ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2020

ΕΠΑΝ-ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΗΦΑΙΣΤΟΥ ΄ΜΕΡΟΣ Ε΄]

ΗΦΑΙΣΤΟΣ : ΝΑΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑ
Επαν-ανακάλυψις Ηφαίστου – 5
      
άπου εδώ τελειώνει το καθαρά επιστημονικό μέρος της -όπως την πρότεινα- προσπάθειας προς εντοπισμό του πλανήτη Ηφαίστου. Βέβαια, με την προϋπόθεση ότι θα μας βοηθήσουν στο 100% τα επιστημονικά μας όργανα, καί ότι θα έχουμε έστω μιά «τυχερή ψαριά»· δηλαδή, να πέσουμε κατ’ ευθείαν σε -ορατή από τη Γή- διέλευση του Ηφαίστου μπροστά από τον Ηλιακό δίσκο, χωρίς ν’ αναγκαστούμε να περιμένουμε επί χρόνια, ώστε να συμβεί αυτή.

στ. Συζητήσεις ακαδημαϊκού διαλείμματος
Όμως, πρίν το κλείσιμο του παρόντος, υπάρχουν ακόμη αρκετά θέματα προς συζήτηση. Μερικά τα έθεσα στο κείμενο, τα υπόλοιπα τέθηκαν στα σχόλια – αλλά θα τα συζητήσουμε όλα. Τουλάχιστον, θα εκθέσω τη δική μου άποψη… η οποία, ποτέ δεν ισχυρίστηκα ότι είναι το 100% της αλήθειας.
Ας τα δούμε, όσο μπορούμε διεξοδικώς.

i. Γιατί (πρέπει να) έχουμε 12 ζώδια καί (άρα) 12 κυριάρχους αυτών
Δεν υπάρχει προφανής λόγος προς τούτο (προφανής, λέω), παρεκτός του ότι οι 360 μοίρες του κύκλου διαιρούνται μιά χαρά με το 12. Άλλο τόσο, όμως, δεν υπάρχει ούτε προφανής λόγος να έχουμε 360 μοίρες στον κύκλο!    (Καί όντως, μιά «σχολή» του Πυροβολικού των ηπαπαραίων μετράει τον κύκλο σε τετρακοσιοστά – με τα ανάλογα σκοπευτικά όργανα.)
Όποιος ενδιαφέρεται, μιά καλή -κι ευκολοχώνευτη- εξήγηση (γιά τα 360άρια καί τα 7άρια καί τα 12άρια) θα βρεί στο θρυλικό πιά μυθιστόρημα: «Ο Τρυποκάρυδος», του Τόμ Ρόμπινς.
Εν πάσει περιπτώσει, εμάς μας ενδιαφέρει η -όποια- εξήγηση μέσα στο Ελληνικό Γίγνεσθαι.
Ειλικρινά, δεν τη γνωρίζω. Αλλά γνωρίζω το εξής: ότι τα ζώδια (καί γενικώς όλοι οι αστερισμοί) παραμένουν τέτοια, όσο τα «απλανή» άστρα δεν αλλάζουν θέση πέρα από κάποια όρια. Έχω διαβάσει, πάντως, έχει υπολογιστεί (λένε), ότι (με μεγάλη μετακίνηση των απλανών, κατά τις χιλιετίες) τα ζώδια αλλάζουν μορφή πέραν αναγνωρίσεως στα σύν / πλήν 200,000 (διακόσιες χιλιάδες) χρόνια από σήμερα. Άρα, έξω απ’ αυτά τα χρονικά πλαίσια «αχρηστεύονται».
Επίσης, λέγεται ότι τα δώδεκα ζώδια δίνουν -πάντα μέσα στο Ελληνικό Γίγνεσθαι- ένα είδος κώδικα «ηθικής διδασκαλίας» (κι ίσως όχι μόνον), όταν τα «διαβάζουμε» κατά την ορθή φορά επί τρία ερμηνευτικά επίπεδα, καί κατά την ανάστροφη επί επίσης τρία. (Δυστυχώς, δεν έχω ενδιατρίψει τόσο πολύ σ’ αυτό το θέμα, ώστε να σας πω κι άλλα.)

Άρα, τί συμπεραίνουμε εδώ;
Ότι πρίν από καμιά διακοσαριά χιλιάρικα χρόνια, οι τότε πανάρχαιοι ημών σοφοί, γιά να βοηθήσουν το έθνος μας στην πορεία του προς το μέλλον, έθεσαν τις βάσεις ενός ηθικού ( ; ) συστήματος γραμμένου στον ουρανό (άρα, τελείως ανεπηρέαστου από ανθρωπογενείς αλλοιώσεις)… ενός τρόπου ζωής (θα λέγαμε), γιά τα επόμενα τετρακόσιες χιλιάδες (;;; ) χρόνια… με διάταξη, όμως, γιά την οποία αγνοώ τελείως το γιατί αυτή, κι όχι άλλη. Καί, δυστυχώς, αγνοώ καί το σκεπτικό τους.
Δηλαδή, δεν μπορώ να σας διαφωτίσω στο γιατί 12 ζώδια. Πρόκειται, άρα γε, γιά Μαθηματικά, τα οποία σήμερα αγνοούμε;… Γιά κάποιες κρυμμένες συμμετρίες (πχ δωδεκάεδρο) ;… Υφίσταται άλλος λόγος;… Δεν γνωρίζω.
Απλώς, εκλαμβάνω ως ορθή αυτή την άποψη· ξεκινάω απ’ αυτήν, καί δοκιμάζω να δώ πού οδηγεί.

ii. Ονοματολογία πλανητών Ηλιακού μας Συστήματος
Έτερο θέμα, γιά το οποίο έχω σκοτάδια μαύρα!
  • Όχι μόνον ως προς το ποιός έδωσε τα έξι πρώτα ονόματα (συν Ήλιο, συν Σελήνη), καί γιατί…
(Μόνον ο «Φαέθων» εξηγείται – σημαίνει «λαμπρός», «φωτεινός». Διότι, προφανώς, έτσι τον έβλεπαν από τη Γή, όταν υπήρχε.)
…Αλλά καί γιατί, αφού ξεκινάμε με ονόματα θεών καί θεαινών του Ολύμπου…
  • …αφ’ ενός δεν τηρούμε την Ολύμπια ιεραρχία…
Ήτοι, γιατί ο Ήλιος να μήν έχει ονομαστεί «Ζεύς». (Αντιθέτως, θεωρείται Τιτάν, δηλαδή εχθρός των Ολυμπίων!)
  • …κι αφ’ ετέρου, γιατί δεν συνεχίζουμε έτσι!
Πχ, δεν υπάρχουν πλανήτες «Αθηνά», «Ήρα», «Άρτεμις», «Δήμητρα», «Εστία», ούτε «Απόλλων» – αλλά Κρόνος καί Ουρανός. (Οι Ολύμπιες θεές «βολεύτηκαν» με θραύσματα του Φαέθωνα· σαν ψυχοκόρες απ’ το χωριό, που μένουν στο παράσπιτο!…)

Εδώ, βέβαια, προκύπτει το μέγα ερώτημα γιατί ο Ουρανός κι ο Ποσειδών ονομάστηκαν έτσι· αφού, αν υποτεθεί ότι οι ορατοί διά γυμνού οφθαλμού πλανήτες πήραν ονόματα λόγωι μελέτης (επί χιλιετίες) «συμπεριφορικού μοντέλου», γιά τούτους εδώ δόθηκε όνομα κατ’ ευθείαν.
Έμπνευση; Ή ξεπατικωτούρα από τίποτε αρχαία χειρόγραφα των αρχαίων ημών, κρυμμένα ανά τις μυστικές βιβλιοθήκες των «μπετατζήδων» ανά τον κόσμο; Μάλλον το δεύτερο, να υποθέσω…
Σημειώστε, πάντως, ότι ενώι μέχρι πρόσφατα η ονοματοδοσία του Πλούτωνα ήταν ένα μυστήριο, πρόσφατα (στη Γουΐκι) μας έσκασε μύτη …ενδεκάχρονον προπολεμικόν κοράσιον, με διασυνδέσεις με τας Οξφόρδας, του οποίου η περί ονόματος πρόταση τελικά υιοθετήθηκε!
Μπάααα!!!… Τί λέτε;! Κανείς δεν το δασκάλεψε, το παιδί! 

[Παρένθεση:
Μυστήριο, όντως. Το όνομα του Πλούτωνα, εννοώ.
Αυτός που βρήκε τον Πλούτωνα, ο Κλαϋντ Τόμποου, απέφευγε συστηματικώς το ερώτημα της ονοματοδοσίας στις διαλέξεις που έδινε. Μόνο μιά φορά είπε ότι το έδωσε, επειδή η μικρή κόρη του λάτρευε τον σκύλο Πλούτο στα Μικυμάους του Ντίσνεϋ.
Έλα, όμως, που ο σκύλος ονομάστηκε έτσι αρκετούς μήνες μετά, αφού πρώτα ονομάστηκε «Πλούτων» ο πλανήτης!!! (Ο λεγάμενος κόπρος είχε πρώτα βαφτιστεί «Ρόβερ».) Διαβάστε, παρακαλώ, το άρθρο της Γουΐκι.
Ούτε τον Τόμποου τον δασκάλεψε κανείς! lol!!!]

Εν πάσει περιπτώσει, υφίσταται ακόμη μία πολύ ενδιαφέρουσα πιθανότητα γιά τα ονόματα των πλανητών – πάντα μέσα στο Ελληνικό Γίγνεσθαι:
Όπως έχει διατυπώσει κατ’ επανάληψη ο Παλαιός, το Σύμπαν μοιάζει μ’ ένα τεράστιο μυαλό. Το ίδιο καί οι αστερισμοί, μοιάζουν με εγκεφαλικές δομές. Οπότε, πηγαίνοντας προς τα κάτω, φτάνουμε (κλασματομορφικώς, ίσως; ) στο ανθρώπινο μυαλό.
Επομένως… μήπως τα συγκεκριμένα ονόματα τα υπαγορεύει το ίδιο το Σύμπαν, ή ενδεχομένως τα επέβαλαν κάποιοι πανάρχαιοι ημών σοφοί, επειδή αυτά έχουν την πρέπουσα θέση μέσα σ’ αυτό το πλέγμα συμπαντικών νευρώνων; Μήπως έχουν κάποιες σχέσεις σημαίνοντος-σημαινομένου (κι όχι μόνον αυτές, ενδεχομένως), που επιβάλλουν τη συγκεκριμένη ονοματοδοσία, ταυτόχρονα υποκρύπτοντας άλλα πράγματα – περί των οποίων δεν πήραμε χαμπάρι κάν;
Μήπως με αυτά καί μόνον αυτά τα ονόματα (κι όχι άλλα) «παίρνει μπρός» καί δουλεύει το οικοδόμημα;…
Άλλως τε, μην ξεχνάτε ότι η σκέψη οδηγεί τη γλώσσα, αλλά κι η γλώσσα οδηγεί τη σκέψη!… Μιά πανάρχαιη διαπίστωση, που την (ξανα)πήραν χαμπάρι οι «υπερεσίες» εδώ καί μισόν αιώνα, καί βγάλανε διάφορα παραπροϊόντα (πχ εκπαίδευση πρακτόρων με ύπνωση, νευρογλωσσιακό προγραμματισμό, κτλ).
Κανείς δεν ξέρει! Αλλά δεν μπορούσα να παραλείψω ν’ αναφέρω κι αυτή την εκδοχή.

Μην ξεχνάτε καί την τελευταία εφεύρεση των επιστημόνωνε, τη λεγόμενη «Φυσική της Πληροφορίας» (δες πχ εδώ κι εδώ). Φαίνεται πως ακόμη κι αυτοί αρχίζουν να παίρνουν χαμπάρι τα προηγούμενα!

iii. Μπορεί να υπάρξει Ήφαιστος στα πλαίσια της σημερινής Φυσικής;
Μπορεί καί παραμπορεί!
Όπως μπορεί καί η τροχιά του να έχει μεγάλη κλίση, ως προς το επίπεδο της εκλειπτικής. Δεν αλλάζει ριζικά κάτι, όσον αφορά τη γενικώτερη εικόνα του Ηλιακού μας Συστήματος.
Προσωπικά, αναρωτήθηκα εάν οι πόλοι του Ήλιου είναι ψυχρότεροι του ηλιακού ισημερινού· ωστόσο, ένα ψάξιμο στα ιντερνέτια αποδείχτηκε μάλλον απογοητευτικό: βρήκα μονάχα μιά δημοσίευση του 1955, στην οποία οι πόλοι υπολογίζονται ψυχρότεροι κατά περίπου 100 βαθμούς Κελσίου. (Καί με σφάλμα σύν ή πλήν 18 βαθμούς – να χαρώ εγώ ακρίβεια!!!    ) Ένα τίποτε, δηλαδή, όσον αφορά τις χιλιάδες καί εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου, που δονούν τον υπόλοιπο Ήλιο.
Εάν, πάντως, η διαφορά ήταν σημαντική, τότε θα μπορούσα να εξηγήσω την τροχιά-«τραινάκι του λούνα-πάρκ» του Ηφαίστου ως «αυτο-οργανωνόμενο ( ; ) φυσικό σύστημα». (Παναπεί: αντίδραση του πλανήτη, γιά να μην ξεροψήνεται. Στην οποία αντίδραση -αν υφίστατο- θα έπρεπε να υπολογίζουμε καί ταχεία ιδιοπεριστροφή, γιά τον ίδιο λόγο· δηλαδή, αποφυγή του ξεροψησίματος.) Αλλά καί με -επί της ουσίας- ομοιομορφία της θερμοκρασίας σ’ όλη την ηλιακή επιφάνεια, πάλι πιστεύω ότι η τροχιά του Ηφαίστου είναι αυτή, που υπέθεσα εξ αρχής.
Συμπερασματικώς, δεν βλέπω κάποιο σοβαρό εμπόδιο (από πλευράς Φυσικής), ώστε να μην υπάρχει ο Ήφαιστος.

iv. Φέρεται ό Ήφαιστος περίεργα, όπως η Σελήνη;
Αυτό δεν το γνωρίζουμε, αλλά κατά 99% ναί.
Η Σελήνη όντως φέρεται περίεργα, καί δεν εννοώ μονάχα τη σχέση περιόδου περιστροφής της (γύρω απ’ τη Γή) καί ιδιοπεριστροφής της, το περίφημο 1 προς 1. Εννοώ καί το «παράδοξο Ασίμωφ» (αν θυμάμαι καλά, ο Ασίμωφ ήταν ο πρώτος που το παρατήρησε), όπου ο Ήλιος ασκεί στη Σελήνη μεγαλύτερη έλξη, απ’ όση η Γή. Άρα, ξεκινώντας από οποιαδήποτε έκλειψη Ηλίου (όπου Γή-Σελήνη-Ήλιος είναι συνευθειακά σώματα), η Σελήνη θα έπρεπε ν’ αρχίσει να διαγράφει εξωστρεφή σπείρα αυξανόμενης ακτίνας, φεύγοντας τελικά απ’ την τροχιά της Γής.
Κοιτάξτε:
Με δεδομένες:
παίρνουμε:



Δηλαδή, ο Ήλιος εξασκεί στη Σελήνη τέτοια έλξη, που είναι μεγαλύτερη απ’ το διπλάσιο όσης εξασκεί στη Σελήνη η Γή! Αυτό συμβαίνει ακόμη καί σε περιπτώσεις σεληνιακών εκλείψεων, όπου η απόσταση μεγαλώνει (προστίθενται ευθέως οι αποστάσεις Ήλιου-Γής καί Γής-Σελήνης).
Παρατήρησε, τώρα, αναγνώστη μου, σε αριθμούς την τρομακτική διαφορά δύναμης, που εξασκεί ο Ήλιος στη Σελήνη… όπου στις μεν ηλιακές εκλείψεις (όπου η απόσταση Γής-Σελήνης αφαιρείται ευθέως από την απόσταση Ήλιου-Γής) έπρεπε να την έχει πρό πολλού ξεκολλήσει απ’ την τροχιά της (όπως ξεκολλάει η ζηλιάρα σύζυγος τα μαλλιά της ερωμένης του αχαΐρευτου), στις δέ σεληνιακές (όπου προστίθεται καί η έλξη της Γής στη Σελήνη) έπρεπε να την έχει πρό πολλού στουκάρει απάνω στη Γή!!! (Άν, μάλιστα, πετύχαινε πλάααατςςς!!! καραμπάμ κέντρο το κωλοχανείο της πλατείας Συντάγματος, τί υπέροχα που θά ‘τανε! Καρα-lol!!!)

Εφ’ όσον, όμως, δεν συμβαίνουν αυτά, καί δεν εξηγούνται με τη σημερινή Φυσική, τότε σαφώς «παίζει» κάτι άλλο…
…γιά το οποίο κανείς δεν έχει ιδέα.
Κολπάκια του αιθέρα; ίσως. Πάντως, ό,τι καί να είναι (το αίτιο, που κρατάει τη Σελήνη σε τροχιά γύρω απ’ τη Γή), τέτοιες παραδοξότητες απαντώνται παντού στο Ηλιακό μας Σύστημα. (Σας έχω υποσχεθεί σχετικό άρθρο! θυμάστε; ) Κι αν δεν πρόκειται γιά επεμβάσεις των Φαεθωνιανών, τότε από πραγματική Φυσική δεν ξέρουμε την τύφλα μας!

v. Ανάγκη γιά μιά νέα Φυσική
Καί το ρωτάτε, πως υπάρχει τέτοια ανάγκη; 
Το θέμα, όμως, είναι ποιός την ξεκινάει τη νέα Φυσική – καί γιατί.

Έχω εξηγήσει ότι οι όντως μεγαλοφυΐες, δηλαδή τα άτομα που θα μπορούσαν να πάνε την επιστήμη ένα βήμα μπροστά (κι ένα επίπεδο πιό πάνω), ασφυκτιούν μέσα στο ακαδημαϊκό κατεστημένο, όπου -μέσωι των επιστημών- εξυπηρετούνται σκοπιμότητες πολιτικής, καί εσχάτως καί θρησκευτικής φύσεως. (Θα σας εξηγήσω παρακάτω, πού το πάει το Σέρν με το σωματίδιο του Χίγγζ.) Παναπεί, αν ο επιστήμων δεν είναι «δικός μας», προκοπή δεν βλέπει.
Οι υπόλοιποι, τώρα, οι «δικοί τους», όσο έξυπνοι κι αν είναι, είναι άτομα που μιά ζωή κοιτάζουν να περνάνε εξετάσεις με καλούς βαθμούς, καί να παίρνουν συστατικές επιστολές γιά καριέρα. Αλλά, αν το βιβλίο γράφει ότι ο γάϊδαρος πετάει, δεν το αμφισβητούν. Κι ακόμη κι αν δούν το προφανές λάθος, δεν τους νοιάζει να το διορθώσουν.
Όμως, το να αναβάλουν τη βαθειά κατανόηση της Φυσικής γιά τα γεράματά τους (όταν, υποτίθεται, θα έχουν άνεση χρόνου κι ελευθερία έκφρασης – καί θα κουβεντιάζουν φιλοσοφικώς πως τη Φυσική στο καφενείο με ομοϊδεάτες τους), είναι ένα σχέδιο που δεν δουλεύει. Ό,τι μάθει ο «μέσος άνθρωπος» (κ’άν νομπελίστας ή), στα νιάτα του! Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις, όπου γέροι έχουν νεανικά μυαλά, ευέλικτα – καί διαρκώς μαθαίνουν νέα πράγματα, κοιτάζοντάς τα με εξαιρετικά κριτική ματιά. Όμως, αυτοί οι βαθμοθήρες που είπαμε πρίν, δεν ανήκουν σ’ αυτή την περίπτωση. Καμμένα χαρτιά είναι, όσον αφορά τον θείο σπινθήρα της βαθειάς κατανόησης – κι ας μην έχουν αυταπάτες!
Άρα, από προσωπικό, τζίφος. Θ’ αργήσουμε να (ξανα)δούμε κάποιον πραγματικόν πνευματικόν γίγαντα στην επιστήμη αυτή.

Τώρα, γιατί να εφευρεθεί μιά νέα Φυσική;
  • Αν μιλάμε γιά έναν ονειρικό κόσμο, όπου οι επιστήμονοι δουλεύουν γιά το καλό της ανθρωπότητας κτλ κτλ θρίχες από ισλαμογενειάδες, η νέα Φυσική θα εφευρεθεί (οφείλει να εφευρεθεί), γιά να καλύψει τις ατέλειες της τωρινής.
  • Αν, όμως, μιλάμε γιά την πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να εφευρεθεί τίποτε απολύτως.
Διότι, μιά χαρά βαδίζουμε με την ήδη υπάρχουσα Φυσική. Καί τα κινητά μας τά ‘χουμε, καί τα ιντερνέτια, καί τα γκουμπιούτερζ, καί οπτικές ίνες, καί διαδικτυακό σέχ κάνουμε, κι ό,τι θες. Άσε που, στον παρόντα κόσμο, δεν χρειάζεται να έχει κάποιος πολλές-πολλές απορίες καί σκεπτικές διαδικασίες – αν μ’ εννοείτε.
Όμως, νέα Φυσική όντως υπάρχει, έστω καί στα σπάργανα. Πάντα ξεκινάνε νέα πράγματα, αλλά προσέξτε: όχι στα πανεπιστήμια, αλλά μονάχα στα στρατιωτικά ερευνητικά κέντρα. Κι αυτή η νέα Φυσική δεν είναι γιά τον κοσμάκη.
Ή, μάλλον, είναι, αλλά όχι γιά το καλό του.

Τώρα, τί είδους Φυσική θα είναι αυτή η νέα – αν κι όποτε υπάρξει; σε τί πρέπει να δώσει περισσότερη σημασία;

(συνεχίζεται)
 

Δεν είναι «ηθικό πλεονέκτημα», είναι ανήθικο προνόμιο!....

 Θανάσης Κ

 
. Το 1948 ο Τζόρτζ Όργουελ περιέγραψε το new talk. Δηλαδή τη μετατροπή της γλώσσας σε ένα εξουσιαστικό ιδίωμα όπου οι λέξεις όχι μόνο έχαναν τη σημασία τους, αλλά αντιστρεφόταν το νόημα τους…
Αυτό το new talk, που χαρακτήρισε ιδιαίτερα τις κομμουνιστικές κοινωνίες της εποχής του – και γι’ αυτές το έγραψε κυρίως ο Όργουελ – το βλέπουμε σήμερα να θριαμβεύει γύρω μας, τριάντα χρόνια μετά την κατάρρευση του Κομμουνισμού!
Δείτε κάποια σύγχρονα παραδείγματα σύγχρονου new talk:
* Όταν σας λένε, «πρέπει να πάμε στη Χάγη να λύσουμε τα προβλήματά μας με την Τουρκία», εννοούν κάτι άλλο: Πως πρέπει να συνθηκολογήσουμε πλήρως με τις απαιτήσεις της Τουρκίας πριν πάμε στη Χάγη! Αλλιώς, δεν πρόκειται να συνυπογράψουμε συνυποσχετικό όπως απαιτεί η Τουρκία. Και «μονομερώς» (χωρίς συνυποσχετικό), δεν πρόκειται να πάμε στη Χάγη…
* Όταν σας λένε ότι πρέπει να λύσουμε τα προβλήματά μας στο Διεθνές Δικαστήριο, δεν εννοούν ότι πρέπει να επιδιώξουμε επίλυση με βάση του Διεθνές Δίκαιο. Εννοούν ότι πρέπει να απεμπολήσουμε τα δικαιώματα που μας δίνει το Διεθνές Δικαστήριο πριν πάμε στη Χάγη! Και το Διεθνές Δικαστήριο, απλώς θα επικυρώσει εκ των υστέρων τη συνθηκολόγηση που θα έχουμε κάνει εμείς από πριν
* Όταν σας λένε ότι «δεν πρέπει να διχάσουμε τον Ελληνικό λαό με τα σκάνδαλα», εννοούν ότι πρέπει να κουκουλώσουμε τα σκάνδαλα!
* Όσοι σας μιλούν «κατά του διχασμού», στην πραγματικότητα οι ίδιοι είναι υπέρ της πλήρους συγκάλυψης.
* Όταν σε λένε ότι «οι Πρωθυπουργοί δεν πάνε σε δικαστήρια», εννοούν ότι οι Πρωθυπουργοί και παραπέμπονται και καταδικάζονται σε δικαστήρια παντού αλλού εκτός της Ελλάδας! Γιατί παντού αλλού το πολιτικό σύστημα κάνει την αυτοκάθαρσή του – μόνο εδώ αρνείται να την κάνει, και γι’ αυτό βουλιάζει!
* Όταν σας μιλάνε για «ανθρώπινα δικαιώματα» των αλλοδαπών, εννοούν για το δικαιώματα των δουλεμπόρων και των ΜΚΟ να φέρουν και να επιβάλλουν στη χώρα εργαλειοποιημένους λαθρομετανάστες!
* Όταν σας μιλάνε οι «δικαιωματιστές» για «ανθρώπινα δικαιώματα», εννοούν το «δικαίωμα» των μειοψηφιών να… καταστρατηγούν τα δικαιώματα της πλειοψηφίας: Όπως για παράδειγμα το «δικαίωμα» των επαγγελματιών «ακτιβιστών» να κλείνουν κάθε μέρα το κέντρο και να ταλαιπωρούν εκατομμύρια συμπολίτες μας…
* Όταν σας μιλάνε «κατά του «εθνικισμού», εννοούν το δικό τους δικαίωμα να υπερασπίζονται όλους τους γειτονικούς εθνικισμούς κατά της Ελλάδας! Εννοούν ακόμα ότι όλοι οι άλλοι έχουν δικαίωμα να ζητάνε από την Ελλάδα τα πάντα – αλλά η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τίποτε δικό της. Ούτε την Ιστορίας της, ούτε την ταυτότητά της, ούτε την κυριαρχία της, ούτε καν τα σύνορά της!
* Όταν σας ρωτάνε προκλητικά «αν θέλετε Πόλεμο», για να λυθούν οι απαιτήσεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας, εννοούν ουσιαστικά ότι πρέπει να συνθηκολογήσουμε παθητικά με αυτές τις απαιτήσεις. Που θα φέρουν κι άλλες σε λίγο…
* Όταν σας λένε ότι τα νησιά «δεν έχουν κυριαρχικά δικαιώματα» (ΑΟΖ κλπ.) εννοούν, ότι δεν πρέπει να διεκδικήσουμε ό,τι δικαιώματα μας δίνει το Διεθνές Δίκαιο. Δικαιώματα που η Τουρκία τα αμφισβητεί με την απειλή χρήσης βίας. Εννοούν λοιπόν, ότι πρέπει να αποδεχθούμε πλήρως τους ανοικτούς εκβιασμούς της Άγκυρας, πράγμα που δεν έχει καμία σχέση, βέβαια, με το Διεθνές Δίκαιο. Το οποίο η Άγκυρα δεν το έχει συνυπογράψει, ακριβώς γιατί το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα για τα νησιά…
* Τέλος όταν σας μιλάνε για το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς, εννοούν το ανήθικό προνόμιο της Αριστεράς!
Το προνόμιο που διεκδικεί η ίδια για τον εαυτό της να κάνει ό,τι γουστάρει αλλά να μην πληρώνει τις συνέπειες, γιατί τάχα είναι πιο «ηθική» από όλους τους άλλους!
Ποιος της έδωσε αυτά τα εύσημα; Κανείς! Μόνη της τα απένειμε στον εαυτό της…
Πού αλλού στον κόσμο ισχυρίζεται μια παράταξη – οποιαδήποτε – ότι έχει «ηθικό πλεονέκτημα» σε σύγκριση με όλες τις άλλες – δηλαδή είναι «πιο ηθική» από τις άλλες; Πουθενά!
Το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς, είναι στην ουσία η ανήθικη αξίωση εκ μέρους της να βρίσκεται υπεράνω κριτικής όλων των υπολοίπων. Να κρίνει εκείνη όλους τους άλλους, αλλά να μην μπορεί να την κρίνει κανείς!
–Κάποτε οι κληρικοί στο Μεσαίωνα θεωρούσαν τους εαυτούς τους «υπεράνω κριτικής» των απλών ανθρώπων, γιατί ήταν, λέει, «εκπρόσωποι του Θεού». Τους σάρωσε όμως η Αναγέννηση (και η μεγάλη διαμαρτυρία της «Μεταρρύθμισης»)
–Αργότερα, στα χρόνια του Διαφωτισμού, οι Μονάρχες, θεωρούσαν τους εαυτούς τους «υπεράνω κριτικής», γιατί βρίσκονταν στο Θρόνο τους «Ελέω Θεού». Τους σάρωσαν όμως κι αυτούς οι δημοκρατικές επαναστάσεις – σε τρία κύματα μάλιστα: 1789, 1830 και 1848…
–Σήμερα, κάποιος πρέπει να πει στην Αριστερά, ότι το ανήθικο προνόμιο που δεν είναι ούτε ανεκτό ούτε καν συζητήσιμο…
Ο Μεσαίωνα μας τελείωσε. Και πίσω στο Μεσαίωνα δεν θα μας γυρίσουν οι σύγχρονοι φανατικοί.
(Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε που η Αριστερά ονομάστηκε «μια Θρησκεία χωρίς Θεό».
Και η Αριστερή τύφλωση, θεωρείται πλέον, θρησκευτικός σκοταδισμός χωρίς μεταφυσική προσδοκία).
Αλλά δεν είναι μόνο η Αριστερά που «φλερτάρει» σήμερα με το Μεσαίωνα…
Και οι… Φιλελέδες συμπράττουν μαζί της.
Αριστερά και Φιλελέδες, όταν μιλάνε για «Πρόοδο», εννοούν τον εφιάλτη ενός μελλοντικού κόσμου, χωρίς έθνη, χωρίς πατρίδες, χωρίς συλλογικές ταυτότητες, χωρίς κανενός είδους ιεραρχικές δομές, χωρίς σύνορα, χωρίς στρατούς, χωρίς αίσθηση ιερότητας…
Δηλαδή ένα κόσμο αποξενωμένων ατόμων, χωρίς ηθικές αξίες και προτάγματα, χωρίς ιδιοπροσωπεία – γυμνά άτομα χωρίς «Πρόσωπο».
Γιατί το «πρόσωπο» δίνει ηθική διάσταση στα άτομα και στις μεταξύ τους «προσωπικές σχέσεις».
Άλλα αποξενωμένα-γυμνά άτομα, χωρίς ηθικό βάθος, είναι αγέλες αγριμιών!
Πάνω στα οποία θα εξουσιάζει η αυθεντία και ο έλεγχος των «πολιτικής ορθότητας». Δηλαδή η απόλυτη Τυραννία!
Δεν χτυπάνε τις μόνο τις «πατρίδες». Χτυπάνε τις συλλογικές πολιτιστικές ταυτότητες.
Δεν χτυπάνε τις μόνο τις «ιεραρχίες». Ισοπεδώνουν τις κοινωνίες.
Δεν χτυπάνε τη θρησκευτικότητα. Χτυπάνε τη ιερότητα και τα αξιακά πρότυπα στις κοινωνίες.
Δεν «απελευθερώνουν» τους πολίτες – τους μετατρέπουν σε πρόβατα μέσα στη στρούγκα.
Ο Όργουελ περιέγραψε πολύ γλαφυρά αυτήν τον εφιάλτη στο προφητικό του έργο: «1984».
Έπεσε έξω καμιά σαρανταριά χρόνια. Μόνο…
ΥΓ. Οι σημερινοί Αριστεροί και οι Φιλελέδες δεν έχουν καμία σχέση ούτε με τον κοινωνικό Ριζοσπαστισμό της Αριστεράς, ούτε με τα μεγάλα προτάγματα Ελευθερίας (Δηλαδή εθνικής απελευθέρωσης και Δημοκρατίας) των Φιλελεύθερων κινημάτων.
Προέκυψαν ως εκφυλιστικά παραπροϊόντα που εκφράζουν ιδεολογικές στρεβλώσεις και οδηγούν σε απεχθείς τυραννίες.
Τροφή για φανατικούς και για επιτήδειους λαθρεμπόρους ιδεών.
Που με το αζημίωτο επαγγέλλονται το «ελπιδοφόρο αύριο» και οδηγούν στο πιο σκοτεινό μεσαιωνικό «προχθές»…

ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Έλληνες

                           
 
Του Νίκου Ιγγλέση 
Μας είπαν ότι είμαστε σπάταλοι, τεμπέληδες και δεν παράγουμε τίποτα γι’ αυτό και χρεοκοπήσαμε. Όμως το 2019, παρά τη δεκαετή καταστροφή, κάναμε εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών 72,6 δις που αντιστοιχούν στο 38,7% του ΑΕΠ. Μας επέβαλαν τα Μνημόνια για να μας «συμμορφώσουν» και να μας «μεταρρυθμίσουν», ουσιαστικά για να μας καθυποτάξουν. Για το νόμισμα, το ευρώ και το τεράστιο συναλλαγματικό  χρέος που δημιουργήθηκε απ’ αυτό, μας διαβεβαιώνουν ότι δεν έχουν καμιά ευθύνη. Μόνο που στα 18 χρόνια του ευρώ (2002-2019) η άμοιρη πατρίδα μας πλήρωσε 163 δις μόνο για τους τόκους ενός χρέους που ανέρχεται (31-3-20)  σε 362 δις  με έντονες τάσεις περαιτέρω μεγέθυνσης.
Εδώ και χρόνια τα σύνορα άνοιξαν για την ελεύθερη διακίνηση φθηνών εισαγόμενων αγαθών που προοδευτικά κατέστρεψαν την εγχώρια αγροτική και βιομηχανική παραγωγή. Τα σύνορα άνοιξαν για την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων με συνέπεια η εγχώρια αποταμίευση να καταλήγει σε τράπεζες του εξωτερικού. Τα σύνορα άνοιξαν για την ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων με αποτέλεσμα οι μετανάστες να αποτελούν σήμερα περισσότερο από το 10% των εργατοϋπαλλήλων. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης  που στην Ευρώπη υλοποιείται από την Ε.Ε.
«Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε. Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ’ τη σοδειά του. Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του»*.
Μετά μας είπαν ότι οφείλουμε να μετασχηματιστούμε σε πολυπολιτισμική κοινωνία. Είπαν ότι πρέπει να «αγκαλιάσουμε» τους λαθρομετανάστες – εποίκους, να φτιάξουμε συνοικίες και χωριά αλλοεθνών στην ελληνική γη, να τους δώσουμε δουλειά, υγειονομική περίθαλψη και σχολεία για τα παιδιά τους. Έτσι προοδευτικά οι Έλληνες θα γίνουμε μια από τις πολλές μειονότητες που θα κατοικούν στον πρώην ελλαδικό χώρο και η Τουρκία θα μπορεί να επικαλεστεί την προστασία των μουσουλμανικών πληθυσμών για να επέμβει, όποτε το κρίνει πρόσφορο.
«Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή του παρά μονάχα στην πομπή της κηδείας».
Αλλά για να μας αλώσουν, έπρεπε πρώτα να μας κλέψουν την εθνική συνείδησή μας. Άρχισαν με την αναθεώρηση της Ιστορίας. Όπως είχε γράψει ο Τζώρτζ  Όργουελ : «Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον. Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν». Δεν απελευθερώσαμε τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θράκη,  την Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου αλλά τα κατακτήσαμε. Στη Μικρά Ασία δεν εκστρατεύσαμε για να προστατεύσουμε τον πανάρχαιο ελληνικό πληθυσμό της, από την εθνοκάθαρση του Μουσταφά Κεμάλ, αλλά κάναμε ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Οι ήρωες της Εθνεγερσίας του 1821 ήταν κατσαπλιάδες, αγύρτες, δολοφόνοι, ο Κολοκοτρώνης έσφαξε τους Τούρκους στην Τριπολιτσά  και ο Καποδίστριας ήταν δικτάτορας. Το ελληνικό έθνος δεν έχει ιστορική συνέχεια αλλά δημιουργήθηκε από το κράτος μετά το ’21. Το ερώτημα παραμένει : Ποιος τότε έκανε την Επανάσταση; Όλα αυτά ενώ τα τουρκικά σίριαλ εξακολουθούν να παίζουν στα ελληνικά κανάλια εξιδανικεύοντας τους παλαιότερους και τους σύγχρονους Οθωμανούς.
«Το έθνος να λυπάστε που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα»*.
Η ελληνική αδυναμία οδηγεί στην κατευναστική πολιτική και το φοβικό σύνδρομο που αποθρασύνουν την Τουρκία. Ο Ελληνισμός απειλείται άμεσα στον Έβρο, στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η κυβέρνηση καταφέρνει να βρίσκει χρήματα για να επιδοτήσει την αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων, για χάρη της γερμανικής βιομηχανίας, αλλά όχι για να αγοράσει τορπίλες βαρέως τύπου για τα υποβρύχια 214. Αυτό αποτελεί ένα μικρό δείγμα της εξάρτησης του ελληνικού πολιτικού συστήματος από τις δυνάμεις που διακρατούν το χρέος. Ο Ελληνισμός υπονομεύεται από μια εσωτερική «Πέμπτη Φάλαγγα» ή «Κόμμα της Χάγης» που επιδιώκει, με ψυχραιμία και νηφαλιότητα, να τον οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις – παραχωρήσεις που θα καταστήσουν την Αθήνα και τη Λευκωσία δορυφόρους της Άγκυρας. Οι θιασώτες της παγκοσμιοποίησης ( γκλομπαλιστές) και οι εθνομηδενιστές, σε αγαστή συνεργασία με τα, ελεγχόμενα από μεγάλους οικονομικούς παράγοντες, μέσα ενημέρωσης απεργάζονται την αποδόμηση της εθνικής συνείδησης.
«Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους»*.
Έλληνες ας μην αφήσουμε τις οικονομικές δυσχέρειες και τη μίζερη καθημερινότητα να αλώσει το φρόνημά μας. Ας μην πουλήσουμε την ψυχή μας για μερικά ακόμη δανεικά ευρώ από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, που θα μας βυθίσουν ακόμη περισσότερο στη δουλεία. Έλληνες χάσαμε πολλές μάχες αλλά όχι τον πόλεμο. Η Αντίσταση είναι μονόδρομος για την επιβίωση του γένους.
Ο μεγάλος ποιητής μας Κωστής Παλαμάς είχε γράψει το 1940 : «Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλον κανένα, μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα».
Έλληνες ψηλά τις Σημαίες.
 
*Οι στίχοι εντός εισαγωγικών είναι από το ποίημα «Το έθνος να λυπάστε». του Λιβανέζου ποιητή Χαλίλ Γκιμπράν.
 
Πηγή : «www.ellinikiantistasi.gr»

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020

ΕΠΑΝ-ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΗΦΑΙΣΤΟΥ[ΜΕΡΟΣ Δ']

Επαν-ανακάλυψις Ηφαίστου – 4
      
πλούστατα, επειδή τα διάφορα μέρη του διαγράμματος αντιστοιχούν στο πώς ο ανιχνευτής μας «βλέπει» τον Ήφαιστο κατά τις διάφορες φάσεις της ημέρας.
Δηλαδή, έτσι:



Το διάγραμμα δίδεται με δύο προϋποθέσεις: (α) ότι Ήλιος / ‘Ήφαιστος / Γή είναι συνευθειακά σώματα, καί (β) γιά τις ισημερίες (23/03, 23/09). Καταλαβαίνετε, όμως, ότι στις υπόλοιπες πιθανές θέσεις του Ηφαίστου, τις μή-συνευθειακές, ο αριθμός των απορροφουμένων νετρίνων θα είναι μικρότερος. (Η θέση της Γής δεν μας νοιάζει, επειδή Γή-Ήλιος πάντα ορίζουν ευθεία. Οπότε, απομένει να δούμε το πού βρίσκεται ο Ήφαιστος κάθε φορά.)
Δηλαδή, το διάγραμμά μας, κι επί όσες (γήϊνες) μέρες ο Ήφαιστος περνάει μπροστά από τον Ήλιο, θα δείχνει κάπως έτσι:



Είναι προφανές, ότι σε «λοξές» θέσεις του Ηφαίστου θ’ απορροφώνται λιγώτερα νετρίνα.
Τα μεσοδιαστήματα, τώρα (ανάμεσα στα κόκκινα «Μ»), που δεν έχουμε μετρήσεις, είναι οι ώρες της νύχτας. Κατ’ αυτές, θα μπορούσαμε πάλι να πάρουμε μετρήσεις. Αλλά, όποτε κάνουμε πείραμα, είναι καλύτερα ν’ απλοποιούμε τα Μαθηματικά μας – έστω σε πρώτη φάση. Στο πρώτο «προσεγγιστικό μοντέλο», ως λέγεται. (Αλλοιώς, στην περίπτωσή μας θα έπρεπε ν’ αφαιρούμε κάθε φορά την απορρόφηση της ίδιας της Γής σε νετρίνα… γιά κάθε δευτερόλεπτο της νύχτας! Επειδή η Γή, όπως περιστρέφεται, προβάλλει -στην πορεία των νετρίνων- διαφορετικό «πάχος» κάθε στιγμή.)
Όπως, τέλος, πάλι καταλαβαίνετε, καλύτερα θα ήταν αν βάζαμε ολόκληρο δίκτυο ανιχνευτών· αλλά καί μ’ έναν, η δουλειά μας γίνεται μιά χαρά.

ε1. Επιφύλαξη πρώτη
Όλα καλά… θεωρητικώς· έτσι ακριβώς πρέπει να διεξαχθεί το πείραμα. Όμως, στην πράξη δεν γνωρίζω τί γίνεται με τους ανιχνευτές νετρίνων.
Τί εννοώ;
Τα διάφορα αγαθά / αντικείμενα που μπορούμε ν’ αγοράσουμε, σίγουρα τα κατασκευάζουν κάποιες βιομηχανίες. Ωστόσο, τα επιστημονικά όργανα είναι ιδιαίτερη κατηγορία. Η αγορά τους διαφέρει, δηλαδή, από την αγορά καταναλωτικών αντικειμένων. Άλλο το ν’ αγοράσεις πχ αντισκωριακό, ή μαύρα πρόστυχα εσώρρουχα γιά τη γκόμενα, κι άλλο το ν’ αγοράσεις επιστημονικά όργανα – πλήν εξαιρέσεων.
Εάν πχ θες ν’ αγοράσεις έναν παλμογράφο, θα βρείς πολλά μοντέλα ψάχνοντας την αγορά. Αλλά δεν μπορείς να πας σε μιά βιομηχανία επιστημονικών οργάνων, καί να πείς: «- Γειά σας! Θέλω ένα βαρυτόμετρο!» (Μπορείς, αλλά θα σε κοιτάνε σα να είσαι από ίδρυμα καθυστερημένων.) Τέτοια εξειδικευμένα όργανα δεν τά ‘χουν να κάθονται στη βιτρίνα, περιμένοντας τον πελάτη· ούτε τα παράγουν μαζικά. Σίγουρα έχουν προσπέκτους με προδιαγραφές, συν ένα μοντέλο γιά επίδειξη (ώστε να μην αγοράζεις γουρούνι στο σακκί), αλλά γιά να πάρεις ένα εξειδικευμένο όργανο στα χέρια σου, πρέπει να δώσεις παραγγελία – καί να περιμένεις στη σειρά.
Οπότε, γιά να μην περιμένεις χρόνια, συνεννοείσαι με άλλους ενδιαφερόμενους, ώστε να παραγγείλετε μαζικά. Πχ αν τον ανιχνευτή νετρίνων τον θέλει το ΕΚΠΑ, ρίχνεις μιά ανακοίνωση στο Διαδίκτυο, κι ενδέχεται να βρείς άλλους πεντέξη ενδιαφερόμενους. Πχ πανεπιστήμιο Αγουλινίτσας, πανεπιστήμιο Τιμπουκτού, πανεπιστήμιο Άρκαμ του Μισκατόνικ, κτλ κτλ. Στο τέλος, μαζεύεστε κάμποσοι νοματαίοι επιστήμονες ανθρώποι, καί παραγγέλνετε ομού όλοι μαζί. Έτσι γίνονται αυτές οι δουλειές.

Το θέμα, όμως,… ποιό «θέμα», η θεματάρα, είναι το εξής:
Άντε, καί τον πήρες στα χέρια σου τον ανιχνευτή νετρίνων. Όμως, πόση διακριτική ικανότητα χρειάζεται γιά τις μετρήσεις μας, καί πόση έχουν τα όργανα αυτή τη στιγμή, στην παρούσα φάση της τεχνολογίας;
Δηλαδή:
Αν ο Ήφαιστος απορροφάει ανά πάσα στιγμή ένα καί μοναδικό νετρίνο, ενώι ο Ήλιος του πετάει δέκα χιλιάδες (10,000) από δαύτα (στην ίδια διατομή επιφάνειας), μπορεί ο ανιχνευτής να ξεχωρίσει ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ το 1 στα 10,000, ώστε να δώσει αποτέλεσμα 9,999 νετρίνα (κι όχι δέκα χιλιάρικα); έχει τέτοια ακρίβεια;
Ειλικρινά, αγνοώ την απάντηση.
Όμως, γιά επιστημονικές μετρήσεις, πρέπει οπωσδήποτε να ξεφεύγουμε πέραν της τυχαιότητας – ένθα τυχαιότητα ίσον συνήθως το 33-34%. Το ένα τρίτο, δηλαδή. (Όπως προκύπτει από τη Γκαουσσιανή καμπύλη.) Εάν, δηλαδή, ο κατασκευαστής του ανιχνευτή σου λέει (στο αριθμητικό παράδειγμα, που έδωσα) ότι το όργανο μετράει 1 νετρίνο στα 10,000 με βεβαιότητα 60%, δεν κάνουμε τίποτε απολύτως. Εάν, πάλι, σου πεί ότι η βεβαιότητα είναι 90%, εκεί κάτι κάνουμε. (Υπάρχουν τρόποι -μαθηματικώς- να εξουδετερώσουμε αυτό το 10% αβεβαιότητας που παραμένει.)
Το πρόβλημα αυτό είναι τόσο μεγάλο, που -ως παράδειγμα- το ίδιο το Σέρν έχει αναγκαστεί πολλές φορές να (εφεύρει καί να) κατασκευάσει το ίδιο τα επιστημονικά εργαλεία του. (Ιδίως σε παλιότερες εποχές, όταν έκανε επιστήμη – καί δεν μαλακιζόταν με το σωματίδιο του κύρ-Χίγγζ.) Νά, ας πούμε με ηλεκτρονικά παλαιοτέρων εποχών, που δεν ήταν τόσο γρήγορα, ώστε να καταγράφουν τα σωματίδια που παρήγαγε ο επιταχυντής. Μπορεί το σωματίδιο να προσπέρναγε, καί τα ηλεκτρονικά να μην έπαιρναν κάν χαμπάρι. (Αυτό αντιμετωπίστηκε με τα λεγόμενα κυκλώματα σύμπτωσης-αντισύμπτωσης – γιά να μαθαίνετε.    )
[Το ίδιο κι εδώ… υποθέτω, όμως, ότι ο ανιχνευτής νετρίνων έχει αρκετά γρήγορο αισθητήρα, ώστε να δίνει ξεκάθαρο σήμα καταγραφής σε κάθε νετρίνο που περνάει. Υποθέτω, δηλαδή, ότι τεχνολογικώς αυτό το πρόβλημα είναι ήδη λυμένο. Με τη διακριτική ικανότητα δεν ξέρω τί γίνεται, καί προβληματίζομαι.]

ε2. Επιφύλαξη δεύτερη
Χμμμ… κι εδώ μου φαίνεται πως έβγαλα λαγό! 
Κάθε άστρο, που περιφέρεται γύρω από κάποιο άλλο άστρο / κέντρο περιστροφής (πχ Άρης με Ήλιο, Σελήνη με Γή, κτλ κτλ), διαγράφει περιστροφή επάνω σ’ ένα γεωμετρικό επίπεδο. Το οποίο επίπεδο, όμως, παλαντζάρει (περιστροφικώς) σα βάρκα σε κύμα… ή, αλλοιώς, ως «πίπτον νόμισμα». Δηλαδή, στρίβουμε κάθετα ένα νόμισμα – κι όταν χάσει την ενέργειά του (από την τριβή στο πάτωμα), τότε «πίπτει» περιστρεφόμενο. Ακριβώς αυτή την εικόνα παρουσιάζουν οι πλανήτες στο επίπεδο περιστροφής τους. Νά, ρίξτε μιά ματιά πχ εδώ· εκεί που λέει «current planets». Τέρμα δεξιά στον πίνακα εμφανίζονται οι αποκλίσεις της τροχιάς πάνω, ή κάτω απ’ το επίπεδο της εκλειπτικής.
Αν θέλετε καί κινούμενη εικόνα του φαινομένου, εδώ.

Τί γίνεται, τώρα;
Αυτή η περιστροφή του επιπέδου περιστροφής (δεν πρόκειται γιά λογοπαίγνιο!), κρατάει κάμποσα χρόνια. Ας πούμε, γιά τη Σελήνη κρατάει 19 χρόνια (είναι ο περίφημος Μετωνικός κύκλος), ενώι η ίδια η Σελήνη περιστρέφεται γύρω απ’ τη Γή σε 29 μέρες. Βλέπετε τη διαφορά… καί πού να δήτε τον χρόνο, που κάνει το επίπεδο περιστροφής της Γής να στρίψει! Είναι 41,000 (σαρανταμία χιλιάδες) χρόνια, καί μετρήθηκε σχετικά μόλις πρόσφατα.
Όμως:
  • εάν ο Ήφαιστος έχει μεγάλη περίοδο περιστροφής του επιπέδου του,
  • καί εάν παρουσιάζει μεγάλη απόκλιση πάνω-κάτω,
τότε ενδέχεται να περιμένουμε επί χρόνια, αλλά να μην κάνει διέλευση μπροστά από τον Ήλιο, ώστε να πάρουμε μετρήσεις! (Καί δή, όταν «βλέπουμε» από τη Γή· διότι διέλευση μπροστά από τον Ήλιο θα κάνει έτσι κι αλλοιώς κάποια στιγμή – «από τα πλάγια», όπως φαίνεται στο αμέσως παρακάτω σχήμα.) Δηλαδή, εάν δεν έχουμε υπομονή, μπορεί να έχουμε στήσει καρτέρι επί χρόνια, αλλά με μηδενικό αποτέλεσμα – καί ν’ απογοητευτούμε! Να πούμε: «- Δεν υπάρχει Ήφαιστος, τα παρατάμε!»



Εάν, λοιπόν, η γωνία φ παραείναι μεγάλη, κι εάν η (κόκκινη) τροχιά του Ηφαίστου αλλάζει γωνία αργά, τότε νά πώς χρειάζονται εκατό ακόμη χρόνια από σήμερα, μέχρι να τον ξαναδούμε!
Κ’ ίσως όντως η γωνία φ να είναι μεγάλη… «χωλός» γάρ. Ήτοι, το ένα «πόδι» ψηλά απάνω, καί τ’ άλλο χαμηλά κάτω. Το πιάνετε τώρα, το γιατί «χωλός»;
Οι αρχαίοι ημών ήξεραν πολύ καλά τί λέγανε!

Τέλος πάντων, γιά τον Ήφαιστο δεν ξέρουμε ακόμη τίποτε· υποθέσεις κάνουμε. Ωστόσο, ο «λαγός» που υπαινίχθηκα στην αρχή της ενότητας, είναι ο εξής:
Εκατό χρόνια πρίν (σύν ένα), το 1919, έγινε ένα περίφημο πείραμα, γιά να επιβεβαιώσει (υποτίθεται) τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας. Λέγανε, δηλαδή, ότι κάτι «ενοχλεί» τον Ερμή, άρα -με τη συμβατική Φυσική- πρέπει να υπάρχει ένας πλανήτης σε τροχιά πιό εσωτερική (ο Ήφαιστος), ο οποίος επηρέαζε τον Ερμή (όποτε πλησιάζανε ο ένας τον άλλον) με «παρέλξεις». Ο αρχίβλαξ, τώρα, με τους οπαδούς του, λέγανε ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει έτερος πλανήτης πιό μέσα, διότι οι παρατηρούμενες αποκλίσεις προβλεπόταν από τη Γενική Σχετικότητα…
…Καί ώ, του θαύματος, επιβεβαιώθηκε ( ; ) ο αρχίβλαξ!    Τον εξαφάνισε τον Ήφαιστο, δίκην ταχυδακτυλουργού! Lol!!!
Όμως, επειδή όποιος θέλει να μάθει καλά μιά επιστήμη, δεν περιορίζεται ούτε στα πανεπιστημιακά βιβλία, αλλά πάντα ανατρέχει στις πηγές…
…πολλώι δέ μάλλον ΔΕΝ υιοθετεί επιστημονικούς «αστικούς θρύλους»
…καί στη Φυσική οι πηγές ονομάζονται «δημοσιεύσεις» (papers), καί δεν γίνονται, βεβαίως-βεβαίως, στο εβδομαδιαίο σινε-ρομάντζο, αλλά σε πολύ εξειδικευμένα έντυπα αναφοράς…
…το σχετικό paper (καί αντίθετα απ’ όσα τσαμπουνάνε τα διδακτικά εγχειρίδια) κάθε άλλο, παρά δικαιολογεί τον αρχίβλακα καί τους χειροκροτητές του. Συγκεκριμένα, οι μετρήσεις βγήκαν ανάμεσα στην κλασική Φυσική καί τις Γενικο-Σχετικές «προβλέψεις» του αρχίβλακα – κι επομένως, δεν επιβεβαιώνουν καμμία απ’ τις δύο θεωρίες.

Όμως, τί υποψιάζομαι προσωπικώς ότι συνέβη πράγματι:
Ότι οι επιστήμονοι υπέθεσαν εξ αρχής (κι έκαναν υπολογισμούς με βάση αυτό) πως Ήφαιστος καί Ερμής περιστρέφονται σε περίπου ίδιο επίπεδο… άντε καί με απόκλιση καθ’ ύψος καμιά εικοσαριά μοίρες· ενώι στην πραγματικότητα ο Ήφαιστος βρισκόταν σε μεγάλη απόκλιση! Που σημαίνει, ότι οι παρέλξεις που εξασκούσε στον Ερμή δεν ήταν σωστά υπολογισμένες, αλλά ήταν οι «προβολές» των πραγματικών, κατά γωνία φ.
Αυτά, λοιπόν, κι από μένα…
…ως μικρή συμβολή στην επιστημονικώς ορθή σκέψη! 

(συνεχίζεται)
 

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ.....

Το πολιτικό σύστημα στη σημερινή συγκυρία
Του Κώστα Δημητριάδη


Η συνολική ομηρία των επίσημων πολιτικών δυνάμεων πιέζει για «σώφρονα» στοίχιση σε ολέθριες επιλογές

Μέσα στις σημερινές συνθήκες δε θα βρούμε καλά ενορχηστρωμένα σχέδια που εκτελούνται από στιβαρό χέρι. «Σχεδιασμοί επί χάρτου» ασφαλώς υπάρχουν πολλοί και αντιτιθέμενοι, αλλά υπάρχει και αδυναμία και φθορά (τόσο διεθνώς όσο και στην εσωτερική πολιτική ζωή) και έτσι τα όσα προωθούνται συχνά μένουν ανολοκλήρωτα και πολλές φορές ακυρώνονται ή λοξοδρομούν. Εμφανίζεται αστάθεια μπροστά σε ένα διπλά αβέβαιο δυσμενές μέλλον που ορίζεται από την κρίση που προκαλεί η διαρκώς κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα, εντός του ασταθούς διεθνούς πλαισίου πολλαπλών οξύτατων ανταγωνισμών, και την επερχόμενη σφοδρή ύφεση και το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η χώρα. Αστάθεια που βρίσκεται σε οξεία αντίθεση με ό,τι οι κυβερνώντες διατυμπανίζουν υπεραντλώντας το πολιτικό κεφάλαιο που έχουν για την ώρα σωρεύσει. Και βέβαια η αστάθεια, μαζί με την τρέχουσα πολιτική υπεροχή της κυβέρνησης έναντι μιας αποδιοργανωμένης και σε αφασία ευρισκόμενης αντιπολίτευσης, διατηρεί ανοικτή την επιλογή των εκλογών.

Μέσα στο πλαίσιο του συστημικού δικομματισμού (κεντροδεξιά/κεντροαριστερά) εμφανίζονται εντάσεις στο εσωτερικό των δύο πόλων του που δίνουν σημάδια για τις αντοχές του και τη δυνατότητά του να διαχειριστεί τη διπλή κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα.

Κεντροδεξιά. Με κέντρο τη ΝΔ: συνοχή και εντάσεις


Ας δώσουμε την εικόνα σε αδρές γραμμές. Από τη μία ο Μητσοτάκης που επιδιώκει να δημιουργήσει/ελέγξει ένα «σύστημα» κεντροδεξιάς. Στα ελληνοτουρκικά διατηρεί ισχυρούς διαύλους συνεννόησης με το σημιτικό περιβάλλον, κύρια έκφραση του ανοικτά εκφραζόμενου ενδοτισμού. Κι ας αναγκάζεται σε ελιγμούς (απόσυρση Ροζάκη από την πρώτη γραμμή). Άλλα σχέδια που επηρεάζουν προς την ίδια κατεύθυνση βρίσκονται σε επαφή μαζί του (ΕΛΙΑΜΕΠ, Ντ. Μπακογιάννη αλλά και το διακριτό στίγμα του Ν. Δένδια). Την ίδια στιγμή η οξύτητα της απειλής τον έχει υποχρεώσει στην επιλογή γραμμής άμυνας στον Έβρο. Επιλογή που έγινε και με όρους πολιτικής επιβίωσης αλλά η λογική του, συμφωνία με την Ιταλία, προσέγγιση με την Αίγυπτο και όσα διαρρέουν για το σχετικό παρασκήνιο, συνομιλίες με τις ΗΠΑ για «συνεκμετάλλευση και με άλλους-τρίτους» νότια της Κρήτης, προετοιμάζει μια μοιρασιά με οδυνηρές απώλειες για τη χώρα.

Εσωτερικά επιδιώκει να εμφανίσει ένα «σύστημα» τεχνοκρατικής έμπνευσης, παίζει το χαρτί της πρόταξης της «αποτελεσματικότητας» στην προσπάθειά του να ενισχύσει την αυτονομία του έναντι των άλλων πόλων μέσα στη Ν.Δ. (σαμαρικοί, καραμανλικοί). Ακόμα και σε συμβολικό επίπεδο (σε ό,τι αφορά τα θέματα των πολιτικών φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού) κάνει ανοίγματα σε μία κατεύθυνση πιο «ευρωπαϊκή» παίρνοντας αποστάσεις από την παραδοσιακή «λαϊκή» Δεξιά. Αυτή την τελευταία επιδιώκει με κλιμακούμενη επιθετικότητα να εκπροσωπήσει ο Σαμαράς. Καταγγελία της ενδοτικής πολιτικής με την Τουρκία, της σύμπλευσης με τον σημιτισμό και της εισόδου στη Ν.Δ. τέτοιων δυνάμεων –κάλπικη βεβαίως από πλευράς ουσίας (σε αυτό τον ρόλο ο Σαμαράς έχει διαπρέψει σε όλη την πολιτική του διαδρομή) αλλά αποβλέπουσα να εκπροσωπήσει ένα σημαντικό κοινωνικό ακροατήριο «λαϊκής Δεξιάς».

Ενισχύει το προφίλ του με κουτσαβάκικα «αντρικά» (όπως λέει ο ίδιος) χαρακτηριστικά και εμφανίζεται ως ο υπερασπιστής του κόσμου της Δεξιάς απέναντι στην κεντροαριστερή διάβρωση – η κόντρα ενισχυμένη από τη βεντέτα με το περιβάλλον του Τσίπρα και τις υπόγειες διασυνδέσεις του καραμανλισμού για την υπόθεση NOVARTIS. Μένει να φανεί πόσο η διάχυτη απειλή με πολλαπλούς παραλήπτες (και για τον Σαμαρά χτυπάει η καμπάνα) ότι υπάρχουν στοιχεία για πολλούς πέραν του Ν. Παππά, θα τον οδηγήσει σε πιο «μετρημένη» και «σώφρονα» διαγωγή. Το καραμανλικό μπλοκ είναι πιο σύνθετη περίπτωση.

Πρώτα απ’ όλα τέμνει οριζόντια το πολιτικό σύστημα και «παίζει» και με την συριζική πλευρά. Στο κρίσιμο θέμα των ελληνοτουρκικών δίνει δείγματα (αδύναμα και αντιφατικά) υποστήριξης μιας δυνατότητας κίνησης έξω από το αυστηρά ενδοτικό πλαίσιο, που δείχνουν να τροφοδοτούνται από τις περιορισμένες φιλοδοξίες αναζήτησης εξωτερικών ερεισμάτων από μεριάς τμημάτων του ελληνικού κατεστημένου, ως κάποιων αντίβαρων που θα μπορούσαν να αμβλύνουν τον ετεροκαθορισμό της χώρας. Και αυτό το παίγνιο έχει ξαναπαιχτεί και έχουν φανεί τα όρια του (πολιτική εξουδετέρωση του Κώστα Καραμανλή). Και τώρα πάλι η ομηρία μέσω της «κασέτας» έχει παραλήπτες και προς αυτή την πλευρά.

Κεντροαριστερά. Πόσα ΠΑΣΟΚ μπορεί να χωρέσει και πού δείχνει να οδεύει ο ΣΥΡΙΖΑ;


Οι συνέπειες από την αποκάλυψη των συνομιλιών Παππά-Μιωνή αλλά και το συνολικό κλίμα που δημιουργήθηκε από σειρά άλλων περιστατικών (ενδεικτική η περίπτωση Παπαδημούλη) ήρθαν να συνδυαστούν με τη χρεοκοπία της αντιπολιτευτικής γραμμής του, διογκώνοντας τη συνολική αναξιοπιστία και τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του «συστήματος» Τσίπρα ειδικότερα. Με αυτά τα δεδομένα δείχνει να επιλέγεται ο μονόδρομος της ενδυνάμωσης των διαφόρων ΠΑΣΟΚ μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Επιλέγεται η δραστική αύξηση του ειδικού βάρους ΠΑΣΟΚογενών δυνάμεων που έχουν ερείσματα στον κρατικό μηχανισμό και σε άλλους «αρμούς της εξουσίας» (Ραγκούσης, Ξενογιαννακοπούλου κ.ά.), άλλων που κουμαντάρουν τον τομέα των έργων και τις μπίζνες (με εμφανέστερο σε αναβαθμισμένο ρόλο τον Δ. Σπίρτζη) και τέλος όλων εκείνων που συνδέονται με το σημιτικό περιβάλλον (κυρίως μέσω ΔΗΜΑΡ, κίνησης «Γέφυρας» κ.λπ.).

Ο Τσίπρας βέβαια εκπροσωπεί ένα «σύστημα» που έχει βγάλει την κύρια δουλειά για την υποστύλωση μιας ενδοτικής πολιτικής που εξυπηρετεί σχεδιασμούς απομείωσης της κυριαρχίας της χώρας. Όμως οι απειλές αποκαλύψεων αφορούν και την πλευρά ΣΥΡΙΖΑ και περνάνε το μήνυμα της επίδειξης απόλυτης «σωφροσύνης» και ευθυγράμμισης σε όλα. Έτσι η πορεία δείχνει να οδεύει προς μία μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ πιο κοντά σε ένα σχήμα: βιτρίνα από πάνω, χυλός και θέαμα από κάτω, πιο κοντινό στην όψη του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ. Και ίσως μακριά από ενοχλητικές για τα αγγλοσαξονικά πολιτικά ήθη αναφορές σε «Ριζοσπαστισμούς». Ο «σώφρων» συνδυασμός «νεαρών» και «άφθαρτων» τεχνοκρατών με μία γερή εκπροσώπηση των πολλών ΠΑΣΟΚ που παραμένουν παρόντα στην πολιτική ζωή, μαζί με μία υποβαθμισμένη αλλά υπολογίσιμη ευρωπαϊστική, εθνοαποδομητική, δικαιωματική δόση «αριστεράς», φαίνεται να είναι το «μεγάλο στοίχημα». Το αν θα βγει θα εξαρτηθεί και από την αστάθεια και από την αδυναμία στην οποία ήδη αναφερθήκαμε.

Οι «μεγάλες αναδιαρθρώσεις» ρίχνουν τη σκιά τους


Οι βουλιμικές, γερμανικές «ευρωενωσιακές» τάσεις που συνοδεύουν την πανδημία και η ουσιαστική στάση εργασιών στον τουρισμό επιταχύνουν την προώθηση μεγάλων «αναδιαρθρώσεων». Πέραν των ευφημισμών: Πρόκειται για νέα πεδία εδραίωσης παρασιτισμού: «Ελλάδα ενεργειακός κόμβος», «πράσινες» πολιτικές (που αρχίζουν από την ενίσχυση των εισαγωγών ηλεκτρικών οχημάτων), παράδοση του αστικού και μη χώρου σε συμφέροντα κ.ά.

Η αναφορά του Τσίπρα σε επανάληψη του «βρώμικου ‘89», πέραν της μάλλον άγαρμπης ταύτισής του με το πιο βαθύ ΠΑΣΟΚ, μας υποχρεώνει να κάνουμε και έναν άλλο συσχετισμό που σίγουρα δεν ήταν στις προθέσεις του. Το ‘89 με τις τότε συγκρούσεις, τα σκάνδαλα, τις αποκαλύψεις-συγκαλύψεις κ.λπ. υπήρξε και αυτό σταθμός για μεγάλες «αναδιαρθρώσεις» και αναδιανομές παρασιτισμού. Η Siemens, η ιδιωτικοποίηση των καναλιών και η μεταμόρφωση του τραπεζικού τομέα (ιδιωτικοποιήσεις) είναι οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις και ενέπλεξαν κυριολεκτικά όλο το πολιτικό φάσμα. Οι απειλές και τα μηνύματα που τις συνοδεύουν υπαγόρευαν τότε και υπαγορεύουν και σήμερα στοιχίσεις και σε αυτούς τους τομείς. Ενός πολιτικού κόσμου που είναι καθολικά σε ομηρία.

Πηγή: e-dromos.gr

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2020

ΕΕΕΕ ΜΤΖΟΥΡΡΡΡ.....

Τί συμβαίνει κ.περιφεριάρχα;;;τί πιέσεις δέχεσαι;καί τελος πάντων,οτι κι αν γίνεται στο παρασκήνιο,γιατι δεν βγαίνεις να μιλήσεις εντιμα και καθαρά στον κόσμο που με την ψήφο του σε εστειλε στην θέση που βρίσκεσαι,προκειμένου να μάχεσαι για τά συμφέροντά του;;;τέτοιες ενέργειες ο απλός λαός τίς χαρακτηρίζει αψυχολόγητες....πού ακριβως βοηθάει τον τουρισμο ,το κατέβασμα του πανό;;;;σού το ζήτησαν κάποιοι και εσπευσες να τους ικανοποιήσεις;;;το διαπραγματεύτηκες;;;κέρδισες κάτι;σου υποσχέθηκαν κάτι που θα διευκολύνει την ζωή των νησιωτών;;;διαμαρτύρεται ο κόσμος κύριε Μουτζούρη και το χειρότερο εχουν αρχίσει οι ψίθυροι....εχουν απογοητευτεί και θυμώσει οι ανθρωποι...τούς πούλησες λένε...το εκανες;;αν ναι,τρεξε να πάρεις την θέση σου στο πανθεον των προδοτών αυτής της χώρας...αν όχι ομως,αλλαξε τακτική και πολιτική-η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός-, μπάς και σώσετε ότι σώζεται ακόμη στο πολύπαθο νησι….

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΚΥΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΥΒΔΗ Ο ΛΑΟΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ (ΤΟΥΣ) ΔΥΟ...

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΚΥΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΥΒΔΗ Ο ΛΑΟΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ (ΤΟΥΣ) ΔΥΟ...
Ο ένας (ΝΔ) μπούκωσε με 20 εκατ. ευρώ τα μεγάλα κανάλια (και μικρότερα δικά του ΜΜΕ) για την μεθοδική προπαγάνδα περί "πανδημίας" ("Μένουμε Σπίτι" κλπ), καθώς και για το "λιβάνισμα" τού "ηγέτη" Μητσοτάκη που μάς "έσωσε" (καταστρέφοντας ό,τι είχε απομείνει όρθιο στην οικονομία μετά από τρία μνημόνια)...
Ο άλλος (ΣΥΡΙΖΑ), εφαρμόζοντας στην πράξη το "ηθικό πλεονέκτημα", ήθελε να δώσει 25 εκατ. ευρώ στον Κα...λογρίτσα για να κάνει κανάλι που θα προπαγανδίζει υπέρ τής "κυβερνώσας αριστεράς"...
Τελικά τα 3.000.000 € από αυτά τα πήρε ο Συριζαίος Βαξεβάνης για την εφημερίδα "Documento"...
Και οι δύο επαίρονται, πουλώντας παραμύθι, ότι δήθεν κόπτονται κατά τής διαπλοκής και υπέρ τού λαού & τής δημοκρατίας...
Και οι δύο πήραν από τον "σοφό" ελληνικό λαό
40% + 32% = 72%
στις εκλογές πριν έναν χρόνο....
Οι λαοί έχουν τις ηγεσίες που τούς αξίζουν...
Θανάσης Γκόρδης
ΥΓ1: Μην μού γράψετε κάποιοι στα σχόλια ότι η αποχή ήταν 45% (και άρα τα ποσοστά τους ήταν μικρότερα στο συνολικό εκλογικό Σώμα).
Διότι η αποχή, όπως εύκολα φαίνεται εκ τού αποτελεσματος, βοηθά το φαύλο και προδοτικό σύστημα να διαιωνίζεται.
Συνεπώς, οι απέχοντες είναι συνυπεύθυνοι.
ΥΓ2: Ούτε να γράψετε μερικοί ότι τα εκλογικά αποτελέσματα είναι καθορισμένα από την Singular Logic.
Η Singular (στην οποία, και κατ' εμέ, ΔΕΝ πρέπει να ανατίθεται αυτό το έργο) μπορεί ενδεχομένως να νοθεύσει το εκλογικό αποτέλεσμα ενός κόμματος 1%, το πολύ 2%.
Δεν μπορεί, όμως, να εμφανίσει ένα κόμμα στο 36% ενώ αυτό έχει πραγματική εκλογική δύναμη στο 3%.


Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κουστούμι

 


Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνο