Όχι, δεν είναι «οι Εβραίοι»!!!

Φωτ/α.Ο Τζουλιάνο Μερ-Καμίς, ο οποίος αυτοπροσδιορίστηκε ως «100% Παλαιστίνιος και 100% Εβραίος», γεννήθηκε από την Άρνα Μερ-Καμίς, μια Εβραιο-Ισραηλινή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τη Σαλίμπα Καμίς, μια Παλαιστίνια Χριστιανή ηγέτιδα του Ισραηλινού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ίδρυσε το Θέατρο Ελευθερίας στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν και έδωσε στα παιδιά της κατοχής μια σκηνή, ένα σενάριο, μια κάμερα, έναν τρόπο να είναι άνθρωποι που τα οδοφράγματα δεν μπορούσαν να κατασχέσουν. Δολοφονήθηκε έξω από τις πόρτες του τον Απρίλιο του 2011 από έναν μασκοφόρο ένοπλο.

Όχι, δεν είναι «οι Εβραίοι»

Από τον Karim για το BettBeat Media, 

Η Αυτοκρατορία είναι η ίδια η δομή της Αμερικής. Κάθε κριτική στο Ισραήλ που ξεκινά με την απαλλαγή της Αμερικής είναι μια κριτική που καταλήγει να ενισχύει την ίδια τη μηχανή που ισχυρίζεται ότι πολεμά.Είναι οι δομές εξουσίας που έχτισαν την Ολλανδική Αυτοκρατορία, τη Βρετανική Αυτοκρατορία και, σήμερα, την Αμερικανική Αυτοκρατορία. Η λευκή υπεροχή και ο σιωνισμός είναι οι ιδεολογίες που σφυρηλατήθηκαν για να νομιμοποιήσουν την κατάκτησή τους. Δεν είναι «οι λευκοί». Ούτε «οι Εβραίοι»....αν είστε το είδος του αναγνώστη που εκτοξεύει ένα σχόλιο μετά τον τίτλο, η αντίρρηση που σχηματίζεται στο μυαλό σας ("μα αυτοαποκαλούνται Εβραίοι!") απαντάται παρακάτω. Διαβάστε πρώτα. Εξαερώστε μετά. Ή μην εξαερώνετε καθόλου....

Τα παιδιά θάφτηκαν κάτω από πολυκατοικίες που κατέρρευσαν στη Ράφα, οι μητέρες πυροβολήθηκαν στο στήθος κρατώντας λευκές σημαίες στο Χαν Γιούνις, οι γιατροί δέθηκαν και εκτελέστηκαν στις αυλές της Αλ-Σίφα, οι δημοσιογράφοι αποτεφρώθηκαν με τα γιλέκα τους, τα βρέφη αφέθηκαν να σαπίσουν στα μαιευτήρια αφού οι Ισραηλινοί στρατιώτες διέταξαν το προσωπικό να βγει έξω υπό την απειλή όπλου. Τα πεινασμένα αγόρια με τα πλευρά τους να προεξέχουν μέσα από το δέρμα τους σαν τα τοξωτά ραβδιά σπασμένων οργάνων, όλα τους είναι η συγκομιδή της Αυτοκρατορίας. Δεν είναι η συγκομιδή ενός λαού. Είναι η συγκομιδή ενός συστήματος, και το σύστημα έχει όνομα, και το όνομα δεν είναι «οι Εβραίοι."

Για δύο χρόνια έχω παρακολουθήσει μια αρρώστια να παρασύρεται στον λόγο της αντιιμπεριαλιστικής σφαίρας, μια αρρώστια τόσο παλιά όσο τα πογκρόμ του Χλωμού και τόσο πρόσφατη όσο η ισλαμοφοβία του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Είναι ο σαγηνευτικός ψίθυρος που λέει ότι η σφαγή στη Γάζα είναι έργο κάποιας απόκρυφης εβραϊκής δύναμης, ότι το Κογκρέσο γονατίζει μπροστά στο AIPAC λόγω της πονηριάς μιας φυλής ( ακόμη και μιας φυλής) και όχι λόγω της προφανούς και άγριας λογικής του στρατιωτικού κεϋνσιανισμού και της αμερικανικής ηγεμονίας στο Λεβάντε, ότι η γενοκτονία που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας είναι ένα εβραϊκό σχέδιο και όχι ένα αυτοκρατορικό.

«Τό «Πρώτα η Αμερική» στράφηκε εναντίον του Ισραήλ, μιλώντας για διπλή πίστη, ξένη επιρροή, μια χώρα που αφαίμαξε για μια μεσογειακή φρουρά. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, η Αμερική είναι μια παρθένα διεφθαρμένη, μια δημοκρατία αγροτών που παρασύρονται από έναν ξένο βρικόλακα».

Το ψέμα

Αυτός ο ψίθυρος είναι ψέμα. Ναι, το Ισραήλ αυτοαποκαλείται εβραϊκό κράτος. Ναι, οι υπουργοί του αναφέρουν την Τορά καθώς τα πολεμικά αεροπλάνα απογειώνονται. Αυτό είναι το παλαιότερο κόλπο της Αυτοκρατορίας: να στρατολογήσει έναν λαό για να φορέσει τη στολή του και να στρατολογήσει έναν θεό για να ευλογήσει τους πολέμους του. Οι πάπες έλυσαν τους σταυροφόρους στην Ιερουσαλήμ στο όνομα του Χριστού. Οι Ισπανοί ξεκοίλιασαν τον Τενοτστιτλάν για τη σέντρα. Οι Βρετανοί λιμοκτονούσαν τη Βεγγάλη στο όνομα ενός χριστιανικού στέμματος. Η Αμερική έχει ντυθεί με ελευθερία ενώ καίει χωριά από το Βιετνάμ μέχρι την Υεμένη. Το να μπερδέψεις το λάβαρο με τον στρατό σημαίνει να παραδώσεις την ανάλυση πριν ξεκινήσει η συζήτηση.

Είναι ένα ψέμα που αφήνει τους αρχιτέκτονες της Αυτοκρατορίας να γλιστρήσουν στη σκιά: τους κατασκευαστές όπλων στη Bethesda και τη Χάιφα, τους τεχνοκράτες στο Foggy Bottom, τους εγκληματίες πολέμου στον Λευκό Οίκο, τους γερουσιαστές που κλαίνε κροκοδείλια δάκρυα στις ακροάσεις της επιτροπής και στη συνέχεια υπογράφουν την επόμενη πίστωση. Είναι ένα ψέμα που σέρνει την Εβραιοπούλα που αρνήθηκε τα χαρτιά της στράτευσης και πήγε σε στρατιωτική φυλακή αντί να υπηρετήσει στη Γάζα στο εδώλιο του κατηγορουμένου μαζί με τους άνδρες που κατασκεύασαν τις βόμβες.

Κάθε αυτοκρατορία απαιτεί μια ιδεολογία νομιμοποίησης. Ο Βέλγος που έκοψε τα χέρια των παιδιών του Κονγκό δεν πίστευε ότι ήταν δολοφόνος. Πίστευε ότι μετέφερε φως σε μια σκοτεινή ήπειρο. Ο Βρετανός αξιωματικός που έδωσε τη διαταγή στο Jallianwala Bagh δεν πίστευε ότι ήταν χασάπης. Πίστευε στο βάρος του λευκού ανθρώπου. Ο Ολλανδός αστός που έχτισε την περιουσία του στα οστά των κατοίκων των νησιών Μπάντα πίστευε ότι ήταν το όργανο ενός Καλβινιστή Θεού. Ο Γάλλος αλεξιπτωτιστής που προσάρτησε τα ηλεκτρόδια στα γεννητικά όργανα της Djamila Boupacha στην Αλγερία πίστευε ότι υπερασπιζόταν τον πολιτισμό ενάντια στη βαρβαρότητα.

Η Djamila Boupacha είναι πρώην μέλος της αντίστασης του Αλγερινού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. Συνελήφθη το 1960 για απόπειρα βομβιστικής επίθεσης σε καφετέρια στο Αλγέρι. Η ομολογία της, η οποία υποτίθεται ότι αποσπάστηκε με βιασμό και βασανιστήρια, και η επακόλουθη δίκη της επηρέασαν τη γαλλική κοινή γνώμη σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο γαλλικός στρατός στην Αλγερία.

Σήμερα ο Ισραηλινός στρατιώτης που ισοπεδώνει ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Τζενίν πιστεύει ότι είναι ο κληρονόμος μιας διαθήκης, ο εκδικητής του Άουσβιτς, ο λυτρωτής ενός πληγωμένου λαού. Ο Σιωνισμός του δίνει αυτή την ιστορία. Ο Σιωνισμός, η πιο επιτυχημένη αποικιοκρατική ιδεολογία του εικοστού αιώνα, είναι αυτό που επιτρέπει στον οδηγό της μπουλντόζας να αλέσει μια κοιμισμένη οικογένεια στο χώμα και να σηκωθεί το επόμενο πρωί για να φιλήσει τα παιδιά του πριν το σχολείο.

«Ο Ουαχαμπισμός αποίκισε το Ισλάμ στην υπηρεσία της Σαουδικής μοναρχίας και του Αμερικανού προστάτη της. Ο Σιωνισμός αποίκισε τον Ιουδαϊσμό στην υπηρεσία του ίδιου προστάτη και του ίδιου σχεδίου»

Ο Σιωνισμός είναι η μπογιά. Ο χάλυβας από κάτω σφυρηλατήθηκε πριν από πολύ καιρό, στο Άμστερνταμ και την Αμβέρσα, στο Λονδίνο και τη Λισαβόνα, και τώρα σφυρηλατείται στην Ουάσιγκτον. Ο χάλυβας καταναλώνει τους Υεμένιους και τους Ιρακινούς και τους Αφγανούς και τους Σουδανούς με την ίδια αδιαφορία που καταναλώνει τους Παλαιστίνιους. Το ατσάλι δεν νοιάζεται αν οι άνδρες που δουλεύουν τους μοχλούς του φορούν κιπά, σταυρό, τουρμπάνι ή καρφίτσα σημαίας στο πέτο. Νοιάζεται μόνο να συνεχίσουν να κινούνται οι μοχλοί.

Το να λέμε ότι είναι οι Εβραίοι σημαίνει να διαγράφουμε τους άνδρες και τις γυναίκες που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους για να γκρεμίσουν το ψέμα. Είναι για να διαγραφεί ο Avi Shlaim που πέρασε τη ζωή του μαρτυρώντας για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο όνομά του. Ή ο Ilan Pappé που διέλυσε τους ιδρυτικούς μύθους του Ισραήλ μέσα από την ακαδημία. Είναι για να σβήσουν τους ραβίνους της Εβραϊκής Φωνής για την Ειρήνη που αλυσοδένονται στις πόρτες των γραφείων της Γερουσίας και κλαίνε στα πατώματα του Grand Central Station. Είναι για να σβήσουν τους Ισραηλινούς αρνητές που σαπίζουν στη φυλακή 6 αντί να ρίξουν μια οβίδα σε ένα νηπιαγωγείο. Είναι για να διαγράψει τη Χάνα Άρεντ και τον Μάρτιν Μπούμπερ και τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, οι οποίοι έγραψαν στους New York Times το 1948 για να προειδοποιήσουν τον κόσμο ότι οι άνδρες που ίδρυσαν το νέο κράτος ήταν απόγονοι του Μουσολίνι, φασιστών με εβραϊκή ενδυμασία.

Κάνουν Αρκετά οι Εβραίοι;

Υπάρχουν εύλογα ερωτήματα. Πρέπει να ερωτηθούν. Έχουν ξεσηκωθεί αρκετοί Εβραίοι ενάντια στη σφαγή; Οι συναγωγές που ντύθηκαν με ισραηλινές σημαίες κλήθηκαν να λογοδοτήσουν από τους ίδιους τους πιστούς τους; Ήταν η διαφωνία αρκετά δυνατή για να πνίξει τους ψάλτες του Μεγάλου Ισραήλ;

Αυτές είναι οι συζητήσεις που αναγκάστηκαν να κάνουν οι μουσουλμάνοι στα ερείπια χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν τα εγκλήματα δεκαεννέα αεροπειρατών τέθηκαν στα πόδια κάθε ιμάμη στο Μπρούκλιν και κάθε κοριτσιού με μαντίλα στην αυλή ενός σχολείου του Άμστερνταμ, όταν ολόκληρες γειτονιές αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγγνώμη για φρικαλεότητες που δεν είχαν καμία ανάμειξη στη διάπραξη. Ο εξτρεμισμός που κατέλαβε το Ισλάμ ήταν το μπάσταρδο παιδί της Αυτοκρατορίας, μαμαία στα μεντρεσέ που χρηματοδότησε η CIA για να αιμορραγήσει τους Σοβιετικούς στο Χίντου Κους.

Ο εξτρεμισμός που έχει καταλάβει τον Ιουδαϊσμό δεν διαφέρει στην γενεαλογία. Ο Ουαχαμπισμός αποίκισε το Ισλάμ στην υπηρεσία της Σαουδικής μοναρχίας και του Αμερικανού προστάτη της. Ο Σιωνισμός αποίκισε τον Ιουδαϊσμό στην υπηρεσία του ίδιου προστάτη και του ίδιου σχεδίου. Και τα δύο είναι παράσιτα. Και οι δύο πάχυναν στον οικοδεσπότη. Ούτε ο οικοδεσπότης.

Αυτό που οφείλουμε στους Παλαιστίνιους είναι κάτι περισσότερο από τα συνθήματα που φωνάζουμε στους δρόμους. Τους οφείλουμε ακρίβεια. Το να κατονομάζεις τους Εβραίους σημαίνει να παραδίδεις την ανάλυση. Είναι η απάντηση που απαιτούν οι όχλοι και οι τύραννοι. Είναι η απάντηση που τελειώνει με σπασμένα παράθυρα στο Κισινάου, καμένα σπίτια στην Ιρλανδία και βαγόνια για ζώα στην Τρεμπλίνκα. Πιστεύω ότι οι Παλαιστίνιοι δεν χρειάζονται αυτήν την απάντηση. Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι για το ποιος τους σκοτώνει, και γιατί, και πώς χρηματοδοτούνται και οπλίζονται και ξεπλένονται οι δολοφονίες μέσα από τις αίθουσες ενός Κογκρέσου που δεν φοβάται τίποτα περισσότερο από το φόβο ότι θα χάσει τους δωρητές του.

Το κίνημα «Πρώτα η Αμερική» σε κάνει να αποτυγχάνεις να μάθεις το μάθημα

Ένα νέο κίνημα συγκεντρώνει δύναμη και προσφέρει μια παραποίηση της ίδιας της ανάλυσης που ζητώ. Η δεξιά «Πρώτα η Αμερική» στράφηκε εναντίον του Ισραήλ, μιλώντας για διπλή πίστη, ξένη επιρροή, μια χώρα που αφαίμαξε για μια μεσογειακή φρουρά. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, η Αμερική είναι μια παρθένα διεφθαρμένη, μια δημοκρατία αγροτών που παρασύρονται από έναν ξένο βρικόλακα. Κόψτε τον λώρο, διώξτε το παράσιτο και η Αμερική επιστρέφει στη λευκή της αθωότητα.

Αυτό είναι ένα παραμύθι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μια αυτοκρατορία πριν υπάρξει το Ισραήλ. Πριν ο Χερτσλ γράψει τα φυλλάδιά του σε ένα καφέ του Παρισιού, η Αμερική είχε ήδη πνίξει τους Σιού στο Wounded Knee, είχε προσαρτήσει το μισό Μεξικό με την αιχμή μιας ξιφολόγχης, είχε ανατρέψει τη βασίλισσα της Χαβάης και είχε σκοτώσει ίσως ένα εκατομμύριο Φιλιππινέζους στις ζούγκλες της Λουζόν. Το Μονοπάτι των Δακρύων είναι παλαιότερο από το AIPAC. Το δουλεμπορικό πλοίο είναι παλαιότερο από το κιμπούτς.

Το κίνημα «Πρώτα η Αμερική» δεν θέλει να διαλύσει την Αυτοκρατορία. Θέλει να μεταφέρει την πίστη της, να φέρει τις λεγεώνες πίσω όχι επειδή οι λεγεώνες κάνουν λάθος, αλλά επειδή οι λεγεώνες πιστεύεται ότι υπηρετούν τους λάθος αφέντες. Είναι η ιστορία του αθώου αγρότη και του κακού τοκογλύφου, του υγιούς έθνους και του εξωγήινου παράσιτου.

Το να προσποιούμαστε ότι ο καρκίνος εισήλθε στο σώμα το 1948 σημαίνει ότι διαβάζουμε λάθος τη διάγνωση τόσο διεξοδικά που η θεραπεία καθίσταται αδύνατη. Η αυτοκρατορία δεν είναι ένα ατύχημα που έπληξε την Αμερική. Η αυτοκρατορία είναι η αρχιτεκτονική της Αμερικής. Κάθε κριτική του Ισραήλ που ξεκινά με την απαλλαγή της Αμερικής είναι μια κριτική που τελειώνει με την εμβάθυνση της ίδιας της μηχανής στην οποία ισχυρίζεται ότι αντιτίθεται.

Παλαιστίνη

Οι Παλαιστίνιοι υποφέρουν σε βαθμό που αψηφά την κατανόηση. Μια γενιά παιδιών θάφτηκε. Ένα συγκρότημα φυλακών που είναι ένα εργαστήριο σκληρότητας και εξαχρείωσης που δεν έχουμε δει από τότε που οι Γάλλοι βίαζαν συστηματικά Αλγερινές γυναίκες, κορίτσια, αγόρια και άνδρες. Τα νοσοκομεία μετατράπηκαν σε οστεοφυλάκια. Ένας ολόκληρος λαός που υποβιβάζεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Αυτοκρατορίας, σε ένα δημογραφικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί από τον λευκό φώσφορο και την κατασκευασμένη πείνα.

Αν τους αγαπάμε, τους οφείλουμε την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι η Αυτοκρατορία τους σκοτώνει. Η αυτοκρατορία πάντα τους σκότωνε. Η αυτοκρατορία φοράει διαφορετικές μάσκες σε διαφορετικούς αιώνες. Σήμερα η μάσκα είναι ο Σιωνισμός. Χθες ήταν προφανές το πεπρωμένο. Αύριο θα διαμορφώσει ένα νέο πρόσωπο από οποιαδήποτε γραφή, οποιονδήποτε μύθο, οποιαδήποτε πληγωμένη ιστορία είναι διαθέσιμη για λεηλασία. Το καθήκον μας είναι να σκίσουμε τη μάσκα και να κοιτάξουμε το πρόσωπο από κάτω. Το πρόσωπο από κάτω δεν είναι εβραϊκό. Το πρόσωπο από κάτω δεν είναι χριστιανικό. Το πρόσωπο από κάτω δεν ανήκει σε κανέναν λαό και σε κανέναν θεό. Ανήκει στην εξουσία. Πάντα ανήκε στην εξουσία. Και μέχρι να το ονομάσουμε σωστά, θα συνεχίσουμε να θάβουμε τα παιδιά που καταβροχθίζει.

- Καρίμ

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων