ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022

DUGIN KAI WANG WEN ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΔΙΑΛΟΓΟ : ΕΑΝ Η ΡΩΣΙΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΑ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΕΛΕΤΗ

 


Wang Wen: Καταρχήν, επιτρέψτε μου να σας αποτίσω φόρο τιμής εκ μέρους των Κινέζων και να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου για τον ατυχή θάνατο της αγαπημένης σας κόρης Darya. Τους τελευταίους μήνες, πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις σημειώθηκαν στη Ρωσία. Πώς βλέπετε την εσωτερική ανάπτυξη της Ρωσίας σε σύγκρουση σήμερα;

Dugin: Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, καταρχάς για την ηθική σας υποστήριξη και να εκτιμήσω βαθύτατα τη θλίψη του κινεζικού λαού για τον θάνατο της κόρης μου Darya Dugina. Η Dugina είναι σύμβολο του αγώνα της ρωσικής ψυχής μας ενάντια σε ένα άδικο ηγεμονικό παγκόσμιο σύστημα και θύμα της δυτικής τρομοκρατίας. Γνωρίζουμε ήδη ότι αυτή η επιχείρηση προήλθε από το Κίεβο, από τον ίδιο τον Ζελένσκι και από τον επικεφαλής των ουκρανικών στρατιωτικών ειδικών δυνάμεων. Ο Ζελένσκι είναι υπεύθυνος για τον θάνατο της κόρης μου και τον βομβαρδισμό. Αν και η Μυστική Υπηρεσία των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου αρνήθηκαν να εξηγήσουν και να καταδικάσουν την τρομοκρατική επίθεση, είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι στόχευαν εμένα και την κόρη μου επειδή είμαστε ένα.

Αυτή ήταν η αρχή ενός πολέμου τρόμου κατά της Ρωσίας, την πρώτη φορά που δυτικοί τρομοκράτες επιτέθηκαν σε Ρώσους πολίτες σε ρωσικό έδαφος. Θα ήθελα να τονίσω για άλλη μια φορά ότι η Dugina και εγώ δεν είχαμε επίσημες θέσεις και δεν συμμετείχαμε στην Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση (SMO) στην ανατολική Ουκρανία. Είναι άνευ προηγουμένου ότι διανοούμενοι δολοφονούνται μόνο για αυτά που έλεγαν και σκέφτονταν, και αυτού του είδους ο τρόμος εναντίον των διανοουμένων είναι αρκετά ανησυχητικός. Και αυτό δεν είναι παρά πόλεμος.

Αυτό αποκαλύπτει ένα εντελώς νέο κεφάλαιο στην ιστορία του πολέμου: όταν οι ιδέες έχουν πραγματικά σημασία, δολοφονείσαι για τις ιδέες σου. Αυτό το παράδειγμα καταδεικνύει τραγικά τη σημασία της σκέψης, του να παίζει κανείς με τη ζωή του. Ωστόσο, εάν είστε πολεμιστής, θα πρέπει να είστε έτοιμοι να πεθάνετε στη μάχη. Εάν παίρνετε πολιτικές αποφάσεις, θα πρέπει να είστε έτοιμοι να πληρώσετε για τις αποφάσεις σας.

Για πολύ καιρό, η θεολογική φιλοσοφία ασχολείται με την ανθρώπινη ζωή. Η Ρωσία βρίσκεται σε μια κρίσιμη κατάσταση, θα ήθελα να την ονομάσω «μια βαθιά ιδεολογική επανάσταση στη Ρωσία», και η ρωσο-ουκρανική σύγκρουση σηματοδοτεί την αρχή μιας πλήρους αλλαγής. Στη δεκαετία του 1990, η Ρωσία αποδέχτηκε τη δυτική ηγεμονία, τα δυτικά συστήματα, τις δυτικές αξίες και τη δυτική πολιτική δημοκρατία, ακολούθησε το παράδειγμα της Δύσης και θεώρησε τη Δύση ως μοναδική σανίδα σωτηρίας. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ Ρωσίας και Κίνας: η Κίνα αποδέχεται τους κανόνες και εκμεταλλεύεται πλήρως τους διεθνείς κανόνες για να επικρατήσει, ενώ εμείς στη Ρωσία κατά τη δεκαετία του 1990 προδώσαμε την εθνική μας κυριαρχία. Μετά την άνοδο του Πούτιν στην εξουσία, άρχισε να αγωνίζεται για την ανεξαρτησία της Ρωσίας. Όμως, τα τελευταία 22 χρόνια, είναι δεμένος από τους κανόνες που θέτει η Δύση.

Ο Πούτιν προσπάθησε να συμβιβάσει την αντίφαση μεταξύ της ανόδου της χώρας και της ενσωμάτωσης στην παγκοσμιοποίηση, αλλά αποδείχθηκε αδύνατο. Αυτό το ασυμβίβαστο κορυφώθηκε μετά την έναρξη του SMO. Ο Πούτιν δεν μπορούσε παρά να αντιδράσει με άμεση βίαιη δράση, αλλά η ρωσική κοινωνία δεν ήταν προετοιμασμένη γι' αυτό, γιατί η μάχη με τη Δύση είναι ένας δρόμος πολύ μακρύς και πολύ στενός. Η Ρωσία βρίσκεται τώρα σε πόλεμο ενάντια στη Δύση, ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τις κοινωνικές μας ιδέες και να επαναξιολογήσουμε τον εαυτό μας, να προσαρμοστούμε στην παρούσα κατάσταση που βρισκόμαστε, η οποία είναι μια πολύ έντονη και δραματική διαδικασία.

Wang Wen: Συμφωνώ με την οξυδερκή ανάλυση και την πρόβλεψή σας. Θυμάμαι ότι το 2008 είχατε γράψει για το αναπόφευκτο της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Ωστόσο, όταν οι Κινέζοι μελετητές αναγνωρίζουν ότι μια σινο-αμερικανική σύγκρουση μπορεί να γίνει αναπόφευκτη, συνήθως προσπαθούν να προτείνουν την αποφυγή του πολέμου με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για παράδειγμα, όταν ο καθηγητής Graham Tillett Allison του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ πρότεινε την «Παγίδα του Θουκυδίδη» μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών, οι Κινέζοι μελετητές θα την διέψευσαν και θα προσπαθούσαν να αλλάξουν αυτή την «εκπληρούμενη προφητεία».

Αυτό που θέλω να μάθω είναι, γιατί οι ρωσικές ελίτ δεν συμβουλεύουν τον Πρόεδρο Πούτιν να καταβάλει κάθε δυνατή προσΗ ρωσική κοινωνία είναι πολύ ιδιαίτερη και χρειάζεται έναν ηγέτη τύπου «πατέρα» (όπως ένας Τσάρος) που πρέπει επίσης να παρέχει εγγυήσεις ασφαλείας σε ολόκληρη την κοινωνία. Ο Πούτιν προσπάθησε να συμβιβάσει αυτή τη σύνδεση. Η αποδοχή της Δύσης και η διασφάλιση της ανεξαρτησίας της Ρωσίας είναι ένα σύνολο αντιφάσεων. Ο Πούτιν ελπίζει να συμβιβάσει αυτήν την αντίφαση και να διατηρήσει μια ορισμένη ισορροπία, αλλά αυτή η ισορροπία είναι πολύ εύθραυστη.πάθεια για να αποφύγει τη σύγκρουση ή να κάνει κάτι που μπορεί να είναι καλύτερο από την ad hoc στρατιωτική δράση; Στη Ρωσία, ένας σοφός πολιτικός φιλόσοφος σαν εσάς πρέπει να έχει καλύτερη λύση, όχι;

Ντούγκιν: Έχει να κάνει με την ισορροπία της συνείδησης μεταξύ ατόμων και ομάδων. Δεν ήταν ο Πρόεδρος Πούτιν που θέλησε οικειοθελώς να ξεκινήσει αυτή την ειδική στρατιωτική επιχείρηση, αλλά ολόκληρη η κοινωνία ζήτησε αυτήν την ειδική επιχείρηση. 

Ο Πούτιν πάντα προσπαθούσε να προχωρήσει με ειρηνικό τρόπο, χωρίς τη χρήση στρατιωτικών μέσων, για να αποφύγει μια κλιμάκωση της σύγκρουσης με τη Δύση. Από τη στιγμή που η Κριμαία «επέστρεψε στη Ρωσία», παρατηρήσαμε νωρίς, ότι η Ρωσία μπορεί εύκολα να απελευθερώσει την ανατολική Ουκρανία, αλλά ο Πρόεδρος Πούτιν πάντα αρνιόταν να το κάνει. Πίστευε για ένα διάστημα τις διαβεβαιώσεις που έδινε η Δύση, αλλά η Δύση εξαπάτησε τη Ρωσία. Ο Πούτιν θέλει να αποφύγει τον πόλεμο, αλλά ο πόλεμος είναι όλο και πιο αναπόφευκτος. Είναι κρίμα που δεν ήμασταν πλήρως προετοιμασμένοι για αυτήν την ειδική στρατιωτική επιχείρηση από άποψη πολιτικής, οικονομίας, πολιτισμού και στρατιωτικού. Στην πραγματικότητα, έπρεπε να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι.

Wang Wen: Ναι. Ανησυχώ όμως πολύ, εάν η Ρωσία αποσυνδεθεί πλήρως από τη Δύση στο μέλλον, θα μπορέσει η Ρωσία να συνεχίσει να αναπτύσσεται γρήγορα βραχυπρόθεσμα; Όλοι πιστεύουμε ότι η Δύση αποδυναμώνεται, αλλά προς το παρόν, η δυτική ηγεμονία εξακολουθεί να έχει σημαντική επιρροή σε τομείς όπως η υψηλή τεχνολογία και το οικονομικό εμπόριο.

Η διατήρηση της συνεργασίας με τη Δύση φαίνεται να είναι μια «ορθολογική, ρεαλιστική επιλογή». Θα περιοριστεί η Ρωσία σε τίποτα περισσότερο από ένα «μεγάλο Ιράν», εάν αποκοπεί εντελώς από τη Δύση; Έχω ταξιδέψει πολλές φορές στο Ιράν. Το Ιράν παρουσιάζει τεράστιες δυνατότητες και πλούσιους πόρους. Στη δεκαετία του 1970, η οικονομία του Ιράν αναπτύχθηκε ραγδαία. Ωστόσο, μετά από κυρώσεις από τη Δύση για 40 χρόνια, η ανάπτυξη του Ιράν έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό. Θα επαναλάβει η Ρωσία τα λάθη του Ιράν;

Ντούγκιν:Θα ήθελα πολύ να μάθω ποιος είναι ο ορισμός του «γουέστερν». Η Δύση δεν είναι απλώς συνώνυμη με την οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη, η Δύση αντιπροσωπεύει ένα είδος συνείδησης, συμπεριλαμβανομένης της ηγεμονίας, του ρατσισμού και της οντολογίας, που μπορεί να επεκταθεί στην αποικιοκρατία και τη μονοπολικότητα. Αυτή είναι η ουσία της Δύσης. Η Ρωσία έχει «κηρύξει πόλεμο» κατά της Δύσης και αναγκάστηκε να διακόψει τη συνεργασία με τη Δύση. Ελπίζουμε ότι νικώντας τη δυτική ηγεμονία, η «Δύση» θα γίνει επαρχία του κόσμου, όχι το κέντρο του κόσμου. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει όχι μόνο να εξυψώσουμε και να «αποδυτικοποιηθούμε», αλλά και να περιθωριοποιήσουμε τη Δύση. Η Ρωσία από μόνη της δεν μπορεί να επιτύχει αυτόν τον στόχο. Ελπίζουμε να συνεργαστούμε με άλλες μη δυτικές χώρες στον κόσμο για να αντισταθούμε στη δυτική ηγεμονία. Αν ενωθούμε, ίσως μπορέσουμε να τους νικήσουμε.

Wang Wen: Σύμφωνα με τη λογική σας, ο κόσμος σταδιακά χωρίζεται σε δύο πόλους, και ένας νέος «Ψυχρός Πόλεμος» ξεκινά. Επισημάνατε στο άρθρο σας ότι ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα ενός τρίτου παγκόσμιου πολέμου.

Η Κίνα δεν θέλει να εισέλθει σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Η Κίνα προτιμά να αναπτύσσεται σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Αν και η Κίνα ανταγωνίζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες, εξακολουθεί να προσπαθεί να βρει μια νέα ισορροπία ανάμεσα στις έντονες αντιφάσεις. Πιστεύω ότι η Ινδία, η Βραζιλία και άλλες χώρες BRICS μπορεί να μην θέλουν πραγματικά να ξεκινήσουν έναν «νέο ψυχρό πόλεμο» με τη Δύση, και είναι όλες προσεκτικές και προφυλαγμένες από έναν πιθανό «τρίτο παγκόσμιο πόλεμο».

Ντούγκιν: Τώρα, η κατάσταση δεν καθορίζεται μονομερώς από τη Ρωσία. Στον SMO έχουμε «περάσει τον Ρουβίκωνα» για να αντιμετωπίσουμε τη Δύση. Η Ρωσία και η Δύση μπορεί να καταλαβαίνουν η μία την άλλη, αλλά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρξουν, όπως καθορίζεται από τη γεωπολιτική δομή. Από γεωπολιτική άποψη, άλλες χώρες έχουν μόνο δύο επιλογές: είτε να ελέγχονται από ένα κράτος με δύναμη στη θάλασσα, είτε να παλεύουν για να γίνουν ένα κράτος δύναμης ξηράς, δηλαδή υποστηρίζοντας τη Ρωσία να ωθήσει τον κόσμο προς την πολυπόλωση και να γίνει μια περιοχή μιας συγκεκριμένης καρδιάς.

Η ανεξαρτησία της Κίνας βασίζεται στην ισορροπία. Από αυτή την άποψη, εάν η Ρωσία δεν μπορεί να ελέγξει και να εξισορροπήσει την αμερικανική ηγεμονία, τότε η Κίνα θα είναι θύμα μιας επιθετικής στρατιωτικής σύγκρουσης με θαλάσσιες δυνάμεις, παρόλο που θέλετε μόνο κυριαρχία και ευημερία. Τώρα, η εξίσου ανεξάρτητη Ινδία, η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και ο ισλαμικός κόσμος κάνουν όλες επιλογές, αλλά το αποτέλεσμα της επιλογής τους εξαρτάται από τη δύναμη στην άλλη άκρη της κλίμακας.

Για να πραγματοποιηθεί τέλεια η στρατηγική της παγκοσμιοποίησης που εκπροσωπεί η Κίνα, πρέπει να υπάρχει μια αόρατη συνθήκη, δηλαδή η αντίσταση του κράτους χερσαίας εξουσίας Ρωσίας στο κράτος της θαλάσσιας ισχύος. Εάν η Ρωσία χάσει την ειδική στρατιωτική επιχείρηση και χάσει την καρδιά της, τότε η Ινδία και η Κίνα θα αντιμετωπίσουν την ίδια κατάσταση που είναι τώρα η Ρωσία και θα γίνουν τα επόμενα άμεσα θύματα του Ψυχρού Πολέμου και ακόμη και της στρατιωτικής σύγκρουσης.

Η Δύση μπορεί να χρησιμοποιήσει τα στενά της Ταϊβάν και μουσουλμάνους μαχητές ως σημεία εισόδου για να επιτεθεί στην Κίνα. Η Δύση είναι μια επιθετική ριζοσπαστική δύναμη. Άλλες χώρες μπορούν να αποφύγουν τη μετωπική σύγκρουση μόνο και μόνο επειδή η Ρωσία εξακολουθεί να υπάρχει και επειδή η Ρωσία μάχεται. Άλλα έθνη έχουν μόνο δύο επιλογές: είτε να επιβιώσουν στη σκιά του δυτικού κόσμου είτε να πολεμήσουν όπως η Ρωσία. Αυτή η γεωπολιτική ανάλυση είναι πολύ σημαντική.

Αν και τα αποτελέσματα της ανάλυσης δεν συνάδουν πλήρως με την επίσημη κινεζική ερμηνεία, πιστεύω ότι οι στρατηγοί του ΚΚ Κίνας, ως πραγματικοί κύριοι της διεθνούς στρατηγικής, μπορούν να κατανοήσουν πλήρως τα συμπεράσματα της παραπάνω ανάλυσης και να αποτρέψουν την πτώση της Κίνας στην κατάσταση της Ρωσίας .

Αναγνωρίζω έντονα τα μεγάλα επιτεύγματα που έχει κάνει η Κίνα. Ανεξάρτητα από το αν για τη Ρωσία ή για την Ινδία, το Ιράν και τις αραβικές χώρες, η Κίνα είναι η κύρια ελπίδα. Υπάρχει μια συνοριακή διαμάχη μεταξύ Κίνας και Ινδίας, αλλά θα ήθελα να υπενθυμίσω στην Ινδία ότι εάν η Ινδία και η Δύση πολεμήσουν μαζί εναντίον της Κίνας, τότε μόλις η Κίνα και η Ρωσία χάσουν, η Δύση θα στραφεί για να αντιμετωπίσει την Ινδία και να καταστρέψει την Ινδία - στην πραγματικότητα, ο Σόρος ετοιμάζεται ήδη να το κάνει.

Με λίγα λόγια, δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τη Δύση, αντιμετωπίζουμε τη «Δύση» που ισχυρίζεται ότι κυβερνά τον κόσμο αλλά δεν έχει παίξει καλό πρότυπο. Αυτό για το οποίο πρέπει να επιδιώξουμε θα πρέπει να είναι η πολυπολικότητα και όχι η μονοπολικότητα. Η Δύση θέλει να διαμελίσει τη Ρωσία, εμείς είμαστε νούμερο ένα στη λίστα τους, εσύ είσαι ο επόμενος. Φυσικά αυτή είναι η ανάλυσή μου και δεν θέλω να την επιβάλλω σε άλλους.

Wang Wen: Πρώτα απ 'όλα, έχουμε εμπιστοσύνη στη Ρωσία. Η Ρωσία δεν θα ηττηθεί από τη Δύση. Αν και το ΝΑΤΟ υποστηρίζει πλήρως την Ουκρανία, η Ρωσία έχει τεράστιο πλεονέκτημα όσον αφορά το στρατηγικό βάθος και τις δυνατότητες των πόρων.

Φυσικά, συμφωνώ επίσης μαζί σας ότι εάν η Ρωσία ηττηθεί από τη Δύση, η Κίνα θα είναι ο επόμενος στόχος της Δύσης. Από αυτή την άποψη, η Κίνα είναι ψυχολογικά προετοιμασμένη. Η απάντηση της Κίνας βασίζεται σε περισσότερα από 2.000 χρόνια παραδοσιακής σοφίας και στη δέσμευση για εξεύρεση μέτριων, διαφορετικών λύσεων. Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα έχει επιτύχει καλά αποτελέσματα σε πολλά «πεδία μάχης», όπως εμπορικούς πολέμους, τεχνολογικούς πολέμους, πολέμους κοινής γνώμης, πολέμους μέσων ενημέρωσης και το ζήτημα των στενών της Ταϊβάν.

Αυτό που θέλω να συζητήσω μαζί σας είναι πώς να αντιμετωπίσετε τη Δύση με πιο έξυπνο τρόπο. Εάν ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος ή ένας πυρηνικός πόλεμος συγκεκριμένου μεγέθους συμβεί πραγματικά όπως προβλέπετε, θα σήμαινε την καταστροφή ολόκληρης της ανθρωπότητας. Κατά τη γνώμη σας, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί μια διαφοροποιημένη εργαλειοθήκη μέτρων για την επίλυση του προβλήματος;

Dugin: Η λύση του τετελεσμένου γεγονότος είναι το SMO. Δεν χρησιμοποιήσαμε άλλες, πιο διαφορετικές προσεγγίσεις και δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά. Η τρέχουσα Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση είναι πολύ απαραίτητη, και παρόλο που η τρέχουσα πολεμική κατάσταση είναι κακή, είναι καλύτερη από μια χειρότερη κατάσταση (όπως η καταστροφή).

Είμαι βέβαιος ότι το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα έχει υιοθετήσει ένα καλό μοντέλο λήψης αποφάσεων, λαμβάνοντας αποφάσεις με σύνεση και σύνεση, ενσωματώνοντας τα εθνικά συμφέροντα με την παγκοσμιοποίηση και διατηρώντας μια ανεξάρτητη και συντηρητική πολιτική. Ενώ εγγυάται τη δημοκρατία και την κοινωνική και οικονομική φιλελευθεροποίηση, η Κίνα διατηρεί επίσης την απόλυτο έλεγχο της κεντρικής κυβέρνησης στη χώρα, διασφαλίζοντας ότι η Δύση δεν μπορεί να καταστρέψει το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα με πολιτιστικές μεθόδους και το Διαδίκτυο και να σώσει τη χώρα από το χάος, ακόμη και την καταστροφή.

Η κατάσταση στη Ρωσία είναι ακριβώς το αντίθετο. Η Δύση καταστρέφει τον απόλυτο έλεγχο της ρωσικής κυβέρνησης, προσπαθώντας να σπρώξει την κυβέρνηση εναντίον του λαού. Επί Γέλτσιν, ο λαός ήταν τα θύματα αυτής της δυτικής επίθεσης.

Ο Πούτιν προσπαθεί να αποτρέψει και να αναστρέψει αυτήν την κατάσταση και να επιτρέψει στη Ρωσία να σωθεί μέσω της μεταρρύθμισης και της ανοικοδόμησης. Κάποια στιγμή προσπάθησε να αλλάξει ειρηνικά την κληρονομιά της κυβέρνησης Γέλτσιν (1931 – 2007), αλλά δεν τα κατάφερε λόγω παρεμπόδισης ορισμένων πολιτικών ελίτ. Αυτές οι πολιτικές ελίτ είναι προδότες της χώρας. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ Κίνας και Ρωσίας. Η κινεζική πολιτική ελίτ είναι η ραχοκοκαλιά της χώρας, αλλά έχουμε μόνο το δηλητήριο που περίσσεψε από τη σοβιετική εποχή. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αυτές οι πολιτικές ελίτ εισήλθαν στη ρωσική κυβέρνηση και δεν επέτρεψαν στη χώρα να μεταμορφώσει και να μεγαλώσει τη Ρωσία με ειρηνικά μέσα. Αυτή ακριβώς είναι η δική μου ερμηνεία για τις πολιτικές διαφορές μεταξύ Κίνας και Ρωσίας.

Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε ειρηνικά ή να αναδιοργανώσουμε τη Ρωσία και να επιτύχουμε τη συμφιλίωση με την Ουκρανία και τη Δύση με ειρηνικά μέσα. Ο Πούτιν είναι η ελπίδα μας. Είναι στο πλευρό του λαού και στο πλευρό της ιστορίας. Το SMO ήταν ο τρόπος του να αντισταθεί, αν και όχι με τον καλύτερο τρόπο. Τώρα εναποθέτουμε όλες μας τις ελπίδες στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο και περιμένουμε τη Δύση να καταρρεύσει ή να συμβιβαστεί σε θέματα ενέργειας. Προσπαθούν να βγουν από την κρίση της έλλειψης ενέργειας, που μας αναγκάζει να λύσουμε το πρόβλημα και από άλλες διαστάσεις. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να πάρουμε την Κίνα ως παράδειγμα προς μελέτη.

Wang Wen: Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας για την Κίνα. Ως μελετητές δεξαμενών σκέψης, σκεφτόμαστε επίσης την κατάσταση της Κίνας καθημερινά και εργαζόμαστε για την επίλυση εσωτερικών προβλημάτων. Κατά τη γνώμη μου, τα διεθνή διλήμματα μπορούν να αντιμετωπιστούν καλύτερα μόνο με βάση την επίλυση εσωτερικών προβλημάτων. Πιστεύω ότι έχετε επίσης παρατηρήσει ότι η έκθεση του 20ου Εθνικού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας προβάλλει σαφώς τη μακροπρόθεσμη εθνική αναπτυξιακή στρατηγική της Κίνας για το 2035 και το 2050. Έχετε πάει στην Κίνα στο παρελθόν. Ως πολιτικός φιλόσοφος, με βάση την κατανόησή σας για την Κίνα, πώς βλέπετε το μέλλον της Κίνας; Μπορούν οι τρέχοντες στόχοι της Κίνας να επιτευχθούν όπως έχει προγραμματιστεί;

Ντούγκιν: Καταρχήν, μου αρέσει πολύ η Κίνα και εκτιμώ τη διακυβέρνηση της Κίνας από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας υπό την ηγεσία του Γενικού Γραμματέα Xi Jinping. Ο Πρόεδρος Xi είναι ένας εξαιρετικός ηγέτης παγκόσμιας κλάσης. Η χώρα σας έγραψε ιστορία. Νομίζω ότι οι στόχοι της Κίνας είναι ρεαλιστικοί. Το 20ο Εθνικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας που πραγματοποιήσατε είναι ένα επιτυχημένο παράδειγμα συντονισμού εσωτερικών και διεθνών θεμάτων. Η Γενική Συνέλευση οδηγεί τη χώρα διατυπώνοντας σχέδια. Στην πραγματικότητα, ούτε η δυτική κοινωνία ούτε η Ρωσία κατανοούν αρκετά καλά την πολιτική και κοινωνική δομή της Κίνας.

Κατά τη γνώμη μου, η Κίνα αποτελείται από τον λαό, την κυβέρνηση και άλλα πολιτιστικά στοιχεία όπως ο σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά, ο κομφουκιανός πολιτισμός κ.λπ. Αυτά τα πολιτιστικά στοιχεία παίζουν ρόλο στη διακυβέρνηση της κυβέρνησης. Εάν η κυβέρνηση αποτύχει να διασφαλίσει την πολιτιστική ασφάλεια, η κοινωνία θα διαλυθεί. Οι δυτικές και ρωσικές αναλύσεις της Κίνας σχεδόν αγνοούν το ειδικό μέρος του πολιτισμού, το οποίο είναι στην πραγματικότητα ένας σημαντικός πόρος για τον κινεζικό λαό.

Δεύτερον, η Κίνα είναι πολύ συγκεκριμένη όσον αφορά την ιεράρχηση των πραγμάτων. Η Κίνα δεν θα εντείνει τις συγκρούσεις, αλλά θα μετριάσει και θα επιλύσει τις συγκρούσεις μέσω της εμπειρίας της οικοδόμησης πολιτισμού. Αυτή η κουλτούρα δεν είναι εξ ολοκλήρου από τον Κομφουκιανισμό, αλλά και από τον Ταοϊσμό. Η δυτική πολιτική κουλτούρα, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, είναι πολύ ριζοσπαστική, πολύ εμμονική με το απόλυτο μαύρο και άσπρο, το καλό και το κακό. Για εμάς, το κακό είναι κακό, και δεν θα ενδώσουμε ποτέ στο κακό.

Wang Wen: Ναι, η θεωρία του Γιν και του Γιανγκ στον κινεζικό πολιτισμό προέρχεται από μια άλλη φιλοσοφική σχολή. Ελπίζουμε να μπορέσουμε να μεταμορφωθούμε μεταξύ αρνητικού και θετικού, καλού και κακού, καλού και κακού. Στα μάτια των Κινέζων, τα καλά πράγματα δεν είναι εντελώς καλά και τα κακά δεν είναι εντελώς άσχημα. Υπάρχει μια σχέση προσκόλλησης και μεταμόρφωσης μεταξύ των δύο. Είναι περίπλοκο.

Ντούγκιν: Ναι, η Κίνα δεν προωθεί μια εξωτερική πολιτική πολιτιστικής σύγκρουσης. Σε μια άλλη κουλτούρα διαφορετική από την Κίνα, υπάρχουν σαφή όρια μεταξύ του καλού και του κακού, του καλού και του κακού, του φωτός και του σκοταδιού, και η ρωσική κουλτούρα περιέχει αυτό το γονίδιο. Από τη σκοπιά της Ρωσίας, ο κόσμος είναι είτε μονοπολικός (υπάρχει μια χώρα με την ισχυρότερη παγκόσμια δύναμη, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες) είτε πολυπολικός (η Δύση, η Ρωσία και η Κίνα προσπαθούν όλες να επιτύχουν μια κερδοφόρα κατάσταση σε αυτό κόσμος). Μια πολυπολική παγκόσμια δομή είναι επίσης κάτι για το οποίο η Κίνα πρέπει να αγωνιστεί. Η Κίνα παρατηρεί τον κόσμο από τη δική της οπτική γωνία και σκέψεις, και άλλες χώρες παρατηρούν επίσης την Κίνα με τη δική τους σκέψη και κοσμοθεωρία. Αυτό συμβαίνει και με τους δύο τρόπους.

Μερικές από αυτές τις σκέψεις και προοπτικές είναι μη φυσιολογικές ή ακόμα και παθολογικές. Η κινεζική σκέψη και κοσμοθεωρία είναι υγιείς, αλλά η δυτική σκέψη και κοσμοθεωρία δεν είναι τόσο υγιείς. Πρέπει να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε αυτούς τους παθολογικούς τρόπους σκέψης και όχι να το εξηγήσουμε με την εγγενή μας σκέψη.

Wang Wen: Ας συζητήσουμε το μέλλον της Ρωσίας και της Κίνας. Οι εντάσεις στις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση είναι πιθανό να συνεχίσουν να ωθούν τις σινο-ρωσικές σχέσεις να αναθερμανθούν. Αυτή τη φορά, επισκέφτηκα περισσότερες από 20 πόλεις στη Ρωσία, μίλησα με πολλούς τοπικούς αξιωματούχους και συζήτησα πώς να ενισχύσω τη σχέση μεταξύ των δύο χωρών σε διαφορετικά επίπεδα όπως τοπικό επίπεδο, πολιτικό επίπεδο, επίπεδο ελίτ κ.λπ. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν διαφορετικά αντιλήψεις ο ένας για τον άλλον σε όλα τα επίπεδα. Από τη σκοπιά του ανώτατου επιπέδου, η στρατηγική συνείδηση ​​της εμπιστοσύνης και της συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Ρωσίας είναι επαρκής και σταθερή. Ωστόσο, σε επίπεδο μη κυβερνητικού και ελίτ, οι άνθρωποι έχουν πολύ διαφορετικές απόψεις για τη σινο-ρωσική συνεργασία και ορισμένες ιδέες δεν ευνοούν τη διμερή συνεργασία. Τι πιστεύετε γι 'αυτό;

Ντούγκιν: Καταρχάς, νομίζω ότι οι σινο-ρωσικές σχέσεις έχουν βελτιωθεί σημαντικά και στα δύο επίπεδα. Οι δύο χώρες μας έχουν σίγουρα πολλά προβλήματα να ξεπεράσουν, όπως οι πολιτισμικές διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών. Θα πρέπει να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο για να κατανοήσουμε τις αντίστοιχες ιδιότητες της Κίνας και της Ρωσίας, να κατανοήσουμε ο ένας τον κώδικα του πολιτισμού του άλλου, να ανοίξουμε περισσότερο «Διάλογο δύο τροχιών» και να εμβαθύνουμε τη διμερή συνεργασία.

Η αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών ήταν «τέλεια» και η συνεργασία μεταξύ του προέδρου Xi και του προέδρου Πούτιν είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της Κίνας και της Ρωσίας, δημιουργώντας το μέλλον των διμερών σχέσεων. Αλλά θα πρέπει επίσης να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στη θεσμοθέτηση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, να υποβάλουμε σχέδια για ενίσχυση της συνεργασίας και της αμοιβαίας κατανόησης σε ανώτατο, μεσαίο και λαϊκό επίπεδο και να αναπροσαρμόσουμε το σύστημα συνεργασίας σε μεσαίο και λαϊκό επίπεδο.

Κατά τη γνώμη μου, το μέλλον της ανθρωπότητας εξαρτάται από τη βαθιά συνεργασία μεταξύ Κίνας και Ρωσίας. Περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να γνωριστούμε αποτελεσματικά. Είμαστε ήδη δύο πόλοι σε έναν πολυπολικό κόσμο. Οι λαοί των δύο χωρών θα πρέπει να συνεχίσουν να αγωνίζονται για την ανάπτυξη της Ρωσίας και της Κίνας, ώστε οι σχέσεις των δύο χωρών να είναι πιο αρμονικές.

Wang Wen: Μια σημαντική πλατφόρμα για τη σινο-ρωσική συνεργασία είναι η σύνδεση μεταξύ της Πρωτοβουλίας Belt and Road και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης. Στα μάτια πολλών ανθρώπων, η θεωρία του Μεγάλου Ευρασιανισμού που υποστήριξες για πολλά χρόνια βοήθησε στην προώθηση της σινο-ρωσικής συνεργασίας, ιδιαίτερα της ευρασιατικής οικονομικής ολοκλήρωσης. Όμως τα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν. Τα τελευταία χρόνια, έχετε αποκτήσει νέες γνώσεις σχετικά με τη μελέτη της ευρασιατικής ολοκλήρωσης; Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την ευρασιατική ολοκλήρωση και την πρωτοβουλία Belt and Road;

Dugin: Το περιεχόμενο της θεωρίας του Μεγάλου Ευρασιανισμού καλύπτει το περιεχόμενο της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης και της Πρωτοβουλίας Belt and Road. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν τη δυνατότητα να ενσωματώσουν αρμονικά δύο μεγάλες πρωτοβουλίες για την προώθηση της ανάπτυξης της Ευρασίας και έτσι να πραγματοποιήσουν την οικοδόμηση του κόσμου. Στο μέλλον, η Ευρασία θα πρέπει να περιλαμβάνει την Ευρώπη, την Ινδία και πολλές ακόμη χώρες. Πρέπει να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας ώστε να συμπεριλάβουμε όλες τις χώρες σε ολόκληρη την ευρασιατική ήπειρο. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη εφαρμογή, θα πρέπει να κατανοήσουμε βαθύτερα την έννοια της «Ζώνης και Δρόμου» και τους διάφορους ρόλους που πρέπει να διαδραματίσει η «Ευρασιατική Οικονομική Ένωση» της Ρωσίας και να προσαρμόσει και να αποδεχτεί αυτούς τους ρόλους.

Θα πρέπει να εισαγάγουμε την πραγματική ευρασιατική θεωρία ολοκλήρωσης στις κινεζικές ελίτ, όχι την παρερμηνευμένη εκδοχή. Στη Ρωσία, κάποιοι βλέπουν τον Ευρασιανισμό ως νεοαποικισμό, ενώ στην Κίνα, άλλοι τον βλέπουν ως τη ρωσική εκδοχή του ιμπεριαλισμού. Πρέπει να βρούμε διάφορους τρόπους για να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον. Η Μεγάλη Ευρασιατική Θεωρία περιλαμβάνει όχι μόνο την οικονομική συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, αλλά και τη βαθιά συνεργασία μεταξύ Ινδίας, Νοτιοανατολικής Ασίας και Δυτικής Ασίας. Θα πρέπει να σκεφτούμε και να γενικεύσουμε αυτήν την έννοια, να ενισχύσουμε τις πολιτιστικές ανταλλαγές, να κατανοήσουμε την ταυτότητα, το σκοπό και τα κίνητρά της.

Για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, πρέπει να κατανοήσουμε βαθύτερα την κουλτούρα του άλλου και να κατανοήσουμε πραγματικά την εσωτερική συνέπεια του πραγματισμού, του υλισμού, του ρεαλισμού και άλλων λογικών, που απαιτούν από εμάς έναν διάλογο στο επίπεδο της διαγλωσσικής γλωσσολογίας. Διαφορετικά, είναι δύσκολο για εμάς να καταλήξουμε σε παρόμοιες απόψεις για ένα πράγμα.

Wang Wen: Στην εξωτερική στρατηγική της Ρωσίας τα τελευταία χρόνια, φαίνεται η σκιά της θεωρίας του «Μεγαλύτερου Ευρασιανισμού». Ως εκ τούτου, υπήρξαν φήμες τα τελευταία χρόνια ότι είστε μέλος του επιτελείου του Προέδρου Πούτιν, ή ακόμα και «ο εγκέφαλος του Πούτιν». Μερικοί άνθρωποι λένε ότι ήσασταν η γέφυρα μεταξύ του Προέδρου Πούτιν και του Προέδρου Τραμπ εκείνα τα χρόνια. Πώς απαντάτε σε αυτό;

Ντούγκιν: Υποστηρίζω πολύ τον Πούτιν, το πνεύμα μας είναι παρόμοιο, αλλά δεν έχω άλλη σχέση μαζί του.

Θα έπρεπε να γνωρίζω τον ρωσικό λαό και τη ρωσική ιστορία καλύτερα από οποιονδήποτε εδώ. Μπορεί να είναι λίγο ταπεινό να το πω αυτό, αλλά τρέφω βαθιά αγάπη για τον ρωσικό λαό και τη ρωσική ιστορία. Κατανοώ τη λογική πίσω από αυτό καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, καθώς και την τρέχουσα εθνική εξωτερική στρατηγική που οι άνθρωποι μπορούν να συμφωνήσουν και να υποστηρίξουν.

Wang Wen: Έχετε κάποια συμβουλή για τους νέους, ειδικά τους Κινέζους ομολόγους τους;

Ντούγκιν: Για να καταλάβεις τον κόσμο, πρέπει πρώτα να γίνεις πιο αυθεντικός Κινέζος. Αν δεν καταλαβαίνεις τον εαυτό σου, δεν μπορείς να καταλάβεις τους άλλους. Εάν δεν έχετε αυτοπεποίθηση και δεν έχετε τη δική σας ταυτότητα, είναι αδύνατο να κατανοήσετε την ταυτότητα άλλων χωρών και το μέλλον της πολυπολικότητας. Για να κατανοήσεις τον κόσμο, πρέπει πρώτα να καταλάβεις τον εαυτό σου.

(Ο Zhang Huimin张慧敏 του Πανεπιστημίου της Μόσχας και ο Feng Shide冯士德 της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών συμμετείχαν στον διάλογο και έκαναν μια προκαταρκτική ανασκόπηση του περιεχομένου του διαλόγου)

Υπεύθυνος συντάκτης: Liu Xiaoyun 刘啸云

Αγγλικά Μεταφραστής: Liviu Florea

Πρωτότυπο κείμενο


Μύλος για τις ΑΟΖ, ακυβέρνητη πολιτεία για τα χωρικά ύδατα. Θρίλερ ή αερολογίες;!!!

 


Του Σωτήρη Σιδέρη


Να επεκτείνει η Ελλάδα τα χωρικά της ύδατα και προς ποια κατεύθυνση; Βόρεια, νότια και ανατολικά της Κρήτης; το casus belli της Τουρκίας ισχύει για τα  ανατολικά της Κρήτης; τι θα κάνουμε με  Ρόδο,  Κάρπαθο ; ένας εθνικός τραγέλαφος ξετυλίγεται καθώς ενώ η Τουρκία εφαρμόζει με απόλυτη προσήλωση το σχέδιό της από τον Καύκασο και το Αιγαίο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, η  την Ελλάδα να μοιάζει με ακυβέρνητη πολιτεία . Που δεν έχει αποφασίσει ακόμη,  48 χρόνια μετά την μεταπολίτευση τι θα κάνει πως θα το κάνει , με ποιο σχέδιο.  Όμως όλοι τους έχουν προσωπικά σχέδια και διαγκωνίζονται ποιος θα το πρωτοπεί, τίνος το όνομα θα προβληθεί στα βραδινά δελτία ειδήσεων.  Εικόνα μη σοβαρής χώρας. Από τον Δένδια μέχρι τον Μητσοτάκη και από τον Μπλίνκεν μέχρι τον Μακρόν και τον Σολτς κάνουν ο καθένας παιχνίδια.  Το θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων αναδύθηκε με μεγάλη ένταση, με διαρροές και προσωπικές πολιτικές μετά και την τελευταία συμφωνία Τουρκίας -Λιβύης και πήρε μια καταιγιστική δημοσιότητα με τον πρώτο υπεύθυνο της χώρας , τον πρωθυπουργό, να είναι απών και να σιωπά. Ίσως τον βολεύει να συζητά η Ελλάδα για τα χωρικά ύδατα παρά για τις υποκλοπές....


Οι προσωπικές στρατηγικές και το διπλωματικό κενό


Μια ακυβέρνητη πολιτεία που ασκεί πολιτική επιβίωσης απέναντι στην Τουρκία και δεν είναι σε θέση να πάρει αποφάσεις για το πως θα ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, είναι ταυτόχρονα μια ασταθής πολιτεία.  Άλλο οι στρατηγικές συμμαχίες, που έχουν ανάγκη ακόμη και οι υπερδυνάμεις,  άλλο το προτεκτοράτο. Το τελευταίο ,  δεν διαπραγματεύεται , απλά παρακαλά, με την σημερινή κυβέρνηση να έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ανατολική επαρχία της Δύσης. Το θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων αναδύθηκε με μεγάλη ένταση, με διαρροές και προσωπικές πολιτικές μετά και την τελευταία συμφωνία Τουρκίας -Λιβύης και πήρε μια καταιγιστική δημοσιότητα με τον πρώτο υπεύθυνο της χώρας , τον πρωθυπουργό, να είναι απών και να σιωπά.

Ακυβέρνητη πολιτεία μοιάζει η κυβέρνηση , είτε πρόκειται για την διαχείριση κρίσεων, πανδημίας,  υποκλοπών και σκανδάλων , είτε πρόκειται για την εξωτερική πολιτική. Οι εξελίξεις που πυροδοτεί η πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή,  κυρίως μετά  τα αλλεπάλληλα τουρκολιβυκά μνημόνια , πυροδότησαν μια έντονη συζήτηση που ξεκίνησε από τις διαρροές, πότε του Υπουργείου Εξωτερικών, πότε του Μεγάρου Μαξίμου , ενώ στην συνέχεια πήρε την σκυτάλη ο ΣΥΡΙΖΑ και πλήθος πανεπιστημιακών  και αναλυτών που τοποθετούνται με βάση είτε το διεθνές δίκαιο, είτε την πολιτική και γεωπολιτική συγκυρία δημιουργώντας μια περίπλοκη εικόνα  που είναι απόρροια  της απουσίας ενός και μόνο σχεδίου: το πως οφείλει η χώρα να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
 Ο Νίκος Δένδιας μετά την προσβλητική για τον ίδιο επικοινωνία Μπλίνκεν -Μητσοτάκη αντελήφθη ότι μένει εκτός παιχνιδιού και εκτός των προτιμήσεων της Ουάσιγκτον, προφανώς γιατί  το Στέητ Ντηπάρτμεντ επιλέγει τον πρωθυπουργό ως συνομιλητή , άρχισε να διοχετεύει πληροφορίες ότι έχει έτοιμη την επέκταση των χωρικών υδάτων νότια της Κρήτης, ότι το πρότεινε στον πρωθυπουργό, ο οποίος απέρριψε την εισήγηση. Πληροφορίες που συγχωνεύονται με φήμες φέρουν τον Δένδια έτοιμο να παραιτηθεί ή να αντικατασταθεί, είτε γιατί είναι παραγκωνισμένος , είτε για το σκάνδαλο των υποκλοπών.  Ο Κυριάκος  Μητσοτάκης δεν πρόκειται να πάρει καμία απόφαση για επέκταση των χωρικών υδάτων,  αν πρώτα δεν δώσουν την συγκατάθεσή τους οι ΗΠΑ και οι ισχυροί Ευρωπαίοι και αρνείται να συνομιλήσει με τα πολιτικά κόμματα.  Ο πρωθυπουργός ετεροκαθορίζεται σε όλη την θητεία του, δεν θα αλλάξει τώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μόνο κόμμα που έχει απόφαση του ανώτατου καθοδηγητικού οργάνου, της ΚΕ, ενώ ο πρωθυπουργός κινείται αποκλειστικά στο παρασκήνιο.
           

Επιταχύνονται οι διεργασίες



Η συμφωνία Τουρκίας -Λιβύης και η συμφωνία Ισραήλ -Λιβάνου επιταχύνουν τις διεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι ΗΠΑ επανέρχονται στην περιοχή με δύο προσωπικότητες που θα τις βρούμε μπροστά μας. Τον  Άμος Χοκστάϊν, σύμβουλο στο Στέητ Ντηπάρτμεντ για την ενεργειακή ασφάλεια και τον Τζέφρι Πάϊατ, πρώην πρέσβη στην Αθήνα και τώρα υφυπουργός για θέματα ενεργειακών πόρων.  Ο Χοκστάϊν είναι ο πρωταγωνιστής της συμφωνίας Λιβάνου – Ισραήλ και συντάκτης του περίφημου non paper που αποκάλυψε το omegarpress.gr  για την ακύρωση του αγωγού EastMed.
Η Ουάσιγκτον φέρεται αποφασισμένη να κλείσει τις ενεργειακές εκκρεμότητες στην Ανατολική Μεσόγειο, να τρυπηθεί όλη η περιοχή και να εντοπιστεί φυσικό αέριο,  που να μπορεί να τροφοδοτήσει τη Δύση για τις επόμενες δεκαετίες. Προυπόθεση όμως είναι να διευθετηθούν οι διαφορές και να ξεκινήσει η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου. Οπότε όλες οι χώρες της περιοχής θέλουν να βελτιώσουν τις θέσεις τους πριν καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών και αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα. Είναι βέβαιο ότι μετά τις εκλογές του Φεβρουαρίου στην Κύπρο η Λευκωσία, θα αναλάβει πρωτοβουλίες συνεννόησης και με τους Τουρκοκύπριους. To αν όλα αυτά καταλήξουν σε Διάσκεψη των χωρών της περιοχής ή θα προωθηθούν μέσω διμερών συνομιλιών, είναι κάτι που ίσως ξεκαθαριστεί σε βάθος χρόνου.

Με απλά λόγια στήνεται ένα νέο σκηνικό. Το ενεργειακό σκηνικό όμως απαιτεί ένα δίχτυ προστασίας, οπότε η αρχιτεκτονική ασφάλειας θα παίξει τον ρόλο καταλύτη στις εξελίξεις. Οι περισσότερες χώρες της περιοχής κινούνται ήδη. Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα που δεν έχει κανένα απολύτως σχέδιο και ασκεί ενεργειακή και εξωτερική πολιτική , ανάλογα με τους κυβερνητικούς συσχετισμούς και κυρίως ότι προκύψει από τις διεθνείς διεργασίες. Είναι μια εικόνα χάους, την οποία εννοείται θα αναλάβουν οι ξένοι να διορθώσουν κατά τα συμφέροντά τους.

Η πολιτική σκηνή και οι αποφάσεις



Είναι γεγονός ότι Δένδιας και Μητσοτάκης δεν επικοινωνούν. Υπερτερεί ο προσωπικός σχεδιασμός. Όμως ο πρωθυπουργός έχει θεσμικές ευθύνες, τις οποίες ούτε εδώ αναλαμβάνει, εκτός και αν πιεστεί, οπότε θα αναγκαστεί να πει κάτι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν συζητά, ούτε καν επικοινωνεί με τους πολιτικούς αρχηγούς, θέλει να κινείται μόνος του, δεν ενδιαφέρεται για να υπάρξει συναίνεση και αν χρειαστεί στήριξη θα την εκβιάσει με τον γνωστό δικό του τρόπο.
Έτσι όμως υπάρχει ένα μεγάλο κενό στην κυβέρνηση. Ποιο είναι το κέντρο των αποφάσεων αν όχι από κοινού το ΥΠΕΞ και το Μαξίμου;. Που είναι το ΚΥΣΕΑ, που είναι ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας και που είναι  το  υπουργικό συμβούλιο και η ελληνική διπλωματία  ;
       
Η Ελλάδα από καθαρή σύμπτωση εξακολουθεί να διαθέτει κάποια ισχύ  στις εν εξελίξει διεργασίες. Μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στην οποία πρωταγωνίστησε η Αίγυπτος δίνει στην Αθήνα ένα ανανεωμένο χρονικό  περιθώριο να κινηθεί. Ουσιαστικά έναντι της Λιβύης η Ελλάδα ετεροκαθορίζεται καθώς περιμένει τα πάντα από την Αίγυτπο , δεδομένου ότι δεν έχει καν πρέσβη στην Τρίπολη. Πως θα κάνει διάλογο για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Λιβύη χωρίς διπλωματική αποστολή;

 Η ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ , με την οποία ανανεώθηκε η θητεία  της UNSMIL  επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση της Λιβύης δεν μπορεί να συνάπτει συμφωνίες που θα δεσμεύουν τη χώρα στο μέλλον και μπορεί να είναι επιβλαβείς για την εξωτερική πολιτική της χώρας,  ήταν δώρο για την Ελλάδα , καθώς θολώνει την ισχύ του τουρκολιβυκού συμφώνου.  Όμως η Αίγυπτος που έβαλε το χέρι της έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα επιτρέψει στην Τουρκία να μετατρέψει την Λιβύη, από διεθνές σε τουρκικό προτεκτοράτο. Μάλιστα οι διμερείς συνομιλίες για την αποκατάσταση των σχέσεων Καϊρου -Άγκυρας διακόπηκαν ακριβώς γι αυτό τον λόγο.

Η επέκταση των χωρικών υδάτων της χώρας δεν είναι επικοινωνιακό τρικ είτε χρεοκοπημένων πρώην υπουργών, είτε υποψήφιων δελφίνων , ούτε αποτελεί έξοδος  κινδύνου για τον πρωθυπουργό που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο στην εσωτερική πολιτική. Είναι μια σοβαρή διαδικασία, απαιτεί συνολικό σχέδιο, βούληση και προβλέψεις για την επόμενη ημέρα. Αν η κυβέρνηση έχει μεριμνήσει για όλα αυτά, ας επεκτείνει τα χωρικά ύδατα, όπου κρίνει. Αν όχι δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εντάσεις και περιπέτειες.
http://www.omegapress.gr/

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2022

ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ ΦΥΤΕΥΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ!

 

Ο κομμουνισμός στη Κίνα και ο εβραϊκός παράγοντας


Το παρακάτω άρθρο από τον Βρετανό Arnold Leese (1878–1956)* ανατυπώνεται από το περιοδικό "Gothic Ripples", αρ. 49, με ημερομηνία 28 Φεβρουαρίου του 1949. Φανερώνει ότι οι σπόροι του μπολσεβικισμού φυτεύτηκαν στην Κίνα από τους Εβραίους. Η διαφθορά του καθεστώτος του Chiang Kai-Shek προκάλεσε σε πολλούς από τις μάζες στην Κίνα να στραφούν προς τον κομμουνισμό για παρηγοριά, δεδομένου ότι ο κινεζικός κομμουνισμός αναμιγνύεται με τον Εθνικισμό και αποθαρρύνει την παλιά κινεζική κατάρα της επίσημης διαφθοράς. Αλλά ο κομμουνισμός στην Κίνα έχει την ίδια απάνθρωπη επίδραση στα άτομα,οπως και παντού.

Η εβραική σήψη της Κίνας

Ήταν η οικογένεια Sassoon που μετέτρεψε την φυσιολογική κινεζική δυσαρέσκεια και δυσπιστία για τους ξενους, σε μίσος. Ο David Sassoon έκανε το εμπόριο οπίου στην Κίνα από το 1832 μέχρι που πέθανε το 1864. Η οικογένειά του εμπορευόταν υπό την σημαία μας και έκανε τεράστιες περιουσίες. Οι Βρετανοί ανέλαβαν την ευθύνη, και τώρα οι Κινέζοι μας μισούν. Όπως ακριβώς ανέλαβαμε την ευθύνη για τις εβραϊκές θηριωδίες στη Νυρεμβέργη, το Spandau και αλλού στη Γερμανία, ώστε οι Γερμανοί μας μισούν τώρα.

Με την στήριξη των Sassoons, το Μονοπώλιο Οπίου της Σαγκάης υπήρχε μέχρι το 1917 κάτω από τον Εβραίο Edward Ezra, η Διοικούσα Επιτροπή του οποίου αποτελείται εξ ολοκλήρου από Εβραίους και Ινδούς. Όχι μόνο η βρετανική σημαία προστάτευε την οικογένεια Sassoons σε αυτό το βδελυρό εμπόριο, το οποίο οι Manchus (Κινέζοι της Μαντσουρίας) έκαναν ό, τι μπορούσαν για να εμποδίσουν, μέχρι και σε σημείο πολέμου, αλλά και αυτοί οι Εβραίοι έγιναν δεκτοί στην Αγγλία, αντί να εξοστρακιστούν. Η αριστοκρατία τους αποδέχτηκε, μερικοί παντρεύτηκαν με Άριους αριστοκράτες, μερικοί έγιναν Βαρόνοι και ένας υπουργός της κυβέρνησης.

Όταν ο Τέκτων, Sun Yat-Sen (φωτο), ξεκίνησε το επαναστατικό κίνημα του στο Canton, ο Εβραίος Morris Cohen**, ένας Βρετανός υπήκοος, έγινε ο βοηθός του και στάλθηκε από τον Sun σε όλο τον κόσμο να βρει στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες για τον επαναστατικό στρατό του. Λίγο πριν πεθάνει ο Sun Yat-Sen, επαίνεσε αυτόν τον Εβραίο στον Chiang Kai-Shek και εργάστηκε ως αξιωματικός σύνδεσμος μεταξύ της Καντονέζικης κυβέρνησης και όλων των ξένων Γενικών Προξενείων. Ο Κοέν έγινε γνωστός στην Κίνα ως ‘Moi-Sha’ και έγινε Στρατιωτικός Σύμβουλος στις Καντονέζικες Δυνάμεις, και στρατηγος, αν και ακόμη ήταν Βρετανός υπήκοος.

Στα τέλη του 1939, ο Cohen ταξίδευε στην ανοικτή θάλασσα υπό την προστασία της σημαίας μας. Το τελευταίο που ακούσαμε γι’ αυτόν ήταν το 1945, όταν βγήκε από ένα ιαπωνικό στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου. Η νοτιοαφρικανική Sunday Express τον περιέγραψε ως «την κατευθυντήρια ιδιοφυία πίσω από τους πολέμαρχους της Κίνας».

Ο Σοβιετικός Εβραίος, ο Ιακώβ Μποροντίν (Jacob Borodin, - φώτο - πραγματικό όνομα Μ. Grusenberg) στάλθηκε από το Κρεμλίνο με τον Εβραίο Joffe, το 1923, να προσπαθήσει να μπολσεβικοποιήσει τον Sun Yat-Sen και έγινε επικεφαλής πολιτικός σύμβουλος του Κουόμινταγκ. Η σύζυγός του, που ήταν Εβραία, κατασκόπευε στην Κίνα για λογαριασμό των Σοβιετικών. Όταν ο Sun πεθάνε,o Μποροντίν έμεινε επικεφαλής και ήταν αυτός που όρισε τον Chiang Kai-Shek να διαδεχθεί τον Sun το 1926. Ωστόσο, το 1927 μία επιδρομή έγινε από τον Chang Tso- Ling στη Σοβιετική Πρεσβεία στο Πεκίνο, που αποκάλυψε την έκταση και τον σκοπό της Σοβιετικής Ένωσης να προωθήσει τον μπολσεβικισμό στη Κίνα, και οι Borodins συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν.

Το 1923 ο διαβόητος Εβραίος, Trebitsch Lincoln, (φωτο) πρώην βουλευτής στη Βρετανία, ηγήθηκε μιας κινεζικής αποστολής με σκοπό να στείλει όπλα στον Wu Pei Fu, έναν πολέμαρχο με καλό χαρακτήρα, αλλά απέτυχε, ίσως εσκεμμένα, στην προσπάθεια αυτή. Μετά από αυτό, ο Λίνκολν έχασε κάθε εμπιστοσύνη στην Κίνα για να αναλάβει οποιονδήποτε άλλον σημαντικό ρόλο.

Ο Σοβιετικός στρατηγός, B.K. Galen, ο οποίος ήταν πραγματικά Εβραίος που λεγόταν Chesin, και πήρε το παρατσούκλι Blücher, συνοδεψε τον «Αρμένιο» Σοβιετικο εκπρόσωπο Karachan στο Πεκίνο το 1924 όπου επετεύχθη μια συνθήκη με τον Chang Tso-Ling με την οποία ο Κινέζικος Ανατολικός Σιδηρόδρομος παραδόθηκε στους Σοβιετικούς. Αυτό άφησε την μετακίνηση των στρατευμάτων στο έλεος των Μπολσεβίκων. Οι ίντριγκες και οι δωροδοκίες με τις οποίες έγινε αυτή η παράδοση από τον Chang Tso-Ling πραγματοποιήθηκαν με τη μεσολάβηση ενός Εβραϊού μεγιστάνα ξυλείας που ονομάζεται S. Skidelski. Αμέσως, στον Σιδηρόδρομο τίθονται επικεφαλής, οι Εβραίοι, Gekker, Koslowsky και Snamensky (Zamyensky). Για να συνεχίσουμε με την καριέρα του στρατηγού “Galen”, αυτός έγινε κύριος στρατιωτικός σύμβουλος του Chiang Kai-Shek το 1926.

Τώρα για τον Σοβιετικό Εβραίο S. A. Gekker: Ήδη από το 1922, υπήρξε στρατιωτικός σύμβουλος της Μογγολικής Μπολσεβίκικής Κυβέρνησης και το 1924 έγινε επικεφαλής πολιτικός κομισάριος στον Κινεζικο Ανατολικό Σιδηρόδρομο. Ο διορισμός αυτός έγινε απο τα χέρια του Εβραίου, M.D. Lashewitz, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Ελέγχου Σιδηροδρόμων στη Μόσχα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Εβραίο, Α. Joffe. Τον έχουμε ήδη συναντήσει ως επικεφαλής της σοβιετικής αποστολής στο Sun Yat-Sen, όταν, με τον Εβραίο Ιακώβ Μποροντίν, προσπάθησε να αναπτύξει τον σοβιετισμό. Αργότερα έγινε πολιτικός σύμβουλος του Chiang Kai-Shek το 1926 και οργάνωσε το Κόκκινο Τμήμα του Κουόμινταγκ.

Ψηλά στο Πολιτικό Τμήμα του Κόκκινου Στρατού στην Κίνα ήταν επίσης δύο Εβραίοι, ο W.N. Levitschev και ο J.B. Gamarnik, ο οποίος το 1936 ήταν επικεφαλής του.

Το Υπουργείο Οικονομικών του Νανκίνγκ πάντα κυριαρχείτο από Εβραίους, δηλαδή: Kann, L. Rajchman και R. Haas. Στην Αγγλία, ο Εβραίος Billmeir βοήθησε, με τον εμπορικό στόλο του, να μεταφερθούν Σοβιετικά όπλα στην Κίνα το 1938.

Τέλος, ο Εβραίος Ben Kizer (ΗΠΑ), διορίστηκε επικεφαλής της UNRRA στην Κίνα.

Αρκετά έχουν ειπωθεί για να αποδειχθεί ότι σε κάθε πραγματική θέση-κλειδί στη διαδικασία της μπολσεβίκικης καταστροφής της Κίνας ήταν Εβραίοι. Τέλος να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι Chiang Kai-Shek ο ίδιος ήταν μασώνος, που είχε φθάσει στο 33ο βαθμό του Σκωτικού Τύπου!

ARNOLD LEESE.


Σημ. Στο παραπάνω άρθρο, δεν γίνεται καμία μνεία για στον Eugene Chen (Τσεν), συνάδελφο του Borodin και υπουργός Εξωτερικών της Καντόνας το 1925. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι Chen ήταν Cohen, αλλά δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία ως προς αυτό. Γεννήθηκε στο Τρινιντάντ, τις Βρετανικές Δυτικές Ινδίες, όπου ονομάστηκε Ε. Bernard Acham. Αναφέρεται ως δικηγόρος στην Αγγλία, και μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν γιατί έγινε επαναστατικός εχθρός της Βρετανίας στην Κίνα.


* Ο Arnold Spencer Leese (1878-1956) ήταν ένας Βρετανός φασίστας πολιτικός και κτηνίατρος στο επάγγελμα (με ειδικότητα στις καμήλες) και ένας παραγωγικός συγγραφέας και εκδότης τόσο πριν όσο και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1924 έγινε μέλος των "Βρετανών Φασιστών". Ο Leese είδε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως ένα «πόλεμο των Εβραίων», αλλά κατήγγειλε με σθένος το Σύμφωνο Χίτλερ-Στάλιν και άσκησε κριτική στους Ναζί για την εισβολή τους στη Νορβηγία. Μετά από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να δημοσιεύει το περιοδικό ‘Gothic Ripples’, το οποίο σε μεγάλο βαθμό ασχολείτο με επιθέσεις των κατά των Εβραίων, οι οποίοι "κατείχαν όλο τον πλούτο". Το 1951, δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο «οι Δύο Ζωές ενός Αντι- Εβραίου Γιατρού Καμηλών» (Out of Step: Events in the Two Lives of an Anti-Jewish Camel Doctor).


**Ο Morris Abraham “Two-Gun” Cohen (1887-1970) είναι ένας «Βρετανός και Καναδός» τυχοδιώκτης εβραϊκής καταγωγής που έγινε βοηθός του κομμουνιστή "πατέρα της κινέζικης δημοκρατίας" Δρ. Sun Yat-sen και αρχιστράτηγος στον Κινέζικο Εθνικό Επαναστατικό Στρατό.
Σύμφωνα με την βιογραφία του από το 1954 που γράφτηκε από τον Charles Drage με τη βοήθεια του Cohen, ο Morris Cohen γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1889 σε μια εβραϊκή οικογένεια που μόλις είχε φτάσει από την Πολωνία.
Το 1900, συλλαμβάνεται ως «άτομο που προσπαθούσε να αφαιρέσει χρήματα από τις τσέπες» και στέλνεται, με απόφαση δικαστηρίου, στην Βιομηχανική Σχολή Hayes, ένα ίδρυμα που είχε συσταθεί από έναν Εβραίο ευεργέτη, όμοιο με τον Λόρδο Rothschild για τη φροντίδα και την εκπαίδευση δύστροπων εβραϊκών αγοριών. Ο Cohen αφέθηκε ελεύθερος το 1905 και οι γονείς του τον έστειλαν στο δυτικό Καναδά, με την ελπίδα ότι ο φρέσκος ​​αέρας και οι ανοικτές πεδιάδες του Νέου Κόσμου να τον αλλάξουν και να τον κάνουν «καλό».
Ο Cohen εργάστηκε για ένα χρόνο σε ένα αγρόκτημα κοντά στο Whitewood του  Saskatchewan, όπου έμαθε πιο πολύ πως να πυροβολεί και να παίζει χαρτιά. Στη συνέχεια περιπλανήθηκε μέσα από τις δυτικές επαρχίες βγάζοντας τα προς το ζειν ως τζογαδόρος, απατεώνας και μεσίτης ακινήτων μεσίτης, ενώ η τάση του προς την παρανομία τον έστελνε συχνά στη φυλακή.
Εκείνη την εποχή ο Cohen ήρθε σε επαφή με Κινέζους εξόριστους που είχαν έρθει να εργαστούν για τον Καναδικό Ειρηνικό Σιδηρόδρομο. Κάποια στιγμή βοήθησε έναν Κινέζο εστιάτορα που τον λήστευαν, χτυπώντας τον δράστη και έτσι οι Κινέζοι τον καλωσόρισαν στους κόλπους τους και τον κάλεσαν να συμμετάσχεις στην Tongmenghui, την οργάνωση κατά των Manchu του Sun Yat-sen.
Συνειδητοποιώντας ότι η οργάνωση του Sun θα μπορούσε να συμβάλει θετικά στην κομμουνιστική ατζέντα για την Κίνα, έχοντας και ως κίνητρο κάποιο περιουσιακό όφελος, ο Cohen προσπάθησε να ενισχύσει το προφίλ του, υπερασπιζόμενος την τοπική κινεζική κοινότητα. Κάποια στιγμή μετακόμισε στην πόλη του Έντμοντον στη γειτονική επαρχία της Αλμπέρτα, όπου έγινε διευθυντής ενός κορυφαίου μεσιτικού γραφείου, ενώ με προσωπική σύσταση του Γενικού Εισαγγελέα, υπηρέτησε την επαρχία ως Επίτροπος των Όρκων.
Ο Cohen εντάχθηκε στο Στρατό των Καναδέζικων Σιδηροδρόμων στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και διορίστηκε επόπτης των Κινέζων εργατών. Μετά τον πόλεμο, επανεγκαταστάθηκε στον Καναδά, αλλά επειδή τα οικονομικά δεν πήγαιναν καλά, το 1922 έφυγε για την Κίνα για να βοηθήσει να κλείσει μια σιδηροδρομική συμφωνία για τον Sun Yat-sen.
Στη Σαγκάη, ο Cohen πήγε να δει τον Εβραίο George Sokolsky, (φωτο) δημοσιογράφο γεννημένο στη Νέα Υόρκη, ο οποίος εργαζόταν για την Sun της Σαγκάης. Ο Sokolsky κανόνισε μια συνέντευξη γι’ αυτόν με τον Eugene Chen, γραμματέα της Sun και ο Cohen προσλήφθηκε.
Στη Σαγκάη και στη Καντόνα δίδαξε το μικρό ένοπλο σώμα της Sun πώς να πυγμαχεί και να πυροβολεί και παρουσιαζόταν ως βοηθός συνταγματάρχης του στρατού του Sun Yat-sen.
Ο Cohen σύντομα έγινε ένας από τους κύριους προστάτες του Sun Yat-Sen, επισκιάζοντας τον Κινέζο ηγέτη στα κομμουνιστικά συνέδρια και σε εμπόλεμες ζώνες και επειδή είχε δύο πιστόλια, άρχισαν να τον αποκαλούν "Two-Gun Cohen".
Το ανδρείκελο των Μασόνων Sun Yat-Sen πέθανε από καρκίνο το 1925 και ο Cohen πήγε να εργαστεί για τους ηγέτες του νότιου κινέζικου Κουομιντάνγκ (το Κινεζικό Εθνικιστικό Κίνημα), τον γιο του Sun, Sun Fo και τον κουνιάδο του Sun, τραπεζίτη Soong. Διετέλεσε επίσης διοικητής της Στρατιωτικής Ακαδημίας Whampoa.
Όταν οι Ιάπωνες εισέβαλαν στην Κίνα το 1937, ο Cohen πήρε το μέρος των Κινέζων εναντίον τους, ενώ την ίδια ώρα εργαζόταν για την βρετανική υπηρεσία πληροφοριών. Απέδειξε ότι οι Ιάπωνες χρησιμοποιούσαν δηλητηριώδη αέρια για να εξοντώσουν τον κινέζικο πληθυσμό και θεωρήθηκε ήρωας που έβαλε την Soong Ching-ling και την αδελφή της Ai-ling σε ένα από τα τελευταία αεροπλάνα από το Χονγκ Κονγκ, όταν οι Ιάπωνες άρχισαν να επιτίθενται στην εν λόγω βρετανική αποικία το 1941.
Ο «ήρωας» Cohen στη συνέχεια θυσίασε την ελευθερία του, επιλέγοντας να μείνει πίσω για να πολεμήσει μέχρι που οι Ιάπωνες τον συνέλλαβαν και τον έριξαν στο στρατόπεδο κρατουμένων Stanley. Αφέθηκε ελεύθερος στα τέλη του 1943.
Μετά την επιστροφή του στον Καναδά, ο Cohen εγκαταστάθηκε στο Μόντρεαλ και έκανε τακτικές επισκέψεις στην Κίνα, φαινομενικά με την ελπίδα της δημιουργίας επιχειρηματικών δεσμών, αλλά στην πραγματικότητα για να εδραιώσει περαιτέρω την κομμουνιστική Κίνα. Μετά την κομμουνιστική κυριαρχία το 1949, ο Cohen ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους που μπορούσαν να κυκλοφορούν ελεύθερα μεταξύ της Ταϊβάν και της ηπειρωτικής Κίνας. Και όταν τα πρόσφατα σχηματισμένα Ηνωμένα Έθνη άρχισαν να συζητούν το ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών για την διχοτόμηση της Παλαιστίνης (1947), ο Cohen πέταξε στο Σαν Φρανσίσκο και έπεισε τον επικεφαλής της κινεζικής αντιπροσωπείας να απόσχει από την ψηφοφορία, όταν έμαθε ότι είχαν προγραμματίσει να αντιταχθούν στη διχοτόμηση.
Ο ρόλος του Cohen ως πιστού βοηθού του Sun Yat-sen τον κράτησε σε καλή κατάσταση με τους ηγέτες τόσο του Κουομιντάνγκ (του Κινέζικου Εθνικιστικού Κινήματος) όσο και του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος και ήταν σε θέση να οργανώσει προσοδοφόρα εργασία ως σύμβουλος σε μεγάλες εταιρείες όπως η Vickers (αεροπλάνα), η Rolls Royce (κινητήρες) και η Decca Radar. Στην τελευταία επίσκεψή του στην Κίνα, κατά την έναρξη της «Πολιτιστικής Επανάστασης», ήταν επίτιμος καλεσμένος του Τσου Εν Λάι (φώτο - Zhou Enlai).
Ο Cohen πέθανε το 1970 στο Salford και θάφτηκε στο εβραϊκό νεκροταφείο του Blakeley στο Μάντσεστερ.
Η ταφόπλακα του Cohen σε ένα εβραϊκό νεκροταφείο
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Η «μεγάλη επανεκκίνηση» που όντως χρειαζόμαστε στην Ελλάδα,αλλά οπως την εννοουμε εμείς!!!!







Ανάρτηση της αναρχοφιλελεύθερης f/b σελίδας «Οι δούλοι»

Ζούμε την υπέρτατη στρέβλωση της ανθρώπινης φύσης και πραγματικότητας. Βιώνουμε τη σταδιακή παρακμή και κατάρρευση ενός συστήματος που εξαρχής ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Ο κόσμος πράγματι χρειάζεται μια «μεγάλη επανεκκίνηση». Όχι όμως όπως την εννοούν αυτοί, αλλά όπως την εννοούμε εμείς

Δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία χωρίς ιδιοκτησία.

Πρώτη και καλύτερη η ιδιοκτησία του ίδιου μας του σώματος και οτιδήποτε αυτό παράγει μέσω της σωματικής η νοητικής εργασίας. Εάν κάποιος εργάζεται για να κερδίσει χρήματα, τότε τα χρήματα αυτά του ανήκουν 100% και μπορεί να τα κάνει ότι γουστάρει. Να αγοράσει προϊόντα, να τα κάψει, να κάνει φιλανθρωπίες ή να αγοράσει ναρκωτικά. Οτιδήποτε. Δεν μπορείς να πεις σε κάποιον εργαζόμενο "δώσε μου το 50%" του μεροκάματου που κέρδισες σήμερα, διαφορετικά θα στείλω τους μπάτσους να σου πάρουν το σπίτι". Αυτό είναι ξεκάθαρη ληστεία.
Και όμως αυτό γίνεται σήμερα. Η ελευθερία των ανθρώπων ξεκίνησε να χάνεται όταν το κράτος, δηλαδή οι πολιτικοί, άρχισαν να απλώνουν τα βρωμόχερά τους στα χρήματα που κέρδιζαν οι ελεύθεροι εργαζόμενοι μέσω της φοροκλοπής (υποτίθεται πάντοτε για κάποιο "γενικό καλό"). Στην πορεία, οι φόροι ολοένα και αυξάνονταν και το κράτος ολοένα και γινόταν ισχυρότερο, αφού μπορούσε να υφαρπάζει με τη χρήση βίας το εισόδημα των ανθρώπων και να το χρησιμοποιεί για δικούς του ψηφοθηρικούς λόγους (επιδόματα, προσλήψεις, έλεγχος ΜΜΕ κλπ). Έπειτα, άρχισε να δημιουργεί μονοπώλια, είτε απαγορεύοντας άμεσα στους πολίτες σε αγαθά και υπηρεσίες (πχ., διασκέδαση, τζόγος, παραγωγή ενέργειας κλπ), είτε δημιουργώντας τέτοιες ασφυκτικές κανονιστικές ρυθμίσεις που καθιστούσε την παραγωγή ασύμφορη (πχ., ιδιωτικές κλινικές). Ο στόχος ήταν πάντοτε να χρησιμοποιήσουν τα χρήματά σου, ώστε να σε μετατρέψουν σε ένα εξαρτώμενο πρεζάκι από το κράτος. Και τα κατάφεραν.
Σήμερα δουλεύουμε (τουλάχιστον) 175 ημέρες τον χρόνο μόνο και μόνο για να ξεπληρώσουμε τους φόρους μας (!) τη στιγμή που οι πολιτικοί και οι φίλοι τους (εργολάβοι, ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, κομματικοί στρατοί, κορποράτες) τρώνε τα χρήματά σου με χρυσά κουτάλια, ζάπλουτοι μέσα στα 100+ ακίνητα, πλοία και ιδιωτικά τζετ που διαθέτουν.
Όχι μόνο δουλεύουμε μισό χρόνο τζάμπα, αλλά οι υπηρεσίες που μας παρέχει είναι για τα σκουπίδια. Δες νοσοκομεία, σχολεία, δρόμους, υποδομές κλπ. Βρισκόμαστε σε χειρότερη κατάσταση ακόμα και από την εποχή της Φεουδαρχίας. Το κράτος μας τρώει το 70% των χρημάτων μας για να ζουν αυτοί μέσα στη χλιδή και στα πλούτη και ότι περισσέψει (εάν περισσέψει) μας το πετάνε σαν ξεροκόμματο, ίσα ίσα για να μπορούμε να επιβιώνουμε στοιχειωδώς και να τους συντηρούμε.
Και το χειρότερο είναι ότι μας έχουν πείσει (διαμέσου της προπαγανδιστικής κρατικής εκπαίδευσης) ότι αυτό είναι το μόνο φυσιολογικό σύστημα. Μας έχουν εντρυφήσει την ιδέα ότι το να δίνουμε σε πολιτικούς το μισό μας εισόδημα (και βάλε...) είναι κάτι σωστό και ένδειξη "πολιτισμένης κοινωνίας". Βαπτίσαμε τη ληστεία "πολιτισμό" και τους κρατικούς νταβατζήδες "αντιπροσώπους της Δημοκρατίας".
Ζούμε την υπέρτατη στρέβλωση της ανθρώπινης φύσης και πραγματικότητας. Βιώνουμε τη σταδιακή παρακμή και κατάρρευση ενός συστήματος που εξαρχής ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Ο κόσμος πράγματι χρειάζεται μια "μεγάλη επανεκκίνηση". Όχι όμως όπως την εννοούν αυτοί, αλλά όπως την εννοούμε εμείς. Μια επανεκκίνηση που θα αφορά την επιστροφή στον default τρόπο οργάνωσης των κοινωνιών. Επιστροφή σε ένα αποκεντροποιημένο σύστημα, χωρίς πολιτικούς και ηγέτες. Χωρίς Μεσσίες και νταβατζήδες. Μια ολική επαναφορά που θα επαναφέρει τον πλούτο και τη δύναμη στους ανθρώπους και όχι στα κέντρα εξουσίας.