Ο Κροπότκιν, οι Κοζάκοι και το Αναρχικό Ιδεώδες

 

Το κράτος φοβάται τις ορδές των «γυμνών φανατικών».

☭ Slavlander🔥 (πρώην Rurik)

Παραδόξως, η μόνη αναφορά στον Κροπότκιν στην οποία εκτίθεται ποτέ κανείς στη Δύση είναι μέσω κάτι που ονομάζεται "BreadTube". Αυτό είναι ένα περίεργο έργο της CIA στο YouTube που προωθεί μετασχηματιστές στο drag που μιλούν για εθνοκάθαρση νεαρών λευκών ανδρών. Αυτοί/Xir ισχυρίζονται ότι προωθούν την ιδεολογία του Κροπότκιν. Το «Ψωμί» είναι μια αναφορά στο βιβλίο του Κροπότκιν, Η κατάκτηση του ψωμιού.

Τώρα, ο προσωπικός μου εμπειρικός κανόνας είναι ότι όπου βλέπετε έναν μετασχηματιστή, αυτό είναι σαν την τηλεκάρτα της CIA. Δεν διαφέρει από τον Τζόκερ που άφησε πίσω του τραπουλόχαρτα στον τόπο των εγκλημάτων του για να ενημερώσει το Gotham PD ποιος έκανε την πράξη.

Ήταν λοιπόν ο Πιοτρ Κροπότκιν ένας ακτιβιστής μετασχηματιστής, όπως φαίνεται να πιστεύουν οι queer και οι παραδοσιακές κοινότητες; Ο Αναρχισμός απαιτεί να κόβεις τα γεννητικά σου όργανα και να μισείς τους νεαρούς άνδρες επειδή είναι «τοξικοί»;

Λοιπόν όχι, καθόλου.

Ένα σύντομο βιογραφικό για τον Κροπότκιν είναι απαραίτητο μόνο και μόνο λόγω του πόσο εντυπωσιακή και εντυπωσιακή είναι η ιστορία του. Και ο λόγος που αναφέρονται όλα αυτά είναι επειδή ο Κροπότκιν θεωρείται ο πνευματικός κληρονόμος του Μπακούνιν και ο άνθρωπος που περιέγραψε με μεγαλύτερη σαφήνεια την αναρχική σκέψη.

Θα εκμεταλλευτώ επίσης αυτή την ευκαιρία για να μιλήσω για τον Αναρχισμό ως ιδεολογία.

Προσωπικά, δεν πιστεύω καθόλου στις Ιδεολογίες.

Μόνο η ταυτότητα είναι πραγματική, κατά την άποψή μου για τον κόσμο.

Και σύντομα θα δείτε ότι ο Αναρχισμός δεν ήταν ποτέ ιδεολογία, πραγματικά.

Στην πραγματικότητα ήταν κάτι πολύ, πολύ πιο cool.

Ας ξεκινήσουμε με ένα σύντομο βιογραφικό για τον πνευματικό γίγαντα του Αναρχισμού.

Ο Κροπότκιν καταγόταν από επαρχιακή οικογένεια ευγενών και στα νιάτα του θεωρούνταν ο πιο λαμπρός ανερχόμενος αξιωματικός στην υπηρεσία του Τσάρου. Αυτό δεν ήταν κάποια χίπικη πατάτα του καναπέ που φορούσε βαφή γραβάτας. Έγινε προσωπικότητα στα Χειμερινά Ανάκτορα, που εισήχθη με προσωπική σύσταση του ίδιου του Τσάρου Νικολάου Α'.

Εδώ:

Το πέρασμα της πρώιμης ζωής του σφραγίστηκε τελικά σε ηλικία οκτώ ετών, όταν ο Τσάρος Νικόλαος Α' μαγεύτηκε στιγμιαία με το μικρό αγόρι σε έναν χορό. Ο αυτοκράτορας διέταξε να εισαχθεί στο Corps de Pages. Αυτή ήταν τότε η πιο διάσημη στρατιωτική ακαδημία στη Ρωσία. Όχι μόνο παρείχε προσωπικούς συνοδούς στην αυτοκρατορική οικογένεια, αλλά εξασφάλισε επίσης μια εξαιρετική και εξαιρετικά προσοδοφόρα καριέρα στην αυλή ή στο στρατό. Ο Πέτρος γρήγορα άρχισε να απεχθάνεται το στρατιωτικό καθεστώς της ακαδημίας, το οποίο επέβαλε πειθαρχία σαν κανονική στρατιωτική μονάδα. Η ακαδημία παρείχε, ωστόσο, εξαιρετικούς δασκάλους και μια εκπληκτικά ευρεία και φιλελεύθερη εκπαίδευση.

Ο Κροπότκιν αποφοίτησε στην κορυφή της τάξης του από την πιο διάσημη στρατιωτική ακαδημία στη Ρωσία.

Παρά το γεγονός ότι είχε την τιμή να υπηρετήσει προσωπικά τον αυτοκράτορα Αλέξανδρο Β' και μια δια βίου καριέρα ουσιαστικά στο ρόλο του αξιωματικού στη στρατιωτική αστυνομία, ο Κροπότκιν αποφάσισε να ενταχθεί στους προσκόπους και να προχωρήσει πολύ πέρα από τις ίντριγκες του παλατιού και την ασφάλεια της αυτοκρατορικής πόλης.

Παρά τις συχνές επαφές με την εξουσία, ο Πέτρος αποφοίτησε το 1862, πρώτος στην τάξη του, κερδίζοντας έτσι τη θέση του page de chambre στον Αυτοκράτορα. Αυτή η θέση περιελάμβανε στενή προσωπική επαφή με τον Τσάρο Αλέξανδρο Β'. Από την άποψη της κοινωνίας στην οποία είχε γεννηθεί ο Πέτρος, τέτοιες τιμές θα ζήλευαν οι συνομήλικοί του. Ο Πέτρος, ωστόσο, διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να σεβαστεί τον Τσάρο και καταπνίγηκε από τις ασήμαντες ίντριγκες της αυλικής ζωής. Ο Πέτρος θα ήθελε πολύ να αποσυρθεί από τη στρατιωτική ζωή και να συνεχίσει τις μαθηματικές του σπουδές στο πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του, ωστόσο, θα είχε αρνηθεί να στηρίξει τον γιο του μέσω του πανεπιστημίου αν ο Peter επέλεγε να εγκαταλείψει μια τόσο πολλά υποσχόμενη στρατιωτική καριέρα. Δεν είχε άλλη επιλογή από το να συνεχίσει στο μονοπάτι που του είχε οριστεί, αλλά δεν το ακολούθησε με τον τρόπο που θα ήθελε ο πατέρας του ή περίμεναν οι συνομήλικοί του.

Η σύνεση απαίτησε να μπει σε ένα από τα ελίτ συντάγματα που περιέβαλλαν την Αυλή. Ήταν, ωστόσο, ιδιαίτερο προνόμιο των αποφοίτων της ακαδημίας του να επιλέξουν οποιονδήποτε κλάδο της στρατιωτικής θητείας. Ο περιπετειώδης και επαναστατικός χαρακτήρας του τον οδήγησε να υποβάλει αίτηση στο σύνταγμα της Σιβηρίας, επιλέγοντας τους Έφιππους Κοζάκους του Αμούρ.

Οι Κοζάκοι του Αμούρ θεωρούνταν άγριοι, ακόμη και με τα άγρια πρότυπα των Κοζάκων.

Είναι περίεργο, τώρα που το σκέφτομαι, που δεν έχω γράψει ποτέ σε βάθος για τους Κοζάκους σε αυτό το blog πριν. Η οικογένειά μου (τουλάχιστον τα αρσενικά) είναι πολύ περήφανη που προέρχεται από μια γενιά Κοζάκων του Κουμπάν. Και δεν μιλάμε για τα θηλυκά.

Οι Κοζάκοι Καταβολές της Αναρχικής Πολιτικής Θεωρίας

Το να είσαι ή να γίνεις Κοζάκος είναι μια ενδιαφέρουσα μορφή Ταυτότητας. Δεν είναι εντελώς εθνοτικό, όσο είναι ένα είδος επαγγέλματος που επικαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό με την προϋπάρχουσα εθνική ταυτότητα. Μια παρόμοια σύγκριση είναι η λέξη «Βίκινγκ». Κάποιος μπορεί να «πάει Βίκινγκ», δηλαδή να κάνει επιδρομές. Το να είσαι Βίκινγκ σημαίνει να είσαι επιδρομέας, συνήθως στη θάλασσα. Και οι Βίκινγκς συνδέθηκαν με τους Σκανδιναβούς, με το «Βίκινγκ» να γίνεται σχεδόν εθνώνυμο για αυτούς με την πάροδο του χρόνου.

Όσο για την προέλευση της λέξης, υπάρχει μεγάλη συζήτηση για αυτήν.

Η κυρίαρχη δυτική (διαβάστε: ΛΑΘΟΣ) άποψη για το θέμα είναι ότι ο Κοζάκος είναι μια τουρκική λέξη που σημαίνει «ελεύθερος άνθρωπος» ή «τυχοδιώκτης». Οι καλύτερες αναγνώσεις του όρου επικεντρώνονται στην εύρεση της ρίζας στις πραγματικές σλαβικές γλώσσες. Έτσι, η λέξη «κατσίκα» ή koza ακούγεται πολύ σαν kozak. Και η ιδέα είναι ότι οι κατσίκες είναι πολύ ελεύθερα ζώα που μπορούν να επιβιώσουν σε σκληρά κλίματα και που φαίνεται να απολαμβάνουν μεγάλη ευχαρίστηση να ξεφεύγουν από τα μαντριά και τα όρια.

Άλλοι πιστεύουν ότι η ρίζα της λέξης είναι kosa ή δρεπάνι.

Ίσως υπήρχε ακόμη και ένας μυθικός ιδρυτής βασιλιάς που ονομαζόταν «Κόζακ», ή «άνθρωπος του δρεπάνιου/κατσικάνθρωπου». Όπως ο Shaka Zulu ή ο Romulus ή το Israel.

Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι οι Κοζάκοι είναι τα απομεινάρια της Αυτοκρατορίας των Χαζάρων. Αυτή η ιδέα ήταν δημοφιλής μεταξύ των Γερμανών (gimps, ηλίθιοι), οι οποίοι ήθελαν να χαρακτηρίσουν τους Ρώσους ως «Ιουδαιο-Μογγόλους-Μιγάδες». Παρόμοια με αυτό, οι σύγχρονες θεωρίες αναφέρουν ότι οι Κοζάκοι προέρχονταν από τη Μογγολία και η μογγολική λέξη "ko" (προστατεύω) + "zach" (σύνορα) σημαίνει ότι ήταν συνοριοφύλακες για τους Χαν.

Στην πραγματικότητα, ερευνητές του MIT σε συνεργασία με το Netflix δημιούργησαν μια σύνθετη εικόνα για το πώς πρέπει να έμοιαζαν οι μεγάλοι πρόγονοί μου (απειλή για τον δυτικό πολιτισμό):

Πέρα από τα αστεία, σχεδόν όλοι οι Σλάβοι συγγραφείς έχουν στραφεί στους Κοζάκους για έμπνευση.

Αυτό που θέλω να πω σήμερα είναι ότι ο «Αναρχισμός» εμπνεύστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο ζωής των Κοζάκων αδελφοτήτων.

Επιτρέψτε μου να σας δείξω τι εννοώ.

Αλεξάντερ Χέρτσεν (1812–1870)

Ο Χέρτσεν, που μερικές φορές αποκαλείται «πατέρας του ρωσικού σοσιαλισμού», ήταν βασικό πρόσωπο στην καθιέρωση του μοντέλου των Κοζάκων. Εξιδανίκευσε τους Κοζάκους ως ανθρώπους που ενσάρκωναν την ελευθερία και την ανεξαρτησία, περιγράφοντάς τους ως «μια πόρτα ανοιχτή σε ανθρώπους που δεν αγαπούν την ειρήνη, που αναζητούν κίνηση, κίνδυνο, ανεξαρτησία». Είδε την κοινοτική τους ζωή - με κοινή γη και συλλογική λήψη αποφάσεων, ως απόδειξη ότι ο ρωσικός λαός ήταν εγγενώς «σοσιαλιστικός».

Σημείωση: η λέξη «σοσιαλιστής» εδώ δεν εννοείται με την έννοια της «μεγάλης κυβέρνησης που θέλει να σου πάρει τα όπλα, να φορολογήσει τη σόδα σου και να χαζέψει τον εγγονό σου στο σχολείο».

Στα Slavlands, ο σοσιαλισμός σήμαινε κάτι που έμοιαζε περισσότερο με:

Ο Χέρτσεν υποστήριξε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να μεταβεί στο σοσιαλισμό μέσω των υπαρχόντων θεσμών της, συμπεριλαμβανομένης της αγροτικής κομμούνας (mir), του artel (συνεταιρισμός) και των παραδόσεων των ελεύθερων αδελφοτήτων των Κοζάκων. Αυτή η ιδέα έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος του κινήματος των Ναρόντνικων που θα κατηγορούνταν για πολλές από τις δολοφονίες του 19ου αιώνα.

Λέων Τολστόι (1828–1910)

Το πρώιμο μυθιστόρημα του Τολστόι Οι Κοζάκοι (1863) απεικονίζει την κοινότητα των Κοζάκων ως έναν «ανώτερο εκπρόσωπο της Φύσης» που ζει αρμονικά, σε αντίθεση με την τεχνητότητα της πολιτισμένης ρωσικής κοινωνίας που βασίζεται στο εισαγόμενο γερμανικό μοντέλο της οκνηρίας, της επιπολαιότητας και του σαδισμού των Γιούνκερ.

Αν και ο πρωταγωνιστής αποτυγχάνει να ενσωματωθεί στη ζωή τους, η απεικόνιση της ζωής των Κοζάκων από τον Τολστόι αντανακλά τις δικές του χριστιανικές αναρχικές και αντιγερμανικές πεποιθήσεις. Ο θαυμασμός του για τους Κοζάκους ήταν μια πρώιμη έμπνευση για τη μεταγενέστερη αναρχική φιλοσοφία του και είχε περάσει χρόνο ανάμεσά τους, με τον πρωταγωνιστή του να είναι ουσιαστικά ένας αυτο-ένθετος, όπως ο Πιερ Μπεζούχοφ του Πόλεμος και Ειρήνη είναι επίσης κάπως αυτο-ένθετος. Ο Τολστόι αργότερα αφορίστηκε από την Ορθοδοξία και ως εκ τούτου βρίσκεται στην εβραϊκή κόλαση αυτή τη στιγμή, προφανώς.

Τουλάχιστον έχει καλή παρέα - ο Παράδεισος, αντίθετα, είναι γεμάτος εξ ολοκλήρου με απατεώνες.

Νικολάι Γκόγκολ (1809–1852)

Στο Taras Bulba (1835), ο Γκόγκολ ρομαντικοποίησε τους Ζαποροζιανούς Σιχ ως μια «στρατιωτική αδελφότητα» που ζούσε κάτω από ανοιχτούς ουρανούς, με μια κοινωνία που ήταν ισότιμη και δημοκρατική. Ναι, η λέξη "sich" που οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν με τους Fremen του Arrakis είναι το όνομα ενός οπλισμένου φρουρίου των Κοζάκων, αρχικά.

Ο Γκόγκολ γιόρτασε την αναρχική οργάνωση των Κοζάκων και την άγρια ανεξαρτησία τους. Ενώ ο ίδιος ο Γκόγκολ δεν ασπάστηκε τον «αναρχισμό», πιθανώς επειδή η αλληλογραφία του παρακολουθούνταν και έπρεπε να φύγει από τη Ρωσία, η ζωντανή απεικόνιση της δημοκρατίας των Κοζάκων ως ελεύθερης και ισότιμης κοινωνίας παρείχε ένα ισχυρό λογοτεχνικό μοντέλο στο οποίο θα αναφέρονταν οι μεταγενέστεροι αναρχικοί. Έχω γράψει στο παρελθόν για το πώς ένας ιερέας που εργαζόταν για την Αγία Πετρούπολη οδήγησε τον Γκόγκολ στο θάνατο και την απώλεια του Μέρους ΙΙ των Νεκρών Ψυχών, που κατέστρεψε τη γερμανική κυβέρνηση κατοχής.

Μιχαήλ Μπακούνιν (1814–1876)

Ο Μπακούνιν, ο θεμελιώδης αναρχικός στοχαστής, επηρεάστηκε βαθιά από τις μορφές αυτοδιακυβέρνησης των Κοζάκων. Πίστευε στις επαναστατικές δυνατότητες των «άπορων» (golytba), ένας όρος με καταγωγή από τους Κοζάκους που αναφέρεται στους ακτήμονες και τους φτωχούς.

Τώρα, ο όρος "golytba" σημαίνει "γυμνός" ή "γυμνός" με την αρχική του έννοια, όχι "άπορος".

"Goliy = γυμνός" ακόμη και στα σύγχρονα σλαβικά. Ναι, ακούγεται πανομοιότυπο με τη λέξη «Γαλάτης».

Αυτή είναι μια σημαντική λεπτομέρεια που πρέπει να σημειωθεί τώρα. Κρατήστε το στο μυαλό σας για αργότερα, όταν γράφω για τις μεγάλες εξεγέρσεις των αγροτών στα Δυτικά Σλάβλαντ, όπου οι Ιησουίτες χρονικογράφοι αποκαλούσαν τους επαναστάτες «γυμνιστές» ουσιαστικά. Πήγαιναν πραγματικά στη μάχη εναντίον Γερμανών ιπποτών εντελώς γυμνοί ή αναφέρονταν στους εαυτούς τους ως «γυμνούς» με την έννοια ότι ήταν ακτήμονες και χωρίς πίστη και χωρίς κατοχύρωση; Ένας πιο ακριβής ή επεξηγηματικός όρος για αυτούς τους Σλάβους επαναστάτες θα μπορούσε τότε να είναι κάτι παρόμοιο με το "ronin", όχι με το "Palm Beach swingers".

… Τούτου λεχθέντος, το να πηγαίνεις στη μάχη ως φανατικός γυμνός που ουρλιάζει είναι επίσης εξαιρετικά γαμάτο. Έτσι, είτε έτσι είτε αλλιώς, είμαι ευτυχής να δεχτώ και τις δύο ερμηνείες του "Goliy" ή του "Gaulic". Αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πολύβιος και ο Λίβιος περιέγραψαν περίφημα τους Γαλάτες πολεμιστές και οπλαρχηγούς που πολεμούσαν γυμνοί στη μάχη και ζούσαν συνεχώς σε κατάσταση εξέγερσης, ουσιαστικά.

Ο Μπακούνιν αναφέρθηκε επίσης στις εξεγέρσεις των Κοζάκων-αγροτών του 18ου αιώνα ως παραδείγματα των αυθόρμητων, χαοτικών εξεγέρσεων που είδε ως καταλύτες για την αληθινή αναρχική επανάσταση.

Και τέλος...

Πέτρος Κροπότκιν (1842–1921)

Ο Κροπότκιν ανέπτυξε το «δόγμα της αμοιβαίας βοήθειας» από τις εμπειρίες του μεταξύ των Κοζάκων του Αμούρ της Σιβηρίας κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας.

Παρεμπιπτόντως, το έργο του Αμερικανού ενδοκρινολόγου Ray Peat είναι αφιερωμένο στον Peter Kropotkin και θα βρείτε αποσπάσματα από τον Kropotkin στα βιβλία του Peat. Σας συνιστώ πραγματικά να διαβάσετε το έργο του Ray, ακόμα κι αν δεν έχετε όρεξη να δοκιμάσετε μια νέα δίαιτα. Η κοσμοθεωρία που σκιαγραφεί είναι θετική και ανυψωτική, η πλήρης αντιστροφή του Αυγουστίνου, του Χομπς, του Χέγκελ και όλης αυτής της κλίκας των φιλοσόφων που δεν ξέρουν τίποτα.

Δυστυχώς, η μεγαλύτερη διαδικτυακή κοινότητα τύρφης έχει καταληφθεί από μια χριστιανική λευκή εβραϊκή νεοναζιστική αίρεση που συνδέεται με το Τάγμα Αζόφ, και το ξέρω αυτό γιατί με έδιωξαν από τις ομαδικές συνομιλίες τους. Έχω επίσης βάσιμες πληροφορίες ότι πρόκειται για μια τρομακτική επιχείρηση, επειδή έχω μιλήσει με πολλά εξέχοντα ονόματα της κοινότητας, τα οποία μου είπαν, προσωπικά, για το πώς πράκτορες του FBI ήρθαν στα σπίτια τους και ζήτησαν πληροφορίες για τους πελάτες τους και τη σχέση τους με την επικείμενη απειλή της στοχαστικής νεοναζιστικής τρομοκρατίας.

... και αυτό είναι το γαμημένο βιβλίο διατροφής/τρόπος ζωής για το οποίο μιλάμε που εστιάζει στη μείωση της πρόσληψης οιστρογόνων, σεροτονίνης, PUFA για να κλάψετε δυνατά. Και όμως οι Ομοσπονδιακοί είναι σε αυτό σαν βρώμα σε ένα κουνάβι, απαιτώντας συνεχώς λίστες ονομάτων. Αυτό κάνουν — αυτή είναι η δουλειά τους, να συντάσσουν συνεχώς λίστες, προσπαθώντας πάντα να σε βάλουν σε κάποια λίστα σφαγής ή κάτι άλλο που λέει, «επικίνδυνο, ρευστοποιήστε όταν είναι δυνατόν».

Έχω ακούσει ακόμη και ιστορίες για Ομοσπονδιακούς που παρενοχλούν μέλη κοινοτήτων ζωγράφων ειδωλίων και παιχνίδια ρόλων φαντασίας που βασίζονται σε ζάρια αναζητώντας στοιχεία για την οργάνωση της τρομοκρατίας των Νεοναζί. Το κάνουν αυτό από τη δεκαετία του '80 και τον «σατανικό πανικό» τότε, προφανώς.

Εκπληκτικός.

Δεν υπάρχει τίποτα που να φοβάται περισσότερο η μυστική αστυνομία από τους άνδρες που αυτοοργανώνονται με άλλους άνδρες σε εθελοντικές, μη εμπορικές ενώσεις, προφανώς.

Πίσω στον Κροπότκιν.

Η ζωή του ανάμεσα στους Κοζάκους του παρείχε στοιχεία συνεργατικής, μη ιεραρχικής κοινωνικής οργάνωσης στο πλαίσιο στρατιωτικών αδελφοτήτων μαχητών. Μελέτησε τις οικονομικές πρακτικές τους και είδε στις κοινότητές τους ένα πρακτικό παράδειγμα της εθελοντικής συνεργασίας που πίστευε ότι ήταν το θεμέλιο μιας υγιούς κοινωνίας.

Ο απλούστερος τρόπος για να συλλάβουμε το αναρχικό μοντέλο είναι απλώς να σκεφτούμε πώς λειτουργούν οι «οικονομίες» σε οποιαδήποτε στρατιωτική μονάδα.

Όταν σου τελειώσουν τα πυρομαχικά, φωνάζεις για πυρομαχικά και ο σύντροφός σου σου πετάει μερικά, δωρεάν. Θα μπορούσατε να φανταστείτε αν απαιτούσε πληρωμή για να μοιραστεί τα πυρομαχικά του; Ή ένα πρόγραμμα αποπληρωμής δανείου για τη χρήση τουρνικέ για να σώσετε τη ζωή σας; Θα μπορούσατε να φανταστείτε ένα σενάριο στο οποίο τα μέλη του τάγματος αρνήθηκαν φαγητό από τους συντρόφους τους επειδή δεν είχαν κέρμα για να το πληρώσουν;

Όχι, ολόκληρο το σύστημα λειτουργεί με ένα είδος αυτοεπιβαλλόμενου κώδικα τιμής.

Και τα αποτελέσματα αυτού του είδους οργάνωσης μιλούν από μόνα τους.

Οι άνδρες που υπηρέτησαν, παρ' όλες τις μαλακίες που έπρεπε να ανεχτούν από τους πολιτικούς επόπτες τους και τους εκπαιδευμένους αξιωματικούς της Ακαδημίας, συχνά θυμούνται τους συντρόφους τους και τη ζωή τους με αγάπη. Η σύγχρονη ζωή φαίνεται τόσο άδεια και ανεκπλήρωτη σε σύγκριση με την «Αναρχία της αλληλοβοήθειας» που βρήκαν στην παρέα των παλιών συντρόφων τους.

Παιδιά, ΑΥΤΟ είναι ο «σοσιαλισμός» σας ή το «δόγμα της αμοιβαίας βοήθειας» ή ο «Αναρχισμός» στην πιο αρχέγονη, ωμή και μη ιδεολογικοποιημένη εφαρμογή του.

Οι νέοι άνδρες εξακολουθούν να φεύγουν από το σπίτι και να συμμετέχουν σε πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς αναζητώντας αυτό το αίσθημα του ανήκειν, αυτή την επιθυμία να βοηθήσουν και να υπηρετήσουν τα αδέρφια τους, να γίνουν αποδεκτοί ως «αδερφοί λύκοι» και να ζήσουν μια ζωή χωρίς γυναίκες, τον καπιταλισμό (και τον κομμουνισμό) και τις κοινωνικές μαλακίες.

Αντ' αυτού, τροφοδοτούνται σε μια κρεατομηχανή MK Ultra για λογαριασμό του Ισραήλ.

Λυπημένο.

Είναι πραγματικά απίστευτο, πραγματικά, πώς οι δυτικοί διανοούμενοι που εργάζονται στις υπηρεσίες ασφαλείας έχουν διαστρέψει την πιο αρρενωπή και αρχέγονη μορφή αυτοοργάνωσης, τους αρχαίους Koryos ή την αδελφότητα των λύκων, σε κάτι που θεωρείται «αριστερό» ή «Trans-coded».

Απλά κοιτάξτε αυτούς τους βρώμικους χίπις:

Βρείτε δουλειά, μια χοντρή γκρινιάρα σύζυγο, προσευχηθείτε στον ραβίνο Yeshua, πληρώστε τους φόρους σας και ψηφίστε για τους πολέμους του Ισραήλ, κομμουνιστή!

Μπορεί πραγματικά ο Αναρχισμός να ονομαστεί ιδεολογία τότε, ή ήταν απλώς μια ανθρωπολογική μελέτη των «Jaegers» και άλλων ειδών στρατιωτικών λόχων ανιχνευτών που ήταν αρκετά μακριά από την πόλη ώστε να μπορούν να αγνοήσουν την εξουσία και να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους; Ο «αναρχισμός» φαίνεται ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια περιγραφή του πώς μια ομάδα ronin, επιδρομέων, ανιχνευτικών μονάδων, δραπέτων δουλοπάροικων ή λεγεωνάριων σε εκστρατεία θα αυτοοργανωθεί.

Όπως οι «Stalkers» της Ζώνης.

Ζωή... Η ζωή θα μπορούσε να είναι τόσο όμορφη.

Αλλά επιλέγετε πρόθυμα να μαστιγώσετε τον εαυτό σας σε ψεύτικες ιδεολογίες, anon. Σε φαντάσματα και φαντάσματα του μυαλού που γνωρίζετε ως διάφορους «ισμούς». Σε σωτήρες και θεότητες που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να απαντήσουν στις προσευχές σας. Στη «δημοκρατία», στις «ηθικές μας αξίες».

Ψευδαισθήσεις.

Μόνο η αδελφότητα είναι πραγματική. Η ελευθερία και η χαρά που βρίσκονται σε μια κοινότητα που βασίζεται στο δόγμα της αμοιβαίας βοήθειας είναι το μόνο που υπάρχει. Όλα τα άλλα είναι ψέματα για να σε κάνουν να παραδώσεις αυτό που είναι πιο πολύτιμο. Η ελευθερία σου και η καλή παρέα των συντρόφων σου.

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων