Συνέντευξη του Νατσιού στην Εστία εχθές (και στην Maria Kornarou )
– Μετά τήν σημαντική ἐπιτυχία σας στήν ἀναμέτρηση τῆς προηγούμενης Κυριακῆς, πῶς προσανατολίζεστε γιά τήν τελική εὐθεία τῶν ἐκλογῶν τοῦ Ἰουνίου; Ἀπό ποῦ προσδοκᾶτε νά ἀντλήσετε ὑποστηρικτές;
Ἡ «Νίκη» εἶναι μία ἑνοποιός δύναμη. Δέν χωρίζουμε τούς ἀνθρώπους. Ἀπευθυνόμαστε σέ ὅλους τούς καλοπροαίρετους, σ’ἐκείνους πού «ἀνάβουν ἀκόμη τό καντῆλι τους», θά λέγαμε, πού σέβονται δηλαδή τίς ἀξίες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τήν ἄδολη φιλοπατρία, τήν ἐντιμότητα, τήν ἀξιοπρέπεια, τό φιλότιμο, τήν ἐργατικότητα… Ἄρα σέ αὐτά τά χαρακτηριστικά πού περιγράφω απευθυνόμαστε, σέ ὅλους δηλαδή τούς Ἕλληνες, σέ ὅλους τούς Ρωμηούς. Ἤδη, τό μήνυμα τῆς «Νίκης» ταξιδεύει «ἐπί πτερύγων ἀνέμων» πού λέει καί ἡ Ἁγία Γραφή, δηλαδή στόμα μέ στόμα. Θά συνεχίσουμε τήν πετυχημένη συνταγή τῆς ἐμφάνισής μας στά ΜΜΕ ὅπως ἔγινε καί τό προηγούμενο διάστημα, ἤδη λοιπόν ἀπό τήν ἑπόμενη ἑβδομάδα θά ἐμφανιστῶ ἐγώ ὁ ἴδιος καί κάποια στελέχη τῆς «Νίκης» σέ ὁρισμένες τηλεοπτικές ἐκπομπές (ἂν βέβαια μᾶς τό ἐπιτρέψει τό συστημικό κράτος τῆς ΝΔ νά παρουσιαστοῦμε στίς τηλεοπτικές…). Βεβαίως καί μέ ἐπί τόπου ἐπισκέψεις, θά βρεθοῦμε γιά νά γιορτάσουμε τά νικητήρια τῆς «Νίκης» στίς περιοχές πού, σέ ἀντίθεση μέ τήν ἰδιαίτερη πατρίδα μου τήν Μακεδονία, δέν μᾶς γνώριζαν τόσο καλά ὡς τώρα, στήν Ἀθήνα κυρίως καί στήν Πελοπόννησο, ἀλλά καί τήν Κρήτη καθώς καί τά νησιά. Μέ τήν ἔντονη καταγραφή τῆς «Νίκης» στόν πολιτικό χάρτη τῆς χώρας καί μέ τήν προβολή πού μᾶς δόθηκε, πιστεύω ὅτι ἀρκετοί ἄνθρωποι πού ἀσπάζονται τίς ἀξίες μας θά μᾶς στηρίξουν. Πάντα ὑπάρχει ἡ εὐλογημένη μαγιά, αὐτή πού ἔλεγε ὁ Μακρυγιάννης, καί λίγη μαγιά μπορεῖ νά φουσκώσει ὅλο τό ζυμάρι, μόνο θέλει δυνατά χέρια. Οἱ ἄνθρωποι τῆς Νίκης τά τελευταία τέσσερα χρόνια τρέξαμε σέ πολλές περιοχές τῆς Ἑλλάδας, γινότανε αὐτή ἡ ἐργασία, μία τίμια προσπάθειά μας, «κάτω ἀπό τά ραντάρ» ὅπως λένε. Ἡ ἐκλογική μας νίκη τήν περασμένη Κυριακή, πού τήν περιμέναμε μέ προσμονή, ἦταν μεγάλη γιά μᾶς, καί πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι θά διαβοῦμε καί τό κατῶφλι τῆς Βουλῆς.
– Οἱ πιθανότητες νά βρεθεῖτε στήν Βουλή φαντάζουν κάθε μέρα καί ἰσχυρότερες. Ποιές εἶναι οἱ προγραμματικές θέσεις πού θέλετε νά ὑλοποιήσετε ἀπό ἐκεῖ;
Θεωροῦμε πώς ἡ «Νίκη» ἔχει καταγεγραμμένο πρόγραμμα γιά ὅλα τά κρίσιμα ζητήματα πού ἀπασχολοῦν τήν Ἑλλάδα καί τούς Ἕλληνες. Ἔχουμε ψηλά δυό σημαῖες, τῆς Πατρίδας καί τῆς Οἰκογένειας. Ἄν θέλουμε νά καταλάβουμε τά προβλήματα τῆς πατρίδας μας πρέπει νά ξεκινήσουμε ἀπό τό σχολεῖο, ἕνα ζήτημα πού τό παρακολουθῶ χρόνια καί τό ὀνομάζω «παιδομάζωμα», καί βέβαια ἀπό τό μεγαλύτερο πρόβλημα, πού εἶναι τό δημογραφικό. Ἄν δέν λυθεῖ τό δημογραφικό, οἱ ἐλπίδες γιά νά ἔρθει ἀνάπτυξη στήν χώρα μας εἶναι μηδαμινές. Τουναντίον, θά ἔχουμε κρίση στό ἀσφαλιστικό, στά ἐργασιακά ζητήματα, στίς ἔνοπλες δυνάμεις τῆς χώρας. Νομίζω ὅτι καμία χώρα δέν μπορεῖ νά λειτουργήσει κανονικά ἄν δέν ὑπάρχουν νέοι, καί γιά νά ὑπάρχουν νέοι πρέπει νά ὑπάρχουν παιδιά, δηλαδή οἰκογένειες. Δίνουμε ἰδιαίτερη βαρύτητα στήν ἱερότητα τῆς μητρότητας. Θέλουμε, μπαίνοντας στήν Βουλή, νά καταφέρουμε ὥστε κάθε μάνα ὅταν γεννάει νά μπορεῖ νά μεγαλώνει ἡ ἴδια τό παιδί της, κατά τήν ἐπιλογή της βέβαια, μέχρι τά τέσσερα ἤ πέντε ἔτη του, μέ τό νά λαμβάνει ἕνα ἐπίδομα ἀπό τό ταμεῖο ἀνεργίας. Ὑπάρχουν πολλές στρεβλώσεις στίς πολιτικές πού σήμερα ἀκολουθοῦνται και πού ὑποσκάπτουν τήν τεκνογονία. Μία τέτοια στρέβλωση, γιά παράδειγμα, πού μοῦ ἔκανε ἐντύπωση, γιά νά καταλάβει ὁ κόσμος τί ἐννοοῦμε, εἶναι ἡ πολιτική πού ἀκολουθεῖται ὠς πρός τήν μοριοδότηση τῶν διορισμῶν: Ἕνας ἐκπαιδευτικός ἄγαμος μέ διδακτορικό, πού πολύ καλά κάνει βεβαίως καί ἀποκτᾶ διδακτορικό, θά μοριοδοτηθεῖ μέ σαράντα μόρια γιά τήν πρόσληψή του, ἐνῶ ἕνας ἐκπαιδευτικός χωρίς διδακτορικό ἀλλά μέ ἐφτά παιδιά θά ἔχει μόλις εἰκοσιένα μόρια, τρία γιά κάθε παιδί. Τέτοιες πολιτικές δέν νομίζω ὅτι βοηθοῦν τό δημογραφικό μας πρόβλημα, τήν δημογραφική μας πανωλεθρία θά ἔλεγα, διότι μιλᾶμε γιά πανωλεθρία, δέν μιλᾶμε κἄν σήμερα γιά πρόβλημα. Τό δημογραφικό, σέ συνδυασμό μέ τήν φυγή τῶν νέων μας στό ἐξωτερικό «γιά ἓνα καλύτερο αὒριο» καί μέ τήν ἀθρόα λαθρομετανάστευση πού ἐργαλειοποιεῖ ἡ Τουρκία, παράλληλα μέ τήν ἀνεξέλεγκτη δράση τῶν ΜΚΟ πού ἀλωνίζουν στήν πατρίδα μας, δημιουργεῖ ἓνα ἐκρηκτικό μεῖγμα καί ἀποτελεί θρυαλλίδα γιά τήν διατήρηση τοῦ ἒθνους μας. Βέβαια, ὂταν ὁ πρωθυπουργός τῆς χῶρας ἒχει δηλώσει ξεκάθαρα ὃτι εἶναι ἐναντίον τοῦ νατιβισμοῦ, δηλαδή τῶν αὐτοχθόνων Ἑλλήνων, δέν μποροῦμε νά περιμένουμε πολλά πράγματα πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση. Ὁπότε, τό Δημογραφικό καί τά θέματα πού τό ἐπηρεάζουν, δηλαδή ἡ Παιδεία, ἡ απασχόληση/οἰκονομία, ἡ Ἐθνική Ἂμυνα, εἶναι ὑψίστης σημασίας γιἀ ἑμᾶς.
– Βεβαίως, τό κεντρικό σημεῖο τοῦ προγράμματός σας εἶναι ἡ παιδεία, ἕνας τομέας γιά τόν ὁποῖο ἀγωνίζεστε προσωπικά ἐδῶ καί τριάντα χρόνια. Τί πρέπει νά ἀλλάξει στό σημερινό σχολεῖο;
Τό σχολεῖο σήμερα δέν ἀνταποκρίνεται στήν ἱερή ἀποστολή του, γιά αὐτό καί τά παιδιά ἰδίως τῶν μεγάλων τάξεων δέν βρίσκουν κανένα ἐνδιαφέρον γι’αὐτό. Ἔχω καταγγείλει ἐδώ καί εἰκοσιπέντε χρόνια μέ κείμενα καί μέ ὀμιλίες τό μεγάλο πρόβλημα τῶν σχολικῶν βιβλίων, πού δέν προάγουν τήν παιδεία ἀλλά αὐτό πού ἀποκαλῶ «παιδομάζωμα». Σήμερα, πού ἡ μόνη παρηγοριά πού μᾶς ἔχει ἀπομείνει σέ αὐτές τίς συνθῆκες εἶναι ἡ πίστη στόν Χριστό καί στήν πατρίδα μας. Δέν μπορῶ νά διαννοηθῶ νά καταργεῖται ἡ ἔπαρση τῆς σημαίας, ὁ ὕμνος τῆς ἐλευθερίας, ὁ ἐκκλησιασμός, ἡ γιορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, νά μελετοῦν τά παιδιά κάτι βιβλία «πανέρια μέ ὀχιές», γεμάτα μέ πράγματα ὄντως ἀπαράδεκτα, πού δέν μεταδίδουν ἴχνος ἐκκλησιογνωσίας, ἴχνος φιλοπατρίας, δέν μορφώνουν ὅπως πρέπει τά παιδιά μας. Καί βεβαίως ὅλη ἡ στάση τῆς «Νίκης» ἐπιβεβαιώνεται δυστυχῶς μέ τό περιστατικό πού συνέβη πρίν λίγες μέρες, ὅπου μία δασκάλα, μέ ἀφορμή τήν τάχα μου «σεξουαλική ἀγωγή», πλήγωσε ἀνεπανόρθωτα παιδιά ἠλικίας δέκα ἐτῶν. Ἰδού τά ἀποτελέσματα! «Τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας», πού λέει ἡ Ἐκκλησία μας. Ἔχω πολλές φορές μιλήσει γιά τά θέματα αὐτά, ὅπως καί γιά τούς νέους ὅρους «γονέας Α», «γονέας Β», καί βλέπουμε ἔτσι τόν «πατέρα» καί τήν «μητέρα», λέξεις ἱερές πού μᾶς πᾶνε πίσω ὡς τίς ἀμμουδίες τοῦ Ὁμήρου, νά καταργοῦνται. Ἡ λέξη «πατρίδα», ἀπό τό «πατέρας» βγαίνει! Λοιπόν, δέν γίνεται νά πηγαίνεις σέ μικρά παιδιά πού εἶναι ἀκόμη ὁ παράδεισος μέσα τους, καί νά δείχνεις στά ἔκπληκτα καί ἀθῶα μάτια τους τέτοιες αἰσχρές εἰκόνες, γεμάτες ἀσέλγεια. Μία ψυχή, λέει τό Εὐαγγέλιο, ἀξίζει ὅσο ὅλος ὁ κόσμος. Μία ψυχή μόνο! Καί ἐμεῖς ἐντελῶς ἀνόητα δείχνουμε μαγαρισιές στά παιδιά μας. Οἱ γονεῖς ἐν προκειμένῳ εἶναι οἱ πρῶτοι καί καλύτεροι δάσκαλοι, ἰδίως γιά τό κρίσιμο καί λεπτό θέμα πού ἔχει νά κάνει μέ τήν σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Μόνο οἱ γονεῖς ξέρουν τά παιδιά τους. Ἐμεῖς οἱ ἐκπαιδευτικοί, σαράντα, πενῆντα χιλιάδες σ’ὅλη τήν Ἑλλάδα, εἶναι δυνατόν νά ἔχουμε ὅλοι αὐτή τήν δυνατότητα; Αὐτά τά θέματα θέλουν ταπείνωση. Ὅταν μπαίνω στήν σχολική αἴθουσα ἔχω πάντα κατά νοῦ ὅτι θά συναντήσω ἀνθρώπους καλύτερους ἀπό ἐμένα καί ἀπό ὅλους μας, γιατί αὐτό εἶναι τό λειτούργημα τοῦ δασκάλου, νά διδάσκουμε καί νά φερόμαστε μέ ταπείνωση, ὅπως καί οἱ κυβερνῆτες πρέπει νά ἀντιμετωπίζουν τόν λαό μέ ταπείνωση.
Κατ’ἀρχάς πρέπει νά ἀποσυρθοῦν τά κακῶς κείμενα καί νά ἐπανέλθουν ὅσα κακῶς καταργήθηκαν. Πρέπει τά βιβλία μας νά γίνουν βιβλία πατριδογνωσίας, μία λέξη πού ἔχει ποινικοποιηθεῖ πλέον, καί βέβαια ὅλη ἡ Παιδεία νά διέπεται καί νά ἐμπνέεται ἀπό τόν ἑλληνικό πολιτισμό. Ἰδίως στά τρία βασικά μαθήματα, τῆς γλώσσας –«μονάχη ἔγνοια ἡ γλώσσα μου», ἔλεγε ὁ μεγάλος Ἐλύτης-, τῆς ἱστορίας καί τῶν θρησκευτικῶν, πού εἶναι ὁ ἄμβωνας τῆς Ἐκκλησίας στήν σχολική τάξη. Νά μοιράζουν τά βιβλία στά παιδιά τά καλούδια τῆς παράδοσής μας, τοῦ πατρογονικοῦ μας σπιτιοῦ. Δέν εἶναι δυνατόν νά φιλοξενοῦνται στά βιβλία πράγματα μέ πρόσφατη ἡμερομηνία. Ξέρετε ὅτι ἀπουσιάζουν ἀπό τά βιβλία μας, μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, οἱ μεγάλες μορφές τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων, ὁ Πολέμης, ὁ Βαλαωρίτης, ὁ Δροσίνης, ὁ Κάλβος, ὅλοι πού ὀνομάζονται «ἐθνικοί ποιητές», ἀπουσιάζουν οἱ μύθοι τοῦ Αἰσώπου, οἱ νεώτεροι λογοτέχνες ὅπως ὁ Κόντογλου καί ὁ Παπαδιαμάντης… Πολλές φορές ὅταν διδάσκω στήν πέμπτη καί στήν ἔκτη τοῦ δημοτικοῦ, διδάσκω ἑτυμολογίες λέξεων, πού εἶναι τό πιό γοητευτικό ταξίδι τῆς γλώσσας. Τό ζῶο πού τό λέμε σκίουρο, γιατί τό εἶπαν ἔτσι, ἐπειδή ἔχει οὐρά πού κάνει σκιά! Καί τά παιδιά καταλαβαίνουν τήν ὀμορφιά πού ἔχει ἡ γλώσσα μας. Μία ἄλλη λέξη εἶναι ἡ «τιμωρία», πού σήμερα νομίζουμε ὅτι ἔχει κάτι κακό καθώς ζοῦμε σέ κράτος ἀτιμωρισίας. Κι ὅμως, ἡ λέξη «τιμή» σημαίνει ἀξιοπρέπεια, καί τό δεύτερο συνθετικό, ἡ «ὤρα» μέ ψιλή καί ὀξεία σημαίνει φροντίδα, ἀπό ἐκεῖ βγαίνει ὁ θυρωρός, ἡ ὀλιγωρία… Ἄν τά ἑνώσουμε, βλέπουμε ὅτι ἡ λέξη τιμωρία σημαίνει αὐτός πού φροντίζει γιά τήν τιμή τήν ἀξιοπρέπειά σου, γιατί θέλει νά σέ νουθετήσει. Τιμωρεῖ ὁ δάσκαλος, καί ὁ Θεός καμιά φορά παρεξηγεῖται ἀπό τήν ἀγάπη πού μᾶς ἔχει καί ἐπιτρέπει τίς δοκιμασίες. Λοιπόν, πρέπει ἡ παιδεία μας νά ξαναγίνει ρωμαίικη, γιά νά βροῦν ξανά τά παιδιά μας τήν καλή καί εὐλογημένη συνήθεια τῆς μελέτης, πού ἔχει σήμερα ξεχαστεῖ. Ἒχουμε τούς ἐφηβους μέ τό ὑψηλότερο ποσοστό λειτουργικοῦ ἀναλφαβητισμοῦ στήν Εὐρώπη, εἶναι ὃνειδος γιά τήν χώρα πού ἒδωσε τά φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ στήν οἰκουμένη. Τά παιδιά μας δέν σκέφονται μέ λέξεις καί μέ ἔννοιες πιά, ἀλλά μέ εἰκόνες. Ἐκεῖ κρίνεται τό μέλλον τῆς χώρας μας: ὅταν μπαίνω στήν σχολική αἴθουσα καί ἔχω μπροστά μου τούς μαθητές, δέν βλέπω μόνο παιδιά πού πρέπει νά μάθουν «γράμματα σπουδάγματα», ἀλλά τούς αὐριανούς δασκάλους, δημοσιογράφους, πολιτικούς, γονεῖς… Στό σχολεῖο μετρᾶται ὅλη ἡ προσπάθεια ἑνός κράτους πού θέλει νά ἔχει μέλλον.
– Πῶς σκοπεύετε νά κινηθεῖτε σέ ἄλλους τομεῖς ὑψηλῆς προτεραιότητας, ὅπως ἡ ἐξωτερική πολιτική ἤ ἡ οἰκονομία;
Σέ ὅλα τά θέματα ἔχουμε προτάσεις επεξεργασμένες και εφαρμόσιμες. Ἄν ὁ λαός μᾶς τιμήσει καί μποῦμε στήν Βουλή, μιᾶς καί εἴμαστε νιόβγαλτοι στήν πολιτική προσπάθεια, θά μᾶς ἀπασχολήσουν ὅλα τά προβλήματα καί θά ἔχουμε στήν ἡμερήσια διάταξη τό νά στριμώξουμε αὐτούς πού κυβερνοῦν. Ἡ πολιτική εἶναι θυσία, πολιτική σημαίνει νά ὑπηρετήσουμε θυσιαστικά τόν ἐμπερίστατο λαό μας. Γιά τήν ἐξωτερική πολιτική, διάβαζα πρόσφατα μία συνέντευξη τοῦ Κυριάκου Χαραλαμπίδη, πού ἀφηγεῖτο ἕνα περιστατικό ἀπό ἐπίσκεψη Ἕλληνα πρεσβευτή στήν Ἄγκυρα τό ’65. Ἐκεῖ συνάντησε ἕναν παλαίμαχο Σουηδό διπλωμάτη ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε, τρία πράγματα νά ξέρεις γιά τούς Τούρκους, πρῶτον, οἱ Τοῦρκοι λένε συνεχῶς ψέμματα, δεύτερον, τά θέλουν ὅλα δικά τους, καί τρίτον, δέν παραχωροῦν τίποτε. Αὐτά τά τρία ἡ ἱστορία πιστεύω τά ἀπέδειξε, γι’αὐτό καί δέν μποροῦμε νά ἀντιμετωπίζουμε τούς Τούρκους μέ τά διαβόητα «τηλεφωνήματα» πού ἐπικαλέστηκε ὁ κ. Βαρουφάκης. Ἄν ἔλεγαν τό ἴδιο οἱ πρόγονοί μας, σήμερα θά ἤμασταν ἀκόμη στά σκλαβοπάζαρα τῆς Ἀνατολῆς. Εἶναι ἀδιανόητο νά τό λέει αὐτό ἕνας Ἕλληνας. Ὁ Ἕλληνας πρωθυπουργός, λοιπόν, ἀπέναντι στούς Τούρκους, πρέπει νά θυμᾶται καί αὐτό πού ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας, τό «Μολῶν λαβέ», γιά νά ἀναθαρρεῖ καί ὁ λαός μας. Γιατί ὁ ἠθικός παράγων παίζει τόν ρόλο του, τό ’21, τό ’40, δέν μεγαλούργησαν τά ὄπλα ἀλλά οἱ καρδιές τῶν Ἑλλήνων. Βεβαίως δέν ξεχνᾶμε τό Μακεδονικό, μία πληγή πυορροοῦσα ἀκόμη γιά μᾶς, καί τό γνωρίζω αὐτό καθώς κι ἐγώ εἶμαι Μακεδόνας, κατάγομαι ἀπό ἕνα χωριό τοῦ νομοῦ Πιερίας. Τά Σκόπια μέ τήν πολιτική τους ἔχουν ἤδη σχεδόν καταγγείλει αὐτή τήν ἐθνική μειοδοσία, γιατί «Συμφωνία» δέν τό λές, καί τήν ἴδια στιγμή ἐμεῖς σάν παιδάκια ὑπάκουα σπεύδουμε νά ὑπακοῦμε καί νά προσαρμοζόμαστε στίς ἀπαιτήσεις τους. Ὅσον ἀφορᾶ στήν οἰκονομία, αὐτό πού καίει τόν κόσμο σήμερα εἶναι τά κόκκινα δάνεια, καθώς ἔρχονται τά «κοράκια», ἤ ὅπως λένε σήμερα τά «funds» ἀγνώστου μετοχικῆς σύνθεσης, πρᾶγμα πού σημαίνει ὅτι τό Κράτος ἔχει πτωματοποιήσει τόν λαό μας τήν στιγμή πού ἡ ἀποστολή του εἶναι νά τόν στηρίξει καί νά προστατεύσει τόν ἰδρώτα, τό αἷμα καί τούς κόπους του ἀπ’τό νά τούς ἀρπάξουν –γιατί ξέρουμε ὅτι τά «κοράκια» πηγαίνουν ἐκεῖ πού εἶναι τό πτῶμα. Ἄμεσα συσχετιζόμενο μέ τήν ἀνάγκη οἰκονομικῆς ἀνάκαμψης φυσικά εἶναι καί τό ζήτημα τῆς φυγῆς 800.000 νέων στό ἐξωτερικό, καθῶς καί ἓνα πιό δίκαιο καί σταθερό φορολογικό σύστημα. Ἀκόμα πιό σημαντικό ζήτημα βέβαια πού δέν σχετίζεται μόνο μέ τήν οἰκονομία, εἶναι ἡ παραγωγική ἀνάκαμψη τῆς χώρας μας. Εἶναι ἀπορίας ἂξιον ὃτι, καμμία κυβέρνηση ἀπό τή μεταπολίτευση καί μετά δέν ἒχει ἐργαστεῖ γιά τήν παραγωγική ἀνασυγκρότηση τῆς χώρας καί κανένα κόμμα, τίς τελευταῖες δεκαετίες, δέν ἒχει σχολιάσει αὐτό τό γεγονός.
– κ. Νατσιέ, εἶστε βεβαίως γνωστός γιά τήν κοινωνική δράση σας, μέ πλῆθος δημόσιες παρεμβάσεις. Τί σᾶς ἔκανε νά ἀποφασίσετε νά ἀσχοληθεῖτε μέ τήν πολιτική;
Ὄντως, ἐδῶ καί τριάντα χρόνια ἀνέπτυξα αὐτό πού λέτε «κοινωνική δράση», δηλαδή ξεκίνησα νά γράφω καυτηριάζοντας τά κακῶς κείμενα τῆς ἐθνικῆς μας πραγματικότητας. Ὅμως, τί νά πώ: οἱ Ἕλληνες εἶδαν ὅτι πολλές φορές ἐμπιστεύτηκαν, ξαναεμπιστεύτηκαν, ἀλλά δέν ἀνακόπηκε ἡ ἱστορική εὐθανασία, πολλῶ δέ μᾶλλον μᾶς ὁδηγοῦν πιά ταχύτατα πρός τά ἐκεῖ. Ὁπότε κάποια στιγμή, μέ μιά πολύ μεγάλη ὁμάδα ἀνθρώπων ἀπό ὅλη τήν Ἑλλάδα, μετά ἀπό πολλές παραινέσεις συμπολιτῶν καί μορφῶν πού σεβόμαστε ἰδιαίτερα, ξεκινήσαμε τήν πολιτική μας προσπάθεια. Καί βλέπουμε πιά νά συντελεῖται τό θαῦμα, ἐπειδή περί θαύματος πρόκειται. Γιατί πάντοτε ἡ πατρίδα μας σώθηκε ἀπό τά θαύματα, εἴτε τό ’21 μέ τήν Ἐπανάσταση, εἴτε τό ’40 στίς ἀετοφωλιές τῆς Πίνδου, εἴτε τό τό ’13 στήν Μακεδονία μας, στό Κιλκίς, πού ἀκόμη ξεθάβουν μέ τά ἀλέτρια οἱ σημερινοί χωρικοί τά ἱερά κόκκαλα ὅσων ἔδωσαν τήν ζωή τους γιά τήν ἐλευθερία ὄχι μόνο τῆς Μακεδονίας ἀλλά ὁλόκληρης τῆς Ἑλλάδας. Γι’αὐτό λέω, πώς ὅ,τι γράφτηκε μέ αἷμα δέν μπορεῖ νά τό διαγράψει τό μελάνι μιᾶς ὑπογραφῆς. Λοιπόν, δέν ἔχει πάψει νά θαυματουργεῖ ὁ οὐρανός! Καί ὁ Χριστός μᾶς θέλει νά ἀνάβουμε ὄχι μόνο κεριά, ἀλλά νά ἔχουμε ἀναμμένες καί τίς καρδιές μας, νά καίγονται ἀπό ἀγάπη γιά τόν Χριστό, τόν πλησίον καί τήν πατρίδα μας.
Πηγή άρθρου
