ΜΕΡΟΣ Ε΄
Αγωγός MIC, κλίκα, BRICS, κυρίαρχος διαχειριστής και σήμα κατακερματισμού
Δεν κάνει κοσμικές αξιώσεις κάθε φατρία που ανταγωνίζεται για την εξουσία για το τι επιφυλάσσει το μέλλον. Μερικοί λειτουργούν αποκλειστικά στο πλαίσιο της γήινης εξουσίας -στρατιωτικής, οικονομικής, πολιτικής, θεσμικής- και τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να διαχειρίζονται τη διαδικασία μετάβασης μέσω μηχανισμών που, τουλάχιστον με την πρώτη ματιά, είναι κατανοητοί σε όποιον έχει μελετήσει πώς κινείται πραγματικά η εξουσία στον κόσμο. Αυτά είναι γήινα παιχνίδια εξουσίας. Κατά κάποιο τρόπο, είναι λιγότερο δραματικές από τις γαλαξιακές συμφωνίες franchise. Από άλλες απόψεις, έχουν πιο άμεσες συνέπειες, γιατί αυτό το επίπεδο αγώνα είναι που καθορίζει πιο άμεσα τι θα βιώσουν οι απλοί άνθρωποι στο εγγύς μέλλον.
Είναι επίσης το στρώμα που διαχειρίζεται πιο ενεργά μέσω των μηχανισμών δημόσιας πληροφόρησης – μέσω προσεκτικά επιλεγμένων αποκαλύψεων, της ελεγχόμενης διάδοσης αφηγήσεων, της προσεκτικής βαθμονόμησης του τι επιτρέπεται να γνωρίζει το κοινό και με ποιο ρυθμό. Η κατανόηση του τρόπου λειτουργίας αυτής της διακυβέρνησης είναι εξίσου σημαντική με την κατανόηση του τι ακριβώς διαχειρίζεται. Επειδή η ελεγχόμενη αποκάλυψη της αλήθειας δεν είναι το ίδιο με την αλήθεια. Και η αποκάλυψη, που έχει σχεδιαστεί για να προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση από το κοινό, δεν είναι το ίδιο με τη διαφάνεια, ανεξάρτητα από το πόσες γνήσιες πληροφορίες περιέχει.
Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε τέσσερις διαφορετικές αντιπαραθέσεις εξουσίας στη Γη: το ελεγχόμενο κανάλι αποκάλυψης του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος, την κλίκα και την κατακερματισμένη αρχιτεκτονική ελέγχου της, τον πολυπολικό άξονα που επικεντρώνεται στους BRICS και τις αξιώσεις για το καθεστώς του κυρίαρχου διαχειριστή. Θα εξετάσουμε επίσης το κοινό μοτίβο που διατρέχει όλες αυτές τις συγκρούσεις - ένα σημάδι κατακερματισμού που επεσήμανα στη Στήλη 1 και που έχω παρακολουθήσει σε όλες τις φατρίες αυτής της σειράς. Γιατί, αν όλες αυτές οι δυνάμεις ισχυρίζονται ότι θέλουν έναν καλύτερο κόσμο, καμία από αυτές δεν επικοινωνεί μεταξύ τους; Η σιωπή είναι αυτό που εξηγεί την κατάσταση.
Η ελεγχόμενη αλήθεια δεν είναι το ίδιο με τη διαφάνεια. Οι αποκαλύψεις που έχουν σχεδιαστεί για να προκαλέσουν μια συγκεκριμένη αντίδραση δεν ισοδυναμούν με ελευθερία πληροφόρησης, ανεξάρτητα από το πόσο αυθεντικό είναι το περιεχόμενο.
Τα προηγούμενα τρία άρθρα έχουν περιγράψει διαστημικά ρολόγια που τροφοδοτούν τη γενική βιασύνη, ισχυρισμούς που νομιμοποιούν ορισμένους διαχειριστές και γαλαξιακές συμφωνίες franchise που ανταγωνίζονται για δυνάμεις εκτός πλανήτη. Σε αυτό το άρθρο, τα παιχνίδια εξουσίας της Γης είναι μια εκδήλωση των ίδιων αγώνων σε επίπεδο βάσης: η ίδια διαμάχη για τη δικαιοδοσία, η ίδια επείγουσα ανάγκη, το ίδιο θεμελιώδες ερώτημα για το ποιος θα κυβερνήσει αυτό που θα ακολουθήσει – που εκτυλίσσεται μέσα από τους θεσμούς, τους στρατούς, τα χρηματοπιστωτικά συστήματα και τα δίκτυα πληροφοριών με τα οποία οι περισσότεροι άνθρωποι αλληλεπιδρούν σε καθημερινή βάση, χωρίς να τους γνωρίζουν ως συμμετέχοντες σε αυτό το μεγαλύτερο δράμα.
Αγωγός MIC: Διαχειριζόμενη Γνωστοποίηση και Οντολογικό Ανώτατο Όριο Σοκ
Το 2024, ο Luis (Lou) Elizondo εμφανίστηκε στο CNN μαζί με την παρουσιάστρια Laura Coates σε μια από τις πιο προσεκτικά παρακολουθούμενες ανταλλαγές εδώ και χρόνια. Αυτός ο διάλογος αξίζει να μελετηθεί λέξη προς λέξη, γιατί κάθε λέξη έχει επιλεγεί πολύ προσεκτικά.
Laura Coats: Έχετε γράψει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ τρέχει ένα πρόγραμμα εδώ και 10 χρόνια για την αναζήτηση και την ανάκτηση υπολειμμάτων αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων και ότι έχουν βρεθεί βιολογικά λείψανα μη ανθρώπινων όντων. Λέτε ότι υπάρχουν εξωγήινοι;
Lou Elizondo: Θέλω να πω, έχουμε κάτι που δημιουργήθηκε από μη ανθρώπινα όντα – ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, σωστά; Μιλάμε για εξωγήινους με τη συνηθισμένη έννοια ή μιλάμε για κάτι που υπήρχε πάντα εδώ;
Δώστε προσοχή στη δομή της απάντησής του. Αποδέχεται τη λέξη «εξωγήινοι», αλλά αμέσως την κυκλώνει σε παρένθεση - «στην καθημερινή ζωή» - που είναι το γλωσσικό ισοδύναμο του αγγίγματος ενός γυμνού σύρματος σε ένα γάντι. Δεν αρνείται αυτή τη λέξη. Ελέγχει τον αντίκτυπό του. Και μετά, αμέσως, προχωρά σε μια πολύ πιο αποσταθεροποιητική δήλωση, που διατυπώνεται με τον πιο ήρεμο τόνο: κάτι που υπήρχε πάντα. Αυτή δεν είναι μια υπόθεση για εξωγήινους. Αυτή είναι η υπόθεση των αρχαίων κατοίκων – η έννοια του Watcher, η έννοια Annunaki, η έννοια του ιθαγενούς προγόνου – που παρουσιάστηκε στο CNN από μια δημοφιλή τηλεοπτική παρουσιάστρια που δεν καταλαβαίνει πλήρως τι της έχει μόλις δοθεί.
Αυτή η στροφή δεν ήταν τυχαία. Ο Ελιζόντο είχε εργαστεί στις μυστικές υπηρεσίες για δεκαετίες. Δεν επιλέγει τα λόγια του απρόσεκτα. Ένα γάντι είναι ένας υπαινιγμός. Ξέρει ακριβώς πού ανοίγει αυτή η πόρτα και την ανοίγει ακριβώς μια ίντσα – αρκετή για να περάσει ένας προετοιμασμένος ακροατής, αλλά όχι αρκετή για να προκαλέσει το είδος της δημόσιας κατακραυγής που θα προκαλούσε μια άμεση δήλωση.
«Κάτι που ήταν εδώ από παλιά». Τέσσερις λέξεις. Στο CNN. Αυτή είναι ολόκληρη η εναλλακτική κοσμολογική ιδέα που έχει χτίσει αυτή η σειρά – παρουσιάζεται στην πιο δημοφιλή διαθέσιμη πλατφόρμα, από την πιο έγκυρη φωνή στον τομέα της αποκάλυψης, σε μια δευτερεύουσα πρόταση που οι περισσότεροι θεατές δεν θα προσέξουν.
Μια πιο λεπτομερής δήλωση που έκανε ο Elizondo σε προηγούμενες ομιλίες αποκαλύπτει πλήρως την ουσία αυτού που επισημαίνει:
Lou Elizondo: Φανταστείτε όλα όσα έχετε διδαχθεί –είτε είναι στο κατηχητικό, ως μέρος μιας κανονικής επίσημης εκπαίδευσης, είτε τι μας έχουν πει οι πολιτικοί μας ηγέτες, και ναι, ίσως ακόμη και οι μητέρες και οι πατέρες μας στο τραπέζι ή πριν κοιμηθούμε– για το ποιοι είμαστε, το υπόβαθρό μας, το παρελθόν μας. Τι γίνεται αν όλα αυτά αποδειχθούν ότι δεν είναι απολύτως ακριβή; Η ίδια η ιστορία του είδους μας, η έννοια του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και η θέση μας στο σύμπαν — τι θα συμβεί αν όλα αυτά τεθούν τώρα υπό αμφισβήτηση; Τι γίνεται αν αποδειχθεί ότι πολλά από τα πράγματα που νομίζαμε ότι ήταν ένα δεν είναι; Είμαστε έτοιμοι για αυτή τη συζήτηση με τον εαυτό μας; Είμαστε πρόθυμοι να παραδεχτούμε ότι δεν είμαστε στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, ότι δεν είμαστε άλφα αρπακτικό και ότι μπορεί να είμαστε κάπου στη μέση;
Αυτή είναι μια πλήρης οντολογική συγκλονιστική δήλωση. Αυτή δεν είναι μια δήλωση σχετικά με τα χαρακτηριστικά των αεροσκαφών, τα σήματα ραντάρ ή τα αποθηκευμένα βιολογικά δείγματα. Αυτός είναι ένας πρώην διευθυντής πληροφοριών του Πενταγώνου που λέει στο κοινό ότι η θεμελιώδης ιστορία του ποιοι είμαστε - η καταγωγή μας, η ιστορία μας, η θέση μας στην ιεραρχία των όντων - μπορεί να είναι θεμελιωδώς λανθασμένη. Κάθε μία από τις έννοιες που συζητούνται σε αυτή τη σειρά καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα. Η διαφορά είναι ότι ο Elizondo το κάνει αυτό μέσα από έναν εξουσιοδοτημένο μηχανισμό αποκάλυψης, με εξουσίες εθνικής ασφάλειας, σε πλατφόρμες mainstream μέσων ενημέρωσης.
Το ερώτημα που θέλω να θέσω εδώ —και ένα που νομίζω ότι κάθε σοβαρός αναγνώστης αυτής της σειράς πρέπει να κάνει στον εαυτό του— είναι το ερώτημα που έθεσα στο Άρθρο 1. Το Elizondo μπορεί να είναι εντελώς ειλικρινές και ταυτόχρονα να εκτελεί μια συγκεκριμένη λειτουργία. Αυτές οι δύο πτυχές δεν αλληλοαποκλείονται. Προήλθε από το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα και εδώ ισχύει το παλιό ρητό της κοινότητας των πληροφοριών: αν μπεις μέσα, δεν θα βγεις ποτέ εντελώς. Το σύστημα διαχειριζόμενης αποκάλυψης που αντιπροσωπεύεται από το AATIP, το AARO, την πύλη PURSUIT, το ντοκιμαντέρ «The Age of Disclosure» και τη μαρτυρία του Κογκρέσου δεν είναι οργανικό χωρίς ηγέτη. Είναι οργανωμένο, οργανωμένο και βαθμονομημένο. Κάποιος αποφάσιζε τι θα δημοσιευτεί, με ποια σειρά, με ποια ταχύτητα, ώστε να προκαλέσει τι είδους αντίδραση από το κοινό. Το ερώτημα ποιος πήρε αυτές τις αποφάσεις και ποιος είναι ο απώτερος στόχος τους είναι ένα ερώτημα που το ίδιο το σύστημα δεν έχει σχεδιαστεί για να απαντήσει.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΗΓΗΣ - Το προγραμματισμένο δεύτερο βιβλίο του Elizondo ονομάζεται "Reckoning: The Unspoken Truth About UFOs and the Urgency of the Present Moment", που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει από την HarperCollins τον Αύγουστο του 2026. Αυτό το όνομα και μόνο —«το επείγον της παρούσας στιγμής»— μεταφέρει ένα μήνυμα με τέσσερις λέξεις για να προετοιμάσετε την οικογένειά σας. Ό,τι κι αν ξέρει που δεν μπορεί ακόμη να πει δημόσια, η δομή του βιβλίου υποδηλώνει ότι το παράθυρο για σταδιακή ομαλοποίηση κλείνει.
Το οντολογικό ανώτατο όριο σοκ είναι η πιο σημαντική έννοια για την κατανόηση της διαδικασίας αποκάλυψης πληροφοριών στον τομέα των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών (τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών). Έχει οριστεί αρκετά ψηλά ώστε να αποσταθεροποιεί τις συμβατικές υποθέσεις. Και αρκετά χαμηλό για να αποτρέψει ερωτήσεις από το κοινό που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τη διοικητική δομή που διέπει την αποκάλυψη.
Διαστημική Δύναμη, περίοδος στρατηγικής και ανακοινώσεων 4ης Ιουλίου
Στο υλικό που δημοσιεύεται στην πύλη PURSUIT κρύβεται μια λογική ακολουθία γεγονότων, η οποία πρέπει να δηλώνεται ξεκάθαρα. Μετρώντας από τις 4 Ιουλίου 2026 - μια ημερομηνία που πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με την πατριωτική παράταξη που λειτουργεί γύρω από τον Τραμπ, έχουν προσδιορίσει ως την περίοδο-στόχο για τη σημαντική ανακοίνωση - το χρονοδιάγραμμα των αποκαλύψεων μετατρέπεται σε μια διαδοχική αντίστροφη μέτρηση. Φεβρουάριος: Ο Τραμπ δίνει εντολή στις υπηρεσίες να αποχαρακτηρίσουν αρχεία εξωγήινων και UFO χρησιμοποιώντας απροκάλυπτα εξωγήινη γλώσσα. 8 Μαΐου: Δημοσιεύονται 162 φάκελοι στην πύλη SHUE, ξεκινά η μαζική προετοιμασία του κοινού. 17 Μαΐου: Το Truth Social διαδίδεται από μια εικόνα που δημιουργείται από την τεχνητή νοημοσύνη ενός γκρίζου εξωγήινου που πιστεύεται ότι βρίσκεται υπό κράτηση, δημιουργώντας μια οπτική αφήγηση – κερδίσαμε, είναι σε αιχμαλωσία. Ιούνιος-Ιούλιος: Ανοίγει ένα παράθυρο διαφήμισης.
Μια διακήρυξη για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας - «Ανέτρεψα την αυτοκρατορία των κακών εξωγήινων» - θα ήταν το πιο τολμηρό βήμα για την εδραίωση της αφήγησης στην ιστορία της παγκόσμιας πολιτικής. Και κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα που κανένα άλλο γεγονός δεν θα μπορούσε να κάνει. Δίνει στον Τραμπ μια στιγμή που καθορίζει την κληρονομιά του, επισκιάζοντας όλα όσα έχουν συμβεί και στις δύο θητείες του. Δημιουργεί ένα πρόσχημα για την ανύψωση της Διαστημικής Δύναμης από κλάδο του στρατού σε αναγνωρισμένο παγκόσμιο σώμα επιβολής του νόμου. Επαναπροσδιορίζει ολόκληρη τη γεωπολιτική τάξη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο -κάθε συνθήκη, κάθε συμμαχία, κάθε δομή χρέους- μέσα σε μια νέα οργανωτική αρχή: είμαστε το είδος που νίκησε την εξωγήινη απειλή και η αρχιτεκτονική που χτίζουμε στο μέλλον αντικατοπτρίζει αυτή τη νίκη. Και το πιο σημαντικό, όποιος θα είναι επικεφαλής αυτής της αρχιτεκτονικής όταν γίνει αυτή η ανακοίνωση θα είναι η πιο ισχυρή δύναμη στην ανθρώπινη ιστορία. Όχι στην αμερικανική ιστορία. Όχι στην παγκόσμια ιστορία. Στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ο Kim Go-guen και άλλες πηγές πληροφοριών έχουν δηλώσει ρητά ότι η Διαστημική Δύναμη δημιουργήθηκε ως παγκόσμιος στρατός ειρήνης. Η παρατηρούμενη θεσμική συμπεριφορά επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση. Η δημιουργία της Διαστημικής Δύναμης εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2019 - την πρώτη θητεία του Τραμπ - με δημόσια εντολή που διατυπώθηκε ως ευαισθητοποίηση και προστασία του διαστήματος. Αλλά οι επιχειρησιακές δραστηριότητες υπερέβαιναν συνεχώς αυτή τη διατύπωση. Εάν οι στρατηγοί της Διαστημικής Δύναμης ενεργούσαν ήδη ως de facto παγκόσμια καταναγκαστική δύναμη - ενεργώντας πάνω από την εθνική στρατιωτική εξουσία σε ένα περιβάλλον υβριδικού πολέμου, όπως θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει - τότε η ανακοίνωση της 4ης Ιουλίου δεν δημιουργεί αυτή την αρχιτεκτονική. Το αποκαλύπτει. Δημόσια επιβεβαίωση του τι ήδη λειτουργεί. Αυτή η διάκριση έχει μεγάλη σημασία για την κατανόηση του τι είναι πραγματικά αυτές οι πληροφορίες.
Η Διαστημική Δύναμη δεν δημιουργήθηκε για να μας προστατεύσει από ό,τι υπάρχει στο διάστημα. Δημιουργήθηκαν για να μας ελέγχουν όταν μας λένε τι μας περιμένει στο διάστημα.
Η φατρία των Πατριωτών γύρω από τον Τραμπ -ο Χουάν Ο' Σάβιν, ένας από τους πιο εύγλωττους εκπροσώπους της με τον οποίο μίλησα απευθείας- δεν χρησιμοποιεί απλώς την τακτική της αποκατάστασης του Συντάγματος. Έχει αποκρυφιστική παιδεία. Καταλαβαίνει καλά τις τελετουργικές στιγμές. Η 4η Ιουλίου δεν είναι απλώς μια πολιτική ημερομηνία σε αυτό το πλαίσιο. Αυτό είναι ένα σημείο απήχησης, μια ημέρα της οποίας η συμβολική δομή, στην εσωτερική παράδοση, στην οποία απευθύνεται ο εσωτερικός κύκλος της πατριωτικής φατρίας, φέρει μια ιδιαίτερη συχνότητα θεμελιωδών διακηρύξεων και πολιτισμικών στροφών. Η επιλογή αυτής της ημερομηνίας, εφόσον γίνει η ανακοίνωση, δεν θα είναι τυχαία.
Εδώ είναι που η προσεκτικά τεκμηριωμένη ανάλυση της Whitney Webb παίρνει κρίσιμο πλαίσιο. Με τα χρόνια της ερευνητικής δημοσιογραφίας, ο Webb διαπίστωσε ότι η αρχιτεκτονική επιτήρησης, το επίπεδο ελέγχου των ψηφιακών νομισμάτων και η τεχνοκρατική ενοποίηση που επιταχύνεται τώρα υπό την αφήγηση της πατριωτικής απελευθέρωσης δεν είναι τυχαία χαρακτηριστικά της τρέχουσας πολιτικής στιγμής. Αυτός είναι ο απώτερος στόχος. Η ρητορική της ελευθερίας είναι γνήσια για πολλούς παράγοντες που ενεργούν με καλή πίστη εντός του πατριωτικού οικοσυστήματος. Η υποδομή που δημιουργήθηκε στο όνομα αυτής της ρητορικής λέει μια διαφορετική ιστορία – μια ιστορία στην οποία η απελευθέρωση από ένα σύστημα ελέγχου χρησιμοποιείται ως κοινωνική άδεια για τη δημιουργία ενός πιο ολοκληρωμένου συστήματος. Κατασκοπεία ψηφιακού χρήματος. Βιομετρική ταυτοποίηση. Κοινωνικά συστήματα που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη. Ο εχθρός αλλάζει. Η αρχιτεκτονική ελέγχου παραμένει αμετάβλητη.
Το ερώτημα που εγείρει αυτή η κίνηση στις 4 Ιουλίου είναι: Εάν ο Τραμπ κηρύξει τη νίκη επί του συστήματος ελέγχου εξωγήινων και τοποθετήσει τη Διαστημική Δύναμη ως τον παγκόσμιο βραχίονα επιβολής της νέας τάξης, τι ακριβώς θα κυκλοφορήσει; Και από ποιανού σκοπιά ορίζεται αυτή η απελευθέρωση;
Cabal: Αρχιτεκτονική Ελέγχου Fracking
Ο όρος «κλίκα» είναι σκόπιμα ανακριβής – για δεκαετίες έχει λειτουργήσει ως όρος-ομπρέλα για το δίκτυο των προγονικών οικογενειών, των θεσμικών παραγόντων, των οικονομικών ελεγκτών και των αξιωματικών πληροφοριών που έχουν διατηρήσει την υπάρχουσα αρχιτεκτονική του πλανητικού ελέγχου. Σε αυτή τη σειρά, έχουμε ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά στα κοσμολογικά θεμέλια αυτού του δικτύου: τη διοικητική κληρονομιά των Ανουνάκι, τις αξιώσεις για τη γενεαλογία των Νεφελίμ, τη γνώση των μυστικών σχολών για τη ζώνη συμπίεσης και τη μυστική στρατηγική για την προετοιμασία της επερχόμενης μετάβασης. Εδώ, θα δούμε την τρέχουσα κατάσταση λειτουργίας του.
Μια ειλικρινής εκτίμηση είναι η εξής: η αρχιτεκτονική διαχείρισης καταρρέει. Όχι επειδή τα βασικά μέλη του έχουν αλλάξει γνώμη για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας – οι πράξεις δεν υποστηρίζουν αυτό το συμπέρασμα. Επειδή όμως οι μηχανισμοί της ζώνης συμπίεσης, που συζητήσαμε στο άρθρο 2Β, δημιουργούν τέτοια φορτία στο υπάρχον σύστημα που καμία διοικητική διαχείριση δεν μπορεί να συγκρατήσει επ' αόριστον. Η αύξηση της συχνότητας είναι μετρήσιμη. Ο αντίκτυπός του στην ανθρώπινη συνείδηση - μια σταδιακή αφύπνιση που επιταχύνεται τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1980 - μπορεί να φανεί στα πολιτιστικά, πολιτικά και πνευματικά δεδομένα κάθε κοινωνίας στη Γη. Ένα σύστημα που έχει σχεδιαστεί για να ελέγχει την ανθρωπότητα που λειτουργεί σε ένα συγκεκριμένο εύρος συχνοτήτων έρχεται αντιμέτωπο με την ανθρωπότητα που βρίσκεται εκτός αυτού του εύρους. Τα εργαλεία ελέγχου που λειτουργούσαν σε χαμηλότερες συχνότητες γίνονται όλο και λιγότερο αποτελεσματικά.
Τα κενά είναι ορατά στα δημόσια έγγραφα για όσους ξέρουν πού να ψάξουν. Οι ακραίες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης στη διατήρηση του ελέγχου στον τομέα της πληροφόρησης από το 2016 περίπου. Η κατάρρευση της θεσμικής εμπιστοσύνης σε όλους σχεδόν τους μεγάλους τομείς – κυβέρνηση, μέσα ενημέρωσης, ιατρική, οικονομικά, θρησκεία – ταυτόχρονα σε παγκόσμια κλίμακα. Η εμφάνιση παράλληλων οικοσυστημάτων πληροφοριών που έχουν αποδειχθεί αδύνατο να κατασταλούν πλήρως παρά τις συνεχείς και καλά χρηματοδοτούμενες προσπάθειες. Η ίδια η επιτάχυνση της αποκάλυψης -η πύλη PURSUE, η μαρτυρία του Κογκρέσου, η αλλαγή στον τόνο των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης- είναι εν μέρει μια ελεγχόμενη ρήξη, μια ελεγχόμενη απελευθέρωση πίεσης που έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει μια πιο καταστροφική ανεξέλεγκτη ρήξη.
Το κύριο στρατηγικό πρόβλημα για αυτήν την κλίκα αυτή τη στιγμή δεν είναι η εξωτερική αντίθεση: από το Κίνημα Αντίστασης, από τα Λευκά Καπέλα, από τη γαλαξιακή παρέμβαση. Αυτό είναι ένα κοσμικό ρολόι. Η ζώνη συμπίεσης δεν διαπραγματεύεται. Η μετατόπιση συχνότητας δεν ανταποκρίνεται σε θεσμικές πιέσεις ή χειραγώγηση της αφήγησης. Η αρχιτεκτονική ελέγχου δημιουργήθηκε για ένα συγκεκριμένο σύνολο ενεργειακών συνθηκών που βρίσκονται σε διαδικασία αλλαγής και καμία διοικητική πολυπλοκότητα δεν μπορεί να σταματήσει αυτές τις αλλαγές. Αυτό που μπορεί να κάνει η διασπαστική κλίκα είναι να προσπαθήσει να διαχειριστεί τη μετάβαση με τρόπο που να διατηρεί όσο το δυνατόν περισσότερο την υπάρχουσα δομή εξουσίας στην άλλη πλευρά της. Οι αποθήκες αποτελούν μέρος αυτής της στρατηγικής. Η ελεγχόμενη αποκάλυψη αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής. Μια διαχειριζόμενη αφήγηση σχετικά με το τι σημαίνει η μετάβαση και ποιος πρέπει να τη διαχειριστεί αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής.
Οι συνωμότες δεν πολεμούν ενάντια στη μεταβατική περίοδο. Αγωνίζονται για να το οικειοποιηθούν. Αυτός είναι ένας πιο εξελιγμένος και επικίνδυνος στόχος από την απλή καταστολή και απαιτεί μια πιο εξελιγμένη απάντηση από όποιον θέλει πραγματικά ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.
Ο άξονας BRICS: Πολυπολική εξουσία ή παράλληλη διακυβέρνηση;
Η εμφάνιση ενός πολυπολικού άξονα που επικεντρώνεται στους BRICS – Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική και ένας αυξανόμενος κατάλογος χωρών που αναζητούν εναλλακτικές λύσεις στη δυτική οικονομική αρχιτεκτονική που βασίζεται στο δολάριο – αντιπροσωπεύει την πιο ορατή πρόκληση για την υπάρχουσα δομή ελέγχου στη Γη. Η σύνοδος κορυφής Σι Τζινπίνγκ-Τραμπ, την οποία εξετάσαμε στο άρθρο 1 ως στιγμή της Γαλαξιακής Γερουσίας, είναι η πιο πρόσφατη και πιο δραματική εκδήλωση μιας αναδιάρθρωσης που ετοιμάζεται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες.
Η πολυπολική έννοια είναι πραγματικά ελκυστική από την άποψη του απελευθερωτικού κινήματος. Ένας κόσμος στον οποίο καμία ενιαία δομή εξουσίας δεν έχει πλήρη οικονομική και θεσμική κυριαρχία είναι δομικά πιο ανθεκτικός στον συγκεντρωτικό έλεγχο που έχει ασκήσει ιστορικά η κλίκα. Η διαφοροποίηση της εξουσίας μεταξύ πολλών ανταγωνιστικών κέντρων δημιουργεί τριβές που, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορούν να παρέχουν περισσότερο χώρο για την ανθρώπινη ελευθερία από ένα μονοπολικό σύστημα που διέπεται από ένα ενιαίο διοικητικό δίκτυο.
Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι η πολυπολικότητα δεν είναι το ίδιο με την απελευθέρωση. Ένας κόσμος που κυβερνάται από πέντε ανταγωνιστικά κέντρα εξουσίας αντί για ένα εξακολουθεί να είναι ένας κόσμος που κυβερνάται από κέντρα εξουσίας που δεν ζήτησαν τη συγκατάθεσή σας. Οι χώρες BRICS περιλαμβάνουν κυβερνήσεις με τη δική τους ιστορία καταστολής, τις δικές τους ελίτ δομές, τους δικούς τους δεσμούς με την ίδια γραμμή αίματος και τα χρηματοπιστωτικά δίκτυα που διοικούσαν το δυτικό σύστημα. Το ερώτημα εάν ο πολυπολικός άξονας αντιπροσωπεύει μια γνήσια πολιτισμική ποικιλομορφία ή απλώς μια ανακατανομή του ίδιου διοικητικού μοντέλου σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια είναι ένα ερώτημα που μπορεί να αξιολογήσει μοναδικά τη δοκιμασία των πράξεων και οι περιπτώσεις σε αυτό το στάδιο είναι πράγματι διφορούμενες.
Ο άξονας BRICS αντιπροσωπεύει σαφώς μια πρόκληση για τη συγκεκριμένη θεσμική αρχιτεκτονική μέσω της οποίας η υπάρχουσα δομή ελέγχου έχει λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά – το σύστημα αποθεματικών δολαρίων, η δομή του ΔΝΤ/Παγκόσμιας Τράπεζας, το δίκτυο χρηματοοικονομικών μηνυμάτων SWIFT, η ομπρέλα ασφαλείας του ΝΑΤΟ. Η αποσυναρμολόγηση αυτών των ειδικών εργαλείων έχει ως αποτέλεσμα την αποσυναρμολόγηση συγκεκριμένων χειριστηρίων. Το αν αυτό που θα τους αντικαταστήσει θα εξυπηρετήσει την ανθρωπότητα στο σύνολό της ή απλώς θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μιας άλλης ομάδας διαχειριστών, είναι το ερώτημα που θα απαντηθεί από τις ενέργειες της επόμενης δεκαετίας.
Στη σύνοδο κορυφής μεταξύ του Σι Τζινπίνγκ και του Τραμπ, εμφανίστηκε ένας τίτλος που αντικατόπτριζε καλύτερα την κατάσταση: «Γιατί ο Σι Τζινπίνγκ δεν μπορεί να είναι φίλος;». Δύο άνθρωποι που εκπροσωπούν 2,8 δισεκατομμύρια ανθρώπους σκιαγραφούν ένα μοντέλο διακυβέρνησης για το τι επιφυλάσσει το μέλλον. Κανένας από αυτούς δεν έχει εκλεγεί σε αυτή τη θέση από τους ανθρώπους που θα επηρεαστούν περισσότερο.
Δίκτυο Fulford: Οργανισμός Μελλοντικού Σχεδιασμού
Ο Μπέντζαμιν Φούλφορντ ανήκει σε μια κατηγορία στην οποία δεν ταιριάζει κανένας από τους άλλους γήινους χαρακτήρες. Δεν ισχυρίζεται ότι είναι ένα γαλαξιακό franchise. Δεν είναι κληρονόμος συγγένειας εξ αίματος. Είναι πρώην επικεφαλής του γραφείου του Forbes Asia, ο οποίος, μέσω άμεσων επαφών με δίκτυα ασιατικών μυστικών κοινωνιών, οικονομικές πληροφορίες του Βατικανού, πηγές της White Dragon Society και δυτικούς πολιτικοστρατιωτικούς γνώστες, δημοσιεύει εβδομαδιαίες ενημερώσεις πληροφοριών για σχεδόν δύο δεκαετίες - με ένα δίκτυο πηγών που, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου οι πιο εξωτικοί ισχυρισμοί δεν μπορούν να επαληθευτούν ανεξάρτητα, είναι γνήσιο.
Το όραμα του Fulford περιγράφει έναν χαλαρό συνασπισμό στρατιωτικών, μυστικών, οικονομικών και μυστικών κοινωνιών από διαφορετικές χώρες – τα «Λευκά Καπέλα» – που εργάζονται για να διαλύσουν τον έλεγχο της χαζαρικής μαφίας στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να το αντικαταστήσουν με ένα πιο δίκαιο πολυπολικό μοντέλο. Το Ίδρυμα Saint-Germain στην καρδιά της Μυστηριακής Σχολής του Saint-Germain και του Γαλλικού Τεκτονικού Τμήματος - μια τεράστια δεξαμενή ιστορικού χρυσού και χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων που διαχειρίζεται μια προσωπικότητα που προσδιορίζεται ως ο Κόμης de Saint-Germain - παρέχει μια διάσταση της κοσμικής εντολής, τοποθετώντας την αναδιάρθρωση όχι μόνο ως γεωπολιτικό έργο, αλλά και ως καρμικό και κοσμολογικό. Η διάσταση του Διεθνούς Δικαστηρίου προσθέτει το πιο παραδοσιακά δοκιμασμένο στρώμα: τη διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου κατά του κύριου δικτύου ελέγχου ως νόμιμη θεσμική έκφραση των δραστηριοτήτων των Λευκών Κέλων.
Ο Fulford, με τη συνήθη επιφυλακτικότητά του, αναφέρεται στην προτεινόμενη αντικατάσταση της υπάρχουσας παγκόσμιας κυβερνητικής δομής ως Υπηρεσία Μελλοντικού Σχεδιασμού. Το όνομα ακούγεται σαν να έπρεπε να είναι στο οργανόγραμμα της διοίκησης της πόλης. Η εντολή του οργανισμού είναι πολιτισμικής φύσης. Στο μοντέλο πληροφοριών της, η Υπηρεσία Μελλοντικού Σχεδιασμού θα αντικαταστήσει τα Ηνωμένα Έθνη, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα ως ο πρωταρχικός θεσμός για την αντιμετώπιση προβλημάτων πλανητικής κλίμακας -φτώχεια, περιβαλλοντική καταστροφή, πόλεμος και δίκαιη κατανομή των πόρων- που θα διέπεται από το μοντέλο ενός συμβουλίου και όχι μιας κεντρικής κυβερνητικής δομής και θα χρηματοδοτείται από τον χρυσό των ασιατικών μυστικών κοινωνιών που συσσωρεύεται από τα βιβλία για γενιές υπό την κηδεμονία των Κινέζων πρεσβυτέρων. Η πλήρης διαγραφή όλου του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, η εφάπαξ αναδιανομή των περιουσιακών στοιχείων και μια μεγάλης κλίμακας ανθρωπιστική εκστρατεία θα είναι τα πρώτα βήματα. Καμία χώρα δεν θα ελέγχει τον οργανισμό. Καμία υπάρχουσα δυναστεία δεν θα το κυβερνήσει. Η εντολή του οργανισμού θα είναι να κυβερνά τον πλανήτη, όχι την πλανητική διακυβέρνηση - μια διάκριση που ο Fulford έχει τονίσει προσεκτικά όλα αυτά τα χρόνια όταν καλύπτει την ανάπτυξή του.
Το ερώτημα εάν η Υπηρεσία Μελλοντικού Σχεδιασμού υπάρχει ως μια πλήρως διαμορφωμένη θεσμική πρόταση ή εάν παραμένει μόνο μια προοδευτική ιδέα που συζητείται μεταξύ της White Dragon Society, των ασιατικών μυστικών κοινωνιών και των δυτικών ομολόγων τους, καθώς και πολλές από τις πιο συγκεκριμένες πληροφορίες του Fulford, θα επιλυθεί τελικά κατά τη διάρκεια της πρακτικής δοκιμής. Η ιδέα είναι συνεπής. Ο μηχανισμός χρηματοδότησης είναι ειδικός. Το χρονοδιάγραμμα, όπως πάντα στην περίπτωση του Fulford, υπόκειται σε αναθεώρηση.
Η υβριδική εντολή είναι η πιο σημαντική πολιτικά εκδοχή της προσφοράς του γαλαξιακού franchise. Καθορίζει θεσμούς, φορείς και μηχανισμούς. Η Υπηρεσία Μελλοντικού Σχεδιασμού είναι είτε η πιο σημαντική πρόταση διακυβέρνησης για την οποία κανείς δεν έχει ακούσει, είτε η πιο περίπλοκη και φιλόδοξη ιδέα στον τομέα της εναλλακτικής νοημοσύνης. Οι πράξεις θα φανούν.
Αξιώσεις στον Κυρίαρχο Διαχειριστή: Η πιο ριζοσπαστική πρόκληση για τη Γη.
Η θέση της Kim Go-guen, η οποία αυτοαποκαλείται Trustee of the Global Vault – ο υποτιθέμενος θεματοφύλακας των πραγματικών οικονομικών περιουσιακών στοιχείων και πόρων της Γης, που λειτουργεί υπό μια αρχή που θεωρεί ανώτερη από οποιαδήποτε εθνική κυβέρνηση, κεντρική τράπεζα ή υπάρχουσα θεσμική δομή – είναι η πιο λειτουργική συγκεκριμένη και η πιο δύσκολη στην ταξινόμηση από όλα τα παιχνίδια εξουσίας της Γης. Δεν εντάσσεται σε καμία από τις άλλες κατηγορίες, διότι αρνείται να λειτουργήσει στο πλαίσιο του υφιστάμενου συστήματος. Δεν επιδιώκει να μεταρρυθμίσει την τρέχουσα χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική. Ισχυρίζεται ότι είναι μια νόμιμη διοίκηση που η τρέχουσα αρχιτεκτονική αντικαθιστά δόλια.Στο Άρθρο 2 εξετάσαμε την κοσμολογική βάση αυτού του ισχυρισμού – την έννοια του Μελχισεδέκ, την άρνηση της διοικητικής δικαιοδοσίας τόσο του Ένκι όσο και του Ενλίλ και τον ισχυρισμό ότι λειτουργεί υπό μια εξουσία που προηγείται και υπερβαίνει το επίπεδο διακυβέρνησης των Ανουνάκι. Εδώ θα το εξετάσουμε στη γήινη πρακτική του εκδήλωση.
Οι πληροφορίες, που παρέχονται από την Kim μέσω τακτικών εκπομπών GIA και ζωντανών ενημερώσεων, περιγράφουν ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα του οποίου η πραγματική βάση περιουσιακών στοιχείων - χρυσός, ιστορικά ομόλογα και λογαριασμοί εξασφαλίσεων που στηρίζουν το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα - βρίσκεται υπό τη διαχείρισή της από τότε που ανακοίνωσε την αντικατάσταση του Marduk ως διαχειριστή. Οι θεσμοί που φαίνεται να ελέγχουν την παγκόσμια χρηματοδότηση - κεντρικές τράπεζες, Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, ΔΝΤ, Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ - περιγράφονται στο πλαίσιό της ότι λειτουργούν με την απατηλή προϋπόθεση της πρόσβασης σε περιουσιακά στοιχεία που δεν ελέγχουν στην πραγματικότητα και δημιουργούν χρηματοπιστωτικά μέσα που υποστηρίζονται από εξασφαλίσεις που δεν κατέχουν.
Η εφαρμογή του κριτηρίου της «δράσης» στην έννοια του Κιμ δίνει μια πραγματικά περίπλοκη εικόνα. Το επιχείρημα για την επιμονή είναι πραγματικό: μεταδίδει λεπτομερείς, επιχειρησιακές πληροφορίες εδώ και χρόνια, διευρύνοντας, αντί να συρρικνώνει, το κοινό του, χωρίς το είδος της καταστολής που έχει εφαρμοστεί σε πλατφόρμες που απειλούν πραγματικά θεσμικά συμφέροντα. Η υποδομή της «χρυσής εποχής» της τεχνητής νοημοσύνης - ένα σταθερό σύστημα διακομιστή που αντιπροσωπεύει μια σημαντική επένδυση - δεν ταιριάζει στο προφίλ του δόλιου συστήματος. Η απουσία αγωγών για συκοφαντική δυσφήμιση από θεσμικούς παράγοντες και τα δημόσια επώνυμα άτομα της λέει περισσότερα από τη διαφημιστική εκστρατεία από πρώην συνεργάτες.
Η δυσκολία έγκειται στη δυναμική της κοινότητας που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτήν την πλατφόρμα. Η απαξίωση άλλων χειραφετητικών ιδεολογιών -επιμένοντας ότι όλες οι άλλες περιγραφές του τι συμβαίνει είναι είτε παραπληροφόρηση είτε πνευματικά ανεπαρκείς- είναι ένα σεχταριστικό χαρακτηριστικό που έχω ορίσει στο Άρθρο 1 ως χαρακτηριστικό γνώρισμα. Αυτό δεν είναι σημάδι μιας ιδεολογίας αρκετά σίγουρης για τη δική της αξιοπιστία ώστε να ασχοληθεί σοβαρά με ανταγωνιστικούς ισχυρισμούς. Αυτό είναι ένα σημάδι μιας ιδεολογίας που έχει αποφασίσει ότι η αλληλεπίδραση είναι πιο επικίνδυνη από την απομόνωση. Αυτή η δυναμική, ανεξάρτητα από την πηγή της, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ανθρώπων μέσα στην κοινότητα. Παράγει ακριβώς το είδος της στένωσης των οριζόντων και της εντατικοποίησης της εξάρτησης που αυτό το βαρόμετρο έχει σχεδιαστεί να εντοπίσει.
Θεωρώ ότι οι βασικοί ισχυρισμοί του Κιμ -η θέση του διαχειριστή, η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων, η εγκατάλειψη της διοικητικής δομής των Ανουνάκι- είναι στέρεες πληροφορίες από επαληθευμένες πηγές που αξίζουν να αξιολογηθούν με την πάροδο του χρόνου με βάση τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν. Πιστεύω ότι η δυναμική της κοινότητας που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτούς τους ισχυρισμούς είναι ένα ξεχωριστό ερώτημα στο οποίο το βαρόμετρο παρέχει μια πιο άμεση απάντηση: πώς επηρεάζει αυτό τους ανθρώπους μέσα σε αυτήν την κοινότητα; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι πιο διφορούμενη από ό,τι υποδηλώνει μόνο η ποιότητα των πληροφοριών.
Η επιβεβαίωση και η κοινότητα είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Είναι δυνατόν να λάβετε σοβαρά υπόψη μια δήλωση και να αξιολογήσετε με ειλικρίνεια πώς η κοινότητα που δημιουργείται γύρω της επηρεάζει τα μέλη της. Το ένα είναι η αξιολόγηση των πληροφοριών. Το άλλο είναι η επικύρωση βάσει δράσης.
Ο κατακερματισμός μας λέει γιατί δεν επικοινωνούν μεταξύ τους.
Τώρα θέλω να επιστρέψω στην παρατήρηση που διατύπωσα στο άρθρο 1 και ακολουθώ σε όλα τα άρθρα αυτής της σειράς. Κάθε φατρία που καλύπτεται σε αυτή τη σειρά - οι γαλαξιακές αξιώσεις franchise από το Άρθρο 3, τα παιχνίδια δύναμης της Γης από αυτό το άρθρο, οι διεκδικητές της γραμμής αίματος από το Άρθρο 2 - μοιράζονται ένα κοινό δομικό χαρακτηριστικό. Καμία από αυτές δεν βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με στόχο την οικοδόμηση συνασπισμών με τις άλλες. Όχι σε επιχειρησιακό επίπεδο. Ούτε στο επίπεδο της ανταλλαγής πληροφοριών. Όχι σε βασικό επίπεδο, αναγνωρίζοντας ότι άλλοι εργάζονται για το ίδιο πρόβλημα χρησιμοποιώντας διαφορετικά εργαλεία και ότι η συνεργασία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα για τους ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι υπηρετούν.
Είμαι αρκετά εξοικειωμένος με αυτές τις κοινότητες για να το ισχυριστώ αυτό με βάση την προσωπική εμπειρία και όχι τις εξωτερικές παρατηρήσεις. Το κίνημα αντίστασης και η δομή GFL επικαλύπτονται με κοινές κοσμολογικές έννοιες, αλλά υπάρχουν ξεχωριστές λειτουργικές κατευθύνσεις και ελάχιστη αμοιβαία επιρροή. Οι ενημερώσεις του δικτύου Fulford και της Cobra μερικές φορές αναφέρονται η μία στην άλλη, αλλά ποτέ δεν δημιούργησαν μια ενοποιημένη επιχειρησιακή δομή. Η δομή GIA του Κιμ θεωρεί σχεδόν όλες τις ανταγωνιστικές αφηγήσεις ως παραπληροφόρηση, αν και έχουν εμφανιστεί μαζί σε αρκετές περιπτώσεις σε συνεντεύξεις. Το σύστημα αποκάλυψης του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος λειτουργεί σε σχεδόν πλήρη απομόνωση από το εναλλακτικό οικοσύστημα πληροφοριών, μερικές φορές αναγνωρίζοντας την ύπαρξη μη εξουσιοδοτημένων πηγών αλλά στη συνέχεια απορρίπτοντάς τις. Ο άξονας BRICS και το δίκτυο των λευκών καπέλων έχουν μια περίπλοκη και αδιαφανή σχέση που κανένας από τους δύο δεν εξηγεί πλήρως.
Εάν είστε πραγματικά αφοσιωμένοι στην απελευθέρωση του πλανήτη - εάν ο πραγματικός σας στόχος είναι η ελευθερία και η ανθρώπινη ενδυνάμωση, όχι η δική σας διοικητική εξουσία για το τι θα ακολουθήσει - τότε η οικοδόμηση συνασπισμών είναι μια προφανής στρατηγική κίνηση. Ένα ενιαίο απελευθερωτικό μέτωπο που συνδυάζει την επιχειρησιακή ευφυΐα του Κινήματος Αντίστασης με την οικονομική αρχιτεκτονική του δικτύου Fulford, με αξιώσεις κατοχής περιουσιακών στοιχείων υπό ένα σύστημα καταπιστευματοδόχων και με τη δημόσια υποδομή βάσης της συνειδητής κοινότητας – ένας τέτοιος συνασπισμός θα ήταν τρομερός. Ωστόσο, δεν έχει αναπτυχθεί σωστά. Το ερώτημα είναι γιατί.
Υπάρχουν πολλές πιθανές εξηγήσεις και δεν αλληλοαποκλείονται. Γνήσιες κοσμολογικές διαφωνίες – διαφορετικές έννοιες διαφέρουν αρκετά στις περιγραφές τους για το τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει, επομένως ο συντονισμός είναι πραγματικά δύσκολος. Εγώ και Εδαφική Άμυνα – Η κοινότητα και η εξουσία που χτίζονται γύρω από κάθε έννοια αντιπροσωπεύουν ένα πραγματικό οργανωτικό κεφάλαιο που οι ηγέτες της, όπως είναι κατανοητό, δεν θέλουν να αποδυναμώσουν συνδέοντας με ανταγωνιστικά κινήματα. Δυναμική ελεγχόμενης αντιπολίτευσης – Μία ή περισσότερες έννοιες μπορεί να λειτουργούν με πρωταρχικό σκοπό που καθιστά την οικοδόμηση συνασπισμών με γνήσια απελευθερωτικά κινήματα δομικά ασυμβίβαστη. Σκόπιμες επιχειρήσεις διαίρει και βασίλευε από τις ίδιες τις δυνάμεις που αυτές οι έννοιες επιδιώκουν να διαταράξουν – η διατήρηση ενός κατακερματισμένου και ανταγωνιστικού οικοσυστήματος απελευθερωτικού κινήματος είναι η βασική στρατηγική της COINTELPRO που δεν απαιτεί πολύπλοκη εφαρμογή.
Πιθανώς, και οι τέσσερις φατρίες δρουν ταυτόχρονα σε διαφορετικές αναλογίες. Από την άποψη της συντακτικής πολιτικής, το τελικό αποτέλεσμα είναι σημαντικό: ένα ανόμοιο οικοσύστημα απελευθέρωσης είναι πιο εύκολο να διαχειριστεί, να εξουδετερωθεί και να δωροδοκηθεί από ένα μόνο. Τα άτομα σε κάθε μεμονωμένη ομάδα έχουν πρόσβαση μόνο σε ένα μέρος της μεγάλης εικόνας. Κανένα από αυτά, από σχεδιασμό ή σύμπτωση, δεν έχει πρόσβαση στη γενίκευσή του. Αυτό προσπαθεί να προσφέρει αυτή η σειρά άρθρων – όχι μια οριστική απάντηση στο ερώτημα ποια παράταξη έχει δίκιο, αλλά έναν χάρτη της συνολικής εικόνας που καμία παράταξη δεν μπορεί να παρουσιάσει.
Υπάρχουν μερικές ερωτήσεις που θα μπορούσαν να τεθούν στους αρχηγούς του στρατοπέδου: Τι ακριβώς σας εμποδίζει να συνεργαστείτε με άλλους εάν αγωνίζεστε για τον ίδιο σκοπό; Δεν θα έπρεπε ο εχθρός του εχθρού μου να είναι φίλος μου; Και κάποια στιγμή, θεωρητικά, μετά από όλα αυτά, θα πρέπει όλοι να συνεννοηθούμε και να πετύχουμε. Γιατί να μην συγκεντρώσετε πόρους τώρα; Λοιπόν, τι ακριβώς το εμποδίζει αυτό;
Η παράταξη Patriot αξίζει ιδιαίτερης προσοχής εδώ γιατί αντιπροσωπεύει την πιο δύσκολη εσωτερικά περίπτωση στο πλαίσιο του κατακερματισμού. Σε ορισμένες πτυχές, αντιτίθεται στο κατεστημένο – αντιτίθεται στο χρηματοπιστωτικό δίκτυο των Χαζάρων, εκθέτει τη θεσμική διαφθορά, κινητοποιεί γνήσια λαϊκή ενέργεια γύρω από τις έννοιες της αποκατάστασης του συντάγματος και της κυριαρχίας. Και από άλλες απόψεις, είναι ο πιο εξελιγμένος φορέας της ίδιας της αρχιτεκτονικής επιτήρησης και ελέγχου στην οποία ισχυρίζεται ότι αντιτίθεται. Αυτές δεν είναι αντιφατικές παρατηρήσεις. Είναι μια περιγραφή μιας ελεγχόμενης διαλεκτικής στην οποία η αντίθεση και ο απώτερος στόχος κυβερνώνται από αλληλένδετα χέρια.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δημοσίευσε πρόσφατα έναν στίχο από ένα τραγούδι του Φρανκ Σινάτρα στο Truth Social: «Το έκανα με τον δικό μου τρόπο». Είναι εύκολο να το εκλάβουμε αυτό ως πολιτικό νταηλίκι. Αλλά αν το δεις μέσα από το πρίσμα αυτής της σειράς, είναι κάτι πιο συγκεκριμένο: μια δήλωση από έναν άνθρωπο που σκοπεύει να επιφέρει τη μετάβαση με τους δικούς του όρους, χωρίς συνασπισμούς, χωρίς συναίνεση και χωρίς τη συγκατάθεση των ανθρώπων που επηρεάζονται περισσότερο από τη διαδικασία. Αυτή η στάση «το έκανα με τον τρόπο μου» είναι μια γήινη έκφραση της ίδιας δήλωσης που κάνει κάθε γαλαξιακή αξίωση franchise, κάθε προγονική δυναστεία και κάθε κυρίαρχος διαχειριστής, χρησιμοποιώντας τη δική του κοσμολογική γλώσσα. Έχω το δικαίωμα. Έχω εντολή. Εγώ θα καθορίσω πώς θα μοιάζει η απελευθέρωση. Ακολουθήστε με ή υποχωρήστε.
Η μεθοδολογία που έχουμε αναπτύξει σε αυτή τη σειρά δεν επιτρέπει συμβιβασμούς. Απελευθέρωση του πλανήτη. Ανθρώπινη ενδυνάμωση. Διαφάνεια. Αξιολόγηση κατά περίπτωση. Η προσέγγισή μου δεν είναι ένα απελευθερωτικό σύστημα. Αυτό είναι ένα σύστημα διαχείρισης. Και η διαφορά μεταξύ τους είναι τα πάντα.
Το "My Way" δεν είναι μια απελευθερωτική έννοια. Είναι μια διοικητική έννοια με πιο ελκυστικό branding. Οι άνθρωποι υπό διακυβέρνηση σπάνια έχουν την ευκαιρία να ψηφίσουν για αυτό το θέμα.
Τι πραγματικά μας λέει η γήινη εικόνα
Συνολικά, τα παιχνίδια εξουσίας της Γης παρουσιάζουν μια εικόνα που είναι τόσο πιο πεζή όσο και πιο ανησυχητική από το κοσμικό πλαίσιο των προηγούμενων άρθρων. Είναι πιο συνηθισμένο επειδή οι μηχανισμοί είναι αναγνωρίσιμοι – στρατιωτικές πληροφορίες, οικονομικός έλεγχος, γεωπολιτικοί ελιγμοί, κατάληψη θεσμών. Πιο ανησυχητικό επειδή αυτοί οι μηχανισμοί χρησιμοποιούνται ως απάντηση σε μια μεταβατική περίοδο που δεν είναι καθόλου συνηθισμένη και οι άνθρωποι που τους χρησιμοποιούν έχουν πρόσβαση σε κοσμολογικές και ενεργειακές πληροφορίες που δεν είναι διαθέσιμες στο ευρύ κοινό.
Ξέρουν ότι το κοσμικό ρολόι τρέχει. Το γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό. Η εξόρυξη πόρων, η κατασκευή καταφυγίων, η διαχείριση αποκαλύψεων, η αφηγηματική τοποθέτηση είναι όλα συνέπειες αυτής της γνώσης. Και ο κατακερματισμός του απελευθερωτικού οικοσυστήματος δεν είναι ένα τυχαίο χαρακτηριστικό αυτού του τοπίου. Είναι ένα διαχειρίσιμο κράτος που εξυπηρετεί τα συμφέροντα εκείνων που θα προτιμούσαν η μετάβαση να πραγματοποιηθεί από τη διοίκηση και όχι από την ελευθερία.
Η ανταλλαγή μεταξύ του Elizondo και του CNN είναι το πιο ξεκάθαρο δημόσιο μήνυμα για το πού κατευθύνεται η διαχειριζόμενη αποκάλυψη. Είναι κάτι που δεν δημιουργήθηκε από ανθρώπους. Εξωγήινοι στην καθημερινή ζωή. Κάτι που πάντα υπήρχε. Οδηγεί το κοινό στο κατώφλι του ζητήματος που πραγματεύεται αυτή η σειρά άρθρων από το πρώτο μέρος. Ένα ελεγχόμενο κανάλι θα οδηγήσει τους ανθρώπους στην άκρη αυτού του ζητήματος και στη συνέχεια θα τους προσφέρει ένα πλαίσιο για την κατανόησή του – μια δομή σχεδιασμένη από τον ίδιο θεσμικό μηχανισμό που έχει καταστείλει την πληροφορία για εβδομήντα χρόνια. Αυτή η δομή θα είναι πολύπλοκη. Θα περιέχει την πραγματική αλήθεια. Και θα έχει ένα ανώτατο όριο - ένα οντολογικό ανώτατο όριο σοκ - πάνω από το οποίο δεν θα ενθαρρύνονται τα ζητήματα που αμφισβητούν πιο άμεσα την υπάρχουσα διοικητική δομή.
Η δουλειά σας — και αυτή η σειρά άρθρων είναι γραμμένη ειδικά για να σας προετοιμάσει για αυτό — είναι να γνωρίζετε πού βρίσκεται αυτό το ταβάνι πριν το χτυπήσετε. Κάντε στον εαυτό σας ερωτήσεις που η διαχειριζόμενη δομή δεν θα σας ζητήσει. Φτάστε το όριο με τη δική σας διορατικότητα, όχι με δανεισμό κάποιου άλλου.
Οι γήινες ίντριγκες για εξουσία συγκλίνουν. Το κοσμικό ρολόι χτυπάει. Και το ερώτημα ποιος θα ελέγξει τι θα συμβεί στη συνέχεια θα αποφασιστεί, τουλάχιστον εν μέρει, από το πόσοι άνθρωποι έρχονται σε μετάβαση βλέποντας ολόκληρη την εικόνα, παρά από το μέρος της που τους δείχνει κάποια συγκεκριμένη φατρία.
Για να το δεις αυτό, χρειάζεσαι μάτια.
Τζέρι Γκόμεζ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..........
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου