Μόνο ένα σύντομο παράθυρο απομένει πριν τα δυστοπικά συστήματα ταυτότητας, χρήματος και επιτήρησης γίνουν μη αναστρέψιμα. Εξαιρετική ανάλυση από τον Eric Daniel Buesing
Τι θα γινόταν αν η πιο σημαντική μεταμόρφωση στην ανθρώπινη ιστορία είχε σχεδιαστεί για να είναι αόρατη μέχρι να είναι πολύ αργά για να σταματήσει;
Το blockchain, το προγραμματιζόμενο χρήμα και η ψηφιακή ταυτότητα συγκλίνουν σε κάτι που οι ιστορικοί θα αποκαλούσαν είτε τη μεγαλύτερη καινοτομία του αιώνα είτε την πιο εξελιγμένη παγίδα του.
Η υποδομή είναι ήδη στη θέση της. Το μόνο ερώτημα που παραμένει είναι τι εκτυλίσσεται μόλις το σύστημα κλειδωθεί πλήρως στη θέση του. Γι' αυτό είναι σημαντικό για τους αναγνώστες να μοιραστούν αυτό το δωρεάν δοκίμιο, ώστε τα αγαπημένα τους πρόσωπα να προετοιμαστούν για το αναπόφευκτο μέλλον που διαμορφώνεται τώρα.
Κάπου ανάμεσα στα διαγράμματα τιμών του Bitcoin και τις διαδικαστικές ψηφοφορίες της Γερουσίας και την ατελείωτη διαμάχη για το ποια κρυπτογράφηση είναι ασφαλής και ποιό εμπόρευμα, συγκεντρώνεται κάτι πραγματικά ιστορικό. Δεν συζητήθηκε. Δεν προτείνεται. Συναρμολογήθηκε. Ήσυχα, σκόπιμα και σχεδόν εξ ολοκλήρου μακριά από τη δημόσια θέα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν ακούν τη λέξη «κρυπτογράφηση», σκέφτονται την κερδοσκοπία, τα νομίσματα meme και την αστάθεια. Οι αδερφοί της τεχνολογίας πλουτίζουν ή καταστρέφονται. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Αυτός είναι ο θόρυβος του περιβάλλοντος, σχεδιασμένος ώστε να είναι αρκετά δυνατός ώστε να μην ακούς ποτέ τι κρύβεται πίσω από αυτόν.
Αυτό που κρύβεται κάτω από αυτό είναι η αρχιτεκτονική ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος που θα γνωρίζει όλα όσα αγοράζετε, όλα όσα κερδίζετε και όπου πηγαίνουν τα χρήματά σας.
Θα έχει την τεχνική ικανότητα να αποφασίσει, σε πραγματικό χρόνο, εάν τα χρήματά σας επιτρέπεται να λειτουργήσουν καθόλου. Δεν βασίζεται στο αν παραβιάζετε το νόμο. Με βάση το αν συμμορφώνεστε. Με ό,τι σημαίνει συμμόρφωση όταν το σύστημα τεθεί σε λειτουργία. Αυτά είναι πολύ διαφορετικά πράγματα, και η απόσταση μεταξύ τους είναι η απόσταση μεταξύ μιας ελεύθερης κοινωνίας και κάτι που κάνει το 1984 να μοιάζει με πρόχειρο σχέδιο. Οι τηλεοθόνες του Όργουελ σε παρακολουθούσαν. Αυτό παρακολουθεί το πορτοφόλι σας. Και σε αντίθεση με μια τηλεοθόνη, δεν παρατηρεί απλώς. Αποφασίζει.
Ο νόμος CLARITY, που σταμάτησε στη Γερουσία αλλά εξακολουθεί να είναι ζωντανός μετά από ψηφοφορία 49 έναντι 50 τον Σεπτέμβριο, είναι το επιφανειακό στρώμα. τα ρυθμιστικά έγγραφα που κατατίθενται σε ένα κτίριο που έχει ήδη κατασκευαστεί σε μεγάλο βαθμό.1 Μέχρι να καταλάβουν οι περισσότεροι τι έχει χτιστεί, η κατασκευή θα έχει τελειώσει.
Αυτό το μοτίβο είναι 5.000 ετών
Οι άνθρωποι που το κατασκευάζουν δεν εφευρίσκουν τίποτα νέο. Τρέχουν το παλαιότερο βιβλίο παιχνιδιού στην ανθρώπινη ιστορία, μόνο σε ταχύτερο υλικό. Στο βιβλίο μου The Hidden Hand: Wealth, Power, and Control from Pharaohs to Corporations,
Πέρασα 22 χρόνια καταγράφοντας ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε κάθε πολιτισμό, κάθε εποχή, κάθε τεχνολογική αλλαγή.2
Τα ονόματα αλλάζουν και τα εργαλεία αλλάζουν, αλλά η υποκείμενη αρχιτεκτονική όχι.
Οι ελίτ κατά τη διάρκεια πέντε χιλιετιών έχουν χρησιμοποιήσει τέσσερις αλληλένδετους μηχανισμούς για να διατηρήσουν τον έλεγχο σε πληθυσμούς πολύ μεγαλύτερους από τους ίδιους.
Εξαναγκασμός: εξάρτηση της οικονομικής επιβίωσης από τη συμμόρφωση.
Ευθυγράμμιση: αποτυπώστε τους θεσμούς που διαμορφώνουν αυτό που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι δυνατό.
Αμνησία: βεβαιωθείτε ότι κάθε γενιά ξεχνά ότι υπήρξαν ποτέ εναλλακτικές λύσεις.
Σύγκρουση: κρατήστε τον πληθυσμό να παλεύει για τον εαυτό του, ώστε να μην ενωθεί ποτέ ενάντια στους ανθρώπους που κατασκεύασαν την κρίση εξαρχής.3
***
Η αιγυπτιακή αποθήκη σιτηρών έλεγχε το φαγητό σας.
Η μεσαιωνική συντεχνία έλεγχε την εργασία μας.
Ο βιομηχανικός κατώτατος μισθός έλεγχε την επιβίωση της ανθρωπότητας.
Κάθε εποχή έβρισκε το σημείο συμφόρησης, τα πράγματα χωρίς τα οποία οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν, και εξαρτούσε την πρόσβαση σε αυτά από τη συμμόρφωση με όποιον την έλεγχε.4
Ελέγξτε το σε επίπεδο συναλλαγών, με την τεχνική ικανότητα να επιτρέψετε ή να αρνηθείτε οποιαδήποτε μεμονωμένη ανταλλαγή σε πραγματικό χρόνο, και έχετε επιτύχει αυτό που κανένας φαραώ, αυτοκράτορας ή αποικιακή δύναμη δεν κατάφερε ποτέ: τον απόλυτο οικονομικό εξαναγκασμό χωρίς ούτε έναν στρατιώτη.
Όχι απειλώντας τους ανθρώπους, αλλά προγραμματίζοντας τα ίδια τα χρήματα να αρνηθούν.
Αυτό είναι που χτίζεται.
Και το σχέδιο βρίσκεται σε κοινή θέα εδώ και δεκαετίες, γραμμένο σε σαφή γλώσσα σε έγγραφα που σχεδόν κανείς δεν διαβάζει.
Μας είπαν
Ο Carroll Quigley ήταν ένας ιστορικός του Georgetown στον οποίο παραχωρήθηκε άνευ προηγουμένου πρόσβαση στα έγγραφα και τα μυστικά αρχεία του δικτύου πίσω από το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων. Πέρασε δύο χρόνια σε αυτά. Στη συνέχεια έγραψε το Tragedy and Hope περιγράφοντας αυτό που βρήκε χωρίς να απολογηθεί:
«Οι δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού είχαν έναν άλλο μακρόπνοο στόχο, τίποτα λιγότερο από το να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο σύστημα οικονομικού ελέγχου σε ιδιωτικά χέρια, ικανό να κυριαρχήσει στο πολιτικό σύστημα κάθε χώρας και στην οικονομία του κόσμου συνολικά».5
Δεν μας προειδοποιούσε. Στην πραγματικότητα σκέφτηκε ότι ήταν καλή ιδέα. Βασικά αναπόφευκτο και ότι οι αρχιτέκτονές του είχαν καλές προθέσεις. Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό μέρος του βιβλίου του. Όταν οι άνθρωποι που σχεδιάζουν το κλουβί πιστεύουν ότι χτίζουν ένα πάρκο, το κλουβί χτίζεται με γνήσιο ενθουσιασμό.
Οκτώ χρόνια νωρίτερα, ο René Wormser δημοσίευσε αυτό που βρήκε ως γενικός σύμβουλος στην έρευνα της Επιτροπής Reece του Κογκρέσου το 1954 για τα πιο ισχυρά αφορολόγητα ιδρύματα της Αμερικής.6 Κυρίως τα ιδρύματα Carnegie, Rockefeller και Ford. Οι ερευνητές της επιτροπής βρήκαν ένα συντονισμένο δίκτυο που είχε χωρίσει αθόρυβα την αμερικανική κοινωνία σε περιοχές επιρροής:
Ο Κάρνεγκι ελέγχει τη διεθνή εκπαίδευση, ο Ροκφέλερ ελέγχει την εγχώρια εκπαίδευση, ο Φορντ αναπτύσσει την οικονομική δύναμη.7 Κανείς δεν το είχε ανακοινώσει αυτό. Δεν έγινε δημόσια ψηφοφορία. Τα ιδρύματα απλώς χρηματοδότησαν τους θεσμούς που διαμόρφωσαν αυτό που θα πίστευε η επόμενη γενιά, έως ότου οι πεποιθήσεις που ήθελαν ήταν οι μόνες διαθέσιμες. Γράφω για αυτήν την κοινωνική διαμόρφωση που έχει συμβεί σε όλη αυτή την εποχή της ανθρωπότητας στο επερχόμενο βιβλίο μου με τίτλο The Illusion Architects: How Elites Shape Culture, Consciousness and Reality. (TrineDay, Ιανουάριος 2027)
Όταν η Επιτροπή Reece δημοσίευσε τα ευρήματά της, τα ιδρύματα κινητοποιήθηκαν και τα μέσα ενημέρωσης επιτέθηκαν. Οι ακροάσεις έκλεισαν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Η έκθεση κυκλοφόρησε ακριβώς τη στιγμή που ο Μακάρθι λογοκριθεί, οπότε οτιδήποτε έμοιαζε με αντικαθεστωτική έρευνα απαξιώθηκε αμέσως.8Το εγχειρίδιο λειτούργησε τέλεια.
Η έρευνα του Wormser αποκάλυψε ένα στρώμα συγκεντρωμένης εξουσίας: τα φιλανθρωπικά ιδρύματα και τον ήσυχο καταμερισμό της επιρροής τους στους αμερικανικούς θεσμούς. Ένα ξεχωριστό επίπεδο, που ποσοτικοποιήθηκε δεκαετίες αργότερα από μια μελέτη του ETH Zurich του 2011, λειτουργεί μέσω της ίδιας της δικαιοσύνης. Οι ερευνητές Vitali, Glattfelder και Battiston χαρτογράφησαν το δίκτυο ιδιοκτησίας 43.060 πολυεθνικών εταιρειών και διαπίστωσαν ότι ο έλεγχος τελικά έρεε σε μια βασική «υπερ-οντότητα» μόλις 147 εταιρειών, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, που έλεγχαν συλλογικά το 40% του συνολικού πλούτου στο παγκόσμιο εταιρικό δίκτυο μέσω διαδοχικών μετοχικών σχέσεων.9 Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα του 2007. Η Barclays ήταν στην κορυφή της λίστας. Η JPMorgan Chase, η Goldman Sachs, η State Street και η Vanguard εμφανίζονται στις ανώτερες τάξεις. Η BlackRock ήταν επίσης εκεί, σχεδόν κατά το ήμισυ ανήκε στη Merrill Lynch και διαχειριζόταν λίγο πάνω από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια εκείνη την εποχή. Δύο χρόνια μετά τη συλλογή των δεδομένων της μελέτης, η BlackRock εξαγόρασε την Barclays Global Investors για 13,5 δισεκατομμύρια δολάρια, φτάνοντας τα 2,7 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε μια νύχτα και τοποθετώντας τον εαυτό της να γίνει ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων στη γη. Τώρα διαχειρίζεται πάνω από 15 τρισεκατομμύρια δολάρια.10
Η συγκέντρωση που μέτρησε η μελέτη το 2007 έχει βαθύνει από τότε, και τα ίδια ιδρύματα βρίσκονται τώρα στο επίκεντρο της ψηφιακής χρηματοοικονομικής υποδομής που συγκεντρώνεται σήμερα. Και μετά υπάρχει η Vanguard, η οποία διαχειρίζεται περίπου 12.8 τρισεκατομμύρια δολάρια και κατατάσσεται ως ο δεύτερος μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων στη γη, αλλά δεν έχει αναγνωρίσιμο εξωτερικό ιδιοκτήτη. Είναι δομημένο έτσι ώστε τα κεφάλαια να κατέχουν την εταιρεία και η εταιρεία να διαχειρίζεται τα κεφάλαια, ένας αναδρομικός βρόχος που την καθιστά ουσιαστικά μη ιδιοκτησία και μη λογοδοσία με οποιαδήποτε συμβατική έννοια.11
Κανείς δεν μπορεί να σας πει ποιος το ελέγχει, γιατί η απάντηση που σας δίνει η δομή είναι όλοι και κανείς ταυτόχρονα. Αυτό δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι η απάντηση που παίρνεις όταν το ψάχνεις. Αυτό που ο Wormser είδε να λειτουργεί μέσω των θεμελίων και της κουλτούρας, αυτή η μελέτη βρήκε ότι λειτουργεί μέσω του ίδιου του κεφαλαίου. Δύο μηχανισμοί, μία αρχιτεκτονική, και οι άνθρωποι που τρέχουν και οι δύο χτίζουν το σύστημα που θα αποφασίσει αν τα χρήματά σας θα λειτουργήσουν αύριο. Έχω γράψει ότι η ιστορία δεν είναι μια σειρά από ασύνδετα γεγονότα. Είναι ένα ενιαίο μεγάλο έργο με πολύ μικρό αριθμό ηθοποιών.
Η αναβάθμιση
Το σημερινό χρηματοπιστωτικό σύστημα, χτισμένο γύρω από το SWIFT και τους μεταπολεμικούς θεσμικούς απογόνους του, είναι αργό, αναποτελεσματικό και αδιαφανές με τρόπους που περιορίζουν το τι μπορεί να γίνει με αυτό ως μέσο ελέγχου. Συχνά χρειάζονται μέρες ή εβδομάδες για τον διακανονισμό των συναλλαγών. Απαιτεί ανθρώπινους μεσάζοντες σε κάθε βήμα. Δεν μπορεί να ενημερωθεί σε πραγματικό χρόνο και δεν μπορεί να προγραμματιστεί. Αυτό που κατασκευάζεται για να το αντικαταστήσει μπορεί.
Η νέα υποδομή, που συγκεντρώθηκε μέσω περισσότερων από χίλιων συμφωνιών συνεργασίας των οποίων τους όρους το κοινό δεν έχει δει ποτέ, λειτουργεί σε ράγες blockchain με προγραμματιζόμενο χρήμα στον πυρήνα της.
Χρήματα που μπορούν να λήξουν.
Χρήματα που μπορούν να περιοριστούν σε ορισμένες κατηγορίες αγορών.
Χρήματα που μπορούν να περιοριστούν σε ορισμένες γεωγραφικές ζώνες.
Χρήματα που συνδέονται με την επαληθευμένη ψηφιακή σας ταυτότητα και το κοινωνικό πιστωτικό σκορ, ώστε κάθε συναλλαγή που κάνετε να συνδέεται μόνιμα μαζί σας, σε πραγματικό χρόνο, σε ένα καθολικό που δεν μπορεί να τροποποιηθεί.
Τα κομμάτια είναι ήδη λειτουργικά. Από τον Μάιο του 2026, 146 χώρες εξερευνούσαν ένα ψηφιακό νόμισμα που ελέγχεται από την κυβέρνηση. Εβδομήντα επτά το είχαν ξεπεράσει. Δεν μελετά την ιδέα. Δεν κάνουμε συναντήσεις για αυτό. Ήταν ήδη σε ανάπτυξη, δοκιμή ή εκτόξευση και 41 πιλότοι έτρεχαν στον πραγματικό κόσμο με πραγματικά χρήματα.12
Το e-CNY της Κίνας είναι το μεγαλύτερο από αυτά, έχοντας επεξεργαστεί περισσότερες από 3,4 δισεκατομμύρια συναλλαγές αξίας περίπου 2,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και η ίδια κεντρική τράπεζα που το εκδίδει διαχειρίζεται επίσης το πιστωτικό σύστημα zhengxin, το οποίο κατέχει οικονομικά αρχεία για 1,14 δισεκατομμύρια Κινέζους πολίτες. Η έκδοση και η βαθμολόγηση βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη.13Η Ινδία ανάγκασε τους ανθρώπους της σε ψηφιακές πληρωμές ακυρώνοντας το 86 τοις εκατό του φυσικού της νομίσματος εν μία νυκτί το 2016 και στη συνέχεια διέταξε κάθε τραπεζικό λογαριασμό που συνδέεται με το σύστημα βιομετρικής ταυτότητάς της το 2017, αφήνοντας έναν πληθυσμό άνω του ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων χωρίς άλλη επιλογή από το να εισέλθει στο ψηφιακό βιβλίο.14
Δεδομένων των αυξανόμενων κατηγοριών για πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης που διεισδύουν αθόρυβα στα τραπεζικά συστήματα, αυτό που συνέβη στην Ινδία μπορεί να μην είναι τόσο μακριά για τον υπόλοιπο κόσμο όσο υποθέτουν οι περισσότεροι. Η Νιγηρία κυκλοφόρησε το πρώτο ψηφιακό νόμισμα κεντρικής τράπεζας λιανικής της Αφρικής τον Οκτώβριο του 2021 και όταν ο πληθυσμός το αρνήθηκε σε μεγάλο βαθμό, με το 98.5 τοις εκατό των πορτοφολιών eNaira να παραμένουν αχρησιμοποίητα κάθε εβδομάδα ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία, η κεντρική τράπεζα το διατήρησε σε λειτουργία ούτως ή άλλως.15 Αυτά δεν είναι μελλοντικά σενάρια. Είναι τρέχουσες αναπτύξεις, τεκμηριωμένες στα αρχεία των ιδρυμάτων που τις κατασκεύασαν. Η υποδομή χτίζεται είτε το ζητήσει κάποιος είτε όχι. Η ζήτηση δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο.
Στη Δύση, η υποδομή τοποθετείται πιο σταδιακά, μέσω συνεργασιών χρηματοοικονομικής τεχνολογίας, ρυθμιστικών πλαισίων και ομαλοποίησης των απαιτήσεων ψηφιακής ταυτότητας στα συστήματα πληρωμών.
Η κρίση που θα δικαιολογήσει το γύρισμα του διακόπτη από προαιρετικό σε υποχρεωτικό δεν έχει φτάσει ακόμα. Αλλά όταν συμβεί, το σύστημα θα είναι έτοιμο. Είναι ήδη λειτουργικό και το εμπιστεύονται ήδη τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Και από τη στιγμή που ένας πληθυσμός έχει ενσωματώσει τα συστήματα πληρωμών σε κάθε φαρμακείο, κάθε παντοπωλείο και τη μισθοδοσία κάθε εργοδότη, η κατάργησή του καθίσταται λειτουργικά αδύνατη.
Η σιωπή ως στρατηγική
Ιδρύματα όπως το Ίδρυμα Ροκφέλερ, το Ίδρυμα Γκέιτς και το Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας έχουν διοχετεύσει συλλογικά εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στην υποδομή ψηφιακής ταυτότητας και πληρωμών που κατασκευάζεται αυτή τη στιγμή.
Μόνο το Ίδρυμα Γκέιτς δέσμευσε 200 εκατομμύρια δολάρια σε αυτό που αποκαλεί ψηφιακή δημόσια υποδομή, μια κατηγορία που περιλαμβάνει ρητά συστήματα ψηφιακής ταυτότητας και βάσεις δεδομένων ληξιαρχείου, και συνεργάζεται με την πρωτοβουλία Identification for Development της Παγκόσμιας Τράπεζας για την ανάπτυξη εθνικών ταυτοτήτων.
Ο Rockefeller και η Open Society υπηρέτησαν ως ερευνητικοί εταίροι στη μελέτη McKinsey που έκανε την οικονομική υπόθεση για την καθολική ψηφιακή ταυτότητα.
Τα συστήματα ψηφιακής ταυτότητας παρουσιάζονται πάντα ως εργαλεία χρηματοοικονομικής ένταξης.16 Η γλώσσα είναι πάντα η γλώσσα της προόδου και της φιλανθρωπίας. Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο επίπεδο παρακολούθησης και ελέγχου από κάτω.
Αυτή δεν είναι νέα συμπεριφορά. Το Ίδρυμα Ροκφέλερ χρηματοδότησε την έρευνα του Άλφρεντ Κίνσεϊ που ξεκίνησε το 1941, με επιχορηγήσεις που μέχρι το 1947 έφτασαν τα 40.000 δολάρια ετησίως, για να αναδιαμορφώσει τα αμερικανικά σεξουαλικά πρότυπα, μια μεθοδολογία που αργότερα δέχτηκε επίθεση στο Κογκρέσο και επικρίθηκε από στατιστικολόγους για τη μη αντιπροσωπευτική δειγματοληψία της.17
Η Carnegie Corporation χρηματοδότησε την Επιτροπή Κοινωνικών Σπουδών της Αμερικανικής Ιστορικής Ένωσης, της οποίας η έκθεση του 1934 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εποχή του ατομικισμού και του laissez faire στην οικονομία και την κυβέρνηση έκλεινε.18
Το Ίδρυμα Ford έχτισε την υποδομή των επιστημών συμπεριφοράς που έγινε το θεμέλιο για τη σύγχρονη κοινωνική μηχανική.19 Όλα αυτά παρουσιάστηκαν ως φωτισμένη φιλανθρωπία. Η προειδοποίηση 195 8 του Wormserδεν έχει γεράσει ούτε μια μέρα λέγοντας:
«Όταν κάνουν κακό, μπορεί να είναι τεράστιο κακό, ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία αντίρροπη δύναμη για να τους αντιταχθεί».20
Η μυστικότητα που περιβάλλει τη νέα χρηματοπιστωτική υποδομή ακολουθεί την ίδια λογική. Το χτίζεις πρώτα. Το ενσωματώνεις σε αρκετούς θεσμούς που γίνεται αδύνατο να ξεριζωθεί. Αφήνεις την ιστορία που αντιμετωπίζει το κοινό, την αποκέντρωση, τις ταχύτερες πληρωμές, την οικονομική ένταξη για τους μη τραπεζικούς, να κάνουν τη δουλειά της ομαλοποίησης.
Στη συνέχεια, όταν εφαρμόζονται οι συνθήκες, ο πληθυσμός ζει μέσα στην υποδομή αρκετό καιρό που δεν μπορεί να φανταστεί ότι υπάρχει χωρίς αυτήν. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς λειτουργεί αυτό, εξετάστε τα δικαιώματα στο τηλέφωνό σας. Ξεκίνησαν ως επιλογές επιλογής. Στη συνέχεια άλλαξαν σε αυτόματες προεπιλογές. Σήμερα πολλά από αυτά είναι υποχρεωτικά. Αρνηθείτε τα και το τηλέφωνο ή οι υπηρεσίες στις οποίες βασίζεστε, απλά σταματήστε να λειτουργούν.
Μόνο η Ripple αναφέρεται ότι κατέχει περισσότερες από 1,700 τραπεζικές συμφωνίες και οι όροι σχεδόν καμίας από αυτές δεν είναι δημόσιοι.21 Ενώ το κοινό παρακολουθούσε το θέαμα του Bitcoin, η πραγματική υποδομή αναπτύχθηκε κάτω από αυτό.
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ο φύλακας
Κανένας ανθρώπινος διαχειριστής δεν μπορεί να παρακολουθεί κάθε συναλλαγή σε δισεκατομμύρια λογαριασμούς, να αξιολογεί τον καθένα με βάση ένα σύνολο προγραμματισμένων συνθηκών και να επιτρέπει ή να αρνείται την ανταλλαγή σε πραγματικό χρόνο. Ένα επαρκώς προηγμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης μπορεί και θα το κάνει.
Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που ήδη διαμορφώνουν τι μπορούν να βρουν οι πληθυσμοί όταν αναζητούν εναλλακτικές λύσεις ενσωματώνονται στο οικονομικό βιβλίο, συγκλίνοντας με τον έλεγχο του χρήματος στην ίδια αρχιτεκτονική, υπόλογα στο ίδιο δίκτυο διασυνδεδεμένων εταιρειών που κατέγραψε ο Carroll Quigley το 1966 και οι ερευνητές του ETH Zurich ποσοτικοποίησαν το 2011. Αυτή δεν είναι η παρανοϊκή φανταστική εκδοχή του κινδύνου AI. Είναι η επιχειρησιακή περιγραφή των συστημάτων που κατασκευάζονται αυτή τη στιγμή από εταιρείες των οποίων τα ονόματα εμφανίζονται στη λίστα συμμετεχόντων στο Νταβός κάθε Ιανουάριο. Ο κίνδυνος δεν είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται αδίστακτη. Ο κίνδυνος είναι ότι λειτουργεί ακριβώς όπως έχει σχεδιαστεί και ο σχεδιασμός είναι μια μηχανή εξαναγκασμού χωρίς διακόπτη απενεργοποίησης και χωρίς διαδικασία προσφυγής.22
Ο Όργουελ φαντάστηκε ότι το Κόμμα χρειαζόταν στρατούς ανθρώπινων παρατηρητών για να διατηρήσει τον έλεγχο. Η σύγχρονη έκδοση δεν χρειάζεται καμία. Ο έλεγχος συμμόρφωσης είναι αυτοματοποιημένος, στιγμιαίος και εφαρμόζεται στο σημείο της συναλλαγής. Δεν κρατείστε ούτε συλλαμβάνεστε. Τα χρήματά σας απλά δεν λειτουργούν μέχρι να αλλάξει η κατάστασή σας.
Η αρχιτεκτονική συναίνεσης
Αυτό που κάνει αυτό το σύστημα τόσο αποτελεσματικό είναι ότι χρειάζεται τη συμμετοχή σας για να λειτουργήσει και κάνει τη συμμετοχή το μονοπάτι της ελάχιστης αντίστασης. Είναι πιο γρήγορο από αυτό που αντικαθιστά. Είναι φθηνότερο και πραγματικά πιο βολικό. Οι προστασίες από απάτη είναι πραγματικές.
Οι διασυνοριακές δυνατότητες είναι πραγματικές. Η οικονομική ένταξη για άτομα που επί του παρόντος δεν έχουν τραπεζική πρόσβαση είναι πραγματική. Κανένα από αυτά τα οφέλη δεν είναι ψέματα. Είναι το SOMA! Η αυταπάτη που κάνει το κλουβί να αξίζει να μπεις.
Έχουμε ρυθμιστεί κοινωνικά να αποδεχόμαστε το λίπος μας, όπως έχω γράψει προηγουμένως, από συγγραφείς όπως η Ayn Rand, ο Aldous Huxley, ο George Orwell και μια στρατιά άλλων συγγραφέων και κινηματογραφιστών.
Υποστηριζόμενες από το σύστημα που προσπάθησε να προετοιμάσει την ανθρωπότητα για ένα ελεγχόμενο μέλλον, αυτές οι φιγούρες άνοιξαν το δρόμο και προετοίμασαν τα ανθρώπινα μυαλά να αποδεχτούν τη δυστοπία μας. Όπως παρατήρησε ο Όσκαρ Ουάιλντ, η ζωή μιμείται την τέχνη.[23] Ο Χάξλεϋ κατάλαβε κάτι που ο Όργουελ δεν εξήγησε πλήρως: η πιο ανθεκτική μορφή ελέγχου δεν είναι αυτή που επιβάλλεται στους ανθρώπους, αλλά αυτή που επιλέγουν επειδή η εναλλακτική φαίνεται χειρότερη.
Στο Brave New World, κανείς δεν εξαναγκάζεται στον κοινωνικό του ρόλο. Είναι προγραμματισμένοι να την αγαπούν και η διαμόρφωση αρχίζει πριν μεγαλώσουν αρκετά για να την αμφισβητήσουν.24
Το χρηματοπιστωτικό σύστημα που χτίζεται λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Η προετοιμασία γίνεται μέσω της υιοθεσίας. Μόλις δομήσετε την οικονομική σας ζωή γύρω από ένα σύστημα πληρωμών, μόλις το χρησιμοποιήσει ο εργοδότης σας, το φαρμακείο σας το χρησιμοποιήσει, ο ιδιοκτήτης σας το χρησιμοποιήσει, το κόστος της εξαίρεσης γίνεται λειτουργικά απαγορευτικό. Δεν είναι παράνομο. Απλά αδύνατο ως πρακτικό θέμα. Και σε αυτό το σημείο, οι προγραμματιζόμενες συνθήκες μπορούν να γίνουν πιο αυστηρές σταδιακά, κάθε προσαρμογή είναι πολύ μικρή για να προκαλέσει αντίσταση μάζας, κάθε μία βασίζεται στην τελευταία μέχρι να κλείσει εντελώς ο χώρος για αυτόνομη οικονομική δράση.
Έτσι λειτούργησε κάθε σύστημα εξαναγκασμού ελίτ στην ιστορία. Κάντε τον εαυτό σας απαραίτητο πρώτα και μετά εισαγάγετε τις προϋποθέσεις. Μέχρι να φτάσουν οι συνθήκες, η έξοδος δεν είναι πλέον δυνατή. Βρισκόμαστε στην απαραίτητη φάση αυτή τη στιγμή. Οι πόρτες είναι ανοιχτές. Οι όροι είναι λογικοί. Οι όροι δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη.
Τι σημαίνει στην πραγματικότητα η σιωπή
Η τεχνολογία λειτουργεί. Αυτό έχει διευθετηθεί. Τα ερωτήματα που έχουν σημασία είναι ποιος το ελέγχει, για ποιους σκοπούς, με ποια λογοδοσία και αν αυτές οι απαντήσεις θα αποφασιστούν δημοκρατικά ή απλώς θα εμφανιστούν ως χαρακτηριστικό στην επόμενη ενημέρωση.
Οι άνθρωποι που χτίζουν υποδομές ελέγχου πάντα πίστευαν, με γνήσια πεποίθηση, ότι τις χτίζουν προς όφελος όλων. Ο Quigley το είπε. Οι διαχειριστές του Carnegie Endowment έγραψαν τόσα πολλά στα πρακτικά που συγκλόνισαν την Catherine Casey αρκετά άσχημα που δεν θα μπορούσε ποτέ να ασκήσει ξανά τη δικηγορία.25 Κάθε προηγούμενη έκδοση αυτού του συστήματος είχε την ίδια λογική: σταθερότητα, αποτελεσματικότητα, τάξη. Και κάθε φορά, αυτό ήταν αλήθεια. Αυτό δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν πάντα ότι παρείχαν επίσης στους εαυτούς τους έναν μηχανισμό ελέγχου που καμία μελλοντική κρίση, καμία εκλογική αναμέτρηση, κανένα λαϊκό κίνημα δεν θα μπορούσε να απομακρύνει, επειδή ο μηχανισμός ήταν ενσωματωμένος στην υποδομή της καθημερινής ζωής. Αυτό χτίζεται τώρα, με εύρος και ακρίβεια που κάνει κάθε προηγούμενη έκδοση να φαίνεται πρωτόγονη.
Το κλουβί κατασκευάζεται με τη συγκατάθεσή σας. Μία συναλλαγή χωρίς τριβές τη φορά. Και η πόρτα δεν θα κλειδώσει από έξω. Θα το κλείσετε μόνοι σας, γιατί είναι πιο γρήγορο και φθηνότερο και πιο βολικό από το να το αφήσετε ανοιχτό. Το μόνο ερώτημα είναι αν καταλαβαίνεις σε τι μπαίνεις πριν κλείσει η πόρτα πίσω σου.
Υπάρχει διέξοδος από την περιοχή;
Οι ελίτ θέλουν να χτίσουν πόλεις 15 λεπτών σχεδιασμένες να λειτουργούν σαν αυτόνομες συνοικίες υπό κεντρικό έλεγχο. Κάθε σύστημα ελέγχου που κατασκευάστηκε ποτέ χρειάζεται συμμετέχοντες. Τους χρειάζεται πριν καταλάβουν τι σημαίνει συμμετοχή. Το παράθυρο από τώρα μέχρι τη στιγμή που οι προγραμματιζόμενες συνθήκες εγγράφονται στον κώδικα και οι εναλλακτικές λύσεις εξαφανίζονται είναι η μόνη μόχλευση που έχουν οι απλοί άνθρωποι και κλείνει.
Το νέο χρηματοπιστωτικό σύστημα λειτουργεί με ένα παγκόσμιο πρότυπο ανταλλαγής μηνυμάτων που ονομάζεται ISO 20022, το οποίο έγινε υποχρεωτικό για όλες τις οδηγίες διασυνοριακών πληρωμών από τράπεζα σε τράπεζα στο δίκτυο SWIFT τον Νοέμβριο του 2025.26
Κάθε μεγάλη τράπεζα στη γη μιλά τώρα αυτή τη γλώσσα. Ένα μικρό σύνολο κρυπτονομισμάτων έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί με αυτό: XRP (Ripple), XLM (Stellar), HBAR (Hedera), ALGO (Algorand), IOTA, QNT (Quant), XDC (XDC Network) και ADA (Cardano).27 Δεν πρόκειται για κερδοσκοπικά λαχεία. Είναι τα περιουσιακά στοιχεία που εκφράζονται σε ό,τι οι αρχιτέκτονες του νέου συστήματος έχουν αποφασίσει ότι θα είναι το χρήμα, το στρώμα γέφυρας μεταξύ των παλιών σιδηροτροχιών και των νέων. Οι θεσμοί που τα συσσωρεύουν γνωρίζουν ακριβώς τι είναι. Το κοινό λιανικής, αποσπασμένο από τη δράση των τιμών του Bitcoin και τις διαδικαστικές ψήφους της Ουάσιγκτον, σε μεγάλο βαθμό δεν το κάνει.
Σκεφτείτε τι θα σήμαινε να δούμε καθαρά το Διαδίκτυο το 1994. Όχι η μανία των dot-com που ήρθε αργότερα, όχι οι διαφημίσεις με μαριονέτες και οι αποτιμήσεις vaporware, αλλά η πραγματική δομική πραγματικότητα κάτω από όλα αυτά: ότι το TCP/IP επρόκειτο να γίνει το νευρικό σύστημα του παγκόσμιου εμπορίου και ότι κάθε επιχείρηση, κάθε συναλλαγή, κάθε σχέση θα το περνούσε τελικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούσαν να το δουν. Ο θόρυβος ήταν πολύ δυνατός, το χρονοδιάγραμμα πολύ αβέβαιο, η τεχνολογία πολύ αφηρημένη. Οι άνθρωποι που το είδαν, όχι οι κερδοσκόποι που κυνηγούσαν τη φούσκα, αλλά εκείνοι που κατάλαβαν τι έκανε στην πραγματικότητα το πρωτόκολλο, είχαν ένα παράθυρο διαύγειας που έκλεισε γρήγορα και δεν άνοιξε ποτέ ξανά. Το ίδιο παράθυρο υπάρχει αυτή τη στιγμή με το ISO 20022. Όχι η διαφημιστική εκστρατεία. Το πρωτόκολλο. Και αυτή τη φορά τα ιδρύματα στην άλλη πλευρά του εμπορίου συσσωρεύονται αθόρυβα για πάνω από μια δεκαετία, ενώ το κοινό παρακολουθούσε το Bitcoin.
Όπως σημειώθηκε προηγουμένως, δημοφιλή έργα όπως οι Αγώνες Πείνας έχουν αναδειχθεί σε μαζική επιτυχία εν μέρει επειδή διαμορφώνουν πολιτιστικά το κοινό να αποδεχτεί έναν κόσμο απόλυτου οικονομικού ελέγχου. Στην ταινία, το Καπιτώλιο έλεγχε όλα όσα κινούνταν μέσω της Πάνεμ: κάθε θερμίδα, κάθε πόρο, κάθε συναλλαγή. Οι περιφέρειες δεν διέθεταν οικονομική αυτονομία επειδή δεν κατείχαν περιουσιακά στοιχεία που το Καπιτώλιο δεν είχε ήδη διεκδικήσει.
Οι άνθρωποι που θα επιβιώσουν από αυτή τη μετάβαση από το σημερινό σύστημα στο επόμενο με οποιαδήποτε ουσιαστική ελευθερία θα είναι εκείνοι που έχουν κάτι πολύτιμο στη γλώσσα του νέου συστήματος, πριν το Καπιτώλιο ολοκληρώσει την κατασκευή των τειχών.28
Αυτό δεν είναι οικονομική συμβουλή. Είναι ιστορία.
Κάθε μεγάλη νομισματική μετάβαση αντάμειψε τους ανθρώπους που την αναγνώρισαν νωρίς και τιμώρησε εκείνους που κράτησαν τα όργανα του παλιού συστήματος πέρα από το σημείο χωρίς επιστροφή.
Η Τράπεζα των Μεδίκων κυριάρχησε στο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα για σχεδόν έναν αιώνα, επειδή οι ιδρυτές της μετακόμισαν στη νέα οικονομία συναλλαγματικών, ενώ οι ανταγωνιστές τους εξακολουθούσαν να σκέφτονται με τους παλιούς όρους.29
Η οικογένεια Fugger του Άουγκσμπουργκ πέτυχε παρόμοια κυριαρχία στις αρχές του δέκατου έκτου αιώνα, αναγνωρίζοντας ότι ο έλεγχος της εξόρυξης αργύρου και της παπικής χρηματοδότησης, τα σημεία συμφόρησης της αναδυόμενης νομισματικής τάξης των Αψβούργων, άξιζε περισσότερο από οποιαδήποτε μεμονωμένη συναλλαγή.30 Οι αρχιτέκτονες του Bretton Woods κατάλαβαν το ίδιο πράγμα το 1944.31 Τα ιδρύματα πίσω από αυτές τις 1.700 και πλέον τραπεζικές συμφωνίες το καταλαβαίνουν τώρα.
Υπάρχει ακόμα χρόνος για να το καταλάβουμε επίσης. Όχι άπειρος χρόνος, αλλά χρόνος. Η πύλη δεν έχει κλείσει ακόμα. Το σύστημα είναι ζωντανό αλλά όχι υποχρεωτικό. Οι εναλλακτικές λύσεις εξακολουθούν να υπάρχουν. Τα συμβατά με ISO 20022 token εξακολουθούν να τιμολογούνται σαν το κοινό να μην γνωρίζει σε τι χρησιμεύουν, επειδή σε μεγάλο βαθμό δεν γνωρίζει.
Αυτό είναι το άνοιγμα. Δεν θα μείνει ανοιχτό για πάντα, αλλά είναι ανοιχτό αυτή τη στιγμή. Ένα κλουβί από το οποίο μπορείτε να αγοράσετε για να βγείτε δεν είναι το ίδιο πράγμα με ένα κλουβί από το οποίο δεν μπορείτε. Αυτό που παραμένει ανοιχτό είναι η ευκαιρία να κατανοήσουμε και η κατανόηση ήταν πάντα το πρώτο βήμα προς την ελευθερία.
Για έναν βαθύτερο χάρτη του πώς φτάσαμε εδώ, από τους πρώτους πολιτισμούς μέσω της Επιτροπής Reece, του CFR, του ιστού ιδιοκτησίας 147 εταιρειών και της αρχιτεκτονικής του καπιταλισμού επιτήρησης που αναπτύσσεται σήμερα, η πλήρης έρευνα βρίσκεται στο The Hidden Hand: Wealth, Power, and Control from Pharaohs to Corporations, Διατίθεται οπουδήποτε πωλούνται βιβλία. Τίποτα σε αυτό το άρθρο δεν αποτελεί οικονομική συμβουλή. Η ιστορική τεκμηρίωση που αναφέρεται προέρχεται από δημόσια αρχεία, δικαστικά έγγραφα και δημοσιευμένες ακαδημαϊκές πηγές. Κάντε τη δική σας έρευνα.
**Εδώ εκθέτουμε απόψεις και πληροφορία.Δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τους αρθρογράφους.











1 σχόλιο:
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΌΤΑΝ...
ΌΤΑΝ!!!(ΚΙ ΌΧΙ ❗ ΑΝ...)
ΌΛΟ ΤΟ
ΑΝΘΡΏΠΙΝΟ ΓΈΝΟΣ ❗
ΤΟΥΣ ΈΓΡΑΦΕ
ΌΛΟΥΣ
ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΆ ❗;;;
ΘΑΤΑΝ ΕΛΕΎΘΕΡΟ
ΕΝΤΕΛΏΣ ΚΑΙ
ΤΕΛΕΊΩΣ...
Δημοσίευση σχολίου