Καθώς ο δείκτης του μεγάλου ρολογιού του χρόνου σάρωνε το λυκόφως του δέκατου όγδοου αιώνα, αναδύθηκε από το σκοτάδι του Παλαιού Κόσμου ένα θέαμα τερατώδους μεταμόρφωσης που θα έσκιζε τα εύθραυστα πέπλα της τάξης και του πολιτισμού. Ήταν η γέννηση ενός αποτρόπαιου τερατουργήματος που ονομάζεται Γαλλική Επανάσταση, ένα γεγονός τόσο βαθιάς φρίκης και βαθιάς επίδρασης που τα απομεινάρια της παραδοσιακής Ευρώπης -βουτηγμένα στην ισχυρή κληρονομιά της ευγενούς καταγωγής, της πίστης και του ιπποτισμού- θα σαρώνονταν για πάντα στο ανατριχιαστικό της υπόβαθρο.
Αυτή η καταιγίδα, που συγκλόνισε τον κόσμο, δεν ήταν απλώς πολιτική φιλοδοξία ή οικονομική δυσαρέσκεια. Ήταν μια φρικτή εκδήλωση μιας λατρείας πολύ τρομερής για να τη δεις, μιας λατρείας που γεννήθηκε στις σκιές ξεχασμένων εποχών και απαγορευμένων παραδόσεων: η λατρεία του Κθούλου.
Η τρομερή επιρροή αυτής της λατρείας, της οποίας η τρομακτική προέλευση εκτείνεται πίσω στις αμυδρές εποχές πριν από την ανθρωπότητα, στη Γαλλική Επανάσταση παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό σκοτεινή κάτω από την κουβέρτα της ιστορίας. Τα αντιφυσικά δόγματά της, ωστόσο, αποδείχθηκαν γόνιμο έδαφος για την αναταραχή που θα συνέτριβε την Ευρώπη.
Από τα άθλια βάθη των παρισινών κατακομβών, αναδύθηκαν ψίθυροι «Liberté, Égalité, Fraternité». Ωστόσο, δεν ήταν παρά παρατεταμένα ρεφρέν του αρχαιότερου άσματος της λατρείας: «Ph'nglui mglw'nafh Cthulhu R'lyeh wgah'nagl fhtagn» («Στο σπίτι του στο R'lyeh, ο νεκρός Cthulhu περιμένει να ονειρευτεί»). Και οι δύο, στην ουσία, είχαν την ίδια τρομερή υπόσχεση: την κατάρρευση της παλιάς τάξης, την εξάλειψη των παλαιών θρησκειών και την ανάληψη ενός νέου κόσμου, ανείπωτου και τρομακτικού.
Εδώ, μέσα στον σκιερό λαβύρινθο του παρισινού υπογάστριου, η λατρεία του Κθούλου έθρεψε τις φιλοσοφίες ανδρών όπως ο Ροβεσπιέρος και ο Μαρά, με το μυαλό τους παγιδευμένο στα απόκοσμα ξόρκια του Μεγάλου Γέρου. Με τα δόγματα της ισότητας και της αδελφοσύνης, η κακόβουλη επιρροή της λατρείας εισχώρησε στη ζωή της Επανάστασης, οδηγώντας την προς το χάος και την καταστροφή.
Η τρέλα έφερε τους ζοφερούς καρπούς της στη Βασιλεία του Τρόμου, μια περίοδο που θυμίζει τις μεγάλες αναταραχές στην κοσμική τάξη όταν ο Μεγάλος Γέρος μαινόταν ενάντια στη φυλάκισή του. Η γκιλοτίνα, το σύμβολο αυτής της βασιλείας, δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο θανάτου, αλλά ένας βωμός για τον Κθούλου, κάθε κομμένο κεφάλι ήταν ένας μακάβριος φόρος τιμής στην αθάνατη πείνα του μεγάλου θηρίου.
Επιπλέον, η καταστροφή της Εκκλησίας, ένα παραδοσιακό προπύργιο ενάντια στην καταπάτηση ειδωλολατρικών θεοτήτων, συμβόλιζε τη νίκη του Κθούλου επί των πνευματικών θεμελίων της Ευρώπης. Η λατρεία de la Raison, η νέα «θρησκεία» της Επανάστασης, δεν ήταν παρά μια διεστραμμένη, ανθρωπιστική κοροϊδία της αληθινής λατρείας που η λατρεία του Κθούλου διέδιδε εκείνες τις κρυπτικές, φεγγαρόλουστες νύχτες στις κατακόμβες. Η εξόντωση των αρχαίων υπολειμμάτων της πίστης άνοιξε το δρόμο για την απερίγραπτη βασιλεία του εξωγήινου βδελύγματος.
Καθώς η Γαλλική Επανάσταση φούντωσε στην Ευρώπη, άφησε στο πέρασμά της τα απανθρακωμένα απομεινάρια αιώνων παράδοσης. Η Ευρώπη που ήταν κάποτε –μια χώρα βασιλιάδων και ιπποτών, πίστης και τιμής, ήσυχων χωριών και τεράστιων καθεδρικών ναών– δεν υπήρχε πια. Στη θέση του αναδύθηκε ένας νέος κόσμος, ένας κόσμος που ορίζεται από τις επαναστατικές ιδέες της ισότητας και της εκκοσμίκευσης.
Ωστόσο, αυτός ο κόσμος γεννήθηκε από τους γογγυσμούς του Μεγάλου Παλαιού, και έτσι, ακόμη και εν μέσω της φαινομενικά ορθολογικής σύστασής του, έφερε το στίγμα του απόκοσμου, του μη Ευκλείδειου. Στην καρδιά του, ήταν ένας κόσμος φτιαγμένος κατ' εικόνα του Παλαιού, ένας κόσμος που δεν κοίταζε πλέον στον ουρανό για θεϊκή καθοδήγηση, αλλά αντίθετα κοίταζε στην άβυσσο, πάντα περιμένοντας, πάντα φοβούμενος, περιμένοντας την ημέρα που ο Κθούλου θα αναστηθεί ξανά.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου