ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…
[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]
Αυξάνονται οι πολιτικές αρρυθμίες στις ΗΠΑ μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεμπουμπλικάνων ενόψει των εκλογών της 8ης Νοεμβρίου για το Κογκρέσο και ενώ ήδη δημόσια εκφράζονται εκτιμήσεις ότι, σε περίπτωση νίκης των δεύτερων, θα πιέσουν για αλλαγή πολιτικής έναντι της Ουκρανίας. Η Αγγλία βρίσκεται ήδη σε πολιτική περιδίνηση ενώ η Γερμανία και η Γαλλία περιμένουν τις συνέπειες του χειμώνα και επικρατεί ανησυχία στα ηγετικά κλιμάκια. Στο πεδίο της πολιτικής γίνονται δεύτερες σκέψεις και αφορούν τόσο το κόστος και τα όρια εμπλοκής της Δύσης, ενώ στο πολεμικό πεδίο τα ερείπια που προκαλούν οι Ρώσοι, όσο και αν φαίνεται κυνικό πάντα έτσι γίνονταν, φέρνει σχέδια πλούτου στην Ευρώπη. Ήδη η Γερμανία ετοιμάζει σχέδιο ανοικοδόμησης της κατεστραμμένης χώρας, δηλαδή πλούτος θα εισρεύσει στα ταμεία των ευρωπαικών χωρών,καθώς θα απαιτηθούν πάνω από 350 δις ευρώ και ήδη σχεδιάζεται η πρώτη διάσκεψη δωρητών. Η Ελλάδα συνεχίζει να εμπλέκεται και αναδύεται ένα νέο ερώτημα: αν οι Ρεμπουμπλικάνοι πιέσουν και αναγκάσουν τον Μπάιντεν σε επανεξέταση της πολιτικής των ΗΠΑ, θα βάλουν τους συμμάχους πιο βαθιά στον πόλεμο ; και πως θα αντιδράσει η ελληνική κυβέρνηση που επίσης εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο; Μύλος…
Η Ελλάδα εκτός τραπεζιού
Μέχρι τώρα, σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, ο προεκλογικός αγώνας στις ΗΠΑ είχε επικεντρωθεί στα εσωτερικά ζητήματα , κυρίως στην οικονομία. Σταδιακά όμως η συζήτηση μετατοπίστηκε στον πόλεμο και μετά την αποκάλυψη της επιστολής των 30 Δημοκρατικών βουλευτών που ζητούσαν από τον Μπάιντεν να αναζητήσει « ένα ρεαλιστικό πλαίσιο για κατάπαυση του πυρός», το κλίμα άλλαξε. Πέραν αυτού οι Ρεμπουμπλικάνοι, κυρίως οι οπαδοί του Τράμπ που είναι πολλοί ζητούν “κόφτη” βοήθειας και επανεξέταση της στάσης των ΗΠΑ και σεβασμό στον Πούτιν. Δηλαδή βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικό πλαίσιο από αυτό του Μπάϊντεν. Σίγουρα οι ΗΠΑ δεν θα εγκαταλείψουν την Ουκρανία, όμως ακόμη και μια μικρή αλλαγή μπορεί να προκαλέσει τεράστιες αλλαγές στην εικόνα του πολέμου. Η Ελλάδα έχει εμπλακεί στον πόλεμο ως πιστή σύμμαχος με αποστολή οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία. Συμμετέχει χωρίς δικό της σχέδιο , αλλά ακολουθεί τις αποφάσεις των ΗΠΑ και χωρίς σχέδιο θα βρεθεί και στο νέο σκηνικό. Ας σημειωθεί ότι είναι εξαιρετικά ανήσυχη η προοπτική, να υπάρξει ένα μεγάλο τραπέζι διαπραγματεύσεων με την κατάπαυση του πυρός, όταν γίνει, με την Τουρκία να έχει περίοπτη θέση στις διαπραγματεύσεις για τη νέα εποχή. Είναι κάτι περισσότερο από σίγουρο ότι η Ελλάδα θα απουσιάζει και αυτό θα είναι ένα ακόμη χτύπημα στην εικόνα ασφάλειας και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Μέχρι στιγμής πάντως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Ρεμπουμπλικανοί ετοιμάζονται να «αλώσουν» τη Βουλή των Αντιπροσώπων και ίσως και τη Γερουσία, καθιστώντας το δεύτερο μισό της προεδρικής θητείας του Τζο Μπάιντεν αυτό που στις ΗΠΑ αποκαλούν «κουτσή πάπια». Στην Ευρώπη, είναι βέβαιο ότι τα εκλογικά αποτελέσματα στις ΗΠΑ θα επηρεάσουν καταλυτικά και την πολιτική της ΕΕ. Ενδεχόμενη αλλαγή στάσης της Ουάσιγκτον θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις , καθώς η ΕΕ πλήττεται οικονομικά. Αν όλα αυτά οδηγήσουν σε ανάληψη πρωτοβουλιών για κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις, τότε οδεύουμε σε αλλαγές που σύντομα θα διαφανούν.
Πρώτοι οι Γερμανοί.
Ήδη το Βερολίνο που έχει πιάσει το νόημα του πως τα κράτη εκμεταλλεύονται τη δυστυχία των άλλων για να κερδίσουν , κινείται για να πάρει θέση στη γραμμή εκκίνησης για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας μετά τον πόλεμο. Όσο και αν ακούμε κραυγές και καταγγελίες, πάντα η τραγικότητα του πολέμου είχε και την ωφέλιμη πλευρά για τον κόσμο του χρήματος και τα κράτη που ξέρουν να κερδίσουν από τις τραγωδίες. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια για τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Από τη μία άνοιξαν το πολυπόθητο μέτωπο με την Ρωσία και από την άλλη, η ανασυγκρότηση της Ουκρανίας από τα ερείπια του πολέμου θα απαιτήσει 350 δις ευρώ με τα σημερινά δεδομένα , χωρίς να γνωρίζουμε την συνέχεια. Οπότε οι ΗΠΑ και η Γερμανία ξεσκαρτάρουν όλα τα ρωσικά όπλα από την Ευρώπη για να τα στείλουν στην Ουκρανία δημιουργώντας έτσι μια νέα ευκαιρία για εμπόριο όπλων πολλών δις ευρώ, ενώ η δυτική Ευρώπη κυρίως θα αναλάβει την ανασυγκρότηση. Πιο επωφελής πόλεμος δεν θα μπορούσε να υπάρξει. , Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Η ενεργειακή κρίση δεν πρόκειται να φύγει ούτε εύκολα , ούτε γρήγορα και η ΕΕ δεν είναι εύκολο να επαναλειτουργήσει τους αγωγούς με την Ρωσία. Από την άλλη, τα κέρδη του πολέμου αφορούν το μεγάλο ευρωπαικό κεφάλαιο και τις ΗΠΑ και δεν πρόκειται να δουν όφελος οι λαοί. Η επικεφαλής της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντε Λάϊεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση για μπίζνες, χωρίς όριο και χωρίς διαφάνεια. Από τα εμβόλια και την ενέργεια , μέχρι την Ουκρανία, η πρόθυμη γερμανίδα θολώνει όλο και περισσότερο την εικόνα της ΕΕ. Σιγά που νοιάζεται…
Με αφορμή λοιπόν την πρόσφατη συνάντησή τους στο Βερολίνο για την ανοικοδόμηση της διαλυμένης χώρας, Σολτς και φον ντερ Λάιεν δημοσίευσαν ένα κείμενο, που κάνει λόγο για ένα «σχέδιο Μάρσαλ» για την Ουκρανία. Εκτός από τα διάφορα ρομαντικά και «ανθρωπιστικά», που αναφέρονται εκεί το κείμενο μας διαφωτίζει ότι «φυσικά και θα πρέπει να συμμετέχουν τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι κορυφαίοι διεθνείς οργανισμοί» στην υλοποίηση αυτού του σχεδίου.
Όπως έγινε γνωστό, ήδη γίνεται λόγος για μεγάλους δωρητές που θα βοηθήσουν, αλλά είναι προφανές ότι ολόκληρο το ποσόν είναι αδύνατον να βρεθεί από δωρεές. Λογικά θα ακολουθηθεί η πάγια γραμμή για «δάνεια με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους» και η Ουκρανία θα είναι στο τέλος, εκτός ΝΑΤΟ, εκτός ΕΕ, κατεστραμμένη και υπερχρεωμένη...
Λίγες ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου στα βουνά της Ηπείρου το 1940, Ο Μεταξάς κάλεσε τους αρχισυντάκτες όλων των εφημερίδων σε μια κλειστή συνάντηση όπου τους μίλησε από καρδιάς και απαίτησε το περιεχόμενο της ομιλίας του να μείνει απόρρητο μεταξύ τους, με την απειλή σύλληψης επί εσχάτη προδοσία εν καιρώ πολέμου κατά οποιουδήποτε εξ αυτών δημοσιοποιήσει τα εκεί λεχθέντα. Αυτήν την ιστορική ομιλία του μου την θύμισε με ανάρτησή του ο φίλος Χρίστος Σταθόπουλος.
.
Θα αναφέρω εδώ μόνο ένα σημείο της ομιλίας του Μεταξά το οποίο λαμβάνω ως αρχή κάποιων συλλογισμών μου.
.
Ο Μεταξάς τους είπε ότι η Ελληνική κυβέρνηση προ της έναρξης του πολέμου (28.10.1940) είχε βολιδοσκοπήσει τις διαθέσεις της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας. Με βάση αυτές, η μόνη επιλογή που άφηναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα ήταν η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ, με παράδοση στην Ιταλία Ελληνικών εδαφών μέχρι και την Πρέβεζα και στην Βουλγαρία του νομού Έβρου και της Αλεξανδρούπολης. Ο Μεταξάς απέρριπτε κάθε συζήτηση γι αυτό, πέραν του ότι επιπλέον πίστευε βαθειά ότι ο Άξονας τελικά θα χάσει τον πόλεμο.
.
Πολλές εβδομάδες μετά από αυτή την ομιλία του Μεταξά και με τις συνεχείς νίκες του Ελληνικού στρατού στην Ήπειρο και τον ευτελισμό των Ιταλικών δυνάμεων του Άξονα, ο Μεταξάς γνώριζε ότι αυτό θα προκαλέσει επέμβαση των Γερμανών για να σώσουν το κύρος του Άξονα, και επομένως κατάκτηση της Ελλάδος.
.
Για να αποφύγει κάτι τέτοιο, και έχοντας αναβαθμισμένο τον ρόλο μας λόγω των νικών στο μέτωπο, επανήλθε και επεδίωξε να βολιδοσκοπήσει τις νεώτερες διαθέσεις των Γερμανών. Ο στόχος του ήταν να μάθει αν, υπό το βάρος της ήττας του συμμάχου τους, οι Γερμανοί θα δέχονταν να μην επιτεθούν στην Ελλάδα ενόσω η Ελλάδα δήλωνε ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ!!
.
Διαπίστωσε ότι οι Γερμανοί δεν απαιτούσαν πλέον συνεργασία μας με τον Άξονα και συζητούσαν το θέμα της ουδετερότητας μας. Άλλωστε το κλείσιμο μετώπων προς νότο τους ήταν ζωτική ανάγκη για να μπορέσουν να στραφούν έγκαιρα προς την ανατολή, δηλαδή την Ρωσία όπως ήταν και τα σχέδιά τους.
.
Αυτή η υποχώρηση της Γερμανικής διπλωματίας από το "υποταχθείτε" στο "ουδετεροποιηθείτε" είχε επιβληθεί από τις λόγχες και το αίμα των Ελλήνων στρατιωτών.
Οι Γερμανοί για να δεχτούν την Ελληνική ουδετερότητα έθεταν έναν όρο, απολύτως ΛΟΓΙΚΟ και ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ στα πλαίσια της ουδετερότητας, ο οποίος ήταν η αποχώρηση των Εγγλέζων από την χώρα.
.
Γι αυτό ο Μεταξάς έλεγε στους Εγγλέζους:
.
==> "Αν είναι να έρθετε, να έρθετε με τόσες πολλές δυνάμεις που να μπορέσουμε μαζί να συντρίψουμε την Γερμανική εισβολή.
Αν δεν μπορείτε να φέρετε τόσες δυνάμεις τότε καλύτερα να μην έρθετε καθόλου!".
.
Αυτό δείχνει ότι η μόνη του έγνοια ήταν η αποφυγή με κάθε τρόπο μιας κατοχής της χώρας. Αυτό,
.
1) στο πρώτο σενάριο θα επιτυγχάνονταν με μια από κοινού νίκη κατά των Γερμανών εισβολέων,
.
2) ενώ με το δεύτερο σενάριο (μην έρθετε καθόλου) ήθελε να ικανοποιήσει την λογική απαίτηση των Γερμανών για να δεχτούν την ουδετερότητα μας, και να μην εισβάλουν ώστε και πάλι να αποφύγουμε την ΚΑΤΟΧΗ της χώρας.
.
Αυτή η δεύτερη επιλογή ήταν Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ του Μεταξά για να αποσοβήσει την κατοχή, που θα ισοδυναμούσε με κατάλυση του Ελληνικού κράτους και απροσμέτρητη δυστυχία και καταστροφές για τον Ελληνικό λαό.
.
Ο Μεταξάς πρότεινε στους Άγγλους αυτά τα δύο σενάρια διότι και τα δύο ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδας!!!
.
ΑΛΛΑ Οι Άγγλοι
.
Α) ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ να διαθέσουν τόσες μεγάλες δυνάμεις για να ανατρέψουν μια Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, διότι απλά δεν τις είχαν, τουλάχιστον όχι στην εγγύς Μέση Ανατολή από όπου αυτές θα μπορούσαν να μεταφερθούν.
.
Β) ΔΕΝ θα ΗΘΕΛΑΝ να τις διαθέσουν, ακόμα κι αν τις είχαν, διότι δεν θα τις έστελναν να πολεμήσουν με την πλάτη στην θάλασσα!!!! και να ρισκάρουν μία νέα Δουνκέρκη όπου κινδύνευσαν να υποστούν μια συντριπτική ήττα και μια εξευτελιστική αιχμαλωσία τεράστιων μονάδων τους από τους Γερμανούς!
.
Άρα οι Εγγλέζοι αποκλείοντας το πρώτο σενάριο της σημαντικής στρατιωτικής εμπλοκής τους, τα μόνα σενάρια που είχαν ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙ ήταν
.
1) Ουδετερότητα της Ελλάδας, μη κατοχή της, και πλήρης αποχώρηση των ιδίων όπως ζητούσαν οι Γερμανοί και
.
2) Κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς, και διάσωση της "πολιτικής ελίτ" (συμπεριλαμβανομένης και της βασιλικής οικογένειας) στο Κάιρο.
.
ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ αυτά σενάρια οδηγούσαν σε ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
.
Άρα αφού γι αυτούς και τα δύο σενάρια ήταν το ίδιο, ΓΙΑΤΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ και δεν τον άφησαν να δηλώσει ουδετερότητα;;;;
Πόσο μάλλον που κάτω από αυτήν την ουδετερότητα θα μπορούσε να καλύπτεται ΑΝΕΠΙΣΗΜΑ η υποστήριξη προς τους Άγγλους όπως πχ έκανε η Τουρκία υπέρ των Άγγλων, ή η Ισπανία και η Σουηδία υπέρ των Γερμανών;;;;
.
Η απάντηση σε αυτό το λογικό ερώτημα είναι ότι αν η Ελλάδα δήλωνε ουδετερότητα αυτό θα ισοδυναμούσε με ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ της πολιτικής ελίτ από την Αγγλική κυριαρχία και τοποθέτηση της σε ΙΣΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ από την Γερμανική. Θυμίζω ότι όλος ο Εθνικός διχασμός κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που πολιτικά εκφράζονταν με την αντίθεση Βασιλικών - Βενιζελικών, είχε ως αιτία ακριβώς την επιρροή Αγγλίας - Γερμανίας στην Ελληνική πολιτική ελίτ.
.
Σε αυτό το ενδεχόμενο ουδετερότητας της χώρας, μια ελίτ που θα είχε κυβερνήσει την χώρα καθ όλη την διάρκεια του πολέμου με μόνο κριτήριο το καλό του Ελληνικού λαού, μία ελίτ η οποία θα είχε εκδιώξει τους Άγγλους από την χώρα, θα ήταν ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΞΑΝΑ ΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟ....
.
Άρα οι Άγγλοι αφού ΚΑΙ δεν είχαν ΚΑΙ δεν τους συνέφερε να στείλουν ισχυρές δυνάμεις αλλά και επίσης δεν τους συνέφερε μακροπρόθεσμα μια ουδετερότητα της Ελλάδας, δεν είχαν ΚΑΜΜΙΑ ΤΑΥΤΙΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ με τις προτάσεις του Μεταξά υπέρ της Ελλάδας. Γι αυτό (γι αυτούς) Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΕΙ!!!
.
Αν το καθεστώς ήταν κοινοβουλευτική δημοκρατία θα μπορούσαν να εξαγοράσουν μερικά πολιτικά παρτάλια (θυμηθείτε πως ψηφίστηκε η συμφωνία των Πρεσπών για το Μακεδονικό) τα οποία θα εφεύρισκαν μία δήθεν διαφωνία για να αποσύρουν την κοινοβουλευτική υποστήριξή τους προς μια κυβέρνηση Μεταξά και θα τον ανέτρεπαν "δημοκρατικά"…
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ο κοινοβουλευτισμός είναι ο …παράδεισος των ξένων πρακτόρων και των ξένων πρεσβειών για τον απλό λόγο ότι αυτές έχουν στην διάθεσή τος "πολλά χαρτιά" να παίζουν...
Το καθεστώς του Μεταξά όμως δεν τους άφηνε περιθώρια για τέτοια κόλπα, οπότε έπρεπε να χρησιμοποιηθεί η "ΆΓΡΙΑ ΛΥΣΗ".
.
Έτσι οι Άγγλοι έστειλαν ελάχιστες δυνάμεις ίσα-ίσα για να σιγουρέψουν την Γερμανική εισβολή, να πουλήσουν υποστήριξη στην πολιτική ελίτ για τα μάτια του κόσμου, και μετά τους μάζεψαν όλους στο Κάιρο (με τα παιδιά τους, τα σκυλιά τους, τις νταντάδες κλπ) και τους βάλανε στην κατάψυξη για συντήρηση μέχρι να τους αμολήσουν το 45 προς Ελλάδα, ως κυβέρνηση που δεν την είχε ψηφίσει κανείς, και υπό την συνοδεία του …..Άγγλου στρατηγού Σκόμπυ!!!
.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Βουκολικής Γεωπολιτικής
.
Για τον τσέλιγκα δεν έχει σημασία αν μπουν λύκοι στο μαντρί και κατασπαράξουν τα αρνιά, αρκεί να διασωθεί και να μείνει με το μέρος του τσέλιγκα ο τσοπάνος. Όταν οι λύκοι φύγουν, ο τσοπάνος θα μπορέσει να ξαναπάρει την εξουσία στο μαντρί των κατασπαραγμένων αμνοεριφίων, ως εκπρόσωπος του τσέλιγκα.
.
Ερώτηση: Πότε εφαρμόζει αυτή την τακτική ο τσέλιγκας;;;;
Απάντηση: Όταν τον ενδιαφέρει το μαντρί ως "ΑΚΙΝΗΤΟ" και όχι τα αρνάκια του.... ακόμα κι αν κατασπαραχθούν κάπου 750.000 από αυτά…..
.
Ερώτηση: Ένας τέτοιος τσέλιγκας είναι ΣΥΜΜΑΧΟΣ και προστάτης των αμνοεριφίων;;;;
Απάντηση: Κάθε άλλο. Είναι προστάτης των τσομπάνων που του εξασφαλίζουν την ιδιοκτησία επί του ακινήτου. Τα αμνοερίφια ειναι γι αυτόν απλά αναλώσιμα.
ΔΙΔΑΓΜΑ
Ας φροντίσουμε να μην μας ΞΑΝΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΟΥΝ, διότι πολύ φοβάμαι ότι στις μέρες μας ξανα-παίζεται ταινία με το ίδιο σενάριο (χώρα γεωπολιτικό οικόπεδο - φιλέτο, λαός αναλώσιμος, οι ατζέντηδες μας να είναι εκει καλά ) αλλά με άλλους νεώτερους και θρασύτερους ατζέντηδες - ηθοποιούς, το ίδιο ή και περισσότερο ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΥΣ από τότε…
Είπαμε να κάνουμε ερωτήσεις γιά το κάθε τι, δεν είπαμε;
Ωραία, ξεκινάω εγώ!
Σημερινόν θέμα: Ποιές είναι οι απεικονιζόμενες ασχημομούρες;
(Η απάντηση στο υστερόγραφο· αλλά, παρακαλώ, όχι κλεψιές! Θα σας μηδενίσω το γραπτό! )
. . . . . . . . . . .
Αυτές καί οι τρείς τους δραστηριοποιήθηκαν πολύ περί τα 1880-1890. (Οι δύο προς τα δεξιά, καί αργότερα. Αυτό, όμως, δηλαδή η εποχή, δεν ήταν το μόνο τους κοινό στοιχείο.)
Η μία, κορυφή της αριστοκρατίας. Η άλλη, κορυφή της διανόησης. Η τρίτη, κορυφή της πολιτικής. (Η λέξη κορυφή καλύτερα εντός εισαγωγικών.) Λεπτομέρειες γιά τη ζωή τους μπορείτε να βρήτε στα άρθρα, όπου παραπέμπουν οι σύνδεσμοι στο τέλος του παρόντος· αλλά το θέμα μας δεν είναι εκεί.
Όπως δεν είναι καί στο αν το 1880 γινόντουσαν …κακιστεία, αυτές θα ήταν οι φιναλίστ!
Το θέμα μας είναι…
…Αλήθεια, δεν μοιάζουν μεταξύ τους;
Ακόμη κι αν δεν είναι συγγενείς, δεν είναι άτομα της ίδιας φυλής;
Ποιά (μπορεί να) είναι η φυλή αυτή;
Ως κορυφές στους αντίστοιχους τομείς, δεν βρέθηκαν άλλα άτομα σε ολόκληρον τον κόσμο, καί μπήκαν αυτές;
Μήπως, όντας άτομα της ίδιας φυλής, ανήκαν καί σε κάποιο μυστικό ιερατείο; (Του οποίου τις εντολές φυσικά εκτελούσαν καί του οποίου τα σχέδια προωθούσαν.)
Λοιπόν;
Βλέπετε πόσο ενοχλητικές σφήκες είναι μερικές ερωτησούλες;
Σας αφήνω να σκεφθήτε τις απαντήσεις!
ΤΕΛΟΣ
. . . . . . . . . . .
Υγ: Οι απαντήσεις στα περί της ταυτότητας των τριών σμερνών – γιά τους τεμπέληδες:
Βασίλισσα (αυτοκράτειρα) της αγγλίτσας, επί αρκετές δεκαετίες… αφού πρώτα ξαπόστειλε τον σύζυγο καί χήρεψε. Συγγενής του Κάϊζερ της Γερμανίας. Αιωνίως μουτρωμένη (καί -προφανώς- μισάνθρωπη), δεν γελούσε ούτε με επιτυχημένα ανέκδοτα. (Σ’ αυτήν οφείλεται η απαξιωτική έκφραση: «- We are not amused!», δηλαδή «- Δεν διασκεδάσαμε!».)
Επί της βασιλείας της, η Ελλάδα είδε κι έπαθε. (Παρκερικά, έξωση Όθωνα, καί άλλα πολλά παρόμοια.)
Ίδρυσε ολόκληρη παρα(μυθο)θρησκεία· στο σύστημά της, δέ, την «Θεοσοφία», απουσιάζει η παραδοχή ότι πνευματικό θεμέλιο της εποχής μας είναι η αρχαία Ελλάδα.
Τώρα, πώς κατάφερε (μ’ αυτές τις μαλακίες πού ‘γραφε) να βρεί παγκοσμίως οπαδούς -καί να πληρώνουν καί συνδρομές από πάνω!-, ακόμη καί μέσα στην Ελλάδα,μυστήριον μέγα. (Αν μή τί άλλο, ο κόσμος ήταν -καί στην εποχή της- γεμάτος θρησκείες καί παραθρησκείες. Προς τί ακόμη μία; Ποιά «μελέτη σκοπιμότητας» έλεγε πως είναι βιώσιμο το καινούργιο μαγαζί του είδους; )
Όπως μυστήριον μέγα αποτελεί καί το ότι ακόμη καί σήμερα η «Θεοσοφία» έχει οπαδούς. Εδώ μιλάμε πλέον γιά τεχνητές νοημοσύνες, νανορομπότ, αλλοίωση του γονιδιώματος… κι ένα μέλλον τελείως σκοτεινό κι αβέβαιο γιά όλη την ανθρωπότητα. Λέτε η «Θεοσοφία» (να μπορεί) ν’ αποτελεί απάντηση σωτηρίας σ’ αυτή την εφιαλτική πραγματικότητα;
Τώρα, θα μου πείς, άμα εξακολουθούν να υπάρχουν ζά… λογικό είναι να θεωρούν πως μπορεί να δώσει απαντήσεις το κάθε τέτοιο σύστημα μύθων.
Σύζυγος Λένιν – καί κατά 99.9% η «χειρίστριά» του (εκ μέρους άλλων, «πίσω από το παραβάν»). Φαίνεται, όμως, πως ο Λένιν κάποια στιγμή τα πήρε στο κρανίο με την «πρέσσα» της σκατιάρας, καί -δίκην Ανδρεοπαπανδρέου (καί γιά τον ίδιο ακριβώς λόγο)- την έκλασε καί τά ‘ριξε στην -πολύ νεώτερη της Κρούπσκαγια- μο@νάρα (καί σε μέγιστο βαθμό «απελευθερωμένη») Αλεξάνδρα Κολλοντάϊ (την αδικεί η φωτό της Γουΐκι). Οπότε, τά ‘μαθε αυτά η Κρούπσκαγια καί λύσσαξε!… Αλλά καί τί μπορούσε να κάνει!… λένε οι κακές γλώσσες!
[Έ, εντάξει, όμως, λύσεις υπάρχουν: εφ’ όσον ο Βλαδίμηρος Ίλιτς άρχισε να ξεφεύγει από τις εντολές των «αθεάτων», επειδή -ως απόλυτη εξουσία- πήραν τα μυαλά τ’ αέρα καί νόμισε πως θα έκανε ό,τι γούσταρε αυτός καί μόνον αυτός εις το διηνεκές, έφαγε μιά ωραία μακρόχρονη δηλητηρίαση, καί σχόλασε.
Τ’ ακούς, κουκλοχαιρετάκια;]
Μέσωι της σχέσης αυτής, η Κολλοντάϊ ουσιαστικά επέβαλε (στους κυβερνώντες) νόμους γιά την διαγραφή του «αστικού» θεσμού του γάμου, με αποτέλεσμα να γεμίσει η ΕΣΣΔ παιδιά εκτός γάμου, των οποίων κανείς δεν ήξερε ποιοί είναι οι πατεράδες! (Καί σάμπως πήγαιναν οι ίδιοι να το δηλώσουν; κορόϊδα ήταν; γ@μούσαν κι έφευγαν… καί με τον νόμο! Lol!!!) Με αποτέλεσμα …του αποτελέσματος, ο Στάλιν αργότερα να επαναφέρει τον …επάρατο «αντεπαναστατικό αστικό θεσμό», καί αυστηρότητα στα ήθη.
Το βιβλίο του Εκκλησιαστή μας λέει ότι «δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο υπό τον ήλιο». Το απόσπασμα αυτό μας υπενθυμίζει ότι ελάχιστα από τα πράγματα που θεωρούμε καινούργια είναι πράγματι καινούργια, και η οικονομική φιλοσοφία δεν αποτελεί εξαίρεση.
Αν και ο Karl Marx θεωρείται ο πατέρας του κομμουνισμού, οι ιδέες του δεν ήταν τόσο πρωτότυπες όσο πολλοί νομίζουν. Ο πνευματικός του πρόδρομος ήταν ο Francois-Noel Babeuf (1760-1797), ένας πρωτο-σοσιαλιστής της Γαλλικής Επανάστασης, ο οποίος εκτελέστηκε επειδή συμμετείχε σε ένα αποτυχημένο πραξικόπημα που αποσκοπούσε στην ανατροπή του Διευθυντηρίου. Δεκαετίες πριν γεννηθεί ο Marx, ο Babeuf ζητούσε την απόλυτη ισότητα και την απαγόρευση της ατομικής ιδιοκτησίας.
Ο κλασικός φιλελεύθερος ομόλογός του Marx, ο Adam Smith, έχει το δικό του διανοητικό σωσία. Ο Anders Chydenius γεννήθηκε μόλις λίγα χρόνια μετά τον Smith πιστεύεται (η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Smith είναι άγνωστη). Όπως και ο σαφώς πιο διάσημος Σκωτσέζος, ο Chydenius ήταν υπέρμαχος του ελεύθερου εμπορίου, του ελεύθερου Τύπου και των ίσων δικαιωμάτων ενώπιον του νόμου, και μια δεκαετία πριν ο Smith δημοσιεύσει το The Wealth of Nations (O Πλούτος των Εθνών), ο Chydenius περιέγραφε μια οικονομική διαδικασία παρόμοια με το «αόρατο χέρι» του Smith.
«Κάθε άτομο προσπαθεί αυθόρμητα να βρει τον τόπο και το επάγγελμα, όπου μπορεί να αυξήσει καλύτερα το εθνικό όφελος, αν οι νόμοι δεν τον εμποδίζουν να το κάνει», έγραψε ο Chydenius στο βιβλίο του The National Gain (1765). «Ο πλούτος ενός Έθνους συνίσταται στο πλήθος των προϊόντων -ή, μάλλον, στην αξία τους - αλλά το πλήθος των προϊόντων εξαρτάται από δύο κύριες αιτίες, δηλαδή από τον αριθμό των εργαζόμενων και την επιμέλειά τους. Η φύση θα παράγει και τα δύο, όταν αφήνεται ανεμπόδιστη...».
Αν και ούτε ο Smith ούτε ο Chydenius χρησιμοποίησαν τον όρο «αυθόρμητη τάξη» - δεν εμφανίστηκε παρά μόνο τον 20ό αιώνα - το φαινόμενο είναι σαφώς αυτό που περιγράφουν και οι δύο φιλόσοφοι. Είναι η ιδέα ότι η κοινωνική τάξη και η αρμονία προκύπτουν από τις εθελούσιες ενέργειες των ατόμων και όχι από τον κεντρικό σχεδιασμό.
Ωστόσο, κανένας από αυτούς τους μεγάλους φιλοσόφους δεν ήταν ο πρώτος που διατύπωσε αυτή την ιδέα. Αυτή η διάκριση ανήκει στον Zhuang Zhou (γνωστός και ως Zhuangzi), έναν Κινέζο φιλόσοφο και ποιητή που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.
Ο Zhuang Zhou απέρριψε τον Κομφουκιανισμό της εποχής, ο οποίος έδινε έμφαση στην υπακοή στην κρατική εξουσία, πέρα από τις ευρύτερες ηθικές διδασκαλίες του, κι ενστερνίστηκε (κι επέκτεινε) τις διδασκαλίες του Lao-Tzu, ενός σύγχρονου του Κομφούκιου, ο οποίος αντιτάχθηκε στην κρατική εξουσία και έδωσε έμφαση στην οικονομία του laissez faire.
«Η ευταξία προκύπτει αυθόρμητα όταν τα πράγματα αφήνονται στην ησυχία τους», έγραψε ο Zhuang Zhou, ο οποίος θα μπορούσε να θεωρηθεί ο πρώτος λιμπερταριανός (σ.σ. αυθεντικός φιλελεύθερος) της ιστορίας.
Είναι δύσκολο να βρει κανείς έναν πιο συμπυκνωμένο ορισμό της αυθόρμητης τάξης από αυτόν, και ο οικονομολόγος Murray Rothbard πιστώνει τον Zhuang Zhou (τον οποίο ο Rothbard αναφέρει ως Chuang-tzu) ως τον πρώτο στοχαστή που κατέγραψε την ιδέα. Και παρ' όλο που η έννοια είναι αρκετά απλή, ο Zhuang Zhou καθιστά σαφές ότι η εφαρμογή της αυθόρμητης τάξης δεν είναι καθόλου απλή, κι είναι εξαιρετικά σπάνια.
«Υπήρξαν πράγματα που άφησαν την ανθρωπότητα στην ησυχία της», έγραψε ο Zhuang Zhou, «δεν υπήρξε όμως ποτέ ένα κάτι που να κυβερνά την ανθρωπότητα [με επιτυχία]».
Ο λόγος για τον οποίο η αυθόρμητη τάξη είναι τόσο δύσκολο να εφαρμοστεί ήταν ο ίδιος στην Αρχαία Κίνα, όπως είναι και σήμερα: η παρουσία βίας.
Η βία είναι μια σταθερά στις σελίδες της ιστορίας. Είτε το κείμενο είναι ο Πλούταρχος, είτε η Βίβλος, είτε ο Zhuang Zhou, η ιστορία είναι, κατά πολλούς τρόπους, ένα χρονικό των ανθρώπων που επιτίθενται ο ένας στον άλλο. Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο ο Zhuang Zhou προτείνει ότι οι άνθρωποι δεν θα αφήσουν ποτέ ο ένας τον άλλον ήσυχο, και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό σύστημα που να περιορίζει την επιθετικότητα.
Όπως μπορεί να σας πει κάθε πρωτοετής φοιτητής της Φιλοσοφίας, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι συνάπτουν ένα «κοινωνικό συμβόλαιο». Η παρουσία βίας ωθεί στη δημιουργία μιας Αρχής που θα κρατά τους επιτιθέμενους υπό έλεγχο. Το πρόβλημα, όπως σημείωσε ο οικονομολόγος του 19ου αιώνα Frédéric Bastiat, είναι ότι το κράτος σύντομα παρεκκλίνει από την αποστολή του και γίνεται ο ίδιος φορέας επιθετικότητας, συχνά με το πρόσχημα ότι κάνει καλό.
«Η αποστολή του νόμου δεν είναι να καταπιέζει τα άτομα και να τους λεηλατεί την περιουσία τους, ακόμη και αν ο νόμος μπορεί να ενεργεί με φιλανθρωπικό πνεύμα», έγραψε ο Bastiat στο βιβλίο του «Ο Νόμος». «Η αποστολή του είναι να προστατεύει την ιδιοκτησία».
Μεγάλο μέρος της δυσαρμονίας που βλέπουμε σήμερα στον κόσμο προέρχεται από τις αποκλίνουσες απόψεις για τον σκοπό του νόμου. Το κράτος υπάρχει για να προστατεύει την ιδιωτική ιδιοκτησία, ή για να την αναδιανέμει, ή ακόμη και να την καταργεί;
Οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές απόψεις επί του θέματος, όπως ακριβώς είχαν ο Adam Smith και ο Karl Marx. Αλλά είναι σαφές ότι η συζήτηση δεν είναι κάτι καινούργιο.
Είναι επίσης σαφές ότι ο Zhuang Zhou θα σας έλεγε ότι το μονοπάτι για μια ειρηνική, ευημερούσα και αρμονική κοινωνία είναι το όραμα του Adam Smith -και όχι το όραμα του Karl Marx. Επειδή τα καλά πράγματα τείνουν να ακολουθούν από μόνα τους «όταν τα πράγματα αφήνονται στην ησυχία τους».
Η αντισημιτική επιρροή του Χένρι Φορντ στον Χίτλερ υποβαθμίστηκε!
Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα!
Ο Τέκτονας χρηματοδότησε ακόμη και τους Ναζί!
Ήταν ένας εχθρικός άνθρωπος με διεστραμμένες πολιτικές και κοινωνικές απόψεις, προκατειλημμένος και πρωτόγονος, αλλά ο ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου εργοστασίου αυτοκινήτων στον κόσμο στο Ντιτρόιτ και - Μασονικός: Μιλάμε για τον Χένρι Φορντ (1863-1947), Master of the Palestine Lodge No. 357 στο Ντιτρόιτ από το 1894 και μέλος του Zion Lodge No. 1 . Ήταν τόσο παγιδευμένος στη μασονική του σκέψη που στην τελετή της ανύψωσης στον Δάσκαλο από την Έδρα ακόμη και η Στοά του Ναού της Παλαιστίνης Αρ. Το 357 στήθηκε στο συνεργείο από εργαζόμενους με φόρμες!
Η Ford είχε καταφέρει να μετατρέψει τα αυτοκίνητα, τα οποία στις πρώτες μέρες δεν ήταν τίποτα άλλο από πολυτελή παιχνίδια και σύμβολα θέσης, σε φθηνά επαγγελματικά οχήματα και να τα προωθήσει με επιτυχία.
Αυτό το τρέιλερ αποκαλύπτει ιστορικά γεγονότα που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού:
Στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, σχεδόν κάθε δεύτερο επιβατικό αυτοκίνητο που πωλούνταν σε όλο τον κόσμο ήταν Ford. Ο αδερφός του λότζ ήταν πιο πρόθυμος από τους περισσότερους άλλους επιχειρηματίες εκείνη την εποχή να προσλάβει μαύρους, μετανάστες, πρώην κατάδικους και άτομα με ειδικές ανάγκες, ενσωμάτωσε μια «κοινωνιολογική σχολή» στην εταιρεία του, καθήκον της οποίας ήταν να ενσταλάξει την «ηθική αρετή» στους εργάτες. Και όχι μόνο στη δουλειά, αλλά και στο σπίτι.
Υπήρχε όμως και ένα μειονέκτημα που κρατήθηκε ως επί το πλείστον μυστικό μέχρι σήμερα: ο Ford δημιούργησε ένα ειδικό τμήμα ( Κοινωνιολογικό Τμήμα ) στην εταιρεία του που έκανε επισκέψεις, μεταξύ άλλων, για να διασφαλίσει ότι θα τηρούνταν οι αυστηρές ιδέες του περί ηθικής και ευπρέπειας. .
«Όποιος δεν ανταποκρίνεται στο ιδανικό της Ford για έναν Αμερικανό εργάτη θα το νιώσει στο δελτίο μισθοδοσίας του», λέει ο συγγραφέας Sebastian Kirschner. «Όχι μόνο αυτό δίνει στον Ford τη φήμη ενός δικτάτορα. Η Ford διευθύνει ένα ειδικά δημιουργημένο Τμήμα Service, ένα τμήμα εσωτερικής ασφάλειας που αναλαμβάνει δράση κατά διαδηλωτών και συνδικαλιστών. Ο αρχηγός τους, ο σκιερός πρώην στρατιώτης και πυγμάχος Χάρι Μπένετ, συχνά συμπεριφέρεται τόσο βάναυσα με την ομάδα του που τους αποκαλούν «Η Γκεστάπο του Φορντ» . » Μουσολίνι από το Χάιλαντ Παρκ. Ακόμη και εκτός της εταιρείας του, η σύνδεση του Φορντ με τον φασισμό δεν φαίνεται τραβηγμένη».
(Πηγή: Sebastian Kirschner: «From Hitler's hero to the idol of the world» στο: G/History 18/01, σελ. 45).
Αυτό το τρέιλερ αποκαλύπτει ιστορικά γεγονότα που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού:
Ο Χένρι Φορντ σύντομα βρέθηκε στην τροχιά των πλουσίων και ισχυρών, άλλωστε είχε περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε να ξοδέψει στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα, φωτογραφίες τον έδειχναν δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο Wilson.
Στο δίτομο έργο του Secret Politics , «θεωρητικοί συνωμοσίας» όπως ο Dieter Rüggeberg υπολόγισαν ότι ο Ford είχε σημαντική αντισημιτική επιρροή όχι μόνο στη Γερμανία και την Αμερική, αλλά ακόμη και παγκοσμίως. Είναι όμως και αυτό αλήθεια;
Γεγονός είναι: Δεν ωρίμασαν μόνο το κύρος και η πείνα για εξουσία στη Ford, αλλά και κάτι άλλο, μοιραίο, απαίσιο: αντισημιτικές πεποιθήσεις που έγιναν όλο και πιο παρανοϊκές!
Ο Freemason Ford ανακοίνωσε ότι οι «Εβραίοι τραπεζίτες» στη Γερμανία ξεκίνησαν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Και επιδίωκε την επαφή και τη φιλία με ανθρώπους με παρόμοιες απόψεις και με τις ίδιες μνησικακίες προς τους Εβραίους. Για παράδειγμα, στον αδελφό της στοάς Augustus Charles Lindbergh (1902–1974), τον Αμερικανό εθνικό ήρωα που αργότερα έγινε φίλος και προπαγανδιστής των Ναζί.
Ο Λίντμπεργκ, μισητής των Εβραίων, ήταν μέλος του Keystone Lodge 243 στο Σεντ Λούις. Ήταν ο ήρωας που, το 1927, ήταν ο πρώτος που έκανε την υπερωκεάνια πτήση από την Αμερική στην Ευρώπη με το αεροπλάνο του Spirit of St. Πριν από την πτήση είχε επισυνάψει τα μασονικά του έγγραφα στην άτρακτο του αεροπλάνου. Αργότερα αντιτάχθηκε στην είσοδο της Αμερικής στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, απομονώθηκε λόγω της φιλοναζιστικής του στάσης, ακόμη και απολύθηκε από το στρατό, αλλά συνέχισε να υπηρετεί ως δοκιμαστικός πιλότος. Το 1954 αποκαταστάθηκε.
Ο Χένρι Φορντ αγόρασε την εφημερίδα The Dearborn Independent το 1919 , την οποία χρησιμοποιούσε από τότε ως φερέφωνο για τις αντισημιτικές του απόψεις. Για να παραφράσουμε τον Douglas Brinkley στο Wheels for the World , «Κατεχόταν από τον διάβολο όταν επρόκειτο για το θέμα των Εβραίων».
(Πηγή: David Landes: «The power of the family – Economic dynasties in world history», Μόναχο 2006, σελ. 443).
Μεταξύ άλλων, ο μασονικός μισητής των Εβραίων Φορντ υπέθεσε στο The Dearborn Independent :
«Περισσότερο από κάθε άλλη φυλή, αυτός (ο Εβραίος/dA) δείχνει μια έντονη αποστροφή για τη σωματική εργασία, αντισταθμίζοντας αυτό από την εξίσου αποφασιστική του τάση για εμπόριο».
(Πηγή: Sebastian Kirschner: «From Hitler's hero to the idol of the world» στο: G/History 18/01, σελ. 45).
Ο Φορντ διέκρινε ακόμη και το «Άριο» και το «εβραϊκό» κεφάλαιο. Δημοσίευσε επίσης μια τακτική προσωπική στήλη στην εφημερίδα του, The International Jew: The World's First Problem . Στο πρώτο άρθρο, το μίσος του Φορντ για τους Εβραίους καθεαυτό είναι απτό:
«Υπάρχει μια φυλή, ένα τμήμα της ανθρωπότητας, που δεν έγινε ποτέ ευπρόσδεκτο, αλλά που κατάφερε να ανέλθει σε μια δύναμη που ούτε η πιο αγέρωχη φυλή των Εθνών δεν έχει σφετεριστεί ποτέ - ούτε καν στη Ρώμη στις πιο περήφανες μέρες της», λέει εκεί. , για παράδειγμα.
(Πηγή: Hadassa Ben-Itto: «The Protocols of the Elders of Sion - Anatomy of a Fake», Βερολίνο 1998, σελ. 84)
Τα δοκίμια και τα editorial στο περιοδικό Ford κατηγόρησαν τους Εβραίους ηγέτες ότι χρησιμοποίησαν τους Αμερικανούς Προέδρους Taft και Wilson ως μαριονέτες. Ο Φορντ είπε επίσης ότι Εβραίοι τραπεζίτες υποκίνησαν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και υποκίνησαν τη Ρωσική Επανάσταση. Επιπλέον, η «Εβραϊκή Παγκόσμια Συνωμοσία», αποτελούμενη από 300 Εβραίους, κατηγορήθηκε για διαφθορά στη Wall Street και ευθύνη για τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο και τη δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν.
«Αυτό που δεν μπορούσαν να επιτύχουν οι Εβραίοι μέσω των χρημάτων, των μέσων ενημέρωσης ή της χειραγώγησης, θα το κατάφερναν υποκινώντας τις σεξουαλικές διαστροφές των ισχυρών και επιφανών» (Ben-Itto). Όλα, ανεξάρτητα από το πόσο σκοτεινά, χρεώθηκαν σε μια παγκόσμια εβραϊκή συνωμοσία: τζαζ, σορτς, κάλτσες σε ρολό, αυξανόμενα ενοίκια και ούτω καθεξής.
Αυτή η σειρά άρθρων, η οποία περιελάμβανε περισσότερα από 91 τεύχη, βύθισε τη χώρα σε πραγματική υστερία συνωμοσίας και συνοψίστηκε στο βιβλίο Ο Διεθνής Εβραίος . Αυτό το δυσάρεστο φυλλάδιο πωλήθηκε σε 16 γλώσσες και μεταφράστηκε ακόμη και στα αραβικά. Στις ΗΠΑ, εκατομμύρια από αυτά τα έργα βγήκαν στο ταμείο, μόνο στη Γερμανία κυκλοφόρησαν 29 εκδόσεις μέχρι το τέλος του 1933!
Ο Περιπλανώμενος Εβραίος έγινε η «Βίβλος των αντισημιτών», παρουσιάζοντας την παγκόσμια συνωμοσία ως έργο των Εβραίων και των Μπολσεβίκων, όχι των Ελευθεροτέκτονων (όπως αλλιώς ισχυρίζονται οι συνωμοσιολόγοι). Δεν είναι περίεργο, εξάλλου, ο ίδιος ο Φορντ ήταν ένας αδερφός στο σπίτι.
Ο Hadassa Ben-Itto εξηγεί στο βιβλίο του The Protocols of the Elders of Sion: Anatomy of a Conspiracy : «Η εθνική ισχύς στην αγορά και η περιουσία της Ford Motor Company εσκεμμένα χρησιμοποιήθηκαν για τη διάδοση μίσους κατά των Εβραίων».Λόγω του αντισημιτισμού του Ελευθεροτέκτονα Henry Ford, οι Εβραίοι αρνήθηκαν να αγοράσουν αυτοκίνητα Ford!
Ο Αδόλφος Χίτλερ γοητεύτηκε από τον αδερφό της στοάς!
Η Ford συγχρηματοδότησε τον Εθνικοσοσιαλισμό!
Ακόμη και οι χριστιανικές εκκλησίες αποστασιοποιήθηκαν από τη Φορντ το 1920, μιλώντας για «φυλετικό μίσος και εχθρότητα προς τους Εβραίους συμπολίτες μας» που υποδαυλίζονται από εφημερίδες και «περιέχουν γελοίες καταγγελίες».
Οι Αμερικανοεβραίοι αρνήθηκαν μαζικά να αγοράσουν αυτοκίνητα Ford. Ακόμη και υψηλόβαθμοι πολιτικοί όπως ο Γούντροου Γουίλσον και ο Γουίλιαμ Χάουαρντ Ταφτ, 27ος Πρόεδρος των ΗΠΑ και επίσης Ελευθεροτέκτονας, συμμετείχαν στη διαμαρτυρία του 1921 ενάντια στην αντισημιτική εκστρατεία μίσους του εβραιομισητή Φορντ. Αλλά η απάντησή του ήταν συγκλονιστική όταν ομολόγησε ότι δεν ήθελε να προωθήσει το φυλετικό μίσος, αλλά θέλοντας μόνο να σπρώξει τους «ανόητους μη Εβραίους» μπροστά στην υποτιθέμενη «υπηρεσία των Εβραίων».
Στις 17 Φεβρουαρίου 1921, ο Ford δήλωσε σε μια συνέντευξη στο New York World : «Το μόνο πράγμα που μπορώ να πω για τα πρωτόκολλα (των σοφών της Σιών/ΔΑ) είναι ότι συμβαδίζουν με την πορεία του κόσμου. Είναι 16 ετών και ήταν πάντα ενημερωμένοι για την παγκόσμια κατάσταση. Εξακολουθούν να είναι επίκαιρα σήμερα».
(Πηγή: Hadassa Ben-Itto: «The Protocols of the Elders of Sion - Anatomy of a Fake», Βερολίνο 1998, σελ. 168)
Αυτό το τρέιλερ αποκαλύπτει ιστορικά γεγονότα που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού:
Μετά την απειλή αγωγής για συκοφαντική δυσφήμιση λόγω των αποτυχιών του απέναντι στους Εβραίους και λόγω αρνητικών μεγεθών πωλήσεων, ο Φορντ απομακρύνθηκε από το έργο που δημοσιεύτηκε με το όνομά του. Έβαλε την υπογραφή του σε μια δημόσια συγγνώμη που ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι είχε διαβάσει.
Ωστόσο, οι προσωπικές του αντισημιτικές πεποιθήσεις παρέμειναν οι ίδιες. Γι' αυτόν, οι Εβραίοι ήταν οι κατ' εξοχήν «αρχινοί εχθροί της ανθρωπότητας» και εξακολουθούσε να είναι πεπεισμένος για το περιεχόμενο του βιβλίου, όπως απέδειξαν οι προηγούμενες αντιεβραϊκές δηλώσεις του.
Προσέλαβε ακόμη και ντετέκτιβ και κατασκόπους για να μαζέψουν βρωμιά και να τη χύνουν σε γνωστούς Εβραίους για να αποδείξουν την πλοκή τους! Οι ιδιωτικοί ερευνητές πίστεψαν ότι βρήκαν τους συνωμότες στην οργάνωση της εβραϊκής κοινότητας της Νέας Υόρκης, που φέρεται να συνεργαζόταν με τον Πρόεδρο Γουίλσον.
Ένα άτομο γοητεύτηκε ιδιαίτερα από τον Περιπλανώμενο Εβραίο : Ο Αδόλφος Χίτλερ, ο οποίος δούλευε πάνω στο βιβλίο του Mein Kampf το 1924 και μάλιστα πήρε εκτενή αποσπάσματα από αυτό «κυριολεκτικά» και περιέγραψε τον Ford ως «μεγάλο άνθρωπο»! Λέγεται επίσης ότι τοποθέτησε τη φωτογραφία του Ελευθεροτέκτονα στο γραφείο του.
Ο Χίτλερ είπε σε έναν Αμερικανό δημοσιογράφο ότι θεωρούσε τον «Χάινριχ» Φορντ «έμπνευσή του». Ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Γερμανού δικτάτορα, ο Ντίτριχ Έκαρτ, ανέφερε συγκεκριμένα τα Πρωτόκολλα των Πρεσβυτέρων της Σιών και τον Περιπλανώμενο Εβραίο ως πηγές έμπνευσης για τον ναζί δικτάτορα.
(Πηγή: Suzanne & James Pool: «Hitler's Pioneers to Power», Βέρνη, Μόναχο 1980, σελ. 91-94).
Αυτό το τρέιλερ αποκαλύπτει ιστορικά γεγονότα που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού:
Αυτό που φαίνεται σίγουρο είναι ότι ο Χίτλερ χρησιμοποίησε το αντισημιτικό έργο του Φορντ ως ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία προπαγάνδας του.
Ο Ελευθεροτέκτονας, από την άλλη, εξελίχθηκε σε θαυμαστή του Χίτλερ, χρηματοδοτώντας φασιστικά και αντιαμερικανικά κόμματα για να προωθήσουν τον αγώνα κατά των Εβραίων.
Το 1928 τα γερμανικά υποκαταστήματα της Ford συγχωνεύτηκαν με αυτά της IG Farben. Τα γερμανικά χημικά εργοστάσια όχι μόνο παρήγαγαν το αέριο χλώριο που χρησιμοποιήθηκε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά αργότερα θα παρήγαγαν το "Zyklon B", το οποίο χρησιμοποιήθηκε στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς και του Μπούχενβαλντ, για παράδειγμα, και σκότωσε εκατομμύρια Εβραίους.
(Πηγή: Antony C. Sutton: "Wall Street and the Rise of Hitler", Βασιλεία 2008, σελ. 39 επ.)
Στη δεκαετία του 1930, ο αδερφός του λότζου Χένρι Φορντ τάχθηκε δημόσια στο πλευρό της ναζιστικής Γερμανίας. Τον Ιούλιο του 1939, ο Χίτλερ έγινε ο πρώτος Αμερικανός που του απένειμε το υψηλότερο τιμητικό βραβείο για μη Γερμανό, τον «Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Γερμανικού Αετού».
Ο ναζί δικτάτορας δώρισε προσωπικά αυτό το αξιοπρεπές παράσημο για να τιμήσει τους ξένους που είχαν προσφέρει εξαιρετική υπηρεσία στο γερμανικό Ράιχ. Αυτό προκάλεσε θύελλα διαμάχης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ενώ ο Φορντ υποστήριξε δημόσια ότι «αντιπαθούσε τις ολοκληρωτικές κυβερνήσεις», στην πραγματικότητα επωφελήθηκε από αυτές. Οι γερμανικές και γαλλικές εταιρείες του παρήγαγαν κερδοφόρα για τη Βέρμαχτ του Χίτλερ, καθώς και για τα αμερικανικά εργοστάσια για τον αμερικανικό στρατό. Τα καθαρά κέρδη μόνο για το 1941 λέγεται ότι ανήλθαν σε περίπου 58 εκατομμύρια φράγκα.
Λόγω της μεγάλης αγανάκτησης για αυτό το ναζιστικό βραβείο, ειδικά από σιωνιστικούς κύκλους στις ΗΠΑ, ο Ford έκανε πίσω και δήλωσε:
«Η αποδοχή ενός μεταλλίου από τον γερμανικό λαό (...) δεν συνεπάγεται, όπως φαίνεται να νομίζουν ορισμένοι, τη συμπάθειά μου για τον ναζισμό. Όσοι με γνωρίζουν χρόνια ξέρουν ότι οτιδήποτε τροφοδοτεί το μίσος διεγείρει την αηδία μου».
(Πηγή: Antony C. Sutton: «Wall Street and the Rise of Hitler», Βασιλεία 2008, σελ. 93).
Το ότι αυτό ήταν κάτι περισσότερο από φάρσα αποδείχθηκε από τα γεγονότα που δημιούργησε ο Ford. Επιπλέον, οι New York Times ανέφεραν στις 20 Δεκεμβρίου 1922 ότι ο Χένρι Φορντ χρηματοδότησε το εθνικιστικό και αντισημιτικό κίνημα του Χίτλερ στο Μόναχο.
Στιγμιότυπο οθόνης/απόσπασμα εικόνας πηγής: Antony C. Sutton: “Wall Street and the Rise of Hitler”, Basel 2008, σελ. 90
Ο Βρετανός ιστορικός και οικονομολόγος Antony Cyril Sutton ανέφερε σχετικά:
«Αυτά τα κεφάλαια από τη Φορντ χρησιμοποιήθηκαν από τον Χίτλερ για να υποκινήσει τη Βαυαρική εξέγερση. Αυτή η εξέγερση απέτυχε και ο Χίτλερ αιχμαλωτίστηκε και στη συνέχεια δικάστηκε. Τον Φεβρουάριο του 1923, ο αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου της Βαυαρίας, Auer, κατέθεσε στο δικαστήριο:
«Για πολύ καιρό το κοινοβούλιο της πολιτείας της Βαυαρίας είχε πληροφορίες ότι το κίνημα του Χίτλερ χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από ένα Αμερικανό αντισημιτικό αφεντικό ονόματι Χένρι Φορντ (...) Ο κ. Χίτλερ δημοσίως καυχιέται για την υποστήριξη του κ. Φορντ και επαινεί τον κ. Φορντ ως ένας μεγάλος ατομικιστής και μεγάλος αντισημίτης».
(Πηγή: Antony C. Sutton: «Wall Street and the Rise of Hitler», Βασιλεία 2008, σελ. 92).
Η μετέπειτα συνεργασία του Φορντ με τους Ναζί (βλ. παραπάνω) ανάγκασε τον Βρετανό ιστορικό και οικονομολόγο να κάνει μια λογική δήλωση:
«Υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία ότι η Ford Motor Company εργάστηκε και στις δύο πλευρές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εάν οι Ναζί βιομήχανοι που δικάστηκαν στη Νυρεμβέργη ήταν ένοχοι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τότε το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι συνεργάτες της οικογένειας Φορντ, ο Χένρι και ο Έντσελ Φορντ (ο γιος του/DA). Η ιστορία της Ford, ωστόσο, έχει καλυφθεί στην Ουάσιγκτον - προφανώς όπως σχεδόν οτιδήποτε άλλο που θα μπορούσε να αμαυρώσει το όνομα και την εκτίμηση της οικονομικής ελίτ της Wall Street».
(Πηγή: Antony C. Sutton: «Wall Street and the Rise of Hitler», Βασιλεία 2008, σελ. 97).
Λέγεται μάλιστα ότι ο Φορντ χρησιμοποίησε τα πρωτόκολλα δολώματος των Πρεσβυτέρων της Σιών για να πείσει τη Γερουσία των ΗΠΑ να μην ευθυγραμμιστεί με την Κοινωνία των Εθνών του Προέδρου Γουίλσον.
Ο David Landes, ένας από τους κορυφαίους οικονομικούς ιστορικούς της Αμερικής, έγραψε:
«Ορισμένες ισλαμιστικές ομάδες έχουν λάβει επιχορηγήσεις από το Ίδρυμα Ford, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία αυτοκινήτων στα χαρτιά, αλλά ρίχνει τη μεγάλη σκιά του πάνω της».
(Πηγή: David Landes: «The power of the family – Economic dynasties in world history», Μόναχο 2006, σελ. 443).
Το γεγονός ότι σε ορισμένες δημοσιεύσεις τίποτα απολύτως σχετικά με το μίσος του Φορντ για τους Εβραίους και την παρρησία του στη Γερμανία του Χίτλερ δεν φάνηκε και φαίνεται σε ποιο βαθμό οι Ελευθεροτέκτονες "καλύπτουν(τ)" τους συνοικούντες τους.
Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε αυτό ούτε στο International Freemason Lexicon ούτε, για παράδειγμα, στο Die Logen der Freimaurer του Jürgen Holtorf.
Και αυτό παρά το γεγονός ότι επανεκδόθηκε το 1993 μια νέα έκδοση του The International Jew από τον αδελφό της στοάς και μισητή των Εβραίων Henry Ford.
Και αυτό είναι ένα όνειδος απαρατήρητο από το mainstream!
(Πηγή: Hadassa Ben-Itto: «The Protocols of the Elders of Sion - Anatomy of a Fake», Βερολίνο 1998, σελ. 86)