Αναγνώστες MAGA, μπορείτε να με αποκαλέσετε libtard στα σχόλια. Προχώρα. Διαβάστε όμως πρώτα το άρθρο γιατί φέρνω τις αποδείξεις και τίποτα από αυτά που έγραψα δεν είναι συζητήσιμο.
Ο πόλεμος στο Ιράν έρχεται για τον λογαριασμό του παντοπωλείου σας και οι αγρότες δεν μπορούν να τον σταματήσουν
Υπάρχει ένας αριθμός που τρέχει όλη σου τη ζωή και δεν τον έχεις κοιτάξει ούτε μια φορά. Η τιμή του ντίζελ. Κανείς δεν σκέφτεται το ντίζελ. Τα αυτοκίνητά μας παίρνουν τακτικά. Το ντίζελ ανήκει σε φορτηγατζήδες και αγρότες και τύπους που φορούν μπότες για κάποιο λόγο. Δεν είναι δικό μας πρόβλημα.
Λανθασμένος. Το ντίζελ είναι το δείπνο σας. Κάθε μπουκιά φαγητού που έχετε φάει ποτέ καβάλησε πάνω του κάποια στιγμή. Το φορτηγό που το έσυρε. Το τρένο πριν από το φορτηγό. Το πλοίο πριν από το τρένο. Και πηγαίνει πιο βαθιά από τη ναυτιλία. Το τρακτέρ που φύτεψε τον σπόρο καίει ντίζελ. Η θεριζοαλωνιστική μηχανή που έκοψε τη σοδειά καίει ντίζελ. Το λίπασμα που κράτησε το όλο πράγμα ζωντανό εμφανίστηκε σε ένα φορτηγό ντίζελ. Ο Ντίζελ άγγιξε το πρωινό σας περισσότερες φορές από εσάς.
Έτσι το φαγητό δεν γίνεται λίγο πιο ακριβό. Γίνεται πιο ακριβό παντού ταυτόχρονα. Κάθε μίλι. Κάθε βήμα.
Τώρα πάρτε τον αγρότη.
Τα καύσιμα του διπλασιάστηκαν. Το λίπασμα του κοστίζει περισσότερο γιατί το λίπασμα κυκλοφορεί σε φορτηγά. Ο σπόρος του κοστίζει περισσότερο. Η μεταφορά της συγκομιδής στην αγορά κοστίζει περισσότερο. Και το τίμημα που πληρώνεται για τη σοδειά είναι το ίδιο κουρασμένο νούμερο που ήταν πέρυσι. Δεν μπορεί να ισοφαρίσει. Ξεχάστε το κέρδος. Χάνει χρήματα σε κάθε στρέμμα που φυτεύει.
Γιατί λοιπόν να ασχοληθείτε;
Αυτή δεν είναι ρητορική ερώτηση. Η κυβέρνηση θα τον πληρώσει για να μην καλλιεργήσει τίποτα. Αγροτικές επιδοτήσεις. Καθίστε στη βεράντα. Εξαργυρώστε την επιταγή. Η πραγματική του επιλογή αυτή την άνοιξη είναι να χάσει χρήματα καλλιεργώντας τρόφιμα ή να βγάλει χρήματα από την καλλιέργεια τροφίμων. Τι θα έκανες? Θα έπαιρνες την επιταγή. Όποιος είχε αριθμομηχανή θα έπαιρνε την επιταγή.
Πολλαπλασιάστε τον με μερικές εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες που κάνουν τα ίδια μαθηματικά στο ίδιο τραπέζι της κουζίνας και θα έχετε μια χώρα με την καλύτερη γεωργική γη στη γη και άδεια ράφια. Χωρίς ξηρασία. Χωρίς ακρίδες. Μόνο αριθμητική.
Παρεμπιπτόντως, πληρώνετε για αυτό δύο φορές. Μόλις εισαχθούν φόροι για τον έλεγχο της επιδότησης. Μετά πάλι στο μητρώο για τα τρόφιμα που δεν φυτεύτηκαν ποτέ. Χρεώνεται και στα δύο άκρα για το ίδιο κενό πεδίο. Και το παντοπωλείο σας κρατά μόνο περίπου τρεις ημέρες φαγητού στο ράφι. Τρεις μέρες. Αυτό είναι ολόκληρο το ρυθμιστικό μεταξύ της κανονικής ζωής και μιας γροθιάς για το τελευταίο κουτάκι σούπας. Το ανακαλύψαμε το 2020 για το χαρτί υγείας. Περιμένετε μέχρι να γίνει ψωμί.
Ποιον ωφελεί αυτός ο πόλεμος;
Οχι εσύ. Όχι ο αγρότης. Αλλά κάποιος κάνει μια περιουσία και μπορείτε να το παρακολουθήσετε να συμβαίνει στο φως της ημέρας. Κάθε φορά που οι ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ιράν αρχίζουν να σοβαρεύουν, η αγορά πετρελαίου πέφτει. Ακριβώς στο σύνθημα, μια ομάδα πολιτικών και οι φίλοι τους στο γκολφ κάνουν ζουμ και αγοράζουν συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου. Ένα μέλλον είναι απλώς ένα στοίχημα ότι το πετρέλαιο θα κοστίσει περισσότερο αργότερα. Αυτό είναι ένα περίεργο στοίχημα που πρέπει να κάνετε ακριβώς πριν ξεσπάσει η ειρήνη. Εκτός αν γνωρίζετε ήδη ότι η ειρήνη ακυρώνεται. Τότε σίγουρα λίγες μέρες αργότερα κάτι εκρήγνυται. Μια απεργία. Ένα drone. Μια απειλή ούρλιαξε σε ένα μικρόφωνο. Το πετρέλαιο πηδά. Τα στοιχήματα πληρώνουν. Βγάζουν εκατομμύρια.
Μια φορά είναι τύχη. Δύο φορές είναι ένα μοτίβο. Σε αυτό το σημείο είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο με μια καρφίτσα σημαίας πάνω του. Και ξέρουν ότι η κλιμάκωση έρχεται γιατί είναι αυτοί που ψηφίζουν γι' αυτό. Στοιχηματίζουν σε ένα άλογο που κατέχουν σε μια κούρσα που έστησαν και οι υπόλοιποι από εμάς πληρώνουμε το τέλος συμμετοχής στην αντλία.
Γιατί είμαστε καν εκεί;
Ρωτήστε δέκα άτομα τι μας έκανε το Ιράν. Θα λάβετε εννέα κενά βλέμματα και έναν τύπο που φωνάζει για το 1979. Η Αμερική και το Ιράν δεν έχουν πραγματική σύγκρουση. Καμία. Αυτά είναι χρήματα. Το Ιράν είναι ο αγώνας του Ισραήλ και είναι ο αγώνας του Ισραήλ εδώ και σαράντα χρόνια. Πληρώνουμε τον λογαριασμό για την επιθετικότητά τους με τις τιμές του ντίζελ και τα χρήματα από τα παντοπωλεία μας και τελικά την πείνα μας.
Πώς μια ξένη κυβέρνηση παίρνει αυτού του είδους τις υπηρεσίες από τους πολιτικούς μας; Ξέρεις ήδη. Απλώς δεν θέλετε να το πείτε δυνατά.
Ο Τζέφρι Έπσταϊν δεν διεξήγαγε μια επιχείρηση εκβιασμού για πλάκα. Το διηύθυνε για μια υπηρεσία πληροφοριών και το έξυπνο χρήμα λέει η Μοσάντ εδώ και χρόνια. Οι κασέτες δεν ήταν ποτέ αποδεικτικά στοιχεία που προορίζονταν για δικαστική αίθουσα. Ήταν μόχλευση που προοριζόταν για συρτάρι. Ένα αρχείο που στέλνει ανθρώπους στη φυλακή χρησιμοποιείται μία φορά. Ένα αρχείο που παραμένει κλειδωμένο λειτουργεί για πάντα. Κάθε πολεμικός προϋπολογισμός. Κάθε αποστολή όπλων. Κάθε ψήφος. Ναι κύριε. Κάθε φορά.
Και αυτοί που δεν παίζουν μαζί γίνονται παράδειγμα. Κοιτάξτε τον Thomas Massie. Σηκώθηκε και είπε ότι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι δεν πρέπει να χρηματοδοτούν τον πόλεμο μιας άλλης χώρας. Τα χρήματα ήρθαν για αυτόν. Το δικό του κόμμα ήρθε για αυτόν. Τώρα είναι χωρίς δουλειά. Δεν ήταν εκλογές. Αυτό ήταν μια επίδειξη. Κάθε άλλο μέλος του Κογκρέσου το παρακολούθησε να συμβαίνει και ησύχασε πολύ γρήγορα.
Τι σας λέει λοιπόν αυτό;
Ο Τραμπ υποσχέθηκε χαμηλότερες τιμές φυσικού αερίου. Υποσχέθηκε να αποξηράνει τον βάλτο. Το αέριο έχει τελειώσει και ούτε ένα άτομο που κατονομάζεται στα αρχεία του Έπσταϊν δεν βρίσκεται στη φυλακή. Ούτε ένα. Μπορείτε να δεθείτε με χειροπέδες πάνω από ένα σπασμένο πίσω φως. Αλλά αν το όνομά σας είναι σε αυτό το βιβλίο και ο τραπεζικός σας λογαριασμός έχει αρκετά μηδενικά, ο νόμος αναπτύσσει κακή όραση. Ο βάλτος δεν επρόκειτο ποτέ να αποξηρανθεί. Ο βάλτος είναι το λουρί.
Δεν θέλω να τρομάξω κανέναν. Κάνω μαθηματικά δυνατά και τα μαθηματικά είναι άσχημα. Εάν αυτός ο πόλεμος δεν τελειώσει πριν από την περίοδο φύτευσης του επόμενου έτους, οι τιμές των τροφίμων που θα ακολουθήσουν θα κάνουν τη σημερινή μέρα να μοιάζει με εκποίηση. Θα μπορούσαμε να εξετάζουμε την πείνα σε επίπεδο Μεγάλης Ύφεσης. Πανελλαδικά. Σε μια χώρα που πετάει αρκετά τρόφιμα για να ταΐσει άλλες χώρες.
Έτσι, εάν είστε ηλικιωμένος πολίτης με προϋπολογισμό ή έχετε μια οικογένεια να ταΐσετε, κάντε ένα έξυπνο πράγμα αυτή την εβδομάδα. Πήγαινε να αγοράσεις εκατό κιλά ρύζι και εκατό κιλά φασόλια. Το αποξηραμένο ρύζι και τα φασόλια είναι λίγο πολύ η φθηνότερη τροφή επιβίωσης που μπορείτε να πάρετε. Για λιγότερο από τριακόσια δολάρια μπορείτε να στοιβάζετε μια προμήθεια έκτακτης ανάγκης δύο μηνών που ταΐζει τέσσερα άτομα. Δεν χρειάζεστε καταφύγιο. Χρειάζεστε μια ντουλάπα και μερικές πλαστικές τσάντες. Κάθεται σε μια δροσερή στεγνή γωνιά και περιμένει. Αν κάνω λάθος, έχετε ένα εφοδιασμένο ντουλάπι για τα επόμενα τρία χρόνια. Αν έχω δίκιο, έχετε τη μόνη ήρεμη κουζίνα στο δρόμο σας.
Και πριν κάποιος το αποκαλέσει παρανοϊκό, εξηγήστε μου κάτι.
Πώς επηρεάζει κάτι από αυτά τις τιμές του αμερικανικού πετρελαίου; Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα από τα μεγαλύτερα έθνη που κατέχουν πετρέλαιο στον πλανήτη. Κολυμπάμε στα πράγματα. Και ακριβώς δίπλα ο Καναδάς κάθεται πάνω σε μια τεράστια ποσότητα σχιστολιθικού πετρελαίου. Περισσότερο από ολόκληρη τη Μέση Ανατολή μαζί. Περισσότερο από το όλο θέμα. Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε κάθε τρακτέρ και κάθε φορτηγό σε αυτή τη χώρα με πετρέλαιο της Βόρειας Αμερικής και να μην κουνήσουμε ποτέ ξανά σε άλλο δεξαμενόπλοιο.
Γιατί λοιπόν ο Τραμπ διεξάγει πόλεμο δασμών με τον Καναδά αυτή ακριβώς τη στιγμή; Η μόνη χώρα με αρκετό πετρέλαιο για να κάνει όλη αυτή την κρίση προαιρετική. Φορολογώντας το πετρέλαιο τους. Κρατώντας το μακριά από τα χέρια των αγροτών ενώ το ντίζελ διπλασιάζεται.
Αυτό είναι το θέμα; Κρατήστε το καναδικό πετρέλαιο μακριά από τους αγρότες για αρκετό καιρό ώστε να δημιουργήσετε μια επισιτιστική κρίση και στη συνέχεια να την λύσετε; Αυτό είναι κατευθείαν από το εγελιανό διαλεκτικό εγχειρίδιο. Δημιουργήστε το πρόβλημα. Περιμένετε να ουρλιάξει το κοινό. Κυλήστε με το διάλυμα. Και η λύση πάντα σου κοστίζει χρήματα και τους αγοράζει ενέργεια. Μια επισιτιστική κρίση δεν είναι καταστροφή για αυτούς τους ανθρώπους. Είναι ένα λανσάρισμα προϊόντος. Οι πεινασμένοι άνθρωποι δεν βαδίζουν στην Ουάσιγκτον. Πεινασμένοι άνθρωποι στέκονται στην ουρά. Οι άνθρωποι που στέκονται στην ουρά είναι πολύ εύκολο να διαχειριστούν.
Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία αυτή τη στιγμή δεν δίνουν δεκάρα για εσάς ή την οικογένειά σας. Δεν είμαι αγενής. Αυτή είναι μια γραμμή του προϋπολογισμού. Τα παιδιά σας είναι ένα σφάλμα στρογγυλοποίησης. Το να τεντώνει η μητέρα σας την επιταγή Κοινωνικής Ασφάλισης στο παντοπωλείο είναι λάθος στρογγυλοποίησης. Θα σε άφηναν να πεθάνεις από την πείνα για να διατηρήσουν τη δύναμή τους και δεν θα έχαναν ούτε μια ώρα ύπνου γι' αυτό.
Κάθε ένστικτο που έχετε λέει ότι η κυβέρνηση δεν θα το άφηνε ποτέ να γίνει τόσο κακό. Η κυβέρνηση βασίζεται σε αυτό το ένστικτο. Αυτό το ένστικτο είναι όλο το σχέδιο.
Υποσχέθηκαν φθηνό φυσικό αέριο και καθαρό βάλτο. Πήρατε ντίζελ έξι δολαρίων και έναν πόλεμο που δεν παραγγείλατε ποτέ για μια χώρα που οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούσαμε να βρούμε σε χάρτη πέρυσι. Και όταν σχηματιστούν οι ουρές για το ψωμί, θα σταθούν μπροστά σε μια σημαία και θα ορκιστούν ότι κανείς δεν θα μπορούσε να την είχε προβλέψει να έρχεται.
Το είδατε να έρχεται. Το παρακολουθήσατε σε πραγματικό χρόνο. Θυμηθείτε ποιος σας πούλησε. Θυμηθείτε σε ποιον απαντούσαν όταν το έκαναν. Γιατί όταν εμφανιστούν με τη λύση θα σας κοστίσει ό,τι σας έχει απομείνει.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου