ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΚΣΕΝΕΡ!!!ΤΙ ΑΓΝΟΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!

      Έρχεται η Ακσενέρ! – Τι αγνοούν οι Έλληνες σχετικά με την Τουρκία, τον Ατατούρκ, τον Φετουλάχ Γκιουλέν, τους ισλαμιστές, τους κεμαλιστές και τους παντουρανιστές

  ΓΡΑΦΕΙ Ο . ...........Εδώ θα παρουσιάσω κάπως πιο συστηματικά και συνοπτικά τα όσα γίνονται στην Τουρκία και δεν λέγονται καθόλου ή περιγράφονται λάθος στην Ελλάδα με σκοπό να εμπεδωθεί στον μέσο Έλληνα μια απόλυτη άγνοια της Τουρκίας. Το άθλιο κι ανίκανο νεοελληνικό κατεστημένο νομίζει ότι έτσι είναι καλύτερα για την μακροημέρευση του ίδιου, αλλά οι ξένοι διπλωμάτες (Αμερικανοί, Γάλλοι κι Άγγλοι) που το παρωθούν σε μια τέτοια πολιτική έχουν άλλους στόχους και ξέρουν ότι όσο περισσότερο ο μέσος Έλληνας αγνοεί την Τουρκία και δεν καταλαβαίνει τον μέσο Τούρκο, τόσο πιο κοντά βαδίζει η Ελλάδα στην καταστροφή που της έχουν ετοιμάσει.

Βασικά Σημεία που καθορίζουν την σημερινή Τουρκία

1. Καθοριστικό σημείο για την νεώτερη Τουρκία που αγνοείται στην Ελλάδα είναι το γεγονός ότι μετά τον θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (1938) όλοι σχεδόν εμφανίστηκαν ως κεμαλικοί ή κεμαλιστές. Αυτό έγινε επειδή όποιος εμφανιζόταν αντίθετος θα εξαφανιζόταν από τους στρατιωτικούς – θεματούλακες της κληρονομιάς του Ατατούρκ. Έτσι όμως, και με την πάροδο του χρόνου, όλα θα μπορούσαν να παρουσιασθούν ως ‘κεμαλικά’, κι η θεωρητική καθαρότητα την οποία είχε επιδιώξει ο Ατατούρκ να μετατραπεί σε μια αναίσχυντη θολούρα. Έτσι, και μόνον μετά τον θάνατο του Ατατούρκ, αρχίζει να ακούγεται ο όρος ‘κεμαλισμός’ – κάτι το ανήκουστο όσο εκείνος εξουσίαζε την Τουρκία (1919-1938).

2. Αυτό ήδη οδηγεί σε μια τραγική παρερμηνεία κι ιστορική παραχάραξη. Κατ’ ουσίαν δεν υπάρχει ‘κεμαλισμός’ διότι ο Κεμάλ Ατατούρκ δεν συνέθεσε ούτε εφάρμοσε καμμιά θεωρία ή πολιτική ιδεολογία. Πολύ περισσότερο, ο Ατατούρκ εμπράκτως κι επί σχεδόν 20 χρόνια απέρριψε κάθε ιδεολογία, κάθε θεωρία, κάθε θεωρητικολογία ως επικίνδυνη για την χώρα. Στην κάθε περίσταση και συγκυρία, ο Ατατούρκ στη διάρκεια της εξουσίας του, όπου δεν θα μπορούσε κανένας να διανοηθεί να ιδρύσει άλλο κόμμα (άλλωστε το ‘κόμμα’ του Ερντογάν ήταν το εθνικό κίνημα), εφάρμοσε ό,τι ήταν πρακτικώς σωστό. Κι αυτό δεν απαιτεί μια ιδεολογία ή θεωρία αλλά ικανότητα να βλέπει κάποιος καθαρά, ενώ αντίθετα όλες οι ιδεολογίες και θεωρίες είναι από μόνες του μια προσπάθεια να θολωθεί η αλήθεια.

7.jpg

Ο Ατατούρκ δεν συνέθεσε, ούτε εφάρμοσε καμμιά ιδεολογία. Οι κεμαλιστές τον επικαλούνται αλλά ό,τι κάνουν εκείνος θα απέρριπτε.

3. Εφόσον οι πρώϊμοι ‘κεμαλιστές’ πήραν ένα κεντροαριστερό και σοσιαλδημοκρατικό χρώμα, έγινε σαφές ότι πρακτικά μιλώντας ο οποιοσδήποτε, εμφανιζόμενος ως ‘κεμαλιστής’, θα μπορούσε να προσδώσει στον κεμαλισμό όποιο άλλο χρώμα ήθελε: συντηρητικό, φιλελεύθερο, μαρξιστικό, εθνικιστικό, ή ακόμη κι ισλαμιστικό. Κι έτσι έγινε.

4. Έτσι άρχισαν να διαδίδονται ψευτο-δικαιολογίες των πολιτικών πρακτικών με παραχαρακτική αναφορά πάντοτε στον Ατατούρκ! Κάποιοι πρότειναν κρατικοποιήσεις, επειδή κι ο Ατατούρκ είχε κάνει κραικοποιήσεις. Αυτό όμως ήταν ψέμμα γιατί ο Ατατούρκ είχε κρατικοποιήσει εταιρείες για να τις εξυγιάνει και να τις επιστρέψει στον ιδιωτικό τομέα.

5. Οι στρατιωτικοί παρουσιάσθηκαν πάντοτε ως θεματοφύλακες της κληρονομιάς του Ατατούρκ κι ήθελαν όντως να είναι έτσι αλλά δεν τα κατάφερναν πάντοτε. Αιτία ήταν τα ψέμματα κι οι ψευτο-δικαιολογίες των πολιτικών για μερικές από τις επιλογές τους που ήταν ολότελα εναντίον των επιλογών και της πρακτικής του Ατατούρκ. Έτσι εμφανίστηκε ο πολυκομματισμός μετά τον Β’ ΠΠ – κάτι το άχρηστο, καταστροφικό, διαιρετικό, κι αδιανόητο στα χρόνια του Κεμάλ.

6. Το κράτος που έστησε ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν ένα σύγχρονο κράτος, πολύ πιο μπροστά από την τότε Ελλάδα. Ήταν αναμφίβολα ένα κράτος που εκσυγχρονιζόταν σε όλα και δεν υστερούσε σε τίποτα από τα σύγχρονα κράτη της δεκαετίας του 1920 και 1930, αλλά δεν ήταν ούτε κι επεδίωκε να γίνει ένα κράτος ‘δυτικό’. Ούτε κι ο Ατατούρκ ήταν δυτικόφιλος, εκδυτικιστής ή εκδυτικισμένος.

7. Αν όμως κάποιος προσέξει τις λεπτομέρειες στα συντάγματα της Τουρκίας και στις αναθεωρήσεις τους, παρατηρεί ότι κάθε τόσο κάτι λίγες λέξεις βγαίνουν και μερικές άλλες μπαίνουν. Εδώ μπορεί να πάρει κάποιος μια μικρή γεύση:  https://en.wikipedia.org/wiki/Kemalism#Analysis

8. Τα παραπάνω σημαίνουν ότι ήδη σε χρονιές όπως το 1960 ή το 1980, με ή χωρίς πραξικοπήματα, με κεντροαριστερούς ή με συντηρητικούς, η Τουρκία, παρά την εκπεφρασμένη θέληση των στρατιωτικών να διατηρήσουν στη χώρα αναλλοίωτη την πρακτική εξουσίας του Κεμάλ Ατατούρκ, βρισκόταν ήδη αρκετά μακριά από τις επιλογές του θεμελιωτή της.

9. Ο κύριος λόγος της απομάκρυνσης αυτής ήταν η συνεργασία Τούρκων πολιτικών (κι από την πλευρά των συντηρητικών κι από την πλευρά των κεντροαριστερών) με δυτικές χώρες (Αμερική, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, και ΝΑΤΟ) οι οποίες σταδιακά τους μετέτρεψαν σε δούρειο ίππο και τους έσυραν σε ολοένα περισσότερο αντι-ατατουρκιστές πρακτικές.

10. Ό,τι πολλοί δεν καταλαβαίνουν αναφορικά με την Τουρκία είναι ότι δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ισλαμιστής για να είναι εναντίον της πρακτικής Ατατούρκ. Κι οι φιλοδυτικοί είναι εναντίον της γραμμής Ατατούρκ, κι οι εκδυτικιστές, κι οι κεντροαριστεροί, κι οι φιλελεύθεροι, κι οι παντουρανιστές.

11. Από την δεκαετία του 1980, η Τουρκία μολύνθηκε από τη σιωνιστική διείσδυση που πήρε τη μορφή της χειραγώγησης ενός αμόρφωτου και αφελή ιεροκήρυκα ονόματι Φετουλλάχ Γκιουλέν. Αυτό το ασήμαντο και περιθωριακό υποκείμενο ξαφνικά περιτριγυρίστηκε από πλήθος δημοσιογράφων, ελευθέρων επαγγελματιών κι επιχειρηματιών που ήταν έτοιμοι να χρηματοδοτήσουν τις δραστηριότητές του, να οργανώσουν κοινωνικά δίκτυα, να τον καλέσουν για ομιλίες, και να του δημοσιεύσουν τα επιεικώς παιδαριώδη βιβλία. Ο Φετουλάχ Γκιουλέν υποστηρίχθηκε από όλα τα πρόσωπα της τουρκικής πολιτικής ζωής που είχαν κάποια σχέση με τη σιωνιστική χολέρα – είτε το Ισραήλ και τη Μοσάντ, είτε το σιωνιστικό λόμπι στις ΗΠΑ και την ΣΙΑ: Μπουλέντ Ετσεβίτ, Τουργκούτ Οζάλ, Τανσού Τσιλέρ. Ο Φετουλάχ Γκιουλέν επειδή δεν μπορούσε να κάνει αλλοιώς αποδέχθηκε το λαϊκό, άθρησκο κράτος του Ατατούρκ που ο ίδιος τόσο παθολογικά μισούσε, και έδωσε έμφαση στην ανοχή, την αλληλοβοήθεια, ΄και τον εξισλαμισμό μερικών κοινωνικών αγαθών αποδεκτών από το κράτος του Ατατούρκ και το μετέπειτα ‘κεμαλικό κατεστημένο’.  Εμφανιζόμενος να υποστηρίζει ‘κεμαλικά’ ιδεώδη, αφέθηκε να δράσει κι, υπό το προσωπείο ενός παράξενου και πρωτότυπου ισλαμιστή που υποστηρίζει το κεμαλικό κατεστημένο και δικαιώνει το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, θεωρήθηκε ακίνδυνος από τους στρατιωτικούς. Έτσι, η οργάνωση του Φετουλάχ Γκιουλέν διαβρώθηκε από σιωνιστές, Ντονμέδες κι όργανα της Μοσάντ σε βαθμό που αν ποτέ κυβερνούσε, το Ισραήλ θα εξουσίαζε την Τουρκία.

12. Χαρακτηριστικά, ο πρώτος ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκίας καθ. Νετσμετίν Ερμπακάν ούτε καν καταδέχθηκε να συναντήσει ποτέ τον Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο αποκάλεσε ‘όργανο των Αμερικανών’ – γιατί αν θα αποκαλούσε ‘όργανο των σιωνιστών και των Ισραηλινών’ θα έδινε στους αφελείς στρατιωτικούς εντύπωση ακραίου ισλαμιστή. Στη διάρκεια του 1990 είχαν ξοδευτεί πολλά δισεκατομμύρια για να στηθεί ο γελοίος αυτός δούρειος ίππος του σιωνισμού, να πλαισιωθεί με τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, σχολεία και πανεπιστήμια. Και με σιωνιστική καθοδήγηση, μυστικά μέλη της οργάνωσης προωθούνταν σε όλο το τουρκικό κράτος. Είχε έτσι καταβληθεί τεράστια προσπάθεια να καταδειχθεί στον μέσο Τούρκο ότι το μόνο επιτρεπτό (ως ανεκτικό προς την παράδοση του Ατατούρκ) ισλαμικό κοινωνικό δίκτυο ήταν αυτό του Φετουλάχ Γκιουλέν. Εννοείται ότι αυτό ήταν ψέμμα κι εξαπάτηση.

13. Όταν οι ‘κεμαλιστές’ κι οι στρατιωτικοί κατάλαβαν ότι το Ισραήλ δεν ήταν μια φιλική χώρα αλλά ο χειρότερος εχθρός της Τουρκίας, τότε κινήθηκαν διαδικασίες για να δολοφονηθεί η κεφαλή του αιρετικού και δηλητηριώδους χταποδιού. Οι σιωνιστές πράκτορες που λειτουργούσαν μέσα στο δίκτυο Γκιουλέν το άκουσαν πρώτοι κι εργάστηκαν πυρετωδώς ώστε να του εξασφαλίσουν σωτηρία στις ΗΠΑ το 1999. Έκτοτε, την υπεράσπιση του δικτύου του στην Τουρκία ανέλαβαν εργολαβικά όλοι οι σιωνιστές Αμερικανοί ψευτο-πρεσβευτές στην Άγκυρα (‘ψευτο-πρεσβευτές’ επειδή ουσιαστικά είναι δουλικά ενός άλλου κράτους, δηλαδή του Ισραήλ). Και φυσικά ο αχρείος πράκτορας Γκιουλέν δεν έκανε καμμιά δήλωση όταν οι στρατιωτικοί επέβαλαν τη διάλυση των ισλαμικών κομμάτων του Νετσμετίν Ερμπακάν το 1998 και το 2001 – κάτι το πολύ ‘λογικό’ εφόσον ο Ερμπακάν ήταν κορυφαίος κι ικανός πολιτικός έντονα εχθρικός προς το σατανο-κράτος Ισραήλ. Ούτε κι έχει ποτέ του συναντηθεί ο Γκιουλέν στην Αμερική ή πουθενά αλλού με κάποιον άλλο ηγέτη ισλαμικού κινήματος.

karadayi.jpg

14. Τα παραπάνω δείχνουν ότι υπήρχε πάντοτε μια πολυδιάσπαση στον περιθωριακό χώρο των ισλαμιστών της Τουρκίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι όλοι τους ήταν άσχετοι και διαφορετικοί από είτε τους ουαχαμπιστές της Σαουδικής Αραβίας είτε το ‘πολιτικό ισλάμ’, το οποίο παρασκευάστηκε από τους Γάλλους και τους Άγγλους αποικιοκράτες και προβλήθηκε πάνω στους μουσουλμάνους αρχικά της αποικίας ‘Αίγυπτος’ κι ύστερα όλου του κόσμου.

Το τουρκικό Ισλάμ είχε διάφορα παρακλάδια τα οποία προέκυψαν σε διαφορετικές εποχές μετά την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Χαλιφάτου. Αλλά είναι όλα τους άσχετα από τους σαλαφιστές (αυτός είναι ο όρος που οι ουαχαμπιστές προκρίνουν δι’ εαυτούς) κι από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους (που είναι η κυριώτερη οργάνωση του πολιτικού ισλάμ).

Έτσι, ούτε ο Φετουλάχ Γκιουλέν, ούτε ο Ερμπακάν, ούτε ο Ερντογάν ανήκουν στους παραπάνω κύκλους κι οργανώσεις – κι επιπλέον είναι αντίθετοι προς αυτές. Τυχόν συνεργασίες έγιναν αλλά συνεργασίες έγιναν και μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν, ή Στάλιν και Τσώρτσιλ. Μάλιστα, όταν κυβερνούσαν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι στην Αίγυπτο (2011-2013), είχαν εμφανιστεί πολλές προστριβές στο προσκήνιο διότι ο Ερντογάν είχε μιλήσει θετικά για το λαϊκό, άθρησκο (secular / laic) κράτος που είναι κόκκινο πανί για τους καννίβαλους του φανατισμού του πολιτικού ισλάμ.

15. Πολλά στελέχη του Ερντογάν ανήκαν στην οργάνωση του Φετουλάχ Γκιουλέν κι όταν εκλέχτηκαν βουλευτές ή διορίσθηκαν υπουργοί, έδειξαν νομιμοφροσύνη στους σιωνιστές Αμερικανούς κι Ισραηλινούς κυρίους τους, κοροϊδεύοντας τον Ερντογάν και προωθώντας έντονα αντι-κεμαλική ατζέεντα – δεδομένου ότι το κράτος και προπάντων οι πρακτικές του Κεμάλ Ατατούρκ ήταν κόκκινο πανί για τους σιωνιστές και τους ψευτομασώνους που έχουν επικρατήσει σε Ευρώπη κι Αμερική.

16. Καθώς ο ίδιος ο Ερντογάν ήταν ένας ανίσχυρος πολιτικός το 2002-003, συνέφερε στους σιωνιστές που επεδίωκαν μια ασαφή κατάσταση στην Τουρκία, ούτως ώστε να επιβάλουν την ατζέντα τους χωρίς να τους μυριστεί κανείς. Οπότε, δεν πρέπει να αποδίδονται στον Ερντογάν όλες οι αντι-κεμαλικές απόπειρες των στελεχών του, ούτε βέβαια και να εκλαμβάνεται η πολιτική ιδεολογία του ταυτόσημη με την του Φετουλάχ Γκιουλέν. Ο ίδιος ο πρώην αρχηγός του, ο πρώτος ισλαμιστής πρωθυπουργός Νετσμετίν Ερμπακάν, είχε πολύ μέτρια ιδέα για τον Ερντογάν.

17. Η θεωρία ενός ‘μεγάλου’ πολιτικού, ενός ‘πανίσχυρου’ άνδρα, ενός ‘δικτάτορα’ ή ενός ‘σουλτάνου’ είναι παρασκεύασμα των διεθνών σιωνιστικών ΜΜΕ. Σε τι τους χρησιμεύει; Πάντα χρησιμεύει να παρουσιάζεις τον αδύναμο ως ισχυρό! Έτσι λειτουργούν διεθνώς τα ΜΜΕ – όχι μόνον για τον Ερντογάν αλλά για όλους όσοι τους είναι χρήσιμοι.

18. Γύρω στο 2005-2007 είχε δημιουργηθεί στην Τουρκία μία εκρηκτική κατάσταση. Οι γκιουλενιστές είχαν διηθηθεί σε όλα τα κόμματα: στο κόμμα του Ερντογάν, στην κεμαλική αντιπολίτευση, στο εθνικιστικό κόμμα, στα αριστερά κόμματα των Ζαζά και των Κουρμάντζι (που οι δυτικοί αποικιοκράτες και σιωνιστές αποκαλούν με ένα όνομα ‘Κούρδους’, ενώ είναι δυο διαφορετικά έθνη). Αυτό σημαίνει ότι η τουρκική πολιτική ζωή είχε κατατεμαχιστεί και στο κάθε κόμμα υπήρχαν αυθεντικοί υποστηρικτές της πολιτικής ιδεολογίας και σκιεροί εχθροί που στην κρίσιμη στιγμή δεν θα έκαναν όπως επέβαλε το πολιτικό τους πιστεύω αλλά ανάλογα με το τι εντολή θα έπαιρνε από το κέντρο εξουσίας που υπηρετούσαν.

19. Όταν οι γκιουλενικοί είχαν πια προσποριστεί αρκετή εξουσία επί Ερντογάν, άρχισαν να στρέφονται εναντίον των ‘κεμαλιστών’. Όλες οι σκευωρίες για τις οποίες κατηγορούσαν τους κεμαλιστές, ότι τάχα δηλαδή είχαν συγκροτήσει μυστικές οργανώσεις όπως η δήθεν Εργκενεκόν, ήταν αδύνατο να στηθούν χωρίς να έχουν πρώτα συγκεντρώσει ένα τεράστιο υλικό, έπειτα παραδώσει αυτό σε μια οργάνωση που είχε την τεχνογνωσία να μετατρέψει την αλήθεια σε ψέμμα (προφανώς η Μοσάντ κι η ΣΙΑ), και στο τέλος παρουσιάσει οι ίδιοι ως τάχα πρόβλημα.

20. Τα προβλήματα μεταξύ Ερντογάν και Φετουλάχ Γκιουλέν άρχισαν όταν διεθνείς αρθρογράφοι, όπως ο Έλληνας ανατολιστής ιστορικός Μουχάμαντ Σαμσαντίν Μεγαλομμάτης, δημοσίευαν κείμενα που έδειχναν πόσο επικίνδυνος για τον ίδιο τον Ερντογάν ήταν ο ίδιος ο Γκιουλέν. Ο κ. Μεγαλομμάτης άρχισε πολύ νωρίς, ήδη το 2007! Σε άρθρο υπαινίχθηκε ότι ο Ερντογάν θα μπορούσε να την πάθει όπως ο πρώην πρόεδρος Μπάνι Σαντρ από τον Χομεϊνί στο Ιράν:

Erdogan: Turkey’s Bani Sadr in a Sinister ‘Second Republic’? – by Prof. Muhammad Shamsaddin Megalommatis https://www.academia.edu/25610626/Erdogan_Turkeys_Bani_Sadr_in_a_Sinister_Second_Republic_-_by_Prof._Muhammad_Shamsaddin_Megalommatis

Έπειτα, το 2010, σε ένα άρθρο του σε δύο συνέχειες, ο κ. Μεγαλομμάτης ζήτησε την φυσική εξόντωση του Φετουλάχ Γκιουλέν:

21. Η σύγκρουση Ερντογάν και Φετουλάχ Γκιουλέν μπορεί να διαιρεθεί σε δύο περιόδους: από το 2012 μέχρι το πραξικόπημα (2016), κι από τότε μέχρι σήμερα. Παρά τις πρωτοφανείς εκκαθαρίσεις, υπάρχουν ακόμη ‘σταγονίδια’ γκιουλενικών στην διοίκηση, στον στρατό και στην πολιτική. Και ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου της κεμαλικής αντιπολίτευσης, και ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί των εθνικιστών, και ο Ερντογάν θέλουν να απαλλαγούν από τους γκιουλενικούς. Αλλά η Μεράλ Ακσενέρ είναι περιτριγυρισμένη από γκιουλενικούς. Είναι το τελευταίο χαρτί του Φετουλάχ Γκιουλέν, των Αμερικανών, των σιωνιστών και του Ισραήλ στην Τουρκία. Ο Κιλιτσντάρογλου μπορεί να μην θέλει γκιουλενικούς στο κόμμα του αλλά θέλει να πετάξει έξω τον Ερντογάν. Γι’ αυτό – πρωτοφανής ιστορία – συγκατατέθηκε στο να πάνε 15 βουλευτές του στο νεοπαγές κόμμα της Μεράλ Ακσενέρ, να του δώσουν ένσημα ‘ατατουρκισμού’!

5.jpg

Έντονα ‘ατατουρκιστικών’ αποχρώσεων και το προεκλογικό σποτ της Μεράλ Ακ-σενέρ:

4.jpg

https://ok.ru/video/690619026029

https://vk.com/video434648441_456239573

Geliyor Akşener Haziran 2018 Seçim Marşı – Μεράλ Ακσενέρ: προεκλογικό σποτ Ιούνιος 2018 (ελληνική μετάφραση)

“Έρχεται” (!) αλλά …. “στον δρόμο του Ατατούρκ” (ATATÜRK yolunda)!

Μμμ!Εμένα μου λες; Θα παίρνει στροφές μέσα στον τάφο του ο Μουσταφά Κεμάλ!     https://greeksoftheorient.wordpress.com/author/greeksoftheorient/

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΡΑΖ[ΜΕΡΟΣ Δ΄]

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 4
     ς αφήσουμε τώρα το μεμονωμένο περιστατικό του Μιράζ, κι ας πάμε στον συνολικό πίνακα πτώσεων των πολεμικών αεροσκαφών μας (όπως τον δίνει ο ίδιος ο Ελληνικός Στρατός -ευχαριστούμε τον Παλαιό γιά την υπόδειξη!-, καί τον επαναλαμβάνει ο Γιώργος Αδαλής). Με βάση αυτόν, θα σχεδιάσουμε κάποια γραφήματα· ώστε αφ’ ενός να εξάγουμε τυχόν αξιοπρόσεκτα στατιστικά συμπεράσματα, αφ’ ετέρου (αν είμαστε τυχεροί) να διακρίνουμε τυχόν “κορυφές του παγόβουνου” γιά κρυφά αίτια των πτώσεων – όπερ καί το σπουδαιότερο.
Βέβαια, στην στατιστική αναγκαστικά τσουβάλιασα τις πτώσεις απ’ όλες τις αιτίες (ανθρώπινο λάθος, αστοχία υλικού, κατάρριψη, κτλ), καθώς καί κάθε τύπο αεροσκάφους. Αλλά (α) αυτό ακριβώς σημαίνει στατιστική: μαζική μελέτη περιπτώσεων κι όχι εξατομικευμένη, καί (β) δεν γινόταν αλλοιώς. Δεν έχω πρόσβαση στα επίσημα πορίσματα των πτώσεων· αλλά καί νά ‘χα, τί να πιστέψει κανείς απ’ αυτά;

Φυσικά, δεν ξεχνάμε ούτε τον μεταφυσικό παράγοντα.
Μονάχα δυό λόγια γι’ αυτόν τον τελευταίο, πρίν προχωρήσουμε: έμαθα πως δεν άλλαξαν οι αεροδιάδρομοι από τα πολεμικά μας αεροδρόμια μέχρι τα σημεία συμπλοκών με τους τουρκαλάδες στο ανατολικό Αιγαίο. Άρα:
  • Είτε κανένας κερατάς δεν έβαλε τους πιλότους μας να πετάνε πάνω από “υπερφυσικά” ενεργειακά σημεία του ευρύτερου Ελληνικού χώρου. (Κι επομένως “αυτοί” δεν τα ξέρουν – κι ευτυχώς.)
  • Είτε πετάνε μέν πάνω από τέτοια, αλλ’ αυτά δεν έχουν ακόμη επαν-ενεργοποιηθεί (ξανά, από τότε που ήταν ενεργοποιημένα σε κάποιο Ελληνικό παρελθόν).
  • Είτε πετάνε μέν πάνω από τέτοια, αυτά έχουν επανενεργοποιηθεί (ή δεν διέκοψαν ποτέ την ενεργοποίησή τους), αλλ’ αναγνωρίζουν τους “δικούς τους” ανθρώπους (δηλ. τους Έλληνες), καί δεν αντιδρούν. (Αντιθέτως: βλέπε φήμες πως, όταν οι τουρκαλάδες πιλότοι πάνε να πετάξουν πάνω απ’ το Μανταμάδο, τελικά κόβουν λάσπη!)
Όπως καί νά ‘χει το πράγμα, σχεδόν ακυρώνεται η υποψία μου γιά πτήσεις πάνω από ενεργειακά σημεία, καί πάμε παρακάτω. (Γράφω “σχεδόν”, διότι κρατάω μιά πισινή.)

μ. Πρόχειρη στατιστική των πώσεων
Ομολογώ πως δεν έκανα καί καμιά τρομερή δουλειά, αλλά απλώς ήθελα να δείξω το πώς θα ξεκινήσει καί πώς περίπου θα πορευτεί η όποια έρευνα. Φυσικά, αν ήθελα, θα έφτιαχνα του κόσμου τις κατανομές, με κάθε πιθανή κι απίθανη παράμετρο… καί το άρθρο θα τραβούσε γιά κανένα τρίμηνο ακόμη. (Μπορεί καί παραπάνω.) Όμως, μας περιμένουν κι άλλα θέματα· αντιθέτως, η επικαιρότητα που πρέπει να τη σχολιάσουμε, δεν θα μας περιμένει!
Όθεν η περιορισμένη προσφορά μου.
Στα παρακάτω, χρησιμοποίησα μόνο τον πίνακα των πτώσεων γιά την ΠΑ. Όχι τα άλλα δύο μικρά πινακάκια.

i. Κατανομή στον χώρο
Οι πτώσεις, τοποθετημένες στον χάρτη της Ελλάδας, δίνουν περίπου αυτή την εικόνα:

(Κλίκ επάνω της, γιά να τη δήτε στο κανονικό μέγεθος. Έχω να πω ότι το Γκούγκλ Έρθ μαλακίζεται.)
Σημειώστε πως: (α) τις πολλαπλές πτώσεις στην ίδια περιοχή δεν τις επεσήμανα με πολλαπλές κουκκίδες (διότι δεν χωρούσαν), (β) δεν πέρασα στον χάρτη τις αόριστες αναφορές (πχ “δυτικά του Άη-Στράτη”), (γ) δεν διέκρινα θανατηφόρες πτώσεις από αναίμακτες. (Θα έπρεπε, αλλά δεν το έκανα.) Ωστόσο, η γενική εικόνα είναι ευδιάκριτη.
Τί ψάχνουμε, όμως, με την χωρική κατανομή; Χμμμ… σημεία συσσωρεύσεως (άσχετο αν από κάτω έχει ενεργειακό εστιακό σημείο ή όχι), καί πιθανές γραμμές λέϋ. (Όχι, δεν μας φεύγει το κόλλημα γιά αναζήτηση του υπερφυσικού!)
Τί βλέπουμε τελικά; Μερικά σημεία συσσωρεύσεως περιστατικών (βόρεια Αττική, Άραξος-Ανδραβίδα, Άθως), συν μερικές ευθείες. Μία, από Κομοτηνή μέχρι Αθήνα. Δεύτερη, Γρεβενά-Εύβοια-Άνδρος. Τρίτη (περίπου) Αγρίνιο-Όθρυς- Ζαγορά Πηλίου. Καί μία “καραμπινάτη” τέταρτη, από Κεφαλλονιά μέχρι Κρήτη μέσωι δυτικής Ελλάδας. Αυτή η τέταρτη “περπατάει” πάνω από μία υποβρύχια οροσειρά.
Δεν γνωρίζω τί συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε, ειδικά  γιά την τέταρτη ευθεία. Δυστυχώς, δεν θυμάμαι καί πολλά περιστατικά της Μυθολογίας μας ν’ αναφέρονται στις περιοχές της, ώστε ν’ αρχίσει η γκλάβα μου να στροφάρει (που λέει κι ο Μιμάκος). Οδυσσέας, Νέστορας, Τηλέμαχος, Καλυδώνιος κάπρος, Μελέαγρος, Οινόμαος καί Πέλοπας… Τί άλλο; Κι από “υπερφυσικά” περιστατικά, εκεί είναι που δεν ανακαλώ τίποτε απ’ τη μνήμη μου. Πάντως, δεν κατέχω την απόλυτη αλήθεια, η δέ έρευνα είναι ανοιχτή.

ii. Κατανομή στον χρόνο – ετήσιος κύκλος
Τοποθέτησα τις πτώσεις στον κύκλο του έτους, δηλαδή ανά μήνα καί ημέρα – αδιάφορο ποιά χρονιά. Οι κουκκίδες με μαύρο είναι οι θανατηφόρες πτώσεις. (Κλίκ γιά μεγέθυνση.)

Τί περίμενα να δώ; σημεία συσσωρεύσεως καί σχήματα. Δεν σας κρύβω ότι περίμενα τα τυχόντα σημεία συσσωρεύσεως να βρίσκονται σε κορυφές πεντάλφας. Ωστόσο, δεν βλέπω να προκύπτει κάτι τέτοιο από το διάγραμμα. (Εκτός αν έχω τόση πολλή στραβωμάρα!    ) Γιά ό,τι άλλο πιθανόν προκύπτει (πχ άλλα κανονικά πολύγωνα), κρίνετε μόνοι σας.

iii. Κατανομή στον χρόνο – γραμμικώς
Η αλήθεια είναι πως έπρεπε να πάω συμβατικά, δηλαδή να τοποθετήσω τις πτώσεις σε χρονογραμμή, καί να μελετήσω τις σχέσεις των χρονικών διαφορών μεταξύ των διαδοχικών πτώσεων. Ίσως έτσι ανακάλυπτα κάποιο κρυμμένο νοητικό σχήμα.
Δεν έκανα αυτή την έρευνα – την οποία αφήνω γιά όποιον προαιρείται. (Άλλως τε, δεν έχω χρόνο να τα προλάβω όλα. Τά ‘χουμε πεί, μην επαναλαμβάνομαι.) Ωστόσο, έκανα κάτι άλλο, σαφώς ανορθόδοξο – γιά όποιον δεν το έχει υποψιαστεί μέχρι τώρα (διότι εγώ το έχω ξαναδουλέψει) : τοποθέτησα τις πτώσεις σε χρονογραμμή, παράλληλα με τις καθημερινές αστρονομικές μετρήσεις του αριθμού των ηλιακών κηλίδων!
Γιατί;
Διότι άλλες έρευνές μου με βεβαίωσαν ότι ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων είναι “κλειδί”.
Αν αυτό δεν το κατανοείτε, θα σας απογοητεύσω λίγο· δεν είναι μυστικό, αλλά δεν σκοπεύω να το αναλύσω τώρα. Κάθε πράγμα στον καιρό του! Εσείς, όμως, απλά θυμηθήτε τη μυθολογική τριάδα: Ήλιος / Δαίδαλος / Ίκαρος. Αρχίζετε να μπαίνετε στο νόημα; Αρχίζετε να βλέπετε τον σχετικό μύθο καί κάπως αλλοιώς; Ναί; Πολύ ευχάριστο αυτό!

Τον αριθμό των ηλιακών κηλίδων τον βρίσκουμε ξεκινώντας από ετούτην εδώ την ιστοσελίδα (επίσημα πράγματα, δεν ταΐζουμε σανό τους αναγνώστες μας! lol!!!), καί επιλέγουμε το αρχείο σκέτου κειμένου που τις έχει ανά ημερομηνία, σε τούτη τη σελίδα: πρόκειται γιά το πάνω αριστερά γκρίζο κουτάκι. Οδηγίες γιά να επεξεργαστούμε το αρχείο με λογιστικό φύλλο (καί γιά όποιον ενδιαφέρεται) :
  • (α) Το κατεβάζουμε στον σκληρό μας δίσκο.
  • (β) Το ανοίγουμε με επεξεργαστή κειμένου (όχι με κειμενογράφο τύπου Word).
  • (γ) Το πλακώνουμε στη λειτουργία “εύρεση-αλλαγή” των δύο κενών με ένα, έως ότου δεν υπάρχει άλλο διπλό κενό.
Τα πολλαπλά κενά τα έβαλαν οι δημιουργοί του αρχείου (εφ’ όσον είναι στη μορφή .txt) γιά να φέρουν τους αριθμούς σωστά σε στήλες· αλλά το λογιστικό φύλλο, αν δεί πολλαπλά κενά, θα τοποθετήσει τους αριθμούς μετά από άλλες τόσες στήλες δικές του. Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα θα βγεί λίγο αλαλούμ, καί θα υποχρεωθούμε να συμμαζεύουμε με το χέρι τους αριθμούς που θα ξεφύγουν αρκετές στήλες παραπέρα, να τους βάλουμε στην πρέπουσα στήλη. Οπότε, κι επειδή είναι τεράστιος ο αριθμός των παρατηρήσεων, γαϊδουροδένουμε γιά να μή γαϊδουρογυρεύουμε! Lol!!!
Περιττό να πω ότι, όταν ανοίξουμε το διορθωμένο αρχείο κειμένου με το λογιστικό φύλλο, θα ορίσουμε διαχωριστικό στηλών (delimiter) το κενό. Καί όλα καλά!
Επίσης, θα δήτε πως μία στήλη είναι ο ημερήσιος αριθμός των ηλιακών κηλίδων, μία άλλη παραπέρα είναι ο αριθμός αστρονομικών παρατηρήσεων ανά ημέρα, κι ακόμη μία ο “εξ αναγωγής” ημερήσιος αριθμός κηλίδων. (Αυτή χρειάζεται, επειδή μερικές κηλίδες αλληλοκαλύπτονται. Οπότε τον αριθμό τους τον διορθώνει το κομπιούτερ που σκανάρει την εικόνα απ’ το τηλεσκόπιο – μία δουλειά, που παλιότερα οι αστρονόμοι την έκαναν με το χέρι επάνω στις φωτογραφίες.) Αυτές τις τελευταίες στήλες αγνοήστε τις ή καταργήστε τις. Δεν φαίνεται να παίζουν κάποιον σημαντικό ρόλο σ’ αυτό που θέλουμε να δούμε.
Τέλος, θα προσέξετε πως η ημερομηνία δίνεται σε τρίστηλο, καί με τον Ιαπωνικό τρόπο: έτος-μήνας-ημέρα. (Γιατί; γιά να βοηθάει την σωστή αυτόματη κατάταξη στους υπολογιστές. Αν βάλουμε την ημέρα πρώτα, η εντολή γιά κατάταξη θα βγάλει τις πρωτομηνιές μαζεμένες επάνω-επάνω, όπερ λάθος.) Άμα έχετε υπομονή να δώσετε συνάρτηση να ενώνει τα τρία αλφαριθμητικά σε ένα ημερομηνίας, καί τις τρείς πρώτες στήλες να τις κάνετε μία… χαλάλι σας! Εγώ, πάντως, την ημερομηνία την άφησα έτσι. Δεν μ’ εμπόδισε σε κάτι.

Το λογιστικό φύλλο όντως φτιάχνει αυτομάτως διαγράμματα· αλλά, εφ’ όσον μιλάμε γιά μεγάλο αριθμό ημερών, αυτά θα βγούν τεράστια. Αντ’ αυτού, πήρα μόνον τις ημερομηνίες με πτώση αεροσκάφους, καί τις έβαλα μαζί με τον αντίστοιχο αριθμό ηλιακών κηλίδων. Επίσης, σημείωσα αν μία πτώση ήταν θανατηφόρα (αδιάφορο με πόσα θύματα), ή όχι. Ο άσσος σημαίνει θάνατο, το μηδέν όχι θάνατο.
Ο πίνακας που προκύπτει, είναι αυτός (σε πλήρες μέγεθος) :

Υποθέτω, όμως, πως μάλλον δεν διακρίνουμε καί πολλά περισσότερα, απ’ όσα διαβάζουμε στον πίνακα. Έτσι δεν είναι; Οπότε καταφεύγουμε στο αντίστοιχο διάγραμμα (κλίκ γιά πλήρες μέγεθος) :

Στο κάτω μέρος αναγράφεται απλά ο αύξων αριθμός του περιστατικού (καί όσο προχωράμε χρονικώς), σύμφωνα με τον πίνακα των πτώσεων, στον οποίο παραπέμπουμε στην αρχή του παρόντος κειμένου. Οι μπλέ γραμμές του ιστογράμματος δείχνουν τον αριθμό ηλιακών κηλίδων γιά την αντίστοιχη μέρα κάθε πτώσης, ενώ τα μαύρα κουτάκια σημαίνουν θανατηφόρα πτώση.
Φυσικά, όπως είναι φτιαγμένο το διάγραμμα, οι χρονικές αποστάσεις ανάμεσα σε κάθε περιστατικό δεν σημειώθηκαν καί δεν φαίνονται. Όμως, εύκολα παρατηρούμε -σε πρώτη εκτίμηση- συσσώρευση πτώσεων είτε σε μέγιστα, είτε σε ελάχιστα ηλιακών κηλίδων.
Αυτό, βέβαια, μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε 100% (ή να το απορρίψουμε επίσης με βεβαιότητα), αν πάμε στο πλήρες διάγραμμα αριθμού ηλιακών κηλίδων. (Δεν το έκανα.) Όμως, σας προειδοποιώ: αφ’ ενός βγαίνει τεράστιο, οπότε καλύτερα να σπάσετε τον χρόνο σε έτη, ή πενταετίες πχ. Κι αφ’ ετέρου, οι παλιότεροι υπολογιστές, ή όσοι δεν έχουν πολλή μνήμη ram, θα γονατίσουν. Θα κάνετε καφέ καί τσιγάρο, κι ο ματρακάς σας ακόμη θα δουλεύει το διάγραμμα! Οπότε, καλύτερα να επιχειρήσετε τέτοια δουλειά μονάχα όσοι ξέρετε καλά τί κάνετε, κι έχετε καί εξοπλισμό της προκοπής.

Σ’ αυτό το σημείο, όμως, έβγαλα λαγό!
Εκείνο, που ίσως δεν φαίνεται αμέσως (θέλει εξασκημένο μάτι), είναι πως εμφανίζεται ένας -ας τον ονομάσουμε- “νόμος δυαδικής πολικότητας”: οι περισσότερες ακολουθίες θανατηφόρων καί μή πτώσεων έχουν ως ζευγάρι την αντίστοιχή τους ακολουθία αντεστραμμένη!!!!! Σα να βλέπεις μιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, καί παραδίπλα το αρνητικό της!
Μερικές φορές, πάλι, η συμμετρία δεν είναι αναστροφής, αλλά κατοπτρική. Σα να γυρίζει τα μπρός πίσω (καί τ’ αριστερά δεξιά). Καί μερικές, ακόμη, αναστροφική ταυτόχρονα με κατοπτρική. (Πχ στις “κουτσές πεντάλφες” – δες παρακάτω.)
Προσέξτε:
  • Στην αρχή, 0-1-0-1 (διπλή μικρή ακολουθία). Αλλά καί αμέσως μετά, 1-0-1-0! (Παράδειγμα ακολουθίας μέσα σε ακολουθία, όπως τα κουτιά της σκακιέρας.)
  • Πιό μετά, 3 μηδενικά ακολουθούμενα από 3 άσσους.
  • Έχουμε καί διπλή διαδοχική επανάληψη της περίφημης “κουτσής πεντάλφας”, από το 22 μέχρι το 31! (1-1-0-0-0 x 2 φορές.) Καθώς καί το κατοπτρικό συν αρνητικό της (1-1-1-0-0) μία φορά καθαρά, καί στο καπάκι (σχεδόν) δεύτερη, από το 37 μέχρι το 46. (Οι δύο πιλότοι του περιστατικού 46 -F5B, αεροδρόμιο Μίκρας, 05 Ιουλίου 1999- φαίνεται καθαρά από το pattern πως δεν έπρεπε να πεθάνουν. Συμπαντικό σφάλμα; ή, τί; )
  • Στο τέλος, το: 1-1-0-1-1, ακολουθούμενο από 0-0-1-0-0. Εκπληκτικό;!
Η γενική εικόνα δείχνει σαφώς συμμετρία, καί δή επαναλαμβανόμενη, άρα κάποιο κρυμμένο αίτιο, πέραν οποιασδήποτε λογικής αμφιβολίας. (Η σύμπτωση εδώ αποκλείεται διά ροπάλου. Μόνον άσχετος περί τις θετικές επιστήμες δεν θα διέκρινε «περιοδικό πίνακα» στο διάγραμμα.)
Σαν κάποιος να παίζει μιά μακάβρια “μουσική” με ανθρώπινες ζωές! Σαν οι πιλότοι μας να τραβάνε ένα μακροκοσμικό κβαντικό πιθανοτικό χαρτί, από κάποια αιθερική τράπουλα με μόνο δύο φιγούρες… κι αυτό να γίνεται μπροστά από έναν συμπαντικό καθρέφτη!
Σαν ένα δυαδικό μακροκοσμικό dna, σαν ένα είδος σημάτων Μόρς…

Εντάξει, θα σταματήσω το κείμενο επάνω στην κορύφωσή του, επάνω στο καλύτερο, αλλά…
…Δεν ξέρω τί να πω. Ειλικρινά, είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου, που έχω μείνει τελείως άφωνος! Αλλά, όποιος έχει λέγειν τι, τυγχάνει παραπάνω από καλόδεχτος. Όπως καλόδεχτη θα είναι καί η όποια συνέχεια της μικρής μας έρευνας από τον κάθε ενδιαφερόμενο.
Εγώ απλά κλείνω με την ευχή καί την ελπίδα να μην ξαναέχουμε πιά νεκρούς πιλότους! Ποτέ!

ΤΕΛΟΣ (οριστικό)

Υγ 1: Γιά τα όποια νοητικά σχήματα ενυπάρχουν στις ακολουθίες θανατηφόρων καί μή πτώσεων, θα έλεγα -σε πρώτη εκτίμηση- ότι αυτά είναι αποτέλεσμα ας πούμε κάποιου Μάτριξ – αν καί προσωπικώς δεν πείθομαι απόλυτα περί αυτού. Αλλά, ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ καί ποιό αίτιο τα παράγει. Νά ‘χει, άρα γε, ο Ήλιος (αφού είναι η πηγή της ζωής στη Γή) κάποιες άλλες κρυφές ιδιότητες – καί δή, μετρήσιμες; Μπορεί, αλλά δυστυχώς είναι πέρα απ’ τις τωρινές μου δυνατότητες να τις ανακαλύψω. Αν ήμουν επικεφαλής ερευνητικής ομάδας, θα της έδινα τις σωστές κατευθύνσεις πού να ψάξει. Αλλά δεν είμαι.
Επειδή, τώρα, υπάρχουν καί πτώσεις εξαναγκασμένες (πχ από ηλεκτρονικό πόλεμο), άσχετο αν τις αντιλαμβανόμαστε εμείς ως τέτοιες, υπάρχει μία ελάχιστη πιθανότητα (όλα τα βάζουμε με το μυαλό μας…) τα patterns των θανατηφόρων / μή θανατηφόρων πτώσεων να τα ορίζουν “αυτοί”. Σ’ αυτή την περίπτωση, (α) το ήξερα ότι πρόκειται γιά παρανοϊκούς, αλλά θ’ αποδειχθούν παρανοϊκοί επί 1000, καί (β) εάν σε αρκετές περιπτώσεις έρευνας δεν μπορώ να καταλάβω τί κρύβεται, εδώ δεν μπορώ επί 1000. Διότι…
…Τί νόημα έχει να παίζεις με “on-off” σε ανθρώπινες ζωές, ακόμη κι αν διαθέτεις τη δύναμη προς τούτο;
Υγ 2: Φυσικά, υπάρχουν κι άλλες απόλυτα σχετικές έρευνες, πχ η αστρολογική καί η αστρονομική. Μπορούμε να εξετάσουμε πολλές παραμέτρους γιά κάθε πτώση, όπως γωνίες άστρων, ή αζιμούθια πλανητών αναφορικά με το επίπεδο της εκλειπτικής.
Όποιος ενδιαφέρεται να τα ψάξει αυτά, δεν χρειάζεται τη δική μου άδεια να ξεκινήσει.
Υγ 3: Θ’ άξιζε να επεκτείνουμε την έρευνα σ’ όλους τους πεσόντες αεροπόρους μας. Από το 1912 κι εντεύθεν. Καί να διεξάγουμε παράλληλη έρευνα γιά τις πτώσεις της πολιτικής αεροπορίας.
Υγ 4: Τί θα γίνει επιτέλους με τη μετονομασία της Σχολής “Ικάρων”; Κόκκαλα έχει αυτό το προεδρικό διάταγμα; Ρέ κυρ-Παναή; Κάνε εσύ το καλό, καί μήν αργείς! Τζάμπα είναι, στο κάτω-κάτω. Θα κοστίσει μόνο το χαρτί του ΦΕΚ που θα τυπωθεί. (Άντε, καί η αλλαγή ταμπέλας στη Σχολή.)
 

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ,ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ...

Παγκοσμιοποίηση, λαϊκισμός και Αριστερά
Του Κάρλο Φορμέντι


Η εκλογή του Μακρόν στη Γαλλία, και η επάνοδος της Μεγάλης Συμμαχίας CDU-SPD στη Γερμανία, δημιούργησαν στις φιλελεύθερες ελίτ την ψευδαίσθηση πως το κύμα του λαϊκισμού εκτονώθηκε πλέον. Αλλά το αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών αποδεικνύει πως το κύμα παραμένει και απειλεί να συμπαρασύρει τα παλιά κόμματα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς, καθώς και τους θεσμούς της Ε.Ε. Το άθροισμα των ψήφων του Κινήματος 5 Αστέρων και της Λέγκας, ξεπέρασε το 50%, αποκαλύπτοντας πως οι μισοί Ιταλοί ψηφοφόροι είναι ευρωσκεπτικιστές και δεν πιστεύουν στα αφηγήματα περί τέλους της κρίσης και πλεονεκτημάτων της παγκοσμιοποίησης.
Τέσσερα ερωτήματα
Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε:
  • 1) Ποιες είναι οι κοινωνικές ρίζες του λαϊκισμού,
  • 2) Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στα δύο μεγαλύτερα ρεύματα που κινούνται στο εσωτερικό του,
  • 3) Για ποιο λόγο ο κόσμος αδιαφορεί παντελώς για τα κόμματα της Αριστεράς,
  • 4) Γιατί (προς το παρόν) το κατεστημένο φαίνεται ότι αντέχει και τι θα συμβεί όταν αυτό δεν θα τα καταφέρνει πλέον.
  • Ο θρίαμβος της Λέγκας στον ιταλικό Βορρά, οφείλεται στο ότι οι ψήφοι των παραγωγικών μεσαίων στρωμάτων αθροίστηκαν με τις ψήφους των αγανακτισμένων, χάρη σε μια πολιτική ατζέντα που υποσχόταν λιγότερους φόρους και μεγαλύτερο έλεγχο των μεταναστευτικών ροών. Ο μεγάλος αριθμός ψήφων που πήρε το Κίνημα 5 Αστέρων στον ιταλικό Νότο προέρχεται τόσο από όσους πλήττονται, ιδιαίτερα εκεί, από τη φτώχεια και την ανεργία, όσο και από τα φτωχοποιημένα μεσαία στρώματα, δηλαδή από όλους όσοι γοητεύτηκαν από τις υποσχέσεις για το «επίδομα ιθαγένειας» (σ.μ.: ποσό εισοδήματος που θα καταβάλλεται από τον δημόσιο τομέα για κάθε ενήλικο κάτοικο, ανεξάρτητα από το αν είναι φτωχός ή πλούσιος, που ζει μόνος ή με άλλους, θέλει να εργαστεί ή όχι και ως εκ τούτου ορίζεται ως ένα καθολικό εργαλείο). Η αποτυχία της επικοινωνιακής καμπάνιας που προσπάθησε να αναχαιτίσει τον λαϊκισμό, ήταν αποτέλεσμα της δραματικής επιδείνωσης των συνθηκών ζωής και εργασίας πολλών εκατομμυρίων πολιτών που χτυπήθηκαν από την κρίση και από τα αποτελέσματα της παγκοσμιοποίησης.
    Ανεργία, προσωρινή απασχόληση, υποβαθμισμένες παραγκουπόλεις όπου στοιβάζονται φτωχοί λευκοί και μετανάστες, περιγράφουν το κατάλληλο υπόβαθρο για το αίτημα προστασίας από την κατάρρευση της αγοράς και την υποβάθμιση των αστικών περιοχών.
    Οι λαϊκισμοί της Δεξιάς και της Αριστεράς απαντούν σε αυτό το αίτημα, με τον δικό του τρόπο ο καθένας: και οι δύο μιλούν για σύγκρουση λαού και ελίτ, και οι δύο ισχυρίζονται πως θέλουν να προστατέψουν τον λαό από εξωτερικές επεμβάσεις (εξού και ο ευρωσκεπτικισμός), και οι δύο καμαρώνουν για τους χαρισματικούς ηγέτες τους. Αλλά, ενώ ο πρώτος υπόσχεται προστασία από τις μεταναστευτικές ροές και την ασυδοσία του κράτους (φόρους, γραφειοκρατία, σπατάλες κ.λπ.), ο δεύτερος θέλει να αντισταθεί στην κινητικότητα κεφαλαίων και εμπορευμάτων, στηρίζει τον ενεργητικό ρόλο του κράτους στην οικονομία και επαναπροτείνει την πάλη των τάξεων, με τη νέα μορφή που λαμβάνει ως αγώνας των αποπάνω με τους αποκάτω.

Η αποτυχία της Αριστεράς



Για να δούμε τώρα και την αποτυχία της Αριστεράς: κάποιοι μιλούν για την ανικανότητα της να αναλύει την πραγματικότητα. Κάποιοι λένε πως η Αριστερά πληρώνει τη διολίσθηση της προς το «πολιτικά ορθό» και την εγκατάλειψη της ηθικής της ισότητας. Άλλοι την κατηγορούν επειδή είχε την ψευδαίσθηση πως θα μπορούσε να συνδυάσει την αγορά και τα κοινωνικά δικαιώματα. Όμως, όλες αυτές οι προσεγγίσεις έχουν ένα κοινό μειονέκτημα: παραβλέπουν το ότι η Αριστερά δεν εκπροσωπεί πια τον λαό, γιατί αυτός δεν είναι ο δικός της λαός. Ήδη από τη δεκαετία του 1980, διαφοροποιήθηκε η κοινωνική ομάδα αναφοράς της. Από τις κατώτερες τάξεις μετατοπίστηκε στα μορφωμένα και ευημερούντα μεσαία στρώματα. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Αριστεράς, που παλιότερα ήταν η υπεράσπιση των ασθενέστερων, σήμερα ταυτίζεται με την ιδεολογία του «πολιτικά ορθού»: τα δικαιώματα της κοινότητας LGBT, τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων, τις ποσοστώσεις των γυναικών, την προστασία των μειοψηφιών, την ανοχή στη διαφορετικότητα, το άνοιγμα στις μεταναστευτικές ροές (οι μετανάστες είναι πλέον τα μοναδικά ασθενή υποκείμενα με τα οποία η αριστερά ασχολείται).
Έτσι η αντίθεση Αριστερά / Δεξιά, παραχωρεί τη θέση της στην αντίθεση ανοιχτότητα / εσωστρέφεια. Σοσιαλιστές και φιλελεύθεροι τάσσονται υπέρ της άνευ όρων ελευθερίας κίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων και ανθρώπων, μοιράζονται την κοσμοπολίτικη ηθική των «πολιτών του κόσμου» που ζητά την κατάργηση των εθνικών συνόρων θεωρώντας την σαν μεγάλη πρόοδο, υποβαθμίζουν τις ανάγκες του λαού που αντιστέκεται στα «πλεονεκτήματα» της παγκοσμιοποίησης. Για τούτο αγωνίζονται ενωμένοι προκειμένου να αναχαιτίσουν την πλημμυρίδα του λαϊκισμού. Για τον λόγο αυτό στην Ιταλία προσδοκούσαν σε μια ψήφο που θα νομιμοποιούσε την ιερά συμμαχία ανάμεσα στον Ρέντσι και τον Μπερλουσκόνι. Για τούτο θα κάνουν τα πάντα ώστε να εμποδίσουν τους λαϊκιστές να κυβερνήσουν.
Αντισυστημικές εναλλακτικές;

Ας δούμε και το τελευταίο ερώτημα. Το καταστημένο αντέχει χάρη σε μια σειρά «τεχνικών» παραγόντων: εκλογικούς νόμους, κοινοβουλευτικές και προεδρικές αλχημείες, εκτός φυσικά από τους οικονομικούς και θεσμικούς όρους που υπαγορεύουν οι αγορές και οι διεθνείς οργανισμοί. Τι θα συμβεί εάν όλα αυτά αποδειχτούν ανεπαρκή; Αν βρισκόμουν στην Ισπανία ή τη Γαλλία, θα έλεγα πως εξαρτάται από το ποια από τις δύο τάσεις του λαϊκισμού θα επικρατήσει, όμως εδώ, στην Ιταλία, η μικρή ανάπτυξη του Κινήματος 5 Αστέρων δεν αφήνει χώρο για ψευδαισθήσεις. Με την προϋπόθεση πως θα καταφέρει να ξεπεράσει τα εμπόδια που ορθώνονται στην πορεία του προς την εξουσία, αμέσως μόλις του το επιτρέψουν οι αγορές και η Ευρώπη, θα κατεβάσει τα παντελόνια πιο γρήγορα κι από τον Τσίπρα.
Θα ανοίξει έτσι νέο πεδίο για αντισυστημικές εναλλακτικές; Μάλλον δύσκολο, αφού οι εκλογές δεν κατέδειξαν μόνο την κατάρρευση του Δημοκρατικού Κόμματος-PD, αλλά και την τραγική υποχώρηση των σχηματισμών της «ριζοσπαστικής αριστεράς». Οι «Ελεύθεροι και Ίσοι» περιορίστηκαν στο 3% επειδή οι εκλογείς τους αντιμετώπισαν σαν κλώνο του PD, από το οποίο αποχωρίστηκαν μόνο για λόγους συσχετισμών. Αλλά και το μίζερο 1% του «Εξουσία στον Λαό» (Potere al Popolo) ήταν αναμενόμενο. Υποχωρώντας στις εκλογικές σειρήνες, η «Πλατφόρμα Eurostop» (η μόνη αληθινή καινοτομία στο πανόραμα της ιταλικής αριστεράς), διάλεξε να συμμετάσχει σε έναν ακόμη εκλογικό συνασπισμό νεοκομμουνιστικών μικρών κομμάτων, θυσιάζοντας έτσι τις εθνικολαϊκές της τάσεις σε ένα πλαίσιο «διεθνιστικό» που αρνείται να δεχτεί την αναγκαιότητα ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας σαν αναγκαία προϋπόθεση ενίσχυσης του συσχετισμού δύναμης υπέρ των υποτελών τάξεων. Το σφάλμα αυτό κάνει πιο μακρύ και δύσκολο τον δρόμο προς την οικοδόμηση πειστικής εναλλακτικής πολιτικής (και μη παθητικά μειοψηφικής), προς το φιλελεύθερο καθεστώς.

Πηγή: e-dromos.gr

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΜΙΡΑΖ [ΜΕΡΟΣ Γ΄]

Παραλειπόμενα στην πτώση του Μιράζ – 3
     Μιράζ 2000-5
ισθάνομαι κάπως σαν τον Σωκράτη με το “δαιμόνιον”, που τον έσπρωχνε να μιλάει! Δεν θα μ’ αφήσει εύκολα αυτή η ιστορία, ως φαίνεται.
Αλλά δεν πειράζει. Προέχει η αλήθεια· καί, μέσωι αυτής, η προάσπιση της Φυλής μας στους απαίσιους αυτούς καιρούς.

η. Μία ουσιαστική διόρθωση
Πρίν προχωρήσουμε, να πω πως χάριτας οφείλω στον Γιώργο – A Hellene, επειδή πρόσεξε (καί διόρθωσε) ένα σημαντικό λάθος μου. Συγκεκριμένα, όταν υπολόγισα το ύψος που παίρνει η ακτίνα του Κοράλ λόγωι καμπυλότητας της Γής, έκανα υπολογισμό γιά μέγιστη περιφέρεια γήϊνου γεωγραφικού κύκλου – δηλ. τον ισημερινό. Όμως, ένας παράλληλος κύκλος είναι πάντα μικρότερος του ισημερινού, κατά τον παράγοντα του συνημιτόνου γεωγραφικού πλάτους. Με γπ βόρειας Σκύρου καί Μανίσας (Μαγνησίας Μ. Ασίας, ένθα η πιθανολογούμενη θέση ενός Κοράλ) 38 μοίρες 58′ βόρειο, ο υπολογισμός δίνει 1500*cos(38μ 58′) = 1,166 μέτρα περίπου, ως ύψος ασφαλείας στα μισά της διαδρομής, καί 6200*cos(38μ 58′) = 4,820 μέτρα περίπου επάνω από τον διάδρομο προσγειώσεως του αεροδρομίου Σκύρου.
Είναι φανερό πως αρκετές φορές γράφω υπό το κράτος βιασύνης καί θυμού (καί αϋπνίας, καί…), αλλά χαίρομαι ιδιαίτερα που μπορώ να έχω ουσιαστική βοήθεια από τους αναγνώστες  μου! Αυτό σημαίνει πως αρχίσαμε να ενεργούμε ως ομάδα, πράγμα άκρως σημαντικό.

θ. Μερικές θεμελιώδεις αρχές των συζητήσεών μας
Εντάξει, όταν κάποιος διαβάζει συστηματικά ένα ιστολόγιο (ανορθόδοξης) έρευνας, στα σίγουρα έχει ήδη κάνει μερικές σιωπηρές παραδοχές από μόνος του· μία από τις οποίες είναι ότι θα διαβάσει πράγματα παράδοξα, που κατά κανόνα δεν θα τα βρεί αλλού (σε -όπως αποκαλούνται- «μέηνστρημ» ιστοσελίδες, δηλαδή συμβατικές). Όπως ακριβώς όταν βλέπουμε κινηματογράφο ή θέατρο, υποθέτουμε σιωπηρώς πως η ιστορία είναι αυτή που είναι, η αρχή της είναι αυτή που είναι, καί οι χαρακτήρες της είναι αυτοί που είναι. (Πχ ότι υπάρχει …σχολή μαγείας!) Αλλοιώς, απλούστατα δεν πρόκειται ν’ απολαύσουμε το έργο καί να διασκεδάσουμε.
Όμως, άλλο το διάβασμα να περνάει η ώρα μας ευχάριστα (του τύπου: «- Ωραία τα λέει αυτός!»), κι άλλο το να προσπαθούμε να βγάλουμε συμπεράσματα με τη βοήθεια όσων διαβάζουμε… που σημαίνει, πως όσα διαβάζουμε, πρέπει καί να τα δεχθούμε ως -κατά το μάλλον, ή ήττον- πραγματικά.
Όθεν, πρέπει να ενστερνιστούμε τις παρακάτω αρχές:
  • Ότι «αυτοί» έχουν διαθέσιμη κρυφή τεχνολογία όχι απλά πιό προχωρημένη από την υφιστάμενη φανερή, αλλά ΠΟΛΥ πιό προχωρημένη. Φυσικά, στην κρυφή τεχνολογία περιλαμβάνονται καί οι όποιες δολοφονικές χρήσεις της.
  • Ότι (γιά κάποιους δικούς τους λόγους) μέχρι σήμερα δεν την χρησιμοποιούσαν συχνά, αν καί τώρα τελευταία πάει ν’ αλλάξει αυτό.
  • Ότι, όποιος δεν δίνει σημασία στις δύο παραπάνω αρχές, καλά θα κάνει να τις ξαναδιαβάσει (ad infinitum), μέχρι να δώσει.
Τέλος, ο γράφων δηλώνει πως εδώ καί πάμπολλα χρόνια απαξιοί ν’ ασχοληθεί με το να πείσει τους άπιστους· θα ήταν μέγιστη βλακεία εκ μέρους μου. Θα ήταν σα να προσπαθώ να πιάσω τον κάθε παχύσαρκο, τον κάθε τεμπέλαρο, τον κάθε προβληματικό, καί (με προπονήσεις) να τους καταστήσω εφάμιλλους του Ουσαΐν Μπόλτ.
Συγνώμη, αλλά έχω πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω στη ζωή μου· καί πολύ πιεστικότερα.

ι. Ένα παγωμένο ξημέρωμα στη Νορβηγία
Μέχρι στιγμής -καί τηλεγραφικώς πως- είδα την κατάρριψη του Μιράζ ως αποτέλεσμα «χακέματος» στο κομπιούτερ του, χωρίς όμως να εξετάζω τον τρόπο με τον οποίο θα έμπαινε το παρασιτικό σήμα μέσα. (Εφ’ όσον υπάρχει «θωράκιση» κατά Φαρανταίη καί στα καλώδια, καί στον υπολογιστή του σκάφους· άλλως τε, το ίδιο το αεροσκάφος επενεργεί ως κλωβός Φαρανταίη, μιά που είναι μεταλλικό.) Θεώρησα πως όντως κάτι τέτοιο είναι εφικτό (με κάποιον τρόπο…), καί επικεντρώθηκα στο αποτέλεσμα.
Πάλι ο Γιώργος – A Hellene (καί προκειμένου να υπερκεράσει το εμπόδιο της θωράκισης) πρότεινε μιά πολύ ωραία λύση, δηλαδή ότι οι -όποιες- κεραίες του αεροσκάφους έχουν επίτηδες ανοιχτή τρύπα ασφαλείας (απ’ το εργοστάσιο), καί μπάζουν μέσα τους παρασιτικούς κωδικούς. Ωστόσο, εκτός απ’ την Πληροφορική, υπάρχει καί η Φυσική!
Θα σας αφηγηθώ, λοιπόν, μιά ιστορία… καί δεν θέλω να την χαρακτηρίσετε «απίθανη»! Διότι δεν είναι. Είναι πραγματική.

i. Εισαγωγή
Μιά μέρα του Δεκεμβρίου του 2009,… θεωρητικώς μέρα (είχε ξεκινήσει, με το ρολόϊ), αν καί ακόμη δεν είχε ξημερώσει,… κάποιοι ξενύχτες (ψαράδες, καί λοιποί) στη βόρεια Νορβηγία είδαν στον ουρανό μιά τεράστια σπείρα. Ένα θέαμα αξιοθαύμαστο, ου μην σχεδόν τρομακτικό! Που στο τέλος έγινε τρομακτικώτερο, όταν άρχισε να σβήνει η σπείρα… διότι το κέντρο της έγινε κατασκότεινο· ακριβώς σαν μιά «μαύρη τρύπα» στο Διάστημα.
Τέλος πάντων, ξημέρωσε στη Νορβηγία (όσο μπορεί να ξημερώσει χειμώνα καιρό εκεί πάνω),  καί ξεκίνησε τεράστια κουβέντα γιά το τί ήταν αυτό.
Μετά από πολλά, το κορυφαίο σάϊτ (ανορθόδοξης) έρευνας «Εντερπράϊζ Μίσσιον» έγραψε ένα πολύ εκτεταμένο άρθρο σε τρείς συνέχειες, όπου εξηγεί τα τί καί τα πώς πέραν πάσης αμφιβολίας. (Περιττό να πω ότι το συγκεκριμένο σάϊτ μου δίδαξε πάρα πολλά -στο τί να ψάχνω καί πώς να το ψάχνω-, άρα είμαι προκατειλημμένος υπέρ αυτού. Όμως, πουθενά δεν βρήκα πιό πειστικές αναλύσεις!) Καί το συμπέρασμα στηρίζεται από μεγάλη συλλογή φωτογραφιών, φωτογραφικών συγκρίσεων, γεωγραφικών αναγωγών, κτλ κτλ κτλ, άρα μπορούμε να το θεωρήσουμε ακλόνητο.
Λοιπόν, με την επιφύλαξη ότι ίσως καί να μου διέφυγαν κάποια πράγματα (οπότε, παρακαλούνται οι αναγνώστες να επιβεβαιώσουν ή να απορρίψουν), η ιστορία (εδώ το πρωτότυπο, καί καλή υπομονή με την ανάγνωση!) καί τα συμπεράσματά της έχουν ως εξής:
 ii. Το ρόπαλο καί η σπείρα
Το βράδυ εκείνης της ημέρας (9 Δεκεμβρίου 2009), στη Νορβηγία επρόκειτο να πάρει το Νομπέλ …Ειρήνης -πρίν καλά-καλά στρογγυλοκάτσει στην προεδρική καρέκλα- ο αγάπης λουστράκος “πλανητάρχης”. (Ή “κλανητάρχης”, όπως αποκαλεί το …αξίωμα αυτό ο Αποδυτηριάκιας.) Ωστόσο, οι Ρώσσοι θέλανε να του τη σπάσουνε, κάνοντας μιά δοκιμή του τότε νέου βλήματός τους, του Μπουλάβα. («Μπουλάβα» στα Ρωσσικά σημαίνει κεφαλοθραύστης, ή βασιλικό σκήπτρο με μορφή κεφαλοθραύστη.) Αξημέρωτα, λοιπόν, εκτοξεύσανε οι Ρώσσοι το βλήμα από βάση τους (στο έδαφός τους) στη χερσόνησο Κόλα, με στόχο την άλλη χερσόνησό τους στον Ειρηνικό, την Καμτσιάτκα.
Όλα καλά μέχρις εδώ. Πλήν όμως, αυτή δεν ήταν απλά μιά επίδειξη, αλλά χοντρός εκβιασμός προς τον λουστράκο· διότι, αν πετύχαινε η δοκιμή, αυτό εσήμαινε πως οι Ρώσσοι καθίσταντο πλέον ικανοί να ρίξουν βλήματα εναντίον των ηπαπάρα πάνω από τον Βόρειο Πόλο. Αφ’ ενός συντομεύοντας πολύ την διαδρομή (άρα καί τον διαθέσιμο χρόνο αντίδρασης του εχθρού), αφ’ ετέρου δείχνοντας ότι τα νέα βλήματά τους βρίσκουν τον δρόμο τους ακόμη κι επάνω από τους πόλους της Γής, μή χαμπαριάζοντας από τυχόν ανωμαλίες του γεωμαγνητικού πεδίου.
Αλλά η δοκιμή δεν πήγε καθόλου καλά! Το βλήμα έφυγε, πήρε ύψος, πέταξε, τέλειωσαν τα καύσιμα του πρώτου ορόφου κι αυτός αποσπάστηκε, αποσπάστηκε κι ο δεύτερος, αλλά ο τρίτος τά ‘κανε μούσκεμα στην κυριολεξία! Δυσλειτούργησε, καί το βλήμα άρχισε να πηγαίνει “κουτρουβαλιστό” καί να πετάει καυσαέρια τριγύρω σπειροειδώς. Ακριβώς σαν ένα μπαλλόνι που το φουσκώνουμε, καί μετά τ’ αφήνουμε ελεύθερο. Ή σαν πυροτέχνημα, απ’ αυτά που ανεβαίνουν ψηλά καί μετά περιστρέφονται σαν ανεμόμυλοι πετώντας σπίθες τριγύρω.
Αυτό δεν ήταν κάτι το παράξενο· έχει ξανασυμβεί αρκετές φορές σε αποτυχημένες δοκιμές πυραύλων, από την εποχή των V2 ακόμη. Γιατί; γιά έναν απλό λόγο: οι πύραυλοι, γιά ν’ αποκτήσουν σταθερή καί ομαλή πορεία προς τον στόχο τους, τίθενται εξ αρχής σε περιστροφική κίνηση περί τον διαμήκη άξονά τους. Αυτό γίνεται είτε (α) με τα καυσαέρια, που φεύγουν από πολλές εξατμίσεις (ακροφύσια), οι οποίες ρυθμίζονται από κάποιο κομπιούτερ πορείας να πάρουν γωνία, καί άρα να στρίβουν το βλήμα περί τον διαμήκη άξονά του παράλληλα με την προώθηση που του δίνουν, είτε (β) με κάποιο εσωτερικό γυροσκόπιο, ταυτιζόμενο με τον διαμήκη άξονα του βλήματος, που με την εκτόξευση τίθεται σε περιστροφή. Εάν αυτοί οι μηχανισμοί δυσλειτουργήσουν, το βλήμα παύει να σημαδεύει με τη μύτη – να το πούμε έτσι. Κι αυτό ακριβώς έγινε με το Μπουλάβα της δοκιμής. Ο μηχανισμός περιστροφής δεν λειτούργησε όπως έπρεπε, κι ο τρίτος όροφος άρχισε να κουτρουβαλάει σα μπαλλόνι.
Κι εδώ ακριβώς αρχίζουν τα (τρομακτικά) παράξενα!
 Κατ’ αρχήν, οι περισσότεροι απέδωσαν το φαινόμενο της ουράνιας σπείρας σε κάποιο Ρωσσικό όπλο. (Φυσικά, αδυνατώντας να περιγράψουν τί είδους όπλο παράγει φωτεινές σπείρες στον νυχτερινό ουρανό, καί με ποιόν μηχανισμό.) Όμως, οι Ρώσσοι στην αρχή αρνήθηκαν παντελώς την εκτόξευση βλήματος! Μόνον αρκετές μέρες αργότερα αναγκάστηκαν να την παραδεχτούν (με κρύα καρδιά), όταν γέμισε το Διαδίκτυο φωτογραφίες καί λοιπό σχετικό υλικό. Καί πάλι, δεν έδωσαν στη δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες.
Ωστόσο, η ίδια η σπείρα έδειξε τελείως ασυνήθιστη συμπεριφορά, κι έβαλε φωτιά στη φαντασία! Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι η σπείρα έμεινε σταθερή. Άλλοι, πάλι, ότι κινήθηκε αργά. Άλλοι, ότι είχε καί ουρά γαλάζιου χρώματος. Άλλοι, άλλα. Στο τέλος, όλ’ αυτά κίνησαν καί την περιέργεια ολόκληρης της ερευνητικής ομάδας του Εντερπράϊζ Μίσσιον, η οποία ανέλαβε να το σκαλίσει το θέμα ενδελεχώς.

[Σημείωση: ο τίτλος της υποενότητας αντιστοιχεί μέν στα περιγραφόμενα, αλλά είναι τελείως προβοκατόρικος. Διότι αναφέρεται καί σε εικονογράμματα του δίσκου της Φαιστού! Άμα είναι να σκεφτόμαστε παράξενα, ας το κάνουμε μ’ εντυπωσιακό τρόπο!    ]

iii. Το πόρισμα της έρευνας του «Ε. Μ.»
Η σπείρα ήταν το αποτέλεσμα της συνδυασμένης ταυτόχρονης εκπομπής τριών σταθμών Χάαρπ της περιοχής, οι οποίοι σημάδευαν το βλήμα όλοι μαζί. Βλέπετε, το μέν Χάαρπ της Αλάσκας απέκτησε καί “παιδιά”!… Αλλά, απ’ την άλλη (στη Νορβηγία κι αλλού) υπάρχουν ερευνητές με πεδιόμετρα ανοιχτά επί 24ώρου βάσεως, τα οποία καταγράφουν τις εκπομπές· φυσικά, κατέγραψαν καί τις συγκεκριμένες. Τα σχήματα, τώρα, που έβλεπαν οι αυτόπτες στον ουρανό, ήταν καθαρά σχήματα Κλάντνι, διότι το τρομερό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο των κεραιών του Χάαρπ ανάγκασε τα μόρια των καυσαερίων του πυραύλου να “τακτοποιηθούν” σε συγκεκριμένα σχήματα, εξαρτώμενα από τις συχνότητες της εκπομπής. (Αυτά ακριβώς είναι τα σχήματα Κλάντνι.) Η δε σπείρα στην πραγματικότητα όντως κινήθηκε αργά, κι ακίνητη την είδαν μόνον όσοι έβλεπαν κάθετα το επίπεδό της. Όσοι την είδαν υπό γωνία, όντως την είδαν να κινείται. (Η γαλάζια ουρά ήταν το αποτέλεσμα άλλης συχνότητας, χαμηλής αυτής. Τα λέει όλα μέσα του το κείμενο του “Ε. Μ.”.)
Εκείνο που το καλό σάϊτ κάπως διστάζει να πεί (αν καί το λέει τελικά), είναι πως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο των εκπομπών του Χάαρπ άρπαξε τον τρίτο όροφο του βλήματος, επί κάποιον χρόνο τον φρέναρε αγρίως, καί μετά τον πήγε βόλτα με χαμηλή ταχύτητα!!! Γι’ αυτό τη γλωσσίτσα των Ρώσσων την κατάπιε η γατούλα! Χαζοί δεν είναι, από την πρώτη στιγμή ξέρανε πολύ καλά τί είχε συμβεί στον πύραυλό τους· όπως ξέρανε κι ότι η σαμποταρισμένη επίδειξή τους (με τα κρυφά της υπονοούμενα) θα κατέληγε σε ρεζίλεμά τους, αν κάνανε κουβέντα.
Άρα, σ’ αυτή τη μάχη εντυπώσεων, κερδίσανε οι ηπαπαραίοι.
Ορίστε;
Οι ποιοί, είπαμε;
 iv. Κάποιοι Ναζί-φαντάσματα…
Το “Ε. Μ.”, καί ειδικά η “ψυχή” του, ο Ρίτσαρντ Χόγκλαντ, είναι αναμφισβήτητοι πατριώτες Αμερικανοί. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι δεν μπορούν να δεχθούν, δεν μπορούν να χωνέψουν την ευθεία συνέπεια τέτοιων συμπερασμάτων, σαν αυτά που με τόσο κόπο βγάζουν· ότι, δηλαδή, τα ανώτατα κλιμάκια της πατρίδας τους πράγματι αποτελούνται από δολοφόνους (λαών καί ανθρώπων). Έτσι, όταν το συγκεκριμένο άρθρο φτάνει στο “διά ταύτα”, καταλήγει στο ότι την κυβέρνησή τους την έχει διαφθείρει μιά κλειστή υπερμυστική ομάδα …Ναζιστών!!! Σαν αυτούς που οι “υπερεσίες” των ηπαπάρα φυγάδευσαν από την Ευρώπη (με την επιχείρηση “Συνδετήρας”) καί τους έφεραν εκεί το 1945 καί τα μετέπειτα λίγα χρόνια, γιά να βοηθήσουν με τις γνώσεις τους τα διάφορα επιστημονικά κι οπλικά προγράμματα των ηπαπάρα.
Λοιπόν (συμπέρασμα «Ε. Μ.»), αυτοί οι κακοί Ναζιστές είναι υπεύθυνοι γιά τα Χάαρπ καί το χουνέρι των Ρώσσων!!!
Δυστυχώς, όμως, μιά τέτοια προσπάθεια λευκάνσεως του ποινικού μητρώου της “Νέας Ατλαντίδος” είναι καταδικασμένη εξ αρχής. (Άλλως τε, Ρίτσαρντ, οι Ταύροι είμαστε πατριώτες ένθερμοι, αλλά πολύ ατάλαντοι ως ψεύτες! Όταν ψευδόμαστε, δεν πείθουμε κανέναν!) Αφ’ ενός, οι αυθεντικοί Ναζιστές του “Συνδετήρα” το 2009 θα ήταν υπεραιωνόβιοι. Ο μικρότερός τους (ας πούμε γεννηθείς το 1924) θα ήταν 85 ετών. Σε ηλικία που οι λοιποί γέροι θέλουν φροντίδα (καί πάνες ακράτειας)! Άρα, τί ν’ αποδώσουν σε επιστημονικού τύπου εργασίες; Αφ’ ετέρου, αν ήταν να διατηρούν επί τόσα χρόνια ένα μυστικό ιερατείο μεγάλης συνοχής, έπρεπε να τεκνοποιήσουν – εννοείται, σύμφωνα με τη νοοτροπία τους, με καθαρές Γερμανίδες (ή Αμερικανο-Γερμανίδες). Καί ναί μέν, το 17% των ηπαπαραίων, δηλαδή η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα στη χώρα αυτή, είναι Γερμανικής καταγωγής· αλλά, άλλο η ναζιστική στοχευμένη ευγονική (με τα Λέμπενσμπορν καί τις Άρειες γυναίκες, κτλ) στην άκρως ελεγχόμενη Γερμανία πχ του 1943, κι άλλο μιά πληθυσμιακή ομάδα με τελείως φιλελεύθερο χύμα χαρακτήρα (μακριά απ’ τις παραδόσεις της αρχικής καταγωγής της), στις ηπαπάρα πχ του 1960. Δεν ήταν τόσο εύκολο, δηλαδή – όσον αφορά τη μυστικότητα καί την φανατική προσήλωση στον αρχικό σκοπό της παγκόσμιας  κυριαρχίας.
Εκ τρίτου, οι αυθεντικοί Ναζιστές στο Γ’ Ράϊχ μέχρι καί το τέλος του Β’ ΠΠ είχαν πολλούς κλειστούς πυρήνες μυστικού καί μυστικιστικού χαρακτήρα, όχι έναν· κι όχι μονοιασμένους μεταξύ τους. Άσε που δεν συμπαθούσαν όλοι τους τους Δυτικούς! (Καί μιά που τό ‘φερε η κουβέντα… Πιστεύω πως πολύ θα ενδιέφερε -γιά κάποιους κοινούς στόχους- την Ελλάδα ειδικά ο πυρήνας του φόν Κανάρη· αλλά, όπως προείπα, ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ. Τέτοιες μυστικές επαφές με τους εχθρούς -κι από πλευράς μας, από καθαρούς Έλληνες με σχέδια θεμελιώσεως μελλοντικής Ελληνικής ισχύος- έπρεπε να γίνουν τη δεκαετία του 1950. Να μή σου πώ από τη δεκαετία του 1930!… ώστε να προκαταλάβουμε τις άσχημες εξελίξεις γιά τη χώρα μας.)
Εκ τετάρτου, οι ναζιστές με τις πράγματι υπερ-προηγμένες γνώσεις (δηλ. αυτοί που φτιάξαν βάσεις στην Ανταρκτική καί τη Σελήνη, ιπτάμενους δίσκους, κτλ), παρέμειναν αμοιβαίως άκρως εχθρικοί προς τους ηπαπαραίους. Το 1948 διέλυσαν το εκστρατευτικό σώμα του ναυάρχου Μπέρντ, καί δέκα χρόνια μετά οι ηπαπαραίοι ανταπέδωσαν με τρείς πυρηνικές βόμβες, που σκάσανε πάνω απ’ την Ανταρκτική (επιχείρηση “Άργος” – βασικός σχεδιαστής της ο Έλλην Χριστοφιλόπουλος, ή Χριστοφίλου) – ως …πειστικότατο επιχείρημα, γιά να τους κάνουν να σταματήσουν τις εχθρικές ενέργειες (πχ διελεύσεις ιπταμένων δίσκων τους πάνω από υδροηλεκτρικά φράγματα των ηπαπάρα καί πρόκληση μπλάκ-άουτ). Ποτέ τους, δέ, δεν έζησαν στις ηπαπάρα, ούτε φυσικά αναμίχθηκαν με το επιστημονικό καί στρατιωτικό επιτελείο αυτής της χώρας. Ειδικά αυτοί, την κοπάνησαν εγκαίρως (καί …ιεροκρυφίως) από την υποχωρούσα Γερμανία, καί δή, χωρίς να επιδιώκουν επαφές καί συνεννοήσεις με κάποιο από τα αντίπαλα στρατόπεδα (Δυτικούς καί Σοβιετικούς.). Κι από τότε μην τους είδατε!
Δηλαδή, τελικώς, με τίποτε δεν μπορεί να σταθεί ως δικαιολογία κάποιος υποτιθέμενος κρυφός ναζιστικός πυρήνας στην κυβέρνηση των υπερατλαντικών φονιάδων. Ούτε κάν στις δεκαετίες του 1940 καί 1950 δεν είχαν τόση δύναμη οι “εμιγκρέδες” πρώην Ναζιστές! Χειραγωγούμενοι ήσαν καί τότε απ’ τους “οικοδεσπότες” τους.
Άρα;
Άρα, άααααλλο είναι το διαχρονικό κλειστό ιερατείο της “Νέας Ατλαντίδος”, που φτιάχνει καί χειρίζεται Χαάρπια καί παρόμοια φονικά εργαλεία! Καταλάβατε καί καταλάβαμε ποιό. Το “Ε. Μ.” μπορεί μέν να φοβάται να το κατονομάσει, ή να τηρεί πολιτική “πολιτικής ορθότητας”, αλλά εμείς καθόλου δεν διστάζουμε να πούμε πως πρόκειται γιά σιωνιστικά ερπετά.
Αλλά δεν θα μείνουμε εκεί. Πρέπει να προχωρήσουμε.

κ. Ποιά η σχέση όλων των παραπάνω με το δικό μας Μιράζ;
Κοντεύουμε τους δύο αιώνες, που γνωρίζουμε επιστημονικώς ότι ένα κομμάτι μέταλλο μέσα σε ηλεκτρομαγνητικό πεδίο κινείται, ή φρενάρεται. Αυτό το ξέρουμε τόσο θεωρητικά, όσο καί πρακτικά, σε μιά μεγάλη κατηγορία ηλεκτρομαγνητικών συσκευών – όπως ηλεκτροκινητήρες, τραίνα τύπου Μάγκλεβ, κτλ. Βέβαια, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο το δημιουργούν μαγνήτες καί ηλεκτροφόρα καλώδια εκεί κοντά, πχ οι περιελίξεις των ηλεκτροκινητήρων.
Εφ’ όσον, όμως, η σπείρα πάνω απ’ τη Νορβηγία έδειξε πως η ισχυρή εκπομπή από κεραίες είναι ικανή να μπλοκάρει ολόκληρο βλήμα καί να το πάει “καρροτσάκι”, τότε γιατί να μην έγινε κάτι τέτοιο καί με την κατάρριψη του Μιράζ; Είναι δυνατόν θεωρητικώς, καί -ως υλοποιήσιμο όπλο- είναι πολύ απλούστερο από το “σνιφφάρισμα” κωδικών καί την προσπάθεια να υπερκεραστούν αυτοί από εξωτερικό παρασιτικό σήμα, που πρέπει να διαπεράσει κλωβούς Φαρανταίη. Άλλως τε, οι ταχύτητες καί οι μάζες του Μπουλάβα είναι συγκρίσιμες (σε προσέγγιση καλύτερη από τάξεως μεγέθους) με τις αντίστοιχες του Μιράζ. Όπως καί τα δύο είναι μεταλλικά.
Όθεν, ο ρόλος του υποβρυχίου (δεν μου το βγάζεις απ’ το μυαλό!…) στην κατάρριψη του σμηναγού Μπαλταδώρου ήταν της εκπομπής συχνοτήτων τύπου Χάαρπ· σε συνδυασμό με όποιον άλλον επίγειο σταθμό του είδους λειτουργούσε εκείνη την ώρα.
Αν καί το Χάαρπ δεν χαμπαρίζει από απόσταση, σημαδεύει δέ τον στόχο του με αρκετή ακρίβεια, γιά χάρη της κουβέντας θ’ αναφέρω πως στην περιοχή μας αποκτήσαμε πρόσφατα ακόμη ένα Χααρπάκι – στην Κύπρο. (Αν θυμάμαι καλά.) Σημειώστε δέ, ότι το λεγόμενο πως οι απανωτοί αεροψεκασμοί πάνω απ’ την Ελλάδα (εκτός των άλλων) αυξάνουν πολύ το ηλεκτρικό φορτίο της ατμόσφαιρας στη χώρα μας, δεν πρέπει να είναι άσχετο με τη χρήση του Χάαρπ· τα αυξημένα ατμοσφαιρικά ιόντα διευκολύνουν το έργο του. (Γι’ αυτό καί μετά από αεροψεκασμό προξενείται βροχή σε διάστημα μέχρι 48 ώρες, αν καί κανονικά δεν προβλέπεται από την ομαλή εξέλιξη του καιρού.)
Έτσι έγινε, τελικά…
Δεν υπήρχε περίπτωση να μου ξέφευγε καί να μήν το εύρισκα. Τουλάχιστον στο νοητικό πεδίο, ο εχθρός ΔΕΝ θα μας νικήσει!
 Μιά τελευταία παρατήρηση στο θέμα: η έρευνα είναι ακριβώς αυτό, να μην καταλήγουμε σε ακλόνητα συμπεράσματα, αν δεν ψάχνουμε τα πάντα. Κι έχω θυμώσει με τον εαυτό μου, που (ενώ θυμόμουνα την ύπαρξη του άρθρου του “Ε. Μ.” – καί γνωρίζω Φυσική!) δεν τα είδα αυτά απ’ την αρχή… Αλλά, το σφάλλειν ανθρώπινον.
Καί το ερευνάν, ανθρωπινότερον!

λ. Τα “παραμελημένα” δεδομένα της καταρρίψεως
Συγκεντρωνόμενος στο τεχνικό κομμάτι, παρέλειψα ν’ ασχοληθώ με το “αστυνομικό”· αν κι έπρεπε, ευθύς εξ αρχής. Είπαμε, πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψη μας τα πάντα, όσο κάνουμε έρευνα. Λοιπόν, τα δεδομένα (όπως μας τα μετέφερε η ειδησεογραφία), συν μερικά πρώτα συμπεράσματα, είναι τα εξής:
 Ένας πεπλανημένος καί ψιλο-αλλοπρόσαλλου χαρακτήρα συνάνθρωπός μας, ο κυρ-Παναής (υπουργός το επάγγελμα), έσπευσε να στείλει συλληπητήριο μήνυμα γιά τον νεκρό πιλότο μας, ενώ ο τελευταίος δεν είχε κάν βρεθεί!!! Διατί, όμως, προέβη σε τέτοια ενέργεια ο λεγάμενος; Διότι πιό πρίν βρισκόταν σε κάποια αίθουσα με οθόνες, απ’ όπου καί παρακολούθησε την κατάρριψη του Μιράζ σε πραγματικό χρόνο. (Προσωπικώς, κατάλαβα -απ’ τα γραφόμενα των ΜΜΕ- πως η αίθουσα αυτή βρίσκεται στο ΓΕΕΘΑ.) Στη φάση αυτή, ο κυρ-Παναής είχε παρέα του ένα ερπετό – ίσως γιά να πνίγουν τους καημούς τους μαζί.
Όμως, τί ακριβώς είχαν δείξει οι οθόνες, ώστε ο κυρ-Παναής (ηθελημένα ή αθέλητα, αλλά σίγουρα διατελών υπό το κράτος θυμού καί συγκινήσεως) να προβεί σ’ αυτή την άλλως αδικαιολόγητη ενέργεια;
Λοιπόν, πάω στοίχημα πως είχε δεί το Μιράζ να “κουτρουβαλάει”, καί να γίνεται κομμάτια. Δηλαδή, το αεροσκάφος δεν το οδήγησαν απλά τα πτερύγιά του προς τα κάτω, διότι τότε ή θα βούταγε με τη μούρη στη θάλασσα, αλλά ακέραιο, ή (υπό άλλη γωνία προσθαλασσώσεως) θα χοροπηδούσε στην επιφάνεια της θάλασσας πάφ!-πάφ!-πάφ!, σα βάτραχος από νούφαρο σε νούφαρο, μέχρι να σταματήσει. (Πάλι ακέραιο.) Όμως, η πτώση του οδήγησε σε πλαγιομετωπική σύγκρουση με το νερό, ακριβώς σαν αυτοκίνητο που πέφτει στα τσιμέντα της εθνικής οδού με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα· σύγκρουση τόσο σφοδρή, που άρχισε να γίνεται κομμάτια. Κι εκεί, πλέον, ο οποιοσδήποτε αν έβλεπε τέτοιο θέαμα, θα καταλάβαινε ότι ο πιλότος τελείωσε. Άλλως τε, το πτώμα του πιλότου βρέθηκε διαμελισμένο… κι όταν βρεθεί καί το πτώμα του Μιράζ, θα δήτε πως κι αυτό είναι διαμελισμένο. (Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει βρεθεί.)
 Τί γύρευε, όμως, το ερπετό δίπλα στον ευτραφή υπουργό μας; Διότι η παρουσία του σε τόσο ευαίσθητη θέση (μέσα στην καρδιά της εθνικής μας άμυνας!!!) είναι ολωσδιόλου Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΗ.
Χμμμ… τί πιστεύω εγώ πως γύρευε;! Θα σας το πώ ευθύς.
Το απαίτησε! Γιατί; Γιά να επιδείξει στον αφελή κι άσχετο περί τα τεχνικά κυρ-Παναή (άρα καί στο υπόλοιπο -κατά Σεφέρη- “τετρομαγμένον” γκουβέρνο) τις τρομερές δυνατότητες του Χάαρπ. Ώστε να τον “πείσει” μία καί καλή ότι η Ελλάδα πρέπει να κάθεται σούζα στα κελεύσματα των ηπαπαραίων καί να βγάζει τον σκασμό, ακόμη κι αν όλοι οι υπόλοιποι (πλήν του μεγάλου αφεντικού) μας πατάνε από κάτω, πχ η Βαρντάρσκα, ή η χαλβανίτσα· άσε, δέ, η τουρκίτσα! Κι αν είμαστε καλά παιδιά καί τρώμε χωρίς γκρίνια τα σκατά τους, μπορεί καί ν’ ακούσουμε κανένα μπράβο – να χαρούμε κι εμείς με τον …έπαινο!
Ούτε να το διανοηθούμε να ξεθαρρέψουμε καί να σηκώσουμε κεφάλι, δηλαδής, τώρα που οι ηπαπάρα τρώνε φάπες στη Συρία.
Προς τον σκοπό αυτόν, το ερπετό έθεσε τις οθόνες της αίθουσας σε σύνδεση με ηπαπαραίϊκο δορυφόρο εικόνας πραγματικού χρόνου, αφού ξεκλείδωσε το κανάλι με τον δικό του μυστικό κωδικό. Κι έτσι, ο ταλαίπωρος εγχώριος κυρ-υπουργός έφαγε μιά φρίκη, που θα τη θυμάται όσο ζή. (Αν κι ο -επίσης ταλαίπωρος- πιλότος μας δυστυχώς δεν θα θυμάται τίποτε απ’ τη δική του φρίκη, που έζησε στις τελευταίες στιγμές του.)
Εάν, λοιπόν, διαπιστώσετε προσεχώς ότι το γκουβέρνο κάνει όχι μόνο τούμπες μπροστά στους ηπαπαραίους, αλλά καί ασκήσεις ενόργανης γυμναστικής (κρίκους, πλάγιο ίππο, καί τα ρέστα του Ολυμπιακού προγράμματος), θα ξέρετε καλά το γιατί.
(συνεχίζεται)
 

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ;;;

Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΙς ΝΗΣΙΔΕς
γράφει ο Sotiris Kazakis

Μας δουλεύουν?
Κατέβασαν ή δεν κατέβασαν οι Τούρκοι σημαίες από νησιά μας? Δεν γνωρίζω! Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι τις συγκεκριμένες δραστηριότητές τους, τις έχουν βιντεοσκοπήσει το δε βίντεο το έχουν αποστείλει στην Ελληνική Κυβέρνηση! Δεν γνωρίζω!
Η απλή λογική λέει ότι αν είχαν στα χέρια τους τέτοιο βίντεο – τεφαρίκι, θα είχε παίξει «εν χοροίς και οργάνοις» στις τηλεοράσεις για να πάρουν …δόξα και δεν θα το έστελναν μυστικά στην Ελληνική Κυβέρνηση!
Εάν βέβαια συνέβη κάτι ...τέτοιο πρόκειται για ευθεία προσβολή εδάφους και αποτελεί «αιτία πολέμου».
Οι Τούρκοι μας ταπεινώνουν διαρκώς. Έχοντας απέναντί τους μια αδύνατη και ανίκανη ελληνική κυβέρνηση.
Όμως δεν είναι αυτοί οι Έλληνες και η Ελλάδα. Οι Έλληνες έχουν φιλότιμο και αξιοπρέπεια. Και νιονιό ενίοτε. Ξέρουν να μάχονται ιδίως όταν υπερασπίζονται την τιμή και την χώρα τους. Η Κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί αυτούς τους Έλληνες.
Το θέμα μας τώρα είναι η Τουρκία. Το τσίρκο που μας κυβερνά έπεται. Πολύ φοβούμαι ότι κυοφορούνται υπογείως μεγάλες ανατροπές και Γουδιά. Για να εκπληρωθεί το ρηθέν υπό του προφήτου: «όταν σκάβεις τον τάφο του αλλουνού πέφτεις εσύ, κατά κανόνα, μέσα»! Ό,τι βρέξει ας κατεβάσει!...

εάν δεν είμαστε άξιοι να υπερασπίζουμε το σπίτι μας - το έδαφός μας από εισβολείς, τότε ας παραδοθούμε να τελειώνουμε! Ή όπως είπε κι ο ατσίδας υπουργός ας κάνουμε ότι ...κοιμόμαστε! Εγώ δεν λέω να επιτεθούμε αλλά να αμυνθούμε αξιοπρεπώς! Πράγμα που μπορούμε! Είμαστε εξοπλισμένοι σαν αστακοί και έχουμε καλές ένοπλες δυνάμεις (διακεκριμένες!). Να χτυπήσουμε αποφασιστικά και επί τόπου αυτούς που μας εμβόλησαν το πλοίο! Να αφήσουμε στον τόπο όσους πατήσουν εδαφός μας για να αφαιρέσουν σημαίες! Να φρουρούμε άγρυπνα και αποτελεσματικά τα "γκρίζα" σημεία όπως και τα σύνορά μας! Και φυσικά να μην τα βάζουμε με τους νεαρούς που έστησαν σημαίες σε νησιά πολύ μακριά μάλιστα από τα σύνορα (Φούρνοι Ικαρίας). Εάν πρόκειται για έδαφός μας γιατί να μην πρέπει να το πλησιάζουμε? Στην Γαύδο νότια της Κρήτης μπορούμε να βάλουμε σημαία? Γιατί κι αυτήν την αμφισβητούν οι Τούρκοι! Κυρία Δόδου το Ισραήλ είναι μία χώρα του μεγέθους μας. Γιατί όλοι το φοβούνται? Γιατί αυτοί έχοντας συνείδηση του μεγέθους και του εχθρικού περιβάλλοντός τους προετοιμάζονται πάντα για τα χειρότερα! Εκπαιδεύονται, εξοπλίζονται, παράγουν πλούτο και ισχύ, δεν λαπαδιάζουν! Δεν είμαστε αμελητέα ποσότητα καλή μου! Το έχουμε αποδείξει και στα πεδία των μαχών και σχετικά πρόσφατα! Θα το ξανααποδείξουμε εάν χρειασθεί! Προς το παρόν ας υπερασπιζόμαστε δυναμικά το σπίτι μας, τα νησιά μας με την δύναμη αποτροπής που διαθέτουμε χωρίς να επιτιθέμεθα! Είναι δύσκολο? Και όσον αφορά τις κυβερνήσεις δεν θα έκαναν όλες το ίδιο! Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τον τρόπο του τριπλασίασε την Ελλάδα και την κατέστησε υπολογίσσιμη και σεβαστή σε ελάχιστο χρόνο! Δεν είναι ίδιοι όλοι! Τετοια πεποίθηση εδραιώνει την ηττοπάθεια!