Αλήθειες που πρέπει να γνωρίζετε πριν την κάλπη...Οι οποίες φυσικά δεν είναι ούτε αριστερές ούτε δεξιές, αλλά προϋποθέτουν να είναι κάποιος πολίτης...

Βαγγελης Θεοδωρουλακης

Αλήθειες που πρέπει να γνωρίζετε πριν την κάλπη...Οι οποίες φυσικά δεν είναι ούτε αριστερές ούτε δεξιές, αλλά προϋποθέτουν να είναι κάποιος πολίτης...
1)Όταν έχεις εθνικό νόμισμα δεν φορολογείς για να δαπανήσεις (μισθούς, συντάξεις, δημόσιες επενδύσεις) αλλά για να ελέγξεις τον πληθωρισμό και να κάνεις αναδιανεμητική πολιτική
2) Όταν έχεις χάσει την εθνική, νομισματική και δημοσιονομική κυριαρχία δεν έχεις απολύτως κανένα εργαλείο για να πετύχεις καμίας μορφής ανάπτυξης, παρά μόνο εκείνης του πλιάτσικου...
3) Όταν δεν είσαι οικονομικά αυτάρκης, εξυπακούεται ότι δεν θα είσαι ούτε γεωπολιτικά αυτεξούσιος. Όπως έλεγε κι ο τεράστιος Κιούμπρικ, τα έθνη χωρίζονται σε νταβατζήδες και πουτάνες. Εμείς όχι απλά ανήκουμε στις δεύτερες αλλά ίσα ίσα μας αφήνουν να επιβιώνουμε μόνο και μόνο για να μας απομυζούν
4) Όταν χρωστάς λίγα, ανησυχείς εσύ για λόγους ευθιξίας. Όταν χρωστάς πολλά ανησυχεί αυτός που σε δάνεισε μην του βαρέσεις κανόνι. Όταν πρόκειται για κράτη (που δεν είναι ούτε νοικοκυριά, ούτε επιχειρήσεις) κανονικά οι "δανειστές" σου θα'πρεπε να κάνουν τα πάντα για ν'αποπληρωθούν (άρα με άλλα λόγια να σε βοηθήσουν ν'αναπτυχθείς μπας και μια μέρα τους αποπληρώσεις). Από την στιγμή που κάνουν το εντελώς ανάποδο, κάτι άλλο θα'χουν στον νου τους. Σκεφτείτε εσείς τι.
5) Όταν είσαι υπό κατοχή δεν θα'πρεπε να σ'ενδιαφέρει ρε ηλίθιε το ταξικό σου συμφέρον αλλά να αποκτήσεις το αυτεξούσιο σου πρώτα και μετά να δεις αν θα πας αριστερά ή δεξιά.
6) Όταν μπερδεύεις ένα δάνειο με μια επένδυση, τότε είσαι καταδικασμένος να είσαι πειθήνιος σκλάβος. Οι Γερμανικές τράπεζες επένδυσαν στο Ελληνικό χρέος (ομόλογα) δεν δάνεισαν τον Ελληνικό λαό. Και για να πολλαπλασιάσουν μάλιστα τα κέρδη τους έφτιαξαν χρηματοπιστωτικά προϊόντα που ανακάτεψαν Ελληνικά ομόλογα (με υψηλό επιτόκιο) μαζί με σκουπίδια στεγαστικών δανείων. Άλλο λοιπόν το ηθικό βάρος ενός δανείου και εντελώς άλλου εκείνου μιας επένδυσης.
7) Όταν ο δανειστής σου σου βάζει και το Αγγλικό δίκαιο πάνω από το δάνειο, αυτό σημαίνει ότι δεν σ'εμπιστεύεται και σου βάζει το δίκαιο που είναι πάντα υπέρ του δανειστή. Αλλά επειδή αυτό προϋποθέτει λογιστικό έλεγχο σε πετούν και στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου. Σαν να σε πιάσουν δηλαδή στην ΄προηγούμενη κατοχή και δεν σε δικάσουν στα δικαστήρια της χώρας σου αλλά κατευθείαν στα κεντρικά της Γκεστάπο...
8) Όταν σου χρωστάνε πολλά δισεκατομμύρια και εσύ αποφεύγεις μονομερείς κινήσεις για να μην στενοχωρήσεις τους "φίλους" σου τους Γερμανούς, όπως πχ να βάλεις μια υπογραφή εδώ και 19 (!!!!!) χρόνια, για να μπορούν ν'αποπληρωθούν τα θύματα του Διστόμου ή να εγγράψεις τις αποζημιώσεις στον δικό σου προϋπολογισμό για ν'αλλάξει αυθημερόν η δημοσιονομική σου εικόνα, τότε απλά είσαι ασπόνδυλος...
9) Όταν περιμένεις πρωτογενή τομέα ή βιομηχανία (εδώ γελάμε) με ανοιχτά τα σύνορα και χωρίς προστατευτισμό, είσαι κλινικά ηλίθιος. Πάντα θα υπάρχει κάποιος φτωχός και πιο σκυφτός από σένα...Εκτός αν ονειρεύεσαι να γίνεις ΕΟΖ (ειδική οικονομική ζώνη)
10) Να συνεχίσω? μπα...ψηφίστε ΝΔ,ΣΥΡΙΖΑ,ΚΙΝΑΛ,ΚΚΕ κτλ κτλ (το ίδιο κάνει) και περιμένετε "ανάπτυξη"

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ,ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΤΑΜΑΤΑ...

Λίγο πριν τις κάλπες, ας δούμε την αλήθεια κατάματα ...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών υπήρξε μια σαρωτική τιμωρία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, των νεοφιλελεύθερων -δήθεν "Αριστερών"- πολιτικών της και των μεθόδων μνημονιακής διακυβέρνησης που εφάρμοσε. Ωστόσο, αυτή η σαφώς τιμωρητική ψήφος του εκλογικού σώματος ταυτόχρονα υπήρξε δυστυχώς και το εναρκτήριο λάκτισμα που έδωσε "αέρα στα πανιά" της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής ΝΔ στην πορεία της προς την εξουσία, με πρωταγωνιστικό ρόλο στις μετεκλογικές διαδικασίες για τον σχηματισμό Κυβέρνησης.

Η εικόνα γίνεται πιο σκοτεινή αν φύγουμε από το κάδρο του δικομματισμού, και συνειδητοποιήσουμε ότι το αποτέλεσμα αυτό αποτελεί κυρίως μια μεγάλη εκλογική ήττα για τις δημοκρατικές και πατριωτικές πολιτικές δυνάμεις της αντίστασης της κοινωνίας απέναντι στις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές.

Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την ανάδειξη των νέων αναχωμάτων του καθεστώτος με την "Ελληνική Λύση" του Βελόπουλου από τα "δεξιά" και την "Μέρα25" του Βαρουφάκη από τα "αριστερά", δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για το γεγονός ότι το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται ο λαός και η χώρα, όχι μόνο δεν ξεπεράστηκε, αλλά διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για την συνέχιση του με πιο ακραίο και πιο καταστροφικό τρόπο.

Και αυτό γιατί πιθανότατα η χαλαρή ψήφος καταψήφισης του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές θα μετατραπεί στις επικείμενες Βουλευτικές Εκλογές σε "εντολή" προς την ΝΔ για τον σχηματισμό Κυβέρνησης, με αυτοδυναμία ή χωρίς.

Ωστόσο, η στάση που έδειξε το εκλογικό σώμα με την καταιγιστική απόρριψη του ΣΥΡΙΖΑ και την εκδήλωση επιθυμίας αλλαγής της κυβέρνησης  με την πρόκριση της ΝΔ στον ρόλο του "επόμενου", βασίζεται σε μια λογική "Κυβερνησιμότητας" που υπηρετείται απόλυτα από τα κυρίαρχα ΜΜ'Ε' των ντόπιων και ξένων ελίτ, στηρίζοντας και αναπαράγοντας το μνημονιακό καθεστώς.

Γιατί εντέλει τι νόημα έχει η "Κυβερνησιμότητα" σε μια χώρα που βρίσκεται σε συνθήκες ιδιότυπης οικονομικοπολιτικής κατοχής, με αποικιοκρατικού -ακραίου- τύπου έλεγχο από τις επικυρίαρχες ξένες δυνάμεις (ξέρω, οι "θεσμοί" που λάνσαρε ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι πιο sic ... αλλά ξένες, προς τα συμφέροντά μας, δυνάμεις είναι)  σε κάθε τομέα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής ;

Σε μια χώρα που έχει υποστεί ήδη μια τεραστίων διαστάσεων καταστροφή εν καιρώ ειρήνης, η οποία βρίσκεται αλυσοδεμένη στην μνημονικές και μεταμνημονιακές δεσμεύσεις μέχρι τουλάχιστον το 2060 και στην οποία όλα προβλέπεται να ξεπουλιούνται ή να "αξιοποιούνται" από το Υπερταμείο τα επόμενα 100 χρόνια, η ερώτηση στην οποία θα έπρεπε να απαντήσει το εκλογικό σώμα δεν είναι λοιπόν το αν ο επόμενος που θα "κυβερνήσει", μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ, αλλά ποιες πολιτικές δυνάμεις και με ποιο σχέδιο θα επαναφέρουν την εθνική ανεξαρτησία και την λαϊκή κυριαρχία ώστε να μπορεί να κυβερνηθεί πραγματικά η χώρα προς όφελος αυτής και των πολιτών της.

Ενδεικτικά και μόνο ας θυμηθούμε όλοι μας, λίγο πριν τις κάλπες, ότι πρόσφατα πάνω από 70% των πολιτών αντιδρούσε, και μάλιστα μέσα από μαζικότατα συλλαλητήρια, στην Συμφωνία των Πρεσπών για την επίλυση του Σκοπιανού ή του λεγόμενου "Μακεδονικού" ζητήματος.

Αυτό το 70% των συμπολιτών μας θα πάει να ψηφίσει στις κάλπες στις 7 Ιουλίου και όταν ψηφίζει καλό θα είναι να θυμηθεί ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε την Συμφωνία όσο και η ΝΔ -που δήθεν δεν την ήθελε- θεωρούν ότι η Συμφωνία ισχύει και πρέπει να εφαρμοσθεί. Το ίδιο άλλωστε λέει ξεκάθαρα και η Μέρα25 του κ. Βαρουφάκη, ενώ ο κ. Βελόπουλος ναι μεν δηλώνει αντίθετος στην Συμφωνία αλλά δεν μιλά για ακύρωσή της, ενώ δηλώνει εκ του πονηρού ότι "Δεν είναι προδότες όσοι έδωσαν το όνομα Μακεδονία!".

Και το πρόβλημα των παραχωρήσεων και υποχωρήσεων από πλευράς μας που προβλέπει αυτή η συμφωνία αποτελεί ένα ακανθώδες εθνικό θέμα που μπορεί να πήρε τεράστιες διαστάσεις -και έχει ήδη αρνητικές επιπτώσεις όπως διαπιστώθηκε πρόσφατα από το ΥΠΕΞ- αλλά δεν παύει να είναι μόνο ένα ή ίσως και η κορυφή του παγόβουνου σε ότι αφορά τις εντελώς καταστροφικές επιπτώσεις της πλήρους εξάρτησης της χώρας και της υποταγής του ελληνικού πολιτικοοικονομικού κατεστημένου στους σχεδιασμούς των επικυρίαρχων -και όχι συμμαχικών- δυνάμεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Οι περιπέτειες και οι κίνδυνοι στους οποίους έχει μπει η πατρίδα μας, στα απόνερα της τρικυμίας που σήκωσε η Συμφωνία των Πρεσπών, φαίνεται και από τις εξελίξεις  στα Ελληνοτουρκικά και την στάση "Πόντιου Πιλάτου" που τηρούν οι δήθεν σύμμαχοί μας ΕΕ και ΗΠΑ απέναντι στις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων σε Αιγαίο και Κύπρο.

Τι άλλαξε λοιπόν σε σχέση με αυτά τα προβλήματα εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, ώστε να μπει πλέον ως κυρίαρχο ζητούμενο η ανάγκη για σχηματισμό μιας άλλης κυβέρνησης, κι ας είναι κι αυτή ξεκάθαρα μνημονιακή και υποτελής στους ξένους επικυρίαρχους; Γιατί αυτό ακριβώς θα είναι η επόμενη κυβέρνηση που θα σχηματισθεί είτε αυτοδύναμα από την ΝΔ, είτε από την ΝΔ σε συνδυασμό ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, Μέρα25 ή με όσα άλλα φιλοευρωπαϊκά και μνημονιακά κόμματα μπουν στην Βουλή...

Απολύτως τίποτα θετικό δεν συνέβει... εκτός από την αλλαγή της επικοινωνιακής "αντζέντας" των καναλιών που "έσχιζαν τα ρούχα τους" μέχρι πριν λίγους μήνες για το Σκοπιανό και τα εθνικά θέματα, στο πλαίσιο της αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδας αλλά τώρα θέτουν ως βασικό και κυρίαρχο δίλημμα το αν θα υπάρχει αύριο "κυβέρνηση" στην χώρα,  γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα υπάρξει κυβέρνηση και ότι αυτή θα σχηματισθεί πιθανότατα από ή με βασικό κορμό την ΝΔ.

Άλλωστε, ο αντιδημοκρατικός εκλογικός νόμος που έχει φτιάξει στα μέτρα του το μνημονικό πολιτικό προσωπικό του κατ' όνομα πλέον Ελληνικού "Κοινοβουλίου" διαθέτει τις προβλέψεις ώστε να υπάρξει "κυβέρνηση" έτοιμη να συνεχίσει να εκτελεί και να υλοποιεί τις, αντιλαϊκές και καταστροφικές για την χώρα, εντολές και επιβαλλόμενες πολιτικές των ξένων επικυρίαρχων.

Για αυτό λοιπόν οι πολίτες που είναι  δημοκράτες και πατριώτες, που θεωρούν ότι  η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία και η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν βασικούς στόχους για την απελευθέρωση του λαού και της πατρίδας μας, δεν έχουν κανένα λόγο να "ανησυχούν" ή να "φοβούνται" ότι δεν θα σχηματισθεί "κυβέρνηση" μετά τις εκλογές.

Λίγο πριν τις κάλπες, ας δούμε την αλήθεια κατάματα...

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα δίλημμα, κανένας εκβιασμός ή ανησυχία περί "Κυβερνησιμότητας"...

Ο μόνος λόγος για τον οποίο οφείλουμε να δώσουμε "το παρόν" σε αυτές τις εκλογές είναι για να καταψηφίσουμε τις λαοκτόνες και εθνικά επικίνδυνες μνημονιακές πολιτικές και τα κόμματα που τις στηρίζουν και εφαρμόζουν και για να δηλώσουμε την θέληση και επιμονή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, υπερψηφίζοντας όσα δημοκρατικά, πατριωτικά κόμματα ή συνδυασμούς αντιστέκονται και προτείνουν λύσεις ανατροπής του νεοφιλελεύθερου πλαισίου πολιτικής  της ΕΕ, για την αναγέννηση του λαού και της χώρας με εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Κάθε ψήφος μας ας γίνει και μια έμπρακτη υπόσχεση ότι ο αγώνας, για την ενότητα των δημοκρατικών πατριωτικών δυνάμεων και την κοινωνική και εθνική απελευθέρωση του λαού και της πατρίδας μας, θα συνεχισθεί ακόμα πιο δυναμικά, εναντίον οποιασδήποτε μνημονιακής φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης κι αν υπάρξει μετά τις εκλογές!

Πηγή: dromosanoixtos.gr

ΟΙ "ΚΑΛΟΙ" ΜΑΣ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΚΑΙ Η ΗΡΩΙΝΗ...

 Σίμος Σταυρακίδης

Οι καλοί μας «σύμμαχοι» χρησιμοποίησαν την ηρωίνη που παρήγαγε το Αφγανιστάν για να δημιουργήσουν στρατιές Ρώσων τοξικομανών και να πλήξουν εσωτερικά τη Σοβιετική Ένωση . Το ίδιο έκαναν οι «σύμμαχοί» μας και στην Κίνα με τους Πολέμους του Οπίου.
https://en.wikipedia.org/wiki/Opium_Wars
Και το ίδιο κάνει τώρα και η κυβέρνηση των χαφιέδων των τοκογλύφων που προωθεί την ελεύθερη κυκλοφορία ναρκωτικών.
Αυτοί που διαψεύδουν τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών ... υλοποιούν όσα περιγράφονται σ'αυτά με θαυμαστή συνέπεια.
Ο δήθεν πόλεμος εναντίον των ναρκωτικών είναι πόλεμος για τον έλεγχο των εσόδων από τα ναρκωτικά. Απόδειξη ότι μετά από την εξουδετέρωση των μεγάλων καρτέλ ναρκωτικών ... η χρήση ναρκωτικών και οι θάνατοι από τα ναρκωτικά ...ΠΕΝΤΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ... Μόνο που πλέον δεν τους απασχολεί μίας και οι μεγαλύτεροι έμποροι απιοειδών φαρμάκων (Sacklers) ήταν εβραίοι και κλασικά ..επέβαλλαν στις κυβερνήσεις να νομιμοποιήσουν τα δικά τους ναρκωτικά και να καταδιώκουν τους ανταγωνιστές τους ...ως λαθρέμπορους ή εμπόρους θανάτου. Τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας έγιναν πάντα σύμφωνα με κάποιους νόμους. Τα καταχρεωμένα κράτη δεν έχουν πρόβλημα να πουλήσουν ναρκωτικά και να σκοτώσουν ...εφόσον τα έσοδα καταλήγουν στις τσέπες των τοκογλύφων δανειστών ή σε συγκεκριμένα συμφέροντα.
Οι εγκληματίες «σερβίρονται» από τους πληρωμένους πράκτορες των ΜΜΕ ως ... προσωπικότητες και φιλάνθρωποι.
>>>Μετά την αποτυχία της φιλοσοβιετικής κυβέρνησης στο Αφγανιστάν να κερδίσει τη λαική υποστήριξη οι Ρώσοι αποφάσισαν να εισβάλουν. Οι ηγέτες της αντίστασης (πράκτορες των Δυτικών) ) επικεντρώθηκαν στην αύξηση της παραγωγής οπίου στις περιφέρειές τους για να χρηματοδοτήσουν τις δραστηριότητές τους κόντρα στην απαγόρευση που έθετε το Ισλάμ Η παραγωγή διπλασιάστηκε σε 575 μετρικούς τόνους μεταξύ 1982 και 1983.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούσαν μια στρατηγική υποστήριξης των αφγανών ανταρτών με κύριο σκοπό την εξασθένιση της Σοβιετικής Ένωσης με αργό ρυθμό μέσω της τριβής και όχι την ταχεία και αποφασιστική ανατροπή .
Ο Hekmatyar, ο κύριος αποδέκτης βοήθειας από τη CIA και το Πακιστάν, ανέπτυξε τουλάχιστον έξι διυλιστήρια ηρωίνης στο Koh-i-Sultan στο νοτιοδυτικό Πακιστάν, ενώ άλλοι πολέμαρχοι ήταν ικανοποιημένοι με την πώληση ακατέργαστου όπιου. Ο Nasim Akhundzada,ε'ιχε υπό τον έλεγχό του την παραδοσιακή περιοχή καλλιέργειας παπαρούνας του βόρειου Helmand, εξέδωσε ποσοστώσεις για την παραγωγή οπίου, οι οποίες μάλιστα φημολογείται ότι επιβάλλονταν με βασανιστήρια και ακραία βία. Για να μεγιστοποιήσει τον έλεγχο της διακίνησης, ο Nasim διατήρησε ένα γραφείο στο Zahidan του Ιράν.
Όπως εξήγησε ο Zbigniew Brzezinski:
«Η μυστική επιχείρηση ήταν μια εξαιρετική ιδέα. Έσυρε τους Ρώσους στην παγίδα του Αφγανιστάν και θέλετε να το μετανιώσω;
Την ημέρα που οι Σοβιετικοί πέρασαν επίσημα τα σύνορα, έγραψα στον Πρόεδρο Κάρτερ, λέγοντας, ουσιαστικά: «Έχουμε τώρα την ευκαιρία να δώσουμε στην ΕΣΣΔ τον δικό της πόλεμο του Βιετνάμ».
Υποστηρίχθηκε από πολλούς Σοβιετικούς ότι οι πράκτορες της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) των Η.Π.Α. βοήθησαν το λαθρεμπόριο οπίου από το Αφγανιστάν, είτε προς στη Δύση, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την Αφγανική αντίσταση είτε προς τη Σοβιετική Ένωση, για την αποδυνάμωσή της μέσω του εθισμού στα ναρκωτικά.
Σύμφωνα με τον Alfred McCoy, η CIA υποστήριξε διάφορους Αφγανούς εμπόρους ναρκωτικών, όπως ο Gulbuddin Hekmatyar και άλλοι, όπως ο Haji Ayub Afridi.
Ένας άλλος παράγοντας ήταν η προσπάθεια εξάλειψης της καλλιέργειας του Οπίου στο εσωτερικό του Πακιστάν (του οποίου η διακοινοβουλευτική υπηρεσία ήταν συμπτωματικά υποστηρικτές των Μουτζαχεντίν). Η πακιστανική κυβέρνηση, η αμερικανική υπηρεσία διεθνούς ανάπτυξης (USAID) και άλλες ομάδες συμμετείχαν στην προσπάθεια εξάλειψης της καλλιέργειας παπαρούνας από ορισμένες περιοχές της επαρχίας των βορειοδυτικών συνόρων (σήμερα Khyber Pakhtunkhwa) που συνορεύουν με το Αφγανιστάν. Η βιομηχανία οπίου μεταφέρθηκε από το Πακιστάν στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.
Περίοδος πολέμου (1989-1994)
Όταν ο Σοβιετικός Στρατός αναγκάστηκε να αποσυρθεί το 1989, δημιουργήθηκε κενό ισχύος. Διάφορες φατρίες των Μουτζαχεντίν άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους για εξουσία. Με τη διακοπή της υποστήριξης της Δύσης, κατέφυγαν όλο και περισσότερο στην καλλιέργεια παπαρούνας για να χρηματοδοτήσουν τη στρατιωτική τους ύπαρξη.<<<
https://en.wikipedia.org/w…/Opium_production_in_Afghanistan…
https://www.ebooks4greeks.gr/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8…







 

 

Η ΜΑΝΙΧΑΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ.....

Periklis Danopoulos
Στην Λιβύη, είναι πλέον γνωστό ότι διεξάγεται σκλαβοπάζαρο.
Στην Ακτή Ελεφαντοστού, πάνω από μισό εκατομμύριο παιδιά, δουλεύουν ως σκλάβοι στα κακαόδεντρα.Στα ορυχεία του Κογκό, οι συνθήκες διαβίωσης των δούλων-εργατών, ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία.Στην Γάζα, οι Ισραηλινοί, μετατρέπουν τους κατοίκους σε ζωντανούς στόχους σκοποβολής.Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών....καμία ΜΚΟ δεν δραστηριοποιείται για την τύχη τους και η κοινή γνώμη τους έχει απωθήσει. Όλα αλλάζουν από την στιγμή που κάποιοι από αυτούς θα δοκιμάσουν την αυτοεκπληρούμενη προφητεία του σκυλοπνίχτη, που θα τους διακινήσει στα νερά της Μεσογείου. Γιατί πολύ απλά αυτός ο οποίος υποφέρει, μένοντας στον τόπο του, δεν αξίζει μια. Ενώ φεύγοντας ως μετανάστης, δημιουργεί υπεραξία( για ους Μαρξιστές φίλους μου), την οποία καρπώνονται οι επιτήδειοι . Υπάρχει μάλιστα το παράδοξο, Ισραηλινές ΜΚΟ, που είναι πάρα πολλές ,να διασώζουν Παλαιστίνιους.
Στην Ευρώπη και στην εν γένει ''πολιτισμένη '' Δύση, ισχύει μια μανιχαϊστική πολιτική ορθότητα, δημιουργώντας το κακό, όπου βρίσκονται όσοι μιλούν για πατρίδες και έθνη, όσοι με κομψό ή άκομψο τρόπο προστατεύουν τους πολίτες τους, ο κάθε Σαλβίνι λοιπόν και απέναντι όσοι είναι αντίθετοι στο κακό, άρα στις δυνάμεις του καλού, δηλ. Μακρόν, Μέρκελ, Τσίπρας, Μητσοτάκης, Βαρουφάκης κλπ. Και φυσικά η στάση στο μεταναστευτικό κάθε χώρας, δημιουργεί εντάσεις. Και είναι εξόχως σημαντικό, το ότι υπάρχουν τόσες πολλές ΜΚΟ από το Ισραήλ και την Γερμανία, μόνο που Ισραήλ και Γερμανία δεν δέχονται μετανάστες, όπως άλλωστε και η Σαουδική Αραβία. Οι ροές κατευθύνονται στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου.
Το να σώζεις ανθρώπους που πνίγονται, είναι πράξη ελέους. Το να νοιάζεσαι όμως αποκλειστικά για την διάσωση, αφήνοντας πίσω το τι προκάλεσε την φυγή, είναι σαν να καίγεσαι να δώσεις φάρμακο για συνάχι σε ετοιμοθάνατο. Γιατί στην πραγματικότητα, ετοιμοθάνατοι η ίσως μελλοθάνατοι είναι αυτοί οι δυστυχισμένοι.Θα καταλήξουν στοιβαγμένοι στα κολαστήρια της Μόριας 'η της Λαμπεντούζας. Άλλοι θα πεθάνουν από δυσεντερία, τύφο ή χολέρα, άλλοι σε συμπλοκές ανάμεσα σε αλλοεθνείς και αλλόθρησκους. Οι πιο τυχεροί, θα καταλήξουν σε κάποια ΕΟΖ του Ευρωπαϊκού Βορά, όπου θα ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους ως σύγχρονοι σκλάβοι.
Καμία ΜΚΟ, παρά τα ιλιγγιώδη ποσά που διατίθενται, δεν επενδύει σε υποδομές για μια ανθρώπινη διαβίωση στις χώρες από όπου προέρχονται οι πρόσφυγες- μετανάστες.Δεν θα ήταν λογικό, τα συνεταιράκια στο αλισβερίσι του ανθρώπινου πόνου, να γιάτρευαν τον πόνο.
Και πραγματικά αν κάτι με τρομάζει, δεν είναι οι ΜΚΟ, οι ισχυροί της γης, οι πόλεμοι, όσο οι ''ψυχοπονιάρηδες, υπερευαίσθητοι, ανθρωπιστές αλληλέγγυοι'', που έχουν καταπιεί το τυρί και τη φάκα μαζί. Γιατί αυτοί στην πραγματικότητα, νομιμοποιούν την προσφυγική μπίζνα. Αγιοποιούν την κάθε κάθε κόρη εμπόρου όπλων που σκοτώνουν, και φέρνουν δυστυχία, για να πάει μετά η Καρόλα να κερδίσει το μερίδιο της στην δόξα.
Φυσικά, δεν σκέφτηκε ποτέ κανείς το σενάριο, να ναυλώνονταν επιβατηγά πλοία, από τις διάφορες επικερδείς ΜΚΟ, που να φιλοξενήσει τους θαλασσοπνιγμένους, μέχρι να δοθεί η οριστική λύση.
Όχι, ούτε η Αγία Καρόλα, ούτε ο μπαμπάς της , ούτε κανένα μεγαλοστέλεχος ΜΚΟ, θα άφηναν τέτοια ευκαιρία να χαθεί.
Σκοπός τους ήταν να φανεί η ανθρωπιστική δουλειά, να σωθούν οι φτωχοδιάβολοι από τον πνιγμό.....Τώρα ας πάνε να πνιγούνε, σάμπως τους ήξεραν κι από χτες???

 

Ολική έκλειψη Ηλίου 2.7.2019

Η Ολική Ηλιακή έκλειψη στις 2 Ιουλίου 2019, γίνεται στην 10.37΄μοίρα του Καρκίνου, στις 22.16΄ώρα Ελλάδος. Με συντεταγμένες Αθηνών έχουμε ένα αστρολογικό χάρτη με Ωροσκόπο στην 5.24΄ μοίρα του Υδροχόου και Μεσουράνημα στην 25.36΄μοίρα του Σκορπιού.
Η έκλειψη αυτή δεν θα είναι ορατή απο την Ελλάδα αλλά απο τον Νότιο Ειρηνικό, θα διαρκέσει 4 λεπτά 39΄της ώρας, και θα περάσει επάνω απο την Χιλή, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη και άλλα μέρη της Νότιας Αμερικής.
Η έκλειψη αυτή ανήκει στην οικογένεια Saros 127, έχει διάρκεια 1460 χρόνια, η οποία ξεκίνησε απο τις 10.10.991 και θα τελειώσει στις 21.3.2452.
Ερμηνευτικά μας παραπέμπει στην δυναμική της πρώτης έκλειψης της ιδίας οικογένειας 127 του έτους 991, η οποία είναι μία έκλειψη μεταμόρφωσης με εμμονές για μεγάλα κατορθώματα που φέρνουν ριζικές αλλαγές σε μία διαμορφωμένη κατάσταση.
Με αυτήν την λογική μπορούμε να καταλάβουμε τα χαρακτηριστικά της, ώστε να ερμηνεύσουμε το τι μέλλει γενέσθαι κάθε φορά απο την συγκεκριμένη Saros, η οποία έχει επαναληψιμότητα περίπου κάθε 18-19 χρόνια. Η προηγούμενη έκλειψη της ιδίας σειράς Saros 127, έγινε στις 21.6.2001.
Κάθε Ολική Ηλιακή έκλειψη έχει μια χρονική δυναμική ανάλογη με την διάρκειά των λεπτών που διαρκεί, δηλαδή όταν χάνεται το φως του Ηλίου απο το πέρασμα της Σελήνης επάνω απο τον δίσκο του για λίγα λεπτά.
Η συγκεκριμένη έκλειψη θεωρείται αρκετά δυναμική για τα γεγονότα που θα συμβούν τουλάχιστον μέχρι την επόμενη Ηλιακή έκλειψη.
Η προηγούμενη έκλειψη του 2001 της Saros 127, σε παγκόσμια έκταση μας έδωσε έναν ισχυρό σεισμό στο Περού στις 23.6.2001, όπου ακολούθησε ένα καταστροφικό τσουνάμι, αφήνοντας 102 νεκρούς και 70 αγνοούμενους.
Στις 11.9.2001 σκοτώνονται 2.996 άτομα απο το τρομοκρατικό κτύπημα στους Δίδυμους Πύργους της Αμερικής, ενώ σαν απόρροια αυτού του γεγονότος, στις 20 Σεπτεμβρίου 2001 ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους ανακηρύσσει τον »πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας».
Στην Ευρώπη είναι η χρονιά της νομισματικής ένωσης, όταν μπαίνουμε στο Ευρώ και πολλά αλλάζουν στην ζωή μας.
Στην Ελλάδα βρισκόμαστε απροετοίμαστοι με την νέα ισοτιμία των νομισμάτων και χάνουμε τον έλεγχο της αξίας του χρήματος όπως το ξέραμε μέχρι τότε. Το αποτέλεσμα ήταν η άνοδος των τιμών κατά την στρογγυλοποίηση στην μετατροπή της αξίας των δύο νομισμάτων, δηλαδή της δραχμής και του ευρώ, έτσι μη δίνοντας σημασία στην αξία των κερμάτων όπως είμαστε συνηθισμένοι, δεν μας απασχολούσε η στρογγυλοποίηση των τιμών. Αυτή ήταν η αρχή της μεγάλης μας αυταπάτης.
Ας αναλύσουμε λοιπόν την δυναμική του συγκεκριμένου χάρτη για την Ελλάδα αφού η οικοθεσία του χάρτη την αφορά, δεδομένου ότι δώσαμε τις συντεταγμένες των Αθηνών, ως τόπο του κέντρου των αποφάσεων της χώρας μας.

Χρησιμοποίησα μέσα σε αυτόν τον χάρτη της έκλειψης και τους 8 υποθετικούς πλανήτες της Uranian Αστρολογίας, λόγω της θέσης του Vulcanus που συμπίπτει να είναι σε ακριβή σύνοδο με τον Άρη. Αυτή η σύνοδος σημαίνει ότι θα υπάρξει μία επεκτατική και βίαιη πράξη, αλλά και η θέση του Kronοs και του Hades, που έχουν στο μεσοδιάστημα τους τον Ήλιο και την Σελήνη αυτού του χάρτη της έκλειψης, που σημαίνει κατά Ebertin »μια μεγάλη χυδαιότητα και μεγάλη φτώχεια που την εισπράττουν κυβέρνηση και λαός».
Παρατηρώντας τον χάρτη βλέπουμε φορτωμένο τον 6ο οίκο (ο οποίος φιλοξενεί και τα φώτα της έκλειψης), που μας δηλώνει ότι τα θέματα που θα μας απασχολήσουν αυτό το διάστημα θα πηγάζουν απο τον δημόσιου τομέα (στρατός, σώματα ασφαλείας, τομέας υγείας, κ.λ.π.), αλλά και ευρύτερα απο θέματα όλης της εργατικής τάξης, που υπηρετούν το συμφέρον όλου του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
Μία καινούργια αρχή απαιτείται λοιπόν σε αυτούς τους τομείς, αφού τα τελευταία χρόνια ήταν η εργατική τάξη που πλήρωσε κατά κύριο λόγο τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.
Κυβερνήτης του Ωροσκόπου αυτού του χάρτη είναι ο Ουρανός, ο οποίος τετραγωνίζει μαζί του, ενώ συγχρόνως ο Ωροσκόπος έχει ένα βοηθητικό εξάγωνο επάνω στον Χείρωνα. Απρόβλεπτες οι εξελίξεις λόγω της ανατρεπτικής διάθεσης που θα υπάρχει διάχυτη στο περιβάλλον μας, ενώ παράλληλα και η ανάγκη συμπαράστασης και συμπόνοιας για τους αδύναμους και τους οικονομικά και ηθικά πληγωμένους απο την κρίση, θα είναι το ζητούμενο των καιρών.
Ο Ποσειδώνας ανάδρομος και επάνω στην ακμή του 2ου, οίκου των οικονομικών σε τετράγωνο με τον εξίσου ανάδρομο Δία, υπόσχεται χωρίς καμία σοβαρότητα αλλά μάλλον παραπλανητικά πλάνα ανεφάρμοστα. Το τετράγωνο αυτό είναι η αιτία που προκαλεί σύγχυση, αλλά και κρυμμένη κερδοσκοπική διάθεση σε κάποιους που θα ξέρουν να παίξουν το παιχνίδι της κερδοσκοπίας και του τυχοδιωκτισμού.
Ο Ποσειδώνας κυβερνήτης του οίκου των οικονομικών, κάθετε επάνω σε μεσοδιαστήματα πλανητών που μιλάνε για ένα μεγάλο θυμό, για δολιότητες που έχουν γίνει επάνω σε ένα εξαπατημένο λαό και μια αδιαφορία έως και απάθεια των εκάστοτε εξουσιαστών.
Φυσικά όλο αυτό το σκηνικό δημιουργεί μεγάλη σύγχυση στον λαό, που φαντάζεται σκοτεινές δυνάμεις να ωθούν τις καταστάσεις που αυτός βιώνει.
Η Αφροδίτη στην αναιρετική των Διδύμων μέσα τον 5ο, οίκο της παιδείας, των επενδύσεων, της χαράς και της διασκέδασης γενικά, δίνει μια διέξοδο ελαφρότητας που ίσως είναι απαραίτητη αυτό το διάστημα στον κόσμο.
Παράλληλα η Αφροδίτη ως κυβερνήτης του 4ου αποζητά ενότητα πάση θυσία, η οποία ίσως επιτευχθεί μέσα απο τους οικογενειακούς δεσμούς για την προστασία της ακίνητης οικογενειακής περιουσίας (ο Admetοs με την παρουσία του στον 4ο οίκο μας παραπέμπει στις οικογενειακές μας ρίζες και στην ανάγκη μιας ουσιαστικής και βαθιάς συναισθηματικής επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια).
Η ακριβής σύνοδος του ανάδρομου Κρόνου με τον Νότιο Δεσμό της Σελήνης μέσα στον 12ο οίκο φανερώνει τις εχθρικές διαθέσεις αυτών που κατέχουν τις πραγματικές εξουσίες και μέσα απο το παρασκήνιο κινούν τα νήματα, εμφανίζοντας ελπίδες ψεύτικες, που αν δεν εφαρμοστούν θα γεννήσουν μεγάλες και ανεξέλεγκτες αντιδράσεις στους κόλπους της εργατικής τάξης.
Ο Κρόνος σε αντίθεση με τον Βόρειο Δεσμό της Σελήνης, σημαίνει μια ωριμότητα που πηγάζει μέσα απο δύσκολες καταστάσεις στο περιβάλλον μας και στους δικούς μας ανθρώπους.
Το εξάγωνο του Κρόνου με τον Ποσειδώνα σημαίνει την ανάγκη για πρόβλεψη, πρόληψη και μεθοδική εκτέλεση των σχεδίων μας. Σημαίνει επίσης την αργή επίτευξη της επιτυχία, διαμέσου μιας έντονα ισχυρής δραστηριότητας και μιας μεγάλης προσπάθειας (κατά τον Ebertin). Όλο αυτό μπορεί να προκύψει μέσα απο μια μοναχική πορεία, πολύ πιθανόν μέσα απο την διάλυση μιας ομάδας και τον σχηματισμό μιας νέας, που θα έχει σκοπούς πιο ανθρώπινους και θα υποστηρίξει τους αδύνατους και αδικημένους.
Πάντα μια Έκλειψη έρχεται να διαλύσει κάτι σάπιο και μας βάζει πολλές φορές με δύσκολο τρόπο σε ένα άλλο δρόμο για να γεννηθεί κάτι καινούργιο, βιώσιμο και πιο επωφελές υλικά αλλά κυρίως ηθικά και πνευματικά.
Οι συνειδητοποιήσεις είναι το κέρδος μας για να προχωρήσουμε και αυτή η Έκλειψη έχει πολλές δυνατότητες, μέσα απο δύσκολες βέβαια καταστάσεις.
Ο Άρης μέσα απο τον πύρινο Λέοντα σε αυτόν τον χάρτη βρίσκεται σε σύνοδο ακριβείας με τον Vulcanus και μας μιλάει για μοιραία γεγονότα, για τρομοκρατικά επεισόδια, καταιγίδες πολύ επικίνδυνες κυριολεκτικές και μεταφορικές, έκρηξη ηφαιστείων, εξαναγκασμό σε πόλεμο, προσωπικό ή κυριολεκτικό σε κάποιο σημείο του πλανήτη.
Ο Άρης είναι κυβερνήτης του τρίτου οίκου και έχει μέσα τον Ουρανό, οπότε χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις μετακινήσεις μας για αποφυγή ατυχημάτων, αλλά και στα λόγια που μας ξεφεύγουν ανεξέλεγκτα μέσα στον θυμό μας.
Ο Ερμής κυβερνήτης του 5ου οίκου της χαράς και της δημιουργίας και του 8ου οίκου των οικονομικών μας υποχρεώσεων, έχει ελπίδες ότι θα τα καταφέρει αφού βρίσκεται μέσα στον Λέοντα και μπορεί να χαίρεται παρόλα τα δύσκολα που έχει μπροστά του.
Ο Πλούτωνας στον 12ο οίκο των εχθρών και των βασάνων, μας δοκιμάζει τις αντοχές μας και ως κυβερνήτης του Μεσουρανήματος αυτού του χάρτη, μας υπόσχεται υποστήριξη σε μακροχρόνια σχέδια και μια στροφή των γεγονότων ίσως και με σκληρό τρόπο, αλλά και λυτρωτικό.
Το Μεσουράνημα στον Σκορπιό δηλώνει την ανάγκη της μετάλλαξης και της αναγέννησης απο τις στάχτες του παλιού και παρωχημένου, και την ανάγκη ενός καινούργιου πλάνου.
Αλλά και η ύπαρξη του Δία στην 10ο οίκο του χάρτη, μας εφιστά την προσοχή στο μεγάλο τρίγωνο της γνώσης που δεσπόζει σχηματισμένο μέσα στον χάρτη, το οποίο αποτελείται απο το τετράγωνο του Ποσειδώνα με τον Δία, την χιαστί όψη του Δία με τον Βόρειο Δεσμό και το τρίγωνο του Βόρειου Δεσμού με τον Ποσειδώνα.
Ένας σχηματισμός που έχει κάτσει σε αυτές τις μοίρες αρκετό καιρό, ίσως για να μας επισημάνει ότι τα όνειρα θέλουν ομαδικούς αγώνες και επιμονή για να πετύχουν τα ιδανικά σε ένα πανανθρώπινο επίπεδο, έτσι όπως το ορίζει ο Ποσειδώνας μέσα απο τον ιδεαλιστή Ιχθύ, που νοιάζεται για τα ιδανικά και τις αξίες του πνεύματος και της ψυχής και όχι της ρηχής ευτυχίας, που προκύπτει απο τις φευγάτες και πρόσκαιρες ευκαιρίες χωρίς ένα ουσιαστικό στόχο. Ένα στόχος που δεν είναι άλλος απο την ομαλή πορεία της ψυχής με τα αιτήματα της, επάνω στον γήινο πλανήτη μας.
Εύχομαι να πάρουμε τα μηνύματα που μας προσφέρει κάθε φορά το πλανητικό σκηνικό για την εξέλιξη και την ουσιαστική ευτυχία μας.
Αλέκα Δουζίνα – Στυλιανού
1.7.2019

Η ΚΑΡΟΛΑ,Η ΜΠΙΖΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ....

Βαγγελης Θεοδωρουλακης

Αλήθεια τι συμβαίνει στην Ιταλία?
Στην Ιταλία συνέλαβαν την πλοίαρχο Κάρολα Ρακέτε, Γερμανίδας μέλους ΜΚΟ, η οποία μέχρι και ο πατέρας της ομολόγησε ότι η κόρη του "δεν είναι παρορμητική και γνώριζε τις συνέπειες που θα αντιμετώπιζε". Η Ρακέτε τώρα κατηγορείται από τις Ιταλικές αρχές για αντίσταση κατά της αρχής, ενθάρρυνση της παράνομης μετανάστευσης και παράβαση των νόμων περί ναυσιπλοϊας κινδυνεύοντας να καταδικαστεί μέχρι και σε δέκα χρόνια φυλάκισης. Το μεγάλο ερώτημα πί...σω απ'αυτήν την σύλληψη είναι που σταματάνε τα δικαιώματα ενός κυρίαρχου κράτους ν'αποφασίζει για τις πολιτικές μετανάστευσης και που αυτά κάποιων ΜΚΟ να επιβάλλουν τις ατζέντες τους. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος με την κυβέρνηση Σαλβίνι ή με την Γερμανίδα πλοίαρχο που κατά δήλωση της το έκανε για ανθρωπιστικούς λόγους, εδώ αναδεικνύεται ξανά το κορυφαίο επίδικο της εποχής μας. Παγκοσμιοποίηση ή έθνος κράτος? Όσο και να προσπαθούν τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης να αναδείξουν την "ευαισθησία" της Ρακέτε και την "αναλγησία" του Σαλβίνι, στον οποίο επιτίθεται σύσσωμο το Ευρωιερατείο, προφανώς για να τελειώσουν μαζί τους μια και καλή, κρεμώντας την ταμπέλα του "φασίστα" (ω τι πρωτότυπο!!!) γύρω από τον λαιμό του και προσπαθώντας να τον παραλληλίσουν με τον Μουσολίνι, παραμένει κυρίαρχο το ερώτημα. Ποιος αποφασίζει πραγματικά? Οι λαοί μέσω των κυβερνήσεων τους ή κάποιες αδιαφανείς, απρόσωπες ΜΚΟ και οι πολιτικές ατζέντες που εξυπηρετούν? Τι είναι πιο σημαντικό? τα κοινωνικά και πολιτιστικά κεκτημένα κάποιων λαών που θέλουν να τα προστατέψουν από τις "εισβολές" ξένων (και μάλιστα με κραυγαλέες αντιθέσεις και υποκρισίες-άλλα κράτη γίνονται ανθρωποαποθήκες, όπως πχ το δικό μας, κι άλλα κράτη όχι μόνο προκαλούν/δημιουργούν το πρόβλημα, αλλά δείχνουν και με το δάκτυλο τους "ανάλγητους ακροδεξιούς"). Φυσικά δεν φταίνε οι "άνθρωποι ενός κατώτερου Θεού" που ψάχνουν να βρουν στον ήλιο μοίρα, αλλά τα διευθυντήρια της παγκοσμιοποίησης που ονειρεύονται ένα κόσμο που θα'μαστε όλοι μετανάστες εκτός από τους ίδιους που θα ζουν με τους ιδιωτικούς τους στρατούς πνιγμένοι στα βρώμικα λεφτά τους....
ΥΓ_Αλήθεια γιατί δεν τους πήγε στην Γερμανία που θα'ταν και καλοδεχούμενοι από την ανθρωπίστρια Μέρκελ? λυπήθηκε τα καύσιμα
----------------

Panos Pikramenos

Η ΑΝΑΜΈΤΡΗΣΗ ΤΗΣ CAROLA RACKETE ΜΕ ΤΟΝ MATTEO SALVINI

- "Αντιγόνη του Κίελου" την αποκαλεί το Der Spiegel,
- βαθιά ανησυχία για την τύχη της εκφράζει το οικονομικό φύλλο Handelsblatt,
...

- συγκλονίζει με την "βαθιά ανθρωπιά" του το τουϊτάρισμα του Joe Kaeser, πρόεδρου της… Siemens,
- επικές διαστάσεις, μιλώντας για μπρα ντε φερ με τον Σαλβίνι, δίνει η συντηρητική δεξιά Die Welt
"Δεν έχω χρόνο για τον Σαλβίνι, πρέπει να φροντίσω τους ανθρώπινους μου στο πλοίο!", φέρεται να απαντά η καπετάνισσα με την ιερή φλόγα στο μάτι, δίνοντας στο "ανθρωπιστικό" υπερθέαμα πρωτόγνωρη ένταση.
Στην Ελλάδα η χαζοχαρούμενη Αριστερά, παρακολουθεί μαγνητισμένη την μηντιακή αναπαράσταση της Αέναης Διαμάχης. Την αναμέτρηση του Καλού και του Κακού.
Ούτε στιγμή δεν πέρασε από τον εγκέφαλο τους, ότι για να θεμελιωθεί μία προπαγανδιστική εκστρατεία είναι απαραίτητος ένας γενεσιουργός Μύθος.
Ένα εύληπτο μανιχαϊστικό Σύμπαν που να χωρίζεται στο Βασίλειο του Φωτός, με καλοσύνη και αρμονία, και στο Βασίλειο του Σκότους όπου επικρατεί το Μίσος και η Ασχήμια.
Ούτε στιγμή δεν πέρασε από τον εγκέφαλο τους, ότι είναι οι ΧΡΉΣΙΜΟΙ ΗΛΊΘΙΟΙ της προπαγάνδας μιας πολιτικοοικονομικής σύγκρουσης που ξεπερνάει όχι μόνο την ηρωΐδα του θεάματος και τον "δαίμονα" Σαλβίνι, αλλά και την Ιταλία ολόκληρη.
ΣΥΓΚΡΟΎΕΤΑΙ Ο ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΌΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΌΣ με ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΌ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑΣ, γατόνια.
ΣΥΓΚΡΟΎΟΝΤΑΙ Η ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΔΙΑΚΊΝΗΣΗ ΚΕΦΑΛΑΊΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΉΣ ΔΎΝΑΜΗΣ ΠΟΥ ΒΑΣΊΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ "ΑΝΟΙΧΤΆ ΣΎΝΟΡΑ", με ΜΟΝΤΈΛΑ ΠΙΟ ΚΛΕΙΣΤΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑΣ ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΎΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΊΣΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΊΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΆΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΎΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΉ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Ζούμε μία ενδοκαπιταλιστική διαμάχη.
Σε αυτή τη διαδικασία δεν υπάρχουν καλοί και κακοί Υπάρχουν μόνο χαμένοι και κερδισμένοι, έξυπνοι και βλάκες…
ΥΓ1 700.000 ευρώ συγκεντρώθηκαν σε 24 ώρες για την υπεράσπιση της πρωταγωνίστριας, ενω εκατοντάδες κινητοποιήσεις ετοιμάζονται σε ολόκληρη την Ευρώπη.
ΥΓ2 Τώρα συνειδητοποιώ ότι το αφήγημα μοιάζει πολύ με έναν λαϊκό γερμανικό θρύλο, την Rote Zora. Μία νεαρή γυναίκα που βοηθούσε φτωχούς και αδύναμους

--------------------
 Βασίλης Στοϊλόπουλος

 

Ηρωίδα ή Πειρατίνα ;Η «υπόθεση Ρακέτε» δείχνει με σαφήνεια ότι η παράνομη διακίνηση μεταναστών στη Μεσόγειο είναι πλέον μια γερμανική υπόθεση ολοκληρωτικού «πράσινου Zeitgeist», που κυριαρχεί εδώ και καιρό στη μερκελική Γερμανία, ενάντια σε οτιδήποτε δεν αποδέχεται αυτή την ιδεολογία του «υπερμοραλισμού» και της «γερμανικής ανωτερότητας». Γι αυτό και στην «υπόθεση Ρακέτε» αυτομάτως ολόκληρο το γερμανικό σύστημα, από τον πρόεδρο της δημοκρατίας Σταινμάγιερ και την Εκκλησία ...μέχρι τον τελευταίο δημοσιογράφο και μέλος κάποιας ΜΚΟ παρεμβαίνουν άγαρμπα στις εσωτερικές υποθέσεις της Ιταλίας στοχεύοντας αποκλειστικά στην «αποκαθήλωση» του «φασίστα» Σαλβίνι .
Επί της ουσίας όμως πρόκειται για μια υπόθεση παράνομων πράξεων της Γερμανίδας Ρακέτε που ασφαλώς και ουδεμία σχέση έχουν με «σωτηρία ανθρώπων» που κινδυνεύουν, ούτε με «ανθρωπιστικές αξίες». Είναι μια συνηθισμένη πειρατεία που κράτησε σχεδόν δύο εβδομάδες. Πολύς χρόνος ώστε η «ηρωίδα καπετάνισσα» και το SeaWatch να πιάσει, αν ήθελε, με ασφάλεια το λιμάνι του Αμβούργου, ή της Τύνιδας, της Αμβέρσας κλπ. Η «ηρωοποίηση» της Ρακέτε και η αποικιοκρατική «αίσθηση της γερμανικής ανωτερότητας» από την πλειονότητα των Γερμανών είναι πλέον ένα πολύ ανησυχητικό δεδομένο για όλες τις χώρες που πλήττονται από το μεταναστευτικό. Και όχι μόνο!

====

Periklis Danopoulos

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι οι ΜΚΟ, διαχειρίζονταν απλώς τις μεταναστευτικές ροές. Τώρα πλέον διαθέτουν και πλοία, πιθανώς και αεροπλάνα.Και φυσικά αποφασίζουν ερήμην όλων, που θα ΄΄ξεφορτώσουν το εμπόρευμα''. Ίσως σε λίγο να διαθέτουν και ισχυρούς μισθοφορικούς στρατούς, ώστε να δημιουργούν εστίες πολέμου, ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν λόγοι. Ώστε το ''εμπόρευμα΄΄ να ανανεώνεται.
Το πλοίο της Γερμανικής ΜΚΟ, θα μπορούσε να πάει οπουδήποτε. Όμως επέλεξε με ''διεθνιστικό τσαμπ...ουκά'' την Ιταλία, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα δημιουργούσε θέμα.
Δεν είναι ανθρωπισμός αυτό. Ανθρωπισμός, διεθνισμός και αλληλεγγύη θα ήταν, αν τα μέλη των ΜΚΟ, στέκονταν στην μέση των πολεμικών πεδίων, με στόχο να εμποδίσουν τους πολέμους. Να κινητοποιούνταν ενάντια στις πολυεθνικές, που λυμαίνονται τους πόρους των κρατών του τρίτου κόσμου,δημιουργώντας οικονομικούς μετανάστες. Αλλά χωρίς πολέμους, οι μισές ΜΚΟ θα έκλειναν. Και σε ένα κόσμο με με λιγότερη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, θα έκλειναν και οι άλλες μισές.
Καλοπαιγμένο το θέατρο της ''καπετάνισσας ''. Αλλά κανείς νοήμων άνθρωπος δεν πείθεται, πως δεν είναι παρά μια ακόμα μπίζνα. Για να πάρουν θάρρος οι ενοχικοί ανθρωπιστές και να χτυπούν το κάρο, επειδή δεν μπορούν να χτυπήσουν τον γάΪδαρο.....το σύγχρονο επιδοτούμενο και σπονσοραρισμένο δουλεμπόριο

Νίκος Σταθόπουλος

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ "ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ"!, που σε εγκωμιάζουν όλα τα "πλήθη Σαδδουκαίων, Ρωμαίων Υπαλλήλων", από Π. Κωνσταντίνου και City Plaza, μέχρι (ουάου!...) τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Siemens!!!....τι χρείαν έχομεν μαρτύρων;...α να χαθείς παλιολινάτσα των ΜΚΟ!...που μισθώσατε καμιά πενηνταριά "μετανάστες" για να κάνετε πολιτικό παιχνίδι, με απώτατο στόχο την έμπρακτη "κοινωνική" αμφισβήτηση του έθνους -κράτους...ουστ λαμόγιο!...

ΔΗΛΑΔΗ, ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΚΑΛΑ, η "καπετάνισσα" κόρη περιφέρεται και περισυλλέγει "απόκληρους" που τρέχουν να σωθούν από πολέμους που πυροδοτεί ο έμπορος όπλων μπαμπάς της!!!!!...οικογένεια - μοντέλο, του σύγχρονου καπιταλισμού!...
"ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΤΟΥ ΚΙΕΛΟΥ"..;;;;;;...και, προφανώς, "Κρέων" ο Σαλβίνι...μα αν δεν κάνω λάθος, ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης, ήταν νεκροί και η Αντιγόνη έθετε μείζον ηθικό(και πολιτιστικό) ζήτημα ταφής..δεν ήταν περιφερόμενοι ζωντανοί και η Αντιγόνη απαιτούσε "νταηλίκι" να τους δοθεί διαμέρισμα και επίδομα στη Θήβα...διότι αν ο Σοφοκλής έγραφε κάτι τέτοιο, θα έτρωγε βρομόξυλο από τους Αθηναίους...

ΕΛΛΑΔΑ...ΠΑΙΚΤΗΣ Η ΘΗΡΑΜΑ;;-Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ...

Ελλάδα: Παίκτης ή θήραμα; - Η ανάγκη για μία νέα Μεγάλη Ιδέα

Γράφει ο Κώστας Γρίβας 
Μάλλον θα κομίζαμε γλαύκας εις Αθήνας, αν επισημαίναμε ότι μία από τις μεγάλες παθογένειες της Ελλάδας είναι η έλλειψη υψηλής στρατηγικής. Η έλλειψη αυτή εδράζεται πάνω σε μια διάχυτη στην κοινωνία φαταλιστική άποψη περί ανύπαρκτης, "τελειωμένης", Ελλάδας και αυτή με τη σειρά της στηρίζεται πάνω σε μια άτυπη αντίληψη περί "τέλους της Ιστορίας", που κυριαρχεί στις ελληνικές ελίτ. Δηλαδή στην πίστη ότι τα έθνη έχουν παρακμάσει ως διεθνοπολιτικά υποκείμενα και ότι πλέον ο έλεγχος στο παγκόσμιο σύστημα ασκείται και θα ασκείται από τις απρόσωπες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης ή από μεταεθνικά γεωπολιτικά σχήματα όπως είναι η ΕΕ.

Άρα, η Ελλάδα καλώς έχει επιλέξει την γεωπολιτική αυτοεξάλειψή της, αφού "αυτό είναι το σωστό" ή έστω το "αναπόφευκτο". Όμως, ο πραγματικός κόσμος δεν έχει καμία σχέση με αυτές τις φαντασιώσεις. Το πραγματικό παγκόσμιο σύστημα είναι σκληρά, αδυσώπητα και ανελέητα εθνοκεντρικό και ανταγωνιστικό. Για την ακρίβεια, είναι πολύ περισσότερο εθνοκεντρικό και ανταγωνιστικό από ό,τι ήταν στο παρελθόν. Ο ανταγωνισμός αυτός μάλλον θα ενταθεί παρά θα κοπάσει, γιατί πολύ απλά βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά μεταβατική περίοδο της ιστορίας. Αυτή θα αναδείξει τους ηγεμόνες του δεύτερου μισού του 21ου αιώνα και θα προσδιορίσει ποιοι θα επιζήσουν και ποιοι θα περάσουν στην ιστορική μνήμη.

Έτσι, αν η Ελλάδα θέλει να επιβιώσει, πολλώ δε μάλλον να ευημερήσει, οφείλει να εναρμονιστεί με τον ιστορικό χρόνο και να αντιληφθεί τον πραγματικό κόσμο, μέσα στον οποίο υπάρχει και λειτουργεί. Όμως, αυτό δεν αρκεί. Μια ακαδημαϊκού τύπου κατανόηση της πραγματικότητας δεν αρκεί για να βγάλει την Ελλάδα από το τέλμα που έχει βυθιστεί. Χρειάζεται και κάτι περισσότερο. Ένα μακρόπνοο στρατηγικό όραμα. Ένας μακρινός ιδεατός στόχος. Μια νέα Μεγάλη Ιδέα.

Μέλος των 20 ισχυρότερων;

Αυτή η νέα Μεγάλη Ιδέα μπορεί να είναι η στόχευση της Ελλάδας να εξελιχθεί σε μια από τις σημαντικότερες χώρες του πλανητικού συστήματος των επόμενων δεκαετιών. Να αποτελέσει, θα μπορούσαμε να πούμε, μέλος ενός άτυπου G20 που θα περιλαμβάνει, όχι τις χώρες με τα μεγαλύτερα ΑΕΠ του πλανήτη, αλλά αυτές με τη μεγαλύτερη επιρροή και σημασία.

Βέβαια, είναι δεδομένο ότι ένας παρόμοιος στόχος θα προκαλέσει τη θυμηδία και τον χλευασμό, αν όχι και την οργή, των πολυποίκιλων και ευάριθμων εθνομηδενιστών εν Ελλάδι. Εθνομηδενιστών όλων των πολιτικών αποχρώσεων και κατηγοριών, ιδιαίτερα δε αυτών που ενδύουν τον εθνομηδενισμό τους κάτω από έναν μανδύα "καταγγελτικού εθνικισμού". Και όμως, δεν είναι ένας στόχος που δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Η Ελλάδα, με γνώμονα την κρισιμότατη γεωγραφική της θέση στο διαμορφούμενο διεθνές σύστημα, την τεράστια ιστορική και πολιτισμική της παράδοση (την καθιστά μια εν υπνώσει αλλά υπαρκτή πολιτισμική υπερδύναμη), αλλά και για μια σειρά από δευτερεύοντες παράγοντες, έχει μια βάση έδρασης, πάνω στην οποία θα μπορούσε να στηρίξει την προσπάθεια της να επιτύχει έναν παρόμοιο στόχο.

Και βέβαια η επίτευξη αυτού του στόχου δεν είναι αυτοσκοπός. Μια παρόμοια στόχευση μπορεί να λειτουργήσει σαν το γύρισμα του κλειδιού στη μίζα για να επανεκκινήσει η ελληνική γεωπολιτική μηχανή, αλλά και σαν φάρος για να την κατευθύνει προς το μέλλον. Όμως, το ταξίδι είναι αυτό που μετράει περισσότερο, παρά ο τελικός προορισμός.
Για να διεκδικήσει μια παρόμοια θέση η Ελλάδα θα πρέπει να μάθει να ξαναλειτουργεί εθνοκεντρικά.

Θα πρέπει να αναπτύξει κάποια στοιχειώδη υψηλή στρατηγική, έτσι ώστε να μπορεί να ελίσσεται ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Να εκμεταλλεύεται τις συνέργειες και τις συνεργασίες μεταξύ τους, αλλά και τα ήρεμα νερά που προκύπτουν μεταξύ των ανταγωνισμών τους. Θα πρέπει, με δυο λόγια, να μάθει να σκέφτεται για τον εαυτό της. Και το κυριότερο να θυμηθεί ότι πρέπει να προστατεύει τον εαυτό της.

Αντίσταση στον τουρκικό ηγεμονισμό

Σημείο έναρξης αυτής της μακρόπνοης πολιτικής μπορεί και πρέπει να είναι μια αποφασιστική προσπάθεια της Ελλάδας να υπερασπίσει τη γεωπολιτική της υπόσταση, ακεραιότητα και συνέχεια έναντι της απόπειρας ακρωτηριασμού που δέχεται από την Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Κι αυτό, όχι μόνο γιατί το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος είναι από τα πιο κρίσιμης σημασίας σημεία του πλανήτη. Η κυρίαρχη θέση σε αυτά θα αποτελέσει ένα από τα κλειδιά για να εξελιχθεί κάποιος σε πρωταγωνιστή των διεθνών εξελίξεων στο μέλλον.

Η αποφασιστική αντίσταση κατά της Τουρκίας είναι έτσι και αλλιώς θεμελιώδες ζήτημα για την ίδια την επιβίωση της Ελλάδας σε βάθος χρόνου, ανεξαρτήτως του τι διακυβεύεται. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο που αν υποχωρήσουμε και εδώ δια κάποιου "συμβιβασμού" τότε δύσκολα θα βρούμε σύντομα κάποιο σημείο στήριξης. Θα κινδυνεύσουμε να εγκλωβιστούμε σε έναν ολισθηρό δρόμο "υποχωρήσεων", "συμβιβασμών" και "επίδειξης ρεαλισμού" που περίπου αναπόφευκτα θα οδηγήσει στη γεωπολιτική εξάλειψη της Ελλάδας.

Με άλλα λόγια, έχουμε φθάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή. Οφείλουμε να το καταλάβουμε. Αν, όμως, επιδείξουμε μια πολιτική αποφασιστικής και ανυποχώρητης αντίστασης και καταφέρουμε και αντιμετωπίσουμε επιτυχώς τον τουρκικό ηγεμονισμό, τότε θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα σε μια πορεία εθνικής αναγέννησης. Έτσι θα κινηθούμε προς έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή και σημαντικό ρόλο στο διεθνές σύστημα.

Η ίδια δε η ύπαρξη της Τουρκίας δίπλα μας αποτελεί δυνάμει στοιχείο αναβάθμισης της Ελλάδας. Όπως ο γράφων έχει υποστηρίξει σε προηγούμενο άρθρο του στο SLpress, στις διεθνείς σπουδές σήμερα έχει εμφανιστεί μια νέα αντίληψη για το τι σημαίνει Μεσαία Δύναμη (Middle Power). Μια Μεσαία Δύναμη, λοιπόν, δεν αναγορεύεται ως τέτοια χάρη στα μεγέθη της, αλλά για τη θέση που βρίσκεται, για τις ευρύτερες δυνατότητές της και κυρίως για το αν γειτνιάζει με μια φιλόδοξη αναθεωρητική χώρα, της οποίας μπορεί να λειτουργήσει ως ρυθμιστικός παράγοντας. Και η Τουρκία είναι ακριβώς μια τέτοια χώρα.

Αδιαίρετη ενότητα Ελλάδα-Κύπρος

Και όταν λέμε ότι η Ελλάδα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο και να εξελιχθεί σε μέλος ενός άτυπου γεωπολιτικού G20 του πλανήτη, εννοούμε την "πλήρη" Ελλάδα, αυτήν που προκύπτει από τη σύνθεση των δύο κρατικών συνιστωσών του Ελληνισμού. Του ελλαδικού κράτους και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτά τα δύο, ναι μεν είναι ξεχωριστά κράτη, πλην όμως είναι και τα οργανικά στοιχεία μιας αδιαίρετης γεωπολιτικής ενότητας τεράστιων δυνατοτήτων.

Άρα, η επίθεση που δέχεται σήμερα η Κύπρος είναι ξεκάθαρα και αναντίρρητα επίθεση στην Ελλάδα εν συνόλω. Και η αντιμετώπιση της Τουρκίας θα πρέπει να ξεκινήσει από εκεί. Το πώς θα γίνει αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Όμως, αυτό είναι ένα τακτικό πρόβλημα για το οποίο υπάρχουν λύσεις. Για να εξεταστούν, όμως, αυτές οι λύσεις πρέπει να υπάρχει ένας στρατηγικός στόχος, ένα όραμα, το οποίο οι τακτικές επιλογές θα υπηρετούν. Και αυτό το όραμα μπορεί να είναι η διεκδίκηση από την Ελλάδα ενός πρωταγωνιστικού ρόλου στην ευρύτερη περιοχή μας.

Αυτή η προσπάθεια μπορεί να αποτελέσει τον καταλυτικό παράγοντα που θα οδηγήσει στην ανάπτυξη πολιτικών και στρατηγικών εθνικής αναγέννησης και προκοπής σε όλα τα πεδία. Φυσικά, θα είναι μια δύσκολη πορεία και κανείς δεν εγγυάται την επιτυχία της. Όμως, από μόνη της, μια παρόμοια προσπάθεια θα επιτρέψει στην Ελλάδα να διεκδικήσει εκ νέου τον εαυτό της και τον έλεγχο της μοίρας της. Να ανακαλύψει ξανά τις δυνατότητές της και να επενδύσει σε αυτές. Και αυτά είναι πολύ σημαντικά. Το εν υπνώσει γεωπολιτικό δυναμικό της Ελλάδας είναι τεράστιο και αν έλθουν στην επιφάνεια ακόμη και κομμάτια του, οι θετικές συνέπειες μπορεί να είναι μεγάλες.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η διεκδίκηση αυτού του πρωταγωνιστικού ρόλου ενδέχεται να μην είναι πολυτέλεια, αλλά υπαρξιακή αναγκαιότητα για τη χώρα μας στα χρόνια που έρχονται. Κι αυτό, πολύ απλά, γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σε μια τόσο μεγάλης σημασίας περιοχή του διεθνούς συστήματος που μόνο με δύο τρόπους μπορεί να συμμετάσχει στο νέο μεγάλο παιχνίδι για την παγκόσμια ηγεμονία που στήνεται στην ευρασιατική σκακιέρα. Ή ως παίκτης-διεκδικητής ή ως θήραμα. Η επιλογή είναι δική της.

SLPress

kostasxan