«Αν το Ισραήλ επιτεθεί στην Τουρκία...»

 

• 
  
• 
  
• Λάρι Τζόνσον

Το διεθνές συνέδριο με τίτλο «Η Συμμαχία για την Πρόληψη ενός Μεγάλου Πολέμου», που διοργανώθηκε από το Ερευνητικό Κέντρο της Πρωτοβουλίας Παγκόσμιων Πολιτισμών, πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Meyra Palace στην Άγκυρα στις 18–19 Ιουλίου 2026. Παρακάτω, παρουσιάζουμε την ομιλία του Larry C. Johnson, πρώην αναλυτή της CIA.

Α, Τουρκία, Τουρκία, Τουρκία. Και δεν μιλάω για το πουλί που οι Αμερικανοί λατρεύουν να σκαλίζουν για την Ημέρα των Ευχαριστιών. Μιλάω για την Τουρκία, τον διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Θα συνεχίσουν να είναι πιόνι ή θα είναι παίκτες; Αυτή είναι η ερώτηση που θέλω να απαντήσω σήμερα — ή προσπαθώ να απαντήσω.

Λοιπόν, γιατί μιλάω για την Τουρκία; Οι Τούρκοι βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι αυτή τη στιγμή, παγιδευμένοι μεταξύ του ΝΑΤΟ και μεταξύ της μελλοντικής αρχιτεκτονικής ασφάλειας στον Περσικό Κόλπο. Η Τουρκία, ας το παραδεχτούμε, ήταν πάντα το κοκκινομάλλικο θετό παιδί τόσο  του ΝΑΤΟ όσο και  της ΕΕ. Θέλω να πω, οι Τούρκοι χτυπούν την πόρτα για να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση για πάνω από 25, 30 χρόνια, και οι Ευρωπαίοι δεν τους αφήνουν. Γιατί; Επειδή είναι ένα μάτσο μουσουλμάνοι. Δεν πρόκειται να αφήσουν ένα μάτσο μουσουλμάνους σε αυτό που κάποτε ήταν η χριστιανική Ευρώπη. Και τέλος πάντων, υπάρχει ένα ρατσιστικό στοιχείο στην άποψη των Ευρωπαίων απέναντι στους Τούρκους. Τους βλέπουν σαν «είστε απλώς ένα μάτσο μουσουλμάνοι και δεν είστε τόσο έξυπνοι». Και αυτό που είναι εκπληκτικό για μένα είναι ότι οι Τούρκοι έχουν ανεχτεί αυτή την ταπείνωση χρόνο με το χρόνο.

Στην πιο πρόσφατη έκφραση αυτού, η Τουρκία φιλοξένησε το ΝΑΤΟ. Τώρα, θα ήθελα – κρίμα που δεν έχουμε την αλληλεπίδραση του να μπορούμε να δούμε τα πρόσωπά σας και να σηκώσετε τα χέρια σας – αλλά πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι αν το Ισραήλ επιτεθεί στην Τουρκία, όπως έχει υποσχεθεί να κάνει το Ισραήλ τον τελευταίο μήνα, πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι τα άλλα έθνη του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με το Άρθρο 5, να βοηθήσει την Τουρκία; Η απάντηση είναι μηδέν. Καμία.

Στη συνέχεια, το πιο ενδιαφέρον θέαμα σε αυτή τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ ήταν φαινομενικά οι Ηνωμένες Πολιτείες που προσφέρθηκαν να πουλήσουν F-35 στους Τούρκους με αντάλλαγμα οι Τούρκοι να εξαλείψουν το σύστημα αεράμυνας S-400 που έχουν λάβει από τη Ρωσία. Και σε αυτό το σημείο πρέπει να αρχίσετε να αναρωτιέστε: έχουν χάσει το μυαλό τους οι Τούρκοι; Αυτό είναι τρελό.

Το F-35 είναι ένα πολύ ακριβό αεροσκάφος, περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια το τεμάχιο. Αλλά επιπλέον, σύμφωνα με τον Υπουργό Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ σε πρόσφατη κατάθεση στο Κογκρέσο πριν από περίπου τρεις εβδομάδες -και το καταγράφω αυτή τη στιγμή την Τετάρτη 15 Ιουλίου- ο Υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας είπε ότι η ετοιμότητα αυτών των αεροπλάνων, ότι για κάθε 100, μόνο δύο ή τρία είναι ικανά για μάχη. Οι υπόλοιποι είναι στο υπόστεγο, έχουν μια πάθηση, έχουν hangover, τους λείπει λογισμικό, έχουν κάποιο πρόβλημα. Έτσι, ένα πολύ ακριβό αεροσκάφος που δεν είναι τρομερά αξιόπιστο. Και επιπλέον, είναι πολύ ακριβό στη λειτουργία του, που υπολογίζεται σε 45,000 $ ανά ώρα πτήσης.

Και αυτό θέλουν να πουλήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Τουρκία. Είπα ειρωνικά: Η Τουρκία θα πάρει ένα «Türkiye» εάν προχωρήσει σε αυτήν την πώληση. Και το «Türkiye» στην αγγλική αργκό δεν είναι θετικό. είναι γενικά κάτι αρνητικό, κάτι αδέξιο, ανεφάρμοστο, όπως το ίδιο το πουλί, η Τουρκία.

Στη συνέχεια, να ζητήσει από την Τουρκία να εγκαταλείψει το σύστημα αεράμυνας S-400; Το S-400 ξεπερνά εντελώς τα πυραυλικά συστήματα Patriot, τόσο σε λειτουργικότητα, αλλά το πιο σημαντικό, δεν μπορείτε να αποκτήσετε πυραύλους Patriot αυτή τη στιγμή. Οι προμήθειες είναι πέρα από περιορισμένες. Δεν είναι πλέον σε θέση να παράγουν αυτή τη στιγμή λόγω της καθυστέρησης και της έλλειψης πρόσβασης σε ορυκτά σπάνιων γαιών που προέρχονται από την Κίνα.

Τώρα, έχω λάβει αναφορές -ο Πέπε Εσκομπάρ και εγώ και οι δύο- ότι οι Πακιστανοί συνεργάζονται στενά με την Αίγυπτο, την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν για να δημιουργήσουν μια νέα πανισλαμική δύναμη ασφαλείας για τη Δυτική Ασία που θα είναι ουσιαστικά εκεί για να υπερασπιστεί τις άλλες αραβικές μουσουλμανικές χώρες από το Ισραήλ και τη Δύση. Δεν δηλώνεται ρητά έτσι, αλλά αυτή είναι η πραγματική πρόθεση.

Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που οι Τούρκοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν για να καταλάβουν: θα παραμείνουν σε αυτό το όνειρο του ΝΑΤΟ όπου θα είναι το άλογο του ΝΑΤΟ; Ας το παραδεχτούμε, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Τουρκία έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό. Και πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, παρόλο που δεν ήταν επίσημο μέλος του ΝΑΤΟ, ήταν de facto μέλος - είχε τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό ακολουθούμενο από την Τουρκία. Αλλά η Τουρκία θα συνεχίσει να χρησιμοποιείται ως εργαλείο ευκολίας για τη Δύση όταν εξυπηρετεί τους δυτικούς σκοπούς; Ή θα ανέβει και θα πει: «Ξέρεις τι; Θα δηλώσουμε την ανεξαρτησία μας και θα δηλώσουμε τη σημασία και τη συνάφειά μας σε αυτόν τον τομέα».

Τώρα, αυτό μας φέρνει στην έλλειψη ηγεσίας της Τουρκίας, στην αποτυχία της ηγεσίας, σε σχέση με την παλαιστινιακή υπόθεση. Η Τουρκία είναι ο κύριος αγωγός για το πετρέλαιο που βγαίνει από το Αζερμπαϊτζάν, διέρχεται από την Τουρκία και πηγαίνει στο Ισραήλ. Εάν οι Τούρκοι κόψουν αυτό το πετρέλαιο, θα περιορίσουν δραματικά την ικανότητα του Ισραήλ να συνεχίσει να διεξάγει πολεμικές επιχειρήσεις.

Έτσι, αυτό που θέλω να πω είναι ότι βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι αυτή τη στιγμή όπου ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, καθώς κλιμακώνεται, θα μπορούσε κάλλιστα να φέρει τους Τούρκους σε ένα σημείο απόφασης. Θα συμπαραταχθούν με τους μουσουλμάνους ή θα συμπαραταχθούν με τη δαιμονική Δύση; Θα το θέσω με αυτούς τους όρους γιατί νομίζω ότι ένας αυξανόμενος αριθμός Τούρκων πολιτών πιστεύει το δεύτερο. Πιστεύουν ότι είναι σημαντικό για την Τουρκία να διαχωριστεί από τη Δύση, να ασπαστεί τη μουσουλμανική της πίστη και να ευθυγραμμιστεί με άλλα μουσουλμανικά έθνη, ακόμη και με το Ιράν. Να παραμερίσουμε τις θρησκευτικές διαφορές μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, αλλά να αγκαλιάσουμε το γεγονός ότι όλοι λατρεύουν τον Αλλάχ και ότι είναι υποχρεωμένοι στον Αλλάχ.

Έτσι, αυτή θα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα στιγμή τον επόμενο μήνα, καθώς η κρίση με το Ιράν επιδεινώνεται, καθώς η απειλή του πολέμου επεκτείνεται, καθώς το ΝΑΤΟ γίνεται πιο απελπισμένο. Και σε όλο αυτό το σενάριο, τόσο με την Ουκρανία όσο και με το Ιράν, η Τουρκία είναι έτοιμη να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Το ερώτημα είναι, θα γίνει; Θα ξυπνήσει επιτέλους ο Ερντογάν και θα αναγνωρίσει ότι η Τουρκία μπορεί να είναι ο παίκτης που θα κάνει κάποιες αποφασιστικές επιλογές ή θα εξακολουθεί να είναι πρόθυμη να είναι πιόνι της Δύσης, υποταγμένη στα δυτικά συμφέροντα, μέχρι τη στιγμή που θα γίνει αναλώσιμη και το Ισραήλ αποφασίσει να της επιτεθεί, αφήνοντας την Τουρκία μόνη της να τα βγάλει πέρα μόνη της;

(Ενωμένος Κόσμος Διεθνής)

 **Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων