεταφέρουν το 99% της ενέργειας του αστέρα προς τα έξω και δίνουν πληροφορίες για το σύμπαν πολύ πριν την γέννηση του ανθρώπου στη γη. Εκτός αυτού, από τις αρχές της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, επικρατούσαν δύο απόψεις για το σύμπαν: Σύμφωνα με την πρώτη το σύμπαν είναι στατικό, ενώ αντίθετα η δεύτερη υποστηρίζει ότι διαστέλλεται συνεχώς, μετά από την αρχική στιγμή της δημιουργίας του από τη μεγάλη έκρηξη. H δεύτερη άποψη ενισχύθηκε από τις παρατηρήσεις του Edwin Hubble, στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, οι οποίες απέδειξαν ότι οι σχετικές αποστάσεις ανάμεσα στους γαλαξίες μεγαλώνουν. H οριστική της επικράτηση όμως σημειώθηκε το 1964, όταν οι Penzias και Wilson ανακάλυψαν το εναπομείναν αέριο φωτονίων με θερμοκρασία περίπου 3ο Kelvin, το οποίο προβλεπόταν από τη Θεωρία. H θεωρία προβλέπει επίσης μικρές διαταραχές στην ομοιογένεια του φωτονικού αερίου, που παρατηρήθηκαν το 1992 από το διαστημικό παρατηρητήριο COBE.
Oι διαταραχές αυτές σχετίζονται με την παρουσία νετρίνο σε ποσοστό 25% στην λεγόμενη “σκοτεινή ύλη” (dark matter), η οποία πιστεύεται ότι αποτελεί το 90% περίπου της συνολικής ύλης του σύμπαντος. Αν είναι σωστή η υπόθεση αυτή, τότε πράγματι το νετρίνο είναι ένα σωμάτιο αβάσταχτα ελαφρύ. Tα ταχέως κινούμενα νετρίνο, απαρτίζουν την λεγόμενη “σχετικιστική ή θερμή σκοτεινή ύλη” (hot dark matter) ενώ βαρυόνια και πιθανώς άγνωστα σωμάτια με μεγάλη μάζα και συνεπώς μικρή ταχύτητα συνθέτουν την μη σχετικιστική ή ψυχρή σκοτεινή ύλη (cold dark matter).
Οι επιστήμονες, «μάχονται» αναζητώντας πληροφορίες που φθάνουν από μακριά, πιστεύοντας πως με αυτές θα μπορέσουν να χαρτογραφήσουν το Σύμπαν και να ανακαλύψουν αν υπάρχουν σ’ αυτό αντικείμενα πέρα από αυτά που γνωρίζουμε σήμερα. Όπως εξηγεί, ο φυσικός και τότε πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, κ. Σιώτης, «…η ενέργεια και η ύλη, η ακτινοβολία και τα σωματίδια είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μπορούμε να φανταστούμε την ύλη σαν τοπική συμπύκνωση της ενέργειας και τα σωματίδια σαν τοπική συμπύκνωση της ακτινοβολίας.»
Πέντε ακριβώς χρόνια μετά την έναρξη του Σχεδίου NESTOR, και στις 20/5/2002, η Πύλος βρέθηκε ξανά στο προσκήνιο με μια παράξενη είδηση, που απασχόλησε όλα τα δελτία ειδήσεων.
Σε δύο γειτονικά μεταξύ τους σπίτια της περιοχής, παρουσιάστηκαν αντιβαρυτικά φαινόμενα μπροστά στα έκπληκτα μάτια δέκα περίπου αυτόπτων μαρτύρων. Μικρά και μεγάλα αντικείμενα των σπιτιών, ανάμεσα στα οποία το τραπέζι όπου εκείνη την ώρα έτρωγαν οι ένοικοι του ενός και ένας καθρέφτης, ανυψώθηκαν, αιωρήθηκαν και μετακινήθηκαν χωρίς  κανένα από αυτά να καταστραφεί ή να πάθει κάποια ζημιά. Του γεγονότος προηγήθηκε black out. Η είδηση έκανε το γύρο των καναλιών χωρίς να δοθεί φυσικά κάποια εξήγηση και ξεχάστηκε.
Όμως την επομένη του συμβάντος, στις 21/5/02, σεισμός 6 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ, ταρακούνησε την περιοχή νότια της Πελοποννήσου ενώ την ίδια ημέρα (21/5) και κατά διαβολική σύμπτωση, το γνωστό μας Σεισμίκ έκοβε βόλτες ανατολικά της Κρήτης.
Τώρα εγώ έχω μια απορία: γιατί ο Όμηρος αποκαλεί τον Ποσειδώνα «της γης μαυρομάλλη Σείστη»; (Οδύσσεια, ραψωδία γ)
Υπερβαρύτητα & Θεωρία Μ: Ήδη από το 1926 ο μαθηματικός Θ. Καλούζα και ο φυσικός Ο. Κλάιν συνδύασαν με τις θεωρίες τους τον ηλεκτρομαγνητισμό και την βαρύτητα σε μια ενιαία κβαντική θεωρία επεκτείνοντας την γενική σχετικότητα στις 5 διαστάσεις. Μια από τις νέες δυνάμεις που δημιουργήθηκαν από τις θεωρίες Καλούζα-Κλάιν ήταν αυτή της υπερβαρύτητας. «…οι σύγχρονοι μαθηματικοί επεξεργάζονται την υπερβαρύτητα για να δουν πως θα έμοιαζε με περισσότερες διαστάσεις. Αποδεικνύεται ότι η απλούστερη και κομψότερη περιγραφή περιλαμβάνει 11 διαστάσεις. Στις 11 διαστάσεις υπάρχει μια μοναδική θεωρία που μπορεί να είναι η αναζητούμενη υπερδύναμη. Αλλά και η θεωρία Καλούζα-Κλάιν χρειάζεται 11 ακριβώς διαστάσεις για να συμπεριλάβει όλες τις γνωστές δυνάμεις της Φύσης και τα πεδία τους, τις 4 γνωστές του χώρου και άλλες 7 συμπληρωματικές. …Σύμφωνα με αυτήν την άποψη το σύμπαν δημιουργήθηκε σε μια 11διάστατη κατάσταση στην οποία δεν υπήρχε διάκριση μεταξύ δύναμης και ύλης και ακόμα περισσότερο μεταξύ των διαφορετικών δυνάμεων. Ήταν απλώς μια καθαρή 11διάστατη ενέργεια. Καθώς αυτή η ενέργεια διασκορπίζονταν, μερικές διαστάσεις αναδιπλώθηκαν και δημιούργησαν, σαν δονούμενα κύματα μέσα τους, τις υλικές δομές που ονομάζουμε σωματίδια, τα οποία με τη σειρά τους δημιούργησαν τις δυνάμεις στη Φύση, οι οποίες εκδηλώνονται σαν παραμορφώσεις της ενυπάρχουσας γεωμετρίας.»
Κάθε φορά λοιπόν που κάποιος Νέστορας «παίζει» με τις κβαντικές διακυμάνσεις εκδηλώνονται ως αποτέλεσμα παραμορφώσεις της ενυπάρχουσας γεωμετρίας, κάτι που στο επίπεδο του Γήινου υλικού Κόσμου (και όχι μόνο) μεταφράζεται ως σεισμός. Μήπως ο αρχαίος Νέστορας λαμβάνοντας υπόψη του εκείνη την παράμετρο του 9,81 τα κατάφερε καλύτερα από το σύγχρονο NESTOR που πιθανόν αγνόησε της γης το μαυρομάλλη Σείστη; Τι περισσότερο μπορεί να γνώριζε για την εμφάνιση σωματιδίων αλλά και θερμικού φάσματος από το κενό ως συνέπεια της επιτάχυνσης; (Bill Unruh 1970)
Να θυμίσω πως το 81 είναι το τετράγωνο του 9 και πως στη λατινική αρίθμηση 9=ΙΧ και αντιστρέφοντας σε ΧΙ έχουμε 11; Ω Μεγαλοδύναμε Ποσειδώνα! Τι μπλέξιμο! Και με την ευκαιρία να σημειώσουμε πως το 9 είναι ένας αριθμός παραδοσιακά συνδεδεμένος με τη Μεγάλη Θεά, (εκείνη με τα πολλά ονόματα: Ντέβι, Ινάνα, Ιστάρ, Αστάρτη, Άρτεμης, Αφροδίτη…) σαν Μητέρα (Mater) της κοσμικής διαδικασίας σε Μακροκοσμικό, αλλά και σε Μικροκοσμικό επίπεδο. (Κάμπελ / Μύθοι και Παραδόσεις σελ. …56 )
Από το 1926 έως σήμερα οι έρευνες των θεωρητικών φυσικών, περνώντας μέσα από τις δικές τους δαιδαλώδεις διαδρομές για μια θεωρία ενιαίου πεδίου, έχουν καταλήξει στην Θεωρία Μ2 η οποία, αν αποδειχθεί, φαίνεται μέχρι στιγμής η επικρατέστερη να δώσει την σφαιρικότερη απάντηση στα ερωτήματα που ταλανίζουν την φυσική επιστήμη.
Η θεωρία Μ είναι μια ενοποιημένη θεωρία χορδών η οποία προβλέπει ότι «ο Κόσμος δύναται να βρεθεί σε μεγάλη ποικιλία φάσεων. Στις φάσεις αυτές οι νόμοι της φύσης φαίνεται πως είναι διαφορετικοί. Το Σύμπαν μας βρίσκεται σε μία από αυτές.»
Ο Lee Smolin, θεωρητικός φυσικός, μας εξηγεί πως αν οι θεωρίες χορδών περιγράφουν διαφορετικές φάσεις μίας θεωρίας, τότε υπό κατάλληλες συνθήκες θα ήταν δυνατή η μετάβαση από μια φάση σε άλλη και πως υπάρχει το ενδεχόμενο διαφορετικές περιοχές του Σύμπαντος να βρίσκονται σε διαφορετικές φάσεις. Δεδομένων αυτών των δυνατοτήτων πιθανόν να υπάρχει κάποια διαδικασία που δημιουργεί πολλά Σύμπαντα. Σε αυτή την περίπτωση η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν η αρχή του Κόσμου αλλά κάποια αλλαγή φάσης, που δημιούργησε μια νέα περιοχή χωροχρόνου διαφορετική από εκείνη από την οποία προήλθε. Η νέα περιοχή στη συνέχεια ψύχθηκε και διεστάλη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θα μπορούσαν να έχουν συμβεί πολλές «Μεγάλες Εκρήξεις» δημιουργώντας πολλά σύμπαντα τα οποία θα έχουν διαφορετικές διαστάσεις, διαφορετική γεωμετρία (οι παράξενες γωνίες του Λάβκραφτ;) και διαφορετικά σύνολα στοιχειωδών σωματιδίων που θα αλληλεπιδρούν υπακούοντας σε διαφορετικά σύνολα νόμων.
Αντιβαρύτητα: Το 1996 η NASA ξεκίνησε ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα, αυτό της φυσικής των Επαναστατικών Συστημάτων Προώθησης. Σκοπός της, να μελετήσει την βαρύτητα ειδικά από την άποψη της αναζήτησης καινοτομιών για τα συστήματα προώθησης, δηλώνοντας πως δεν υπάρχει καμιά επιστήμη που να λέει ότι είναι αδύνατος ο έλεγχος της βαρύτητας!
«Πρώτα απ’ όλα γνωρίζουμε ότι η βαρύτητα και ο ηλεκτρομαγνητισμός είναι συνεζευγμένα φαινόμενα. Είμαστε αρκετά ειδήμονες στον έλεγχο των ηλεκτρομαγνητικών φαινομένων, έτσι μπορεί κάποιος να αναμένει ότι αυτή η σύνδεση μπορεί να μας οδηγήσει τελικά στη χρησιμοποίηση του ελέγχου μας πάνω στον ηλεκτρομαγνητισμό για να ελέγξουμε τη βαρύτητα. Η γενική θεωρία της σχετικότητας είναι ένας τρόπος για να περιγράψουμε αυτές τις συνδέσεις. Ένας άλλος τρόπος είναι μέσα από νέες θεωρίες από την κβαντομηχανική που συνδέουν τη βαρύτητα και την αδράνεια με κάτι που ονομάζεται διακυμάνσεις του κενού.» !!
Αν και έχουν γίνει από πολλούς ανεξάρτητους ερευνητές επιτυχημένα πειράματα αντιβαρύτητας, αναφέρομαι στην NASA για δύο λόγους. Πρώτον για να επισημάνω την επίσημη στροφή της προς την εξωτική, όπως την αποκαλούν, τεχνολογία και δεύτερον γιατί στο συγκεκριμένο απόσπασμα του κειμένου τους μιλούν για την σύνδεση της βαρύτητας και των διακυμάνσεων του κβαντικού κενού, στις οποίες αναφερθήκαμε πιο πάνω.
Και υπενθυμίζω πως σύμφωνα με τα γενικά χαρακτηριστικά του, αυτή η «κατάσταση» που οι καμπαλιστές αποκαλούν Ντάαθ, θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε αυτό που ο Στίβεν Χόκινγκ αποκαλεί κβαντική διακύμανση. Είπαμε επίσης πως μέσα από αυτές ξεπηδούν στοιχειώδη σωματίδια και αυτό μας παραπέμπει στην προσπάθεια ανίχνευσης των νετρίνο με το Σχέδιο NESTOR που εξελίσσεται στην Πύλο.
Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις από την πλευρά των επιστημόνων για την κατανόηση της φύσης της βαρύτητας και τον χειρισμό της και μια από αυτές είναι η αναζήτηση της αρνητικής μάζας. Μια άλλη, είναι να βρεθεί κάποια πιθανή σχέση μεταξύ της βαρύτητας και της θερμότητας, και μια τρίτη, να βρεθεί η σύνδεση μεταξύ της βαρύτητας και των ζευγών των σωματιδίων. Εάν η αρνητική μάζα καθιερωθεί, θα μπορέσει γρήγορα να προσδιοριστεί ο ακριβής ρόλος που παίζουν τα υποατομικά σωματίδια. Ισχύουσες θεωρίες έχουν ενισχυθεί για να εξηγήσουν πώς οι αρνητικές μάζες θα αποκρούονταν από τις θετικές και πώς τα ζεύγη των σωματιδίων θα επιταχύνονταν, κερδίζοντας σε κινητική ενέργεια έως ότου φθάσουν στην ταχύτητα του φωτός, για να αναλάβουν στη συνέχεια το ρόλο των υψηλά ενεργειακών σωματιδίων. Αυτό ίσως μπορέσει να εξηγήσει το ρόλο του νετρίνο, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει κάποια εξήγηση της αριστερόστροφης  περιστροφής που του αποδίδεται. Η περαιτέρω μελέτη των νετρίνο θα σχετίζονταν άμεσα με τα προβλήματα διατύπωσης μιας θεωρίας της βαρύτητας. Εάν, επομένως, η NASA θεωρεί την αντιβαρύτητα ως τμήμα των ερευνών της, δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με την φυσική υψηλών ενεργειών ή με τα νετρίνο. Όμως απ’ ότι φαίνεται δεν είναι μόνον η NASA που ενδιαφέρεται για τα εξωτικά νετρίνο κι έτσι φτάσαμε στα αντιβαρυτικά φαινόμενα της 20ης Μαΐου του 2002 στην Πύλο και τον σεισμό της επομένης.
Ωστόσο, εδώ και δεκαετίες ανεξάρτητοι ερευνητές και επιστήμονες (κάποιοι από αυτούς νομπελίστες) έχουν ασχοληθεί και έχουν καταφέρει να τεκμηριώσουν πειραματικά διάφορες μεθόδους αντιβαρυτικών ανυψώσεων παρέχοντας παράλληλα ενέργεια στα συστήματα χωρίς την χρήση οποιουδήποτε καυσίμου. Φαντάζομαι πως δεν χρειάζεται να σχολιάσω τις τύχες ορισμένων από αυτούς, αλλά και των εφαρμογών τους.
Μια από αυτές τις μεθόδους στηρίζεται στην Ηλεκτροβαρύτητα την οποία εισήγαγε ο Τόμας Τ. Μπράουν. Σύμφωνα με τον πυρηνικό επιστήμονα Bradford Shank, «οι ηλεκτροβαρυτικές επιδράσεις δεν υπακούν στις γνωστές αρχές του ηλεκτρομαγνητισμού. Η ηλεκτροβαρύτητα πρέπει να κατανοηθεί σαν ένα εντελώς νέο πεδίο επιστημονικής έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης.»
Φορτίζοντας με υψηλές τάσεις το πειραματικό σώμα (από ένα πυκνωτή έως ένα διαστημόπλοιο) παράγεται γύρω του ένα δικό του ηλεκτροβαρυτικό πεδίο το οποίο δημιουργεί μια κυματοειδή παραμόρφωση του τοπικού πεδίου βαρύτητας, με τον αρνητικό πόλο στην κορυφή του κύματος και τον θετικό πόλο στην βάση του. Στο «φρέαρ» δυναμικού βαρύτητας που δημιουργείται έτσι στην βάση είναι συγκεντρωμένα τα θετικά ιόντα (+ φορτισμένα σωματίδια, πρωτόνια) τα οποία έλκουν την ύλη. Στον «λόφο» δυναμικού βαρύτητας (κορυφή κύματος) συγκεντρώνονται τα αρνητικά ιόντα (- φορτισμένα σωματίδια, ηλεκτρόνια ) τα οποία απωθούν την ύλη. Σαν αποτέλεσμα έχουμε το πειραματικό σώμα να ωθείται «κυλώντας» προς τον θετικό πόλο, προς όποια κατεύθυνση και αν αυτός στραφεί, εκδηλώνοντας φαινόμενο αντιβαρύτητας.
Όπου υπάρχουν υψηλά ηλεκτρικά φορτία, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, εκδηλώνεται μια ηλεκτρική κορώνα με μια χαρακτηριστική μπλε-λουλακί λάμψη η οποία σημειωτέον, έχει παρατηρηθεί επανειλημμένα γύρω από ΑΤΙΑ. Έχουμε λοιπόν «λόφους» αντιβαρύτητας που δονούνται στην συχνότητα του ιώδους. Όμως ένας λόφος μπορεί να ιδωθεί και ως θόλος. Άλλωστε και στις πειραματικές συσκευές αντιβαρύτητας οι πειραματιστές κατέληξαν πως τα πιο αποτελεσματικά ηλεκτρόδια για τους θετικούς πόλους ήταν αυτά στο σχήμα θόλων. Όπως γνωρίζουμε, μια από τις ιδιότητες των θόλων είναι να συγκεντρώνουν τις ακτινοβολίες.
Μιλώντας για «λόφους» αντιβαρύτητας που δονούνται στην συχνότητα του ιώδους –το χρώμα που συνδέεται με τα ανώτερα τσάκρα της Φώτισης- ίσως θα έπρεπε να επισημάνουμε τους παραδοσιακούς συμβολισμούς του «Βουνού» και τις προεκτάσεις του καθώς όλες σχεδόν οι πολιτιστικές παραδόσεις χρησιμοποιούν αυτό το σύμβολο. Δυστυχώς δεν υπάρχει αρκετός χώρος για να τις αναλύσουμε και αυτές αν και συνάδουν με όσα έχουμε αναφέρει έως τώρα, προσδίδοντας τους περαιτέρω τεκμηρίωση.
Και στο σημείο αυτό έρχεται να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον μας, ύστερα από την ίσως κουραστική ως εδώ πορεία μας, ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που στάθηκε δυνατό να παρατηρηθεί από τον άνθρωπο μόλις πριν μερικά χρόνια με την βοήθεια της τεχνολογίας. Αφορά μία από τις Ιδέες που θα μας απασχολήσουν στην συνέχεια του άρθρου, βοηθώντας μας να ολοκληρώσουμε την εικόνα της αλληλεπίδρασης τους ώστε να δημιουργήσουμε εκείνο το επιστημονικής φαντασίας και απόκρυφου μυστηρίου σενάριο…
Φλόγα: Ας ξεκινήσουμε παραδοσιακά! Κατά τον Μπασελάρ, η Φλόγα συμβολίζει την υπερβατικότητα ενώ το Φως την επίδραση του υπερβατικού στο περιβάλλον. Στα εβραϊκά για το φως χρησιμοποιείται η λέξη luz3, όμως η ίδια λέξη σημαίνει και πόλη-κέντρο και επίσης mandorla ή μέρος εμφάνισης! Η δε Φωτιά αποτελεί την αρχετυπική εικόνα των φαινομένων αυτών καθαυτών και κατά τον Ελιάντε το να περάσεις μέσα από τη φωτιά συμβολίζει την υπέρβαση της ανθρώπινης κατάστασης. Βασική προϋπόθεση γι αυτό στους Ινδουιστές, η αφύπνιση της πύρινης Κουνταλίνη η οποία ανέρχεται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και η οποία ταυτίζεται στον Μικρόκοσμο, με τον κορμό του Δέντρου της Ζωής. Σύμφωνα με την Μπλαβάτσκυ, για την εσωτερική διδασκαλία η Φλόγα είναι η Θεία Ουσία. Η αντανάκλαση αυτής της Μιας Φλόγας στον κόσμο της ύλης είναι το Πυρ.
Στην ελληνική μυθολογία αυτό το Θεϊκό Πυρ, αποκλειστικό προνόμιο των «θεών», χαρίζεται στους ανθρώπους από τον Προμηθέα. Ο μύθος του κοσμογονικού ρόλου του Προμηθέα έχει κατά μια εκδοχή ως πρότυπο τον έναν από τους πρώτους θεούς που ξεπήδησαν από το Χάος. Αυτοί ήταν το Έρεβος και ο Αιθέρας. Ο Αιθέρας σαν πρώτος θεός νοούνταν σαν αυθυπόστατη φωτεινή ουσία, ανεξάρτητη από τον Ήλιο. Ένα παζλ συσχετισμών σχετικά με τον Αιθέρα, συναντάμε στον Εμπεδοκλή.
Μέχρι τον 4ο π.Χ. αιώνα, αιθήρ ήταν ο βασικός όρος γι αυτό που εμείς ονομάζουμε αέρα. Όμως αυτό που ο Εμπεδοκλής και οι σύγχρονοί του κατανοούσαν με τον όρο Αιθήρ (χωρίς κατ’ ανάγκη αυτό να αποτελεί πέμπτο στοιχείο) μπορεί να μη ταυτίζεται με αυτό που κατανοούμε τώρα εμείς με τον όρο αέρα, αλλά να είχε περισσότερες ιδιότητες που παρέπεμπαν στο πρωταρχικό φωτεινό «θεϊκό» στοιχείο που ήταν ωστόσο ανεξάρτητο από τον Ήλιο.
Ίσως με τον όρο αιθήρ υποδείκνυαν γενικά την κοσμική ακτινοβολία που περιβάλλει τη Γη και που στο γυμνό μάτι είναι το ίδιο αόρατη με τις αιθέριες μάζες του οξυγόνου, του αζώτου και των λοιπών αερίων, σε αντιδιαστολή με τον όρο αήρ, που τότε υποδήλωνε την αχλύ και γενικά την υγρασία στην ατμόσφαιρα. Έτσι σε κάποια αναφορά του στα τέσσερα στοιχεία ο Εμπεδοκλής αποκαλεί τον Αιθέρα, Ουρανό.
Έχοντας αυτά κατά νου και λαμβάνοντας υπόψη μας την εσκεμμένη μέθοδο του Εμπεδοκλή να υπονοεί περισσότερα από όσα λέει δίνοντας «εικόνες» που οδηγούν σε συνειρμούς, γίνεται εύκολα κατανοητή η αναφορά «ο Τιτάν Αιθήρ, που περισφίγγει κυκλικά το σύμπαν» ως υπονοούμενο για τον κοσμογονικό ρόλο του, Τιτανικής καταγωγής, Προμηθέα και το «Θεϊκό Πυρ» που χάρισε στους ανθρώπους.
Σ’ ένα πρώτο επίπεδο ερμηνείας ήταν η κοινή φωτιά και οι τέχνες που στηρίζονται σ’ αυτήν. Σ’ ένα δεύτερο ήταν οι γνώσεις γενικότερα. Όμως κατ’ ουσία ο Προμηθέας ήταν εκείνη η καταλυτική διαδικασία που «ξεκλείδωσε» την εσωτερική Φλόγα στο ανθρώπινο γένος, που άναψε εκείνη τη σπίθα της ικανότητας της Αντίληψης.  Με την επέμβαση του αποκτήθηκε η Επίγνωση της Συνείδησης, της Ύπαρξης, της Ζωής και του Θανάτου. Δημιουργήθηκε ο προμανθάνων άνθρωπος που διαχωρίστηκε έτσι από τις υπόλοιπες ζώσες Υπάρξεις και άρχισε να αναζητά την καταγωγή του. Και μεταξύ μας, ο κάθε μεταγενέστερος, «Δίας» θα θύμωνε και θα ανησυχούσε για τα …κεκτημένα του! Και θα έκανε ανά τους αιώνες -αθάνατος γαρ- τα πάντα για να αποτρέψει τον Άνθρωπο από τα σχέδια του.
Ήταν μήπως η σπίθα εκείνη, ένα υποατομικό σωματίδιο από την αναβράζουσα κβαντική θάλασσα, ένας ελλείπων κρίκος, που μέσω του καταλύτη αντέδρασε με την δομή του DNA αλλάζοντας την συνειδησιακή κατάσταση του ανθρώπινου όντος;
Πώς όμως αντιλαμβάνονται οι σύγχρονοι επιστήμονες την έννοια του αιθέρα και ποιο ρόλο του αποδίδουν; Από τον Καρτέσιο και τον Νεύτωνα μέχρι τον Μάξγουελ και τον Μίκελσον, ο αιθέρας προβλημάτιζε για την παρουσία ή απουσία του από τα πειραματικά δεδομένα, τους επιστήμονες. Όταν ο Μίκελσον απέτυχε να εντοπίσει τον αιθέρα στις μετρήσεις του ο Αϊνστάιν δεν δίστασε να τον παρακάμψει καθώς δεν τον θεωρούσε απαραίτητο στην δική του έρευνα.
Κι έπειτα εμφανίστηκε η κβαντική θεωρία κερδίζοντας έδαφος καθώς αναπτύσσονταν σε διάφορες κατευθύνσεις, δημιουργώντας νέους κλάδους ερευνών. Ακόμη και ο Αϊνστάιν αναγκάστηκε στην πορεία να παραδεχθεί πως σύμφωνα με τη γενική θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος είναι προικισμένος με φυσικές ιδιότητες και πως με αυτή την έννοια μπορούμε να δεχθούμε την ύπαρξη «κάποιου» αιθέρα. Και καθώς οι εξελίξεις στην έρευνα προχωρούσαν καταλήξαμε πλέον σήμερα να μιλάμε για «ένα κενό προικισμένο με μια τεράστια ποσότητα ενέργειας και γεμάτο από τις διακυμάνσεις μηδενικού σημείου στις οποίες αποδόθηκαν εκτός των άλλων και οι ιδιότητες της αδράνειας και η βαρύτητα.»
Συγχρόνως άρχισαν να αναδύονται νέες θεωρίες για τον αιθέρα οι οποίες, σημειωτέον, είναι συγχρόνως και θεωρίες ενιαίου πεδίου αφού προϋποθέτουν ως βάση για τη δημιουργία όλων των δυνάμεων τον αιθέρα. Πολλές δε από αυτές έχουν ήδη τεκμηριωθεί μαθηματικά.
Το περίεργο στην όλη ιστορία είναι πως σε καμία δεν χρησιμοποιείται ο όρος αιθέρας, αλλά διαφορετικές λέξεις που ωστόσο αποδίδουν στο εξεταζόμενο στοιχείο τις ίδιες ιδιότητες! Αλλά βέβαια το ρόδο όπως και αν το ονομάσεις…
Είδαμε λοιπόν πως η Φλόγα με όλους τους υπερβατικούς συμβολισμούς της μας οδήγησε στη θεϊκή σπίθα και στον Αιθέρα, που κάτω από μια νέα επιστημονικοφανή ορολογία συνεχίζει να βρίσκεται στο προσκήνιο κερδίζοντας συνεχώς έδαφος. Η παρουσία του είναι ίσως από εκείνες τις καταστάσεις που επειδή μας είναι εκ γενετής οικείες δεν τραβούν την προσοχή της αντίληψης μας και έτσι μοιάζει σαν να μην υπάρχουν. Ένα τέτοιο γεγονός είναι η χωροχρονική συστροφή (Frame Dragging).
Σύμφωνα με την θεωρία συστροφής του Mach και τους υπολογισμούς των Josef Lense και Hams Thirring, επίσης αυστριακών φυσικών, οποιοδήποτε ογκώδες αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται, σύρει και τον χωρόχρονο γύρω του παράγοντας το φαινόμενο του βαρυτομαγνητισμού. Ένα φαινόμενο αντίστοιχο με το μαγνητικό πεδίο που παράγεται όταν περιστρέφεται μια φορτισμένη σφαίρα. Μόνο που εδώ στη θέση του φορτίου υπάρχει η μάζα. Καθώς ο χωρόχρονος περιστρέφεται όπως μια δίνη κάμπτεται και σ’ αυτή την κάμψη οφείλεται η βαρύτητα. Η καμπυλότητα του χωροχρόνου καθορίζεται από την κατανομή της ύλης και της ενέργειας αλλά συγχρόνως και το αντίστροφο.
Στην επιφάνεια της Γης το βαρυτικό πεδίο και κατά συνέπεια η καμπυλότητα του χωροχρόνου -άρα και ο παράγοντας συστροφή- είναι μεγαλύτερα από ό,τι στην εξωτερική ατμόσφαιρα και στο «γύρω» διάστημα. Ο άνθρωπος βιώνει την πραγματικότητα στις βαρυτικές συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνεια του πλανήτη και επομένως μέσα σε ένα καμπυλωμένο χωροχρονικό συνεχές. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε αυτή την καμπυλότητα, όπως μια κάμπια που έρπει στην επιφάνεια ενός φύλλου δεν μπορεί να αντιληφθεί την καμπυλότητα του φύλλου. Εκτός κι αν η κάμπια μεταμορφωθεί σε πεταλούδα…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ύπαρξης του βαρυτομαγνητισμού είναι η φλόγα ενός κεριού. Το γνωστό σχήμα της που μας είναι τόσο οικείο και «φυσιολογικό» οφείλεται στην χωροχρονική συστροφή. Σε συνθήκες έλλειψης του παράγοντα συστροφή, άρα και έλλειψης βαρυτικού πεδίου, η φλόγα παίρνει το σχήμα θόλου, ιώδους χρώματος! Το γεγονός έγινε γνωστό από ένα πείραμα της NASA σε περιβάλλον χωρίς βαρύτητα.
Και έτσι απρόσμενα ξανασυναντάμε γνωστές παραμέτρους όπως το σχήμα των θόλων και το μπλε-λουλακί χρώμα, αλλά και τη θερμότητα, σε άμεση σχέση με την απουσία της βαρύτητας.
Παρενθετικά να επισημάνουμε πως η φλόγα είναι φως και το φως μεταφέρει πληροφορία και άρα γνώση. Η τομή του θολωτού σχήματος μοιάζει με πύλη και το μπλε-λουλακί βρίσκεται στη συχνότητα του ιώδους φάσματος, που παραδοσιακά ταυτίζεται με τα ανώτερα κέντρα (τσάκρα) της Φώτισης.
Ίσως να ρωτήσετε πως κολλάει σε όλα αυτά η αντιβαρύτητα κι εγώ θα σας υπενθυμίσω πως οι φωτισμένοι άγιοι όλων των θρησκειών έχουν την ικανότητα της μετεώρισης!
Όσοι έχουν πρόβλημα με τα ύψη, εδώ κατεβαίνουν. Οι υπόλοιποι ελέγξτε τις ζώνες σας, απογειωνόμαστε.
Π-ύλη: Εκφράζουμε τις έννοιες με λέξεις. Οι λέξεις αποτελούνται από γράμματα. Όμως κάθε γράμμα από μόνο του ως σύμβολο, εκφράζει κάποιες δικές του έννοιες. Παράλληλα έχει επικρατήσει η συνήθεια να συμβολίζουμε με γράμματα μαθηματικές, φυσικές, χημικές κλπ έννοιες και στοιχεία, προς χάρη συντομίας και ως κωδικούς διεθνούς επικοινωνίας.
Τώρα, αν σας ζητούσα να ζωγραφίσετε μια πύλη, ποιο σχήμα θα της δίνατε; Αν σας ζητούσα να γράψετε τη λέξη πύλη; Ναι! Το γράμμα Π όπως και αν το γράψετε σχηματίζει από μόνο του μια πύλη! Έχουμε λοιπόν Π-ύλη. Δηλαδή μια από όπου περνά η ύλη, ή μια προς την ύλη;
Παρεμπιπτόντως στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά το π συμβολίζονταν από ένα οριζόντιο ελλειψοειδές φωτοστέφανο, ένα σχήμα δηλαδή όμοιο με την Mandorla!
Όμως το γράμμα π συμβολίζει διεθνώς και τον λόγο 3,14 της περιφέρειας κάθε κύκλου προς την διάμετρο του. Εδώ δεν νομίζω πως χρειάζεται να επισημάνω τους κάθε λογής συμβολισμούς του κύκλου.
Αλλά νομίζω πως πρέπει να αναφέρω ότι στο Κέτερ, την πρώτη Σεφιρώθ του καμπαλιστικού Δέντρου (το αντίστοιχο του κβαντικού «αφρού» για την φυσική) αποδίδεται ως Διάνοια ή Αρχάγγελος ο Μέτατρον. Η αριθμητική αξία του ονόματος του είναι 314! Ένας υπαινιγμός για την ιδιότητα του ως Φρουρού της Πύλης; Ως ρυθμιστή και ελεγκτή των ενεργειών που μεταγγίζονται από το Κέτερ στο Ντάαθ; Ποιος θα μπορούσε άραγε, να μας πει στα σίγουρα;
Στην Φυσική, για την ύλη χρησιμοποιείται το γράμμα m που εκφράζει την μάζα του κάθε σώματος. Έτσι στην λέξη πύλη αντικαθιστούμε το π με το 3,14 και το ύλη με το m και καταλήγουμε να έχουμε 3,14m. Υπάρχουν δύο μετρήσιμες μάζες για κάθε σώμα από άποψη φυσικής. Η μάζα αδράνειας και η βαρυτική. Εδώ όμως θα μας απασχολήσει μια τρίτη εκδοχή, η παράμετρος γάμα.
Παράμετρος γάμα είναι η ποσότητα της ύλης που αναγκάζει την γεωμετρία του χώρου να παρεκκλίνει από την επίπεδη Ευκλείδεια γεωμετρία.
Έτσι σύμφωνα με τους προηγούμενους συνειρμούς έχουμε 3,14γ που μέσα στην αχαλίνωτη φαντασία μας μοιάζει με κλειδί που η λέξη πύλη μας υπέδειξε. Κατά σύμπτωση και τα αρχικά της δοθείσης από τους επιστήμονες ονομασίας, μας δίνουν πγ.
Η NASA ύστερα από μακρόχρονη προετοιμασία, ξεκίνησε σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Stanford  την άνοιξη του 2004 την αποστολή Gravity Probe B. Το πείραμα διεξάγεται με την βοήθεια τεσσάρων γυροσκοπίων από σφαίρες χαλαζία, στο εσωτερικό ενός δορυφόρου που τέθηκε σε τροχιά 4004 μίλια ακριβώς πάνω από τους πόλους. Το ένα σκέλος του πειράματος είναι να μετρηθεί η συστροφή του χωρόχρονου λόγω περιστροφής της Γης και το άλλο να μετρηθεί η παράμετρος γάμα.
«Επειδή η Γη κάνει το χωρόχρονο γύρω της να υποστεί ένα ‘‘βαθούλωμα’’, μια κυκλική τροχιά γύρω από τη Γη θα πρέπει να αποδειχθεί ότι έχει μια περιφέρεια ελαφρώς μικρότερη από τον γνωστό τύπο πd (d=διάμετρος της τροχιάς) Αυτό το μικρότερο μήκος της περιφέρειας ο Everitt το ονομάζει ‘‘ελλείπον μήκος’’……Μερικοί φυσικοί θεωρούν την παράμετρο γάμα ως την πιο ενδιαφέρουσα μέτρηση του στροβιλισμού του χωρόχρονου, επειδή πολλές από τις πιο εξωτικές υποθέσεις τους, όπως οι κρυμμένες πρόσθετες διαστάσεις και οι άγνωστες δυνάμεις που διαπερνούν το διάστημα, θα μπορούν να αναγκάσουν την τιμή της παραμέτρου γάμα να παρεκκλίνει από την πρόβλεψη του Einstein…»
«…τα αποτελέσματα, αν και μικρά για την Γη, έχουν εκτεταμένες επιπτώσεις στη φύση του θέματος και την δομή του Σύμπαντος.»
Ξεκινήσαμε από μια λέξη κι έναν παράδοξο τρόπο ανάλυσης της. Συσχετίσαμε μέτρα και σταθμά εκ προοιμίου άσχετα μεταξύ τους, όπως ο λόγος π και η μάζα m. Και καταλήξαμε σ’ ένα πείραμα της NASA από όπου διαπιστώσαμε πως η αρχική παραδοξότητα ήταν τελικά μόνο το πέπλο που σκίαζε την αντίληψη μας.
Το π ως άρρητος αριθμός μας ανοίγει μια πύλη στο άπειρο (∞). Η περιφέρεια ( Ο ) και η διάμετρος (―) συνδυασμένα μαζί ( Ο ) μας δίνουν το τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου που συμβολίζει την αρχή του απείρου και που με την παραλλαγή Ω εικονίζει κι αυτό μια πύλη.
Και αν διδαχθήκατε καλλιγραφία θα θυμάστε ασφαλώς πως γράφαμε το πεζό π. Ήταν ένας συνδυασμός του ω και του συμβόλου του ∞ στην κορυφή του!
Αλλά είναι μάλλον ώρα να βάλουμε λίγη τάξη στο χάος που αναταράξαμε. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ έχω αρχίσει να αισθάνομαι το μυαλό μου σαν αρχέγονη σούπα!

Το σενάριο
Σύμφωνα με τις παραδόσεις που ενδεικτικά εξετάσαμε, αλλά και σύμφωνα με τις επιστημονικές θεωρίες και πειραματικές αποδείξεις, υπάρχει μία συνθήκη που ανάλογα από την σκοπιά την οποία την εξετάζουμε ονομάζεται Πρώτη Εκδήλωση, Μεγάλη Θάλασσα, Κέτερ, Αιθέρας, Κβαντικός Αφρός, Αρχέγονη Σούπα ή και Τουρλού, αν τραβά η όρεξή σας. Μέσα σ’ αυτή την γαβάθα εεε, συγνώμη την συνθήκη, επικρατεί το κενό αδιαμόρφωτο χάος που ωστόσο κάθε άλλο παρά κενό είναι όπως μας διαβεβαιώνουν όλοι ανεξαιρέτως. Μέσα εκεί στο ασφυκτιών Τίποτα συμβαίνει ενίοτε να «ανάβει μια σπίθα» και να προκαλεί κυματισμούς, όπως ένας σεισμός προκαλεί τσουνάμι. Μέσα από αυτή τη διαδικασία που ονομάστηκε κβαντική διακύμανση, ξεπηδούν ζεύγη στοιχειωδών σωματιδίων. Έχουμε λοιπόν από το «τίποτε» ένα «κάτι». Και ανάμεσα σ’ αυτά ένα τρίτο που βρίσκεται σε άλλο επίπεδο, αόρατο, ρευστό, μυστηριώδες. Κάτι ουδέτερο που όμως δίνει μορφή στα πάντα.
Αυτή η συνθήκη δεν είναι κάτι ξέχωρο από εμάς τους παρατηρητές αλλά υπάρχει γύρω μας και μέσα μας και η Θεωρία Μ μας λέει πως για να λειτουργήσει αυτή δίνοντας τα γνωστά αποτελέσματα -το Σύμπαν όπως το αντιλαμβανόμαστε- χρειάζονται έντεκα διαστάσεις.
Θυμίζουμε πως η θεωρία Μ είναι μια ενοποιημένη θεωρία χορδών η οποία προβλέπει ότι «ο Κόσμος δύναται να βρεθεί σε μεγάλη ποικιλία φάσεων. Στις φάσεις αυτές οι νόμοι της φύσης φαίνεται πως είναι διαφορετικοί. Το Σύμπαν μας βρίσκεται σε μία από αυτές.» Και «…υπό τις κατάλληλες συνθήκες θα ήταν δυνατή η μετάβαση από μια φάση σε άλλη.»
Αν θέλουμε λοιπόν να μεταβούμε «κάπου αλλού» χρειαζόμαστε ένα πέρασμα, μια Πύλη. Μόνο που στα πλαίσια και με τα δεδομένα της Κοσμικής κλίμακας, αυτή η πύλη έχει το ανάλογο μέγεθος και δεν νοείται σαν ένας απλός «δρασκελισμός», μια εικόνα που σαφώς είναι δεσμευτική και μας μπερδεύει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει η δυνατότητα του άλματος για την διάβαση της, αλλά απλά αυτό το άλμα προϋποθέτει τις κατάλληλες συνθήκες και ενέργειες.
Όμως βέβαια και κατ’ αρχήν πρέπει να εντοπίσουμε αυτή την Πύλη. Ντάαθ την αποκαλούν οι καμπαλιστές, κβαντική διακύμανση οι επιστήμονες. Το ρόδο όπως και να το ονομάσεις… επιμένουμε εμείς, αλλά προς χάρη συνεννόησης ας την αποκαλούμε 11η Πύλη!
Εδώ να διευκρινίσω πως σε επίπεδο ατομικής Συνείδησης αυτή η Πύλη μπορεί να βρίσκεται και μέσα μας. Στην πανάρχαια παράδοση των Τολτέκων, που αποτέλεσε ένα από τα πρότυπα του καμπαλισμού, αποκαλείται Συμπεριεκτικότητα και έχει την αντίστοιχη έννοια με την Mandorla.
Όμως στην προκείμενη περίπτωση αναζητούμε την κοσμική της υπόσταση στο επίπεδο του Μακρόκοσμου. Θα ήταν αστείο βέβαια να υποθέσουμε πως είμαστε οι πρώτοι. Ούτε καν η επιστημονική κοινότητα δεν έχει αυτή την πρωτιά. Η αρχή της αναζήτησης της είναι κάτι που χάνεται στα βάθη του χρόνου και για κάποιους ίσως να έχει τελειώσει. Εκείνο που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτή η αναζήτηση διεξάγεται.

Το πρόγραμμα Gravity Probe B διεξάγεται στον βαρυτομαγνητικό ορίζοντα της Γης ερευνώντας και για την παράμετρο γάμα που όπως είδαμε είναι ο ενδεικτικός παράγοντας για τον εντοπισμό πρόσθετων διαστάσεων. Το πρόγραμμα NESTOR διεξάγεται στην Πύλο, τοπωνύμιο που δηλώνει την ιδιότητα πύλης, ανιχνεύοντας τα νετρίνο. Τα νετρίνο είναι αριστερόστροφες δίνες χωρίς ιδιότητες και μεταφέρουν πληροφορίες. Ανάμεσα σε αυτές και εκείνη την πληροφορία κλειδί που με την αλλαγή5 του αποκτούμε την ικανότητα σε Μικροκοσμικό και την δυνατότητα σε Μακροκοσμικό επίπεδο να αλλάξουμε φάση.
Η Ηλεκτροβαρύτητα μας δίνει την τεχνολογική υποστήριξη για την παραγωγή απεριόριστης ενέργειας εκ του μηδενικού σημείου και την ικανότητα της Αντιβαρυτικής πτήσης.
Όμως, εμμέσως πλην σαφώς, μέσα από τον συνδυασμό όλων αυτών των πληροφοριών προκύπτει και κάτι ακόμη ιδιαίτερα σημαντικό, που κατά πάσα πιθανότητα αφορά κάθε είδους προσέγγιση της 11ης Πύλης. Η συχνότητα του ιώδους φάσματος.
Σενάριο απόκρυφου μυστηρίου; Επιστημονικής ή παρανοϊκής φαντασίας; Αναζητήστε πληροφορίες για το πρόγραμμα Μοντάουκ και την κεραία Δέλτα. Ίσως τότε να βρείτε την απάντηση στις πιο πάνω απορίες. Αλλά ποιος ξέρει, ίσως και να καταλήξετε με ακόμη περισσότερες ερωτήσεις.

Όπως, τι ρόλο παίζουν οι τοπολογικές ιδιότητες των γεωμετρικών μορφών και αν έχουν κάποια σχέση με την συμπεριφορά των νετρίνο καθώς αυτά πορεύονται μέσα στο χρόνο σ’ ένα ατέλειωτο ταξίδι.
Τα Neutrino μεταδίδουν πληροφορίες όπως και το Internet. Το δεύτερο είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα για ενδοπλανητική χρήση. Τα πρώτα έρχονται από έξω και οι άνθρωποι, ή τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς, έχουν στραμμένο το βλέμμα στους μακρινούς ορίζοντες αναζητώντας απόηχους μακρινών γεγονότων στο Φως των Άστρων. Οι υπόλοιποι ακολουθούν ασφαλτοστρωμένους πολυσύχναστους δρόμους με το κεφάλι σκυφτό. ‘‘Ζώντας’’ ο καθένας μέσα στα πλαίσια του δικού του ορίζοντα, γιατί έτσι του έμαθαν.
Όμως αν σκοπεύουμε στην αυτοδιάθεση και την αυτοοργάνωση ως άτομα και ως ανθρωπότητα χρειάζεται να υπερβούμε τα όρια οποιασδήποτε χειραγώγησης, νοητικής, συναισθηματικής, πρακτικής. Μας είπαν να απλώνουμε τα πόδια μας ως εκεί που φτάνει το πάπλωμα μας. Αποσιώπησαν το γεγονός πως μπορούμε να φτιάξουμε ένα απέραντο. Αποκοπήκαμε από το ανοιχτό σύστημα της ενεργειακής ελευθερίας και τροφοδότησης. Όλες οι παραφύση παρεμβάσεις στο Γήινο οικοσύστημα έχουν αυτό το σκοπό. Οι ενεργειακές όμως δυνάμεις του Κόσμου είναι άπειρες και ανεξάντλητες.
Η επέμβαση για την αλλαγή του «προγράμματος» πρέπει να γίνει από «έξω». Όπως οι αστροναύτες βγαίνουν από το διαστημικό όχημα τους για να διορθώσουν μέρη του σκάφους που έχουν μπλοκάρει, έτσι κι εμείς χρειάζεται να επιχειρήσουμε μια έξοδο. Μια έξοδο από τον στενό ορίζοντα της αντίληψης μας για τις ίδιες μας τις δυνατότητες. Όχι μόνο μεμονωμένα ως άτομα, αλλά συλλογικά. Όχι ως Homo Sapiens αλλά ως Homo Gestalt.
Κάπου εκεί «έξω» υπάρχει μια Πύλη, που δεν χρειάζεται να της δώσουμε κανένα όνομα. Ούτε ακόμη και προς χάρη συνεννόησης. Γιατί εκεί, στο δικό της κατώφλι, οι λέξεις διαλύονται και μαζί τους και οι Μορφές. Κι απομένουν μονάχα οι κρυστάλλινοι απόηχοι των στροβίλων, κάποιων τοπολογικά ισοδύναμων ενεργειακών δομών…

Ειρήνη Λεονάρδου ©

Σημειώσεις
1. Σχετικά πρόσφατα και όπως ανακοινώθηκε από τους ερευνητές του CERN εντόπισαν νετρίνο που ξεπερνούν το κοσμικό όριο της ταχύτητας, ταξιδεύοντας ταχύτερα και από το φως. Ακόμη, ο καθηγητής φυσικής του πανεπιστημίου της Μπολόνια Antonio Ereditato, πιθανολογεί ότι τα νετρίνο κινούνται μέσα από τις πρόσθετες διαστάσεις στο χώρο, όπως προβλέπει η θεωρία των χορδών, για αυτό κινούνται ταχύτερα από το φως. Ίδια ακριβώς άποψη εξέφρασε και ο αστρονόμος νετρίνο Antonio Ereditato του πανεπιστημίου της Χαβάης.
2. (Θεωρία Μ) Σύμφωνα με σχόλιο του Lee Smolin στο βιβλίο του «Τρεις Δρόμοι προς την Κβαντική Βαρύτητα»: …Κανείς δεν γνωρίζει την προέλευση (της ονομασίας) του Μ, πράγμα ταιριαστό σε μια θεωρία η ύπαρξη της οποίας παραμένει μέχρι στιγμής υποθετική…σελ.225!
3. lux, lusis (θηλ) : φως ηλίου, λύχνου και γενικά αυτόφωτου σώματος  // φως, φέγγος, λάμψη
ad lucem: την ημέρα, το πρωί  // φως ζωής, φως  - natalis: η ημέρα γεννεθλίων,
luce carentes : οι νεκροί, aspiro lusem: γεννιέμαι  // λάμψη // φανέρωση // αξίωμα // ευτυχία // σωτηρία  // οφθαλμός
4. Δεν ξέρω αν έχει κάποια σχέση ή αν είναι σύμπτωση, αλλά 400 millimicrons είναι το μήκος κύματος του ιώδους χρώματος.
5. (αλλαγή κλειδιού) Φαντάζομαι πως λίγο πολύ έχετε ταξιδέψει με τραίνο και ίσως έχετε προσέξει πως αλλάζουν γραμμή. Σε ένα τέτοιο κλειδί αναφερόμαστε εδώ.
 * Το άρθρο της Ειρήνης Λεονάρδου "Η Ενδέκατη Πύλη" πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Ανεξήγητο" / τεύχη Νο.196 & 197

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΓΟΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Οι μαθητευμένοι μάγοι και η έλλειψη ιστορικής συνείδησης


ypourgeiaPLAIN
Του Γιώργου Καραμπελιά
Παρακολουθούμε όλοι ως υπνωτισμένοι το θέαμα μιας κυβέρνησης ασχέτων και μαθητευόμενων μάγων να βυθίζει μέρα με τη μέρα σε μεγαλύτερο αδιέξοδο τη χώρα σε όλα τα πεδία, και έναν άβουλο πρωθυπουργό να παρακολουθεί ανίκανος να παρέμβει προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση· παρακολουθούμε ταυτόχρονα το θέαμα μιας σταδιακής κατεδάφισης των οραμάτων του… αντιμνημονιακού κινήματος. Δεν θα επανέλθουμε όμως σε αυτά που έχουμε τονίσει πολλές φορές, (ad nauseam) την τελευταία περίοδο, αλλά θα προσπαθήσουμε να διευκρινίσουμε για μια ακόμα φορά το ιδεολογικό και πολιτικό υπόστρωμα αυτής της πολιτικής.
Όταν ανήκεις σε μια γενιά και μια ιδεολογική και πολιτική σχολή που τις τελευταίες δεκαετίες προσπάθησε να κατεδαφίσει την ιστορική συνείδηση του ελληνισμού, αρνείται τη συνέχεια του ελληνικού έθνους· σε ένα ρεύμα που αρνείται να αναγνωρίσει στην οθωμανική Τουρκία εκείνον τον παράγοντα που από τη μάχη του Ματζικέρτ το 1071 μέχρι την εισβολή στην Κύπρο και τις αδιάκοπες προκλήσεις έχει ως διαρκή διακηρυγμένο και μόνιμο στόχο του την κατοχή ή την υποταγή του «συνόρου» που αποτελεί η Ελλάδα.
Όταν από την άλλη πλευρά δεν έχεις καμία συνείδηση ότι η σχέση μας με την Δύση δεν είναι μια σχέση οργανική αλλά τακτική και αναγκαστική συμμαχία απέναντι στην εξ Ανατολών απειλή και πλέεις μέσα σε πελάγη ενός αφελούς ευρωκεντρισμού και δεν έχεις συνείδηση πως ο ελληνισμός είναι όντως, δυστυχώς, «ανάδελφος», αλλά αντίθετα έχεις ανατραφεί με όλες τις εξυπνάδες που λοιδορούσαν την τόσο καίρια έκφραση του πρόεδρου Σαρτζετάκη.
Όταν αγνοείς το γεγονός της βαθύτατης παρακμής στην οποία έχει εισέλθει εδώ και πολλά χρόνια ο ελληνισμός.
Όταν αγνοείς πως το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα είναι η δημογραφική της παρακμή η οποία εκτός από την πληθυσμιακή συρρίκνωση θα την μεταβάλει πολύ σύντομα σε χώρα γερόντων (ήδη ο μέσος όρος ηλικίας είναι 43 χρόνια) με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό σε όλα τα πεδία, από την άμυνα, την παραγωγή έως το συνταξιοδοτικό και την αδυναμία να καλυφθούν οι «περιβόητες» συντάξεις.
Όταν κλείνεις τα μάτια μπροστά στη μεγάλη μετακίνηση των πληθυσμών που λαμβάνει χώρα από την Ανατολή προς τη Δύση, μετακίνηση η οποία είναι ενταγμένη και στη στρατηγική του μόνιμα απειλητικού γείτονα, τότε μπορείς να αναφέρεσαι στο ζήτημα των προσφύγων και των μεταναστών, μόνον ως ζήτημα «ανθρωπιστικό» και όχι ως ζήτημα που στο βάθος χρόνου μετατρέπεται σε ζήτημα εθνικής επιβίωσης.
Όταν δεν έχεις συνείδηση ότι μία πλήρης οικονομική και κοινωνική κατάρρευση της χώρας κινδυνεύει να σε οδηγήσει σε μια καθοδική σπείρα χωρίς επιστροφή.
Όταν αρνείσαι να δεις τι έχει συμβεί στη Βουλγαρία, η τη Σερβία εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια ή ακόμα χειρότερα τι συμβαίνει στη γειτονική Συρία.
Όταν εν ολίγοις έχεις ανατραφεί με μια ψευδοταξική ιδεολογία που υποτιμά συστηματικά την εθνική διάσταση και με μια ατομοκεντρική δυτική αντίληψη για την οποία σημασία έχει απλώς «να περνάμε καλά», και όλα αυτά σε ένα έθνος που αριθμεί πλέον μόνο δέκα εκατομμύρια πληθυσμό, τότε σου επιτρέπονται τα πάντα.
Τότε μπορείς πολύ εύκολα με απόλυτη έλλειψη συναίσθησης της ιστορικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας, να παίζεις την κυβέρνηση και το θέαμα της δήθεν διακυβέρνησης.
Τότε σου επιτρέπεται να οδηγείς μια χώρα με τα μεγέθη και τις δυνατότητες της σύγχρονης Ελλάδας σε μια πολιτική αφασία, όπου καθημερινά καταρρέουν όλα τα οικονομικά δεδομένα αλλά και οι υποδομές της χώρας και όπου μέσω ενός απίστευτου μιθριδατισμού εθιζόμαστε και αρκούμαστε στο «κάθε μέρα και χειρότερα».
 Συντήρηση ή όραμα;
Πολλοί μας έχουν επικρίνει τα τελευταία χρόνια ως υπερβολικά συντηρητικούς που δεν τολμούν να προχωρήσουν στις απαραίτητες «ρήξεις» έστω κι αν αυτό συνεπάγεται στην επιστροφή στη δραχμή ή ακόμα και την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό συχνά, από εκείνους που όταν, πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια, έμπαινε η Ελλάδα στο ευρώ πανηγύριζαν ή σιωπούσαν, σε αντίθεση με εμάς που είχαμε ταχθεί όσο γίνεται πιο αποφασιστικά ενάντια σε μια τέτοια πολιτική.
Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα; Έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές πως η έξοδος από το ευρώ δεν είναι σήμερα επιλογή δική μας, μιας ισχυρής Ελλάδας ικανής να προχωρήσει σε νέες οικονομικές πολιτικές και νέες συμμαχίες, αλλά θα γίνει αναγκαστικώς ως εκδίωξή μας.
Κατά συνέπεια δεν μπορούμε να προσδοκούμε τίποτα το θετικό από αυτήν, διότι όχι μόνον με τις αλλεπάλληλες υποτιμήσεις, θα ρίξει ακόμα περισσότερο το ήδη δραματικά πεσμένο εισόδημα των Ελλήνων αλλά και κυρίως διότι θα οδηγήσει σε μια γεωπολιτική απομόνωση την χειρότερη δυνατή στιγμή στην περιοχή μας.
Είναι εντελώς χαρακτηριστικό ότι όλοι οι «πατριώτες» που υπερασπίζονται την έξοδο από το ευρώ, δεν σκέφτονται καθόλου τι πρόκειται να συμβεί με την Κύπρο εάν πάψει να βρίσκεται τουλάχιστον στην ίδια οικονομική ζώνη με την Ελλάδα, και απομείνει έρμαιο στις διαθέσεις της Τουρκίας και της Βρετανίας.
Υπάρχει άραγε μια εναλλακτική πολιτική στην περίπτωση μιας τέτοιας εξόδου; Μπορούμε να στηριχθούμε μήπως στη Ρωσία; Είναι σαφές ότι το ερώτημα παραμένει μάλλον θεωρητικό. Διότι η Ελλάδα είναι απόλυτα εξαρτημένη από τις εισαγωγές και τις εμπορικές σχέσεις της με τη Δύση, «βγάζει το ψωμί της» από τον τουρισμό που κατά 80% προέρχεται από δυτικές χώρες, η δε Ρωσία σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν διατεθειμένη να έρθει σε ρήξη με τη Γερμανία ή με την Τουρκία με τις οποίες διατηρεί τεράστιες οικονομικές σχέσεις. Επιπλέον, οι γειτονικές μας βαλκανικές χώρες ιδιαίτερα η Ρουμανία και η Βουλγαρία, δεν ανήκουν πλέον στο φιλορωσικό στρατόπεδο αλλά είναι αντίπαλές της. Καταλαβαίνουμε επομένως, ότι η αναγκαία βελτίωση των σχέσεών μας με τη Ρωσία και η στήριξή μας σε αυτήν σε πολλά θέματα ενεργειακό, αμυντικό κ.λπ., έχει προφανή και αδιαμφισβήτητα όρια. Και πρέπει να ενταχθεί σε μια μεσομακροπρόθεσμη προοπτική μιας ανεξάρτητης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.
Το ίδιο κατά μείζονα ρόλο ισχύει με την Κίνα. Η Κίνα μπορεί να είναι σύμμαχός μας αλλά μακρινή και αδύνατο να μας στηρίξει αποφασιστικά στα εθνικά και γεωπολιτικά μας προβλήματα.
Εμείς έχουμε ιστορική συνείδηση της χώρας μας και για τη χώρα μας. Γνωρίζουμε ότι ο σημερινός ελληνισμός στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι το τελευταίο ιστορικό υπόλειμμα ενός μεγάλου έθνους και ενός μεγάλου πολιτισμού στη δυσκολότερη στιγμή της ιστορίας της. Γιατί αν κάποτε δεν είχαμε κράτος είχαμε οικονομική υπεροχή σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο τη Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια, είχαμε πληθυσμό και ισχυρή δημογραφία, οι γιαγιάδες μας γεννούσαν δέκα ή δεκαπέντε παιδιά, είχαμε πολιτισμική υπεροχή. Σήμερα συρρικνωνόμαστε έχουμε χάσει κάθε παραγωγική αυτεξουσιότητα έχουμε γίνει πολιτισμικοί νάνοι, ενώ ο μεγάλος μας αντίπαλος ενισχύεται σε όλα τα πεδία.
Στον προηγούμενο αιώνα διαπράξαμε δύο μεγάλα εθνικά εγκλήματα, με δύο εμφυλίους χάσαμε τη Μικρά Ασία, τη Σμύρνη και την Πόλη ως κέντρα τους ελληνισμού και με τον δεύτερο και τραγικότερο εμφύλιο (1944-1949) χάσαμε την Κύπρο, την Βόρειο Ήπειρο και την οικονομική και πολιτική μας αυτεξουσιότητα.
Σήμερα είμαστε στο κατώφλι μιας νέας μεγάλης εθνικής καταστροφής. Αν έστω και σήμερα, την ύστατη στιγμή, δεν κατανοήσουμε ότι ο ελληνισμός αποτελεί «απειλούμενο είδος» προς εξαφάνιση και πρέπει να προστατευτεί από εμάς τους ίδιους, τότε κινδυνεύουμε σε αυτόν τον αιώνα να πάψουμε να υπάρχουμε ως αυτόνομο πολιτειακό υποκείμενο και να σκορπίσουμε στους πέντε δρόμους σαν τους Αρμενίους ή ακόμα περισσότερο τους Λιβανέζους, ενώ ο ιστορικός χώρος της Ελλάδας θα μεταβληθεί σε έναν απλό χώρο ταμπόν μεταξύ ισλαμικής Ανατολής και Δύσης.
Γι’ αυτούς τους λόγους είμαστε απολύτως «συντηρητικοί», δηλαδή θέλουμε να διασωθεί ο υπαρκτός ελληνισμός και για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει ένας συνδυασμός μιας διπλής τακτικής πάνω στην οποία πολλές φορές έχουμε επιμείνει μέχρι σήμερα. Μια τακτική «ανταρτοπόλεμου» στη διαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους και τη γερμανική Ευρώπη ώστε να αποφύγουμε το πένθιμο σόλο, μέχρις ότου αποκτήσουμε περισσότερους συμμάχους στο εσωτερικό της Ευρώπης και να ενισχυθούμε ώστε να μπορέσουμε μεσοπρόθεσμα να καταργήσουμε ένα μεγάλο μέρος του χρέους.
Ταυτόχρονα για να έχει νόημα και ο ανταρτοπόλεμος πρέπει να ξέρουμε ποιος είναι ο στρατηγικός μας στόχος. Αυτό δηλαδή που απουσιάζει εντελώς από τη σκέψη και την στρατηγική(!) της παρούσας κυβέρνησης, η οποία εξαντλείται απλώς στο να αποφύγουμε τα χειρότερα και «να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις». Ο ανταρτοπόλεμος έχει νόημα όταν τον εντάσσεις σε ένα όραμα για τη νέα Ελλάδα. Ένα όραμα που έχουμε χαρακτηρίσει εκσυγχρονισμό της παράδοσης, δηλαδή δημογραφική ανάκαμψη, ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση, αμυντική θωράκιση, κοινωνική δικαιοσύνη, πολιτισμική αναγέννηση και αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς.
Αλλά για όλα αυτά είναι απαραίτητο αυτό που λείπει από την ασύντακτη κυβέρνηση και τον άβουλο πρωθυπουργό, μια ιστορική συνείδηση της πατρίδας και του έθνους, μια γνώση του «από πού ερχόμαστε», για να μπορούμε να έχουμε συναίσθηση και για το τι μας λείπει και για το που πηγαίνουμε!
ΑΡΔΗΝ-ΡΗΞΗ

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

ΕΚΑΤΗ-ΣΕΛΗΝΗ-ΑΡΤΕΜΙΣ

Εκάτη – Σελήνη - Άρτεμις

 Άρτεμις, Εσύ τον κύκλο της γέννησης θα χαράξεις 
και στους ανθρώπους την πηγή της ζωής θα διδάξεις. 
Σελήνη, Εσύ στο κέντρο θα σταθείς και με το άπλετο 
φως σου τους ανθρώπους θα προστατέψεις. 
Εκάτη, Εσύ τον κύκλο θα κλείσεις και στους ανθρώπους 
τα σκοτεινά μυστήρια του θανάτου θ’αποκαλύψεις.(1)
 
Μετά από το άρθρο το σχετικό με τον Ήλιο, σαν Φοίβο Απόλλωνα, Απόλλωνα και Πλούτωνα, θ’ ασχοληθούμε με τη μαγνητική Σελήνη - Ψυχή μας, όπως αυτή μπορεί να εξηγηθεί μέσα από τα αρχαία μας κείμενα . Η Σελήνη, σ’ έναν αστρολογικό χάρτη, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι το μεταφερόμενο αρχείο μας. Είναι η δυναμοενέργεια που κατέρχεται και ενσωματώνεται, σε γήινο επίπεδο, στην αδιαμόρφωτη Ύλη του εμβρύου, στη μήτρα της εγκυμονούσας και την ενεργοποιεί. 
Είναι ο «κλήρος» που επιλέγουμε σύμφωνα με τον μύθο του Ηρός του Αρμενίου, στο Ι΄ Κεφάλαιο της «Πολιτείας» του Πλάτωνος, ο οποίος αναφέρει τα εξής: 

«…και πρώτον μεν, ένας προφήτης υπέδειξεν εις έκαστον την θέσιν του και την σειράν του, και αφού έλαβεν από τα γόνατα της Λαχέσεως κλήρους και παραδείγματα ανθρωπίνων βίων, ανέβηκεν επάνω εις ένα υψηλόν βήμα και είπε: ‘Τάδε λέγει Λάχεσις η παρθένος, της Ανάγκης θυγάτηρ. Ψυχαί εφήμεροι, μέλλετε ν’ αρχίσετε άλλην περίοδον ζωής, εντός σώματος θνητού. Δεν θα σας εκλέξει η τύχη, αλλά σεις θα εκλέξετε την τύχη σας. Ο πρώτος που θα υποδείξει ο κλήρος, θα εκλέξει πρώτος τον βίον του, τον οποίον αμετακλήτως θα είναι αναγκασμένος ν’ ακολουθήσει. Η αρετή είναι κτήμα αδέσποτο και αναλόγως πού την τιμά ή την περιφρονεί έκαστος, θα λάβει και την σχετικήν του μερίδαν, μεγαλυτέραν ή μικροτέραν από αυτήν. 
Έκαστος είναι υπεύθυνος δια την εκλογήν του. Ο Θεός είναι αναίτιος.» 

 Αλλά είναι και το αρχείο που θα πάρουμε μαζί μας, φεύγοντας από το γήινο επίπεδο, με την καταγραφή όλων των εμπειριών μας, καλών ή κακών, αλλά και των διδαγμάτων που έχουμε αποκομίσει από αυτές, γιατί αυτό είναι το κύριο μέλημα της Σελήνης - Ψυχής, να καταγράφει από τα γεγονότα, τα συμπεράσματα, από τα παθήματα, τα μαθήματα, από τα αιτιατά, τα αίτια. Όπως στον Ήλιο, έτσι και στη Σελήνη παίζει πολύ βασικό ρόλο η θέση της μέσα στο κοσμόγραμμα, το οποίο εξετάζουμε. 
Πάλι θ’ αναφέρω, ότι τίποτα στο κοσμόγραμμά μας δεν είναι κατακριτέο. Αυτό πρέπει να το προσέξουμε πολύ, γιατί κρίνοντας τις πράξεις κάποιου ατόμου, ενεργοποιούμε, σίγουρα, κάποια αρνητική γενέθλια όψη μας, στο χάρτη. Αυτό έχει, σαν αποτέλεσμα, όποτε το προοδευτικά συστήματα μας δώσουν ενεργοποιημένη την γενέθλια όψη, να μας συμβεί ακριβώς το ίδιο γεγονός που κρίναμε. 

Πρέπει να προσέξουμε, λοιπόν, να μην κρίνουμε για να μην κριθούμε!

 Όπως με τον Ήλιο, έτσι και τη Σελήνη στον 8ο, 9ο, 10ο, 11ο και 12ο οίκο την ονομάζουμε Εκάτη
Στον 1ο και 7ο οίκο την ονομάζουμε Σελήνη 
και στους: 2ο, 3ο, 4ο, 5ο και 6ο οίκο Αρτέμιδα

ΕΚΑΤΗ 


 
 Ρωμαϊκό αντίγραφο πρωτοτύπου ελληνιστικής περιόδου
Μουσείο Chiaramonti

Ας ξεκινήσουμε με την τρίμορφη Εκάτη… 

«Από ταύτης εστί μαθείν (Α Plut. 3 – 594) είτε το πλουτείν είτε το πεινήν βέλτιον … Έθος γαρ ην άρτους και άλλα τινά κατά μήνα τιθέναι τη Εκάτη τους πλουσίους, λαμβάνειν δε εξ αυτών τους πένητας». Σουΐδας 

Βλέπουμε, εδώ, ότι στα «δείπνα της Εκάτης» υπήρχε προσφορά τροφής στους φτωχούς. 

«Εκάτην οι μεν την Άρτεμιν, οι δε την Σελήνην, εν φάσμασιν εκτόποις φαινομένην, τοις καταρωμένοις, τα δε φάσματα αυτής δρακοντοκέφαλοι άνθρωποι και υπερμεγέθεις, ως την θεάν εκπλήττειν τους ορώντας». 

Στο απόσπασμα, πάλι, από το λεξικό του Σουΐδα, προσομοιάζεται η Εκάτη με την Αρτέμιδα και τη Σελήνη. 
Μία άλλη αναφορά στην Εκάτη κάνει ο ερμηνευτής Des Places. Αναφερόμενος στις Μονάδες λέει ότι: 

«η πρώτη Μονάδα πρέπει να είναι η πατρική Μονάς, η Δευτέρα, ο δεύτερος Θεός, ο Δημιουργός, ο Πατήρ, η Ψυχή του Κόσμου». Συνεχίζοντας συμπεραίνει ότι ο Πατήρ βασιλεύει μόνος του στην σιωπή της Αβύσσου, όπου σχηματίζει την πρώτη Τριάδα με τη Δύναμη και το Νου. Εάν ο Νους είναι ο δεύτερος Θεός στον οποίο ο Πατήρ ανέθεσε τη Δημιουργία (Απ. 7) η Δύναμη του Πατρός πρέπει να ανήκει στην παραδοξότερη μορφή του Έπους, την Εκάτη, η οποία πρέπει να ταυτίζεται με τη Ρέα. Κινείται μεταξύ των πατέρων (του Πρώτου και του Δεύτερου Νου) δεξιά της έχει την Ψυχή, αριστερά την Πηγή της Αρετής και πίσω τη Φύση. Δέχεται από τον Πατέρα το ζωογόνο Πυρ. Είναι ένας Τρίτος Θεός που συνδέει τους δύο πρώτους. Από τις λαγόνες της απορρέει η Ζωή της Ψυχής (Πρόκλος στον Τίμαιο, ΙΙ, 129,27 – 29 D). Γι’αυτό ταυτίζεται με την Ψυχή του Κόσμου. Είναι μία ενδιάμεση Αρχή η οποία διασπά και συνάμα συνδέει τις δύο υπερβατικές αρχές που το Έπος αποκαλεί «άπαξ και δις επέκεινα» (απ. 5α και 29). Ο ρόλος της είναι «ερωτικός» … και ενώνει τα πάντα».  
Χαλδαϊκά Λόγια 

 Τα άτομα, λοιπόν, που στο ωροσκόπιό τους έχουν, Εκάτη είναι άτομα που έχουν μεταφυσικό, ψυχικό υπόβαθρο. 

Ας βαθμολογήσουμε, όμως, την Εκάτη: 

Εκάτη = 5+20+1+300+8=334=3+3+4=10=1+0= 1 

Ο Νόμος 1 είναι ο Νόμος της Κινήσεως του Ιερού Πυρός, με έφορο τη Θεά Εστία και τον αστερισμό του Ζυγού. ΑΗΡ 
Όπως και στο Φοίβο Απόλλωνα, η Εκάτη αποτελείται από το στοιχείο του Αέρος. Άρα, τα άτομα που, στο ωροσκόπιό τους, έχουν τη Σελήνη – Εκάτη στο Νότιο Ημισφαίριο και συγκεκριμένα στους 8ο, 9ο, 10ο, 11ο και 12ο οίκο, είναι άτομα, που έχουν μεταφυσικό, ψυχικό υπόβαθρο. 

 ΣΕΛΗΝΗ 


Σαν Σελήνη, θα τη βαθμολογήσουμε από τον «Κρατύλο» του Πλάτωνος: 

ΕΡΜ. Και η Σελήνη πώς ονομάστηκε; 
ΣΩΚ. Το όνομα αυτό φαίνεται πως συντρίβει τον Αναξαγόρα. 
ΕΡΜ. Πώς αυτό; 
ΣΩΚ. Φαίνεται να δηλώνει πως είναι παλαιότερη θεωρία αυτό που εκείνος πρόσφατα έλεγε, ότι δηλαδή, η Σελήνη, παίρνει το φως της από τον Ήλιο. 
ΕΡΜ. Πώς, δηλαδή; 
ΣΩΚ. Υποθέτω πως «σέλας» και «φως» είναι το ίδιο. 
ΕΡΜ. Ναι. 
ΣΩΚ. Κατά κάποιο τρόπο, το φως γύρω από τη Σελήνη είναι πάντοτε νέο και παλιό, αν είναι αλήθεια αυτά που λένε οι Αναξαγόρειοι. Γιατί ο Ήλιος, καθώς περιστρέφεται κυκλικά γύρω της, της ρίχνει πάντοτε νέο φως, ενώ συγχρόνως υπάρχει και το παλαιό του προηγούμενου μήνα. 
ΕΡΜ. Βέβαια. 
ΣΩΚ. Και μάλιστα πολλοί την αποκαλούν «Σελαναία»
ΕΡΜ. Μάλιστα. 
ΣΩΚ. Επειδή, λοιπόν, έχει πάντοτε νέο φως αλλά και παλαιό «σέλας νέον και ένον έχει αεί», θα ήταν ορθότερο να την αποκαλούσαμε «Σελαενονεοάεια». Και κατά σύντμηση δε, ονομάστηκε «Σελαναία»

Ας βαθμολογήσουμε τα καινούργια ονόματα που μας παρουσιάζει ο Σωκράτης: 

Σελαναία = 200+5+30+1+50+1+10+1 = 298 = 2+9+8 = 19 = 1+9 = 10 = 1+0 =

Ο Νόμος 1 είναι ο Νόμος της Κινήσεως του Ιερού Πυρός, με έφορο τη Θεά Εστία και τον αστερισμό του Ζυγού. ΑΗΡ  

Σελαενονεοάεια =200+5+30+1+5+50+70+50+5+70+1  +5+10+1 = 503 = 5+0+3 =

Ο Νόμος 8 είναι ο Νόμος της Ελευθερίας, του φυσικού και πνευματικού Νόμου της μορφοποιού δυνάμεως του Αιθέρος Διός, με έφορο τη θεά Αφροδίτη και τον αστερισμό του Ταύρου. ΓΗ 

Σελήνη = 200+5+30+8+50+8 = 299 = 20 = 2+0 = 2 

Ο Νόμος 2 είναι ο Νόμος της Ζωής, της πνευματικής γονιμοποιού κινήσεως και του δημιουργικού αιτίου των όντων, με έφορο το θεό Άρη και τον αστερισμό του Σκορπιού. ΥΔΩΡ 

Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς, όμως, την ονομάζουν και Μήνη. Ο Όμηρος ονομάζει πρώτος τη Σελήνη Μήνη ίσως γιατί σχηματίζει μηνίσκο, σαν Νέα Σελήνη και στο τελευταίο της τέταρτο. Ας διαβάσουμε το απόσπασμα: 

"Λευκόν σήμα τέτυκτο περίτροχον ηΰτε μήνη» (Ιλ. Ψ 455), δηλαδή, «είχε ένα λευκό σημάδι, ολοστρόγγυλο, όπως η Μήνη (Σελήνη)", 

το οποίο, όπως λέει και ο νεοπλατωνικός Πρόκλος ήταν το όνομα που της έδωσαν οι θνητοί, «Σελήνην αθάνατοι κλήζουσιν, επιχθόνιοι δε τε Μήνην» (Τίμαιος Γ΄.). 

Βαθμολογώντας την έχουμε: 

Μήνη = 40+8+50+8 = 106 = 1+6 = 7 

Ο Νόμος 7 είναι ο Νόμος της Αλληλοεπιδράσεως, του Φωτός της πνευματικής Γνώσεως και Σοφίας, με έφορο τη Θεά Αθηνά και τον αστερισμό του Κριού. ΠΥΡ 

Στη Σελήνη, λοιπόν, όπως και στον Ήλιο – Απόλλωνα έχουμε και τα τέσσερα στοιχεία της Δημιουργίας ΠΥΡ, ΓΗ, ΑΕΡΑ και ΥΔΩΡ
Σωστά, λοιπόν, η Σελήνη μπορεί να θεωρηθεί ο αντίποδας του Ηλίου -Απόλλωνα. Τα άτομα που η Σελήνη βρίσκεται στους 1ο και 7ο οίκο του κοσμογράμματός τους είναι αυτά που συγχωρούν αλλά και θυμώνουν συγχρόνως. 

ΑΡΤΕΜΙΣ 

Το όνομά της είναι Πελασγικής προέλευσης και, μάλιστα, πολλές περιοχές της Μικράς Ασίας το άλλαζαν στις τοπικές τους γλώσσες και λάτρευαν την Αρτέμιδα με διαφορετικές ονομασίες. Ήταν η μεγάλη Θεά της Ταυρίδας. Η Δίκτυνα των Κρητικών. Η Αναΐτης των Μήδων και των Περσών. Στην Έφεσο την λάτρευαν σαν Αρτέμιδα. 
Ας ακούσουμε, όμως, το Σωκράτη, από τα βάθη των αιώνων, να μας την αναλύει: 

ΣΩΚ. Η Άρτεμις φαίνεται ότι πήρε το όνομά της από το «αρτεμές» (ακεραιότητα) και την κοσμιότητα του χαρακτήρα της, επειδή επιθυμούσε την παρθενία. Ίσως, πάλι, εκείνος που έδωσε την ονομασία ν’αποκάλεσε τη θεά «αρετής ίστορα» (γνώστη της αρετής) ή ίσως ως «τον άροτον μισησάσης» (επειδή εναντιώθηκε στη γονιμότητα) του άνδρα προς τη γυναίκα. Για κάτι από αυτά ή και για όλα, έδωσε στη θεά το όνομα τούτο ο ονοματοδότης. 

Ας ασχοληθούμε τώρα με τη λεξαριθμική βαθμολόγηση. ευχαριστώντας τον κ. Αργυρόπουλο Ελευθέριο για τις λεξαριθμικές του έρευνες. οι οποίες μας διεύρυναν τους ορίζοντές μας. 

Αρτεμές = 1+100+300+5+40+5+200=651=6+5+1=12=1+2=
= 3 

Ο Νόμος 3 είναι ο Νόμος της Ενέργειας, της πνευματικής αγνότητας, με έφορο τη θεά Αρτέμιδα και τον αστερισμό του Τοξότη. ΠΥΡ  

Αρετής ίστωρ =1+100+5+300+8+200+10+200+300+800+100 = 2024 = 2+0+2+4 = 8

Αλλά και το όνομά της μας δίνει πάλι τον αριθμό 8. 

Άρτεμις = 1+100+300+5+40+10+200 = 656 = 17 = 8 

Ο Νόμος 8 είναι ο Νόμος της Ελευθερίας, του φυσικού και πνευματικού Νόμου της μορφοποιού δυνάμεως του Αιθέρος Διός, με έφορο τη θεά Αφροδίτη και τον αστερισμό του Ταύρου. ΓΗ 

Άροτον μισησάσης = 1+100+70+300+70+50+40+10+200+8+200+8+200+8+200 = 1458 = 1+4+5+8 = 18 = 1+8 = 9 

Ο Νόμος 9 είναι ο Νόμος της Αρμονίας, του Πνευματικού Φωτός, με έφορο το θεό Απόλλωνα και τον αστερισμό των Διδύμων. ΑΗΡ 

Το μόνο που λείπει από τη θεά Αρτέμιδα είναι το στοιχείο του Ύδατος, άρα της λείπει το συναίσθημα, γι’αυτό τα άτομα, που στο κοσμόγραμμά τους έχουν Σελήνη - Αρτέμιδα στους 2ο, 3ο, 4ο, 5ο και 6ο οίκο μπορούν να αντιδράσουν, όταν κάποιος τους ενοχλήσει ψυχικά, έντονα.
Στη συνέχεια θ' αναφέρω μερικά γεγονότα από τη ζωή των θεαινών για να δούμε πώς αυτά συνάδουν με τ' αποτελέσματα της βαθμολογήσεως.

ΑΡΤΕΜΙΣ 

Κάποτε ο Ακταίων, ο γιος της Αυτονόης και του Αρισταίου, έτυχε να δει την Αρτέμιδα γυμνή, την ώρα που έκανε το λουτρό της. Η θεά από φόβο μήπως διαδοθεί το περιστατικό, τον μεταμόρφωσε σε ελάφι κι έβαλε τα πενήντα σκυλιά που τον συνόδευαν να τον κατασπαράξουν. 
Σε μια άλλη περίπτωση η Καλλιστώ, η κόρη του Λυκάονα (και μια από τις συνοδούς της Αρτέμιδος στο κυνήγι) κόντεψε να χάσει τη ζωή της από τα βέλη της θεάς γιατί αποπλανημένη από τον Δία είχε χάσει την αγνότητά της και είχε μείνει έγκυος. 
Επίσης η Άρτεμις σκότωσε και την Αριάδνη, γιατί σύμφωνα με το μύθο είχε απαχθεί και αποπλανηθεί από τον Θησέα στη Νάξο. 
Άλλωστε σκότωσε μαζί με τον Απόλλωνα τις 6 θυγατέρες και τους έξη γιους της Νιόβης γιατί υπερηφανεύθηκε ότι είχε γεννήσει 12 παιδιά ενώ η Λητώ, η μητέρα τους, μόνον 2.
Γενικά, η Άρτεμις ήταν θεά δραστήρια, σκληρή και αεικίνητη. Στις περισσότερες της εκδηλώσεις εμφανίζεται συνειδητοποιημένη, ώριμη κι αποφασιστική, ενώ λίγα ήταν τα περιστατικά εκείνα στα οποία παρουσίαζε μια εικόνα τελείως διαφορετική. 

ΕΚΑΤΗ
 
Προσθήκη λεζάντας
Κατά την Ελληνική Μυθολογία η Εκάτη εμφανίζεται σαν χθόνια θεότητα. Από γλωσσολογικής άποψης το όνομά της φαίνεται ότι είναι ελληνικό και σχετίζεται πιθανώς με το επίθετο εκατηβόλος που αποδιδόταν στον Απόλλωνα. Υπάρχουν τίτλοι της όπως άγγελος και φωσφόρος. Με τον δεύτερο τίτλο πολλές φορές ονομάζεται «φορέας του φωτός» (βλ. Ευριπίδου Ελένη).
Ο Ησίοδος αναγνωρίζει στο πρόσωπό της την πανίσχυρη Κυρία των τριών βασιλείων: γης, ουρανού και θάλασσας. Λέει, ακόμη, πως η θεά ασκούσε την κυριαρχία της από την εποχή των Τιτάνων πριν πάρει την εξουσία ο Ζευς και η τάξη του. Ο νέος κυβερνήτης του κόσμου την τίμησε, αφήνοντάς την στο αρχικό μεγαλείο της όπως μας αναφέρει ο Ησίοδος στη Θεογονία του (στ. 411-412):  

«η (Αστερία) δ’ υποκυσαμένη Εκάτην τέκε, την περί πάντων Ζευς Κρονίδης τίμησε». 
 
Στον ελληνικό κόσμο η κλασική μορφή της Εκάτης έστεκε αυστηρή και παράξενη, ανάγλυφη πάνω σ' ένα τρίγωνο, με τα πρόσωπά της στραμμένα σε τρεις κατευθύνσεις.
Οι Έλληνες προσπάθησαν ν' απαλλαγούν από την αυστηρότητα αυτών των αγαλμάτων διασπώντας την τρισυπόσταση θεότητα σε τρεις παρθένες χορεύτριες. 
Στις μεταγενέστερες εποχές, επέμειναν εντονότερα στην τρισυπόστατη όψη της θεότητας από ό,τι στην κλασική εποχή του Ησιόδου. 
Το γεγονός πως τα Εκάτεια τελούνταν σε τρίστρατα και πως αυτοί οι τόποι ήταν ειδικά αφιερωμένοι στην Εκάτη δεν αντιστρατεύεται στην ησιοδική ή κοσμική σύλληψη του αριθμού τρία. 
Όλα τα τρίστρατα προβάλλουν ξεκάθαρα τη δυνατότητα διαίρεσης του κόσμου σε τρία μέρη
Ταυτόχρονα η Εκάτη, ως κυρία των πνευμάτων, προειδοποίησε τους Έλληνες πως μια τριπλή διαίρεση θα δημιουργούσε αναγκαστικά δίπλα στον οργανωμένο κόσμο του Δία μια χαοτική περιοχή, στην οποία θα συνέχιζε να υπάρχει το αμορφοποίητο μέρος του αρχέγονου κόσμου ως Κάτω Κόσμος.

                                                        Ευγενία 


 (1) "ΠΥΛΕΣ ΨΥΧΗΣ" Ρουσσοπούλου Γεωργία - Εκδόσεις Ηλίανθος. http://ferolvios.blogspot.com/2012/08/blog-post.html


Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ!ΚΑΛΗ ΛΑΜΠΡΗ!

ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΛΗ ΛΑΜΠΡΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Η Μεγάλη Εβδομάδα του Οδυσσέα Ελύτη

megali_ebomada
  Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ
Κατάκοπος από τις ουράνιες περιπέτειες, έπεσα τις πρωινές ώρες να κοιμηθώ.
Στο τζάμι, με κοίταζε η παλαιά Σελήνη, φορώντας την προσωπίδα του Ήλιου.
 Μ. ΤΡΙΤΗ
Μόλις σήμερα βρήκα το θάρρος και ξεσκέπασα το κηπάκι σαν φέρετρο.
Με πήραν κατάμουτρα οι μυρωδιές, λεμόνι, γαρίφαλο.
Ύστερα παραμέρισα τα χρόνια, τα φρέσκα πέταλα και να:
η μητέρα μου, μ’ ένα μεγάλο άσπρο καπέλο και το παλιό χρυσό ρολόι της κρεμασμένο στο στήθος.
Θλιμμένη και προσεκτική. Πρόσεχε κάτι ακριβώς πίσω από μένα.
Δεν πρόφτασα να γυρίσω να δω γιατί λιποθύμησα.
 
Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ
Ολοένα οι κάκτοι μεγαλώνουν κι ολοένα οι άνθρωποι ονειρεύονται σα να ’ταν αιώνιοι. Όμως το μέσα μέρος του Ύπνου έχει όλο φαγωθεί και μπορείς τώρα να ξεχωρίσεις καθαρά τι σημαίνει κείνος ο μαύρος όγκος που σαλεύει
Ο λίγες μέρες πριν ακόμη μόλις αναστεναγμός
Και τώρα μαύρος αιώνας.
_1_~3 
Μ. ΠΕΜΠΤΗ
Μέρα τρεμάμενη, όμορφη σαν νεκροταφείο
με κατεβασιές ψυχρού ουρανού
Γονατιστή Παναγία κι αραχνιασμένη
Τα χωμάτινα πόδια μου άλλοτε
(Πολύ νέος ή και ανόητα όμορφος θα πρέπει
να ήμουν)
Οι και δύο και τρεις ψυχές που δύανε
Γέμιζαν τα τζάμια ηλιοβασίλεμα.
Μ. ΠΕΜΠΤΗ, β
Σωστός Θεός. Όμως κι αυτός έπινε το φαρμάκι του
γουλιά γουλιά καθώς του είχε ταχθεί
έως ότου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη.
Χάθηκαν τα βουνά. Και τότε αλήθεια φάνηκε
πίσω από το πελώριο πηγούνι ο κύλικας
Κι αργότερα οι νεκροί μες στους ατμούς, εκτάδην.
Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Σαν να μονολογώ, σωπαίνω.
Ίσως και να ’μαι σε κατάσταση βοτάνου ακόμη
φαρμακευτικού ή φιδιού μιας κρύας Παρασκευής
Ή μπορεί και ζώου από κείνα τα ιερά
με τ’ αυτί το μεγάλο γεμάτο ήχους βαρείς
και θόρυβο μεταλλικό από θυμιατήρια.
Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, β

Αντίς για Όνειρο
Πένθιμος πράος ουρανός μες στο λιβάνι
αναθρώσκουν παλαιές Μητέρες ορθές σαν κηροπήγια
τυφεκιοφόροι νεοσύλλεκτοι σε ανάπαυση
μικρά σκάμματα ορθογώνια, ραντιστήρια, νάρκισσοι.
Σαν να ’μαι, λέει, ο θάνατος ο ίδιος αλλ’
ακόμη νέος αγένειος που μόλις ξεκινά
κι ακούει πρώτη φορά μέσα στο θάμβος των κεριών
το «δεύτε λάβετε τελευταίον ασπασμόν».
Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ
Περαστική από τη χθεσινή αϋπνία μου
λίγο, για μια στιγμή, μου χαμογέλασε
η θεούλα με τη μωβ κορδέλα
που από παιδάκι μου κυκλοφοράει τα μυστικά
Ύστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά
να πάει ν’ αδειάσει τον κουβά με τ’ απορρίματά μου
- της ψυχής αποτσίγαρα κι αποποιηματάκια -
εκεί που βράζει ακόμη όλο παλιά νεότητα
και αγέρωχο το πέλαγος.
Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, β

Πάλι μες στην κοιλιά της θάλασσας το μαύρο
εκείνο σύννεφο που ανεβάζει κάπνες
όπως φωνές επάνω από ναυάγιο
Χαμένοι αυτοί που πιάνονται από τ’ Άπιαστα
Όπως εγώ προχθές του Αγίου Γεωργίου ανήμερα
που πήα να παραβγώ μ’ αλόγατα όρθια
και θωρακοφόρους
και μου χύθηκε όλη, όξω απ’ τη γης, η ερωτοπαθής
ψυχή μου.
(Από την ποιητική συλλογή «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου»).
 
____________________
  Πηγή: bookclubletturadilibri.blogspot.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com