Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος Είμαστε όλοι υποκριτές..
Και αφού η ''πολιτισμένη'' Δύση -πρώτα η Ευρώπη και μετά οι ΗΠΑ-,
..αρχής γενομένης απ' τον αιώνα των Ανακαλύψεων, μέχρι τον σημερινό αιώνα του Βομβαρδίζω Και Κάνω Ό,τι Θέλω Όπου Θέλω Γιατί Ο Κόσμος Είναι Το
Μπ@υρδέλο Μου Και Οι Λαοί Οι Π@υτάνες Μου,
..και αφού ''εκπολίτισε'' πρώτα τους αυτόχθονες ινδιάνους της βόρειας Αμερικής,
..αφού εκπολίτισε τους μισούς μαύρους της Αφρικής στις ζαχαροφυτείες και τις βαμβακοφυτείες του Νότου,
..αφού έκανε τον μισό κόσμο αποικία της,
..δημιούργησε τον εκπολιτιστικό σύλλογο ''Απαρτχάϊντ'' στην νότια Αφρική,
..εισήγαγε τον πολιτισμό της με βομβαρδιστικά σε Κορέα, Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Αλγερία, Κεντρική και Νότια Αμερική, Κίνα, Ιράν, Ιράκ, Συρία, Λίβανο, και πρόσφατα στην Γιουγκοσλαβία,
..αφού ανέβασε και στήριξε δικτατορικές κυβερνήσεις μέχρι να της είναι άχρηστες και να τις ξαναρίξει,
..αφού δημιούργησε παραθεριστικές ζώνες τύπου ''λωρίδα της Γάζας'', με μόνιμους ''παραθεριστές'' όπως οι παλαιστίνιοι κι οι κούρδοι,
..αφού στήριξε και εξόπλισε προσκοπικές ομάδες σαν την Αλ Κάϊντα, την ΙSIS, τους Ταλιμπάν, την Χεζμπολάχ, την Χαμάς, και πάει λέγοντας,
..τώρα που όλος αυτός ο πολιτισμός που έσπειρε η πολιτισμένη Δύση στα τέσσερα άκρα της γής, γυρίζει στο σπίτι του,
..τώρα, υψώνουμε γαλλική σημαία και φωνάζουμε: ''είμαστε όλοι Γάλλοι''!
Ειδικά εδώ στην Ελλάδα θα έπρεπε να σηκώσουμε ελληνική σημαία και να φωνάζουμε: ''είμαστε όλοι ηλίθιοι''!
Διότι η ''πολιτισμένη Δύση'' δεν δίνει δεκάρα για μάς.
Γι αυτούς δεν είμαστε καν Δύση.
Δεν συμπεριλαμβανόμαστε στον πολιτισμό(;) τους.
Άνετα θα μας βομβάρδιζαν όπως την Γιουγκοσλαβία, αλλά δεν θα το επέτρεπε η δική τους υποκρισία, διότι τυπικά αποτελούμε ως μέλη της Ε.Ε. ευρωπαϊκό έδαφος(!).
Βρήκαν όμως έναν άλλον και πιό αποτελεσματικό τρόπο να μας εξοντώσουν: τον οικονομικό πόλεμο και τα μνημόνια.
Σε έναν κανονικό πόλεμο σκοτώνονται οι πέντε, κι επιβιώνουν οι ενενηνταπέντε.
Σε μας εδώ, και όταν θα έχουν τελειώσει, θα έχουν επιβιώσει οι πέντε στους εκατό, και αυτοί θα είναι οι ίδιοι που κάνουν τον πόλεμο εδώ: Η πέμπτη φάλαγγα των τοκογλύφων και των μνημονίων.
Είμαστε όλοι γάλλοι λοιπόν;
Ναι, κι ανεπιφύλακτα, ως προς το κάθε άτομο ξεχωριστά που υπήρξε θύμα αυτού του ''πολιτισμού'' και του παραλογισμού.
Όπως είμαστε ινδοί, σύριοι, παλαιστίνιοι, έγχρωμοι κάθε είδους, σέρβοι και βόσνιοι, και κούρδοι και αφγανοί.
Όπως θάπρεπε να είμαστε προπαντός ''όλοι Έλληνες'',
..αφού η μεγαλύτερη γενοκτονία του καιρού μας γίνεται εδώ στην χώρα μας,
..και θύματα είμαστε όλοι εμείς.
Άλλωστε οι πάνω από οκτώ χιλιάδες που αυτοκτόνησαν ήδη εδώ, είναι πολλοί περισσότεροι απ' τους 140 τόσους νεκρούς του Παρισιού.
'Η μαζί με όλους λοιπόν, ή με κανέναν!
Όλα τα άλλα είναι υποκρισία!..http://mandatoforos.blogspot.gr/
..αρχής γενομένης απ' τον αιώνα των Ανακαλύψεων, μέχρι τον σημερινό αιώνα του Βομβαρδίζω Και Κάνω Ό,τι Θέλω Όπου Θέλω Γιατί Ο Κόσμος Είναι Το
Μπ@υρδέλο Μου Και Οι Λαοί Οι Π@υτάνες Μου,
..και αφού ''εκπολίτισε'' πρώτα τους αυτόχθονες ινδιάνους της βόρειας Αμερικής,
..αφού εκπολίτισε τους μισούς μαύρους της Αφρικής στις ζαχαροφυτείες και τις βαμβακοφυτείες του Νότου,
..αφού έκανε τον μισό κόσμο αποικία της,
..δημιούργησε τον εκπολιτιστικό σύλλογο ''Απαρτχάϊντ'' στην νότια Αφρική,
..εισήγαγε τον πολιτισμό της με βομβαρδιστικά σε Κορέα, Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Αλγερία, Κεντρική και Νότια Αμερική, Κίνα, Ιράν, Ιράκ, Συρία, Λίβανο, και πρόσφατα στην Γιουγκοσλαβία,
..αφού ανέβασε και στήριξε δικτατορικές κυβερνήσεις μέχρι να της είναι άχρηστες και να τις ξαναρίξει,
..αφού δημιούργησε παραθεριστικές ζώνες τύπου ''λωρίδα της Γάζας'', με μόνιμους ''παραθεριστές'' όπως οι παλαιστίνιοι κι οι κούρδοι,
..αφού στήριξε και εξόπλισε προσκοπικές ομάδες σαν την Αλ Κάϊντα, την ΙSIS, τους Ταλιμπάν, την Χεζμπολάχ, την Χαμάς, και πάει λέγοντας,
..τώρα που όλος αυτός ο πολιτισμός που έσπειρε η πολιτισμένη Δύση στα τέσσερα άκρα της γής, γυρίζει στο σπίτι του,
..τώρα, υψώνουμε γαλλική σημαία και φωνάζουμε: ''είμαστε όλοι Γάλλοι''!
Ειδικά εδώ στην Ελλάδα θα έπρεπε να σηκώσουμε ελληνική σημαία και να φωνάζουμε: ''είμαστε όλοι ηλίθιοι''!
Διότι η ''πολιτισμένη Δύση'' δεν δίνει δεκάρα για μάς.
Γι αυτούς δεν είμαστε καν Δύση.
Δεν συμπεριλαμβανόμαστε στον πολιτισμό(;) τους.
Άνετα θα μας βομβάρδιζαν όπως την Γιουγκοσλαβία, αλλά δεν θα το επέτρεπε η δική τους υποκρισία, διότι τυπικά αποτελούμε ως μέλη της Ε.Ε. ευρωπαϊκό έδαφος(!).
Βρήκαν όμως έναν άλλον και πιό αποτελεσματικό τρόπο να μας εξοντώσουν: τον οικονομικό πόλεμο και τα μνημόνια.
Σε έναν κανονικό πόλεμο σκοτώνονται οι πέντε, κι επιβιώνουν οι ενενηνταπέντε.
Σε μας εδώ, και όταν θα έχουν τελειώσει, θα έχουν επιβιώσει οι πέντε στους εκατό, και αυτοί θα είναι οι ίδιοι που κάνουν τον πόλεμο εδώ: Η πέμπτη φάλαγγα των τοκογλύφων και των μνημονίων.
Είμαστε όλοι γάλλοι λοιπόν;
Ναι, κι ανεπιφύλακτα, ως προς το κάθε άτομο ξεχωριστά που υπήρξε θύμα αυτού του ''πολιτισμού'' και του παραλογισμού.
Όπως είμαστε ινδοί, σύριοι, παλαιστίνιοι, έγχρωμοι κάθε είδους, σέρβοι και βόσνιοι, και κούρδοι και αφγανοί.
Όπως θάπρεπε να είμαστε προπαντός ''όλοι Έλληνες'',
..αφού η μεγαλύτερη γενοκτονία του καιρού μας γίνεται εδώ στην χώρα μας,
..και θύματα είμαστε όλοι εμείς.
Άλλωστε οι πάνω από οκτώ χιλιάδες που αυτοκτόνησαν ήδη εδώ, είναι πολλοί περισσότεροι απ' τους 140 τόσους νεκρούς του Παρισιού.
'Η μαζί με όλους λοιπόν, ή με κανέναν!
Όλα τα άλλα είναι υποκρισία!..http://mandatoforos.blogspot.gr/


νει αντικείμενο μεγάλης συζήτησης για την οποία δεν είναι του παρόντος να επεκταθούμε –το έχουμε κάνει σε εκτενέστερες δημοσιεύσεις– το ποια κρατική θεωρία και ποια στρατηγική θεωρία οδηγεί σε ισορροπία και όχι αστάθεια και σε εκπλήρωση των εθνικών συμφερόντων και όχι πλιάτσικο και υπερεπέκταση (σε αναφορά με τις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων). Αναφέρω μόνο ότι αναλυτές της Θουκυδίδειας παράδοσης που περιγραφικά και αξιολογικά ουδέτερα κατανοούν ότι ισορροπία κατατείνει σε σταθερότητα και ανισορροπία σε αστάθεια έχουν από καιρό επισημάνει κάποια πράγματα. Αναφερόμαστε σε αναλυτές όπως οι Morgenthau, Carr, Waltz, Mearsheimer et al.
Ο Κονδύλης αναμφίβολα ήταν μια από τις μεγαλύτερες πνευματικές και στοχαστικές υπάρξεις. Στα κείμενά του διακρίνεις καθαρότητα σκέψης και παντελή απουσία λογικών αλμάτων και επιστημονικών σφαλμάτων. Η διαχρονική αξία των κειμένων του επιβεβαιώνεται καθημερινά. Το επίμετρο της Θεωρίας του Πολέμου όπου φώτισε το πρόβλημα της άνισης ανάπτυξης και καλούσε για ισορροπία δυνάμεων ως προϋπόθεση σταθερότητας δυστυχώς επιβεβαιώνεται. Η Ελλάδα κατεβάζει διαρκώς τον πήχη των έσχατων λογικών της και απέναντι σε μια ολοένα και πιο αναθεωρητική Τουρκία οδηγείται από την μια υποχώρηση στην άλλη. Ταυτόχρονα, ποικιλόμορφοι μηχανισμοί που έχουν διεισδύσει οργανωμένα στο κοινωνικοπολιτικό σύστημα και κυρίως στα μέσα ενημέρωσης και στον λεγόμενο χώρο των κοινωνικών επιστημών: Προετοιμασμένοι, οργανωμένοι και ετοιμοπόλεμοι από καιρό, εφορμούν όποτε χρειαστεί για να δικαιολογήσουν την ξένη εξάρτηση, να αποδυναμώσουν τους έλληνες πνευματικά, να αποδομήσουν την διϋποκειμενική ιστορική γνώση, να ιδεολογικοποιήσουν την συρρίκνωση της ελληνικής πολιτικής κυριαρχίας, να ροκανίσουν τις έσχατες λογικές των ελληνικών κοσμοθεωριών, να σχετικοποιήσουν τα ελληνικά σύνορα που ορίζουν οι συνθήκες και το διεθνές δίκαιο και να εκποιήσουν τα θεμιτά ελληνικά ζωτικά συμφέροντα εκτός συνόρων στις διεθνοφασιστικές αξιώσεις. Όπως αποδεικνύει ο διασυρμός της επιστημονικής ιδιότητας στην ιδιόμορφη «διαμάχη για τα βιβλία της ιστορίας» Οι κοινωνικές επιστήμες πανεπιστημιακού επιπέδου κυριολεκτικά εκμηδενίζονται. Μια μικρή ομάδα ατόμων σπιθαμιαίου στοχαστικού αναστήματος με προπέτεια καλούν όλους τους άλλους να σωπάσουν γιατί αυτοί, λένε, είναι … ιστορικοί. Αυτοί πάντως δεν σώπασαν μετά τον καταπέλτη της Ακαδημίας Αθηνών η έκθεση της οποίας κάνει σαφές, αν κανείς την μελετήσει προσεκτικά, ότι είναι ανιστόρητοι και ιστοριογραφικά αγράμματοι. Και όχι μόνο αυτό: έντρομοι έσπευσαν να κάνουν «διορθώσεις» για να διασωθούν θεσμικά και διαδικαστικά. Εκτός από την Ακαδημία, βεβαίως, πολλοί άλλοι κυριολεκτικά κονιορτοποίησαν τις ιστοριογραφικές τσαρλατανιές. Απλή λογική χρειάζεται και στοιχειώδης ιστορική γνώση για να καταλάβει κανείς ότι δεν πρόκειται περί ιστορίας αλλά περί αποδομητικού ιστοριογραφικού ανεκδότου. Ο «μεταμοντέρνος χυλός» για τον οποίο συχνά έγραψε ο Κονδύλης έχει εισβάλει για καλά στο ελληνικό πανεπιστήμιο και επιτρέπει αριθμητικά ευμεγέθεις συνομαδώσεις που οδηγούν σε συνδικαλιστικού χαρακτήρα ιστοριογραφικές αξιώσεις για τις οποίες δεν πρέπει να γελάμε πλέον γιατί δεν τις κηρύττουν ένας και δύο αλλά εκατοντάδες. Στο εδάφιο που παραθέτω πιο κάτω, με θαυμαστή ακρίβεια ο Κονδύλης περιγράφει τα αίτια των σημερινών μεταεθνικών ιστοριογραφικών ανεκδότων.
«Ο συνδυασμός των πάντων με τα πάντα, ο οποίος όπως θα δούμε σ’ αυτό το βιβλίο αποτελεί ουσιώδες γνώρισμα του μαζικοδημοκρατικού τρόπου σκέψης, καθώς και οι ηδονιστικές αξίες του αυθορμητισμού και της αυτοπραγμάτωσης όπως τις διακήρυξε η πολιτισμική επανάσταση στην Ελλάδα, συμφύρθηκαν με τις παμπάλαιες και πασίγνωστες εγχώριες έξεις της πνευματικής νωθρότητας, του εξυπνακιδισμού και της ημιμάθειας. Η σύμφυρση αυτή επομένως ήταν η φυσική βολική είσοδος του μεταμοντερνισμού σ’ ένα τόπο όπου το αστικό εργασιακό ήθος ήταν ουσιαστικά άγνωστο όχι μόνο στον τομέα της υλικής παραγωγής αλλά και στον τομέα του πνεύματος, όπου δεν διαμορφώθηκαν επιστημονικές παραδόσεις με συνοχή και με μακρόβιους φορείς όπου οι μίμοι και οι γελωτοποιοί εκπροσωπούνται με ποσοστά ιδιαιτέρως υψηλά στους κύκλους των διανοουμένων στα πανεπιστήμια και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όπως και να ’χει, η τέτοια είσοδος του μεταμοντερνισμού στις ελληνικές συνθήκες αποτελεί την ολοκλήρωση και εν μέρει την κορύφωση της κρίσης όλων των θεμελιωδών δεδομένων της ελληνικής εθνικής ζωής. Η εκποίηση του έθνους με την υλική έννοια θα συνοδευτεί και από την πλήρη πνευματική του στειρότητα, αν η μεταμοντέρνα σύμφυρση των πάντων με τα πάντα πραγματωθεί αποκλειστικά ως σύμφυρση μεταξύ κακοχωνεμένων δάνειων στοιχείων και αν η φθορά των ελληνικών, ή εν πάση περιπτώσει εξελληνισμένων, ιδεολογημάτων καταλήξει συν τοις άλλοις σε συρρίκνωση ή εργαλειοποίηση της γλώσσας τέτοια, ώστε να μην μπορεί πια να παραχθεί στον νεοελληνικό χώρο το μόνο προϊόν που –ακριβώς χάρη στην μοναδική δυναμική μιας πολυστρώματης και παμπάλαιας γλώσσας– έχει παραχθεί ως τώρα σε υψηλή ποιότητα: ποίηση. Οποιαδήποτε προσωπική στάση κι αν επιλέξει ο καθένας, γεγονός είναι ότι η νεοελληνική ιστορία, έτσι όπως τη γνωρίσαμε στα τελευταία διακόσια χρόνια, κλείνει τον κύκλο της. Ασφαλώς, τα τραγικά και κωμικά της επεισόδια δεν τέλειωσαν ακόμη, όμως χάνεται η ενότητα της προβληματικής της και ο ειδοποιός της χαρακτήρας. Η Ελλάδα εντάσσεται σε πολύ χαμηλή θέση στο σύστημα του διεθνούς καταμερισμού της υλικής και πνευματικής εργασίας. Ο δικός της μεταμοντερνισμός συνίσταται στο ότι αποτελεί μια στενή και παράμερη λωρίδα στο ευρύ φάσμα του μεταμοντερνισμού των άλλων». Κονδύλης, Η Παρακμή του Αστικού Πολιτισμού (Θεμέλιο, Αθήνα 1991), σ. 46-7»
τίθεση με την ύστερη παραφιλολογία της ήδη εκτροχιασμένης νεοφιλελεύθερης θεωρίας διεθνών σχέσεων και των υποπροϊόντων της στις μικρές και εξαρτημένες χώρες











.bmp)
