ΕΝΑΣ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ, ΜΙΑ ΑΘΗΝΑ, ΕΝΑΣ ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΣΤΟ ΣΕΤΣΟΥΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΡΌΑΓΕΛΟΣ ΤΟΥ SAPIENS 3. ---ΤΙ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ ΣΤΑ ΜΈΤΩΠΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΤΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

 

Post2Post

ΕΝΑΣ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ, ΜΙΑ ΑΘΗΝΑ, ΕΝΑΣ ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΣΤΟ ΣΕΤΣΟΥΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΡΌΑΓΕΛΟΣ ΤΟΥ SAPIENS 3.

(Όσα πρέπει να ξέρεις και ντρέπεσαι να τα ρωτήσεις πχ για την χθεσινή ντροπιαστική για την ΕΕ συμφωνία με τον Τραμπ, ένα πόλεμο στην Ουκρανία κλπ)

Όταν ο Φράνκλιν Ρούσβελτ είπε την δεκαετία του 1930 στους οικονομικούς του συμβούλους ότι επρόκειτο να βγάλει τις ΗΠΑ από τον κανόνα του χρυσού, αυτοί τρόμαξαν. (Τον πρόλαβαν το 31 οι Βρετανοί που έβγαλαν την στερλίνα από τον κανόνα του χρυσού γισ να μην τους πάρουν όλα τα σκάγια της οικονομικής κρίσης του 29).

"Ο πρόεδρος, οδηγεί έτσι τη χώρα σε ανεξέλεγκτο πληθωρισμό και πλήρες χάος", είπε ένας από αυτούς. Ένας άλλος είπε ότι ήταν «το τέλος του δυτικού πολιτισμού». Οι βοηθοί του Ρούσβελτ δεν ήταν όμως τίποτα αντιδραστικοί με άγρια τρελαμένα ​​μάτια αλά οπαδοί του Τραμπ. Απλώς η άποψή τους ήταν η τότε συμβατική σοφία.

Ο κανόνας του χρυσού, σχεδόν όλοι συμφώνησαν τότε, ήταν ο φυσικός τρόπος για να δημιουργήσεις νέα νομίσματα. Σύμφωνα με τους κανόνες του, όποιος ήθελε μπορούσε να ανταλλάξει χαρτονομίσματα για μια σταθερή ποσότητα χρυσού. Στις ΗΠΑ, τα 20,67 $ έδιναν μια ουγγιά χρυσού, κάθε χρόνο. Αυτή η αμετάβλητη αξία ήταν η όλη ουσία του κανόνα του χρυσού. Αφαιρέστε το χρυσό και τα χρήματα θα ήταν προφανώς απλώς άχρηστο χαρτί με κάτι τυπωμένο πάνω του. Αυτός ο κανόνας ήταν τόσο ισχυρός που δεν τόλμησε κανείς απόγονος του Λενιν, την ίδια εκείνη εποχή, να τον αμφισβητήσει σοβαρά προτείνοντας κάποιον άλλο τρόπο παραγωγής του χρήματος. Αυτό συνεχίστηκε και μετά το 47 οπότε και συνθεθηκε ολος ο παγκοσμιος χρυσος με το δολάριο (Συνθηκη Brtton Woods του 47) που ίσχυσε μέχρι το 71. Τότε ο Νίξον κατάργησε μονομερώς αυτή την Συνθήκη για να δημιουργήσει πλασματική ρευστότητα για να πληρωθούν τα χρέη της οικονομίας των ΗΠΑ από τον Πόλεμο του Βιετνάμ.

Αυτή η Καθολική κοσμοθεωρία περι του κανόνα του Χρυσού αποδείχθηκε όμως εντελώς λανθασμένη. Η προσκόλληση στον κανόνα του χρυσού ήταν μέρος των αιτιών του Α Παγκόσμιου Πολέμου αλλά και όσων δημιούργησαν τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 30 εξαρχής .

Γιατί λοιπόν οι σύμβουλοι του Ρούσβελτ, και οι περισσότεροι από τους κορυφαίους οικονομολόγους της εποχής, τυφλώθηκαν από την αφοσίωσή τους στον χρυσό;

Υπάρχει αυτό το λάθος σκέψης που κάνουμε σχεδόν πάντα όλοι με τα χρήματα. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν τα χρήματα σε κάθε δεδομένη στιγμή φαίνεται σαν μέρος της φυσικής τάξης, όπως αυτής με το νερό ή τη βαρύτητα. Οποιαδήποτε εναλλακτική στον τρόπο λειτουργίας των χρημάτων φαίνεται σαν κάποιο παράλογο παιχνίδι ή κάτι εγγενώς επικίνδυνο.

Έπειτα , έρχεται κάποιο πολιτικό ή τεχνολογικό ή οικονομικό σοκ και ξαφνικά υπάρχει κάτι νέο: χαρτονομίσματα που υποστηρίζονται από μέταλλο, ή χαρτονομίσματα που υποστηρίζονται από ένα δάνειο ή από τίποτα, ή είναι απλά αριθμοί σε μια οθόνη. Πολύ σύντομα, συνηθίζουμε τα νέα χρήματα με την νέα τους μορφή. Φαίνεται σαν τη φυσική κατάσταση των πραγμάτων, και οτιδήποτε άλλο είναι ανοησία.

Ίσως βρισκόμαστε όμως πάλι στο κατώφλι μιας από αυτές τις αλλαγές τώρα. Είναι αδύνατο να πούμε με βεβαιότητα πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά η ιστορία παρέχει μερικές βαθιές γνώσεις σχετικά με το τι πρέπει να μας κάνει να αισιοδοξούμε για το μέλλον των χρημάτων - και τι πρέπει να μας φοβίζει για να μην βρεθούμε τελικά ως Έλληνες με τίποτα γρόσια πάλι στην τσέπη.

Το χρήμα ως τεχνολογία

Γύρω στο 100 μ.Χ., ένας Κινέζος αξιωματούχος της αυλής άλεσε έναν πολτό από φλοιό μουριάς, κουρέλια και δίχτυα και εφηύρε το χαρτί. Μερικούς αιώνες αργότερα, γύρω στο 1100, κάποιος —ίσως ένας βουδιστής μοναχός που είχε βαρεθεί να γράφει το ίδιο ιερό κείμενο ξανά και ξανά— χάραξε ένα ιερό κείμενο σε ένα ξύλο και επινόησε την εκτύπωση.

Λίγους αιώνες μετά, ένας έμπορος στην πρωτεύουσα του Σετσουάν ξεκίνησε να λύσει ένα άλλο πρόβλημα: τα χρήματα που χρησιμοποιούσαν οι πελάτες του ήταν τρομερά. Ήταν ως επί το πλείστον σιδερένια νομίσματα και χρειαζόταν ενάμιση κιλό σίδηρο για να αγοράσει ένα κιλό αλάτι. .

Έτσι ο έμπορος είπε στους πελάτες του ότι μπορούσαν να αφήσουν τα νομίσματά τους στο μαγαζί του, μπορούσαν να τον εμπιστευτούν. Σε αντάλλαγμα, τους έδωσε μια επιταγή αξίωσης—ένα κομμάτι χαρτί που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανάκτηση των νομισμάτων οπότε το επιθυμήσουν ή για να τα ανταλλάξουν με τρόφιμα του εμπόρου. Οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν οι ίδιοι τις επιταγές αξίωσης για να αγοράσουν πράγματα και εκτος του μαγαζιού του εν λόγω εμπόρου και έτσι γεννήθηκαν τα χαρτονομίσματα. Ήταν μια τεράστια επιτυχία!

Πολύ σύντομα, η κυβέρνηση του Κινέζους αυτοκράτορα ανέλαβε την επιχείρηση της εκτύπωσης χαρτονομίσματος και εξαπλώθηκε η μόδα γρήγορα σε όλη την Κίνα. Στο χαρτονόμισμα απεικονίζονταν η φάτσα του αυτοκράτορα και τα σύμβολα του, δίνοντας έτσι θέση στο κύρος την θέση της πίστης. Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν μηχανοποιημένες μεταφορές, η ικανότητα μετακίνησης της αξίας σε μερικά κομμάτια χαρτιού - αντί για ένα βαγόνι γεμάτο μεταλλικά νομίσματα - ήταν μια σημαντική ανακάλυψη.

Το χαρτονόμισμα βασιζόταν στο χαρτί και την εκτύπωση, που ήταν ένα είδος υψηλής τεχνολογίας της τότε εποχής. Αλλά το ίδιο το χαρτονόμισμα ήταν επίσης μια νέα τεχνολογία - ένα εργαλείο που έκανε το εμπόριο ευκολότερο. Αυτό οδήγησε σε αυξημένη ανταλλαγή ιδεών και περισσότερη οικονομική εξειδίκευση, που με τη σειρά του σήμαινε ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να καλλιεργήσουν περισσότερα τρόφιμα και να φτιάχνουν περισσότερα πράγματα. Τα χαρτονομίσματα βοήθησαν την Κίνα να γίνει πλουσιότερη. Ταυτόχρονα, αυτή η νέα τεχνολογία περιείχε κινδύνους - σήμαινε ότι οι κυβερνώντες μπορούσαν να τυπώσουν πολλά χρήματα, κάτι που μερικές φορές οδηγούσε σε καταστροφικό πληθωρισμό.

Σήμερα, οι νέες τεχνολογίες μάς επιτρέπουν να μετακινούμε χρήματα χρησιμοποιώντας τους υπερυπολογιστές που έχουμε στις τσέπες μας. Τα επόμενα χρόνια, η τεχνολογία θα οδηγήσει σε ακόμη πιο δραματικές αλλαγές στα χρήματα, καθώς ο πλήρης αντίκτυπος των λεγομενων "κρυπτονομισμάτων" γίνεται όλο και πιο σαφής και στο νομισματικό αλλά και στις αλλαγές του τρόπου οργάνωσης των πάντων σε πιο αποκεντρωμένη βάση. Όπως και το χαρτονόμισμα, αυτές οι νέες τεχνολογίες θα συνεχίσουν να φέρνουν νέες ευκαιρίες, αποτελεσματικότητα και κινδύνους.

Τα χρήματα είναι και δημόσια και ιδιωτικά

Μια βασική δυναμική που πρέπει να παρακολουθήσετε καθώς εξελίσσεται το ψηφιακό νόμισμα (που ίσως ακόμα να μην το κατανοείτε πλήρως) είναι η ένταση μεταξύ των κυβερνήσεων και του κάθε Στουρνάρα και των ιδιωτικών εταιρειών τύπου Facebook ή ενώσεων πιτσιρικάδες . Το θέμα αυτής της παραγράφου τρέχει σαν χρυσή κλωστή όμως σε όλη την ιστορία του χρήματος.

Σκεφτείτε την περίπτωση όμως της Ελλάδας στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν σχεδόν κάθε τράπεζα μπορούσε να τυπώσει το δικό της χαρτονόμισμα. Το ξεκίνησε η Εθνική Τράπεζα βάζοντας τον ιδρυτή της τον Σταύρου να απεικονίζεται. Ακολούθησε η Τράπεζα ΗπειροΘεσσαλίας και η Ιονική μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων και η Τράπεζα Ανατολής, του Συγγρού (που τις ακυρωμενες μετοχές της κουβαλάει ακόμα ο Σώρρας για να βρει κάπου 600δισ, ξερωγώ)

Το χαρτονόμισμα των 2 δραχμών από την Εθνική είχε τον Σταύρου στο μπροστινό μέρος. το χαρτονόμισμα των 5 δραχμών από την Τράπεζα Θεσσαλίας είχε μια εικόνα με κάτι στάχυα, η δραχμή της Ιονικής μια Αθηνά. Κάποια στιγμή, οι ιδιωτικές τράπεζες τύπωναν περισσότερα από 20 διαφορετικά είδη χρημάτων, όλα με το όνομα "δραχμή"και με ίση αξία μεταξύ τους.

Αυτή ήταν ακόμα η εποχή που το χαρτονόμισμα ήταν επιταγή απαίτησης για χρυσό ή ασήμι που διατηρούσε στα σεντούκια της. Αν μια τράπεζα κατέρρεε, η πολύτιμη επιταγή απαίτησης ήταν ξαφνικά απλώς ένα κομμάτι χαρτί, με μια εικόνα της Αθηνάς.

Τα πράγματα απλοποιήθηκαν το 1929 με την ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδας από τον Ελ. Βενιζέλο, που εξέδωσε δραχμές με ενιαίο look από τις δραχμές που κατέθεσαν σε αυτήν οι ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες. Όμως, ακόμη και όταν η ποικιλία του χαρτονομίσματος μειώθηκε, τα χρήματα που δημιουργήθηκαν από ιδιωτικές τράπεζες εξακολουθούσαν να υφίστανται και να κυκλοφορούν κανονικά μέχρι και το 1941. Αποσύρθηκαν τελικά από τον τρομερό πληθωρισμό που προκάλεσαν οι Γερμανοί με εκείνο το κατοχικό δάνειο που ακόμα μας χρωστάνε και την επισιτιστική κρίση της Κατοχής .

Σήμερα όμως, και μετά από το 1971, οι τράπεζες δημιουργούν νέο χρήμα μόνο από... αέρα κοπανιστό κάθε φορά που δίνουν ένα δάνειο. Αυτά τα χρήματα, που είναι αποθηκευμένα ως υπόλοιπα σε λογαριασμούς όψεως και ταμιευτηρίου, δεν διαφέρουν τόσο από τα χαρτονομίσματα που χρησιμοποιούσαν για την εκτύπωση. Και στον 20ο αιώνα, οι καταθέτες θα μπορούσαν να χάσουν τα χρήματά τους όταν μια τράπεζα κατέρρεε - ακριβώς όπως οι πρόγονοί τους που έμειναν κρατώντας άχρηστα κομμάτια χαρτιού με τυπωμένη μια Αθηνά.

Μόνο στη δεκαετία του 1950, όταν η κυβέρνηση άρχισε να ασφαλίζει τις περισσότερες τραπεζικές καταθέσεις, αυτός ο κίνδυνος μειώθηκε κάπως . Με άλλα λόγια, οι σύγχρονες τράπεζες δημιουργούν χρήματα που με τη σειρά τους είναι εγγυημένα από την κυβέρνηση μέσω της αναιμικής συμμετοχής της στην Τράπεζα της Ελλάδας, και τώρα και της ΕκΤ. Όμως και οι κεντρικές Τράπεζες δεν είναι και τελείως κρατικές. Ιδιωτικότατες είναι!

Αυτά τα χρήματα που κυκλοφορούν τώρα είναι δημόσια ή ιδιωτικά; Είναι και τα δύο αφού τα περισσότερα αρχικά εκδίδονται από ένα δάνειο που κάνει μια ιδιωτική τράπεζα και το ανταλλάσσει μετά με δραχμές (τώρα ευρώ) που τυπώνει η κεντρική τράπεζα !

Τα ψηφιακά νομίσματα

Ο κάποτε ηγέτης παγκοσμίως στις ψηφιακές πληρωμές και την τεχνολογική καινοτομία, οι ΗΠΑ έχουν ήδη ξεπεραστεί από τον κύριο αντίπαλο τους την Κίνα, παρ όλο που τις τεχνολογικές εξελίξεις σχετικά συνεχίζουν να τις ορίζουν κυρίως νεοφυείς αμερικανικές εταιρείες και κοινότητες χρηστών και προγραμματιστών.

Τα κράτη σε όλο τον κόσμο κάνουν σημαντικά βήματα στην ανάπτυξη του ψηφιακού μέλλοντος του χρήματος — με την υποστήριξη των κυβερνήσεων και την υποστήριξη ισχυρών κεντρικών τραπεζών, με διαφορετικο τροπο και στρατηφική, όπως μπορείς να διαβάσεις (αν σε ενδιαφέρει) και στο lin̈k στο σχόλιο #1.

Με εξαίρεση τις ΗΠΑ που μέχρι τωρα έκαναν βουντού για να αποφύγουν το κακό που θα τους εύρει αν πάρουν όλοι χαμπάρι ότι το δολάριο δεν είναι πλέον το μοναδικό κυρίαρχο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Και ετοιμάζονται τώρα ασθμαινοντας να ιδοωτικοποιήσουν την FED, αναθέτοντας τον ρόλο του εκδότη χρήματος σε μια σκιώδης τράπεζα, το superfund Blackrock που διαχειρίζεται και ελέγχει κεφάλαια και εταιρίες ύψους όσο το ΑΕΠ της ΕΕ.

Ο νεοφιλελευθερισμός 2.0 των Νεάντερταλ εν όψη....

Η ηγεσία σε αυτόν τον χώρο θα έχει συνέπειες για περισσότερα από απλώς τις πληρωμές: οι γεωπολιτικές φιλοδοξίες, η οικονομική ανάπτυξη, η χρηματοοικονομική ένταξη και η ίδια η φύση του χρήματος θα μπορούσαν όλα να υπαγορεύονται από το ποιος ηγείται της κούρσας καθορισμού των νέων κανόνων παραγωγής και κυκλοφορίας του ψηφιακού χρήματος.

Γιατί γίνονται όλα αυτά?

Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι γύρω στο 2030 το 60% του παγκόσμιου εμπορίου θα γίνεται στο ίντερνετ της τρίτης γενιάς, το λεγόμενο web3.0. Σε αυτό οι χρήστες θα ανταμείβονται ή θα πληρώνουν για ότι κάνουν χρησιμοποιώντας ιδιωτικά ψηφιακά "νομίσματα" (ψηφιακά πάγια) με συναλλαγές που δεν απαιτούν απολυτως καμία τράπεζα καμια Τράπεζα ή παρατράπεζα για να διεκπαιρεωθούν με ασφάλεια.

Μάχη επιβίωσης δίνουν οι απόγονοι του εμπόρου από το Σετσουάν. Γνωρίζουν ότι στο νέο διαδίκτυο δεν απαιτούνται πλέον! Αντικαθίστανται από κάτι περίεργα νέα οχήματα χρηματοδότησης της οικονομίας που λέγονται DeFi (Decentralized Finance), που λειτουργούν χωρίς διοίκηση πάνω σε ένα κομμάτι κώδικα προγραμματισμού (smart contracts), που ενσωματώνει όλους τους κανόνες που έχει αποδεχτεί η κοινότητα των χρηστών που το έχει δημιουργήσει, άρα και το εμπιστεύεται στην διενέργεια πράξεων πίστης. Δηλαδή δάνεια, χορηγήσεις, πληρωμές κλπ.

Αδύνατη εκεί η παραχάραξη ή ο πληθωρισμός λόγω της πλήρους διαφάνειας κάθε συναλλαγής ή τραπεζικής πράξης που εξασφαλίζουν κάτι τεχνολογίες που λέγονται blockchain, που ήρθαν ακριβώς για να υποστηρίξουν δίκτυα διαμοιραζόμενης πίστης στο κάθε τι που εφαρμόζεται απάνω τους.

Ο Νέος Ψυχρός Πόλεμος μ.Ο. ( μετά το Ουκρανικό)

Το επίδικο διακύβευμα του είναι ο έλεγχος της ροής του φυσικού αερίου (μέχρι το 50) και η παραγωγή και διανομή νέου χρήματος σε τρεις κυρίες μεγάλες ζώνες:

Την "ζώνη του δολαρίου", όπου θα συνεχίσει να κυριαρχεί το τεχνολογικά καθυστερημένο δολάριο επί νομισμάτων που θα συνεχίσουν να παράγονται από δάνεια (κλασικά ή ψηφιακά-CBDC όπως το ψηφιακό ευρω) υπο την επιβλεψη της Blackrock. Η χθεσινή συμφωνία για τους δασμούς ΗΠΑ-ΕΕ και οι επαχθείς όροι που επιβλήθηκαν, απλώς εξαφανίζουν και το ευρώ εντός ολίγων χρόνων, μετά από την αφαίμαξη όλης της Ευρωπαϊκής οικονομίας για να σωθεί η οικονομία του θείου Σαμ.

Την ζώνη της Ευρασιας-Κινας όπου θα χρησιμοποιείται ένα μάλλον πιο εξελιγμένο νόμισμα, αντiκρυσμένο με ένα "καλάθι" κλασσικών νομισμάτων και εμπορευμάτων, κυρίως ενεργειακών, τροφής και μέταλλα.

Το διαδίκτυο, όπου τα νομίσματα των προηγούμενων ζωνών θα προσπαθούν να ελέγξουν ιδιωτικά εξωτραπεζικά ψηφιακά πάγια, που κυρίως θα παράγονται από τον χρόνο των εκεί χρηστών δια της ανταμοιβής τους ή με κάποιον άλλο δείκτη της πραγματικής οικονομίας.

Ποιος θα κερδίσει στο τέλος?, θα ρωτήσεις.

Που θες να ξέρω εγω?

O Il postino αυτής της μαντρας είναι ενας απλός και ταπεινός αναλυτής συστημάτων που αρέσκεται ότι ξέρει να το μοιράζεται εδω με (αναγκαστικά) μεγάλα σεντόνια συμπυκνωμένης γνώσης. Όχι μάντης της εξέλιξης συστημάτων, πριν αυτά καταρρεύσουν για να αναδειχθεί κάτι άλλο, νέο στην θέση τους.

Συνήθως, σε αυτές τις περιπτώσεις, κερδίζουν όσοι εκτός από την Αθηνά, κουνάνε λίγο και τα χεράκια τους.

(Αυτό απαντάει εν μέρει, και σε ένα ευφυέστατο ερώτημα που έθεσε ο Makis Andronopoulos στο τελευταίο βιβλίο του "Sapiens3 κόντρα στον Μετανθρωπο" όπου αναρωτήθηκε :

"Υπάρχει αλγόριθμος που καθορίζει την Ιστορία? "

Ευτυχώς, όπως είναι γνωστό στα μαθηματικά από το 1935, δεν υπάρχει και δεν είναι δυνατό να επινοηθεί!

Η δυναμική του ελάχιστου γίνεται κυρίαρχη δύναμη όταν το πράγμα γίνεται τόσο πολύπλοκο, όπως τώρα η διεθνής οικονομία που μεταλλασσεται επί νέου τύπου μέσων συναλλαγών , όσο που αυτή να καταρρεύσει δημιουργώντας αμέσως μετά μια νέα ισορροπία εκεί που δεν την περίμενες !

Με την καλησπέρα μου στους κανονικούς μόνο ανθρώπους. Δηλαδη τους σημερινούς προγόνους του Sapiens3 που δεν το παίζουν ούτε μετα-Νεάντερταλ τύποι, όπως εκείνοι οι σύμβουλοι του Ρούσβελτ, αναμενοντας τώρα την σωτηρία τους από εναν ακροδεξιό Τραμπ ή Πουτιν, ούτε εγκλωβισμένοι στο μετα-ναρκισισσμό τους μέσα σε ένα κουτί με καθρέφτες κάποιας ΑΙ, περιμένοντας τα όλα από ένα τεχνολογικό ή συμβατικό Μεσία. Τώρα καποιον νεοναζί Musk ή κάποιον ανάλογο εκλεκτό των ελίτ που υπηρετεί.

Θα έχουμε κάνει μία σημαντική νέα ανακάλυψη συνειδητοποιώντας ότι όλοι αυτοί δεν μας χρειάζονται πλέον για να επιζήσουμε εξελισσόμενοι.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ ΣΤΑ ΜΈΤΩΠΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΤΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

(Ή τι ΔΕΝ θα συζητηθεί πάλι στο φετινό μαντείο των Δελφών και στα προγράμματα των κομμάτων)

Είναι ηλίου φαεινότερο πλέον, ακόμα και από τους συνήθεις διαπιστωσάκηδες, ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις των τελευταίων έξι χρόνων, οδηγούν στο τέλος μας νομισματικής εποχής, που ξεκίνησε το 71 και οδήγησε στην μονοκρατορία του δολαρίου εντός μιας νεοφιλελέ παγκοσμιοποίησης.

Η κατάρρευση της τελευταίας το 21, σηματοδότησε και ένα αγώνα επικράτησης των προτύπων/προδιαγραφών των νέων νομισμάτων, με μόνο βέβαιο, μέχρι τώρα, ότι αυτά θα είναι ψηφιακά και στηριγμενα στις ίδιες τεχνολογίες (blockchain) των κρυπτονομισμάτων τύπου bitcoin.

Έτσι σε σχέση με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά τους :

Αρχικά στην Κίνα και μετά στην Ινδία, άρχισε να εξαπλώνεται η κανονιστική απαγόρευση των ιδιωτικών/μη τραπεζικών ψηφιακών παγίων (δηλαδή των κρυπτονομισμάτων), ως μέσων συναλλαγών. Τάση που εξαπλώνεται σε όλες τις χώρες που σχεδιάζουν να ενταχθούν στο νομισματικό σύστημα του αντιδολαρίου UNIT της Ευρασίας.

Έτσι αφήνεται ελεύθερο το πεδίο στις Κεντρικές Τράπεζες για να συνεχίζουν να παράγουν, χωρίς ανταγωνισμό, τα επόμενης γενιάς νομίσματα (λέγονται CBDC-Central Bank Digital Coins), αφήνοντας άθικτο το σημερινό σύστημα παραγωγής χρήματος. Δηλαδή μόνο από δάνεια, όπως το όρισε ο Νίξον το 71. Επιδιώκεται έτσι η χειραγώγηση όλης της κοινωνίας από ένα κεντρικό εποπτικό φορέα (την Κεντρική Τράπεζα), που αναλαμβάνει τον ρόλο του απόλυτου τεχνοφεουδάρχη, έναντι φτηνών συναλλαγών, έστω και με θυσία των εμπορικών τραπεζών, που πλέον δεν έχουν και πολύ χρησιμότητα.

Αυτές οι τάσεις στις δύο βιομηχανικά ισχυρότερες οικονομίες των BRICS, φαίνεται ότι θα επικρατήσουν στο τέλος και επί των προδιαγραφών του αντιδολαρίου Unit που ετοίμαζε αρχικά ο Πούτιν.

Έχει επιρρεάσει ήδη πολύ και τούς νέους κανονισμούς για τα ψηφιακά μέσα συναλλαγών με ενσωματωμένους μηχανισμούς ιχνηλασιμότητας τους τεχνολογίας ΑΙ, που ετοιμάζει το ΔΝΤ! (Δες τους στο σχόλιο #4)

Στην Αφρική έκαναν όμως την έκπληξη με το κοινό αφρικανικό νόμισμα 57 αφρικανικών χωρών, το ΑUA, που σε αντίθεση με το ευρώ ή το sur (που προετοιμάζονταν αντίστοιχα στην Λατινική Αμερική πριν επιστρέψουν οι νεοφιλελέ στην Αργεντινή), θα είναι εκτός από ψηφιακό με τις ίδιες τεχνολογίες των κρυπτονομισμάτων, αντικρυσμένο με ενέργεια ή ενεργειακά έργα και όχι με δάνεια! (Δες στο σχόλιο #1 σχετικά την έγκαιρη και άμεση "ανταπόκριση" αυτής της μάντρας).

Ο βαθμός επιτυχίας αυτού του εγχειρήματος θα καθοριστεί και από τον βαθμό πολιτικής ωριμότητας των κρατών της Αφρικής να συνεννοηθούν μεταξύ τους, αν θέλουν να αποφύγουν μια αποικιοκρατία νο2 είτε από την Δύση είτε από την Ανατολή αυτή την φορά.

Στις ΗΠΑ υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση σε ότι αφορά το κανονιστικό πλαίσιο έκδοσης και διακίνησης ψηφιακών νομισμάτων ή παγίων, παρά τα πρόσφατα διατάγματα του Τραμπ. Έτσι εκεί επικρατούν ακόμα συνθήκες Άγριας Δύσης σε ότι αφορά τους ψηφιακούς διαδόχους του φθήνοντος συνεχώς συμβατικού δολαρίου. Οι ισχυροί όμιλοι επιπέδου Blackrock ή Musk (αλλά και οι γιοί του Τραμπ ως family business), ετοιμάζουν μεθοδικά τις δικές τους ψηφιακές εκδοχές εναλλακτικών του δολαρίου μέσων συναλλαγών, για να παίξουν αυτοί τον ρόλο του κυρίαρχου τεχνοφεουδάρχη, ως συνέχεια της απέλπιδας προσπάθειας που ξεκίνησε επι Μπάιντεν τον Ιούνιο του 21 για την διατήρηση της αμερικανικής ηγεμονίας μέσω ενός νεοφιλελευθερισμού ver2.0.

Η συνεχής προσπάθεια εκδίωξης του σημερινού διοικητή της FED από τον Τράμπ, μαζί και με τις άλλες "μεταρρυθμίσεις"/απορρύθμισης του εκεί Ομοσπονδιακού κράτους από τον Musk, είναι ενδεικτικά του πολύ σκληρού ιδεολογικού και πολιτικού πολέμου ανάμεσα σε αντίπαλες αμερικανικές ελίτ, στην προσπάθεια μετάβασης της εκεί πραγματικής εξουσίας από το τραπεζικό στο σκιώδες παρατραπεζικό σύστημα των funds (το εκεί βιομηχανικό κεφάλαιο δεν τρέφει καμία σοβαρή ελπίδα επανόδου του στα πράγματα, όπως την δεκαετία του 20-40 του προηγούμενου αιώνα, όσο να ελπίζουν για το αντίθετο και οι εδώ αφελείς ακόλουθοι του Τραμπ).

Όλες οι ενδείξεις για το τι θα επικρατήσει εκεί συνοψίζονται στην έκδοση του διαδόχου του πράσινου νομίσματος αντικρισμένου με την αξία μετοχών αμερικανικών πολυεθνικών, κυρίως των bigtech του διαδικτύου, υπό τον έλεγχο 2-3 funds αντί της Fed (τεκμηρίωση στο σχόλιο #3).

Αυτό το σχεδιάζουν να συμβεί μετά το 27, αφού προηγουμένως "φορτώσουν" όλο το μη διαχείρισιμο πλέον δημόσιο χρέος του θειου-Σαμ σε "Stablecoins". Aυτα εύκολα μπορούν να "καούν", μαζί με το ετοιμοθάνατο συμβατικό σύστημα χρεών-πετροδολαρίων μόλις είναι έτοιμο το επόμενο ψηφιακο μεταδολάριο της Blackrock.

(Η παγκόσμια κατάρρευση ΟΛΩΝ των τραπεζών που ακολουθεί έτσι, στην θεωρία των οικονομικών war games δεν θα επηρεάσουν, λέει τις σκιώδεις παρατράπεζες των αμερικανικών funds αλλά όλες τις Τραπεζες των κακών ξένων. Το πώς θα γίνει αυτό το μαγικό, δεν το ξέρουν ακόμη όσοι πιστευουν σε Μεσσίες και μάγια...

Ίσως το ξέρει κάποια Palantir, που από προχθές συντάχθηκε δια του μανιφέστο της στην με όποιο τρόπο επικράτηση των ναζιστικών ιδεών της δεκαετίας του 30, τώρα και με την βοήθεια της ΑΙ.

Στην ΕΕ η στρατηγική σε αυτόν τον τομέα της νομισματικής μεταρρυθμισης, φαίνεται να είναι διαφορετική. Αν και προετοιμάζεται πυρετωδώς η ΕκΤ για να εισάγει το κρυπτο-ευρω ως CBDC, δεν αποκλείεται πλέον η έκδοση και κυκλοφορία και μη τραπεζικών ψηφιακών παγίων, ως εναλλακτικών ή παράλληλων νομισμάτων του ευρώ. Πρωτοστάτησε ήδη η ΕΕ στην κανονιστική ρύθμιση αυτού του τομέα με δύο πλέγματα Κανονισμών:

-Κανονισμούς που βάζουν κάποια όρια στην ασυδοσία των BigTech του Διαδικτύου στην συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων αλά ΗΠΑ ή Κίνα ( Data Act, Digital Services Act και AI Act)

- Κανονισμούς που ρυθμίζουν την παραγωγή και διανομή ή κυκλοφορία των ψηφιακών παγίων.

Ετσι πριν τρία χρόνια, ακριβως σαν σήμερα, ψηφίστηκε σχεδόν ομόφωνα από το Ευρωκοινοβούλιο (εδώ δεν συζητηθηκε καθόλου ούτε προεκλογικά) το Ενιαίο νομικό πλαίσιο για τις αγορές κρυπτονομισμάτων και άλλων κρυπτοστοιχείων στην ΕΕ, που έγινε ο κανονισμος σε ισχύ κανονισμός MICA από το 24. Πλέον οι συναλλαγές με χρήση κρυπτοστοιχείων ιχνηλατούνται εντός της ΕΕ με τον ίδιο τρόπο όπως οι παραδοσιακές μεταφορές χρημάτων, με ενισχυμένη προστασία των καταναλωτών και με δικλείδες κατά της χειραγώγησης της αγοράς και του οικονομικού εγκλήματος. Τέθηκε έτσι ένα σοβαρό πλαίσιο προστασίας των καταναλωτών και από εκδόσεις ευρωπαϊκών ψηφιακών παγίων, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν είτε σε απάτες είτε στις συνθήκες wild west, σαν αυτές που επικρατούν αντίστοιχα στις χρηματαγορές των ΗΠΑ μετά την εισαγωγή των cryptos στην Wallstreet το 21. Εκεί νοουμενων ως ψηφιακά securities (και όχι ως ψηφιακά πάγια στοιχεία, όπως στην ΕΕ), κατ' εντολήν τότε της ναυαρχίδας του Αμερικανικού σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος, της Blackrock. Της ίδιας που προαλείφεται ως η Κεντρική Παρατράπεζα μετά το 27.

Αυτό το πλέγμα Κανονισμών της ΕΕ φαίνεται ότι είναι και ο απώτερος στόχος των δασμών Τραμπ στην ΕΕ. Αλλά και του Ουκρανικού και του πολέμου στον Κόλπο, που είχαν ως μεγαλύτερο θύμα τους, εκτός από τον διαφαινόμενο από την αρχή διαμελισμό της Ουκρανιας ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ρωσία και τον αποκλεισμό του φτηνού Ιρανικού φυσικού αερίου από τις αγορές, και το προβληματικό ευρώ.

Γιατί αυτά όλα είναι σημαντικά και μας αφορούν:

Χωρίς να επιδιώκεται ακόμα κάτι τέτοιο από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις ή τις ευρωπαϊκές ελίτ- που συνεχίζουν να πελαγοδρομούν με τις συνθήκες Μάαστριχτ και Λισσαβόνας και με την αρχιτεκτονική του σημερινού προβληματικού ευρώ, ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ πλέον και δεν αποκλείεται η έκδοση τοπικών ή περιφερειακών ψηφιακών παγίων εντός της ΕΕ, που μπορεί να τα εκδώσει ο οποιοσδήποτε ιδιώτης, κρατικός ή μη κρατικός συλλογικός φορέας για την εναλλακτική χρηματοδοτηση της οικονομίας ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΔΑΝΕΙΩΝ ή ενεργοβόρες "εξορυξεις" τους. Αρκεί αυτά να αντικρίζονται με έναν καταλληλο δείκτη της πραγματικής οικονομίας!

Παραμένει ακόμα ανοιχτό και προς συζήτηση/ διαβούλευση των κοινωνιών με τις προοδευτικές μη νεοφιλελεύθερες δυνάμεις στην ΕΕ για το πως θα μπορούσε αυτή η δυνατότητα να μετατραπεί σε ευκαιρία και ευρύτερων πολιτικών συγκλίσεων αλλά και παρεμβάσεων/ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων προς μια μη νεοφιλελέ κατεύθυνση.

(Ένα παράδειγμα εφαρμογής όλων των πιο πάνω, με άμεση επίπτωση και στην δική μας ανάπτυξη, το αν θα έχουμε πάλι νεα μνημόνια πριν το 30 ή νέα χρέη κλπ, στο σχόλιο #2).

Όλα τα υπόλοιπα σπουδαία, που απασχολούν μονοδιάστατα τους περισσότερους και τα κόμματα, (όπως πχ η εκτεταμένη διαφθορά, η κρίση των θεσμών ή κάτι μαϊμού πτυχία) είναι οι συνέπειες και όχι οι αιτίες της σήψης του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, ως αποτέλεσμα του σφυρίγματος λήξης και της νεοφιλελέ παγκοσμιοποίησης, που αυτό το πολιτικό σύστημα υπηρέτησε μέχρι σήμερα όντας υπέρ ή κατά της.

Τώρα όλα αυτά που ξέραμε, δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα αφού το "πάμε γι' άλλα", θα περιορίζεται όλο και περισσότερο σε στενά, εντός των επιλογών που έχουμε στον πιο πάνω νομισματικό πόλεμο, μπας και επιβιώσουμε. Το να κλείνεις τα μάτια για να μην πεις καμία θέση σχετικά, δεν είναι και πολιτικά σοφό, αφού κάθε τέτοια έλλειψη ενίσχυε και θα ενισχύει μόνο τους μυωπικούς στόχους της εδώ και της διεθνούς ακροδεξιάς.

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων