ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΚΕΚΡΟΨ ΕΝΑΣ ΕΥΦΥΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ - ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ЭIЄ
Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΚΕΚΡΟΨ ΕΝΑΣ ΕΥΦΥΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ - ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Έρευνα & συγγραφή Ιωάννης Γ Βαφίνης
-
  Ένα αρχαιολογικό παράδοξο, το οποίο τίθεται στα ιστορικά δρώμενα της πανάρχαιας Αθηναϊκής γης, θα αναλύσουμε στην εν λόγω σύντομη και επιτόπια έρευνα. Το παράδοξο τούτο είναι το καταγεγραμμένο γεγονός της υπάρξεως του μαγικού τάφου του βασιλιά της Αθήνας Κέκροπα. Σύμφωνα με τις διάσπαρτες γραπτές ή προφορικές μαρτυρίες ο τάφος βρίσκεται στην νότια πλευρά του Ερεχθείου. 
  Το ταφικό μνημείο του νομοθέτη βασιλιά Κέκροπα, το οποίο δεν είναι εμφανές, βρίσκεται κάτω από το αίθριο του Ερεχθείου, όπου βρίσκονται οι Καρυάτιδες. Το αίθριον στηρίζεται σε έξι κολώνες σε σχηματισμό ανάγλυφης όψης Αττικών κορών. Εκεί βαθιά, κάτω από τα πόδια των Καρυάτιδων, βρίσκεται θαμμένος ο βασιλιάς και ιδρυτής της Ακρόπολης των Αθηνών. Η επιμέρους αυτόνομη οικοδομή του Ερέχθειου, με σημείο αναφοράς της Καρυάτιδες, ονομάζονταν από τους Αθηναίους, Κεκρόπιο


Οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου η αναφερόμενη και 
ως ''πρόστασις των κορών''

 Οι Καρυάτιδες δεν βρίσκονται εκεί για να κρατούν μόνο την στέγη με το κεφάλι τους, αλλά στέκουν αιώνες τώρα, ατάραχες, αποτίοντας ιερές προσφορές στον πρωτογενή Αθηναίο Άνακτα. 
 Άλλωστε, σ' αυτό το ιερό έδαφος συνέβη η διαμάχη μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα για την επικράτηση της προστασίας της Πόλεως, που τότε ονομάζονταν Κεκροπία. Ο Κέκροψ επέλεξε το δώρο της Αθηνάς, που ήταν η ιερή ελιά, και παραχώρησε την προστασία της Πόλεως στην θεά της Σοφίας. Έτσι, ονόμασε την πόλη Αθήνα, από το όνομα της Πολιάδος Αθηνάς, και προς τιμήν της ανεγέρθηκε ναός επί της Ακροπόλεως. Έκτοτε, ο Κέκροψ θεωρήθηκε ιδρυτής της πόλης των Αθηνών. Στην αρχή η πόλη ονομάστηκε Κεκροπία αντικαθιστώντας την παλαιότερη ονομασία που ήταν Κραναή
 Συμβουλευόμενος τις αρχαίες ιστορικές πηγές, η καταγωγή του Κέκροπος αποδεικνύεται Αττικόθεν. Οι παλαιοί μυθοποιοί τον αποκαλούν γιο του Δράκοντος και της Γαίας. Πιο συγκεκριμένα, ο Τάκιτος[1] ισχυρίζεται ότι, ο Κέκροψ, ήρθε από την πόλη Σάιδα της Αιγύπτου, οπότε τον θεωρεί μάλλον ως Αιγύπτιο το γένος. Ωστόσο, ο Θεόπομπος και Καλλισθένης παραθέτουν την ορθή γνώμη ότι, εξ εναντίας, η Σάιδα της Αιγύπτου είναι Αθηναϊκή αποικία. Επ' αυτού συμφωνεί και ο Απολλόδωρος, ο οποίος στην βιβλιοθήκη του αναφέρει τον βασιλιά Κέκροπα ως γηγενή κι αυτόχθων Αθηναίο εκφυόμενο εκ της γης. Μάλιστα, του αποδίδει και το προσωνύμιο δρακοντοφυής. Η προσφώνηση του προϊστορικού βασιλέα Κέκροπα ως Δράκοντα, κατά μία έννοια είναι συμβολική κι αναδεικνύει την γιγάντια υπερμεγέθης φύση αλλά και έτερον την πνευματική ιδιοφυΐα του, δεδομένο τωόντι η μήτηρ του Γη τον είχε προικίσει με όλα τα νάματα της γήινης φύσεως.

Η αναπαράσταση του Κέκροπος σε μελανόμορφο 
Αττικό αγγείο του 4ου αιώνα π.Χ. τον παρουσιάζει ως διφυή
 οντότητα κατά το ήμισυ ανθρώπου και το άλλο μισό δράκου. Υπάρχει 
μια θεωρία στο λεξικό του Beigbeder[Lexique σελ. 395] που λέει ότι, 
ένα είδος δράκου, η μικρή ύδρα του Νείλου, θεωρούνταν ο καλός δράκος
 ή ακόμη εικόνα του Χριστού (ΛΕΞΙΚΟ Bestiario, λήμμα Δράκος). Εδώ, ο δράκος συμβολίζει 
τον Χριστό-όφι που αντιμάχεται τον δράκο-αντίχριστο. Αυτός ο φτερωτός όφις, όπως τα 
Σεραφείμ της Παλαιάς Διαθήκης, υποδηλώνει τους ουράνιους, γήινους και θαλάσσιους αγαθοδαίμονες. Επίσης, η μορφή του προσώπου του Χριστού, στην Αποκάλυψη του Ιωάννου, περιγράφεται ως 
δράκου του οποίου πετούν φλόγες τα μάτια του ενώ απ' το στόμα εξέρχεται ένα δίκοπο μαχαίρι
 παρόμοιο με την διχαλωτή γλώσσα του δράκου. Υπενθυμίζω δε ότι, στην αρχαία Αθήνα υπήρξε η λατρεία του οίκουρου όφεως. Ένα τέτοιο πελώριο φίδι κατοικούσε στο εσωτερικό του Ερεχθείου κλπ κλπ.

 Περί τούτου, αποφαίνομαι γνώμην απ' το ΜΕΓΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ (ETYMOLOGICON MAGNUM LEXICON) στο λήμμα Δράκος, όπερ εκ του ρήματος δέρνω σημαίνει τον οξυδερκή. Η οξυδέρκεια είναι η ευστροφία, η εξυπνάδα η οξεία αντίληψη, την οποία σαφώς κατείχε ο Κέκροψ, όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα. Επίσης, στο λήμμα Δρακίος, ως όνομα κύριον αποδίδεται η εξήγηση εκ του ρήματος δρω[2] που σημαίνει: ο δραττόμενος, ο ισχυρός ή εκ του πράττω και πρακτικός. Άρα, η παραστατικότητα της απεικόνισης του με τα κάτω άκρα ως όφις ή δράκος ή ιχθύς ήθελε να αποδόσει μια σειρά από τα ιδιαίτερα χαρίσματα αυτού του ηγέτη και ουχί την σχέση του με τα μυθικά όντα των δράκων.
  Οι αρχαίοι μυθοποιοί αποφαίνονται με υπερθετικό βαθμό για την δημιουργικότητα του Κέκροπος και τον αναγάγουν στην σφαίρα του πρωταίτιου θεμελιωτή της Αττικής πολιτείας. Υποστηρίζουν ότι, ο μέγας ανήρ, αναλλαμβάνοντας τα βασιλικά του καθήκοντα, έθεσε ως προτεραιότητα την εγκαθίδρυση των πολιτειακών θεσμών νουθετώντας τους πρώτους ανθρώπους στις πολύτιμες τέχνες, όπως: την ανοικοδόμηση των οικίων τους, την ανέγερση βωμών για τις θρησκευτικές τους τελετουργίες, την κατασκευή βελών για το κυνήγι θηραμάτων, και το κατ' εξοχήν σπουδαίο, την καλλιέργεια της γης[3]. Λέγεται δε πως εισήγαγε πρώτος την φυτεία της ελιάς, κατόπιν παρότρυνσης της θεάς Αθηνάς. 
 Το γεγονός προέκυψε κατά την διάρκεια μιας αψιμαχίας, της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα για το ποιος θα αναλάβει την θεϊκή προστασία της Πόλεως, τέθηκαν τα δώρα τους υπό κρίσην. Τότε οι δέκα θεοί κατέβηκαν στον βράχο της Ακροπόλεως και έκαναν δικαστήριο με κριτή τον βασιλιά Κέκροπα. Εκείνος, επέλεξε το ελαιόδενδρο έναντι του ιππικού άρματος θεωρώντας το δέντρο της θεάς Σοφίας κατά πολύν ωφέλιμον. Μια παραλλαγή του μύθου θέλει τον Κέκροπα να συγκαλεί συνέλευση των πολιτών και δημοψήφισμα. Η πλάστιγγα του αποτελέσματος έγειρε προς την θέα Αθηνά διότι, η ψήφος των γυναικών ήταν κατά μία περισσότερη, έναντι των ανδρών που προτίμησαν να ψηφίσουν υπέρ του Ποσειδώνα.
 Κατόπιν τούτων, ο βασιλιάς Κέκροψ ανέλαβε το πιο δύσκολο τεχνολογικό έργο, να οχυρώσει τον βράχο της Ακροπόλεως με κυκλώπια τείχη. Το περιτείχισμα της Ακρόπολης ήταν πάχους έξι μέτρων. Δεν παρέλειψε την εισαγωγή της λατρείας του Ύψιστου Δία και της Πολιάδος Αθηνάς. Παράλληλα, εις τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως, μετέτρεψε τις αιματηρές θυσίες με αναίμακτες ως ένδειξη θρησκευτικού και ειρηνοποιού πνεύματος. Με όλα αυτά τα προλεχθέντα κριτήρια, αποφάσισέ να διαιρέσει τον λαό της Αττικής σε τέσσερις φυλές, Κεκροπίδα, Αυτόχθονας, Ακταίαν και Παραλίαν.
 Επιπλέον, στο λεξικό του Σουΐδα, εξιστορούνται κι άλλες μεγάλες ευεργεσίες του Κέκροπος προς τους ιθαγενείς υπηκόους του, ελληνοπελασγούς Αθηναίους. Λέγεται επίσης, για εκείνους τους παλαιότερους χρόνους όπου λεπτομερείς χρονικά δεν έχουν διασωθεί, ότι ο Κέκροψ δια νόμου τα άγρια ήθη των γηγενών κατοίκων εξημέρωσε και θέσπισε την μονογαμία.
 Τούτο δε εφήρμοσε καθώς διέκρινε τους άντρες να σμίγουν χωρίς γάμο με γυναίκες και εκείνες να τεκνοποιούν δίχως να ξέρουν ποιοι είναι οι πατεράδες των παιδιών τους και τα παιδιά τίνος πατέρα είναι. Έτσι, έθεσε νόμο της φανερής επιγαμίας και διαχώρισε στο ζεύγος την φύση του πατέρα και την φύση της μητέρας. Με αυτή την ευφυής νομοθεσία επικαλέστηκε αργότερα από τους πολίτες της Αθήνας ως διφυής, καθότι, μετά νόμου διαχώρισε τις δυο φύσης του ανθρώπου ήτοι ανδρός και γυναικός. Δείχνοντας πρώτος το καλό παράδειγμα νυμφεύθηκε την Άγραυλο που ήταν κόρη του βασιλιά της Αττικής Ακταίου. Από την Άγραυλο απέκτησε έναν γιο, τον Ερυσίχθονα, και τρεις κόρες, την Άγραυλο, την Έρση και την Πάνδροσο.
 Επιπλέον, για την ορθή επιβολή των νόμων χρειάστηκε την στήριξη ενός κραταιού δικαστηρίου. Τότε, ο Κέκροπας, μέ το πρόσχημα της περιπέτειας που είχε ο θεός Άρης, ο οποίος σκότωσε τον Αλιρρόθιο γιο του Ποσειδώνα και δικάστηκε από τους θεούς στον όμορο βράχο απέναντι της Ακροπόλεως, αφού κατονόμασε το σημείο Άρειο Πάγο το ανακήρυξε επισήμως ύπατο δικαστήριο της πόλεως των Αθηνών. Έτσι έγινε η πρώτη σύσταση δικαστηρίου στην παγκόσμια ιστορία και ο Άρειος Πάγος θα πρέπει να καταγραφεί επισήμως ως το πρώτο δικαστήριο του κόσμου.
 Παραπλεύρως, μια ακόμη πρωτοποριακή πολιτική πράξη ήταν και η καταμέτρηση του ομογενούς εγχώριου πληθυσμού της Αθήνας ή και ολόκληρης της Αττικής. Την εξαιρετική ιδέα του Κέκροπα, να κάνει απογραφή του πληθυσμού, την εξιστόρησε ο Πίνδαρος στον Ολυμπιόνικο, αναμέλποντας ποιητικά την απόφαση του βασιλέως Κέκροπα να διατάξει κάθε κάτοικο να λάβει από έναν λίθο και να τον θέσει σε προσδιορισμένο σημείο. Έτσι λοιπόν, έπειτα από την περισυλλογή και καταμέτρηση των λίθων ανακοινώθηκε το συνολικό αριθμητικό αποτέλεσμα. Η καταμέτρηση αποκάλυψε το πληθυσμιακό σύνολο των γηγενών Αθηναίων που ήταν δισμύριοι ήτοι είκοσι χιλιάδες κάτοικοι. Λόγω της χρήσης του λίθου ήτοι και λας ή λάας=πέτρα, το σύνολο των ανθρώπων έλαβε την ονομασία λαός ή λαοί, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας στην Αθήνα ήτοι σε όλοι την Αττική.
 Εν κατακλείδι, ο Κέκροψ, δεν ήταν απλά ο ιδρυτής των Αθηνών αλλά και ο πρώτος ιθύνων νους και εμπνευστής μιας θείας ουράνιας πολιτείας. Ίσως, να καθίσταται αναγκαίο και πάλι η επανεξετάσει της προσφοράς του Κέκροπος εις την απ' αιώνος πορεία και εξέλιξη του πολιτισμού, έτσι ώστε να τον αναδείξει ως έναν απ' τους πρώτους και μεγαλύτερους πρωτοπόρους ηγέτες της ανθρωπότητας. Οι Αθηναίοι, όντως, ετίμησαν τον βασιλέα τους, εις τους μετέπειτα αιώνες, ως ήρωα και μέγα ευεργέτη, όπου οδήγησε τον λαό της Αθήνας στον έννομο βίο καταστέλλοντας την βαρβαρότητα.
 Σε όλα τούτα τα προαναφερθέντα υπαινικτικά σχόλια βασική συμβολή μας παρέχουν τα στοιχεία που εκμαιεύτηκαν από το ETYMOLOGICON MAGNUM στο λήμμα ''Κέκροψ''.

Ο Κέκροψ φοράει κρητικό κεφαλομάντηλο ή πρόκειται για οπτική απάτη του ανάγλυφου; Εδώ παρουσιάζω την σύγκριση του αρχαίου ανάγλυφου με το πρόσωπο ενός παραδοσιακού Κρητικού. Ιστορικά αποδεικνύεται η μεταφορά πολιτισμού από την Αθήνα στην Κρήτη το 10.000 π.Χ. μετά τον καταποντισμό της Ατλαντίδας. Αν υφίστανται όλα αυτά, άραγε πόσο μεγάλη άγνοια έχουμε για την προϊστορική Ελλάδα;

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] Ο Κέκροψ, κατά Τάκιτον(9) ''Quidam Cecropem Atheniensem...memorant sedecim litterarym formas...reperisse''.
[2] Εκ του ρήματος δρω προκύπτει και η έννοια του αρχαίου δράματος, του οποίου εμπνευστές υπήρξαν οι Αθηναίοι τραγωδοί. Γίνεται εμφανείς, λοιπόν, πόσο μεγάλη επιρροή διακατείχε τους Αθηναίους εκ του προγονικού κυττάρου της χθόνιας γενιάς του Κέκροπος.
[3] Πληροφορούμεθα, λοιπόν, από την εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ LAROUSE BRITANNICA την ετυμολογία της φερωνυμίας του Κέκροπος ως προερχόμενη εκ της λέξεως κρώπιον=δρεπάνι(Δες το λήμμα Κέκροψ). Αυτό θα μπορούσε να συνδυαστεί με την εφαρμογή της γεωργικής καλλιέργειας αλλά και με τον ήρωα Εχετλαίο, που υποτίθεται ότι βοήθησε τον Αθηναϊκό στρατό στην μάχη του Μαραθώνα. Η περιγραφή του γιγάντιου πολεμιστή με την μακριά γενειάδα ταιριάζει στα φυσιογνωμία χαρακτηριστικά του βασιλέα Κέκροψ. Άλλωστε, η γυναίκα του Κέκροπα η Άγραυλος είχε ευρεία αποδοχή από τον λαό των Αθηνών και μετά θάνατον δέχθηκε τιμές αφηρωισμένης βασίλισσας. Το σημείο λατρεία της ήταν το ανατολικό σπήλαιο της Ακροπόλεως, και ονομάζονταν Αγλαύριο ή σπήλαιο το Ύπατου Δία. Στην ετήσια λατρεία γίνονταν και η τελετή ενηλικίωσης των Αθηναίων εφήβων. Κατά την διάρκεια της τελετής, οι νέοι, απήγγειλαν με σθένος τον Αγραύλειο όρκο, υποσχόμενοι να υπερασπιστούν μέχρι θανάτου την πατρώα γη.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
-THOMAS GAISFORD S.T.P., ETYMOLOGICON MAGNUM LEXICON, τόμος 2
-ΛΕΞΙΚΟΝ ΣΟΥΪΔΑ
-ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΩΡΕΝΤΗ, ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ, Εν Βιέννη της Αυστρίας, 1837
-JEAN - PAUL CLEBERT, ΛΕΞΙΚΟ Bestiario, εκδ. ΑΡΧΕΤΥΠΟ 2004
-ΠΑΠΥΡΟΥΣ LAROUSE BRITANNICA

http://odysseospaide.blogspot.com/

ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΣΤΟΧΙΑ....

Στόχευση καί αστοχία

      
Αφιερώνεται στην…
ο μήνυμα ήταν σαφές καί λαχανιασμένο· το δέ τρομόμετρο έδειχνε 80%. (Ναί, υπάρχει καί τέτοιο όργανο. Το έχω εφεύρει εγώ! Lol!!!)
«- Οι ‘αλληλέγγυοι’ καί λοιποί προδότες μας έχουν στοχοποιήσει, τους πατριώτες!… ειδικά στις μικρές κοινωνίες, όπου όλοι γνωριζόμαστε! Κι όταν ξεσπάσει το μπάμ, τότε θα καθαρίσουν εμάς πρώτους! Άσε τους πατριώτες στρατιωτικούς… οι προδότες κι οι λάθρο θα τους εξουδετερώσουν πρώτους-πρώτους!»
«- Πού τα είδες αυτά;»
«- Τα διάβασα στα ιντερνέτια! Νά, δές κι εσύ!»
«- Χμ!… Κάτσε, να σου εξηγώ!»

Το Διαδίκτυο (όχι, βέβαια, όπως ξεκίνησε από τη Ντάρπα το 1976, αλλά σήμερα) είναι πολύ ωραία εφεύρεση. Μαθαίνεις πράγματα, γνωρίζεις κόσμο (καί γκόμενες! lol!!!)… Κι όλ’ αυτά, με τρομερή ευκολία. Λίγο να παίξεις το ποντίκι σου, όλος ο κόσμος έρχεται μπροστά στα μάτια σου. Όντως, με τα ιντερνέτια η Γή μας έγινε ένα μεγάλο χωριό.
Αλλά, όπως είπαν κι οι αρχαίοι ημών (δηλαδή εγώ!    ), ουδέν καλόν αμιγές κακού. Καί το κακό, εν προκειμένωι (ένα απ’ όλα, να εξηγούμαστε – έχει κι άλλα, όπως αδράνεια της σκέψης, κτλ) είναι πως με το Διαδίκτυο διακινείται (καί διαδίδεται) καί η εγκεφαλική ανεπάρκεια (καί ψυχική μούργα) του κάθε παπάρα, που κοπανάει ένα πληκτρολόγιο.
Τρολλιές, βλακείες, επιθετικότητα, αγένεια, προσβολές, βρισιές, απειλές, ηλίθιο «χιούμορ», ανορθογραφία, απαιδευσία, ανιστορησία, «άρρητ’ αθέμιτα κουκκιά μαγειρεμένα» καί τρία πουλάκια κάθονταν – έτσι, γιά ορντέβρ. Κι όσον αφορά τα σοβαρά θέματα, χέσε μέσα! (Τί να περιμένεις, δηλαδή, από τέτοια άτομα; )
Αμφιβάλλετε; Κάντε μιά πρόχειρη καταμέτρηση, ποιές καί πόσες ιστοσελίδες αντέχετε να διαβάζετε καθημερινώς – καί τα λέμε.

Ακόμη καί με τα σωστά θέματα: οι δυστυχείς ανεγκέφαλοι συνάνθρωποί μας είτε παίζουν το «σπασμένο τηλέφωνο» με δαύτα (τα αναμεταδίδουν όπως τα κατάλαβαν, κι όπως -νομίζουν πως- τα θυμούνται αυτοί), είτε τα ανακαλύπτουν με καθυστέρηση – αναρωτώμενοι πολλές φορές γιά πράγματα, που έχουν απαντηθεί εδώ καί δεκαετίες.
Κι όποιος ανακαλύπτει κάτι με καθυστέρηση, πώωωωως λέγεται;
Καθυστερημένος!

Βέβαια, είναι ξεκάθαρο πως άλλο το: «δεν ξέρω, καί ρωτάω», κι άλλο το: «εκφέρω γνώμη ως γνώστης». Καί το μέν πρώτο συγχωρείται, αλλά το δεύτερο ελέγχεται. Στην περίπτωσή μας, είναι φανερό πως το άτομο, που έγραψε τα σχετικά περί στοχεύσεως κτλ (καί πανικόβαλε τον κόσμο), απλούστατα ανακάλυψε με -απαράδεκτη- καθυστέρηση έναν απ’ τους κανόνες του πολέμου. (Απαράδεκτη, διότι -ως Έλληνες- ΉΔΗ έχουμε μπεί σε φάση πολέμου.)
Κι άλλο τόσο φανερό είναι πως ακόμη δεν έχει ανακαλύψει ούτε τον Σούν Τζού. (Πού να του βάλω καί τα …μεταπτυχιακά, δηλαδή – τον Μουσάσι, ή τον Κονδύλη!)

Επειδή οι άνθρωποι τείνουμε να σχηματίζουμε πυραμιδική ιεραρχία, η οποία στον πόλεμο είναι σχεδόν ο κανόνας (διότι η ηγεσία πλέγματος δικτύου είναι εξαιρετικά δύσκολη), σαφώς κι ο εχθρός στοχεύει το πάνω μέρος της πυραμίδας πρώτο-πρώτο! Τί το πιό αυτονόητο; Κι όταν εξουδετερωθεί η ηγεσία, τότε η νίκη του εχθρού καθίσταται ευκολώτερη. Καί, βεβαίως-βεβαίως, αυτά σαφώς καί τα ξέρουν οι στρατιωτικοί, απανταχού της Γής· κι αν δεν τα ξέρουν, τα θεωρούν αυτονόητα. (Μερικά δευτερόλεπτα αν τα σκαλίσεις με τη λογική, εκεί οδηγείσαι.) Άρα, τουλάχιστον οι δικοί μας πατριώτες στρατιωτικοί δεν χρειάζονται κανέναν διαδικτυακό σαχλαμάρα, να τους κομίσει γλαύκα. (Κοινώς, «- Έλα, παππούλη μ’, να σ’ δείξω τ’ αμπελοχώραφα σ’!»)
Οπότε, από στρατιωτικής οργανωτικής πλευράς, το θέμα δεν είναι τί έχουν «στοχεύσει» οι άπλυτοι (κι έχουν καρφώσει στα τζιχάντια)· αυτό είναι ήδη γνωστό καί σ’ εμάς, τους πατριώτες. Το θέμα είναι πότε θα κάνουν την κίνησή τους.
(…Αν καί ούτ’ αυτό είναι πρώτου ενδιαφέροντος· διότι, αν θες ειρήνη, προετοιμάσου –καθημερινώς– γιά πόλεμο!)

Στο μήνυμα υπήρχε κι άλλο ερώτημα, δηλαδή το τί θα κάνουν οι (κατώτεροι) πατριώτες στρατιωτικοί, εάν οι προδότες (ποδιτσο)ανώτεροι τους διατάξουν να αδρανήσουν – ή να υποχωρήσουν, ή να παραδοθούν.
Κι αυτό είναι ΉΔΗ απαντημένο …μπαμπαλαιόθεν (στον σύνδεσμο, κοιτάζουμε εκεί που λέει γιά κάποιον Λυκίδη), καί δεν χρειάζεται να σπάμε το κεφάλι μας γιά δαύτο – ούτε ν’ αυτοσχεδιάζουμε την τελευταία στιγμή:
ΠΑΡΑΥΤΑ αφαίρεσις της διοικήσεως από τον προδότη, ατιμωτική καθαίρεσις επί τόπου, μιά σφαίρα στο κεφάλι του… κι άντε στο διάολο! (Κι όχι αναγκαστικά μ’ αυτή τη σειρά! Lol!!!)
Αμέσως μετά, αναλαμβάνει ο αρχαιότερος κατώτερος, ακόμη κι αν είναι απλός φαντάρος.
Αυτά, ακόμη κι αν δεν προβλέπονται στον σημερινό εγχώριο στρατιωτικό κανονισμό (κάποτε προβλεπόταν, αλλά -από τότε που ήμουν φαντάρος- στο μεταξύ έχω χάσει επεισόδια, καί δεν ξέρω μέχρι πού έφτασε η -κατά Παλαιόν- λουλουδοποίηση του στρατεύματος!), προβλέπονται απ’ τη λογική· κι αν δεν προβλεφθούν απ’ τη λογική, προβλέπονται απ’ την ανάγκη – στην οποία καί Θεοί πείθονται.

Βέβαια, όλοι θα μου φέρετε αντίρρηση ότι στην Κύπρο το 1974 δεν έγιναν αυτά. Αντιθέτως, έγινε ο κακός χαμός! Ασύντακτα στρατιωτικά τμήματα σε ασύντακτες φανερές στους πάντες πορείες μέρα-μεσημέρι κι από πολιτικούς δρόμους, αντιφατικές καί ψευδείς διαταγές, τρέχα γύρευε της τελευταίας στιγμής ποιός είχε τους χάρτες με τα σχέδια μάχης, επικοινωνίες της πλάκας, ηρωϊκοί μέν αυτοσχεδιασμοί δέ, κτλ κτλ κτλ. Κι όλ’ αυτά, υπό την ομπρέλλα της ποδιτσο-προδοσίας των στρατολουλούδων της εποχής εκείνης! (Καί την αφ’ υψηλού εποπτεία της επίθεσης των …συμμάχων μας τουρκαλάδων, από πρεσβείες καί στρατιωτικές βάσεις άλλων …συμμάχων μας!)
Όμως:
  • Πρώτον, τότε πιαστήκαμε μπόσικοι, διότι εξ ορισμού υποθέταμε (κακώς!) ότι οι τότε (ανώτατοι) στρατιωτικοί ετύγχαναν αυτομάτως πατριώτες· γι’ αυτό καί ο τότε φαντάρος ορμούσε στη μάχη υπέρ Πατρίδος, χωρίς να το πολυσκεφτεί. (Σήμερα, βεβαίως, έχουμε δεί καθαρά το πόσο κομματόσκυλα καί γλείφτες της εξουσίας -άρα, καί εν δυνάμει προδότες– μπορούν να γίνουν μερικοί τους. Άρα, δεν χωράνε σκέψεις καί δισταγμοί περί του δέοντος πρακτέου μ’ αυτούς.)
  • Καί δεύτερον, σήμερα (καί στο μέλλον, καί πάντα) δεν μαθαίνουμε Ιστορία από χόμπυ, ή γιά να περνάει η ώρα. Τη μαθαίνουμε, γιά να μην κάνουμε τα ίδια λάθη.
Επομένως, ας φροντίσουν άπαντες οι πατριώτες (στρατιωτικοί τε πολίτες τε) να μην επαναληφθούν σήμερα τα λάθη εκείνα.
Τώρα, βέβαια, θα μου πείς ότι καί οι προδότες έναν άλφα βαθμό εγκεφαλικής λειτουργίας τον διαθέτουν· άρα, δεν το πάνε απότομα το πράγμα, αλλά πονηρά. Λάου-λάου! Πχ εκδίδουν διαταγές (από τώρα, που δεν έχουμε φτάσει ακόμη στο αμήν) περί καταστροφής παλαιών πυρομαχικών, κτλ. Έ, τί να πω εδώ; πάλι αυτονόητα πράγματα; Ότι, αν καταλάβουμε πού πάει το πράγμα, αντιμετωπίζουμε τέτοιες διαταγές …μερικώς – καί τα υπόλοιπα «παλαιά» πυρομαχικά τα λουφάρουμε; Να πω ότι δεν είναι δύσκολο να συνταχθεί ένα ψευδές κωλόχαρτο -με αριθμό πρωτοκόλλου- καί να μπεί στο αρχείο, να ξεμπερδεύουμε;

Επειδή δεν υποτιμώ τη νοημοσύνη κανενός πατριώτη, δέ λέω τίποτε! 

Όθεν, μπορεί μεν οι «αλληλέγγυοι» να έχουν στοχεύσει πατριώτες, αλλά δεν θα χάσουμε τον ύπνο μας (καί το φαγάκι μας θα το φάμε!    ), επειδή κάποιοι ανακάλυψαν μόλις τώρα τελευταία τα κόλπα του πολέμου. Δεν θα μας πιάσει κανένας πανικός.
Η δουλειά μας, εμάς των πατριωτών, είναι να κάνουμε τα δικά μας σχέδια, προετοιμαζόμενοι γιά τα επερχόμενα.
«Στόχευση» μεν των απλύτων, αλλά πλήρης αστοχία του …επιμάχου αναγνώσματος.

Υγ 1: Μην επαναπαύεστε! Τα επερχόμενα ήδη τρέχουν! (Δες κι εδώ, τί γράφει ένας …γόης ομορφάντρας! Lol!!!)
Άσε που οι τουρκαλάδες, τα τριάντα χιλιόμετρα βάθος ουδέτερης ζώνης (μέσα στο Συριακό έδαφος), που λέγανε μερικές μέρες πρίν, στην πράξη τα ερμήνευσαν ως …εκατόν είκοσι χιλιόμετρα …δικής τους!!! Φαντάσου, δηλαδή, τί θα γίνει, όταν χτυπήσουν καί τη δική μας πόρτα!
Προετοιμασία, λέμε! Καί ψυχραιμία, λέμε!
Τίποτ’ άλλο.

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

ΣΥΜΗ....

Σύμη
      
ρελλαίνομαι μ’ αυτά που διαβάζω αυτές τις μέρες γιά τη Σύμη! Σχεδόν δυό χιλάδες λάθρο περιφέρονται (καί χέζουν) ανά τας ρύμας καί τας οδούς του νησιού, λέεικαί θά ‘ρθουν κι άλλοι, μην σας μένει αμφιβολία. Δυό χιλιάδες νεάντερταλ, σε σύνολο κάπου τριών χιλιάδων μονίμων κατοίκων, ξαναλέει.
Δεν μπορούσα, λοιπόν, να μην σχολιάσω.

Φυσικά, όλ’ αυτά γίνονται επειδή το ψευτο-Ρωμαίϊκο αποφάσισε εσχάτως να καταργήσει τα σύνορά του καί να τουρλοκωλιαστεί στον κάθε αλλοδαπό καί τον κάθε βάρβαρο. Κι αναρωτιέται κανείς – ένεκα καί κάτι επίμονες φήμες, τώρα τελευταία:
(Αλλά καί κάτι παρόμοιες φήμες από τη δεκαετία του 1950, σχετικές με τις πολεμικές αποζημιώσεις της Γερμανίας – καί το τί πιθανώς συμφώνησε στα κρυφά ο φρύδιας με τους Ούννους.)
  • Μήπως υπάρχουν τίποτε συμφωνίες με την τουρκίτσα «κάτω απ’ το τραπέζι» (γιά παραχώρηση τμημάτων της Ελληνικής επικρατείας), καί δή σε επίπεδο πρωθυπουργού;
  • Μπορεί, άρα γε, μονάχα η υπογραφή του τυχόντος πρωθυπουργού σε μυστικά πρωτόκολλα να δεσμεύει ολόκληρη τη χώρα μας;
  • Μήπως κάτι τέτοιες βρωμιές χρειάζονται καί επικύρωση απ’ τη Βουλή, ή αρκεί η συνυπογραφή του υπουργού Εξωτερικών;
  • Καί μήπως η τυχόν απαιτούμενη επικύρωση της Βουλής γίνεται κι αυτή σε μυστικό πρωτόκολλο;
Διότι πολλά περίεργα γίνονται τώρα τελευταία:
  • Αλωνίζουν οι τουρκαλάδες στο Αιγαίο, ενώι το ΠΝ μας ουσιαστικώς απουσιάζει.
  • Τα ίδια καί με τον στρατό στον Έβρο.
  • Οι λάθρο μπουκάρουν ανενόχλητοι από παντού.
Αλλά, γιά όλα αυτά τα απαράδεκτα πρέπει να υπάρχει κάποια εξήγηση. Δεν μπορεί να πρόκειται γιά τυχαία, ή υπερφυσικά, ή ανεξήγητα φαινόμενα!
Καλείται, λοιπόν, να μας διαφωτίσει ο οποιοσδήποτε αναγνώστης διαθέτει καλές νομικές γνώσεις, διότι οι δικές μου αντίστοιχες δεν επαρκούν. Αδυνατώ ν’ απαντήσω φερ’ ειπείν στο αν η εγχώρια νομοθεσία επιτρέπει (σε διακρατικές συμφωνίες) τη μυστική υπογραφή του εκάστοτε πρωθυπουργού «μας», ή εάν απλώς δεν προβλέπεται σχετική -νομική- απαγόρευση. (Άρα, αφού δεν απαγορεύεται -κι αφού δεν προβλέπεται τιμωρία-, επιτρέπεται. «Λογική», την οποία κατά κόρον χρησιμοποίησε το Αλεκσάκι με τους δικούς του… πχ στο δημοψήφισμα, που τό ‘φερε τούμπα.)

Καθώς επίσης ζητάμε το να βρεθεί απάντηση στο γιατί όοοολος ο ανώτερος κρατικός μηχανισμός ΠΡΟΔΙΔΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΩΣ τη χώρα. Με ποιό κίνητρο, άρα γε; διότι υποψιάζομαι πως δεν είναι τόσο γιά τα λεφτά. Μήπως εκεί στις στοές τους κρατάνε γερά απ’ τα κοχόνες (κάτι μεγαλοκαραβανάδες καί κάτι τέτοιους), γι’ αυτό υποκύπτουν καί εκτελούν εντολές προδοσίας; Μήπως, αντί γιά …»μυήσεις», εκεί μέσα υφίσταται καθεστώς συμμορίας; Έ;
Λέω εγώ, τώρα. Αλλά μην κοιτάτε, εγώ είμαι ιδιόρρυθμο άτομο, καί υποθέτω ό,τι μου κατέβει στη γκλάβα. Εάν κάποιος έχει μιά καλύτερη εξήγηση γιά όλ’ αυτά, είμαι πρόθυμος να την ακούσω.

Μέχρι, όμως, να βρούμε τις απαντήσεις των ερωτημάτων αυτών, θα σας υποβάλω σ’ ένα μικρό τέστ νοημοσύνης.

Το …τέστ
Πρώτη ερώτησις. Δε με λέτε…
  • Τί νομίζετε πως θα συμβεί, όταν (κι όχι «εάν») οι λάθρο στη Σύμη φτάσουν σε αναλογία 1 προς 1 με τους ντόπιους; Τί νομίζετε πως θα συμβεί, εάν φτάσουν σε αναλογία 2 προς 1;
Ελάτε, τώρα! Θέλω απάντηση στα ίσα, στο ψαχνό, κι όχι σάλτσες. (Όχι, δεν ισχύει ούτε το: «θα επιβάλουν τη σαρία», ούτε οι λοιπές σαχλαμάρες, που τυχόν θα σκεφτήτε. Οι λάθρο δεν πάνε στη Σύμη γιά διδασκαλία του Κορανίου.)
Η δική μου απάντηση: Θα τους σφάξουν όλους τους ντόπιους, θα μαγαρίσουν / γκρεμίσουν όποια εκκλησία βρούν, καί τα υλικά αγαθά των ντόπιων θα υποστούν ανηλεές πλιάτσικο.
Βλέπετε, υπάρχει (κακό) ιστορικό προηγούμενο: Όταν οι «Μεγάλοι» αποφάσισαν (καί διέταξαν) το 1914 το ψευτο-Ρωμαίϊκο να παραδώσει τη νήσο Σάσωνα στους Αλβανούς, κάτι δικοί μας βοσκοί επάνω στο νησί παρακαλούσαν το ΠΝ «μας» να τους πάρει από ‘κεί, διότι οι Αλβανοί θα τους σφάξουν. Το ΠΝ «μας» αρνήθηκε, διότι -είπε- πως έχει διαταγή να μην πάρει κανέναν· καί σήκωσε άγκυρα, κι έφυγε.
Έ, μετά ήρθαν οι Αλβανοί κι έσφαξαν τους πάντες!
Λοιπόν, τί περιμένετε να γίνει στη Σύμη, απόντος του ΠΝ «μας»;
(Αν θέλετε τη γνωμούλα μου, τέτοιες διαχρονικές ντροπές ΔΕΝ τις ξεπλένει ούτε ένας Παύλος Κουντουριώτης, ούτε ένας Βασίλης Λάσκος, ούτε ένας Τούμπας, ούτε ένας Χανδρινός.)

Δεύτερη ερώτησις:
  • Πώς νομίζετε ότι θ’ αντιδράσουν στας Αθήνας;
Πάλι ζητάω απάντηση στα ίσα.
Λοιπόν… να το πάρει το ποτάμι:
Μετά τη σφαγή των νησιωτών μας:
  • Τα μέν «αλληλέγγυα» σκουπίδια θα κρυφτούν γιά κάμποσο στις πρεζοτρύπες τους, μέχρι να φύγ’ η φούρια, όπως κρύφτηκαν μετά τον φόνο (από σφαίρα γύφτου) του μαθητή στο Μενίδι .
  • Οι πωλητικοί δεν θα κάνουν το παραμικρό – θα συνεχίσουν να ζούν όπως ζούσαν μέχρι τότε. Καί σίγουρα θα βρεθεί ένας τους, να παραφράσει τον φρύδια, λέγοντας: «- Η Σύμη κείται μακράν!»
  • Ο λαός σε μεγάλο ποσοστό θα μιμηθεί τους πωλητικούς. Αφού δεν συνέβη τίποτε στην Αθήνα… βόρεια προάστεια, νότια προάστεια, Γκάζι, θέατρα, μπαράκια… δεν τρέχει καί τίποτε.
  • Καί κάποιοι λίγοι θ’ αντιδράσουμε καί θα κατεβάσουμε καντήλια, αποκτώντας όσο ζούμε τον χαρακτηρισμό του «γραφικού ηλίθιου, που φωνάζει χωρίς λόγο».

Τρίτη ερώτησις:
  • Πόσοι είναι οι πωλητικοί, καί πόσοι είμαστε εμείς; Μήπως είμαστε περισσότεροι; Μήπως, αν το θελήσουμε, μπορούμε να τους επιβάλουμε τη ..σαρία; Έ;
Πάλι περιμένω ευθεία απάντηση – κι αφήστε τις κακές σκέψεις, γιά το αν είναι «ηθικό» κάτι τέτοιο. 

Τέταρτη ερώτησις:
  • Αλήθεια, τί το κάνει το Παρλιακούλι (καί το Αλεκσάκι, καί… καί…) να πιστεύει ότι τελικά θ’ αποφύγει το κρέμασμα στην πλατεία Συντάγματος;
Ελάτε, μή διστάζετε! Μιά απάντηση είναι, δεν είναι φίδι που δαγκώνει! 
Απαντώ με ερώτηση: Μήπως έλαβε τίποτις υποσχέσεις από ηπαπαραίους καί λοιπούς ότι εν ανάγκηι θα του φέρουν ολόκληρη εταιρεία μισθοφόρων (Ακαντέμι, ναούμ’) να το προστατέψουν;
Δεν γνωρίζω· αλλά, όταν ρώτησα, η γριά μάγισσα με την κρυστάλλινη σφαίρα δεν είπε μέν τίποτε, αλλά καί δεν χαμογελούσε! 

Πέμπτη ερώτησις:
  • Εσείς, τί σκοπεύετε να κάνετε μ’ όλ’ αυτά;
Βλέπετε, τα επερχόμενα έρχονται καλπάζοντας καί ΔΕΝ θα σας περιμένουν…
 

ΑΘΛΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ.....


Γράφει ο  Doth Multid
  Σας αξίζει η απέχθεια του λαού και της ιστορίας
Αδιάφοροι για τις ανάγκες της κοινωνίας, με πλήρες ενδιαφέρον για τις απαιτήσεις των δανειστών μας.
Ακατάδεκτοι κριτικής από τον κόσμο, δεκτικοί μέχρι εσχάτων στις απαιτήσεις των βιαστών μας.
Ακαλαίσθητοι, βάρβαροι και αγράμματοι, που το παίζουν παντογνώστες με κοινωνικές ευαισθησίες.
Άπληστοι αρχιψευταράδες, τιτάνιοι διδάκτορες της υποκρισίας που έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ακαταστασίας, ανικανότητας, ανοργανωσιάς.
Απότομοι, άξεστοι, απολίτιστοι, ξιπασμένοι, βίαιοι και προσβλητικοί, γεμάτοι θυμό, μίσος, αχαρηστία και χλευασμό προς κάθε πολίτη, αλλά πολιτισμένοι και υπόδειγμα πραότητας και ταπεινότητας μπροστά στους καταστροφείς μας.
Ωρυόμενοι περί δημοκρατίας, κηρύττοντες υπέρ της ιδεατής πολιτείας, απολογητές της κοινωνίας, οι διδάσκοντες την καθαρότητα από τον βυθό του πιο απύθμενου βούρκου, οι καταλύοντες κάθε νόμο, αξία και ήθος.
Ατομιστές, εγωιστές, ναρκισσιστές, ψυχοπαθείς, κοινωνικά απροσάρμοστοι, μεγαλομανείς, είρωνες και συνάμα θρασύδειλοι ψευτομάγκες.
Επιπόλαιοι, ζηλιάρηδες, ρηχοί κόλακες του συστήματος και κακόγλωσσοι για καθέναν που είναι ηθικότερός τους.
Αυταρχικοί, αλλά ευμετάβολοι χωρίς αξίες, λαίμαργοι λάτρες της διπροσωπιάς.
Μονόχνοτοι, βαρετοί, άδειοι και στείροι, αδιάβαστοι τεμπέληδες γεμάτοι οκνηρία, ισχυρογνώμονες της υστεροβουλίας, φαντασμένοι σπάταλοι γλεντζέδες στην πλάτη του κοσμάκη.

Αυτάρεσκοι, ματαιόδοξοι, ακατάδεχτοι, φθονεροί αρχικλεφταράδες, μοχθηροί καταστροφείς της δημοκρατίας, δολοφόνοι της ελπίδας, καταχραστές της κάθε αξίας.
Τρώνε πλουσιοπάροχα εκεί που αφοδεύουν τα τέρατα της οικουμένης, βουτηγμένοι από την κορφή ως τα νύχια στον βόθρο της ανομίας.
Φιλάρεσκοι υποκριτές, φιλοδοξούντες μόνο για την δικιά τους τσέπη, τακτικοί και γρήγοροι στο ψέμα, άτακτοι και αργοί στην αλήθεια.
Άπληστοι, μοχθηροί, οκνηροί, ύπουλοι, οξύθυμοι, ατομιστές, σκληρόπετσοι στις αλήθειες που δεν τους αρέσουν.
Ανεπάγγελτοι, άχρηστοι, ανίκανοι, μέτριοι των μετριοτάτων, φελλοί, στόκοι, κρετίνοι χωρίς ικανότητες εκτός της υποκρισίας, τεμπέληδες χωρίς δεξιότητες εκτός αυτής της φαγοποτίας.
Μυαλά κουκούτσια, αγράμματοι, αδιάβαστοι, ξύλα απελέκητα που δεν γνωρίζουν ούτε την δική τους ιδεολογία, αμπελοφιλοσοφούντες με ύφος εκατό καρδιναλίων, δάσκαλοι που διδάσκουν και νόμο δεν κρατούν.
Οργασμικοί όταν βλέπουν τον κόσμο να χύνει αίμα, γεμάτοι λύπη όταν ο θάνατος που σκορπούν τόσο γενναιόδωρα δεν πιάνει τόσο τόπο όσο θα ήθελαν.
Ξεφτιλισμένοι αυτοκινητόφιλοι που περνούν τις ώρες τους στα μπουζούκια, πολυλογάδες, περιποιούνται μόνο την δικιά τους βρωμοφάρα.
Όργια προδοσίας, δωσιλογισμού, υποκριτικά ξεπουλητάρια, πόρνες του συστήματος, αποτεφρωτές του Λαού, με φιλοδοξίες για ένδοξη πορεία.
Δικτάτορες εξαρτημένοι, γερμανοτσολιάδες της πλάκας, λάτρες της επιπολαιότητας γεμάτοι στόμφο και περηφάνια, αλλά συνεσταλμένοι και πλήρως στα τέσσερα στημένοι μπροστά στα αφεντικά τους.
Σας αξίζει χλεύη.
Σας αξίζει σκληρή εκδίκηση.
Σας αξίζει η απέχθεια του λαού και της ιστορίας.
Σας αξίζει τέλειο γδύσιμο, κατάργηση των πολιτικών σας δικαιωμάτων και απέλαση από την χώρα δια παντός.
Σας αξίζει πόνος μέγιστος για πάντα.
Κι αν δεν ήταν τόσο γρήγορη και σύντομη, θα σας άξιζε η κρεμάλα.


Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2019

ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΥΠΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ;;;ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...

Μισθοφορικές εταιρείες υπέρ Ελλάδος; Όχι, ευχαριστώ!
      
ιάβασα προσφάτως ένα άρθρο στο μπλόγκι του φίλτατου «Διοδότου». Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση (πρωτότυπο άρθρο εδώ), δεν τυγχάνει συγγραφέν υπό Διοδότου.
Το «ζουμί» του είναι πως, ως αποτελεσματικό στρατιωτικής φύσεως αντίμετρο στη λαθροεισβολή (καί τη λαθροπαραμονή στην Ελλάδα), θα έπρεπε οι Έλληνες να ψάξουμε γιά ιδιωτικές μισθοφορικές εταιρείες (ως τις μόνες αποτελεσματικές, να μας βοηθήσουν), καί να μή βασιζόμαστε στον Ελληνικό Στρατό.
Κατ’ αρχήν, ξεκαθαρίζω ότι ένα τέτοιο άρθρο το βλέπω τελείως ουδέτερα καί «χωρίς φόβο καί πάθος»· μιά ακόμη άποψη, από τις αμέτρητες που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο επί παντός επιστητού – καί, πιστεύω, γνωρίζετε το Αμερικάνικο ρητό γιά τις απόψεις («…Όλοι έχουν από μία!») Κοινώς, δέ βαρυέσαι.
Αρκεί να μη βρεθεί κανείς να το πάρει στα σοβαρά!
Διότι τότε θα φύγουμε από τη μία χίμαιρα (το να εναποθέτουμε ελπίδες στον ένδοξο, αλλά ημιδιαλυμένο στρατό μας) καί θα πάμε στην άλλη (το να εναποθέσουμε τις ελπίδες του έθνους μας σε τυχάρπαστα αποβράσματα – ημεδαπά, ή μή).
Λοιπόν, έχω να πω αρκετά επ’ αυτού. Αρκετά, που δεν χωράνε σ’ ένα σχόλιο στον «Διόδοτο».

Κατ’ αρχήν, γιατί ιδρύθηκαν οι ιδιωτικές μισθοφορικές εταιρείες;
Γιά τους εξής λόγους:
  • Επειδή αναλαμβάνουν τις βρωμοδουλειές (πχ βασανιστήρια καί φόνους αμάχων, κτλ), που δεν αναλαμβάνουν (στα φανερά) οι κυβερνήσεις με τους επίσημους στρατούς τους. (Μή καί …λερωθεί τ’ όνομά τους!)
Δηλαδή, μία τέτοια εταιρεία είναι μία ένοπλη «Μ»ΚΟ, καί κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα με τις άοπλες «Μ»ΚΟ: επιβάλλει εκβιαστικώς (νταβατζηδικώς, δηλαδή) την πολιτική του κράτους ΤΗΣ σε άλλα κράτη, αδύναμα.
Μ’ άλλα λόγια, αποτελεί όργανο ασκήσεως πολιτικής καί στρατηγικής του κράτους που την αδειοδοτεί – καί φυσικά ενεργεί σε απόλυτη σύμπνοια μ’ αυτό. Ήτοι: εάν ποτέ θελήσουμε πχ τις υπηρεσίες της εταιρείας μισθοφόρων (πρώην Μπλακγουώτερ καί νύν) Ακαντέμι, δεν πρόκειται να τις πάρουμε, εάν αυτό που θέλουμε βρίσκει αντίθετη την κυβέρνηση των ηπαπάρα (ή ακόμη καί σκέτον τον «κύριο» πρέσβυ, να μην ξεχνιόμαστε). Ακόμη κι αν στον κάθε μισθοφόρο προσωπικώς του δώσουμε το τζάκ-πότ του Τζόκερ.
Να βάλουμε, παναπεί, την Ακαντέμι να κυνηγάει (καί να εξοντώνει) λάθρο; Δεν θά ‘ρθει, χρυσή να την κάνεις! Αφού κάτι τέτοιο δεν το θέλουν οι ηπαπαραίοι… (Κι όχι μόνον αυτοί. Τί σκατά συζητάνε -κι αποφασίζουν- στη λέσχη Μπίλντερμπεργκ τα εκλεκτά μέλη της, τότε; )

[Ο ισχυρισμός του αρθρογράφου, ότι οι εταιρείες μισθοφόρων είναι ανεξάρτητες, δεν θα εκστομιζόταν ούτε από πεντάχρονο νήπιο. Βλέπουμε πχ -σ’ ένα από τα διαγράμματα που παραθέτει- την εξάπλωση των Κινεζικών μισθοφορικών εταιρειών ανά τον κόσμο. Λες καί δεν βρίσκεται πίσω απ’ αυτές η ίδια η Κινεζική κυβέρνηση, ή λες κι οι Κινέζοι μισθοφόροι πχ ανά την Αφρική δεν προωθούν την πολιτική της χώρας τους – καί με χρονικό ορίζοντα αιώνα.
Ή λες καί δεν ελέγχουν οι ηπαπάρα το τί κάνει η Ακαντέμι! Θα την αφήσουν, λέτε, να κάνει του κεφαλιού της, επειδή είναι «ανεξάρτητη»;! Κούνια που σας κούναγε…
Κι άλλο παράδειγμα με Κίνα: σε πολιτικό, «άοπλο» επίπεδο, όλοι ξέρουμε πως στο ποδόσφαιρο γίνεται της κακομοίρας με τους στημένους αγώνες, επειδή παγκοσμίως το πολύ χοντρό στοιχηματικό χρήμα διακινείται μέσα από το παράνομο στοίχημα της Σιγκαπούρης.
Γιατί, όμως, δεν βάζει κανείς «έντιμος» χέρι στην Σιγκαπούρη; Μήπως επειδή από πίσω βρίσκεται πάλι η ίδια η Κίνα; Έ;
…Θα έλεγα πως καλό είναι, από μιά ηλικία καί μετά, να προσέχουμε να μην μας φεύγουν τέτοιου μεγέθους μαλακίες, όπως η υποτιθέμενη «ανεξαρτησία» των μισθοφορικών εταιριών.]

Μέσα, λοιπόν, στα «καθήκοντα» μιάς τέτοιας εταιρείας, είναι καί η σύναψη κερδοφόρων (γιά το κράτος ΤΗΣ) συμβολαίων «αποκαταστάσεως των ζημιών» στο κράτος-θύμα, όταν πάψει το πιστολίδι. (Πράγμα που -εντίμως- αναφέρει κι ο αρθρογράφος του πρωτότυπου άρθρου.)

Συνεχίζουμε με τους λόγους ιδρύσεως μισθοφορικής εταιρείας:
  • Επειδή, τώρα, γιά να γίνουν οι βρωμοδουλειές, απαιτούνται άτομα μηδενικής ηθικής, οι εταιρείες αυτές «αξιοποιούν» καθάρματα του υποκόσμου, που αλλοιώς θα σάπιζαν σε τίποτε φυλακές – ενώι εδώ φαίνονται …χρήσιμα.
  • Επειδή τα εν λόγωι καθάρματα έχουν αμοιβαίο συμφέρον από την υπηρεσία τους σε τέτοιες εταιρείες (χοντρό μισθό – συν πλιάτσικο, όποτε προκύψει). Οπότε, αντί να διαπράττουν παρανομίες (καί να φυλακίζονται), εξασκούν το …χόμπυ τους …νομίμως (καί με κέρδος)!
  • Επειδή οι τακτικοί στρατοί χρειάζονται μεγάλο χρονικό διάστημα, γιά ν’ αφομοιώσουν τη χρήση (σε επίπεδο τακτικής) νέων «σοφιστικέ» όπλων· ενώι οι επαγγελματίες μισθοφόροι κερδίζουν χρόνο, εκπαιδευόμενοι στα νέα όπλα ήδη από τα εργοστάσια παραγωγής τους.
  • Κι επειδή εντάξει, καί ο καραβανάς είναι επαγγελματίας στρατιώτης μέν, αλλά η διαφορά του από τον μισθοφόρο είναι ακριβώς η ίδια διαφορά «ευελιξίας» που -παγκοσμίως- έχει το Δημόσιο με τον ιδιωτικό τομέα.

Λοιπόν, δε λέω· οι προεκτεθέντες λόγοι είναι αρκετά σοβαροί, ώστε ένα κράτος να προχωρήσει σε αδειοδότηση μισθοφορικής εταιρείας· η οποία, όμως, ΠΑΝΤΑ να θυμάστε ότι:
  • ούτε ανεξάρτητη είναι,
  • ούτε θα πάει ποτέ κόντρα στα συμφέροντα του κράτους ΤΗΣ.
Επίσης, καταλαβαίνουμε εύκολα ότι τέτοιες εταιρείες ιδρύουν τα κράτη, τα οποία έχουν παγκόσμιες φιλοδοξίες – κι όχι το πρώτο τυχόν κράτος-πορδή. Δηλαδή σε τέτοια μέσα καταφεύγουν οι παραδοσιακές «Μεγάλες Δυνάμεις» (πχ Γαλλία – με τη Λεγεώνα των Ξένων), συν όσα κράτη φιλοδοξούν στις μέρες μας να γίνουν «χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη». (Πχ τουρκίτσα – με την μισθοφορική παύλα εργολαβική εταιρεία Σαντάτ του απόστρατου Τανρίβερντι. Μπερδεγουέη, πόσο «ανεξάρτητη» είναι η Σαντάτ; Αφού ο Τανρίβερντι είναι παλιόφιλος με τον Ρετζεπίκα, καί δή αποτελεί προσωπική επιλογή του τελευταίου…)
Τα υπόλοιπα κράτη καί κρατούλια (καί προτεκτοράτα), δέεεννν.
Οπότε, η Ελλάδα δεν πρόκειται να φτιάξει κάτι τέτοιο στο ορατό μέλλον. (Άλλο πράγμα πρέπει να φτιάξει η Ελλάδα – καί τάχιστα. Παρακάτω η εξήγηση.)
Αλλά, επίσης, ούτε να στηρίζεται σε τέτοιες εταιρείες μπορεί. (Γιά την αντιμετώπιση των λάθρο, ή όποιων άλλων μας ενοχλούν.)
Διότι, άντε, πες ότι βρήκαμε τα φράγκα να την πληρώσουμε τη μισθοφορική εταιρεία. Βρήκαμε καί τον τρόπο να της αναθέσουμε έργο στη ζούλα – γιά να μην πολυφαίνεται πως πρόκειται γιά επίσημη ανάθεση έργου από το γκουβέρνο, με νομιμότητες καί τέτοια. (Διότι, τότε, ούτε ψύλλος στον κόρφο της Ελλαδίτσας!) Ποιά μισθοφορική εταιρεία νομίζετε πως θα έρθει ν’ αναλάβει; Αυτές που προέρχονται από κράτη, που δεν μας χωνεύουν; Σαφώς όχι.
Από ουδέτερα κράτη, είπατε; Σωστά.
Μόνο να μου ξεκαθαρίσετε ποιά μπορεί να είναι αυτά. Εννοείτε πχ την Κίνα; Ά, ρέ, αφελείς!…
Μην ξεχνάτε ότι -παρασκηνιακώς, έστω- ακόμη κι η Κίνα μας «άδειασε» στο Σκοπιανό ζήτημα… εφ’ όσον την ενδιαφέρει μονάχα το να φεύγουν σφεντόνα από τον Πειραιά γιά κεντρική Ευρώπη τα τραίνα με τα εμπορεύματά της. Άρα, μπροστά στην σιδηροδρομική ταχύτητα, τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας μπορούνε να πάνε στον αγύριστο.
Καί γιά να τελειώνουμε μ’ αυτές τις χαζομάρες: έστω πως βρίσκουμε μιά μισθοφορική εταιρεία του γούστου μας, καί τη βάζουμε να καθαρίζει λάθρο. Πράγμα, όμως, που αργά ή γρήγορα θα μαθευτεί.
Καταλαβαίνετε τις συνέπειες; Παίρνει στροφές το μυαλουδάκι σας, γιά το τί πρόκειται να επακολουθήσει εις βάρος μας; Ή μιλάω σε νήπια;
(Ακόμη, όμως, κι αν της αναθέσουμε καθαρά προληπτικό αποτρεπτικό έργο κι όχι φόνους, ακόμη καί μέσα στην τουρκίτσα -πρίν κάν πατήσουν οι λάθρο τα βρωμοπόδαρά τους εδώ-, ακριβώς τις ίδιες άσχημες συνέπειες θα λουστούμε. Μή σας μένει καμμία αμφιβολία.)

Εκτός των προαναφερθέντων αρνητικών, οι μισθοφόροι διαχρονικώς ουδέποτε ήσαν άτομα, να στηρίζεσαι επάνω τους εκατό τοις εκατό. Στην κρίσιμη στιγμή, όταν δηλαδή κινδύνευε η ζωούλα τους, πάντα την κοπανούσαν. Παραδείγματα; άφθονα!
  • Ο Αντίοχος ο Δ’ με τον στρατηγό του, τον Νικάνορα, που τον εγκατέλειψαν οι μισθοφόροι του μπροστά στους οβραίους κατσαπλιάδες – κι οι τελευταίοι τον κάνανε τον Νικάνορα ψητόν στον φούρνο με πατάτες (στην κυριολεξία!).
  • Διάφοροι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, που έφαγαν μεγαλοπρεπές άδειασμα από τους μισθοφόρους τους· είτε σε κρίσιμη καμπή της μάχης, είτε επειδή ο αντίπαλος συνομώτης έδινε πιό πολλά.
  • Διάφοροι Βυζαντινοί αυτοκράτορες, που έφαγαν άδειασμα από τους Βαράγγους (καί τους Τούρκους μισθοφόρους, καί τους Καταλανούς, καί… καί…), όταν φάνηκε ότι το αυτοκρατορικό πουγγί στέρεψε – καί υπήρχαν δυσκολίες γιά να ξαναγεμίσει. Η –με όρκους, παρακαλώ!– «πίστη» κι «αφοσίωση» όλων αυτών των μισθοφόρων στον αυτοκράτορά τους έφυγε αυτοστιγμής πούφ! σαν κλανιά.
Ειδικά κάτι μισθοφόροι σαν τους Καταλανούς, καταξέσκισαν τον άμαχο πληθυσμό, προκειμένου να πάρουν τα υπεσχημένα μέσωι πλιάτσικου – όταν δεν τα πήραν «επισήμως».
Ως συμπέρασμα: τις μισθοφορικές εταιρείες, ούτε να τις σκέφτεστε!

Όμως, εφ’ όσον οι μισθοφορικές εταιρείες μας ξυνίζουν, τί να κάνουμε, ρέ Εργοδότη;
Έχουμε -θεωρητικώς, έστω- τρείς επιλογές:
  • Να φτιάξουμε καθαρά Ελληνική μισθοφορική εταιρεία.
  • Να συνεννοηθούμε με τον καθαρά εγχώριο υπόκοσμο.
  • Καί να επανασυστήσουμε τάχιστα την Κρυπτεία.
Η πρώτη επιλογή θα μπορούσε να δουλέψει· καλές οργανώσεις εφέδρων έχουμε, πατριώτες είναι τα παιδιά… θεωρητικώς, μιά οργάνωση πατριωτών εφέδρων μπορεί να μετεξελιχθεί σε Ελληνική μισθοφορική εταιρεία. Οκέϋ. Αλλά, δυστυχώς, ακόμη κι αν λύσουμε όλα τα πρακτικά καί οργανωτικά προβλήματα (πχ εύρεση οπλισμού, χρήματα, διοίκηση), δεν έχουμε χρόνο.
Επαναλαμβάνω γιά πολλοστή φορά: τώρα είμαστε στο «καί μισή» καί καίγεται ο κώλος μας. Δεν έχουμε χρόνο γιά υλοποίηση σχεδίων, έστω καί χρονικού ορίζοντα εξαμήνου.

Η δεύτερη επιλογή θα μπορούσε επίσης να δουλέψει, όμως υπό -αρκετές- προϋποθέσεις… Άν τους φέρναμε στο φιλότιμο, άν τους πείθαμε ότι οι «δουλειές» τους κινδυνεύουν απ’ τους ξένους… Άν, άν, άν!!! Όμως, τί γίνεται μετά; Διότι μετά, όταν θά ‘χει ξεκαθαρίσει η κατάσταση, θα ζητήσουν να κάνουμε τα στραβά μάτια στις επόμενες «δουλειές» τους.
Άτοπον. Καί οι πατριώτες δεν είμαστε «ελαστικοί» μπάτσοι σε καθημερινό καιρό (συνηθισμένης) ειρήνης, να κάνουμε αλισβερίσια με τους ποινικούς. Εδώ πρόκειται γιά την επιβίωση της Ελλάδας! Όχι πχ γιά κέρδη απ’ τα χασίσια, ως ανταμοιβή γιά καρφώματα. Καταλαβαινόμαστε, ή ού;
Άτοπον, λέμε.

Η τρίτη επιλογή, τώρα, είναι η μόνη εφικτή.
Κρυπτεία;
ΝΑΙ!
Γιατί, δηλαδή; οι βασανισμένοι Αρμένηδες τί διαφορετικό έκαναν, όταν καθάριζαν Νεοτούρκους ανά τας Ευρώπας;
Κρυπτεία, λοιπόν…
Καί δεν χρειάζεται να λέγονται καί να γράφονται πολλά δημοσίως. Όποιος θέλει καί νομίζει πως μπορεί, την ξεκινάει.
Καί μόνον πατριώτες μπορούν· καί μόνον υπέρ βωμών καί εστιών. Δεν γίνεται αλλοιώς!

Υγ: Επιτέλους, πότε θα τελειώσει το νηπιαγωγείο αυτός ο λαός; Πότε θα μεγαλώσει;
  • Τη μιά, θα μας σώσουν οι Σύμμαχοι· πότε οι Άγγλοι, πότε το Ξανφόν Γκιένος, πότε «Ελλάς-Γαλλία συμμαχία!» (ναί, πώς;! «συμμαχία» με το Φράγκικο Ιερατείο, ανιστόρητα μοσχαράκια μου! – συμμαχία μ’ αυτούς, που πυροβολούσαν Ευζώνους το 1915!), πότε η μιά συμμαχο-σαχλαμάρα, πότε η άλλη.
  • Την άλλη, θα μας σώσουν οι Ψίψιλον, οι Έλ, οι προφητείες, ο Βατάτζης – ακόμ’ ακόμα κι ο ίδιος ο Θεός, άμα λάχει!!! (Ο Θεός, δεν ξέρω γιά ποιόν λόγο – καί δεν μπορώ να φανταστώ. Επειδή έχουμε ωραία μάτια, ίσως; )
  • Τώρα, μας προκύψανε κι οι μισθοφορικές εταιρείες ως σωτήρες!… Παναπεί, ο επίσημος μαχαιροβγαλτικός υπόκοσμος ηπαπαραίων καί λοιπών!
Τέλος πάντων· όπως προείπα, το πήρα ψύχραιμα το πράγμα. Ακόμη μία Διαδικτυακή ανιστορησία κι ανεδαφικότητα, σαν -ας πούμε- το φάρμακο της φαλάκρας καί τους μεγεθυντές πέους στις διαφημίσεις στα πλαϊνά (καί τα πάνω, καί τα κάτω) των μεγάλων σάϊτζ.
Διαβάζουμε – καί προσπερνάμε.
Αρκεί να μή διαδοθεί (δεν θέλει πολύ ο Έλληνας!) καί μας ανάψει φωτιές. Έχουμε ήδη αρκετές!
 

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 
Ακολουθεί μια μικρή ιστορία:

Όταν τελείωσα τις σπουδές μου και πριν φύγω για μεταπτυχιακό, βρήκα εργασία σε ένα ελληνικό οικονομικό περιοδικό ως βοηθός-στατιστικός αναλυτής. Στην πραγματικότητα όμως παρείχα και τεχνική υποστήριξη στους εργαζόμενους του περιοδικού. Τους βοηθούσα με τους υπολογιστές τους, έστηνα δίκτυα Novel, έφτιαχνα τους εκτυπωτές που είχαν κολλήσει κλπ. Ο μισθός μου ήταν επιεικώς άθλιος. Αλλά γιατί να στενοχωρηθώ, 23 χρονών άνθρωπος; Μήπως ήξερα τι με περίμενε;
Ένα από τα καλά της δουλειάς ήταν ότι είχα πρόσβαση σε σοβαρά Ελληνικά και ξένα περιοδικά και σε εκδόσεις μελετών. Ένιωθα ευτυχισμένος που μπορούσα να διαβάσω τόσα υπέροχα και διαφωτιστικά άρθρα και πραγματείες.
Ένα διαφωτιστικό άρθρο που μου τράβηξε το ενδιαφέρον ήταν από το Harvard Business Review, γραμμένο το 1977 και ως θέμα του είχε τους δεσμούς των κοινωνικών τάξεων. Με λίγα λόγια ο αρθρογράφος εξέταζε εάν οι δεσμοί των κοινωνικών τάξεων ήταν πιο δυνατοί "κάθετα" (δηλαδή εντός του Έθνους) ή "οριζόντια" (δηλαδή διαπερνούσαν τα Έθνη).
Ορίστε ένα παράδειγμα για να γίνω κατανοητός:
Η εργατική τάξη της Γαλλίας αισθάνεται πιο κοντά και έχει ισχυρούς δεσμούς με την αστική και μεγαλοαστική τάξη εντός της Γαλλίας
ή έχει πιο ισχυρούς δεσμούς με την εργατική τάξη σε άλλες χώρες όπως η Πολωνία, η Νότια Αφρική, η Νέα Ζηλανδία κ.λ.π.;
Προσέξτε! Το 1977, σε ένα από περιοδικά που εκδίδεται από το πανεπιστήμιο του Harvard όπου φοιτούν οι γόνοι της αστικής και μεγαλοαστικής τάξης των ΗΠΑ (αλλά και άλλων χωρών), ένας ερευνητής κάθεται και μελετά και εξετάζει και αναλύει και γράφει ένα πόνημα μερικών δεκάδων χιλιάδων λέξεων για να συμπεράνει τί;
Εάν οι δεσμοί των τάξεων είναι πιο δυνατοί ΕΝΤΟΣ του Εθνούς ή ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ τα έθνη οριζόντια.
Γιατί πιστεύετε ότι αφιέρωσε τόσο χρόνο σε αυτή τη μελέτη;
Γιατί ήταν τόσο σημαντική αυτή η μελέτη για τον ίδιο τον συγγραφέα της αλλά και για το Harvard Business Review που την δημοσίευσε;
Προσωπικά πιστεύω ότι προσπαθούσε να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα που θα τον βοηθούσε να εφαρμόσει μια στρατηγική που θα εξασφάλιζε και θα διαιώνιζε την προσωπική του καλή κοινωνική κατάσταση καθώς και της τάξης του ή/και του έθνους του.
Από ότι θυμάμαι δεν κατέληγε σε κάποιο οριστικό συμπέρασμα διότι δεν χρησιμοποιούσε Μαθηματικά. Από τότε όμως έχει εμφανιστεί και αναπτυχθεί η επιστήμη της Ανάλυσης των Κοινωνικών Δικτύων (με πολλά Μαθηματικά, πολύ Στατιστική) που μπορεί να παρακολουθεί σε αληθινό χρόνο (real time) και αυτοματοποιημένα τις αλληλεπιδράσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων χρηστών στα κοινωνικά δίκτυα. Για σκεφτείτε λίγο, πόσα στοιχεία για εμάς και τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε έχει το FB, το Twitter, το VK.
Είμαι σίγουρος ότι όσες εταιρείες και κυβερνήσεις αναλύουν τα κοινωνικά δίκτυα, έχουν ήδη βρει την απάντηση στην ερώτηση που διατύπωνε εκείνος ο ερευνητής του 1977.
Το κυριότερο όμως είναι ότι θα προσπαθούν να χειραγωγήσουν τις τάξεις ανά την υφήλιο σύμφωνα με τα συμφέροντά τους.
Ας δούμε μερικά παραδείγματα που μου έρχονται στο μυαλό:
To ξέρετε ότι υπάρχει ένα group των Antifa στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ; Ότι υπάρχει κι άλλο ένα στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ;
Πώς; Γιατί;
Προσωπικά τις πρώτες αναφορές για τους Antifa τις είδα σε κάτι βίντεο του 2004-8 του μνημονιακού Καρατζαφέρη στο Youtube όταν υποτίθεται του είχαν γράψει συνθήματα στο σπίτι του.
Τον καταλαβαίνω. Προσπαθούσε και αυτός να μπει στη Βουλή για να υπογράψει τα μνημόνια. Όμως σε πόλεις με υψηλό βιοτικό επίπεδο των ΗΠΑ, τί δουλειά έχουν οι Antifa;
Υποψιάζομαι ότι κάποιος/οι έχουν φτιάξει μια χαλαρή οργάνωση στις χώρες του Δυτικού Ημισφαιρίου, δεν την έχουν ονομάσει αντιφασιστική αλλά το έχουν νερώσει για να είναι πιο εύπεπτο σε antifa. Και όποιο λούμπεν στοιχείο καταπιεί το (πρακτόρικο) δόλωμα θα χρησιμοποιηθεί για να προωθήσει τα συμφέροντα ποιών; Ποιοί μπορούν να καθοδηγήσουν μια διεθνή οργάνωση;
Άλλο παράδειγμα είναι ο ρόλος ομάδων όπως η Bildeberg, η λέσχη Ambrosetti (που είχε συμμετάσχει και ο "αριστερός" Τσίπρας), το φόρουμ του Davos κλπ. Πού αποβλέπουν τα μέλη τους; Υπέρ ποιών εργάζονται;
Θυμάμαι τον υπουργό Οικονομικών της Ελλάδα, τον Αλογοσκούφη που συμμετείχε σε συνεδριάσεις των Bildeberg. Ποιών τα συμφέροντα προωθούσε σε αυτές τις συνεδριάσεις; Της διεθνοποιημένης μεγαλοαστικής τάξης του ή των Ελλήνων ανεξαρτήτως τάξης; Διότι θυμάμαι επίσης την απάντηση που είχε δώσει σε μια ηλικιωμένη συνταξιούχο του 2008 ( ; ) στην Ερμού όταν αυτή του είχε παραπονεθεί ότι με την σύνταξή της δεν μπορούσε να ζήσει. Της είχε απαντήσει ψυχρά "Δεν θα ζήσετε". Το θυμάστε;
Επίσης θυμάμαι ότι ο ίδιος είχε αυξήσει το 2006 τεχνητά το ΑΕΠ συμπεριλαμβάνοντας και τις δραστηριότητες της μαύρης οικονομίας (πορνεία, ναρκωτικά κλπ.) στον υπολογισμό του. Γιατί;
Μήπως για να δώσει το 2008, ποσό ίσο με το 10% του αυξημένου ΑΕΠ στις τράπεζες; Και αυτό βοήθησε την συνταξιούχο να ζήσει; Ή μας οδήγησε στα Μνημόνια;
Αυτές οι ίδιες οι τράπεζες ήταν Ελληνικές στην ουσία; Είχαν ως στόχο την σωστή εξυπηρέτηση των Ελλήνων καταθετών τους (και της ανωτέρω συνταξιούχου στην Ερμού) ή των μεγαλοαστών μετόχων τους σε Ελλάδα και ΕΕ; Διότι θυμάμαι ότι όταν μέσω του Α' Μνημονίου μετατράπηκε το χρέος μας σε χρέος μεταξύ κρατών, πολλές τράπεζες σε Γαλλία και Γερμανία εμφάνισαν χρηματιστηριακή άνοδο. (Ήταν όσες είχαν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα & μετοχές και μέσω του Μνημονίου εξασφάλισαν ότι τελικά θα πληρωθούν).
Και η κυβέρνηση του ΓΑΠ που μαζί με τα απολειφάδια του "πατριωτικού" ΛΑΟΣ και της ΔΗΜΑΡ ψήφισαν το Μνημόνιο ποιών τα συμφέροντα εξυπηρετούσαν;
Σας κούρασα με τις ερωτήσεις και τις υποθέσεις μου; Ορίστε και ένα ένα ιστορικό στοιχείο από τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας: Λίγο πριν την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων, ο μεγαλέμπορος όπλων Βασίλης Ζαχάρωφ (δηλ. Ζαχαριάδης) είχε ειδοποιήσει τον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών πως χρειαζόταν 500.000 χρυσές λίρες για να εξαγοράσει το σύνολο της Ελληνικής κυβέρνησης (ίσως και του κοινοβουλίου, δεν θυμάμαι καλά).
Ποιών τα συμφέροντα εξυπηρετούσε η τότε εξαγορασμένη κυβέρνηση; Των Ελλήνων πολιτών ή των Βρετανών; Γιατί ναι μεν η Ελλάδα μεγάλωσε εδαφικά αλλά 10 χρόνια αργότερα ξεριζώθηκαν οι Μικρασιάτες από τις εστίες τους και καταλήξαμε να πληρώνουμε και πολεμικές αποζημιώσεις.
Τελευταίο, πρόσφατο στοιχείο: πριν τις πρόσφατες εκλογές ο σημερινός πρωθυπουργός δήλωσε σε ομιλία του σε διεθνές ακροατήριο ότι θα καταπολεμήσει τον "νατιβισμό". Κάτι μου θύμιζε ο όρος αλλά το έψαξα:
"Ας δούμε πώς ορίζει τον νατιβισμό το λεξικό Μπαμπινιώτη (Β΄ έκδοση, σελ. 1.165): «Νατιβισμός (ο) [χωρ. πληθ.] 1. ΚΟΙΝΩΝΙΟΛ. τάση ή κίνημα που αναπτύσσεται στο εσωτερικό των κοινωνιών και αποσκοπεί στη διατήρηση ή στην αναζωογόνηση και εκ νέου καθιέρωση αυτοχθόνων πολιτιστικών συνθηκών, ηθών, εθίμων κ.λπ. ως αντίδραση στην ξενική πολιτιστική διείσδυση, 2. (ειδικότ.) η πολιτική και η πρακτική που προστατεύει τα συμφέροντα των αυτοχθόνων κατοίκων μιας χώρας και γενικότερα ευνοεί με κάθε τρόπο τους γηγενείς πληθυσμούς εις βάρος των μεταναστών»".
Δηλαδή με απλά λόγια, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δήλωσε οτι θα καταπολεμήσει την διατήρηση, αναζωογόνηση των αυτοχθόνων ηθών και εθίμων και τα συμφέροντα των αυτοχθόνων κατοίκων! (Κάνετε μια αναζήτηση με τις λέξεις "Kyriakos Mitsotakis nativism. Θα εκπλαγείτε με το ποιοι είναι ενθουσιασμένοι, ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΙ με αυτές τις δηλώσεις του).
Προχθές μάλιστα έγινε ακόμη πιο συγκεκριμένος. Η Ελληνική κοινωνία γίνεται πολυ-πολιτισμική και οι λαθρομετανάστες αποτελούν τη λύση στο πρόβλημα της υπογεννητικότητας της χώρας!
Κανένα μέτρο δεν θα πάρει ο κ. Μητσοτάκης για να υποστηρίξει τους Έλληνες πολίτες που από το πρωί που ξυπνούν ως το βράδυ που κοιμούνται, σκέφτονται πως θα πληρώσουν δόσεις, διακανονισμούς, πρόστιμα, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ, ΔΗΚΩ, ΕΤΜΕΑΡ.
Δεν θα αναρωτηθώ διότι το δήλωσε ο ίδιος: ο κ. Μητσοτάκης δεν υποστηρίζει τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών αλλά των λαθρομεταναστών.
Το πιο ενδιαφέρον από όλα είναι ποιοι είναι οι σύμμαχοι του νεοφιλελεύθερου κ. Μητσοτάκη.
1. Οι ΜΚΟ (λογικό, άλλωστε η ξαδέλφη του κα Λυμπεράκη είναι στο ΔΣ της ΜΚΟ του Σόρος. Αυτή που είχε πει ότι "οι φτωχοί δεν πρέπει να ψηφιζουν διοτι δεν ξέρουν το συμφέρον τους"),
2. οι απάτριδες διεθνιστές που περιμένουν να επιστρέψει ο Λεφ Νταβίντοβιτς Μπρονστέιν για να τους οδηγήσει στον συνεχή αγώνα και
3. κάποιοι θολωμένοι που δεν έχουν καταλάβει ακόμα ποιος καθοδηγεί τους "απελάστε το ρατσισμό" (που όταν εμείς είχαμε πάει να διαμαρτυρηθούμε για τους πλειστηριασμούς των σπιτιών των Ελλήνων πολιτών και ο Υπουργός του Σύριζα είχε κρυφτεί πισω από μια διμοιρία ΜΑΤ, οι ΚΑΡ μοίραζαν φυλλάδια υπέρ των "ανοιχτών συνόρων" (του Σόρος).
Οι δύο τελευταίες κατηγορίες που θυμίζουν το ανέκδοτο με την χαζή πόρνη. Πέθανε όταν έμαθε ότι οι άλλες πληρώνονται...
Όλοι μαζί νεοφιλελεύθεροι, Σοραίοι με κοστούμια και χωρίς, ιδεολόγοι της κακιάς συμφοράς και θολωμένοι έχουνε απορρίψει την Εθνική τους συνείδηση. Και το πιο φαιδρό από όλα θέλουν να μας κάνουν να αισθανθούμε ένοχοι που εμείς την διατηρούμε ακόμη.
Έχουν πολύ πλάκα λόγω της αυτοπεποίθησης που τους δημιουργεί η ανοησία τους και αυτό το αίσθημα που έχουν ότι μπορούν να χαρακτηρίζουν όλους εμας τους υπόλοιπους (συνήθως "φασίστες", δεν έχουν φαντασία και αυτό το έχουν πρόχειρο).
Πόσο δραματικός αλλά και πόσο ωραίος θα είναι αυτός ο αγώνας!
Για την κατάληξή του δε, δεν εχω καμία αμφιβολία δεδομένου ότι το Κακό εμπεριέχει τους σπόρους της αυτοκαταστροφής του.

ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΧΟΡΕΨΕΙ ΣΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ...

 Πώς και γιατί ο Τραμπ αποφάσισε να χορέψει στο ρυθμό του Σουλτάνου        

Με μια φαινομενικά ακατανόητη απόφαση ο Ντόναλντ Τραμπ ήρε την υποστήριξη των ΗΠΑ στους Κούρδους και έδωσε το πράσινο φως στον Ερντογάν των S-400 να επιχειρήσει στη Βόρεια Συρία. Τις επόμενες μέρες θα δούμε την έκταση των επιχειρήσεων που μάλλον θα είναι αναλόγως ήπιες με την προέλαση στο Αφρίν το 2018. Και αυτή η αναμενόμενη ηπιότητα είναι ο πρώτος λόγος που ο Τραμπ αφήνει τον Ερντογάν να προχωρήσει. Ο δεύτερος λόγος είναι πιο προσωπικός, απλά είναι ευκολότερο για τον Αμερικανό πρόεδρο να συνεννοείται με ηγέτες τύπου Ερντογάν.      
Όπως έχω ξαναγράψει ο πόλεμος στη Συρία είναι μια ιδιαίτερα περίπλοκη σύρραξη στην οποία έχουν εμπλακεί πλήθος εξωτερικών και περιφερειακών παικτών που είναι αρκετά προσεκτικοί ώστε να προωθούν τα συμφέροντα τους με τρόπο που αποτρέπει ανεξέλεγκτες κλιμακώσεις. Αλλά ας δούμε πάλι τα χαρακτηριστικά των πρόσφατων εξελίξεων. Ακούμε και διαβάζουμε ότι οι Τούρκοι έχουν από καιρό έτοιμα σχέδια εισβολής στη Βόρεια Συρία, πως συγκεντρώνουν στρατεύματα στα σύνορα, και πως σύντομα θα προωθηθούν στο εσωτερικό της Συρίας. Μέχρι και την περιοχή που σκοπεύουν να θέσουν υπό τον έλεγχο τους ξέρουμε.
Αλλά αλήθεια πώς τα γνωρίζουμε όλα αυτά; Κάποιος κατάσκοπος ή διπλός πράκτορας μπήκε στα άδυτα των αδύτων του τουρκικού επιτελείου και μας τα ανακάλυψε; Κάποιος αόρατος δορυφόρος ή εξελιγμένο λογισμικό υπέκλεψε το μεγάλο μυστικό; Φυσικά τίποτα από αυτά. Ό,τι γνωρίζουμε το γνωρίζουμε διότι εδώ και μήνες ο Ερντογάν έχει ενημερώσει επίσημα εχθρούς και φίλους για τις προθέσεις του. Η Τουρκία θέλει να επεκτείνει την επιρροή της στη Συρία θέτοντας υπό τον έλεγχό της ένα μεγάλο θύλακα στο Βορρά όπου, όπως διατείνεται, θα εγκαταστήσει εκατοντάδες χιλιάδες Σύρους πρόσφυγες. Αν τελικά ένας τέτοιος επαναπατρισμός λάβει χώρα, δεν θα γίνει φυσικά για ανθρωπιστικούς λόγους. Θα γίνει για να αλλάξει τη δημογραφία της περιοχής σε βάρος των Κούρδων της Συρίας που ζουν νοτίως των κουρδικών περιοχών της ίδιας της Τουρκίας.
Ο στόχος της Άγκυρας είναι γνωστός, αλλά για την επίτευξή του δεν σχεδίασε και εκτέλεσε μια χειρουργική επιχείρηση που θα δημιουργούσε τετελεσμένα στο έδαφος. Και δεν θα το έκανε ποτέ γιατί στον πόλεμο της Συρίας οι κανόνες εμπλοκής είναι πολύ διαφορετικοί. Κάθε παίκτης οφείλει να είναι σε συνεννόηση με τους υπολοίπους που με τη σειρά τους οφείλουν να συναινέσουν σε κάθε κίνηση. Και αυτό συμβαίνει γιατί μόνο έτσι αποφεύγονται αντιδράσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν ανεξέλεγκτη  κλιμάκωση. Γι’ αυτό άλλωστε στον πόλεμο στη Συρία, με εξαίρεση τις επιχειρήσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, δεν είδαμε μεγάλες και αμφίρροπες μάχες αλλά αντίθετα βομβαρδισμούς, πολιορκίες, σφαγές αμάχων, τακτικές υποχωρήσεις και φυσικά εκτεταμένο ξεριζωμό.
Τώρα που λοιπόν ο Ερντογάν έχει το πράσινο φως από τον Αμερικανό ομόλογό του μπορεί να προωθήσει στρατεύματα όχι απλά χωρίς να φοβάται προστριβή με αμερικανικές δυνάμεις, αλλά και ελπίζοντας σε εντελώς αναίμακτη προέλαση. Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς στην περίπτωση του Αφρίν, ο ευγενής πόθος του Ερντογάν είναι να μη χρειαστεί να πολεμήσει με τους Κούρδους μαχητές. Και αυτό γιατί απώλειες ή σύνδεση Τούρκων στρατιωτών με ακραίες καταστάσεις και ενέργειες θα βλάψουν σημαντικά την εικόνα του Ερντογάν τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Σε κάθε περίπτωση οι αναφορές για υποχώρηση κουρδικών μονάδων με ταυτόχρονη καταστροφή οχυρωματικών θέσεων υπό την αμερικάνική επίβλεψη μόνο ως θετικοί οιωνοί μπορούν να αποτιμηθούν από την Άγκυρα.
Το ερώτημα είναι γιατί ο Τραμπ παίρνει μια απόφαση κόντρα σε όλους τους θεσμικούς του συμβούλους. Για να γίνει αντιληπτό τι πάει να κάνει ο Τραμπ, οφείλει να ληφθεί υπόψη πως οι κουρδικές περιοχές, με εξαίρεση το Ισραήλ, είναι το μόνο μέρος στη Μέση Ανατολή όπου η επίδειξη αμερικανικού διαβατηρίου συνοδεύεται με εκδηλώσεις λατρείας από τον τοπικό πληθυσμό. Μια συμμαχία λοιπόν με πολλαπλά οφέλη για τις ΗΠΑ που σφυρηλατήθηκε μεθοδικά από το 2003 και μετά, κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα για να κάνει ο Τραμπ το χατίρι στον Ερντογάν. Στον Ερντογάν που από τα τέλη της δεκαετίας του 2010 είναι σταθερά επικριτικός στο Ισραήλ, δηλαδή στον προνομιακό σύμμαχο των ΗΠΑ στην περιοχή. Στον Ερντογάν που διατάζει τους σωματοφύλακες του να επιτεθούν σε διαδηλωτές σε αμερικανικό έδαφος. Στον Ερντογάν που αγοράζει τα S-400 από τη Ρωσία. Στον Ερντογάν που λίγες μέρες πριν αποχωρεί από το επίσημο δείπνο του ΟΗΕ επειδή βλέπει τον Τραμπ να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αλ-Σίσι.
Ο Τραμπ είναι ένας ιδιόρρυθμος ηγέτης για τον οποίο η λεγόμενη συνέχεια της εξωτερικής πολιτικής ωχριά μπροστά στην ανάγκη να μην φανεί ανακόλουθος στους υποστηρικτές του. Ο Τραμπ, που έχει εκλογές σε ένα χρόνο, θέλει να μεταφέρει το μήνυμα ότι τηρεί την προεκλογική του υπόσχεση να μην θέτει σε αχρείαστο κίνδυνο Αμερικανούς στρατιώτες και να μη ρίχνει τα λεφτά των φορολογουμένων του σε πηγάδια δίχως πάτο. Έτσι, τα τιτιβίσματα που στηλιτεύουν την χορήγηση κεφαλαίων και πολεμικού υλικού σε Κόυρδους μαχητές μάλλον βρίσκουν ευήκοα ώτα στην εκλογική του βάση. Τέλος, δεδομένης της άποψης του για περιορισμό των μεταναστευτικών ροών παγκοσμίως, η ιδέα επιστροφής προσφύγων σε ασφαλή ζώνη εντός της συριακής επικράτειας προσφέρεται για ιδεολογικοπολιτική εκμετάλλευση.
Όμως πέρα από τα παραπάνω υπάρχει και άλλη μια παράμετρος που στην παρούσα συγκυρία λειτουργεί αρνητικά για τους Κούρδους. Ίσως τα πράγματα να ήταν καλύτερα αν ο ηγέτης τους είχε μια ακρόαση με τον Τραμπ. Αλλά ποιος είναι ο ηγέτης τους; Οι Κούρδοι της Συρίας έχουν μια συλλογική ηγεσία και ως εκ τούτου τα χρόνια του πολέμου δεν έχει αναδειχθεί κάποια φυσιογνωμία με κύρος και αναγνωρισιμότητα. Όπως έχει διαφανεί τα τελευταία χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ έχει μια ιδιαίτερη αρέσκεια στους ισχυρούς ηγέτες, ακόμα και όταν αυτοί έχουν το προφίλ του εχθρού. Ο Τραμπ συναντήθηκε δύο φορές με το Κιμ της Βόρειας Κορέας, σκεφτόταν σοβαρά να καλέσει εκπροσώπους των Ταλιμπάν στο Λευκό Οίκο ενώ στην πρόσφατη σύνοδο του ΟΗΕ είχε συμφωνήσει να δει τον Ιρανό πρόεδρο Ρουχανί. Αν μη τι άλλο θέλει να συνομιλεί και να κλείνει συμφωνίες με σκληρούς παίκτες, και ο Ερντογάν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Υπό αυτό το πρίσμα, αν οι Κούρδοι είχαν μια χαρισματική προσωπικότητα να τους οδηγεί, τότε πιθανότατα τα πράγματα να ήταν σήμερα ευνοϊκότερα γι’ αυτούς.
 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΕΔΩ Η επιχείρηση των Τούρκων στο Αφρίν ως μοντέλο κατανόησης του πολέμου στη Συρία
* Ο Γιώργος Ρήγας είναι Διδάκτορας Σύγχρονης Ιστορίας Μέσης Ανατολής του Πανεπιστήμιου του Εδιμβούργου
Πηγή  https://thepressproject.gr